장음표시 사용
191쪽
- TTH Eo v o c 'l a ramum mu in Pontificem. In isto Concilio Angelus de Corario, seu Gregorius XII. cessit Pontificatu . Petrus de Luna, seu Benedictus XIII. cie Sede Petri dejectus est a Concilio. BalalaazatCOssa etiam, seu Joannes XXIII. sententia latetis funamo Pontificatu privatus. Electus est Otho tColumna summus Pontifex, qui Martinus V. appellari voluit. Damnati sunt in isto Concili
Joannes Wicles, & Ioannes Hus, eorumque articuli proscripti. Damnatus etiam Hieronymus de Praga, relapsus in heteresin, quam ejuraverata . Dccretum edirum de Communione sub unica aspecie . . Actum est de Ecclesiae reformatione. Decimum- septimum, Basileense , a Martino V. summo Pontifice primum Papiam vocarum, ,
tum Senis haberi coeptum cst , deinde septennio Post ab. ipssi Concilio indictum Basileae. Habiis
tum est anno I 43i. Martinus V. eo misit Cardi- Dalem Iulianum, ut Concilio praesideret, quam Provinciam eidem Eugenius IV. mortuo Martino v. eodem anno confirmavit. . Adfuerunt f ircher 3 oo: Patres, sed non in omnibus sessio-
nibus. Actum est potissimum de potestate Conri ocilii generalis, & Papae, & de reformatione Ecclesiae. Concilium istud in postremis sessionibus ,
non habetur ut generale. Decimum octavum, Florentinum, ab Eugenio IV. dum adhue staret Concilium Basileense,
convocatum : celebratum est anno I 38. Ferra riae primum habita: I6. sessiones , . Postea vero se
peste in ea urbe grassante , novCm Florentiae. Adfuit Joannes Paleologus Graecus Imperator,& Josephus Patriarcha Constantinopolitanus cum ceteris Graecis. Sancita est unio inter utramisque Ecelefiam , Latinam & Graecam, composilia controversis de processione Spiritus sancti a
piitte-Filio, de adjectione particulae Filio φ
192쪽
de consecratione in azymo , de Purgatorio , Istatu felici animarum sanctarum y de primatu
summi Pontificis. Unus Marcus Ephesinus cor cordiae subscribere nolUisso . Decimum nonum, Tridentinuar, Paulo III. si immo Pontifice convoeante , inchoatum est anno Is s. intermissum postea, a Iulio AI. compregatum est. Demum eum se enirn adhuc fuisset sub Pio IV. congregarum Y anno Iabsolutum est. In hoc porro Concilio tanta est copia dogmatum definitorum , tanta scientiae Ecclesiastieae eruditio, tanta moderatio in discruptationibus f nolallicis a dogmatibus fidei secer- . Rendis, tantum denique restauratae disciplinae, lumen , ut ipsa legere necesse sit Concilii decreta , e quibus velut e quodam veritatis sanctitrutisque fonte, doctrina puta, sinceraque pietae
EX dictis in hoc capite , tria imprimis ass
acram doctrinam praerequisita consequitue Theologiae Candidatus 9 i'o Fidei si irationem facile potest reddere , ac demonstrare veritatem propositionum fidei, quibus tanquam principiis tota nititur Theologia. Σ'. Prompte se expedies
ab illa dissicultate , qua solent hostes fidei terrere Theologiae tyrones , scilicet illos in suis probationibus uti circulo vitioso, & probare idem petidem , Scripturam per Ecclesiam , &rursus E
clesiam per Scripturam. 3'. Priusquandi evadat perfectus Theologus , dc idoneus ad solvenda quaecunque objiciuntur contra singula Religionis nostrae dogmata, puta contra. Indulgentias, Transubstantiationem & septenarium Sacra Blentorum numerum, tutus erit opponendo ita.
