장음표시 사용
111쪽
81 EpISTOLA mansWm , duo atque chlamydatum, pileatumque in ludum his .i..es ingressiim, honesissima excipi persalutatione, 0ςibus D post scuticam arripere , jubereque, ad te ut unus aliquis adolescentulorum , quos iste in oratione, ut vidimus, quint describit, vultu feroculo, propius accedat, atque hunc tecum dialogum instituat. D l. Censen dici latine eleganter, a poeta praesertim posse ,sentire eaveto Ol. Non censeo . Dineli, Quamobrem ρ A, Noster hic sal esse ait grammaticale,sentire caveto , pro caveto jentiai. Di-neli. Quid chiccine ut sese cum bonae Latinitatis auctoribus comparari ferat Θ A, At ne-SO ao caveto conjungere poetae cum infinitivi modi verbo licere , Dinest. Est apud Virgilium Eclig. IX. v. 24- sq,
Occursare capro, cornu serit ille, caveto . Et apud Horatium in Poetica v. I 68. Commi Vις cavet, quod mota mutare laboret .
Quare vapula . Mane . Probasne , quod in meo secundo sermone scripsi i) : postsa ora. Q Α, remansum e A. Non probo a) . Lin. Cur
F qmpli A. Quia remansum Italis rimasticato est. Din. Ergo illhoc magis , quia inepte jocare , Vapula . Nam si remansum rimasticato Itgliscst, cur non item mantum Italis moticato
112쪽
eato erit Θ Est enim ex mansum , & praepositione re ex retro per apocopen , ut videtur faeta compositum To remansum. Tamen ne Terentium, cum mansum oportuit
rimi dicit, id quod est Italis masticato in caVadicere arbitrabere ὸ Nam in Heautontimor. Ac t. I .sc. I. v. 2 6. Chremes senex demonstraturus filio non debuisse Cliniam deserere Menedemum patrem, ac domo abscedere edicam , inquit, ut ut erat, mansum tamen oportuit . Quidὸ Erit ne Italorum quisquam, qui Ciceronem cum remans0nem commemorat , illius rei meminisse censeat, qua in Itali rimasticamento vocant Θ Cap. enim II. Orar. pro Ligario Tom. I. opp. pag. 3Ι Ο ine lio certe , inquit , animum tuum non debet ofendere . JAm igitur remansio Θ Igalto minus. Vox autem remanso nonne ex supino remansum ducitur ξ Cur non antea , squam huc venisses, Facciolati, quem tanti soles facere, quanti virorum doctorum ne inminem , lex icon consuluisti, in . quo. est: remaneo, remans, reman m Sed heus tu:
fasne est S. Thomam Aquinum si appella. c0 Din. m. re Θ A. Non est. Dineli. Cur Θ A. Rogas P Aqui- ρ' 'num a oppidi est nomen Qui autem nati ta Lagom. Aquini sunt , Aquinates vocari ab Latinis , 'non Aquini debent. Dinesi. Verbero . Ec-
113쪽
84 Epis T TR quis te docuit Thomam Aquini suisse natum Annon magna hac de re est inter viros doctos contentio ὸ De Aquino ille quidem appellatus est, quod patre esset natus, qui principatum in ea civitate obtineret. Quare ut aliqui ex loco Columna principes Columnas dictos putant, ita ex Aquino dici Aquini comites potuerunt. Quod si Aqui I Cain x IV. .nios veteres Aquinos dicere Catullo i poe-V' ' tae licuit, cur non item Aquinatem poetae
Dinellio Aquinum dicere licuisset Quid
Si Graeci Aquinum Thomam , non Aquinatem Vocent P enim ..ς-. Thomae Aquini opera nominant, ut est apud Echardum rim. I. De Seriptor. Ord. Praed. pag. 3 3. QEis autem nesciat poetas Latinos uti saepe consucsse inflexionibus vocum Graecis e Quamobrem rursum vapula . Nam haec abs te ignorari , qui linguae Graecae Peritus,inque poetis Latinis versatus videri velis, qui seram Tam ne es ineptus, ut
laudi Lago marsino quod Zeladium cums,4 Lago ars soluta oratione uteretur a ) vocaverit , in Adηριβε μή quem ceteri Zeladam vocant) mihi vero
i Si' ' , carmine , si minus Catullum, at Graecos saltem imitatus Aquinum dixerim ,
quςm a pleris ut dici Aquinatem nossem Θ
114쪽
Feminam , credo, Illustrissimum Praesu- Iem visum iri existimasti, si Zeladam non Zeladium appellasses . Qua si vero Catilinius, Cecinnius , Dolabellius, mitius dici Catiliana , cicinna , Dolabella , Nutta debuerint, ne lectoribus seminae viderentur. Quid nunc Θ Audes ne sus deque dici Latine posse negare A. Audeo prosecto . Dineli. Nunc prosecto vapula .A. At Lagomarsinus meus fui id esses iJ grammaticale censet, quod ad condiendam suillam hunt non valere . Dineli. Ergo etiam ob frigidum dictum va
puta. Quae vero ista audacia est, ut cum a Plauto in Amphitruone M. LIV. sc. II. v. s. a Cicerone XI V. ad Attic. vI. atque ab
aliis scriptoribus Latinis susque deque dictum fuisse legatur, ius deque mihi fas esse dicere inficiere Θ Ans que illud ad eondiendum suillam negas valere PXXIII. Sed age eloqueret Quo tandem Do in sex phio e
