Dissertationum trias videlicet de contritione. de communione spirituali. ac de proscriptis propositionibus à SS.PP. ... consecrata a R.P.F. Josepho Maria Paltinerio e Castro Montissiliscis ordinis Praedicatorum ..

발행: 1698년

분량: 169페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

De proscriptis Propostionibus. 87

retur: pii in si aliquis interrogatus de iide, taceret: ex hoe crederetur, Vel quod non haberet dem, vel, quod des non esset vera, vel alii per ejus taciturinitatem averterentur a sideri In huiusmodi enim casibus confesso fidei est de necessitate salutis Ecce

citur , quam alide prosternatur praemissa proposui .

XIX.

Volantas non potes escere, ut assensus fidei in seipso, sit

magis firmus , quam mereatur pondus rationum

ad assensum impellentium

OP ponit S. D. r. a. q. r. art. in . Respondeo dicendum tub omnis scientia habetur per aliqua principia, per se nota per consequens visa, ideo oportet quaecumque sunt scita, aliquo naodo esse visa: Non est autem possibile . quod idem ab eo lena sit visum, d creditum , sicut supra ditium est Unde etia itii in ossibila est, quod ab eoiam idem sit scitat ira creditum . porei tamen, c. l. ta inen , quod communiter omnibus proponitur limminibus , Ut credendum est communiter non scitum d ista sunt , quae simpliciter dei subsunt, ideo fides, scientia non sunt de eodem est subdit S. D. ad a. dicendum , quod rationes quae inducuntur . Sane ita ad probandum a quae sunt fidei , non sim demonstrativae , sed persuasiones quaedam manifestantes , non osse impossibile, quod in fide proponitur, vel procedunt e principiis fidei, scilicet, authoritatibus . Scripturae, sicut dicit Dion. a. c. de Div Nona. Ex his autem principiis, ita probatur aliquid apud fideles , icut etiam ex principiis naturaliter notis, probatur aliquid apud omnes Unde etiam Theologia scientia est, ut in principio operis dictun est . Ruit ergo aedificium ad destructionem Giundamenti, quo nitebatur praemissa propositio , praecipue ad ea quae nullatentis discursum ut mittunt, ut ait S. D. ut sup Heb. II. Dct. a. Alii, quae specialiter Christus de Deo Patres, Filio , USpiritu sancto docuit , quantum ad unitatem essentiae , aeternitatem personariim,' hoc tam tum est creditum . Igitur quantum

112쪽

8 Dissertatio Tertia

Hinc potest aliquis prudenter repudiare assensum s

quem habebat Iupernaturalem OP S. D. a. a. q. t. art ad seeundum dicendum , qud inscientia duo considerari possunt, scilicet ipse assensus scientis a rem scitam 3 consideratio rei scitae Assensus autem scientiae non subjicitur libero arbitrio, quia sciens cogitur ad assentiendum per emcaciam demonstrationis . d ideo assensus scientiae non est meritorius , sed consideratio actualis rei scitae subiacet libero arbi- rio est enim in potestate hominis considerare , vel non consid re de consideratio scientiae , potest esse meritoria si reseratii ad finem charitatis, idest ad honorem Dei, vel utilitatein proximi, sed in fide utrumque libjacet libero arbitrio, d ideo quantum ad utrumque actus fidei potest esse meritorius sed opinio non habet formam assensus est enim quoddam debile infirmum secundum Phil in p. post unde non videtur procedere ex persecta

Voliintate. Igitur Usensus talis , qualim praeseser praemissa propositio, cum sit dependens boluntate non perfecti, imprudenter quis repudiabit assensum fidei supernaturalem , in quo est oluntatis perfeci immobilis assensus, spectat enim ad prudentiam. XXI.

