F. Vincentii Mariae Dinellii ... Ad Carolum Nocetium et Hier. Lagomarsinum presbb. e Soc. Iesu De grammatisticis quibusdam tricis epistolae

121쪽

, 1 E p I s Y o L RDinelli, poenarum tulit. Itaque dimittatur . Interea jube, ut tibi, quando ita Lago marsinus in quinta sua , quod vidimus, oratione

praecipit, hone sissmam faciat peresalutationem, postque ad sua subsellia redeat. Quinetiam fac ipse personam deponas ludi magistri,

ac mecum, quae Lagomat sinus ipse in suis ad Johannem Vincentium litteris turbare pergit, considera. Atque ut est varius, i que disi similis , qui paullo ante clamitabat, multate contra grammatices praecepta peccasse , idem nunc sui immemor, etsi non verbo , re tamen ipsa fatetur, nisi demtis mendis

quibusdam typographi, vix quidquam se, quod refellat, tam longa in epistola reperire . Quum enim pro ampliscandae, ve iampliandae , quod ipse scripseras , typographi

vitio amplicandae pag. I . epistolae tuae legi animadvertisset, nugari continuo more

suo coepit f i J , imprudensque , ne gravius dicam , in eam sententiam delapsus est , ut implicandae Theologiae caussa a gravissimo, doctissimoque Cardinali Casanate suisse is Theologorum Collegium institutum affr-maret , quod Casanatense appellaretur . Ita fit, ut qui vehementissime in te ipsum, contumeliosissimeque invehitur , propterea quod intellexerit, parvi abs te pendi Bol-

122쪽

Iandia nos , quos a Pontis e fuisse aliquando laudatos constet S is nunc clarissimo virtute , doctrina , dignitate viro turpissime maledicat, audeatque de instituto Clementis XI. Innocentii XIII. Benedicti XIII. Benedicti XIV. litteris , sermonibusque celebrato contemtim agere . Sed crocitet cor vus quidem iste,remque tam praeclaram homo infacetus rideat quantum animo collibitum est suo ; nihil certe de fama detrahet virorum doctissimorum , qui in id collegium cooptati graviter , sapienter , vere libros de praedestinatione , de gratia , de moribus , deque aliis argumentorum generibus perscripserunt. Manet enim , dumque haec 1uidia colentur , manebit , invitis grammatistis, apud litteratos Viros nomen, homnos , existimatio , summa laus Massouli ei , Tabati, Gravesonii , Delbequii, Bardonii, Bremondii , Orsii, Ricchinii, Wanranstii , Poel inani,Mamachii, ac nisi esses praesens, dicerem etiam profecto tui) qui diutur. no studio, labore , operibus Cardinali amplissimo gratiam cumulatissime retulerunt. Sed quid adversus Grammaticum disputans Τheologos nomino Θ Age quae sua esse putat propria consectemur.

XXIX. Quod p g. r s. scribis i An pote,

123쪽

94 EPISTOLA Kngit Lae, ' rat feri minus , quam ut fanus quisque ita

aue, P judicaret, a consuetudine Latinorum abhor-

- νος-loe, rere iactat i ab Italorum autem nullo mo-

a. 'f' ' do 1 ) . Ego vero cur Latini semus non sit ,

. - .... Quem iste Italicismum defendit esse , non . video. At ita dixisset Italus: 'tea egli

orse effer di meno , che non giudicasse cost ni persona di mentesana P Sed viderit ipse,

num haec Italica respondeant Latinis tuis Mihi profecto nihil videtur minus . Verum fac respondeant: Ciceronem iῖitur in Italicismum incidisse pugnaverit, qui in XIV. adAtticum libromst. xv.pag. 37 a. m. Vm. p. incipit, inquit, res melius ire , quam putaram . Nam hac eadem de re ita omnino scripsisset Italus. cimincia andar me lio lacba , di quelis, che in avea pensato . Qind P si Italorum more Sallustium in lib. de Bello

. De0b. moX afferam , scripsisse confitendum sit ΘNihil minus expectabam, quam vim , aut hellum. Nam haec Italicis niente meno io mi peltava , che la forea, O laguerra a respondent. Aequius Grammaticus iste Lucium illum Sectanum suum coarguisset,qui in Historia quadam,maod Italice scriptum repererat: era lo stato de ita cimpunia in quel tem po assa elice,Latinum secit hoc modo: Erat s

124쪽

fatus Societatis eo tempore admodum fel x . Sed ita est homo institutus, ut res domesticas negligens , alienas curet. At enim voculae aberratibnes pag. r6. Epistolae tuae dixisti ; cum tamen aberrare i nens possit ,

