장음표시 사용
31쪽
DE AENICO RAPTISMO CONTRA TETILIANUM. Is
obrem cum in Scripturis sanctis canonicis nec illi inveniant haereticos ad Ecclesiam Catholicam venientes denuo baptigatos, nec nos in Veniam US in eodem baptismo, item in liperes acceperant, fuisse Susceptos in lac re dun taxat par nobis Cau Sa est, quia nec illi quod faciunt, ut haereticos, Vel quos haereticos putant, denuo baptigent, nec nos quod facimus ut etiam ii pud haereticos datum suscipiamus baptismum Christi, ullo temporum apostolicorum expreSSe confirmatur Xemplo. Sed nos reperientes Apostolos in quibuslibet errantibus, vel qualibet impietate sacrilegis, si quid Veri cognoverunt, confirmasse
potius quam negaSSe hominum autem errorem et impietatem, salvo quod in eis Verum inVentum eSt, emendasse sive damnasse : hanc regulum etiam in baptismi veritate Sectamur, ut apud quo eam inVenerimu ita retentam atque servatam Sicut in Ecclesia Catholica retinetur atque Ser Vatur, non eam negemus, neque deStruamus; sed ea
manente quod Vitiosum, quod pravum quod falsum in
unoquoque fuerit, Curem US, Corrigam US, emendemus; aut si non possumus deteStatum, damnatumque Vitemus. XIX. Proinde cum eo SUSCil iiDUS, DOR SUSCipimUS.
iniquitatem eorum, qua Se ab Ecclesia Christi direm potione sacrilega diviserunt; qua orbem Christianum, cui Deus per Legem, per Propheta , Per Evangelium, per Psalmos, per Apostolos tam multa testimonia perhibet,
calumniosis et maledicis criminationibus in Sectantum: nec eum ipsorum errorem Suscipimus, quo baptismum Christi etiam apud haeretico regula CCleSi a Stieta custoditum no lunt agnoscere, addent deStruere, non dubitant iterare; quin etiam, Si quos, non Solum laicos, Sed et clericos, nec quoslibet clericos, Verum et preSb tero et episcopos, etsi in illis Ecclesiis baptinati sunt; quas Apostoli labore proprio fundaVerunt, si aliquo modo seductos ad
32쪽
se transferre potuerint, Catechumeno faciunt Esec eorum detestabilia mala nequaquam Su Scipimus et quandoquidem nisi eis correctis ad nos tranSi re non PoSSUnt.
XX. Nec illud sine distinctione praeterimus, ut humi-,liorem agant poenitentiam, qui jam fideles Ecclesiam catholicam deseruerunt, quam qui in illa nondum fuerunt. Nec ad clericatum admittuntur, sive ab haereticis rebaptigati sint, sive prius suscepti ad illos redierint, Sive apud illos clerici sive laici fuerint. Et qui haec nostrorum negligenter agunt, et eos forte clericos in Catholica faciunt, Vel esse permittunt quamvis a diligentioribus fraterno jure culpentur; tamen nec ipsi eis clericatum deserendum putant, nisi quos ab illis malis vel noverunt emendatos cSSe, Vel credunt. Ac per hoc frustra calumniantur Ecclesiae Catholicae, quicumque ab ejus unitate nefario celere Separantur. Ut enim verbis Apostoli magis utaret, Revela tur ira Dei de coelo super omnem impietatem et injustin tiam hominum, qui veritatem in iniquitate detinent x. Haec ira, Si non se Correxerint, etiam istos invenient, qui Veritatem citristiani uptismatis in iniquitate detinent
XXI. Ecclesia vero catholica, quae, sicut de illa praedictum est, per omnes gentes copiosa et secundita dissunditur nullius sic emendat iniquitatem, ut in eo non ipsius, sed sui Domini destruat veritatem. Quid ergo iste quasi licenter ac sidenter excitanias u BaptiZavi securus, quem tu sacrilegus inquinasti bapti Zavi, inquam, seci quod fecit Paulus apostolus , Legat ubi hoc fecerit apostolus Paulus. Quod si de illis apud Ephesum vult intelligi, audeat ergo dicere, quod o Joanne Sacrilegus inquinaverit. Quod si non audet dicere, quoniam apertissimum nes a Sest, desinat tandem de re mulium dissimili salsae similitudinis nebula excitare.