Densus fidei supernaturalis , O utilis ad salutem, stat cum

notitia solum probabili revelationis , im cum formidine, qua quis formidei, ne non si loquutus Deus

OPponit S. D. a. a. q. Lar. . in . Respondeo dicendum quod fides importat assensum intellectus ad id , quod creditur assentit autem intellectus alicui dupliciter . Uno modo , c. Alio modo intellectus assentit alicui, non quia sussicienter moveatur ab obstandi proprio , sed per quandam electionem , voluntaric declinans an unam partem, magis, quam in aliam is si quidem haec sit cum dubitatione ' formidine alterius partis, erit opinio si autem sit cum certitudine absque tali sormidine , erit fides: cinari 6 subsequenti in sol ad . in fine dicit Scientia enim, cum opinione, simul esse non potest simpliciter de eodem , quia de ratione scientis est, quod id, quod scitur, existimetur esse impossibile aliter se habere. De ratione autem opinionis est quod id, quod est

113쪽

De proscriptis propositionibus. 89

- est opinatum existimetur possibile aliter se habere sed id, quod si de tenetur propter fidei certitudinem, existi: natur etiam impossibile aliter se habere cum non compatiantur tene ae cum luce

regu framissa propositio in evidentia istius dot Irina. XXII. Non' ι fides unius Dei necessaria videtur necessitate

medii, non autem eulicita remuneratoris. OPponit S. D. Heb. r. Lec. r. ad ipsa me verba Apostoli se eadem reserens habet. Nullus enim potest Deo placere , nisi accedat ad ipsum, Jac. q. appropinquat Deo, appropinquabit Vobis, s 33 accedite ad eum, illuminamini, sed nullus accedit ad Deum, nisi per fidem. Sicut enim , cc. Unde dicit oportet credere quia est, quod didit propter eius aeternitatem . X. . qui est, misit me, secundo quod sciat, quod Deus habet providentiam de rebus , aliter enim nullus iret ad ipsum, si non speraret aliquam remunerationem ab ipsis . Unde dicit inquirentibus , se remune

ratorem. X. o. Ecce Dominus veniet ecce merces ejus cum eo. Merces autem est ilicia , icio. Loitio iri aerit in labore Matth. O.

Voca operarios, redde illis mercedem , quae merces nihil aliud est, quam Deus, quia nihil extra ipsum habet homo quaerere, cinfra: Sed numquid haec duo sussciunt ad salutem ' Respondeo dicendum , ouod post peccatum primi parentis , nemo potuit salvaraia reatu culpae originalis, nisi per fidem mediatoris ogitur non δε-la de unius Dei suscit necessitate medii explicit credita, edtιlterius , O ratio remunerationis , ratio mediatoris explicite es babendi, O sic prosternitur fasitas praemissa propositionis. XXIII. Fides at dicta e Testimoni creaturarum, similivd muttivo, ad ius cationem sufficit

Pponit S. D. p. q. z7. art. a. in c. Respondeo dicendum quod, sicut dictum est, lex nova comparatur ad veteret is, sicut perfectum ad imperfectum, omne autem persectum adimplet

id , quod impersecto deest, .secundum hoc , lex nova adimplet Veterem legem, inquantum supplet illud, quod legi veteri deerat. In lege autem veteri duo possunt considerari, scilicet finis, iraecepta 'antenta in lege. Finis vero cujuslibet legis est, ut homines M iE-

114쪽

so Dissertatio Tertia

effciantii justI, dc virtuos , iit supra dictum est, unde is sn veteris legis, erat justificatio hominum, quam quidem ex eiscere non poterat, sed figurabat quibusdam eremonialibi is actis , promittebat verbis, quantum ad hoc lex nova implet veterem legem justificando, per virtutem Passionis Christi hoc est quod Apostolus dicit ad Rom. . quod impossibile erat legi Deus filium

suum mittens in similitudinem carnis peccati, damnavit peccatum in carne, ut justificatio legis impleretur in nobis quantum ad hoc ex nova exhibet, quod e vetus promittebat. Igitur non bene attendentes authores praemissae propositionis, ausi sunt contra postolum dicentem impossibile esse, c. homines iustificare solo te-ltimonio humano, quod etiam legi veteri non fuit concessiim a cara nobis datum

XXIV. revi a propterquam velit, aut post damnare hominem.

est de sinplici verbo, aliud de juramento , in duo diviris testimonuim imploretitur. Susicit enim ad veritatem e ' 'liqui dicat id, quod proponit se facturum , quia hoe . ': ςst in su causa , scilicet inis odiosi sudibi, ' μ λ

ruravit, secundum suam possibilitatem, nisi in delet de ui id

115쪽

De proscriptis Propostionibus si

vergat, de κ quidem exitu videatur ibidem S. D. ADt ad a.

igitur, quod non praeruistitrer ius plici erbo, multo minus tu

ipso juramento.