193쪽
- π Η Ε Ο Ε Ο h. I semulibilem Ecclesiae auctoritatem, & ad eam re Nocans Adversarios, efficaciter conrra eos evinώnecessiario falsa esse, quae in illam contor
Quoad primum , illud discrimen est inter principia scientiae naturalis, & principia The Iosiae , quod illa sese prodant & demonstrent
si sua evidentia, adeo ut nec negari possint, neci ' Probari debeant, sed supponi : ista vero cum sint obscura Sc inevidencia, negantur ab Infi - delibus , & in dubium revocantur ab impiis. Quapropter Theologus non debet eorum veritatem ita supponere , quin cam saepissime pro-N hare teneatur, alioquin nullius ponderis erunt ii xjus conclusiones. Mahumetanus U. g. aeque contendit Deum revelasse quae in Alcorano , ac
Theologus , quae in Libris Evangelieis lesun-xur. Cur ergo haec credentui potius quam illa ISi respondeat Thcologus se habere ab Ecclesia Christiana, Libros illos esse plane divinos, id- ipsiun Mahumetanus pro Alcorano asseret de Ecclesia Mahumetana. Quare si Theologus in hac sua responsione sistat, nihil proficit apud Iuda. um , & quemvis Infidelem aut impium Li-hertinum , nec eos Inclinabit ad sibi credendum Rotius quam Mahume cano, Ergo ante omnia, demonstret neceste est solam Ecclesiam Chris stianam esse veram Ecclesiam a Deo institutam is in Ilibilis auctoritatis ; hoe enim praestructo fundamento impia Infidelium, & Haereticorurn dogmata corruent, elucescet propositionum fi ii dei indubitata veritas, & firma erunt quae ilia si dem propositionibus superstruentur. Quoad seeundum , Mmpe Theologum perlati: tiam non uti vitioso circ9lo in asserendas dogma si tibus Catholicis, patet .cx di elis : vel enim agit
194쪽
quam divinas, vel cum Iudaeis, Mahumetanis.. dc aliis Infidelibus, qui eas rejiciunt. Si psi,
o mum, conclusiones elicit ex concessis adversa- . riorum , & argumento ad hominem, ut aiunt,
ipsisque certo demonstrat ex Scripturis recensui tas Ecclesiae dotes & insignia ejus privilegia. Si secundum, Theologus, omissis Scripturis, quae
. absolute non sunt necessariae ad afferendam E i clesiae veritatem, & infallibilem ejus auctorita stem , adversarios urget & debellat alia argumi mentandi ratione, scilicet ex putentibus signissquibus Deus auctoritatem.& fidem conciliavit Ecclesiae. Illi enim societati credendum est tan- . . quam Vera docenti, cui Deus evidens testim nium perhiber; ratio quippe naturalis demon-s1trat Deum non posse suo testimonio confirmares mendacium & falsitatem : atqui Deus ejusmodi testimonium perhibuit Ecclesiae Catholicae: co
su te locupletissima momenta a nobis prolata . quibus universus Orbis adductus est .ad .creden, dum , nondum exaratis Apostolorum Iitteris ,
Ecclesiam esse a Deo institutam in fallibilis au- , et Oritatis. Ergo ratio naturalis dictat doctrinae Ecclesiae Catholicae esse deferendum, genusque . esse dementiae illi refragari. Ergo Ecclesia abso-
, lute non desumit suam auctoritatem ex Scripturis Apostolorum , cum omnem suam auctorita
tem habuerit, & infallibilis credita sit, ante. . quam illae Scriptutae essent adornatae, ac proinde nullus est circulus in Theologorum argumen. tandi ratione ; sed recta procedunt ab obscuris ad evidentissima. Docent credenda ea quae in Scripturis & Traditionibus continentur ; quia a Deo sunt revelata : probant autem esse revelata lex Ecclesiae testimonio, te stimonium vero illud verum & indubitatum esse demonstrant ex in
dinumeris miraculis & prodigiis quae pri0ribua
195쪽
aeculis in commendationem doctrinae Catholicaei edita sunt, adeo ut Ecclesia verba CITristi Ioas., cap. IO. sibi adcommodare possit, si mibi non vota
tu credere,operibtis credite, quae cum per se evidentia sint, recte a I heologis constituuntur prima. Eognitioni principia, InfideIes ad fidem disponentia , ultra quae ratio humana nihil habet inis
Quoad tertium, scilicet rudem Theologiae ty-- ronem passe ex iis, quae de Ecclesia dicta suntai. Mnfutate, quidquid contra singula fidei dogmata vel in mentem venit suggestione daemonis, vel objici solet ab Haepcticis & Liberi nis r poteram omnes propositionium rivalos' inquit sanctus Hier nymu S contra Lucis uno Eccksae sole siccare; dc sanctus Augustinus lib. de haeresibus supra lauis dato , cur coηtra ista sentiat Ecelsa Catholica super sue quaeristir, cam propter hoc scires ciat eam contrai sentire Z Enimvero quod directe opponitur vero, illud necessario est falsum : atqui quod Pugnat contra aliquod Ecclesiae dogma, illuci manifeste opponitur vero : ergo est necessar1o falsum. Major est per se evidens ; minor ver e caciter demonstratur ex dietis, quae ideo Christianiis Catholicus praesentissima semper
habet tanquam scutum tutissimum, quo possit omnia tela nequissimi ignea extinguere, ut lo ' . quitur Apostolus Ephes. s. V. I s.