33쪽
XXII. Nam illud quod adjungit de episcopo Carthagi
nensi Agrippino, de inclit mari re CSPriano de septuaginta praecessoribus C priani tu quia hoc fecerunt, et fieri
praeceperunt V quam deteStandi S CS error hominum, qui clarorum virorum quaedam non recte ficta laudabiliter se imitari putant, a quorum Virtutibus alieni sunt. Sic enim et nonnulli Petro apostolo Comparari Se volunt, si Christum negaverint: Si vero etiam gentes judaigare coegerint, vocitari germani ejus assectant. se in illo tanto viro reprehensibilia luerunt : Sed tanta eminuit apostolica gratia, ut Continia delerentur; nec ei non dico praeferri, Sed Salienas OSSit aequari, aut de proximo com parari, quisquis OStrorum temporum Christianus, mutetiam episcopus nec Chri Stum negaverit, nec gentes ju-daigare compulerit. Sic et in martyre gloriosissimo Cypriano: si apud haereticos vel Schismaticos dalum Christi
baptismum nolebat agnοSCere, dum eos nimium detestaretur, quo a Catholica unitate, quam mulium dilexit, separatos dolebat; tanta ejus merita usque ad triumphum martyrii conSecuta Sunt, ut et Charitati qua excellebat, luce illa obrumhati fugaretur, et ut Sarmentum fructuosum fieret fructuosius, Si quid habebat purgandum, si nulla re alia, Certe paSSioni falce ultima tolleretur. Nec nos qui baptismi veritatem etiam in haereticorum iniquitate agnoScimus potius quam negamus, ideo meliores Cypriano Sumuset Sicut ne Petro, quia gente juduigare
non cogimus ioc de Agrippin aliisque episcopis, qui illa concilia fecisse perhibentur, responderim qui sic
diverSa Senserunt, ut cum ei , Contra quo de hac quaestione sentiebant in unitate perSisterent, ubi Charitas coο-
Loquitur de concilio episcoporum Asripae et Nunti dipe sub Agrippino , cujus meminit Saepe Cyprianus in Epist ad Quintum, ad Iubaianum , ad Ianuarium vide stipra lib. I. de Baptis ni contra DonatiSlaS, cap. a.
36쪽
perit multitudinem peccatorum. Sic namque ambulantibus in Ecclesiae veritate, in quam perverterant, Potuit Deus, sicut Apostolus dicit', id illis revelare quod aliter sapiebant. Nova enim tunc quaestio fuit, quemadmodum suscipiendi essent haeretici, quae nonnullos fratres haere
licam perniciem vehementer merito deteStantes, ipsa noVitate turbavit, ut crederent hoc etiam in ei esse improbandum quod malo Suo tenebant bonum. Ego autem ut
quod de hac re sentio breviter dicam, rebapti Zare pere ticos, quod illi fecisse dicuntur, tunc suit humani erroris; rebaptiZare autem Catholicos, quod adhuc isti faciunt, semper est diabolicae praesumptionis. XXIII. Sed volo mihi solvat iste quaestionemri quandoquidem cum Romanae eccleSise per ordinem Commemoraret epiSCopo S inter eos Commemoravit et Stephanum quos episcopatum illibatum gessisse Consessus est. Cum ergo Stephanu non Solum non rebapti Zaret haereticos, verum etiam hoc facientes, vel ut sieret decernentes , ex Communi Candos CSSe cen Seret, Sicut aliorum episcoporum
et ipsius Cypriani litterae ostendunt, tamen cum eo CF-prianus in unitatis pace permansit. Quid lite dicturi sunt
Excutiant ingenia Sua quantum P OSSunt, et utrum Val OaUt respondere Con Siderent. Ecce duo erant uno tempore, ut
de aliis taceam, qui diversa sentiebanta duo erant emi nentissimarum ecclesiarum, Romano scilicet et Carthaginiensis, episcopi, Stephanus et C prianus, ambo in unitate Catholica Constitutiri quorum Stephanus baptismum Christi in nullo iterandum esse censebat, et hoc a Cienti bus graViter SuccenSebat Cyprianus autem iniseres vel schismate bapti Zatos, tanquam non habentes baptismum