XXVI. ii quis solus , vel coram aliis, sive interrogatus , sive propria ponte silve recreationis causa, si die quocumque alios ne iret se non fecisti aliquod, quod re vera fecit, intelligendo intra se aliquid aliud , quod nonfecit , es aliam a laas ab ea, in qua fecit, dic quodvis aliud additam γrum, revera non mentitur nec spei urus. OPpQm S. D. a. a. q. 89 art. . ad a. dicendum, iiddin hoc ipsis, ito aliquis assumit Deum in testem per modum juramenti profitetur eum majorem, quod pertinet ad Dei reverentiam, sic aliquid fieri Deo, scilicet reverentiam, honorem: Atqui non habens animum iu andi quovis nodo, inhonorat nomen

Dei illo a tendi, igitur quoad omnes partes ruit praemissa propositio. Item S. D. in disp. 9. de Ver art. a. in . Res natiiralis inter duos intellectus constituta , secundum adaequationem ad utrumque vera dicitur: secundum enim adaequationem ad intellectum Divinum dicitur vera, inquantum implet hoc ad quod est ordinata per intellectum Divinum, secundum autem adaequationem ad intellectum humanum dicitur res vera, inquantum nota est de se formare eram aestimationem , sicut contrario res falsae dicuntur, quae natae sunt videri , quae non sunt, aut qualia non sunt , ut dicitur

s. Meth. ibidem sol ad , ait , quod illud , quod est in aliquo

non sequitur illud , in quo est, nisi quando causatur ex principiis eius unde lux , quae causatur in aere ab extrinseco, scilicet ex Q-le, sequitur motum ibiis, magis, quam aerem, similiter etiam vertitas , quae in anima causatur a rebus, non sequitur nota Dexistimationem animae , sed existentiam rerum ex eo enim , quod res est vel non est oratio vera , vel falsa dicitur intelligitur similiter, infra art. . in c. ait S. D. sicut , si sorte existente albo intelligatur albus ese, verus est intellectus si autem postea intelligit eum nigrum sorte albo remanente , vel e converso sorte mutato in

nigredinem, adhuc albus intelligaturi, vel eo mutato in pallorem, in telligatur est rubeus, erit salsitas in intellectus Igitur ex his hambetur, quod qualibet facta mutatione, O detracita plena confor-anitate rei ad intellectum eritas de medio tollatur fed quia pof se aliquis ιι ere , quod voluntas tenetur sequi dudium rationis M a etiam

116쪽

s, Dissertatio Tertia

Diam errantis , de S. D. r. q. s. a. s. in calce orporis ala Unde dicendum est , quod simpliciter omnis voluntas discordans aratione, sive recta, sive errante semper est mala ; igitur non pec cubit homo in juramento dependente4 ratio; e errante. Verum re scis tui facit hoc dubium ex Ho S. D. ibidem . . in c. si igitur

ratio, vel conscientia erret errore vestriatario, vel directe, vel pro plex negligentiam, quia est error circa id, quod quis scire tenetur, tunc tollis error rationis, vel conscientiae non excusat, quin volt liatas concordans rationi, vel conscientia sic cra rnti sit mala , cum ergo

in casu nostro ratio sit errans ex mera malitia, etiam xoluntas tu juramento erit omnino culpanda, unde patet depramiba propositione. XXVII. causa νιIta texes his amphibologiis es quoties id necessarium, aut utile est ad fatalem corporis , oi em , res miliares tuenda , vel ad quemlibet alium virtutis actum, ita ut ν ritatis occultatio censeatur expediens, furiosa.

