장음표시 사용
331쪽
18o His TORIA SACRA mutandum duxerint. Illa tamen traditio, quam Polycrates cum Asiaticis defendebat, in Concilio Nicaeno fuit prohibita, & ea quae erat Victoris, universa: Ecclesiae imperata anno Christi nulla
facta mentione nec Victoris nec Polycratis. Scripsit tum temporis Constantinus Imperator ad Ecclesias Asiaticas, ut ab illo ritu celebrandi festum Paschatis decima quartae luna desisterent, tum P a aliquid commune habebat cum Iudaeis, tum quia altera consuetudo, Pascha celebrandi die Dominico resurrectionis Christi Servatoris,a pluribus Christiani orbis Ecclesiis receptui erat. Haec habet Eusebius lib. 3. cap. Io. in vita Constantini, & Socrates lib s. cap. 2 I. & Sopomenus lib. I. cap. I S. &is. Baronius probat factum Victoris : Fevardentius
Gallus Theologus probat quidem quod die Dominica voluisset
Pascha celebrati, sed cum non esset res fidei, censet, non debuit letam praecipiti consilio Orientales excommunicari. De hac Victoris excommunicatione Petrus Molinaeus sic judicat: sed in hac quastione, inquit, prastat minus quam nimis dicere. Nam praximet Deum,. abstitebit a temeritate sudicandi de salute alterius, memor sententia Iesu Christi Matth. q. i. Noli tr con lemnare, ne condemn mini,expendet separationis causas, Odistinguet persenas. Nam sunt etiam errores in rebus Ieribus ct non fundamentalibus in religione: ob quos potest feri separatio per arrogantiam ct pertinaciam quorundam pastorum, etiam Orthodoxorum. Quemadmodum error Quarto- decimanorum , qui celebra banifestum Paschatis i .die Luna mensis Mariij: qua de causa Victor Epi. scopus Romanus se separahat ab eorum communione. Ego autem daco,
quam ris error fuerit ab illorum parte, interim tame' chi a prose mest a parte Victoris, eumque proinde magis fuisse culpabilem, quam illi. Et qui misellum populum , qui schismati caussam non dedit, ob ejusmodi errorem aeterna damnationi adsuescant, praeci tanter nimis incedunt O r merario ausu de alterius salute judicant. Certum enim est ejusmodi ista rationes plerumque seri per pastorum ambitionem, qui ducunt populum, atque ii sub hoc ullo gemit, ct sapὲ concordiam, Gr=ferent illam separaitionem, desiderat. Imo erenire potest, ut ab utraque Ecclesia, quasea mutua communione separarunt, peccetur, O etiam ea pari , perquam re-ritas defenditur, causa Aschismatis, per rigorem, aut ambitionem aut charitatis desectum in iis, qui rem gubernant. Eesim modo uti cum fratres
332쪽
s 'atres litigant, non desinunt esse fratres, ita O dira Ecclesia fossunt esses ii cardes, O tamen non desinunt esse membra ejusdem corporis apud Deum, pvise non accommodat riolaniis ct impetuosae nostris actionibus. Sed homi- ' Mi praesumptam de sua iustitia opinionem propenssores , ct fratrum pa-ar ram amantes, ad Inseros praecipitant, ct excommunicatos, haereticos ctis schismaticos omnes eos pronuntigni, quibuscum non communicant: cum iii prestaret fissuram seu schisma consolidare,ins os ferendo per morum leni talem. sitiare ego magnam statuo diserenitam interschismatis auctores, pustant faces Satana, ct intersimplicem S innocentem populum, qui nono putest resistere auctoritati Pastorum Ecclesiae, in qua ille natus ct educatus es et O qui ex animo mallet concordiam. vide plura apud Molinaeum deis novitate Papatus lib. I. cap. T. contra syncretismi hostes. Et si ma- , jora & accuratiora desideras, consule esus dem Molinaei lib. de poenitent. & clavibus, item ejusdem Petri filium Ludovicum Moli- naeum in sua Paraenesi ad aedificatores imperii in impcrio, cap. I 3. &ν ejusdem Corollarium in Paraenesin suam, praeter multos alios. , Illustrissimus Baronius Tertulliani librum de corona militis A. c., praeterire nequit, ne omittere aliquid videretur in traditionum an- tiquarum commendationem; quamvis alibi carum copiose satis meminerit; retexere tamen, ut loquitur, eas cpm Tertulliano hoc loco . placuit, ubi acer & vehemens ille scriptor, Tertullianus, solito ani, mi calore traditionum patrocinium arripit, sui postea oblitus. Nam, dicti libri cap. sic alti IIanc traditionem F nulla scriptura determinarit , certe consuetudo corroborarit, que sine dubio de traditione mana-
