장음표시 사용
101쪽
decreta damnas, ac detestare, ut non modo nihil cum eo habere in re divina commune, neve illius te precibus commendare; sed eum etiam, si postis,ne colloquio quidem civili dignari velis. Itaque numquam tu ad preces confugisti Paschalis, neque eorum quidquam , quae ille contra doctrinam Thomissarum de gratia disputavit, putasti tibi eta
se probandum . Vide nunc quid inter tera, atque Lago marsinum intersit. Eum quem addictuin esse , atque devotum Calvino , proptereaque ab Ecclesiae Catholicae societate separatum norat , gratum esse Christo Servatori posse existimavit . Gronovium namque , quis tam est audax , tamque insantis, qui Calvinianum esse inficietur ξ Nihilo secius hujus precibus grammaticus iste tuus speravit sese sempiternam felicitatem consequuturum. Id vero quemadmodum sperasset, nisi gratum esse Deo Calvini asseclam credidissetὸ Nam ne in cogitationem quidem cadit, uti se quisquam consequi beatam vitam confidat posse precibus illius, quem sibi persuaserit esse inimicum Dei. Quid me aspectas P an jocari, arbitrare , me Θ Vera praedico. Nam sic habeto: Lagomarsinum moderationem animi, virtutem , relisionem summam suam demonstraturum,epi
102쪽
stolam ad Gronoui uin scripsisse, neque scrip ssse modo , sed etiam Philocardio amico intimo suo , nempe sibi ipsi , ut in L. Sectani sermonem v. enarrationibus adderet , permisisse . Habet autem in enarratione IV.
Lagona ars nus hoc modo : a) Fecit casus quidam , ut episolae quoddam exemplum , quam claris O Abrahamo Gronovio Lugduno Batavi omnasi prweysori primario, spaternae , avitaeque doctrinae , atque eruditionis haeredi familiarissimo Iuo L Omarsianus idem Idibus Murtiis anno I 738. dederat, qua in epistola multa ne , erudite Ut de se modestissime agit l) disputabantur , ab amico communi,ne non ego quoque aliquid diserem, mitteretur. Nihil non in ea epistola cognitione,,tudiisque hominum dignissimum reperitur . Sed nos quod suscepimus , id unum hoc tempore agentes , pytremum modo litterarum caput ascribemus . Est autem hujusmodi r,, Absoluta jam epistola , ac tantum nol , M obsignata, venit mihi in mentem quid- ,, dam adscribere de quo te fieri certiorem di, oportere censeo . Id autem tale est . Pro- , , diit nuper hic Florentiae libellus , isthica, apud vos , ut mendax prae se titulus fert, ,, editus : quo in libello meum , totiusque
103쪽
4 EPISTOLA, , Societatis meae nomen admodum contu- , , meliose traducitur ,,. Magnae erat Gro-novio homini Calviniano Societas curae 3. Quamobrem eum a Lago marsino de contumeliis in illam a Cesellio jactatis certiorem factum oportuit . Vidistin' unquam grammaticum imprudentiorem P An cum Batavis Societas foedus inierat, ut Gro novius monendus omnino esset, quo daret operam, ne quid ea detrimenti caperet ,, Illi occasio- D nem sermones, seu satyrae quatuor ele
ri gantissimae, quae sub L. Sectani Filii
, , nomine,in hujus aetatis graeculorum ti ,, teraturam Seueratim scriptae , cireum- ,, serri paullo ante coeperant, praebuerunt:
,, quas satyras & a me, & contra hujus ur- , , bis litteratos conscriptas, nescio quibus,, argumentis adducti nonnulli sulpicatis, sunt ,, . Ut amphibologiis , falsisque dictis rem perspicuam involvere, atque obscurare conatur , confidens i Jam quid illud est generatim . An Salvinum , Corsinum , quem Noriscum vocat , Orsium nominatim traducere, idem ac graeculorum litteraturam generatim traducere putat esse Θ At in iis satyris, enarrationibusque hi tanti viri , etsi nullo merito suo , tamen vapulant. Sed omittamus cetera 3 illud videamus cujus causis
104쪽
eaussa haec est a me instituta oratio. Peto, ,, inquit, a te Gronoui majorem in mo- , , dum , ut eumdem Jesum Christum meo
