장음표시 사용
321쪽
rro His TORIA SACRA Cum hoc itaque peccatoribus fuisset osten uni, ut intelligerent e um non posse comburi: praceperunt congestorem ignis accingi, gladiunculum sancto corpori injicere, illu etiam sancto probato. Cumque hoc ita Disset essectum, ecce subit. fluente sanguinis copia, columba procefit de corpore; statim sopitum cruore cest incendium.1Tunc populus totus obstupuit; atque omnibus inter juctas ct injustos quanta esset probata discretio Us O quid esct pracipuum : etiamsi non est securum vulgus, quod certum tamen constat agnovit. Tale itaque Polycarpus, sancta smyrnensium magicter Ecclesiis, passionis munus implevit: semper, quacunque ei repeta
fuisse constat, impleta sunt. Diabolus tamen , qui sustorum semper inimicus est, cum perspexist Orim Martyrris , O magnitudinem passionis impletam , inreprehensibilem omnem vitam. O meritum majus in morte, hoc excogitarit; ut corpus Cisa nostris non positit auferri , quam ris multi essent, qui sanctis ejus optarent
communicare geteribus. Summisit namque Nicetem , patrem Herodis, fratrem rer. Alces, interpellare Rectorem, ut reliquia ejus negarentur omnibus Christianis et adserens qu)d , relictis omnibus, huic fundenda esset oratio singulorum: itaque summittentibus Iudeis, clim voluissent auferre eum deflamma. Ignorantes , quia nunquam Christum relinquere possumus Christiani, qui pro peccatis noctris pari tanta dehatus est, neque alteri cuiquam precem orationis impendere. Ηunc namque Dei Flium ausor anilis ct colamus: esus tamen Mart res, ut discipulos Ideles di devotos iuuites , honorisce ac libenter amplexamur ; oramus etiam, ut nos socii ipsoruin, ct condiscipuli esse mereamur.eontentione itaque Osra o Iudaeoruni, Centurio posuit corpus in nudium. Nos collegimus, ut aurum gemmamque pretiosam, O sepultura o
sa mandarimus. Conventus itaque alacriterfactus, ut praecepit Dominus, ad diem natalemque maryrii.
Tali a circa beatum Polycarpum acta sunt i cum his, qui ex Philadelphi afuerunt duodecim . mari rium Smyrria ridetur implasse. Mus tamen inter cateros cultura mervit principatum. Mart rium ergo reces iam
sustinet , O Metilier adluc rocatur a populo. Hunc omnes optemus , secundum exemplum Domni nostri Iesu Christi, qui persecuristem vicit Rectoris injusti, o incorruptionis coronam fugata peccatorum nostrorum
martesi epit. Cum aposiolis o omnibus iustis alacriter benedicam
322쪽
ὰRT,ECCLgsIAsTICA N. T. 2 IDrime Patrem omnipotentem, ODominum nostrum Iesum Christiim, stratorem anima nostra, gubernatorem corporum, O pastorem si atholicae totius Ecclesiae, O Spiritum Sanctum per quem cuncta cognosiimus. Vos frequenter petieratis, ut quagesta fuerant nunciarem de beato Polycarpo: quae omnia ' nunciarit per fratrem Martianum. Vos iam quia 'm qui hcitis, omnibus per epistolas nunciate ut ubique benedicatur Dominus bonorum electione servorum. Potens est enim O nossalvare per Dominum
xastrum Iesum Christum sal putarem : per quem ipse est, ct cum ipso gloria, honor, potentia , magnitudo , in secula seculorum , Amen. Salutate ames sanctos : hi qui nobisium sunt omnes salutaura, Evaristus, qui scripsit cum omni domo sua. Mart rium sancti Polycarpi mense Aprili, VII. Olet d. Maii, majore Sabbata, hora octapa. Captus est ab Herode, Pontifice Philippo rdano, Procomula Statii Q radrati Gratias Domino nostro Iesu 'Triniano. Christo: cuigloria, honor, magnitudo, thronus sempiternus, a generatio-xe ingenerationem. Amen.