O P. S. D. 2.2. q. P.M. in . Respondeo dicendum , ouod in si1-diae ordinantur ad fallendum hostes. Dupliciter autem aliquis potest falli ex facto, vel dicto alterius. Uno modo ex eo, uod ei dicitur falsium, vel non servatur promissum , cistud Emper est illicitum hoc modo nullus debet hostes fallere, sunt enim quedam iura bellorum ' sedera etiam inter ipsos hostes servim , ut Ambros dicit in lib. de iliciis . Igitur nimis magis mi non licet iutietto , non licebit in pace , quae se per cum justitia osculatur Traeter quamquod, ut ait Apostolus Una . . non sunt facienda ma-Ia, ut veniant bona quae verba S. D. ait , quorum condemnatio austa est . adest eorum, qui ficiunt mala, ut veniant bona scut enim non est verum syllogizandum e falsi , ita non est pes veniendum ad bonum finem per mala, O insuper . . a adt.:icendu in , qu Minon oportet ad sinem bonum falsi, si, simulatis, sed veris unde astutia etiamsi ordine i

ad bonum finein est peccatum, tandem . . de ruer art Titi pale ergo ex dictis quod verum ex prius dicitur 7 ompojhione vel divisione intellectus, secundo de definitionibus rerum Titidi 2 qu id in ei implicatur postici vera vel filsu -- ''

cundum quod a daequali , intellectu Di iii

quari intellectui huinano Quarto de homine is si

rationum suarum erat uiri vel salia ues

117쪽

De proscriptis Propositionibus.

hem de se , vel de aliis veram, vel falsum, per ea otiae dicit vel facit voces autem eodem modo recipiunt veritatis r dicationem sicut nitellectus quos significant igitur ex pr odicio veritatis noui mittere sensum praemissae propositivali. - RV XXVIII.

. mediante commendatione, vel munere, ad Magi ratum, vel ossicram publicum promotus est , poterit cum obtinctione mental praestare juramentum , quod de man 'dat Regis a similibus sol t exigi, non babito respectu ad intentionem exigentis, quia non

tenetur fateri crimen occultum OPponit S. D. 3 a. q. r. art. ad Advocato defendenti causam uitam, licet prudenter occultare ea, e quibus impediri pollet processiis ejus non autem licet ei aliqua falsitate uti in-1.iper a a quae ii 89 art. . ad dicendum, quod in uramento quod quis coactus facit, duplex est obligatio, una quidem, qua obliga tur homini, cui aliquid promittitur, Qtalis obligatio tollitur per coactionem , quia ille, qui vim intulit, hoc meretur, ut ei promisia sum non servetur. Alia autem est obligatio qua quis Deo obligatur , ut impleat, quod per nomen ejus promisit is talis obligatio non tollitur in foro conscientiae, quia magis debet damnum temporale sustinere, quam juramentum violareri Atqui urrens magistra' tum, non es coactus, ergo multo magis tenetur ad juramenturi nam, ut ait Greg. 7. mor. Humanas aures talia verba nostra judicant, qualia forisubnant, ut notat hic S. D. IDL ad . O insuper βοι . . I. r. Io. . in c. Si vitium rei venditae faciat rem minus Valere , quam praetium impositum a venditore injusta erit veri ditio : unde peccat occultans vitiumri rationem autem hujus ad ducit ibidem D. quia unusquisque venditor ad hoc tenetur , ut justam venditionem taciat . Si ergo urans non secundum intentio

nem exigentis contra justitiam facit , neutiquam id ei licebit de per optime damnatur praemisia proFositio.

118쪽

, Dissertatio Terti a

XXIX. Urgens metus gravis es causa lixta Sacramentorum, adminitirationem simulandi. O P. D. a. a. q. Izy ar in Q Respondeo dicendum , qudd tria o peccatum est secundum, lilod est inordinanis prout scilicet refugit, quod nota est aecundum rationem refugiendum, haec autem inordinatio timoris, quandoque quidem consistit in bio appetitu sensitivo , non superveniente consensu rationalis appetitu sic non potest esse peccatum mortale , sed blum veniale , quandoque vero hujusmodi inordinatio timoris pertingit usque ad appetitum rationalem , hi dicitur voluntas, hi ex libero arbitrio refugit aliquid non secundum rationem , ct talis inordinatio timoris quando que est peccatum mortale, qu lndoque Veniale . Si enim aliquis propter timorem, quo refugit periculum mortis, vel quodcumque aliud tem

porale malum si dispositus est , ut f ciat aliquid prohibitum, vel praetermittat aliqtud, quod est praeceptum in lege Divina . talis timor est peccatum mortale . Hinc D suo. o. c. Io Malus pastor etiam corporalis nullum detrimentum vult sustinere pro ore re cum

