장음표시 사용
151쪽
Pos id piscatum hamatilem , es saxa
tilem aggredimur . cibum captamus e mari . SIN eventus
Neque quidquam captum es piscium , sulsi , lautique pure
Domum redimus clanculum; Armimus incoestati . Et in Frucul. Aes. 1 .sc. I. v. I s. SIN jecit rete, piscis ne ei fugiat cavet . Et Act. I .yc. 1 I. D. Io. SIN videant quempiam se assermare. Cicero in lib. de Amicit. pag. ga. T. III. p. Puamobrem primam danda opera es , ne qua amicorvvι dissidia flant. Sin tute aliquid etenerit Sc. Caesar lib. v. De Bello Gallico e.XXxv. pag. ro; . Edit. Pary. ad vjum Delph. Puli1u in eum locum , unde erant egress , reverti coeperant ,-ab iis qui c6Jerant, s ab iis qui proximi et erant , circumteniebantur . Sin autem locum temere vellent,neque virtutis locus relinquebatur Sc.
Sallustius ibi Beli. Catilin. pag. 4 a. Edit. ad usum
152쪽
Uum Delph. Paris. IEuid autem acerbum , aut nimis grave es in homines tanti facinoris convictos ὸ sin quia levius es. m. Conser Bellum Pugurth. pag. 37. par. 93. U
Nepos denique in Agesilao pag. 8s. Edit. Paris. ad vis. Delph. Uterque suum retinebat
ordinem . Primum ratio habebatut , qui maximus natu esset ex liberis ejus , qui regnans decu set . Sin is virilem sexum non reliquisset. Sc. Quamquam hoc etiam certum est , te etsi non probante , tamen non animadvertente , quod scriptoribus persaepe evenit , si praesertim sestinanter agant ,sin prosi in eum tuae epistolae immigrasse locum . Atque evenisse idipsum Grammatistae tuo , intelligis tu quidem ex pag. 34. exempli litterarum ad Fohannem Vincentium . Nec enim attribuendum typographo est , ac si is exceptiones generales pro exceptiones a regulis generalibus loco indicato exempli posuerit. Quod si danda isti venia est , quod .
etsi graviter peccavit, ceIeritate tamen poetaphi , qui usus fuerit summa , cum scriberet , quid est se :quod dandam iste tibi non arbitretur lio fuerat, tol-κLV. At lapsiis turpissime 1 es pag.so. Ιφndum R*R P in qua scriptum reperitur hoc modo : si i, ad nor attinet, consido fore , tibi meum con ; sa. F. σε. lium
153쪽
ra Eris Tox Alitim probatum iri . Verum quis tua legens, non plane perspiciat , typographo id esse erratum adscribendum , non tibi Θ Cogitare igitur debebat, id quod res fuit, deletum abs te fuisse vo fore , ut tibi meum consilium probetur , ejusque loco fuisse scriptum, tibi meum consitum probatum iri; sed xypographum , qui rὸ meum consitum pro- 'betur , ut par erat , sustulerat, oscitantem reliquisse ro fore, idque te post publicatam epistolam, sed frustra animadvertisse , quod ademta tibi illius delendi potestas esset. Verum quamquam haec viderat Lago marsinus, tamen ut est rei cujusque simulator, atque dissimulator , quasi non vidisset, tacitus praetermisit , ut occasionem arriperet
vexandi, atque deridendi tui. Quod quidem insti tutum persequens , modo Iudificatur te sed quam facete , viderit ipse modo te ipsum, Concinamque doctissimum abs te gravissimumque virum pag. so. epis. ad cet. L. ) appellatum , acriter insectatur, ac lacerat , idque liberius ut faciat, Johannem Vincentium his ad se verbis litteras scripsisse fingit di si Videtur mihi multo gra-
, , Vissimos , atque turpissimos Fr. Vincena, ii HS M. meus soloecismos fecisse , qui a quidem ne in nova mea editione compa D Icant
154쪽
DA GRAMM. qua Eus D TRIcIs. I 2 s,, reant, omni mihi erit animadversione,, providendum . Concinam gravissimum les Concinam doctissimum i Concinam Chri- stianae religioni imprimis utilem l An ,, non in quatuor a firmationibus his totiri dem soloecismi, iique ex pessimo , vitiori sissimoque soloecismorum genere in ,, suntὸ Etsi enim substantivum cum adje- , , clivo nomine & genere , & numero , &,, casu , minime tamen, quod mendosissi-
, , mum est, re , & veritate concordat, , .