Exemplaria hac ex trenaei, discipuli Polycarpi,ductrina scripsit Gajus,
qui conversatus est una cum Irenaeo: ego autem hac Socrates ex Gaji . exemplaribus scripsi. Ego Pionius memorata exemplaria investigari, O scripsi, ex repelatione quae mihi patefacta eli de beato Polycarpo; sicut enunciari in con-xentu reliquis ex tempore, quo laborarit cum electis , ct ut me colligat Dominus Iesus Christus in regno caelorum, cum Patre O Filio ct Spiritu Sancto, in secuta seculorum. Amen. Vetus fuit Ecclesiae consuetudo,ut reliquias sanctorum martyrum diligenter colligerentinonorifice sepelirent,& convenirent singulis annis certo quodam loco, de die, quo omnem historiam illorum recensebant, di adhortabantur auditores ad similem & amorem &constantiam. Imo & majorem iis Deus exhibuit honorem, cum post ad martyrum quorumdam reliquias plurimos morbos sanare, &alia miracula fieri voluit. qua de re si quis dubitet, legat, praeter praecedentium seculorum scriptores plurimos, Augustinum de civitate Dei lib. Er. cap. 8. ubi conspicua reperies ejus rei documenta: quare nec mirum, si eas reliquias pii convenienter honoraverint , cum Deus eas honore miraculorum condecorare non dedignatus
323쪽
r et His TORIA SACRA gnatus sit, ut loquitur idem Augustinus epistola tot. ne quid dicam de praecedentibus seculis, cum miracula fuerunt longe si e-quentiora, ut nos docent Iustinus colloquio cum Tryphone,& apologia pro Christianis prima, Irenaeus lib. r. cap. s T. & 38. & lib. s. Tertullianus in Apologetico cap. ra. Origenes adversus Celsum lib. i. Arnobius adversus gentes lib. i. Eadem habet Minutius Felix in suo Octavio, Laetantius, Eusebius, Naeti anZenus & universi fere ante Augustinum patres. AnicetusMartyrio moritur,qui instituit, ne Clericus comam nutriret , secundum Apostoli praeceptum , inquit Platina , sed locum non addit: lex illa vim habuit in ludaea, Num. 6.18. non extra eam. Vide Act. i 8. 18 succedit Soter in Episcopatu.A. C. IT M. Aurelius Antoninus cum Marcomannis,quibus Quadi,Vandali,Sar-cti Z mala,Sueri atque omnis barbaria se adiunxerat, ut ait Eutropius, triennio bellum gi ssit j quos, idque cum summo exercitus Romani di crimine, sed ope tandem militum Christianorum domuit,qua de re sic Xiphilinus ex Dione: Cum Marcus legionem unam haberet ex militibus Melitenis (hi omnes Christum colunt ad eum Praesectus praetorianarum renit, nescientem quid consilii in illo pratio caperet timent que tori exercitui, ei fertur dixisse: nihil esse quod ii qui Christiavi rocantur preci-bui impetrare non posint, esse legionem, unam in exercitu hominum hultu generv. Qua re cognita Marcum ab ea petiisse , ut Deo suo supplicarent:
quod cum fecissint Deum exaudisse subit., percu speque haves fulmine ac
Romanos pluvia recrea se. II s rebus Marcum rehementer obstupefactum edicto Christianos honore assecisse, ipsanique legionem id est, fulminatricem appella se, quamvis etiam ante haec tempora sub Tra-jano, legio fuerit cognominis, ut icitatur Dio. Addit Dio, inquit Xiphilinus, Romanos cum primum pluria caderet, omnes suspexisse in caelam