modo interpretaris inscriptionem operum ni , & da voce
Virgilii: P. I rgilii Maronis P Ol. P. ut aia a, οδος - gomasnus interpretatur, Patrem Irirgilium Muronem indicat sal . Dineli. Igitur quod . .... huic grammaticorum principi tactas Inju--Ω.riam , Publiumque inepte in Patrem con- ertas , vapula. A. Heu , hoi . Dineli. Parum id est , praeut est futurum , Dic. To
115쪽
neli. Et iam denuo P Vapula . A. Cur vapulem Θ Mitto Lagomarsinum. Ita Alvarus . Dineli. Quem mihi Alvarum narras P Quin
ob hunc nominatum vapula . Cur enim Alvarum, Scioppio non probante, seqiiar Audi Facciolatum tuum ad v. ab hinc : ,, Re fertur, inquit , . . . etiana aliquando, sedis rarius ad tempus futurum , ut docet, , Scioppius Egone, cum versus scrica Serm. d. berem faJ , cogererque metri caussa To abhinc usurpare, non esse standum Facciolato
judicassem PDe ,dΦε bl XXIV. Jam quaero ex te num in Episto- itaque * di de la priore mea pagina I 3. haec recte se ha-n tuis, . beant: Itaque , quae te ea sae impulerunt&c. A. Non arbitror . Di relli. Cur tandem ΘA. Quia τὸ itaque illa timum es . Illativis autem conjunctionibus locus esse non potest , ubi non aliquid ex superioribus inser- m. tur , & tamquam concluditur faJ . Tinesi. Cognosce , illativum ne magis apud Cornelium Nepotem ro itaque , quam apud me loco indicato sit. Statuisse me , scripsi , modeste pro Concina contra Nocetium scribere . Itaque nrassis salibus , quibus usus fuissem,si poetam egissem, iisdem me caussis appulint;
116쪽
pulisse animum ad Concinam de sendendum, dixi , quibus Nocetius idem induxit suum, ut caussam susciperet quorundam sociorum Probabilistarum .s. Jd Neposὸ D. Quid In Miltiadis vita pag. . Edit. Parfan. Z67s. Hoc in tempore , inquit, nulla cimitas Atheniensbus auxilio fuit , praeter Phleensum. Ea mille misit militum . Itaque horum adventu decem millia armatorum completa sunt . Ubinam ante loquutus de novem is
millibus e s , ut additis mille concluderet deeem millia γ Et in Arsidis vita pag. I s. Arisides ... aequalis fere fuit Themisocii . Itaque cum eo de principatu contendit . Ecquod illationis genus hoc est Θ Aequalis fuit.
Ergo cum eo de principatu contendit . Quare ob aliorsum acceptum To itaque , atque Vc teres Latini acceperint, vapula. Non enim ita comparatum id adverbium est , ut adhiberi non possit , nisi cum positis propositione , assumtioneqtie , quam vocant , argumenti sit concludenda sententia . Deinde quia ro no ri satagunt, quod di res pag. I I. secundi sermonis mei, reprobasti, vapula. Habet enim Petronius , qui satyras, ut ego sermones, scripsit: pag. 8 7. Edit. Surman. A lel. an. 17 3. T. I. hoc modo: Interea haec satagens . Petronium autem
117쪽
88 Eprs T LAerrasse in grammaticis rebus quis credat 3 De dieendi ra- XXV. Sed heus tu: Demon rare , vel
ui illi 'persuadere quidquam plane ad veritatem fi J
demoumare negas ne veterum quemquam fuisse dictu. plane μή ver tum P A. Oh dubium ne est Θ Cedito me ,
co D h. 11 ut lubet . Verum ut ut es facturus, hoc qui- pag. i q. Din. dem hercle, magistro praesente , numquam 3 effcies , quin negem . Tam enim absurdum est, quae vera demonstramus , ea ad veri
tatem , quam quae falsa, adfulsitatem diei ,3 1, is demonstrari faJ . Dineli. Tu ne igitur, hoc
iter. exempl. praesente , negas , quasi To ad veritatem , opponi non queat opinioni. Ergo , hoc praesente , vapula. Nam Cicero in I. de Natura Deorum c. XXII. pag. rim. II. Opp. Per
suaderi , inquit, mihi non opinione, sed ad
veritatem plane velim. I nunc ac Ciceronem derideto , persuaderi ad veritatem, quidquam posse cuiquam ajentem . De voee titrum XXVI. Age Vero ostendito quam ob rem an P -φῆς isti probari tibi To utrum a te, vel a cincina in-
norum veterum ficiere , quod ipse scripti pagina 13. Epim*xηqης-x t stolae ad Nocetium prioris meae. A. Utrum hoc, an illud dici oportere non utrum hoc , vel illud, ne ipsos quidem Latinitatis tirunculos fugit. Dineli. Quintilianus ne igitur tam malus tibi Latinitatis auctor videtur , ut ne cum tirunculis quidem Latinitatis sit
118쪽
DE GRAMΜ. quIEus D. TRIcIs . 8s comparandus P Accede dum ad me propius, atque ob incredibilem confidentiam vapu-Ia . Non enim committam, ut ob non lectum , antequam huc venisses , Facciolati tui lex icon, impune habeas. Est enim in eo Iexico io vel in idem, atque To an interdum recidere auctore Quintiliano : ad υ. vel . Item , inquit, pro an Auintilianus I. iii.