Superest jam elucidatis dissicultatibus, quae circa Theologiae principia, hoc est propositiones fidei, occurrem solent, & traditis legibus syllogismi Theologici, Candidatus noster staditim ingrediatur, & ex ordine decurrat. Cum, autem Deus, 3c divina ejus attributa sint pri anarium Theologiae objectum, ad quos cetera
referuntur , .rechus ordo Postulat, ut pro more
scholarum inde sumamus docendi exordium.
196쪽
Q. I'. V o D est mi nomen ρR. Deus est ineffabilis, nec nominari potest, juxta illud Proverb. 3. Quod nomen est eius, aut quod nomen Filii ejus , β ηosti' Et auctor libri de divinis Nominibus, qui vulgo tribuitur sancto Di
.nysio , neque nomen ejus est, neque opinis ,.caP. IO. 2'. Quare Deus est in abilis pR. Quia, cum nomina sint signa, & expresso Des conceptuum nostrorum , ea tantummodo Possilinus nominare , quae cognoscimus e atqui essentia divina non potest a nobis in hac vitas Ognosci: ergo nec ullo nomine exprimi.
Q. 3'. Nunquid Deus saltem imperfectὸ nominari
197쪽
R. Nominari potest eo modo, quo cognoici Tur : quemadmodum autem artificem , pina Pietorem, quem nunquam vidimuS, aut de quo nihil audivimus , cognoscimus ramon PCr tabellam ab apis depictam, quae, si eleganter sit 'emormata, nominamu, Pleiorem. industrium: similiter licet Deum ncmo viderit unquam , Joan. cap. t. tamen intellcctus noster deprchpndens divulsas perfectiones in diversjs rebus a Deo creatis aut productis colligit ill s debere in Deo pra Existere : hinc sol mus omnia illa nomina Deo tribuere, quibus singulas creaturarum per fretiones exprimimus ; Doum itaqtae nominamus sapientem , fortcm, Sc. quia ejusmodi purfectiones deprehendimus in eus operibus : omnia possunt dici de Dco inquit sanctus Augustinus, O niau de Deo igne dicitur, nihil locupletius hac inopia.
Q. 4'. Quoitiplex G Dei nomen p . R. Alia iunt propria, alia metaphorica; alia positiva, alia negativa, alia absoluta, alia rela-
si'. Quaenam stim nomina Dei propria , piaeve metaphorica ZR. Nomina Dei propria sunt illa, quae significant perfectiones, quae in suo conceptu nullam involvunt imperfectionem : metaphoricavero, quae significant persectiones admixtas imperfectionibus. Hinc vita , sapientia, bonitas proprie dicuntur de Deo, sumque in illo foc- maliter ; quia in illis nulla concipitur imperfectio : corpus vero, Leo, non dicuntur. de Deo nisi metaphorice, nec sunt in eo formaliter, sed cminenter tantum, quia in suo conccstu formali dicunt imperfectionem. ι Adverses tamen in nominibus . quae de Deo proprie dicuntur, duo dutinguenda, nempe Per-
198쪽
3 o DE DEO UNO, sectiones his hominibus significatas, putab iistatem , sapientiam, Sc. si modum illas Dalficandi: significan uir autem Per modum accidenistis. Porio quod . significant haec nomina, proprie competit Deo, & magis Proprie, qua in creaturis , priusque de Deo dicatur sapientia , . vel bonitas, vel vila, qtiam de creaturis ; quia
hae perfectiones sunt in Deo substautialiter, &quasi in sente in creaturis vero accidentaliter, partici Pative, dc derivative. Quantum vero ad modum significandi , non dicuntur proprie de Dco ; bonitas enim v. g. & sapientia significaniatur per modum alicujus accidentis, quod Deo non competit: sed sunt in illo ipsam et ejus suta stantia , &simplicissima entitas. Hinc citato lib. de divinis nominibus dicitur Deus esse suppromnem vitam , se Plentiam, &c. ς'. viiid sunt nomina Dei positiva, o neg