vir, quomodo enim usurpari quid potest, si traditum prius non est y Libroi vero de velandis virginibus cap. i. haec habet idem auctor: Consuetudo initium ab aliqua ignorantia vel simplicitate fortita in usum per succesionem corroboratur, S ita adversus veritatem vindicatur. Sed Dominus noster Christus veritatem se non consuetudinem cognominavit. Audiamus , si placet, B. Bernardum ad Eugenium Papam, ubi nos' docet, quamvis diverso sensu, quantum valeat consuetudo: non ererrat, inquit, consuetudo' quid non asiduitate dareturi quid non usui cedat' primum tibi importabile ridetur aliquid: processu temporis ,st af
333쪽
carum creemoniarum sic polatim agrum Dominuum occuparit, ui periculum fit ne aliquando ipse Dominus illud agricolis crimini det, leisque dicat, Quis quaesivit lxaec de manibus vestris. rerum ut non
parum multa a Iudaeis, ita non modica ab altu gentilis instituta, aut casurationera accepta in tam frequentem usim consuetu senemque venere , ut pro nostris habeantur. Polydorus Virgilius in prooemio lib. q. de inventoribus rerum. Sed examinemus potius ipsas ta aditiones, quas hoc loco Baronius valde incogitanter nobilis. mum plane Christiana religionis monimentum , de tomo primo basin O fundamentum totius Eccletiastica oeconomia appellat, di videamus quid ponderis in Ecclesia habuerint. Hae traditiones partim ab ipsis Ecelesiae Patribus institutae aut admissae, prodierunt ex ritibus Iudaeorum. ut monuit Polyd rus r partim ex decentissimis Gentilium moribus, ut docet I sephus Uicecomes: partim ab AEguptiis desumpti sunt, ut I. Bi mus Aubanus post Beroaldum testatur lib. I. de moribus Gentium, his verbis: Pluraque ex religione . vliorum translata in religi nem nostram sunt, ut linea rei es, derasa sacerdotum capita, vertigines in altari, pompa sacristi illi, musica mota lamma, adorationes, preces, aliaque id genus. Multae praeterea ceremoniae in quasdam irrupe- Irunt Ecclesias nimia quorundam indulgentia, aut saltem connive tia, sed aliquando tamen cum bona Patrum intentione, nimirinnut per rituum similitudinem Christianos commodius lucrarentur. Cum eadem operii impias Gentium solennitates delerent, ta n vas instituerent, quae ad veri Dei cultum pertinerent; quam cem set Baronius, eos gentilicia superstitionis ossi lasancti a P. Vide Baronium an. g I.& qq. Caseu n. Exercit. 16. cap. q3. vialii theses de invocat. sanct. sed quis eas fuisse universales de originalesim babit 3 quis has aut illas jam tam necessarias aut utiles iudicabit, cum ratio, quae olim pios viros movit, jam cesset cum di harum traditionum plurimae , quas tantis encomtis celebrat Baronitis,
apud ipsos traditionum patronos quasi aboliti de obliterati hodie
334쪽
suundaret memes homi/irum, inquit, quam simplicitas iuvinorum operum Da in actu videntur, O mgn ceniis, qua Du e actu repromittitur:
ubula in baptismo, qsuniam tanta simplicitatesim pompa, sine Dirata noro aliquo, denique sine sumptu aliquo homo in aqua demissis, ct inter pauca verba tinctus, non mult. vel nihilla mundior resurgit, ebi medidisti existimetur consetauio aeternitatis. mentior si non e contraria idolorum solennia vel arcana de suggestu res apparatu , deque sumptu D Jdem O auctoritatem extruunt. Pr. misera incredulitas , qua dene-g i pro proprietates i , plicitatem O potestatem. siuid ergo' nonne mirandam O lavacro Attii mortem I atquin e. magis credendum, F quia mirandum est, non creditur: qualia enim decet esse opera divina, nisi superemem admirationem' nos quoque ipsi miramur,sed quia credimus. Caterum incredulitas miratur, O non credit. miratur enim pluia quasi para, magni'a, quasi impagibilia. Et seu plane ut paras, satis ad utrumque bina promtistiatio pracucurrit Stulta mundi elegit Deus , ut confundat spiratiam ejus, O praediscilia penes homines facilia penes Deum. Audiamus etiam, si placet, quid de his ab Augustino ante annos plus quam letoo pronunciatum sit epist. i i s. ad Ianuarium instituitur prater consuetudinem, ut quasi observatio Sacramenti sit, ap-va are non possum; etiamsi multa hujusmodi propter nonnullarum relsinctarum vel turbulentarum personarum scandala devitanda, liberius improbare non audeo . Sed hoc nimis do eo, quia multa,qua in divinis libris errima acepta sunt, minus curantur, O tam multu prasumptioni ui sic plena sunt omnia, ut gravius corripiatur, qui per octavas suas terram nudo pede tetigerit , quam qui mentem vinolentia sepelierit. Omnia iraque talita, qua neque sanctarum scripturarum auctoritatibus contineniar , arec in Conciliis Episcoporum in Aruta inveniuntur , nec consuetudine subverse Ecclesa roborata sunt, sed diversorum locorum Apersis moribusta enerabiliter rariantur, ita ut vix, aut omnino nunquam inreniri pose sera causa, quis in eis instituendu homines secutisunt, ubi facultas tribus-r T, sine ulla dubitatione resecanda existimo. Quam ruenim neque hoc
'eniri posit, quomodocontra sidem sint; ipsam tamen religionem, quam Da simi in manifest imis celebrationum sacramentis misericordia Deis tram esse rotat, serrilibus oneribus premunt, ut tolerabilior sit condi- Nn et iio
335쪽
tio Iud rorum qui etiamsi tempus libertatis non agnoveruxi legalibus tamesarcinis non humanis prasumptionibushibiti iuntur. Sed Ecclesia Dei inter multam paleam, multaque Grania constituta,multa tolerar,ct tamen erasunt contra sidem, id est regulam fidei saeptiis cule memoratam, vilbonam pilam,non approbat,nec tacet,nec facit. Conquesti etiam sunt de multitudine ceremoniarum, post Augustinum, Gerson, Thomasae alii. Quid, inquiunt, pater Augustine diceres, si nunc viverest cum pauca admodum fuerint ceremoniae tuo tempore in Ecclesia, si cum ii, qua postea accesserunt, conferantur I dec. De veris traditionibus,qui omni tempore,&omni loco,&ab omni bus observatae sunt,hic non agitur, ut de baptismo,& c teris divinis, a Christo & Apostolis institutis, ut nec hoc loco apud Tertullianum, sed tantum de annexis postea ritibus. Baptitandi,inquit ertullianus, renunciabant Diabolo,ct pompa ct angelis Uus. J postea autem baptiraim dis proponebatur simplex lilc formula: num crederent in Deum patrem,
Filium, O Spiritum sanctum: aut paulo prolixior, ut diximus; ad quam respondebatur, Credo. Ab aliis praelegebatur Symbolum integrum, ut docet Rustinus in explicatione Symboli apud Cyprianum alibi. Ter me gitamur J Iam ter tantum aqua aspere imur. Tum viri, pueri, mulieres,nudi: nunc vestiti bapti antur: Usus mellis & lactis, abstinentia a lavacro Iustino incognita jam omnino desierunt. Eu- lcharistia seu coena Domini, a Christo vespertino tempore celebrata, Tertulliani ae vo antelucanis seu matutinis horis a jejunis administrabatur: antea a Diaconorum, ut vidimus apud Iustinum, Telatulliani tempore a praesidentium manu sumebatur, idque manu communicantis, non inserebatur ori a praeposito, ut hodie: alii saepius, imo singulis Dominicis, alii singulis diebus, alii quotannis
tantum bis communicabant. Tempore Tertulliani in publicis Christianorum conviviis Is et i fiebant, , at hodie omnia illa comvivia in desuetudinem abierunt. Oblationes pro defunctis, pro me.
