장음표시 사용
141쪽
ria EPISTOLAtudine in namque postulare Veterum , ut multo ante , scribendum videatur . Ego vero & diu ante, & diu pos a Veteribus scriptum fuisse intelligo . Gellius enim lib. x ID. Mes. Attic. cap. XX l. pag. 326.
Edit. Am uelod. an. et 666. Gallicas , inquit , verbum esse opinor novum non DIU ANTE aetatem Marci Ciceronis usurpari coeptum. Diupois habet Suetonius cujus auctoritate uti Alvarus solet innberio claud. .XVI. p. 392. Edit. Paris. ad UumDelph. Ac si dicere diu pos licet, non equidem video cur non item diu ante dicereLatine scribenti liceat. Rursum Plautus in Persa A t. v.sc. II. v. 6 I. Famdiu ... postquam habet. Sed multo est clarius , quod usurpat Tubero is quem historiam scribentem laudat Tullius in i .epi .ad tauintum fratrem I.1. p. I 3.
nix. opp.) apud Gellium lib.v I. c. IV. p. I 6 I. D atras, profundas tenebras eum claudebant , ac DIU POST ubi erat visussol. &c. Nihilo secius quasi magnum quiddam , re prehenso τὸ diu ante , secerit, quod perfici , nisi ab sui similibus, a nemine umquam possit, arti, quam sibi arrogat, grammati-
eorum tantum tribuere audet, ut cum eam
verbis extollat, non modo Philosophiam , scientiam quoque divinitus tr ditarum
142쪽
rerum deprimere videa*ur i) . Quod si L s. p. 6Ngrammatici, quos vocat, quidquam habent cum isto amitatis,veterumque Latinorum, quorum est maxima in hoc genere auctoritas, dicendi , scribendique rationem imprudentes coarguunt ; equidem Vereor, ne tem .pus ab aliquo tam frustra, qum a gramma ticis teri, non queat. XL. Sed his minime contentus , ca- De verbis r anstigandum te etiam, atque etiam sa) arbi- 2. Σ' Ηρο ροtratur esse , quod pag. 43. scripseris : An, . in suspicionem illi cudere poterat Θ Latinos x Iaa. AM. enim veteres simile quidpiam usquam , ε'qγ' usurpasse negat . Verumtamen ostendat, si potest, ullum usqliam vixisse Latinum scriptorem , qui pro X v. Kal. April. die I 8. Mur.-tii scripserit Θ Cur ergo is Aristarchus in Adnotationibus ad Gratiani de Fullo 'gia no epistolam pag. I. pro X v. Kal. April. adhibet τὸ die i8- Martii , S die as. Decemst bris pro XoI- Kal. Ianuar. , ac die a 3, Oct ab. pro X. Kal. Novem9. es die a I . Maristit pro xi I. Kal. April. Verum , ut eo reo deat, unde huc defluxit oratio. , an suspi-esonem idem ac suspicationem significare ne
gabit Θ Quod si juspicio idem ac juspicatis
sit, ut est demonstratum a Stephano in Thesauro , inque suspicationem , quem ad ino. H dum
143쪽
m EPrs T LAdum in cogitationem, quod antea vidimus , cadere aliquid , queat dici ; quid erit , cur idem in suspicionem cadere dici non queat PRursum ad errata typographi sese conver-xit , animadvertitque , non intollerabile eum , sed intolerabile debuisse ponere fi J . Verum non te fugit , quam inulta mihi typographi Tridentini , qui exemplum nobis Zagomarsinianaretιm litterarum dedit, errata, quae castigem , in promtu habeam . Sed ea equidem negligam . Quo autem illud spectet, quod pagina 7 o. exempli notat , non video , Reicte namque scriptum abs te Pag. 4 . episolae prioris tuae fuisse fatetur : eteroσ qta 7ης, quamquam potuis .e affr-met te , ceteros quoque etiam scribere . Nisi enim hoc voluit,ut scriberes: ceteros quoi fque , Vel ceteros quoque quo scire te , dici utrumque ab eo, qui Latine scribat,posse demonstra res ) quid demum voluerit, mihi ne suspicari quidem licet . Nam etsi est
id per ridiculum, tamen non miror grammatistae In mentem venisse , qui non rebus ,
sed verborum inani sonitu delectetur . XLI. Ad haec , condonandum tibi non esse putat, quod fallere pro falleris pag. 4δ. epistolae primae scripseris . Quamqu/m post cirasse quidem ic , ssed usum casuis-
144쪽
Ds GRAMM. Qui BusP. TRICIS. II Ssuisse dicendi ratione , pugnet, quae mi us frequens apud VeteresLarinos fuisset.Verum quis i in est ineptus , qui cum ab Lucceio in epis. ad Ciceronem , quae est xiv. libri quinti ad Hamin pag. I s. Tom. va I. Opp. an ere pro an eris 3 a Terentio vero in Heautonr. Act. Iv. scena v I. v. 8. comminiscere pro comminisceris ; & in Eunuch. . II .fc. II. v. qq. arbitrare pro arbitraris;& apud Plautum in Amphitr.Act. H. ic. I. v. a 7. 9 in Asnaria A I. II I.sc. i. v. a 2. in Epidico Acit. III. fc. q. v. 43. U