,, etiam nomine roges , ne quidquam gra- , , vius contra auctorem talis libelli statuat; ,, sed illi, quae contra veritatem , contra- , , que caritatem admisit, benigne condo. ,, net, tantumque illi tribuat boni, quan- , , tum ille mihi, meaeque existimationi ma- , , ii exoptavit, tandemque in caelis utrum' di, que perpetua in pace conjungat D . Egregium, inquis,advocatum sibi apud Deum, a que patronum statuit. Id certe Cesellio non placebit , qui sacile intelligit , haeretici Calviniani precibus , numquam se cum Lago marsino in caelis esse perpetua pace potiturum . At nesciebat, opinor, grammatim Cus Gron ovium de secta esse Calvinianorum . Etenim ni res ita sese haberet, in juscerte vocandus, interrogandusque esset,quid de articuli Omboli sentiat, qui est de Sanctorum Communione . Erras longe Dinelli. Non erat, ut dicis , nescius harum rerum
Lago marsinus . Nam a Philocardio qui tam ipsi est conjunctus , ut nemo magis Grono-vium esse haereticum, sed non esse haereticum appellandum ; immo vero quasi haeresis Calviniana a sanctissima Religione Ca
105쪽
76 Es Is TOLAtholica , ut secta Philosophorum una ab alis tera erat discrepans , dissideat ex alia eum secta es se dicendum , recteque proinde ab se , utque Evangelium postulat, esse factum acceperat. Sic enim pag. ast. Philocardius scribit: Ego vero Gronovium Uyum , tum reliquos litteratus illos aliam ab Romana sequutos SECTAM , Sectam Catholicorum, contra ac leges Ecclesiae praescribant, nominat) quibus quidem epistolam legere ,sen
susque, PRAECLAROS, AD EVANGELIIQUE NORMAM MIRE EXACΤOS cο-
gnincere licuerit, vehementer tantae virtutis Lago marsinianae videlicet admiratione captos militer exclamasse censeo, ac celeberrimus Angliae Cancellarius Franciscus Haceon a Verulamio &c. Et tamen vir iste bonus, qui haeretici viri precibus fidat, te sacriter insectatur, ac Iacerat , quod Paschali interdum,de Casilistarum erratis veri L si me differenti, assientiare . Sed elatus studio plura dixisse de ea re videor , quam initio constitueram. Quamobrem ad propositum
De Iemmate XVIII. Negat fas esse a) stemma pro inlatine dicere. Verum si Martiali Poedum sonet tae , cujus iste in scholis epigrammata pueris
co. Lagoni. Exempl. litti pag. 23.
106쪽
ris explicavit, stemmatis vocem ad faci
nus a) aliquod, atque ad inscriptionem b
etiam , ut aliqui censent, saxo insculptam indicandam transferre fas fuit, cur nolia, item ad insigne tibi Θ cum praesertim stem ma latinis velut in gne gentis esset, propterea quod contineret, exhiberetque majorum sc) imagines . XIX. Negligit praeterea το odivimus , quod tu pag. 7. adhibuisti prioris sermonis
tui. Sal est, inquit i ) , Antonianum.
Unum enim Marcum Antonium dixisse odi υi Pugnat. Feram id equidem . Non enim est otium, dixerint ne alii, an non dixerint, quaerere . Sed quod Antonius aureo illo seculo in epistola soluta usus oratione scripsit, id ne tu in carmine poeta non scribe
res p An est usquam negatum a Cicerone seam vocem esse latinam e Neque enim reservatum grammatistae a veteribus est , ut
quod rejectiim ab illis non fuisset, id iste di novus, & minus , quam putet, in grammaticis exercitatus rejiceret . Quod si Latinum id non esse vocabulum putasset Τ ullius, ut vocem piisimus, quam latinam non esse arbitrabatur, quamque
107쪽
8 Es Is TOLA Antonius adhibuerat, reprehendit, sic voodivi, quod in eadem erat Antonii episto-Ia reprehendisset Θ Quod cum non secerIt, perspicue palam est, illum profecto 1d vocabulum latinum esse judicasse ha) . Sed non constat, incorrupta ne sit ea in Antonianis litteris lectio . Scite id quidem . Nempe sAntonianum confidenter vocat, quod nescire se confitetur, an sit tribuendum Antonio . Verum quid iste turbet, ac misceat , non laboro . Sic autem statuo : quod in castigatis, probatisque Ciceronis operum ediistionibus legitur, id quemque sequi satis tuto posse . Nam hoc etiam restat, ut qui accusari abs te oportere casu istam nullum decrerunt , cujus ante operum non editiones solum omnes; sed etiam omnium editionum exempla non legeris , in eorumque singulis locum non deprehenderis , cujus caussa tibi