iiis annus Hie facimus 3 Oblationes pro defunctisJ qui dormiunt in scint
pacis, veluti in ipsa oratur missa. Quod mirari nemo debet: nam existimabat Tertullianus,& cum eo omnes fere Patres ad an. usque
C. qoo. animas Sanctorum detineri usque ad extremi diem judicii in Paradiso,vel alio quopiam amoeno loco,quem vocabant ta
336쪽
ubi ille situs sit, diversa Patrum sunt judicia, & ignotum nobis putant. in eo conveniunt, quod animae a corpore separatq in hoc loco
glori; coelestis cerit, beatam resurrectionem liti exspectent. Ludov. Vives in Augusti de C. D. lib. t r. cap. s. Cum augustinis in ab illi receptaculiis animas collocaset, inquit, non dubitat de earum gloria etiam ante judicium , sed de loco gloria. nam ubique possunt beata esse, cum ubique sit Deus, cuius fruitione fiunt beata. re orabant pro
mortuis, ut resurrectione maturiore resurgerent: vel ut flamma
istius judicii eos levius lamberet: vel ut in occultis receptaculis aliquo solatio mulcerentur: vel ut ad salutem resurgerent, & requiem aeternam consequerentur. Imo & orabant veteres pro sanctis Patriarchis, Prophetis, Apostolis, Euangelistis; Martyribus, Consese
foribus ; quae erant, ut sane loquar, orationes seu gratiarum actiones ob constantiam & animi firmitatem sanctis & Martyribus aDeo concessam. Alioqui pro iis orare,qui coelesii fruuntur gaudio, ineptum est sancto A uguli ino. Obiter hic notandum , secundum opinionem multorum, Tertullianum fuisse primum , qui de oblationeti oratione pro mortuis scripserit: Enimver. O pro anima ejus orat Orestigerium interim adpostulat ei, ct in prima resurrectione consortium, O Cert annuis diebus dormitionis ejus , sic ille loquitur de monogam. cap. t o. Quod si Onesiphori tam ritafuncto hoc precatur Apostolus, ut mi-
sericardiam apud Dominum in reniat in die illo , validi simh ex hoc loco . Urmatur oratio pro siletibus desuvctis, inquit Es ius in et Tim. i. oblationes pro natalitiis annua die facimus per natalitia intellige quibus sancti, mortui mundo, nascuntur caelo, inquit Ludovicus dela Cerda in hunc locum. Illos dies sacros habebant, & , ut ait Cyprianus epist. 3 q. pro eis, id est martyribus,sacrisicia osserebant, quo 'io mari rum pasiones O dies anniversaria commemoratione celebram. idem habet epist. 3 T. Die Dominico jejunium nefas ducimus, nec geniculis adoramusJ Illa non fiebant diebus Dominicis in honorem se memoriam Christi, quia illo die resurrexit: hodie vero diebus
Dominicis ingenua procumbendo oratur. Vide canonem Apostolicum CC. Concilii Nicaeni Canonem Eo. Petavium A. C. I 2.&alios A. C. Is s. Eadem immunitate a die Pascha in Pentecostin usque
rva emo J Idem observabatur toto spatio quinquaginta dierum
337쪽
186 ur sv o Ri Ai SACRA Domi ea resurrectionis aia adveniunt Spiritus Sancti. Transit 'bant autem totum illud tempus in cominua laetitia , (sed non ita, ut hodie quaedam nationes illud tempus a natali Christi ad quadragesimam. laeti ob resurrectionem Christi, summo cum gaudio exspectabant adventum Spiritus Sancti , immunes a j juniis, & in precibus a flexione genuum , non tamen sedentes sed