Pu sumne sit , Iacrilegum appellari , quod
objiciatur , vel furtum , vel amentiam: Poterat Ciceronem etiam nominare et o vel
pro an usurpantem in libri primi episola iI. ad tauintum Fratrem. T. IX. Opp. pag. 3 a. quo loco : hominem, inquit, comprehendit, in cusodiam Ephesi tradidit. Sed in publicam , VEL in pVtrinum , non fatis eae litteris ejus inteligere potuimus . Nam hicro vel, idem alcue an sonat. -
XXVII. Jam illud: Opus egreIIum chrι egregium Chri stianae Theologiae, quod dixi pag. 1 . pri sita ae Geois mae epistolae ad Nocetium cur abs te tam fonti has bieaudacter respuitur Θ A. Scimus omnes ope- L gQ rsinus. ra scriptoribus , non rebus de quibus scrip. serunt tribui. Ita me hic Lagomarsinus docuit ci) . Dineli. Quia igitur Chrisianae Theologiae genitivo casu scripsi,vereris,ut ab hoc te didicisse gloriare, ne quis opus illud a Christiana Theologia fuisse persectum judi-
119쪽
cet. Intelligo hercle quis auctor Apellae Philocoraci fuerit, ut Originum libros dici Latine non posse defenderet. Scilicet Tusculanas , & Academicas quaestiones mulieres, arbitraris esse , uuae operam dederint philosophiae , librosque Ciceroni attributos ediderint, qui inscribuntur Tusculanarum , atque Academicarum quaestionum libri . Matronas, item fuisse historias dices , propterea quod opus Titi Livii inscriptum sit . T. L .Hytoriarum &c. Jam de originibusqii id loquai P quae, te judice , libros ediderint Catoni adscriptos necesse est, cum Cato C. x . i. apud Ciceronem in lib. de fenectute fi Jse- xl. ..., ou pi Imum sibi Originum librum in manibus esse te stetur P Grave id quidem grammaticum peccatum est . Quamobrem , bona magistri venia , vapula . QMd Θ Negas etiam N..., '.' , 'Theologiam faJ scribere dictum a me esse ex
veterum Latinorum more r. Immo pernego
se tuom. 3J Dinest. Ergo pervicaciae , qua negas , cst ηἰς p. q. caussa . denuo vapula . Nam si licet ab Cicerone scriptum fuisse catonem , Laelium , Oratorem dicere , propterea quod illius viri extent opuscula inscripta Cato , Laelius , Orator , quid obstat, quin Concinam scripsisse Theologiam dicamus , cum is Theologiam Chrisianain suum illud opus tam
120쪽
egregium , tamque insigne inscripserit Θ A. Egregium PDinell. Egregium inquam,doctis Omnibus probantibus . . q. At nolle se Lago marsinus ait. Dineli. At voles ipse ingratiis.
At ob istud scomma etiam vapula . Et quod cum vix grammaticam primis, ut ajunt,labiis attigeris , de scriptis theologicis sententiam serre audeas , vapula . Et quod non veritate seras , sed quorumdam amicorum tuo, rum qui iis in libris merito refelluntur,tu
que id aegre pateris) caussa, vapula. Verum redeo ad institutum . Annon Cicero in secundo de Divinatione faJ libros ab se scriptos numerans ,, Cato, inquit , noster horum IlI. Opp. librorum numero referendus es P Paulloque post nintri quoque Oratorii libri in eumdem numerum referendi videntur : ita tres erunt de Oratore, quartus Brutus, quintus Orator P Scripsit ergo Cicero Catonem, Brutum, Oratorem, idque dici &recte, & eleganter sane potest. Etenim quem librum fas erae Ciceroni legere , eum ne scribere fuisse nefas putabis Θ Quid autem ille in rciv. ad Attic. ep. xx r. p. 382. T. viii. proponit sibi P Legendus , inquit , mihisaepius est Cato major ad te missus . errota trXXVIII. Sed jam satis adolescentulus iste, pura i , Di