accusandus videtur b) ; iidem nullam tibi
latinam vocem probandam statuant, quam non in universis exemplis libri cujuspiam a Cicerone perscripti offenderis. Scilicet coget iste te, ut missis gravissimis, atque optimis studiis in voculis unius linguae conquirendis , codicibusque continenter inter se
108쪽
Conserendis tam , quod ipse se facere profitetur , misere consumas rXX. At enim in caussa fuit, ut, quod De Verbis in tu quidem pag. 7. scribis , latine dici nullo modo potest sa). Nam Salest, inquit, grana-sa eHcur , vel murticale. Non in caussa , sed caussa , aut caussae esse latine dicimus ; neque tum particula ut ,sed cur , quare , quamobrem adhi-Benda est. O summum grammaticum, cui committas adolescentem , si quem forte in hoc disciplinae genere recte institutum Veinlis i Quid Θ an Cicero in caussasunt nusquam diYit Θ Miror hercle hominem , qui memoria tenere se dictitet , quae in Paschalis epistolis semel legerit, non meminisse eorum, quae saepe legerit in epistolis Ciceronis. Cicero namque in prioris libri epistola s. ad Familiares , aegre se ferre dicens , quod Lentulo satisfacere nequiret: Ego , inquit, quia non idem in tua caussa efficio vitam mihi υ se acerbam puto. In caussa haec sunt. Ammonius regis Legatus aperte pecunia nos oppugnat &c. i) Viden' ut Tullius caussam, co Pag. r. T. quamobrem non idem essiceret, Ammonium regis Legatum fuisse afirmans &c. in caussa hae uni scripserit Θ Provocabit, opinor, ad Facciolatum Lagomarsinus, ut solet, de
109쪽
ab eo in Lexico , quod exemplum ad rem pertineat, afferri nullum. Sed etsi eo in loco nihil taIe Facciolatus habeat, habet tamen Tom. i. Calepini septem linguarum pag. 3 3I. Edit. Patav. an. I 746. ad V. Facto , ubi r
item , inquit verbum facio sonat ) , IN CAUSA ESSE , seu incere. Quid clarius P
Quod si in Facciolato, quem ut principem colit Grammaticorum, serendum id est, quid est quod in te putet esse reprehendendum At non licet particulam ut cum caussa es pro cur, Mit quare , aut quamobrem conjungere . Ita ne vero Θ An ne quod quidem P Verum Cicero in I. ad Familiares lib. epist. o P U. ia, z- vir. i) ilitas rarius siet, inquit, . . . . id erit caussae, QUOD non ejus generia meae litteraesint M. Cur ergo To quod praetermisit ὸ Quin etiam Plautus Aulul. AI . I. Scen. I I. v. Iq. Nec caussae , inquit, quid
si , QUOD te quisquam quaeritet. Quid
si quin etiam adhiberi possit P Conser Stephani Thesaurum ad v. quin . Sed quid multis opus est . Insignis de ut locus extat apud Ciceronem in viii .ad Atticum libro epis.xii. pag. 338. Tom. viii. Huyus autem episolae ea causa es, ut ne quis a me dies intermittatur ta&c. Adde Plauti locum in Capt. Uctu II. sce
110쪽
na fecunda verssu Jeptimo , qui est hujusmodi: An vero non jusa caussa es, ut vos Jervem sedulo ΘXXI. Neque selicius de Dium agit , De ad 6, quod pro jamdudum, & jampridem usquam T.
ab Latinis ustarpatum negat a . Terentius xiv.ndri sudenim non de recenti re , sed de tempore t 4 , p. longinquo interdum , το dudum adh1bet. In s. Andria namque Act. v.sc. a. V. q.sq. Immo enim quammaxime, inquit, abs te posuli atque oro , Chreme , ' Pt beneferam verbis initum. DUDUM , nunc re comprobeI. Vide Ara Ira .scena 3. V. a.sqq. quo eX I eo , quam id dudum verbis initum suisset, cognoscitur . Versu enim I 3. Chremes Simonem alloquens ea de re, his utitur verbis. Alium esse censes nunc me , atqsse s OLIM cum datiamtPraeterea Cicero in libro de Clanis Oratoribus c. LXXIL pag. 6. TI. p.Nec idsolum dο-mesica consuetudine, ut dudum de Laeliorum, uciorum familiis audiebamus - Itaque Robertus Stephantis in Thes ro Linguae Latinae ad U. dudum: dudum, inquit, etiam de longinquo tempore dicitur. XXII. Nunc Lago marsincirem gratam fa- De voeilmss