Adt. DI. se. LI. v. 37. utere pro uteris usurpari videat , minus eam esse scribendi rationem usitatam defendat Θ Sed tempus me deficeret , si omnia hac de re veterum scriptorum Latinorum loca non describere , dicam , sed recensere numerando vellem . Non est autem necesse , ut sim in apertissi. mis rebus longior . Hoc dicam : tam esse istum , qui sese grammaticum videri velit, inscientem , atque ignarum praeceptorum grammaticorum , ut Luccςjum, Τerentium , Plautum, Ciceronem ipsum denique, qui quotidianis, atque adeo usitatis
145쪽
ras Epis T LAverbis comoedias, epistolasque texendas no- yy VM' scerent, si 4 epistolas, comoediasque texuis-
xx I. ad fama. te VerbiS minus ussitatis putet. De Pomeo
p 3'' probabili a quod pag. i. exempli proseri , ne fando quidem umquam acceperam . Atque est profecto ridiculum , ut qui Pomeus rhetoricam semper docuit, his habere inter Theologos dicatur locum . Quamquam facile patior , ut isti talis Theologus ille sit , qualis & habitus antehac est , dc duci etiamnum ab omnibus rhetor solet. Sed nescio , quid sit, quod ibid. Yo inustata diversis characterum formis exhibendum curaverit. An barbaram eam esse putavit vocem Sed Cicero , qui lib. I. ep. II. ad inF. p. 3. - Τ. x. inustate scripsit , vidit prosecto, dici etiam To inustata posse , idque in libris de Orat. ae de Finibus demonstravit. Q Togam. Mitto quod queritur faJ , injuriam abs te fuisse factam Nocetio, quem egisse pag. a. ep. I. testare fide non bona . Nam id ad me nihil attinet. Sed vereor , ne qui scriptorum loca , quae ipsi minime faverent, aut dissimulavit, aut suppressit, quasi nusquam X tarent, aut torsit, atque implicavit, is esisse, ut scribis,side haud satis bona,videatur . De Theatro, quae mox turbat, cum ad institutum non pertinent, tum sunt refutata
146쪽
DE GRAMM. inarsus D. TRICIS. III egregie , atque explosa a Concina siq. Inopere ρ υεντ Un iratico de Gea- XLII. Elt autem illud etiam a at ιν. pag. a19. que etiam considerandum , commiseris ne seqq.
soloecismum, quo Ioco scripsisti P. fio.) pro- De ve bifr propiorem tibi ad veritatem videri Concinae , taquam Tamburini sententiam. Veritati enim, bere em . vel veritatem , non vero ad veritatem t' ascribere debuisse censet faJ . At miror her- O Lu P ra cle quid sit, quod cum Sallustio in Fragm. p. 166. E it. Paris. ad Uf. Delph. propius
ad arma civilia dicere sine soloecismi nota , ignominiaque licuerit , tibi non liceat propiorem dicere ad veritatem sententiam . Quid Θ soloecismi ne reum aget Tacitum ,
propterea quod fidem ad fallendum propio
rem lib. II. His. cap. v I II. commemO- rarit Θ Etsi minus grave sortasse , tamen reprehendendum etiam illud esse retur , quod habes pag. 66. adhibendam mem. Etenim habendam esse , non adhibendam stim statuit, teque proinde ad Alvarum rapit judicem , adhibere sdem non idem esse , atque alicui credere, sed uti erga aliquem me pugnantem . Sed sine , obsecro, de te ut iste expostulet , tibique vitio det, quod , invito Alvaro , scripseris adhibendam Mem . Modo enim sequutus Ciceronem, atque Nepotem sueris, quid isti conlectores prae- ,3 3 cepto-
147쪽
i 1 8 Es Is ToLAceptorum grammaticorum misceant, nihil moror . Est autem apud Cornelium Nepo
tem in Themistoclis vita pag. 6s. Edit. Armselo . Panysen. V pag. i 3. Edit. Paris. ad Usum Delph. Falsa esse delata . Quare
aequum esse , illis viror bonos , nobiIesque mittere , quibus fides adhiberetur , qui rem explorarent. Et apud Ciceronem in altero de Diminatione libro cap. GY.pag. 297. Edit.
mes non es adhibenda. At mendose est in codicibus quibusdam Ciceronis adhibenda pro
habenda . Ego vero persuaderi mihi veterum auctoritate velim , errorem in iis esse codicibus , in quibus adhibenda , non in ceteris, in quibus habenda legitur. Argumenta nam que in hoc genere controversiarum , quae non auctoritate veterum scriptorum , sed conjecturis novorum grammaticorum nituntur , aut nullius , aut certe parvi momenti censenda sunt .