eamque in ora recepisse: deinde scutis galeisque subsediti inde sorpsi se largiter, equisque ad bibendam dedisse et cumque barbari in ipsos imperam facerent , eos simul bibisse ct pugnase, complure que saucios si uinem infusum in galeas simul cum aqua absorbuisse. Isi propterea graria damna accepissent, urgentibus hostibus, quod magna ex parte in bibeno erant o cupati, nisi rehemens grando compluraque fulmina in hostes cecidissent. Itaque videre licebat in eodem loco aquam ignemque simul de caelo cadere, atque ob eam caussam humectari alias ct bibere, corique alios ac roclis intern
324쪽
ET ECCLEsIAsTICA N. T. 2 3 i interire: non attingebat ignis Romanos, aut si forte interdum ad eos accese fissi exsinguebatur subit.: neque imber jurabat Barbaros , sed non secur
lammas accendebat, velut oleum, ita ut aquam requirerent, pluvia persu
a F, infligerentque pars sibi rulnera, quo ignees sanguine rectinguerent: pari sagerent ad Romanos, quasi illis tantummodo aqua salutaris esset, ita ut eorum Marcus etiam misertarat. Eoque secto septimum Imperator as militibus appellatus: Quod etsi admittere non constererat prius , quam es set decretum a Senatu, tamen non repudia rit, quasi id di pinitus acciperet, si equo etiam ad Senatum scripsit. His similia habet I ertullianus lib. - ad Scapulam cap. q. Marcus quoque Aurelius, inquit, in Germanicas expeditio te Chrisianorum militam orationibus ad Deam factu imbresia siti illa impetrarit. Quando non geniculationibus ct juxtatioebus Nili, etiam siccitates sunt depulsa I M. Aurelii hac de re rescriptum ad Senatum Romanum invenitur paullo post Apologiam, lustini ad Antoninum Pium, sed supposititium esse, & recentioris alicus us Graeculi statuit Scaliger in animadversionibus ad Chro, nicon Eusebii ad annum riSy. genuinum tamen exstitisse tes stantur Tertullianus . Eusebius, Orosius. Hujus historiae etiam, meminit Claudianus lib. I. versibus elegantissimis in vi. Hon ii iii consulatum et di ejusdem imago hodie visitui Romae in columis na Marci Caesaris, quam divulsam ad disset utam restituit Pontiae sex Sixtus V. imaginemque ejus sculpturae expressit in Annali- secclesiasticis Baronius an . C. i 6. In ea videre est Jovem pluvium cum ingenti barba, hinc holies ta mine prosternentem, inde aqua pluvia refocillantem Romanos. Jovem autem illum, qui dedit imbrem, fuisse Deum Christianorum, nemo Christianus du-- bitat. Mae eidem M. Aurelio affinxerit Antonius Guevara, Episcopus Hispanus, omnium fere linguis leguntur. . Exempto rebus humanis Lucio, persecutionis quartae auctore, cum Christiani egregiam in bello adversus Germanos & Sarmatasa operam precibus suis Marco praestitissent, qua victoriam , ut dixi- mus, reportaverat Marcus, & nomen sibi pepererat Germanici de ' Sarmatici, memor tanti beneficii Imperator, veterem illam Nero-
nis1 Trajano interpolatam legem in Christianos, qua potuit, fru- stratus cst: Christianos enim noluit deferri & accusari impune.