Christi baptiχandos in Ecclesia catholica existimabat. Julii cum illo, quidam cum isto etiam sentiebant, utri
37쪽
DE UNICO RAPTISM CONTRA IETILIANUM . tiaque cum eis in unitate consistentes. Si ergo verum est quod isti dicunt, et unde Causam suae Separationi a SSerere, Vel XCusare Conantur, in Una Communione a Cramentorum mali maculant bonos, et ideo corporali disjunctione a malorum Contagione reCedendum est, ne
omnes pariter pereanta jam tunc Stepliani et Cypriani temporibus periisse Ecclesiam confitendum St, ne ali quam posteris derelictam, ubi Donatus ipse spiritaliter nasceretur. Quod si dicere nefarium judicant, quia revera nefarium est; sicut mansit Ecclesia ex illis temporibus usque ad tempora Caeciliani et Majorini sive Donati, nec eam pCulando perdere potuerunt quicumque in eam secundum ipsos in baptismo admissi sunt, pleni omnibus peccatis et criminibus suis , nec ulla facta est a Cypriano, et eis qui pariter de baptismo sapiebant iambillorum communione divisio quoniam non e arbitra bantur in unitate et communione Sacramentorum Christi, alienis malis posse maculari: sic potuit et deinceps Eccle- Si permanere, quam toto, sicut de illa praedictum est,
terrarum orbe CreScentem nullo modo poterant quorumlibet traditorum ac facinorosorum aliena crimina maculare Sicut in una area usque ad tempus Ventilationis maculari paleis frumenta non possunt, Sicut intra una retia
usque ad tempus littoris mali pisces honos simul natando
XXIV. Nulla igitur ratio fuit, sed maximus uror,
quo isti velut malorum communionem CaVentes, Se ab unitate Christi quae toto orbe diffunditur, Separarunt. Nisi forte criminibus crimina mirabili arte discernunt, non de Scripturis, sed de cordibus suis distinctionum re gula proferente , alque dicentes, in unitate communionis sacramentorum alia crimina aliena sine contaminatione tolerari, traditionis autem crimine omnes, qui cum talibus
38쪽
Saeramenta Commi iiii Caverint, detineri. Sed hinc diutius disputare superfluum est, praeSertim quia et hoc rarissime audent dicere, ipsi quoque verecundantes et sentientes vana se loqui, et cum ea dicunt, nullo divino testimonio fulcire nituntur Magis enim Solentiumre habere, quando
peccatis aliorum alios criminantur, ad excusandum nefas separationi Suae LVidebas furem, et concurreba cum eo tan et u Ne communicaVeris peccatis alienis V et,
Recedite, exite inde, et immundum ne tetigeritis tanet, Qui tetigerit pollutum , pollutus Si tan et u Mo- dicum fermentum totam massam corrumpit si tan et alia hujusmodi, quibus non traditionis crimen ab aliis criminibus aliqua proprietate discernitur, Sed omnis peccati consociatio prohibetur. Quae tamen divina testimonia, vel praecepta, Si eo modo, quo isti, intelligeret Cypria-nu S, Profecto Se ab Stephano Separaret, nec cum illo in catholicae unitati communione persisteret. Ille quippe Secundum Sententiam, quam de baptismo isti tenendam putant, haeretico et Chi Smaticos Sicut opinantur, baptismum non habentes, admittendo in Ecclesiam communicabat peccatis alieni SN quia Videlicet peccata eorum , qui baptismo vero abluti non erant, in ei utique permanebant. Debuit ergo Cyprianus ab hujus communione
discedere, ne Cum stare Con Curreret, ne QCCatis Communicaret alieniS, De Contagione inquinaretur immundi, ne pollutus sieret tangendo pollutum , ne sermento corrumperetur aliorum to ergo quoniam non secit, sed cum eis in unitate permanSit, tota ipsius unitatis tunc massa Corrupta St, ne PerSeVeraVit ECCleSia , quo pos te sanctos istorum Majorinum pareret ac Donatum IIoc