Voculae non possint i . Ingens id quidem

tuum est , mi Dinelli, atrox, intolerabile facinus . Rideo hercle t Quid P errasse ne Ciceronem existimem , qui aberrare orationem affrmat posse In V. Tusculan. lib. cap. XX III. pag. 47 S. Tom. H. aberravit, inquit, oratio, s lib. i. de ossiciis c. XXXI I. rim. III. pag. 3 i q. vis aberrare ad alia coeperit oratio . Quod si oratio aberrat, Cicerone teste, cur non item aberrabunt voculae,

quibus ipsa conflatur oratio P Audi nunc jam , quid pag. 48. nugetur . Negat abs te script uim recte fuisse : graviora squae pag. I 6. ejusdem epistolae prioris tuae. Si qua enim te omnino debuisse scribere contendit: atque non aliter, inquit puer olim quid olim Quam nunc etiam, ut esset, nollem l ing mnasi doctus fueram . Sic enim nobis a presbytero quodam Martinio quo primum Latinae linguae elementorum magistro in Praten Sh-cietatis Pesu si lio decennis cum essem,usus sum praecipiebatur ,, aliquis aliqua aliquod cosi elegante mente si accorcia, e si dicera

s quis

125쪽

s quit , si qua , si quod net singolare , e net plurales qui , si quae , si qua , in ve-ce disi aliqui , si aliquae , si aliqua . Ovidio:

si qua meis fuerint , ut erunt vitiua libellis ,,. Bene sit presisteri Martinii manibus, qui me ea puerum docuit, quae saepe viri ,

acsenes turpiter ignorant. Hoc jam tenet Cordara , quod reserat in Historiam Societatis 3 Lago marsinum decennem puerum cum in Pratensi Collegio litteris daret operam , didicisse a Martinio magistro suo liqua esse omnino scribendum. Qiain etiam

solemne ei Martinio funus decernatur necesse est, quod rem tantam , tam utilem , tamque praeclaram puerum docuerit, quam senes turpiter ignorent. Verum quam recta

suos Martinius instituerit, intelligi ex Ciceronis lib. xv. ad familiar. ep. s IV. pag. a T. Tom.VII. p.edit.Oliveti ubi fedsi quae sunt, inquit onera tuorum . Quare ne puta, nullum hujus rationis ita inflectendae vocio quis apud veteres fuisse usum . Atque Emmanuel Alvarus summus ille, si Deo placet , grammaticus, quem Lagomarsinus ceteris esse omnibus praeserendum censet lib. I. de Grammat. cap. v I. pag. 22. Edit. δε-tav. Cicero, inquit, frequenter ecquae feminino genere pro ecqua usurPat ... sf- mil.

126쪽

mil. I. xv. ad C sol AUA EJunt Onera tuο-rum, pro siqua . Jam vides Emmanuelem esummo grammatico factum esse iSnarum .

rerum maximarum senem . XXVI. At enim non placet Aristarcho De. V sibus. Osisti tuo , quod est abs te 1criptum pag. 17. buius un ver, epistolae ad Nocetium primae : 'teris i ira rςr

ad exitum usque hujus universialia rerum querelas producere . Sic enim , inepte quidem , ut solet, jocatur . Uuo me vocasPohannes Vincenti P Ab jucunda ultimae pueritiae meae recordatione ad trisem exitus Mjus universitatis rerum memoriam vocas . Guidflebiliter illa ingeminas, ac prupe auribus meis concinis , Dies irae diei il- isa a P i) Jucunda est homini suae pueritiae s. recordatio. Quid enim ei accidere jucundius poterat , quam iit illius reminisceretur sv

vissimi, plenissimique delectationis siqua , quod puer cum esset, didicerat Θ Quod adjungit de dies irae se. reservet illud quidem, si

lubet, manibus Martinii ad solemne funus . Quamquam manes ab eo ethnica superstitione rursum induci, qui te paullo ante redarguebat, quod sanctos. divorum appellasises nomine, tam grave sit, ut fercndum non videatur . Sed haec alias. Nunc ex illo, quaere , quae caussa sit, cur etsi ad exi-G tum

127쪽

s8 EPIs et L Rrum v que hujus universtatis rerum non esse probandum putet Θ An huyus universtatis rerum meminisse Ciceronem negat ὸ Mini me vero . Quamobrem igitur te adeo acriter objurgat Aptissimum , inquit, quod in Ciceroηe est in Dinellio es ineptissimum , idque ut effciat, *d suas nos aures Zatinas , suumque Latinum gustum provocat. Quasi

vero non ante ostenderim depravatis eum αauribus, &gustu esse. Da voea utrum XXXI, Perge tamen , atoue de utrum,.b latinii possit. quis Φύς pyῆς cipiat, cognosce Solum fine an

is. D. i. ne adhiberi selum posite in Nam Cicero, ueci lios Oratoris tan*i praς termittam locos, ita

