장음표시 사용
361쪽
gio His Toni A SACRA intelligeret, relicta Ecclesia sua ad tempus se staduxerit. Adhac ea ste fendi stant, quod tim parro loco haberet Martires O Confessarei ut lapsos postquam ab iis venia libellum accepissent , non contina, a sacra
admitteret, sed prius diceret eos esse Ecclesiae reconciliandos, propterea hahc rem disserret in id tempus, quo pax Ecclesia redderetur. Ea qui unon obscure cognoscimus cujusmodi fuerit contrarersia inter Felicis murio Cinianum. Nempe Felici fimus contendebat lapsos continuo esse reci piendos, dummodo libellum a Mari ribus O Confestioribus Cerrext. ci prianus autem asiebat id ad persiri disciplina Ecclesia lica: quo non me io, lcriter Ofendit tum Confessores, ct imprimis Lucianum: tum lapsas , sit idcirco Felicsimo adhaerebant, cumque eo in monte communicabant: aiae Montensi appellati. Postquani ostendi qua controrersia fuerit inter tali cisiimum di Cyprianum, nunc in quo discordes fuerint C prianas ct M 'ratianus exponam. Noratianus lapsos, non dico ad communionem, sic ad paenitentiam quidem recipiendos putabat. Cornelium pero Vrbis vi scopum, ac Catholicos omnes alebat esse immundos; quia cum laesitam municarent. Susti contra nuncupabat, sire mundas, caetu ligat mundanos potius dicendos censuit. tit qui neque lapsu neque conaxa nione cum lapsis sese polluissent. Porr. Noratiani eo que se abripi Fri re, ut Ecclesiam a qua 'si perant, non ultra pro vera haberent Eccle inec in ea baptimios rere putarent baptitatos: ac propterea inde rem tes denub tingerent: in quo huic fandamento insistebant . Africanii Piribus recepto, Conciliis etiam posteasrmato: baptismum extra Ecclesia'
ceremoniam esse inanem, ac pollutionem potius sacramenti, quam veram Sacramentum quemadmodum ex iis liquet,quae superius adduximus. sim, quam rer. C prianus O Africam patres non minus tingereut qni a Nar iiano ad se venirent et quam No patianus lavacrum iteraret in illis, emi priano deficerent: intervallo i men ton exiguo disidebant. Siquid i prianus a Catholicis illis, qui negarent baptismum repeti debere,ficare bat, ut quanquam crideret eos errare,errori tamen ignosceret . proque si
clinae filiis agnosceret tib hariticis baputatos . ac propterea nollet se a m separare, quibus aliud rideretur et Itaque nou ab Lirronimo duntaxat, Afro etiam augustino reprehendi quidem rideas errorem C priani, ses A,
ut laudent concordia amorem, quo operitur peccatum. Novarianus retra
refugiebat communionem cum iis, a quibas dissentiret; eoque, descit ne a
362쪽
ET ECCLRsIAsTIcAN. T. graviusta Iebat schismaticus. fide Euseb. in Chronico, Nieronymum contra inimiairas ct Augustinum contra Donatilias. Atque hac dicta sunto de phismate Noratia'i, inquit Vossius. Ob quam caussam Cinquit Euse- Euseb Hist.bius) Roma maxima congregata si nodo , sexagilita Episcopii,ct pluribui pra bieris O diaconis, deinde di separatim aliarum provinciarum pasi. - Has, quid hac in re faciendum sit considerantibus, decretum statuitur ab