stantes orabant. tum etiam quod eo tempore cum Apostolisve
satus sit Christus post resurrectionem , tum quod olim duo illa fu rint baptismi stata tempora in Ecclesia, Paschae scilicet & Pentec
stes, extra quae non licebat bapti Eare,nisi mortis adesset periculum, ut videre licet apud Tertullian. lib. de baptis. cap. is. quae jam a liquata desierunt. atqui hodie eodem tempore datur Confirmatio. Bellarm. tom. lib. r. c. i& a jes unis datur, & a jejunis accipitur. Ad omnem progressum, adirim, exitum, vestitim dec. frontem crauis signaculo terimus. J Nos quidem inquit Casaubonus exerc. I c. 3 3. in
cruce Christim sterium agnoscimus , quod omnia rusteria longio superet
intervallo. quare olim omni bis actionibus suis , minimis, maesimis, crucis signacula pramittere solent, Id enim primis temporibus velut compendium quoddam fuit precum , ct pia ceremonia, qtia orationi ad ecta imas D lium ad Christi crucem ac pasionemereberet , ut videre licet apud Lactantium lib. q. cap. 26. der T. Athanasium oratione de incarnatione verbi. & orati contra Gentes. Chrysostomum homissi s s. in Matth. Augustinum tract. I xc in Euanges Iohannis, &serm ne I S, de tempore, cap. &ser m. i p. de sanctis. Hieronymum ad Eustochium, Sc. Eodem sere modo de eodem crucis signo loquiatur Cyrillus Hieros. catech. r Signa autem isto utere edens, bibens, sedens, cubans , surgens de Ieclo, loquens , ambulans &c. causam addite ut Damonrafugiant: Ossenta illis audacter: quando enim riderint crucem , recordantur cruci i , &c. sed circa illa tempora miraculis adhuc furebat Ecclesia, & multa usu signi crucis miranda perpetrata filii; ab is sis praedictis patribus dis irritas Nam erat in primitiva Ecclesia imbolum ejus stacia, quam in Christio cruce ct asomimus Christianiponebant, ut loquitur Casa inus loco citatin scio patrum n millos oratorie nimis de crucis es
ficacia locutos, sed quisi anae mentis omnia ea negare audebit, quae tam multi Patres ulu signi crucis facta narrantὶ Objiciebant Christianis
338쪽
ET ECCLEs I sTICA. NT. et 8 Titianis Pagani deos ipsis esse-, ut loquitur Arnobius lib. I. adversus Gentes, quod hominem natum. O (quodpersonis ira me est vi- ui) crucis sum licio interemptum, es Deumfuisse contenderent, di superis adhuc crederent , ct Dotidianis supplicationitas adorarent. Ne autem illa mors Christo aut Christianis esset infamis, sed gloriosa,
infinita per signum crucis miracula fieri voluit Deus, Iure pΘε- - -- μυγιaciat ut ostenderet sua mirabilia De m. inquit ,
cruce Epiphanius. Qui suum filium ignominiost cruci affigi voluit
pro salute generis humani, an mirum eundem, ut infumam illam tolleret, per mi racula signum crucis ita condecorare , extollere voluisse, ut inde unusqui ire promptius crederet, crucifixum illum esse Deum m sectaram in carne, praedicatum in gentibus, a