325쪽
2 HIs TORIA SACRA sanxit itaque tetriorem capitis poenam in Christianorum accus
Tertulltavus apologeti c. cap. s. Ceterum de tot exinde principiliuad hodierum , divinum humanumque sapienti&tis, edite aliquem debellatorem Christianorum. At nos contrari. edimus protectorem , si litera Marici Aurelii grari nil Imperatoris requirantur , quibus Germanicam illam
rim Christianarum forte militum precationibis impetrata imbri discuo ham contestatur. sui sicut non palam ab eiusmodi hominibus paream di movit, ita alio modo palam dispersit, adiecta etiam accusatoribus damnatione, O quidem tetriore. Edustum quo Christiani accusati & denotati apud Iudices, & in fide persevcrantes, poenis veteri Neronis qg, ancitis, nullum ivit a Marco propositum, sed poena capitalis
in accusatores constituta. Eusebius I. s. c. s. Hunc Imperatorem Mahcum , mortem etiam illis minatum dicit Tertullianus , qui nos accusare conarentur. Atque ita qui Christianum detulerat accusaveratque, non impunc ferebat, nec minus quam Christianus denotatus & in fide perseverans capite luebat, idque tetriore poena, nam accusatori
infligebatur crurifragium, ut vides in hii toria Apollonii Martyris apud Eusubium lib. s. cap. ri. Marcus autem Imperator delatori indixerat vivicomburium. Vide commentaritim doctismi r u de persecutione Christianorum. Ty, I numeri ha tetici Ecclesiam Christi oppugnant,innumeri ma tyres crudelissima persecutione & di verso mortis genere in diversis loci sed praecipue in Gallia occiduntur. In Gallii, multi pro Christi
nemine sunt per martirium gemmis caelectibus coronati,quorumpasionum historia apud nos fideliter ut que hodie retinentur. Greg. Turonensi
Vide epist iam Lua uno is est Viennensis Ecclesa apud Eusebium lib.
cap i. r. &c. lectu dignissimam de admiranda martyrum Gali runa constantia, prctiosissimum sane primitivae Ecclesiae M pce r.
ouae illae Ecclesiae prae reliquis insignes, insignem hanc de martyrio Gallorum epistolam scripserunt ad Phrygianas & Asiaticas Ecclesias, inter quas magna diu fuerat animorum coniunctio. In hac epistolica historia praecipue martyres narrantur Vitius Epagathus nobilis, Christianorum dicitas advocatus; deinde sanctus Matur Attalus, blandina, tormentorum crudelissimorum patientissima,
326쪽
ET E C C L E s I s T a C ALN. T. ita etiam ut di versos suos tortores lusi aret,& confiterentur se victos, qui illam per vices quovis suppliciorum genere toto die torseram cui etiam pendenti pepercerant bestiae , hominibus mitiores. Prae- tui . 2 Aterea fuit & Biblis,cui cum in tortura obsiceretur Christianos vesci suis infantibus. quod de Carporatis haeresi verum erat, ad se reversa dixit: quomodo infantes ederent illi, quibus ne irrationatium quidem pecudam sanguine re si licet I fuit & Alexander medicus, q ut non ex- 'pers Apostolici charismatis, intrepidus bestiis adiudicatur. Inter hqs etiam fuit Pothinus, episcopus Lugdunensis , annos supra OD. natus. Cum vero Gentiles viderent cineres anctorum apud Chri-:stianos in magno esse pretio, cineres horum martyrum per Rho eanum fluvium sparserunt, ut impedirent mortuorum retiirrectio. Anem, uti sibi persuadebant. Unde apiniret 'iranti fecerint resurre ctionis dogma illius temporis Chri itiani. Eusebius loco ramo .co ciso Pothino, surrogatu scit in Episcopum Lugdunensem Immeus, qui fuit auditor Polycarpi ut Polycarpus Ioannis viraeximius, re
Tertulliano oniniunt doctrinarum curio imus explorator,
'ue nobis reliquit adversus haereses libros, quos Graece i scripsi vprobabile est, quia Eusebius & Epiphanius multa Graece ex eo citant, tum quia tota dictio est Hellenistica, O multa fiagmenta reperta sani Graece Asbeta. Volgius. sed impuris ima fuit lingua interpret3, ut inquit Sca- Cliger. Huius martyris tempore multa adhuc febant per sideles m racussa: Ecclam saepenumtro, inquit Irenaeus, cum j mnio ct castitate erando, daemonia expellit, futura praescit, morbidos per manuum impo frimum sanat, mortuos resuscitat. Irenaui lib. r. cap. s T. Olib. s. Eus: in lib. cap. . ct alii. Soter Episcopus Romanus moritur, succedit Eleutherus: ad quem Lucius Britaenoram Rex per legatum scribit, obsecraus ut per sis mandatum Christianus esceretur. Et mox esse Tum pia postulationis secutus est, susceptamque idem Britanni usque ad tempora Diocletiani priuipi, inpiolatam integramque quieta in pace serpabant. Beda lib. . , histor. Angi. cap. q. sic apud Tertullianum ad Iud os cap. q. . .Pritannorum inaccessa loca Christo sunt subdita. ide Usserium de
Britannicarum Ecclesiarum primordiis cap. q. de G. Item Hennc spei mannum in apparatu de exordio religionis Christianae in As m et Britant
327쪽
r 6 Hrs TORTA SACRA Britanniis ad Concilia, decreta &c. Britannica, qui etiam multa in.