quia dicere nullo modo audent restat ut fateantur bonos cum malis in sacramentorum Christianorum communione
39쪽
sine ulla sua labe mansisse, et usque ad tempus Caeciliani perseverasse Ecclesiam Christi, non sine ullis hominibus malis, tanquam in horreo jam reconditam , sed adhuc commixta palea tanquam in area constitutam Sic ergo et deinceps potuit permanere, Sicut et permanet, donec ultimo judicii die ventilata mundetur. XXV. Quid igitur sibi vult tantus furor separationis istorum ab unitate corporis Christi, quae , Sicut Prophetatum legitur, implerique jam cernitur, toto orbe terrarum atque in omnibus gentibus dilatatur dic certe, Sicut scriptum est: u Filius malus ipse se justum dicit, exitum
autem Suum non abluit hoc est, non XCUSat, non
diuiit, non defendit quod furore schismatico in haereticam pestem de domo Dei exire non timuit: quia si vere justu esset, Sicut apostolus Paulus cum fratribus falsis, de quibus in suis Epistolis ingemit, et sicut Cyprianus Cum eiS, quo Sine baptismo suis peccatis praeteritis plenos aestimabat, et admitti ad Ecclesiam ab Stephano sciebat; ita in Ecclesia Christi, cum eis quo injustos Vel nοVerat,
vel putabat sine ulla sui commaculatione PersiSteret, nec bonos propter malos desereret, sed malos propter honos potius toleraret, tanquam granum Cum palea pondere charitatis trituram ferens, non tanquam levissimus pulvis ante ventilationem statibus cedens. Eo quippe modo etiam cum iniquis, quos necesse est usque ad littus retia ista contineant in unitate catholica perSeVeranS, non tamen cum fure Concurreret, nec peccatis Communicaret alienis, nec cujusquam immunditis contrectatione macularetur, nec pollueretur tangendo pollutum , ne CujuSquam sermento corrumperetur. Taec enim iunt consensione Peccatorum, qua persoeminam serpens hominem primunt
etiam in paradisi selicitate decepit non communique Sam
40쪽
cramentorum in qua condiscipulo Judas mundos immundus contaminare non potuit. A mali autem , cum quibus sacramenta Dei communicant, etiam nunc in area, nondum in laorreo jam tamen boni discedunt, et Separantur morum dissimilitudine, non Corporum egre gatione, aliter vivendo, non ad alia conventicula veniendo et Sic nec cum malis unum fiunt, nec ab Ecclesiae
unitale discedunt. XXII. Quid ergo nobis nescio quorum traditorum
crimen Xaggerant, quos tamen ne ipSOS unquam Con- Vincere potuerunt Sed si eos Contra istorum calumnias defendamus, quorumdam hominum causam videbimur agere , non Ecclesiae. Prorsus quicumque et ubicumque traditore suerunt, et non tantum traditorum PECCatum, sed ipsorum eliam qui tradere Compellebant, et omnium omnino Licinorosorum , flagitiosorum , a Crilegorum, admittebat Stephanus in Ecclesium secundum isto : quia Sihaptismum non habebant, omnia peccata quaeCumque graVia et horrenda Commiserant in eis erant, et reos illos sine ulla remissione retinebant. Tales admittebat Stephanus, cum talibus orat in unitate catholica C prianus; ne tamen periit, Sed perseveravit Ecclesia bon igitur quemquam in ejus unitate maculant aliena peccata. Frustra filius malus a familia patris exire Properavit,n frustra se justum dicit, exitum autem Suum non ab-n luiti. , An forte dicturi sunt, eos quos Stephanus admittebat, ipsius unitatis participatione mundatos, quoniam Charitas cooperit multitudinem peccatorum L linam dicant hoc enim et nos dicimus, quando eo ad
unitatem vel urgemus ut redeant, vel monemus . oeautem Paeto jam etiam nulla inter nos baptismi quaestio remanebit. Si enim apud haereticos baptigati, cum ad