Amptum m glarias At postea, cum miracula non essent amplius necesssu ia, cessavit etiam signi crucis illa virtus: sottasse non cessatura apud Indos, Chinenses aliosque infideles. Eucherius Lugdunensis in Matth. i8. vers. i. Nobis gna ct miracula nunc neceses ria non fimi , qvibus ea quefacta fiunt, solummodo legere O audare susefcit. Credimus enim Euangelio se scripturis ista narrantibus. Gre- potius Papa homilia et s. Nunquid, inquit , jam fratres mei, quia ista signa non facitis , minime creditis I sed haec nectifaria in exordio Eccles fuerunt. Vt enim ad Dem cresceret multitudo credentium, miraculissuerat nutrienda , quia di nos cum arbusta plantamus, tam diu eti
quam infundimus, quousique ea jam in terra coaluisse videamas: Sst smel radicem erint, irrigatio cessabit. Simile quid August. lib.
de vera religione cap. et s. & lib. et r. cap. 8. de Civit. Dei. Ian- senius Gandav. Concord. Euangel. cap. ia . & alii. Hactenus de traditionibus Tertulliani, quibus non designat sanctissima Sacramenta , & alia divina instituta, ut diximus,sed praecipue ritus & ceremonias et quae tam parvi momenti res sunt, ut in ipsa Ecclesia earum plurimae sint neglectae aut abrogatae, aut saltem in desuetu inem abierint; nonnullae tamen adhuc restant,& in quibusdam Ecclesiis perdurant, clero & ignara plebe propugnante, quas paulatim aboleri non mediocriter prodesset. Et praeterea alias habuit oriens, alias occidens Ecclesia, & pleraeque erant adlaphorae, de pioinde facile, pro rerum occasione, mutabiles, ut ipsx probat ex
339쪽
188 His TORIA SACRAperientias & tamen eas vocat Baronius nobilissimum plan= Christia
religionv monumentum: sed non aere perennius. De Chrismate seu confirmatione, cujus apud Tertullianum prima sit mentio, alia est ratio: nam ea per universum orbem Christianum dispersa & recepta, etiamnum a pluribus observatur. Haec de ei habet Tertullianus lib. de bapt. cap. I. Exinde egregi de Oratro perungimur benedictis
unctione. Et cap. 8. dehinc manus imponitur per benedictionem adrocans O in pirans Spiritum Sanctum. Et lib. de resurrect . carnis cap. S. Si ct caro abluitur , ut anima emacules ur. Caro ungitur , ut anima consecretur. Caro signatur , ut anima muniatur. Caro manus impositione adumbratur , ut O anima spiritu illuminetur. Caro cavstre ct sanguine Christi vescitur, ut O anima de Deo saginetur. similia habet S. Cyprianus epist. Io. & Cyrillus Hierosolym. in cateches. mystas gicis is & alii patres magno consensu. quare di illius usum servavit prima Ecclesiae Anglicanae reformatio. A c iba Victor Episcopus Romanus martyr moritur, succedit Zepheri- nus: qui instituit, ne in distributione cranae Dominicae adhiberet
tur vel lignea vel estrea vasa, illa propter raritatem, qua vinum a Erbetur, haec propter fragilitatem. Item ut omnes puberes utc-rentur sacra synaxi in festo Paschatis. Onubrius. Edictum promulgat Imperator Severus contra Iudaeos&Christianos: qua persecutione multi perierunt, & inter alios Alexandriae Leonidas pater Originis: de vide apud Eusebium lib. 6. cap. I. r. l. eiusdem Originis, tenera adhuc aetate animum martyrii cupidi ilium iam, & alias ex linias animi dotes. Hoc anno Origines docet Alexandriae, Clemente Alexandrino Originis praeceptore fugiente severam Severi Imperatoris persecutionem. Et eodem fere tempore , everi