certa narrant de antiquitate Ecclesie Glastonensi s. A c. I tr. Marcus Aurelius Antoninus Philosophus abii inentia cibi mortem voluntariam,ut inquit Iulius Capitolinus, oppetiit, ne filii turpis.simam ulterius vitam videret, qui dictus Commodus, mortalium pessimus, patri optimo in Imperium successit, Caligula, Nerone &Domitiano pejor. Sub hoc imperatore pax data Ecclesiae ob immanem crudelitatem , quam exercuit contra Senatores & Provinciarum Praefectos, per quos antea quam sv viis me cruciati Christia ni: fortasse motus precibus Martiae concubinae, quae Christianis favebat. Xiphil.A. c. I 83. Audi Eusebium de Ecclesiae hujus temporis statu: Eodem antis,' inquit, Commodi Imperatoris tempore, furor ille Gentilium contra nos mitigari coepit, data per gratiam Dei pace universa per totum orbem Ecclesia, quando etiam salutaris doctrina omnisgeneras hominum mentes adpiam unius ct omnium Dei religionei' adducebat, ita ut jam Roma quoque plures ex illis, qui ct o ibus O genere illustrei erant, ad suorum ipsorum salutemsimul cum universa familia accederent. Euseb. lib. s.
A c Eleutherus Episcopus Romanus moritur succedit Victor, nati ne Aser. Commodus Imperator faucibus oppressis a suis strangulatur
A, c ip AElius Pertinax ex Praesecto p aetorio ope praetorianorum militum Imperator factus est. qui cum Rempublicam optimis institutis regere, ac militari cupiditati obviam ire vellet, intra 88. diem emedio est sublatus. Cujus obitu stitistuantem ac quasi caducam Imperii possessionem licitari ausus eli Didius Iulianus, sed post menses duos, quod integrum donativum repraesentare non posset, ab iisdem praetorianis destitutus, Septimii Severi jussu necatur et qui simul Imperium arripuit, & imperii sui exordio adversus Christianos non fuit severus. Tertullian. ad Scapul. c. q. Capitolinus, va
A.c. Ictc. Hoc anno vixit Clemens ille Alexandrinus, Pantaeni discipulus, Originis magister eschola: Alexandrinae eximius Doctor: cujus scripta magnae sunt aestimationis apud eruditos, de quo se Hier
328쪽
ET ECCLE si AsT CAN. T. et In ira: clemens Alexandrina praesuter Ecclesiae, meo judicio omnium tria tisimus ; quid in illius libris indoctum, ima quid non )media Philsaphia est y Vide hujus viti scripta & iudicium de quatuor Euangeliis, & de episton ad Hebraeos apud Eusebium lib. C. cap. it.& ii Mota quaestione de die celebrandi Paschatis festum, Asiaticae Ec--ic8.
clesiae ex antiquae traditione stati iebant quartam decimam diem 'bib s. Lunae mensis Martii , sive in diem Dominicum, si ve in alium c v, i septimanae incideret diem , secundum morem Iudeorum et reliquae Ecclesiae per univcisum orbem ex Apostolica traditione servandum putabant diem Dominicum, poli diem decimum quartum Lunt, quo resurrexit Christus. Coguntur diversi synodi Episcoporum, nempe in Pal stina, Ponto, Grici 1, Romi, in Galliis,&c. quae omnes uni sententia decernunt die Dominico resurrectionis, celebrandum csie Pascha.