R. Nomina positiva sunt ea, quae significant, aliquam Dei perfectionem; ut omnipotens, si piens. bonus. Negativa sunt ea , quae negant in Deo aliquam esse imperfectionem, ut incorpOreus, infinitus, immensus, incomprehensibilis , dic. Et haec posteriora felicius Deum significant ;nam , ut dicitur cit. lib. de divinis nominibus, de Deo novimus melius quid non si, quam quid sit. in 'ra Θιid sint nomina absoluta, quid relati pR.: Absoluta sunt ea, quae dicuntur de Deo sine ordine ad aliud, ut sapiens, vivens, &c. Relativa vero quae dicuntur de Deo respective ad aliud, ut Pater, filius, creator, Dominus; pri ra competunt Deo ab aeterno: Posteriora vero, inspectum habent ad creaturam , nonnisi ex temporc de Deo dicuntur; Deus enim ab aeterno est sapiens , Omnipotens; sed Creator aut Dominus non est, nisi ex tempore, quo c P
199쪽
runt esse creaturae, nec in Illa nova nuncupatione Deus intrinsece mutatus est, sicut nec Sol intrins e immutatur, quando incipit illuminare nostrum Horizontem. Dixi, Ii respectum habent ad creaturam; quia nomina Dei relativa, quae dicunt ordinem ad Personam Divinam, competunt Deo ab aeterno:
qualia sunt Pater, Filius, & Spiritus sanctus ;qui ab aeterno Pater generat Filium, Pater &-Filius spirant Spiritum sanctum.
scandam divinam naturam ct essentiam, ac proinde incommtinicabile ulli creatura ZR. Apud Latinos, Deus, apud Graecos vero Siὸι, & apud Hebraeos , Jinova determinantur ad significandam Dei naturam. Deus, inquit Tertullianus , substantiae ejus nomen est, id est divini rati S : Dominus vero, non stibstantia , sedpotestatis: ScHaoc sensu docet sanctus Thomas nomen illud, Deus, esse incommunicabile creaturis; cum nariura divina illis communicari non possit.' Nonnunquam tamen in Scripturis illud no- nen, Deus i u surpatur non ad designandam naturam divinam, sed aliquam Dei perfectionem , V. g. ejus potestatem , quae cum participetur ab aliquibus creaturis , v. g. a judicibuS, hi dicuntur dii, juxta illud Psalmi 8 i. Ego dixi; dis esu. . 9'. cui nibus tuis nominibus ita excellens exprimiri r , vi deierminata mi ad significaηdam ipsim
Dei naturam 8 .R. 1'. Nomen illud, Deus, derivatura verbo, dare, quo significatur summa Dei perfectio, &' plenitudo bonitatis effluens in omnes creaturas, juxta illud Jacobi t. Omne datum optimum , ct omne' donum perfectum destissim est, descendens a Patre luminum , saepe quid c m per creaturas, sed tanquam per canales, quos ipse sens omnium bonorum implet.
200쪽
R. 2'. Sεὸς dicitur vel a verbo θε quod est, ' videre & contemplari ; quia omnia sunt Pra sentia Deo, nihilque illum latet : vel a verba εεὶν, quod est, curare, vel fovere ; nam altis-git a sine usque ad finem furitier, Sap. 8 vel secum dum sta actum Joannem Damascenum a Verbo ουτ ιν, quod est , ardere, etenim Deus ... ignis consumens est, Deuter. q. quo denotatur summa ejus activitas.
R. 3'. Ichova , t nomen apud Hebraeos sacra. tissimum cum Deus illud sibi assumpserit tanis quam proprium, & alteri prorsus incommuniocabile) signifidat illum, qui est simplicatem, i terroganti enim Moysi, Exodi cap. 3. quid diceret filiis Israel quaerentibus qui vocaretur Deus Patrum suorum , reseondet Deus, Ego jum, quisam : sic dicιr filiis Israel, qui eg misit me ad voti Quo denotatur ipsum esse; quemadmodum enim cum dicit'r, color ipse, Gallice , D couisur meme, non intelligimus determinatam coloris speciem,
sed quidquid coloris nomine conciei potest , ita per illud nomen ipsum esse, Gallice , Petremgme, significatur ens illimitatum , a quolibet alio independens, & a quo omnia imbent quidquid sunt.
stantur omnes paginae Scripturarum , cap. I. GC-nestos inducitur Deus existens. Creator caeli MIerrae, in principio creavit Deus caelum ct terram,