F. Vincentii Mariae Dinellii ... Ad Carolum Nocetium et Hier. Lagomarsinum presbb. e Soc. Iesu De grammatisticis quibusdam tricis epistolae

발행: 1756년

분량: 211페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

tea EPISTOLA

nullos in grammaticis, quibus se totum dea diderat, rebus , progressus faceret . AeD. Fidentius , Ludim agistro enim id erat nomen) cum frustra demum susceptum ab se illius instituendi laborem fuisse animadvertisset, bajulum ad se iit venitet, senem

que acriter verberandum suis humeris imis poneret , imperavit. Quod ut factum vidit, serulam arripuit, atque iratus ad seneni

ipsum , qui nescio quid Latine dici posse imis

prudens negarat, accedens: hoccine , inquit , tam clarum , tamque perspicuum impune ut neges, mastigia P Non patiar . Vapula . Quid aerem pulsas calcibus Θ Adesis dum, Dave. Tene hujus tibias . Tene arcte, ne calcitret. Faciam hercle ego, ut hujus loci , dieique , meique semper memineris . Equidem nisi & quanti tu pendas Lagomar sinum,& quanti alii pendere soleant, scirem; hoc illius litterarum exemplum legens , vererer , ne eum in scenam abduci aliquando cernerem partes acturum repuerascentis senis . Quid enim censes Domnum Ridentium fuisse facturiim , si to haud dubie idem semper atque nihil haestans sonare ex eo sene intellexissetὸ pergin' argutari dixisset . Heus tu bajule, redi huc ad me. Tolle hunc

sublimem . Quid Θ An quod est ab Sallustio

scrip

132쪽

scriptum Fragm. Liv.Hissa i87. p. minan. a 674.) po remo totam Mihiniam Nicomede mortuo diripuere , cum filius Nusae , quam reginam appellaverant , genitus haud dubie esset: id tu grammatice intelligi de genito haud haestanti putas Vapula . Rursum quod Livius lib. H. fissor. e. xxiv. p. Is 7. T. i. Edit. an. I 33. ait: A. Cornelius,

es. Servilius quaesores M. Volscio, quod DPu, HAUD DUBIE resis in caesonem eriritisset , diem dixerunt , id ne tu contor que bis , ut non ne dubio falsumi testem, sed non hastantem falsum resem , fuisse Caesonem indicet Vapula . Diem nempe s ste auctore, credemus, dictum suisse iis, qui non haesitantes, non iis , qui hastantes falsum testimonium dixissent . Verum ad perinsunus To dubie referri semper , ad res numinquam debet . Quin taces P Nonne intelligis reserri id adverbium ab antiquis scriptoribus ad res etiam solere Θ Cicero i . de Divinatione cap. LV pag. 3 .rim .HI. Opp. Edit. liv. Genev. 'tes, inquit; accidere , viali uia gnum dubie datum pro certost aeceptum . Et Lagomarsinus tamen cum tam minuta consectatur , tum deridet, Dinelli, te , quasi de tribus capellis egeris . Qui netiam addit, citr, quare, quamobrem, quam ob causam non vero quorsum illam non prae-

133쪽

ro 4 EPIs et o LAteriret pag. 34. episolae prioris tuae abs te i Zu.ibid. debuisse scribi DI J . Hoc restat, ut Teren- y' tium imperitiae arguat, quod in Adelphis

Act. I. sc. II. v. 2 o. non cur , dicat, sed

quorsum ishuc ξ uia tu Demea haec male iudicas: & Ciceronem quod sic habeat in lib. de Senectute pag. 424. Tom. DI. opp. uobum haec tam multa de Maximo prauia dic. Et in lib. de Amicitia pag. 67I. χιοrsum haec Θ sPuia &c. Verum quod

Itali dicerent - a chesne, id Terentius , ac Cicero quorsum dixerunt. Quid Θ Τu aliud ne quidquam ea voce indicare , quam a chesne voluistie, cum scriberes : quorsum illam non praeteriretὸ Quid Θ Si redarguat quoquete , mendi tyrograpnici , Menetis pro μ- , , L ''h reta faJ, quod tamen in extrema epistot'Τ la tuae mendasti, caussa Θ Insignem porro facit Probabilistis injuriam , ac si agere gratias soleant, reserre non soleant, proindequo ι Ibia. tibi vitio dat f3J quasi To gratias referre cum pag. 33. epis. tuae scriberes: tuum erat 2 ceti) Tamburino gratulari, S gratias Concinae referre pro gratias agere quod falsum certe est usurparis . Jam gratias referre pro gratiam referre satis usitate adhiberi negat. Verum quo usus Plautus est , id ne ille nullo fretus argumento , alii oliin suisse Utatum inficiabitur ἡ Ηabet

134쪽

bet autem ille in Amphitr. A t. I. f. I. m. 27 si merito meo referre sudeant gratias.