Sufe profecto , facete, ac grammatiince plane dictum i Scilicet cum maledicus videri aliquando nollet, maledicentissimum
sibi amicum esse mentitus est, iraque ininflammatus , virus omne in te , optimumque virum Concinam evomuit livoris , & acerbitatis se ae . Sed de his fusius agere non Vacat , quae in altero Concinae de Theatris libro explosa sunt . XLVI. Redit ad nugas Grammaticorum, atque Γ1J utrum hoc , vel illud dictum abs pa ui referis. te esse, ait, absurde fa J. Sed quam Vehem p. so. menter erret, ostensum paullo ante est au- L Luom.ctoritate Quintiliani. Addit continuo par--yi' vi referre pro parvi pendere usurpatum abs te fuisse in eodem epistolae prioris loco.
Sic enim scripsis ς tς ; Uecet enim eum, qui
155쪽
veritatem ex animo quaerit , utrum in suis vel in extraneis reperiatur , utrum ab se , mel ab alio proponatur , parvi referre . Verum quotus quisque virorum litteratorum est; qui periodum illam tuam legens , si bona agat fide , non fateatur , omissum typographi negligentia το saluere , aut Ioeogitare , quod tu adhibueras , fuisse a quorum verborum si alterutrum adjunctum suerit , nihil in ea esse oratione vitii super
futurum P saluere , utrum in suis se. Despho Gη- XLVII. Extremum quod esse in tuis lit- .ub, ' '' teris emendandum censet fi J, illud certe o L .m quod i abοβ pag. 9 a. despiFs Conci- p .Hq. nae voluminibus. Spinoses, inquit . sive ,
spurcis , sive sputatilicis nonnises voluisse
te dicere . De Benesi , vel de Guimenii , vel de Sanchesi voluminibus existimat loquite , quae spurca voces . De Concinae autem libris doctissimi, gravissimique Theologi magnifice,honorificeque loquuti sunt, nihili ut istius grammatici judicium sit pendendum . Jam vero misso ronisis, quasi a neminς veterum usurpatum fuerit, cum tamen Cicero in i I. ad Q. Fratrem lib.
si1' Ep. xi II. fa J sic habeat: scribebam illa , quae dixeram πολιτικὰ , spisum fine opus
male te dum neque novum , neque inauditum
156쪽
es , scripsisse , & cum , vel quum , vel quoniam , non dum debuis e scribere confirmat. Sed vincat quando , vel cum scribendum fuisse a Caelio Ep. xvi I. inter Ciceronianas lib. va I i. ad Familiares pax. 277. quo loco : dum mihi , inquit , pacti mandata das ad Caelarem, S mirificum citem aris i O Vide Nep.
tumque te totius ellς Latinitatis imperit lim ... 'vincet. Jam facile perspicis,Dinelli, nihil te in sermonibus , atque in epistola priore tua
verborum, atque phraseon, non ex Veterum Latinorum consuetudine , usurpasse . Nam quae Lagomarsinus errata numςravit,omnia
quidem certe illius esse propria ostendi, non tui . Nisi forte illud unum de satago , quod pag. s. prioris sermonis cum infinitivi modi verbo junxisti frJ excipias, quodquς ςst o νυ. vitio, quibusdam Probabilisis, quorum tibi Ex tisi. p. 4 .
versandi libri fuerant, tribuendum . Nam haerent animo interdum, dumque , aut loquimur , aut scribimus , nescio quo tandem modo , ne considerantibus quidem nobis, e X cidunt, nonnulla , quae in aliorum libris legimus , eorumque praesertim , qui etsi DE Lag male de moribus, vulgo tamen scripsisse La. m sumηi lyu'tine creduntur non male . disserit, postre
XLVIII. Nunc, si otium esset, quae ille,
quam fraviter contra VCterum brammati abit.