Noratus (Novatianus voluit dicere) una cum simul elatis o Curian. Fixtentia fraterna dilectioni contraria ac inhumastissimaecontentire vole*-- , alienos cie censendus ab Ecclesia : fratres per . tempore calamitatis psal, re iscentia pharmacis sanandos. Duplex erat error Noeatiani, primus, quo digamos ad coenam Domini non admittebat: secuneus, quo ncc eos, qui idolis sacrificassent, post litam bapti Zati cossent: non quod eos condemnaret, aut de corum sal ute desperaret; sed dicebat eos judicio Dei relinquendos este, atque ita eos ab Ecclesia removebat. Digami autem dicuntur primo qui primi mortua se cundam uxorem ducunt, quod quamvis in Ecclesia erat tolerabile non tamen erat laudabile, a Novatiano vero damnatum: secundo, qui uxorem alteram habent superstitem , quod fit duobus modis: primo, re Iudaeorum, quales non poterant fieri Episcopi et secuneo , qui non tantum eo modo duas uxores haberent, Ced etiam qui illuc tium cum uxore faciebant aliam ob caustam quam adulterium: & quamvis hoc divortium ex more legitimo fecissent, sicut Romanis licebat diversis de caussis divortium facere, dicebantur tamen Ecclesiae moechari, di tales etiam arcebantur ab Episcopatu.Ia eius & Vosius. Ex horum numero erat Acesius, qui rogatus, ali quando a Constantino imperatore quare Iales non admitteret Respondit, Ecclesiam Dei debere esse puram. Cui respondit Constantinus: Sitalis esse debent, ergo tu Acesi cape scalam, ct solus in caelum ascende.
Cyprianus cum ab utraque parte & per suos Romae commotantes contentionem illam inter Cornelium & Novatian una intella-.xisset, misit legatos Romam, qui ejus nomine intercederent, tumultumque sedarent.
Novatianus per legatos petit Cyprianum judicem in orta quaestione inter se & Cornelium. Cyprianus re gesta probe intellecta, s x
363쪽
gio HIs TORIA SACRA intelligeret, relicta Ecclesia sua ad tempus se subduxerit. Adhac eo se fendi alebant , quod tim parro loco haberet Martires O Confessores: ut lapsos postquam ab iv xenia libellum accepissent , non continu, ad acra admitteret, sed prius diceret eos esse Ecclesiae reconciliandos, propterea hahc rem disserret in id tempus, quo pax Ecclesia redderetur. Ex quibus non obscure cognoscimus cujusmodi fuerit coutrarersia inter Felicis immo Ciprianum. Nempe Felicisiimus contendebat lapsos continu. esse recipiendos, dummodo libellum a Mara ribus o conses oribus Cerrent.
prianus autem ahebat id ad persari disciplina Ecclesia dica: quo non mediocriter Ofendit tum Cossessores, O imprimis Lucianum: tum lapsos , qui idcirco Felicisim o adhaerebant, cumque eo in monte communicabant: unde Montensii appellati. Postquam ostendi qua controrersia fuerit inter Feli- cisiimiun ct Ciprianum, nunc in quo discordes fuerint C prianas ct No- vratIanus exponam. Noratianus lapsos, non duo ad communionem, sed Mad paenitentiam quidem recipiendos putabat. Cornelium pero Vrbis Dbscopum, ac Catholicos omnes asebat esse immundos; quia cum lapsi communicarent. Susti contra nuncupabat Radirete .c ire mundos, (augustinui mundanos potius dicencos censuit. ut qui neque lapsu neque communione cum lapsis sese polluissent. Porr. Noratiam eo que se abripi sivere, ut Ecclesam a qua edit perant, non ultra pro rera haberent Eccles a