Quamquam de erroribus non de minus usitatis verbis agimus . Errasse vero Plautum concedet, quem Varro solitus erat tam elegantem fuisse scriptorem afirmare , ut mufus Plautino fermone loeuturas , diceret,s Latine liqui vellent fi J Illud autem to Uide

magis miror, quod cum minus usitata to . in 'consectari clamitet , ipse eodem in genere peccet graViter . Nam inconsequentiam faJ cx g. M. usu ab Latinis tritam fuisse vocem ostendere ρ'sy' demum, qui poterit Θ Irascitur deinde tibi, quod ab Concina viro Casuistis infesto excusatum Τamburinum fuisse, a te vero minime escusari dixeris 3 . Quid enim causi ς ω D;is,it. est, cur eorum, qui infesti Casuistis , ob de- 31. ibid. turpatam ab iis , implicatamve doctrinam e sy' morum snt 3 excusare alii unum aliquem Casilistarum , quem inscientem peccasse' sexistiment, possint; alii quod etsi inscientem, nihilo secius peccasse arbitrentur , excusare non possint ὸ Et arrogat tamen iste sibi Dialectici munus, teque,ac si quid ex re quaque sequatur , non videris , reprehendit. Quid autem de Dialecticis balbutire audeatis, qui nondum attigit, neque umquam sortasse attinget disserendi artem P

XXXIV. Ad

135쪽

st si- usus Prudentius haud inelegans poeta fuit

zuMσα lib. II. contrit Symmachstm v. 774. quo loco, alios , inquit, properare seorsim in er-trit roribus numerat fi 3 3 vehementissimeque pugnat, pro gratum habere, scribi iratiant

oportere t cum tamen sit apud Plautum in Mereat. A 1. 1 II. sced. I. v. 29. Honoris caussa quidquid es quod δε-bitur , Gratum habebo. Pro gratum mihi erit. Quod ipse volebas , cum gratum habere scriberes . Hariolum inde agit . Nam quum ipse pag. 36. epistolae prioris tuae,sic statuisses: veritatem omnibus esse anteferendam , propterea quod dictum quod ι inserat ab uno , factum esset sermone tritum proverbium e amicus Sucrates, amicus Plato , amicus Ari telis , sed magis amica veritas : iste , perinde ac si omnes veterum omnium libros legerit, ridere est aulas te ,

quasi saJ qiii prior haec dixerit, nominare

ρ' ερ' posses omnino neminem . Pugnat enim Aristotelem , qui amicus Plato , amicus Socrates scripserit, nec his se duobus addere po- tuisse , neque addidisse et o magis amica veritas . Nam haec illum usurpasse tantum rLicet amici ambosint, sanctum es ibis ve

136쪽

νἰtatem anteponere . Sed ubinam Aristoteles To amicus Plato , amicus Socrates diYit , Philosophe e Quo enim loco licet amiti ambo snt, dicit, nominum certe socratis , atque Platonis non meminit. Est enim in 1. de Moribus cap. IV. pag. 7. Tom. II. Edit. Glon. Allobrog. an. I 6o6. , , Melius serta L,, se est, ut universale consideremus, &,, quomodo dicatur , inquiramus . Quamis quam arduam nobis hanc quaestionem, , futuram esse video , propterea quod ami- , , ci sunt, qui formas introduxerunt. Sed ,, forsan rectius esse , & oportere videre,, tur , ut pro veritatis salute unusquisque,

is & praesertim Plillosophi sua quoque pro- is pria resutarent. Nam heet amiel ambo, , sint , sanctum es veritatem ibis inhonο-

,, re anteponere. D Igitur te ut accuset, vitiare Aristotelis locum audet . Galeno id proverbium tribuunt Collectores Adagio- rum . Sic autem apud Galenum legi scribit iis,qui anno a 6as. edidit magnum de Adagiis veterum volumen i ίλος- ῆλλἀ φαλλον ῆλ - . Amicus Plato, sed magis teritas. Quid autem obstabat, quinta Galenus , longe recentior cum suerit , Platoni Socratem , atqueret

Aristotelem adde- eebea.