Dεν a. beia XLIII. Quid ρ si prae se gerere si I
re ea di arcere pro prae se ferre ab antiquis Latinis umquam suisse usurpatum f14 , neget ξ Qii si
p. νι vero omnia omnium veterum verba in nu-
, Luom. morato habeat, mestioriaque teneat , quodl 7s quisque non scripserit solum,sed etiam dixe-xit . Quam turpiter autem labatur , ex his Cice
148쪽
Ciceronis verbis cognosces, cujus isse ab se centies fuisse opera universa perlecta praedicat. Ergo Cicero in II. de Divinatione libro c. vi III. pag. 72. Tom. I. Opp.
Num affectionis quidem ratis , inquit , per- spieuam solet prae se gerere conjecturam. Et c. Liup .H8. praeje gerit quamdam utilitatem , quo magis expetatur. Quare Stepha niis: Prae se gerere , inquit ad V. prae ,
idem ac praeje ferre. Nihilo gra, ius est, quod iocans inquirit pag. 7 . ullus ne fuerit auctor latinitatis non malae , qui pro continere , aut abstinere se , dicendum arcere se esse arbitraretur . Etenim pag. 7 . scriptum abs te animadvertit fuisse hoc modo : a sacramento poenitentiae arcere sese . Praeivisse autem , dicit , sanctum Thomam Aquinatem tibi, pauci sique verbis , ironia usus, ludos te, atque illum facere audet. Etsi vero ita sum assectus, ut patiar S. Thomam nihil quidquam in Latina lingua obtinere auctoritatis serre tamen nullo modo possiim , ut vir maximus a paedagogo derideatur. Sed hac de re alias . Nunc quod ad te attinet, quis non videat σύ areere ea te fuisse significatione usum , qua uti Itali allonianare solent pHac vero significatione cum Cicero arcere
149쪽
ret D E x i s et o L Ahomines ab injuria I. de Leg. cap. XI V. pag. 37o. Tom. III. Opp. & quae vis es, quae magis arceat homines ab improbitate in Paradoxis I II. c. II. p. Ioa. rim. I II. p. ) dixerit , quid umquam te, quin ariseere je , hoc est alisntanarsi, diceres , deterruisset Pin pisite. An. XLIV. Pudet me tam inepta persequi. Sed ut persequar , cogit molestissimi hominis importunitas , qui modo nos ad sin expendendum Vocat. Non enim est credibile, quas turbas pag. 6. exempli litterar. agat , propterea qilo in minus , prosi minus scripseris pag. 78. episolae prioris tuae . Testificatur , de nunciat , ante praedicit, omnes qui Latine sciunt nisi litura hoc tam immane grammaticum scelus expiaris ) diris te Alvaristicis devoturos , neque esse deinceps rursum resecraturos, etiamsi quadringentos illos versus Orationis in Pseu rem, quos iste injuria temporum periisse vehementer dolet, te esse restituturum pollice are . Ego vero afferri caussam vellem, quamobrem omnes, qui latinesciunt, eo abs te loco no in minus , sed si minus debuisse omnino dici existimaturos, pugnet . Caussa autem, si qua est in hoc genere, non ex istius
similium, sed ex libris petenda est veterum .
150쪽
Ds GRAMM. qm usD. TRIeis . III Verum suo agit more . Nullam prosert. Non enim quam proserret, ullam repererat. Fortasse et in adhiberi negabit posse, nisis praecedat . Sed neget, si potest, Plautum , Ciceronem , Caesarem , Sallustium scivisse Latine . Hi autem τὸ sin usurpant, omisso iὸ si, quod iste , ut praecedat, jubet . Sic enim habent Plautus in Aulul.
Nam qui heroexsententia servire fervus postulat, in herum matura , in se gera eoadecet capessere. Sin dormiret, ita dormitet , servum jeje ut cogitet.
Et in Epid. A J. IV .sc. I. V. I7.
Sin es is homo ,sicut anni multi me dubium dant. Et in Milit. Glor. A f. I vine. v D I. v. 27. Sin magis vis, ambos mittam . Et in Psevd. Adit. I .sc. III. t. 2 O. Ballio . Puere . Psevd. Accedamus hac obviam. Ba. Juppiter te perdat, quisquis es. 6. Τe volo . Ba. At vos ego ambos . Verte hac te puere .