nec in ea baptietatos rere putarent baptitatas : ac propterea inde rem tes denub tingerent: in quo huic fundam emo insistebant ab Africanis p iribus recepto, Conciliis etiam postea firmato: baptismum extra Ecclesiam ceremoniam esse inanem, ac pollutionem potius sacram exii, quam rerum Sacramentum: quemadmodum ex iis liquet quae superius adduximus. Quat quam rer. C prianus O Africam patres non Unus tingereut qni a Nora- iisno ad se venirent . quam Noratianus Iaracrum iteraret in illis, quia priano deficerent: intervallo tomen non exiguo disit debant. Siqvidem prianus a Catholicis illis, qui negarent baptismum ri peti debere carebat, ut quanquam crederet eos errare errori tamen ignosceret: proque E clesiae filiis agnosceret ab har. ticis bapia talos , ac propterea nollet se ab iis separare, quibus aliud rideretur et Itaque nou ab Linovi mo duntaxat, sed Afro etiam augustino reprehendi quidem rideas errorem Oniani, sed sic, ut laudent concordia amorem, quo operitur peccatum. oratianus raror uetiebat communionem cum iis, a quibas dissentiret; eoque, descivim
364쪽
ET ECCLns I Asric AN. T. 3 mlam Febat schismatuus. fide Euseb. in Chronico, Nieronymum contra Iaciferianas ct Augustinum contra Donatissas. Atque hac dicta sumo de phismate Norat iapei, inquit Vossus. Ob quam caussam einquit Euse- Euseb Hist.bius Roma maxima congregata si nodo, sexaginta Episcopii,o pluribusna bieris O diaconis, deinde di separatim aliarum pro viliciarum pastoritas, quid hac in re facundum sit considerantibiis, Acretum statuitur ab
Noratus(Novatianus voluit dicere) una cum simul elatu O 'Han. sextantia fraterna dilectioni contraria ac inhumanissimaeconsentire vole*-npara , alienos esse censen's ab Ecclesa : fratres per . tempore calamitatis Dat, resipiscenti e pharmacis sanandos. Duplex erat error Noratiani, primus, quo digamos ad coenam Domini non admittebat: secuneus, quo ricc eos, qui idolis sacrificassent, postquam bapti Zati e sent: non quod eos condemnaret, aut de corum sal ute desperaret; sed dicebat eos judicio Dei relinquendos esse, atque ita eos ab Ecclesia removebat. Digami autem dicuntur primo qui prima mortua se cundam uxorem ducunt, quod quamvis in Ecclesia erat tolerabile non tamen erat laudabile, a Novatiano vero damnatum: secundo, qui uxorem alteram habent superstitem , quod fit duobus modis: primo,more Iudaeorum; quales non poterant fieri Episcopi et secun- eo, qui non tantum eo modo duas uxores haberent, iled etiam qui divortium cum uxore faciebant aliam ob caussam quam adulte- rium: & quamvis hoc divortium ex more legitimo fecissent, sicut Romanis licebat diversis de caussis divortium facere, dicebantur tamen Ecclesiae moechari, & tales etiam arcebantur ab Episcopatu. Iastellas & Vosius. Ex horum numero erat Acestas, qui rogatus, aliquando a Constantino imperatore quare Iales non admitteret Rc-
spondit, Ecclesiam Dei debere esse puram. Cui respondit Constantinus: Sitales esse debent, ergo tu Acesi cape salam, ct solui in coelum ascende.
Socrates lib. I. cap. Cyprianus cum ab utraque parte & per suos Romae commotantes contentionem illam inter Cornelium & Novatianum intella-.xisset, misit legatos Romam, qui ejus nomine intercederent, tumultumque sedarent.