Polycrates vero, Ephesint Ecclesii Episcopus hic scribit Victori id mlib. s.&Romanae Ecclesiae Asiaticorum Episcoporum nomine et Nos, in--p,
quit, illibatiim agimus Paschatis diem , nec addentes illi quicquam, nec Merentes. Magna etenim luminaria in Asia obdormirerunt. Philippus oeeiis filiae, Ioannes qui ad pectus Domini recubuit, &c. Ephesi mortuus est, Item PolIcarpus, Thraseas, Sagor, Episcopi ct mart res, Papyrrius, Melito,in. Ei omnes quarta decima Luna Pascha secundum Euangelium celebrabant, nussiain exorbitantes , sed=dei canonem sequentes. Denique O egori crates, omnium vestrum minimus, traditionem cognatorum meorum
retineo. Erant enim septem cognati mei Episcopi, O ego octavus, qui comrimi mei semper eo diefestum Pascha egerunt, quando populus fermen inis orit. Ego igitur, fratres qui sexagilita annos habeo in Domino, ct cum fratribus per orbem contuli, ct S. Scripturam volpi ct repolri, non turbabar iis, qua terrendi gratia objiciun . Etenim majores mei Deo magis, quam hominibus obediendum dixerunt, &c. rictor autem ob dirersum hunc celebrandi Paschatis morem Asiaticas ata: sias excommunicat, id est, ab unione communi separat, seu a commvesane abscindit, ut loquitur Eusebius. Verum hoc omnibus Episcopis non placebat, sed hortabuntur eum, ut ea, qua pacis, unitatis O dilectimis ei secat erraret. Exstant autem O rerba illorum, qui nictorem acriter repre-
329쪽
Via integruhune lacum A. c. a L.
et 8 His TORTA SACRAhenderunt i h quibus ct Irenaus nomine fratrum, quibus per Galliam ' erat, scripsit, ct ea quidem approbarit, sola dominica die resurrectio uDomini celebrandum esse Milierium: Victorem Preb, ne cunctas Ecclesias Dei, antiqua consuetudin, traditionem retinentes, alienaret, competenter ac multis admonet, O ad rerbum ista dicit: Non enim de die tantum disceptatio est, sed O de ipsi specie jejunii: liquidem alii unum diem sibi jejunandum esse putant, alii plures, Sc. Nihilominiis i Inen pacem omnes isti inter se retinuerunt, O retinemus etiamnum, O dissonantia juunii filii concordiam commendat, &c. Et paulo poli sic sinit Eusebius : ct Irenaeus non abludens a nomine suo, sed ingenio quoque ad conciliandam pacem ac ommodus, talia pro pace Ecclesiarum a monuit O egit. Hic autem non Victori mad. , scd O i aliis ac plurimis aliis Ecclesiarum praesidibus mutuis vi Iolis de mota hac quaestione scripsit. Vide hac de re plura apiid Eusebium,& quae dicta a me ex eodem auctore anno I Gq. sub Aniceto. Audi & Socratem ea de re dii serentem lib. s. cap. 2 i. de celebratione nimirum Paschatis & aliis fellis. Neque veteres certi neque recentes, inquit, hi qui consuetudinem Iudaeorum imitari contendunt, satis justam causam, liquid ego iudico , habuerunt, cum tantoper. de hoc festo digladiarentur. Neque praeterea illud cum animis considerarunt, quando religio Iudaica erat in Christianam commutata, accuratas ilias Mosaica legis observatioves, O reram futurarum figuras penitus eram. p. IIujus rei certifimum argumentum inde capi potest, quod nulla lex a Christo condita fecit Christianis potestatem ritus Iudaicos obserrandi: imbcontra apostolas illud plane reruit, dum non modb circumcisionem abra galat, verum etiam hortabatur , ut defessi is nulla fleret dissensio. Hua