non intendat eorum commodum , sed proprium Bonus ero pastor etiam corporalis sustinet multa pro grege , cujus bonum intendit Unde Jacob dixit Gen. i. Nocte ac die gelu irebar, aestu. Sed an corporalibus pastoribus non exigitur a bono pastor , ut exponat se morti propter salutem gregis. Sed litia spiritualis gregis salus

praeponenda est corporali vitae pastoris, iceo cum periculum imminet de

gregis salute, debet quisque spiritualis pastor corporalis vitae sustinere vipenssium, pro gregis salute hoc est, quod Dominus dicit bovus pastor animam suam ponit id vitam corporalem pro ovibus tuis: dest authoritate, charitate. Oisomodo igitar concci dabit

cum praesent sente; atra Euangelica, sic ad literam exposita, praenii proportionis iniquitas' se

119쪽

De proscriptis Propositionibus . sis

XXX. sus 'viro honorat occidere invasorem , qui nititur H mniam inferre, si aliter bare ignominia vitari nequie

dem quoque dicendum, si quis impingat alapan via fusi percutiat, O pori impactam Lipam xe ieiuni funis fugiat. OPponit S. D. ad Rom. a. lect ubi in sile. 2bli vinci a maclo probat, quod dicit per rationem naturale est enim homini, ut Velit advertarium vincere, non vinci ab eo illud uicina aliquo vincitur, quod ad illud trahitur , sicut aqua vincitur ab igne, quando trahitur ad calorem ignis. Si ergo bonus aliquis homo propter malum , quod sibi ab aliquo infertur, trahatur ad hoc ruod ei malefaciat bonus a malo vincitur Daei ergo noli vinci anaalo, scilicet eous, qui te perse luitur, ut tu eum persequaris. Nec

fusici dicere ad ignominiam , O confusionem tollendam , nam S. D. up ad illud verbum, non erubescam , ait Erubescit

m iis a tribus, vel quando opprimitur ab hoste , vel quando frustratur, Vel quando recogitat peccatum, quod fecit , O subdit Primo ostendit quibus non debeatur confusio, secundo ostendit qui bus debeatur: etenim , qui sustinent te non confundentur, confusio autem debetur, inique agentibus est enim duplex confusio bona ,

mala; Ex quibus habes clarὰ, quod illa confusi bona en consi-sens in sustinentia Domisti ideo acceptanda in ipso Domino

ad malam tugiendam confusionem, O si neutiquam subsistit pro- I sitio praemissa ejusque imaginaria suasio.

XXXI. Ti gulariter occidere possum furema uro conservatio

ne unius aurei

OP. S. D. in dii p. q. r. art. s. in . Resolvendo dubium e tara sit vitium capitale' ait Respondeo dicendum , sicut suprὶ

dictum est Vitium capitale est ex quo alia vitia oriuntur . secundum rationem causae si talis. Contingit autem, ut in pluribus adfinem iracundiae, idest ad vindictam sumendam multa inordinate fieri, quae quidem inordinate facta sunt quaedam peccata, Wide ira est vitium capitale, dc ponit Greg. I. mor. Septem filias ejus quae sunt ri Xae, tumor mentis, contumeliae, clamor, indignatio , lab

120쪽

Dissertatio Tertia

phemiae, huius ratio est; quia ira potest conssserar tr liciter rLIno modo secundum qu bd est in corde. Alio modo secundum uddet in ore. Tertio modo secundum quod procedit usque ad opus decundum autem, quod est in corde unum quidem vitium oritur ex parte sua causae quae est injuria illata, non enim nocumentum aliatum provocat ad aram, nisi inquantum consideratur sub ratione intuli sic enim ei debetur vindicta , quanto autem aliqua personaei vilior, vel magis obnoxia alteri, tanto injustius est . quod ei ocumentum anserat: ide iratus considerans nocumentsi sibi allatum, magnificat an animo suo injustitiam, is hoc procedit ad vendicandum an lignitatem personae inserentis nocumentum haec ius, qui magis facit unum aureum, quam vitam unius hominianam, ut artb. D. Ioc sup cit secundum ub ira procedit in

possidemus e etiam ad quae jus in autum Iabemus, in

quae nos possuros speramus.

SEARCH

MENU NAVIGATION