Novatianus per legatos petit Cyprianum judicem in orta quaestione inter se& Cornelium. Cyprianus re gesta probe intellecta, Vid. x
365쪽
si et His TORIA S AC R A Novatianum cum suis excommunicat,tanquam illegitime electum Cornelii vero eiectionem approbat. Hic obiter nota , quod Cornesius in suis litteris Cyprianum voret fratrem , & reciproce Cyprianus Cornelium appellet fratrem, socium, collegam carissimum , Episcopum Romanum, sine aliquo alio honoris titulo , de Clerus Romanus Cyprianum vocet Papam
' epi'. Cypriani so& 3 i. Sic & Cyprianus presbyteros, diaconos& plebem Urbis vocat fratres. Idem Cyprianus epist. q. de Fabiani Episcopi Romani morte scribens, inquit: Cum de excessu boni ruri , collega mei, &c. ita & Lucium Episcopum Romae vocat fratrem
carissimum. Collegas ergo eos fuisse dicendum est. Hoc fere tempore sub persecutione Decii, per quendam magum& imposiorem , cives irritantem, magnus oritur tumultus Alexandriae, quo multi facti martyres,& inter eos,ut refert apud Eusebium Dionysius Episcopus Alexand. Apollonia. H.ec virgo cum aliis dimo extracta coacta est Dominum adurare flammae denuntiatione nisi faceret: rogat igitur aliquid temporis, ut sibi vincula relaxarentur, quo impetrato, stetit similis deliberanti, adorat interea Deum, & impetu facto prosiliit in ignem, de combusta est. Narrat Dionytisus ita illi co aphis fuisse maxillas percussas, ut omnes dentes fuerint excussi.-6. cap. go. Haec est , illa Apollonia, quae dolorem dentium invocata levare creditur. Hujus persecurionis tempore Paulus in AEgypti Thebaide sibi metuens, Et persecutorum crudelitatem fugiens abiit in eremum,
ubi in spelunca tectus palmae foliis,ex dactylis ejusdem mactibus ad
annum vitae Iis vixit. diero in M.
. Decii, pater & filius interficiuntur, inde pax Ecclesiae reddita: quibus in imperio succedit Tribonianus Gallus, & Volusianus
filiuS. A. c. xii, benuo persecutione vexantur Christiani,& inter eos mittitur, in exilium Cornelius Episcopus Romanus ad Centumcellas, qui paulo post Romae martyrio moritur, cui succedit Lucius. A. C. r. c. Hoc anno Tyri multa perpessus martyr moritur Origines,annos sep natus sexaginta novem, ut habet Eusebius. Diu Chrisium in Pa-
i' 'laestina docuerat, evitans Demetrii Alexandrini hostilem animum,
366쪽
ET ECCL A si AsTICA N. T. 3 il&suriosi Episcopi ineptas contentiones. Vir fuit doctrinae incomparabilis ; quem B. Hieronymus comparat cum M. Varrone, qui&ipse ut undecunque doctissimus, ita fuit. Tanta laboravit post mortem multorum invidia , ut non tantum ipsius opera abolere studuerint, sed , ipsos voluminum titulos exstare passi non sint: imo & ducentesimo post mortem anno anathema, nemscio quo impetu, ipsi dixerint. Meo judicio tutius indicatos librorum errores tanquam haereticos damnassent:& corruptos & adulteratos illius viri libros malo credere, quam tanto viro tam enormes
asscribere naevos. haec habent dictata Vossii: Quod in libru uedam haberentur indigna Christianu, quidam ex asia ad Originem missi sim, qui super illis cum eo agerent. Ille ait se non ita scripsisse, ct ostendit eis suum librum manuscriptum, O Urmat ab amanuens suo multa inscrta esse. Rogatus amanuensis super hac re respondit, se quaedam mutasse quidem, O nonnulla inseruisse , sed ideo fecisse , ut accuratius opus esset: Mesam sibi videretur non ordinate satis, sed tumultuariὶ scriptum esse. Hactenus Vossius: ne quid de Rustini temeritate dicam. Multa di admiranda de illo Eusebius in sua historia, &in sua pro Origine apologia adjutus opera Pamphyli sancti martyris. Diatus etiamfuit Adamantius, quia animus illi plus quam adamantinus fuit,