persecutio ad Gallos penditravit , qua Lugduni crudeli martyrio intei ficitur Irensus sanctiss-mus Lugdunensium Episcopus. B. Hiert,nymus lib. r. in E et echi lem cap. 36, Irenaeum inter scriptores Graecos numerat, & Tertullianum poli Apollonium & Victorem primum Latinorum dici lib. descript . Eccles. in Tertulliano. Prater dirersas Irenaei epistilo nempe ad Victorem, Florinum, Bhistum & alios, inquit Eusebius lib. s. cap. et . exstat liber illius adrersus gentes compendio imus ac
summopere necessarius de scientia inscriptus , O a vi q: m Marciam fratri
340쪽
ET ECCL g si As Tic A N. T. et Sypatri ad durarandam Ap olicam praedicationem nuncupatus , ct Iibellis
alius rariarum dictionum, in quo meminit Epistola ad Hebraeos, ct Sapientia , senim Salomonis vacant, . quibus etiam dicta quedam adducit. Et hae simi scripta Irenaei, qua ad nostram cognitionem venerunt. Haec Eusebius, qui supra meminit quinque librorum adversus haereses, qui
etiamnum supersunt, in quibus hoc unice egit, ut reram de Deo doctrinam contra insanas ct sceleratas mi temporis haereses defenderet, Scul retus in Medulla Patrum. Videas equidem . inquit Baronius, doctrime imaginem in ipso Culgeretiquod enim a Pol carpo acceperat, O illa a Iohanne illibath ipse custodiens communicarii Ecclesia, quamobrem Hieron mus epist. 2 p. eum Apodolicorum temporum hominem nominat, quippe qui ipsum ruitum apostolicum in omnibus pra se ferret.haec autem habet lib. s. c. i. Non enim per alios dispositionem salutis nostra cognori- Irenaus. mus, quam per eos, per quos Euangelium per penit ad nos,quod quidem tum praedicarerimi, ossea xero per Dei poluntatem in scripturis nobis tradiderum, fundamentum ct columnam fidei nostra futurum. Postea enim quam scirexit Dominus nocter a mortuis, ct induti superveniente Spiritu Sanctorirtutem ex aliq, de omnibus adimpleti sunt,ct habuerunt persectam agni. timem, exierunt in fines terra, ea qua a Deo nobis bona sunt Euangeli et n- res, O caelestem pacem hominibus annunciantes; qui quidem ct omnes pariter , ct singuli eorum habentes Euangelium Dei. Ita Matthaeus in IIebrais ipsorum lingua scripturam edidit Euangelii, cum Petrus O Paulus Roma euangelirarent,ct fundarent Ecclesiam,dec. Et omnes isti unum Deum factorem caeli ct terr a lege ct Prophetis avnanciatum,ct unumChristum Filium Dei tradiderunt nobis, dec. Meminit etiam Irenaeus Ignatii de Iustini adversus haereses lib. s.Vide praeterea lib. I .c. r.& δ,regulam fideiCatholici, quam prodiximus an . C. Is 6. Item lib. 3.c. g. Apostolorum traditionem, Episcoporum Romanorum successionem, &Ecclesiarum Apostolicarum auctoritatem & fidem: item quomodo Eucharisti ai requenter loquatur, sed ea religione, qui fere veteres solent de hoc mysterio, ut lib. q. cap. g . Quemadmodum qui estaterra panis, percipiens vocationem Dei, jam non communis panis est, sed Tacharistia ex duabus rebus constans, terrena ct caelesti. Oferendi voca bulla saepe utitur Irenaeus, ut & Iustinus, Tertullianus, Cyprianus,
alii. De gratia libero arbitrio passim cum . caeteris primitivae a 2 O o Eccle-