Verr. 1 v. Facciolato etiam confixente, routrum, sine an subsequemς usurpat, iste dum , inquit Facciolgius , nulla particula. Iubsequitur.Cicero I v. Verr. LXIX ,4 An hoc dicere audebis, utrum de xe aratores, uxpum denique Siculi universi bene existiment, ad rem id non pertinere Θ Non hercle negat. Cur notat igitur Nς-o . Qui enim sciam, quod ne ipse quidem , cur potςx , noverit λXXXII. Sed claritatem abs tς longitudi-ibrii uuini &. ni haud recte opponi clamat 3 . Reprehen-: ' f dens enim, quae pag.is. Epistolae I.scripsisti Lu. t. si, Non imga , s litigiba , sed clara persicuui que

128쪽

que disputationes displicet, inquit , singia

rudini claritatem opponi. Mirum ni Ciceronem quoque is arguax, qui in secundo de Divinatione libro cap. XXI I. pag. 81. rim. III. On nova opposuerit ustatis a Scribit enim hoc modo : Causarum ignoratio in re nova mirationem facit. Eadem ignoratio,

si in rebus usitatis es non miramur. 1 Di-- splicere clamabit grammatistes sibi nova robratis opponi; cum nova veteribus, quaequei T. dormis

nonsunt in usu , seu rara quae sunt, usitatis, cῖ

conixaria videantur . Non enim animadver- DPponix tit , ut ea , quae nova cuiquam accidunt, rara eidςm , ac non usitata accidere , ita oriri ex longa oratione obscuritatem , adeo

ut qui longus, atque etiam qui litigiosus sit , is vix quidquam afferre clari, atque ρο spicui posse vidςatur . Mitto. hujus generis exempla, quae in Ciceronis , aliorumque veterum libris leguntur, permulta. Longe est levius, quod mox adjungit, debuisse te pag. zo. Episo e prioris scribere , non quidem: posses, cum eum refellis,sed poster, cum eum refellire t iasi vero quia tempori. P λς -ολteriti imperfecti conjunctivi modi et o posses est, temporis item prae xςriti imperfecti conjunctivi modi, quod sequitur ve Gum , esse Oporteat , arguendusque sit propterea Cae-G a lius,

129쪽

lius,qui apud Ciceronem vis. ad Famil. lib. M Gm, VII. Ep. xv 11. 1 scripserit: Tum tu porro , cum 'Τy' ad te pro sic scens noctu Ariminum venissemidum mih mandata pacis das ad caesarem , , Smirificum civem agis, amici ossicium neglexisti . Quis non videat praesentis temporis indicativi modi verbum , post tempus plusquam perfectum conjiinctivi modi po- , tuisse hic Caelium, neque incidisse in Ciceronis, ad quem scribebat, reprehensionem λQuin etiam Cicero , ut sexcenta cum hu- , jus, tum etiam Caesaris, Sallustii, aliorumque loca praeteream, Cicero, inquam, ibid.

lib.ix. Epis.vi. pag.28 . Sed nihil minus fero, inquit , quam severitatem otiosorum, erquoquo modo SE RES HABERET , magis illos VEREOR, qui in bello occiderunt, quam hos curo, quibus non satisfacimus, quia vivimus . An το cum conjunctivum modum pOscere affirmabit Non hercle arbitror . Nisi forte obrui sese Ciceronis, Sallustii, Caesaris, Terentii infinitis prope locis velit. Satis hic erit unus ex Epis. xXI. IV. a II. pag. 397. Tv ii. opp. Etsi cum haec ad te scribebam se. At desideratur nescio quid verborum , immo vero rationis pag. 24. epistola

primae tuae a . Sic enim scripsisse te: uae Romani magno numero tui libelli allata

130쪽

ra sunt exempla nusquam apparuerunt , 0mnesque unum aliquod eorum habere potuerunt, praeter emtores. Ego vero & quid velis ipse,& nihil in ea perioso verborum desiderari facile perspicio . De ratione vero quid dicam Miseret me hominis . Non enim noVir, quis t. Itaque quod ipsi inest , id tibi inesse vitium praedicat . Mox emendat , & corrigit, quod addidisti : Omnia donatum circumtuliis sis. Sed quid impediat , quin supinum donatum cum verbo circumtulisis conjungi possit, non docet, neque quibus argumentis

doceat, novit 1 . Descendit ad pag. 23. epistolae tuae . Deesse sa) nonnihil huic periodo animadvertit: Alii cupidi , quid rei Viet, cognoscendi, quaestum ex bibliopolis de Veritate vindicata, sed nusquam inveniebant . Aget, opinor, typographus tuus isti Aristarcho gratias , quod omissum ab se

Verbum mittebant, quo usus sueras , iste monuerit esse omnino restituendum .

XXXIII. Negat praeterea ro haud dubie pro certe , profecto , ne dubio , vel etiam

procul dubio usurpari posse f3J . Cum puer

meo cum paedagogo ad seminarium scenicos ludos spectatum ivissem ; memini me vidisse prodeuntem in scenam repuerascentem senem, qui a magistro ludi vapularet, quod G 3 nul-ci Emendet

Lagomat simas Nepotem bi, in habria p. ep. adiutum 1 rose sus aientem