quem nec rita austeritas, nec perpetui labores, nec dura paupertas, nec a malorum improbitas, nec suppliciorum terror, nec ulla mortis facies a sancto in lituro rei tantillum dimovere potuit. Vide ejus vitam ab Erasmo Roterodamo in initio primi tomi operum Origenis descriptam,& apologeticum Pamphyli martyris pro Origine, & libellum Vincentii Lirinensis, & Hieronymum ad Pammachium & Oceanum : Ubi Origenes Hieronymo est bonρs scripturarum interpres, sed malus dogmatistes Et Epist. s. ad Tranquillum. Ego, inquit, Originem propter eruditionem sic interdum legendum arbitror, quomodo Tert Trapum ., Noratum , arnobium, Apollinarium O nonnullos Ecclesiasticas scriptores , Graecos pariter o Latinos, ut bona eorum diligamus, vitemusque contraria,&e. Certὶ magno fuit vir ingenio atque excellenti erudi.mte Origenes, inquit Cunaeus, ut non immerit. scientiam illius opta-xerit Hieron mus, etiam cum inridia nominis. fuit ille quidem perniciosorum dogmatum auctor , sed tamen, quia erat prastantisimus sacrascript Rr ra
367쪽
gi Hrs TORIA SACRArat interpres, ira spernendi mores ejus fuere, uti nihil derogametur summis ejus virtutibus , falli O hallucinari humanum es , solitudinem quaerat oportet, qui ruit cum perfectu virere. Pensanda vitiis bona cujusique sunt, ct, qua major pars ingenii stetit, ea judicandum de homine est. Lucius Episcopus Romanus martyr moritur, succedit Stephanus. Tribonianus Gallus & Volusianus Imperatores occidunturi succedit Licinius Valerianus cum filio Gallieno, di Ecclesiae pax da
In Hispania duo Episcopi Basilides & Mattialis ob diversa &magna crimina a caeteris Episcopis sacerdotio deponuntur. Basilides confugit ad Stephanum Episcopum Romanum, petitque ab eo, ut ejus aulioritate restituaturr Stephanus deceptus pro Basilide ad Episcopos Hispanos scribit. Hi litteris super ea re a Cypriano consilium petunt, utrum secundum sententiam Stephani eos pristinae dignitati restituere debeanti Negat hoc Cyprianus, ejusque consilium sequuntur Hispani: nihil ea de re conquerente Stephano. Vide Ciprianum epist. 68. lectu dignissima. Si tantae fuisssiet auctoritatis Episcopus Romanus, quantae est hodie, nunquam tale quid ausus fuisset Cyprianus, nemispani. Hanc autem inter caeteras adfert rationem pro suo ad Hispanos contra Stephanum consilio dicta epistola Cyprianus: Maxim), inquit, cum jam pridem nobiscum , ct cum omnibus omnino Episcopis in toto mumdo constitutis, etiam Cornelius collega noster, sacercti paciscat O justus, Omaryrio quoque dignatione Domini honoratus, decrererit ejusmodi homines a partutentiam quidem agendam posse admuti , ab ordinatione autem Cleri , atque sacerdotali honore prohiberi. Nec ros moveat, fratres dilectisiimi , si apud quosdam in novissimis temporibus aut lubrica ides xutat, aut timor Dei irreligiose vacillat, aut pacifica concordia non persererat; pramuntiata hac sunt futura in seculi flve &c. paulo post: Non fic tamen quas norifimis temporibus in Ecclesia Dei aut Evangelicus ror, muChristianasidei aut virtvris robur elanguit, ut non superfit portio sacerdorum, qua minime ad has rerum ruinas. O fidei naustagia tuccumbat. sed furiis ct stabilis honorem dirina majestatis, ct sacerdotalem dignitatem plena timoris obserratiane tueatur. Sub finem epistolae citat locum Pauli ad Romanos cap. i. v. Qui cum justitiam cognorimi, non
368쪽
ran et ECCLEsIASTICAN. T. 3 is intestixerunt, qaoniam urtalia a int, retorta sunt digni, non tantum qui
sciunt ea, sed O qui consentiunt eis, qui hac a'nt: quod idem verbis copiosioribus paulo poli repetit , ut mihi Stephanum Episcopum
Romanum notare videatur Cyprianus. Eodem anno illa de rebaptietandis haereticis quaestio exacerba- . tur inter Stephanum & Cyprianum. Hic baptipabat omnes, ille recipiebat omnes poenitentcs cum manus impositione.