propter ad Galatas scribens sic ait: Dicite mihi qui sub lege vultis tale, legem non auditis At cum pauca hac de re di eruit, populum Iudaicum ferrum ege ostendit, eosque in libertatem rocatos qui ad Christum acces runt: admonetque ut dies cthenses ct anni minime observentur. Quinetiam ad Colassenses clara rore proramin, obser rationes earum tim amese, ct propterea dicit, nemo judicet in cibo aut in potu, aut in parte festi, aut Neomeniae,aut Sabbathi, quae sui it umbra futurorum.Itque in epistola ad Nebraeos eadem confirmat, dicens: Translato Sacerdo tio necesse est ut legis translatio fat. Itaque neque Evavgelium, ne ea ossa jugum serpitutis, his, qui ad doctrinam Christi se contulerint
330쪽
E T E C C Lx si AsTICA N. T. et sin imparant , se estum Paschatis aliaque pia libero aequoque judicio
rerum, qui in illis diebtis beneflcia acceperant, recolenda reliquerunt. Vu-
de quoniam hominessesta .mplectuntur, quo se a laboribus relaxent, idcirca ex illis diebus si guli in singulis locis pro arbitratu memoriam salutaris asonis ex quadam consuetudine celebrant,dec. Et paulo post addit: at e apostolis propositumfuit, non ut leges de festis diebus celebrandiis cirent : sed ut recth ripendi rationis O pietatis nobis auctores essent. Mihi quidem videtur, sicut res alia multa in locis quibusdam ex more quodam introducta sunt , ita fellum Paschatis ex quadam consuetudine apudi fingulos populos obser rationem privatam habuisse, propterea quod nemo ex assolis legem de eo cuiquam edidit. & paulo poli: quod dum faciebant, cam aliis, qui aliam rationem in eodem festo agendo sequebantur, usque e nunquam dissenserant, quoad Victor Episcopus Romanus supra modum iracundia inflammatus omnes astasicos quartadecimanos excommunicavit. Ob qua factum Irevius Episcopus Lugdunensis in Gallia in Viaorem gravi- tra inpectus est, tum assum iracundiae illius incusando, tum docendo, quod xtteres,qui illius festi obser ratione discrepabant,minime fueTe communio-t x seiuncti. quodque etiam Pobcarpus Episcopui Smirna, qui post regnantei card ano martiria occumbebat, cum Aniceto Episcopo Romano communicarit,minimeque cum illo,licet ex patria consuetudine SNrnae serrata '-
, stam illud die i . obser paret, omninb dissensi. De diversitate rituum i in Ecclesia tandem sic statuir Socrates: Cujusiue religionis ct secta rurii Ahiritus, quamvis eadem de illis habeatur opinio. Etenim qui in em de consentiunt, iidem in ritibus O reremoniis inter se discrepant. i Et poli quam j nunti quadragesimalis observationes di versas ubique is fuisse e monstravit, libertatem in iis unicuique concedit hisce ver- bis: Ac quoniam ncmo de ea re praceptum litterarum monumentis prodi- patest ostendere, perspicuum est, Aposolos liberam potessatem in ea- cuique menti O arbitrio permisisse, ut quisque nec metu nec necesita, te intactus quod bonum sit ageret. Vides Socratem traditiones has Ecclesiasticas statuere tanquam res Arethuc seu indist erentes,& simul, vides pacem Ecclesiae etiam in adlaphoris servari non posse, nisi, siti pacifici qui eam regunt. Utrimque interire observata est ve- solita consuetudo, nec Victoris excommunicationem Poly-
. crates & caeteri Episcopi Asiatici tanti fecerunt, ut aliquid in ea