157쪽
118 EPISTOLA eorum praecepta peccarit,ostenderem . Hoc breve ex te quaeram , epistolae vacantia alia , nulla Thomae Sirleti scriptura exarata, in quibus quae jequuntur ad breDiarii Romani correctionem pertinentia Guillelmus Sir-letus sua manu perscribit, vetus ne aliquis Romanus auctor dixisset PNegas tu quidem . At dicit tamen Lago marsimus pag. L. Ad not. ad epis. Gratiani. Quid Θ A P cintifice , eum , cui bene precetur , laurari ne pia sprecatisne,censen' Ciceronem fuisse scriptu-xum P Non hercle censes . Lustrari enim idem atque expiari est . At scribit Lago
tiferae , inquit , Crucis,igno me pia cum
precatione Duratiιm. Sed fortasse aliquid admiserat grave , cujus caussa expiandus existimaretur . Age qui eo genere verbo-xum scribendo utitur , quae cum aequivoca dici solent, tum si adhibeantur , maximam injuriam gravissimis viris , honestissimisque matronis inserunt, quanam tibi poena videtur dignus ὸ Paedagogi profecto, quem adolescentulum his uti noverint, in gurgi stiam , quod isti Vulgo camerino Vocant, conjicere consueverunt. Sane bene . um
is de doctissimo , eruditissimoque praesule Furiettio. ita loquitur , ac si non Latinam
158쪽
modo , sed etiam Italicam linguam nesciae. Ut enim Cum tanto Viro. ageret, opus sibi fuisse , scribit , interprete et Interprete, in
quit fi J , apud eum ipsum amplissimo item o Pa viri praesule Francisco Aaverto Zeladio ... Uus. 2
Quinetiam matronam incredibili honestate, Psiglano. virtute , religione cupidisimam viri est ausus dicere Θ At matronam , quae maritum
diligat, cupidissimam esse viri sui nempe ,
& interpletem eum, ciuem vulgus intercessorem appellat, cum veteres interdum distxerint, dicere scriptori novo, quis vetet PSed scin', quid rei sit Θ Graviter, acerbe que Augustus tulit, quod Cicero, eum esse laudandum, ornandum , tollendum, dixisset . Nam ro.tollendum. dubiam esse vocem noVerat,quae ut extollendum lavdibus, aliquando, sic etiam.aliquando occidendum significaret. Ac vereor,ne ob id etiam verbum Cicero i sortunium tulerit . Sed desino . Tu interea, vide quid sis factitrus. Non enim decet , ut eum qui invectus vehementissime in te sue rit , impune ferre paetiare . . Haec ubi ado. Iescens disputavit, valere me jussit, atquς abiit. Sld Pinellitis
XLIX. At ego, qui te plurimi faceremimar adolescenti se, Iut omnia negligere , & si a me stare Laucto- credibile no
ritas horim Icriptorum, no ntelligere Va' sinum is
159쪽
deri, qui esset sensus earum Iocutionum , quam de regia tua grammaticali dignitate quidquam detractum velle . Itaque respondi : credibile mihi non videri, hominem tam studiosum linguae Latinae , qui annos ipsos triginta Ciceronem legisset, & magno iii tu quotidie Ciceronis infinitos libros edendos polliceatur, numquam edat, ita errasse , ut quae Tullii , aut Caesaris essent, ne saret ςsse Laxin , thim praesertim , cum
alium corrigerex , atque emendaret. Hoc epim primum reprehensoris est , ut diligen- ςr cave ax , ne ullo suo pecc to impediatur, quo minus alterius peccata demonstrare
possit. Quid qu eris amplius Ut certamen secum non inirem , malui tibi , quam his meis , quam Tullio , quam Caesari , quam severis, quorum illi exςmpla luculenti Dsima afferebant, fidem h bere. Quid Θ Num
xu primus gramm yicorum esses , qui scribendi modos horum auctorum reprehende- Te audς res Scioppius sane reprehendit. rata I s epiam . Quanto tu magis talis , antusque grammaticus t Itaque in senten-xia permansi : tuque , Lagom ne mi , ccipe palinodiam mere grammaticam , quam conceptis verbis juro . Testem voco
uvarum, testes presb teri Martinii manes,
160쪽
testem genium illum , in cujus tutela grammatici hujus aetatis sunt,quem te esse puto, te, inquam, ipsum testem appello, juroque, peccasse me peccatum maximum in arte grammatica . Fateor me ignarum esse artis Latine scribendi, fateor me longe inferiorem esse omnibus vestris Latinis scriptoribus etiam temporum superiorum, quorum tam magnum numerum habetis. Nam tibi grammaticorum regi, ac pene dixerim , Deo cultum , atque Obedientian grammaticam omnem polliceor , neque umquam scribam , imo ne hiscam quidem , contra abs te latas grammaticas leges, quas ratas habeo universas . Quod tibi, in re
grammatica fuerit perstrasum, mihi erit persuasum et quod tibi fuerit probatum , mihi erit probatum. Ita juro , & si salio fidem, Orbilii omnes , te duce, atque signifero , in me impetum faciant, meque miserabiliter
Perdant, non recuso L. Habes, Lago marsine mi, palinodiam grammaticam, quam oro ut aequo , liben-
Hortatur tamen Laeomarsimim sui seribete dein is
tique animo suscipias , eamque ceteris sip p vlios
triumphis tuis annumeres . Hoc enim mihi deeet hominem
turpe non est, modo, ut dixi, me quoque te ist pymi V aggregari Thuano, Gratiano,& Auctori Noctium sarmaticarum velis , quibuscum non