nione Cypriani Iconium in Asia synodus Episcoporum Cappado- , Vciae, Ciliciae, Galatiae, vicinartimque regionum coit sub Firmilianosis. Caesareae Cappadociae Metropolitano, ut & Synodis & multis aliis me Cur. in locis synodi ea de re sunt celebratae. Concilium etiam celebra-tur ab Episcopis Africae & Numidiae n' i. ubi eadem sententia est confirmata his verbis: Eos qui sunt foris , extra Ecclesiam tincti, O synodis qui haereticas ct schismaticos profana aqua labe maculati, qitando ad nos Cythuim atque ad Ecclesim, qua una est, venerint, bapticari oportet, e. quod parum fit eis manum imponere ad accipiendum Spiritum Sanctum, nisi accipiant . a senis, ct Ecclesia baptismum. Interim tamen , inquit Baronius , C milisna vitis madestia omnia moderantes, ne viderentur sic ea disternere, ut vellent or- q*bi Christiano leges praescribere, O dispencio pacis statuere ab omnibus obserrandis. Quare haec im fine epistolae synodicae ad Stephanum,quae est. Cip . . est Cupriani et r. addiderunte Caterum scimus , inquitana, quUdam, pili. I quod semel imbiberint, nolle depavere, nec propositum facile mutare , sed, CH estro inter collegas pacis ct concordia vincula quadam propria , qua apud metssemel sunt usurpata,retinere: Qua in re nec nos cu piam vim facimus,aut s. ad M. legem damus , cum habeat in Ecclesia administratione voluntatis suae arbi- ba,n m. ilium liberuunusquise 'apositus, rationem actus sui Domino redditurus. Simili fere modo locutus erat Cyprianus epist. ad Cornelium Episcopum Romanum, cum Felieissimus N Fortunatus Romqapud Cornelium Cyprianum accusassent. equum, inquit, pariter O
justum est , ut uniuscujusque causa illic audiatur, ubi eu crimen a missum, O singulis passoribus partio gregis est asscripta, quam regat ut quisque Og ernet, rationem sui actus Deo redditurus. Ubi sic pergit Cyprianiri r Oportet utique eos, quibus praesumus, non circumcursare, neque
cancordiam Episcoporum cohaerentem sua subdola SD iaci temeritate cinii re, sed agere illic caussam suam, ubi ct accusatores O testes sus crimi-R t et nis
369쪽
sis His TORIA SACRAni, haberi possunt: n si paucis desperatis S perditis minor ridetur aucta.ritas Episcoporum in Africa constitutorum, qui jam de illis judicarunt, ct eorum constentiam, multis delictorum laqueis pinctam, sudicii sui nuper
De eadem rebaptirandi haereticos quaestione, eodem sere modo ad Jubajanum Epis copum scribit hisce verbis Cyprianus,epistolam et g. finiens. Ηac tibi breviter pro nostra mediocritate rescripsimus, 'ater carisime, nemini prascribentes, aut praejudicantes , qu) minus unusequisique Episcoporum quod putat faciat, habens arbitrii sui liberam pote- statem. Nos quantum in nobis ect, propter bareticos , cum collegis O coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus Zivinam concordiam ct Do x Cor. is. minicam pacem tenemus, maximὶ cum O apostolus dicat et si quis autem putatur contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus, neque Ecclesia Deir servatur a nobis patienter o firmiter caritas animi, collegii ' . honor, vinculum silet, ct concordia sacerdotii. Propter hoc ct libellum dei bono patientia , quantum Paluit nostra mediocritas, permittente O inspi- et ranteDomino,conscripsimu ,quem ad te promutua dilectione transmisimis. De Stephano & Cypriano haec Augiistinus de bapt. contra Dona- tistas lib. i. c. et s. Iam illa , inquit, qua Curianus in Stephanum irria . . ratus est dit, retractare nolo, quia nec opus est: eaAm quippe