XXXV. Rur in

137쪽

is...iu fiat so dici Latine posse negat sa) . Caesarct in Dia u. p. Vero in I. de Bello Gallico p. 28. Edit. Puris 37. ad Usum Delph. Id ne accideret, inquit,c L g. ibid. magnopere praecatendum sibi Caesar exsi-r' '' mubat . Et Plautus in Mercat. Act. II. c. I I. v.ult. Sed praecauto es opus, ne is c. At praecavere pro impedire usurpare Latine scribenti non licet . An id tu Dinelli , non pro ante cavere , sed pro impedire adhibuisti P Cur igitur tuum iste aliorsum accepit dictum , atque res postules , ipse que acceperis P Deinde inducerentur, non inducantur , scribi a te loco eodem debuisse dictitat. Sed errat, meo quidem judicio ,

vehementer . Non enim quia To praecaveres , temporis praeteriti imperfecti praecedit 3 necesse est, ut subsequatur praeteriti imperfecti tempus , scribaturque inducerentur . An Plancum , Ciceronem , Caesarem reprehendet, quod prior, Illud cavi , ne mea eredulitate reipublicaesumma fallatum. lib.X. Cicer. ad Famil. Epis. XX I. pag. 339. Tom. 11. opp. non enim caveo scripsit, ut cum

praesentis temporis verbo praesentis tem-

138쪽

CARERE,in qua neminem prudentem hominem res ulla DELECTET . Τertius lib. I. de Bello Gallico cap. xxv I I. pag. 34. Biduo pos Ariovisus legatos MITTIT , velle)e ... arere cum eo , ut diem CONSTITUERET &c. scribant. Cur enim non ebnsti tuat , quo id cum praesentis temporis verbo mittit conjungeret, sed consitueret Caesar dixit ξ Nam de Ciceronis verbis quid loquar , quae tam ad rem pertinent , ut nihil optari a me opportunius posse videatur ὸ XXXVI. Post exhomo Eois non exomo' .

Sed quamquam vox Graeca ομολογησις ho-mοI ess aspirata est , tamen ut aliae aspiratae voce S Graecae , in compositione , sic ho-mbligess , si ei sit adjuncta particula eae, aspirata esse desinat, necesse est. Quid enim An iste Graeculus Synhadum pro Gnodum , Exhodum pro Exodum scribet, propterea quod vox graeca noli aspirata sit Θ Hoc si fecerit , quid erit reliqui , nisi etiam ut

κρινομω, scribendum esse arbitretur ξQuam vereor,Dinelli, ne qui aliquando existant , qui salso istum , Graec na linbuam calis

139쪽

callere sese dixisse, suosque sodales, qui eam ob caussam scholae ipsum Graecae praesecerunt , decepisse i eosque coegisse , ut ipsum etsi immerentem, tamen magno suci dispendio Romae alerent , arbitrentur . At confesto vox Latina est . Quis hoc negat pSed non eadem significatio apud veteres Latinos vocis confesto , atque vocis exumo resis apud elegantes Graecos scriptores christianos fuit . An ignorat Latinam linguam antea desecisse , quam ritus , ceremoniaeque christianorum efferri , publicarique coepissent P Romanos , credo ,

qui dediti superstitionibus Deorum suisissent, facerdotibus, quae peccaverant 1 ma nifestare consuesse censet, ut id sonare vocem confesso vellent, quod exomologess apud Graecos significat. Jam vero quis nesciat, Graecam linguam multo etiam post viguisisse , quam latissime , longissimeque propagata christiana religio est , adeoque integrum Patribus ejus gentis fuisse vel novas voces inducere, vel usu tritas in eam transferre significationem, quam voluissent ΘDe .hibI, ωo XXXVII. Accusat porro castigatque, illiid tuum p o. ne in cogitationem quidem cadit. Sic enim ait si ) Aliouid

in cogitationem cadere prst in mentem Veni-

Di ilia

140쪽

DE GRAMM. Qui Bus D. TRICIS . m

re , mihi quoque valde abyurde videtur dici. Hulde ne igitur afurde dixit Cicero in I. de Nat. Deor. c. IX. p. 3o8. II. On, Quod ne in cogitationem quidem cadit, ut fuerit tempus &c. Sed metuo, ne si fuse persequi velim omnia , numquam sim facturus disserendi finem. Quare paucis te morabor . XXXVIII. Ridet te, quod septies tam De usum εο ab longa in epistola usurparis verbum 1 adire , quasi vero ridendus sit Caesar , quod reperiebat Caesar inquirendo , et cum inquμrerebis reperiebat, in libris de delli Gullic, saepissime dixerit; exagitandusque sit Cice-xo , quod eadem pagina , quae ViX lineas, quindecim in Editione oliveti continet lib. vi. epis. ad Famil. I. pag. I 63.mO VI I. Opp. quater usurparit xo etsi: Et si ea perturbatio Nam eis ... uare es ... Etsi enim . Immo vero quamvis lectum adire quemquam dici commode , recteque ab eo qui Latine scribat , sateatur posse 5 frigidum tamen nescio quid de lectisternio exis cogitavit , ut te ludibriis exponeret imperitorum . Non enim animadvertit frigida verba ei qui dicat, non ei in quem dicantur , dedecori , & probro esse solere .XXXIX. Mox ferendum non esse ait, De voeitas diu quod pal. 64. scripsisti: diu ante. Consue- μοις.

SEARCH

MENU NAVIGATION