ipsa dicuntur, qua jam satis discussa sunt, ct ea praeterire melius est, qua periculum perniciosa dissensionis habuerunt. Stephanus autem etiam abstinendos, id est, communicandos puta mat, qui de recipiendis haereticis priscami consuetudinem conrellere conarentur: iste autem quastionis ipsius disseti l - e rate permotus, O sanctis charitatis risceribus largisiime praeditus,in unitate cum eis manendum, qui di persa sentirent. Ita quamvis commotus, sed tamen fraternὶ indignaretur: ricit tamen pax Christi in cordibus e ram , ut in tali disceptatione nullum inter eos malum schismatis ornetur. Augustinus: qui excusat Cyprianum exemplo S. Petri Apost emira Da- li, & pergit his verbis: Magnum quidem meritum norimus C priani,
mus, visivi er Maruris, sed numquid majus quam Petri apostoli ct Marti
ris I & paulo post: Si potuit Petrus contra reritatis regulam,quam postea Ecclesia tenuit, cogere gentes Iudaitare: cur non potuit Curianus contraveritatis regulam, quam postea Ecclesia tenuit, cogere hereticos rei schisematicos denuo baptitari, stro honore sanctissimi patriit Hoc interim
370쪽
rerum est , & Stephanum & Cyprianum contra regulam veritatis, quam postea Ecclesia tenuit, privata opinione erras te, ut postea docebimus ex Canone is Concilii Nicini, & ex concilio aecum enico secundo. Epistolam Stephani, respondentem ad synodicam Cypriani, non habemus, sed argumentum de stylum ejusdem facile eli agnoscere rex epistola Cypriani contra Stephanum ad Pompejum Episco- pum Africanum et Excerpam ex illa aculeatos quosdam sermones, nam ad injurias exorbitat gloriosissimus martyr, ut videas virum sanctissimum, & hactenus lenissimum, summopere per epistolam Stephani laesum, cum tam impctuose erumpat in convitia ignominiosissima, idque contra Episcopum Romanum , omnium Episco, porum principem. Audiamus ipsa verba: Misi tibi, inquit, rescripti ejus (Stephani exemplum , qu. magis atque magis ejus errorem denotabis, qui hareticorum caussam contra Christianos atque Ecclesiam Dei asserere conatur. Nam inter catera vel superba, vel ad rem non pertinentia,
rei ibi ipsi contraria , quae imperite atque impropide scripsit, haec habet: Nihil innovetur, nisi quod traditum s.ferretur.addit Baronius. Vnde di ista traditio I pergit Cyprianus, utrumne de Dominica ct Euangelica auctoritate deis endens, an de Apostolorum mandatis atque Epistolis reniensi Ea enim qua scripta sunt facienda esse Deus testatur, O proponit ad Iesum Nare, dicens: non recedet liber legis hujus ab ore tuo, sed medita- ua, i, bilis in eo die O nocte, ut observes facere omnia, qua scripta sunt in eo. Itim Dominus apostolos suos mittens, mandat bapticari gentes, O doceri, ut averrent omnia. quae pracepit ille. Si ergo aut in Euangelio praecipitur, aut in apostolorum epistolis, aut actibus continetur, ut a quacunque haeresi renitates non baptirentur, sed tantum manus illis imponatur in paenitentium: observetur dirina hac ct sancta traditio. Et pauid post i Qua est ista abstinatic,qaare praesumptio, humanam traditionem divina dispositioni anteponere, nec anima pertere, indignari, ct irasci Deum, quotiens diri-ra pracepta stipit O praeterit humana traditio'sicut per Esaiam Prophe--is, iam clamat O dicit: Populus isse labiis honorat me, cor per. eorum longe separatum est a me: sine caussa autem colunt me, mandata se doctrinas 'minum docentes. Item Dominus in Euangelio increpans similiter se obponit O iacit: MFicitis mandatum Dei, ut traditionem vestram