T. Macci Plavti Mostellaria;

발행: 1902년

분량: 212페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

V. 1. 61 72. 2. 1-8 MOSTELLARIA. 59Th. Immo etiam cerebrum quoque inne e Capite emunXti

meo. 1110

T Cum sedibus manibus, cum digitis muribus, istulis labriS. Th. Aliud te rogo. Tr. Aliud ergo mine tibi respondeo. Sed deum tui gnati sodalem uideo hue needere, Callidamatem illo praesente meeum agito, SiqUid

Vbi somnum sepeliui omnem atque enormiui erusillam, Philotaehes uenisses dixi, mihi tuom peregres hi iupatrem, quoque modo hominem aduenientem seruos ludificatus sit. A1 se metuere in OnSpeetum VI patri pro edere. Nun ego de sodalitate Solus sum Orator datus, 1126 qui a patre eius conditiarem paeem Atque estum 6p

tume.

Dibeo te saluere, et saluos quom aduenis, TheopropideS, peregre, gaudeo. Hic apud nos hodie cenes: se faue.

112쪽

60 MACCI PLAUTI V. 2. 9 82 Callidamatos, des te ament de cena nolo gratiam. Quin uenis 22 . Promitte ego ibo pro te, si tibi non lubet. 11312 h. Verbero, etiam iuridos 27 . Quian me pro te ire ad cenam autumo 2 Non nim ibi : ego ferare faXo, ut meruiSti, in Crueem. age mitte ista cito nil me ad cenam. Tr. se uenturum quid taces 7

Sed tu istuc quid confugisti in aramqTr. Insoitissumu's 1135 adueniens perterruit me. Loquere nune quid fecerim. Nun utrisque disceptator eouum adeSt age diSputa. Th. Filium corrupi8Se aio te meum. r. A Seulta modo. Fateor pedeaussse amicam liberaSSe absente te. faenori argentum Sumpsisse: id isse absumptum praedico. 1140

generibus 2Ph. Herulo mihi 'eoum cauendumst, smi qui ' Orator

in m dum istuc sisti caro. Surge : ego isti adsedero. 7 h. Maxumo. Aeeipit hanc modo ad te stem. H. Enim isti captiost.

Fac ego ne metuam mihi atque - ut tu meam timeas

Th. Iam minoris hae faeta omnia faei prae quam quibUS modis in ludificati4 St. Tr. Bene hercle autum et factum gaudeo: Sapere istac aetate Oportet qui sis capite candido.

Th. Quid ego nunc auiam Tr. Si amicus Deiphilo aut Philemoni 's,

113쪽

V. 2. 29-50 MOSTELLARIA. 61 licito eis, quo pacto tuos te seruos ludis enuerit: 1150 1151 Optumas frustrationes uesteris in Omoediis. Tae pari per Sine uidissim me loqui Ausculta. Th. Licet. omnium primum sodalem me SSe ei gnato tuo. Is adit me nam illum prodire iistet in eon speetiim tuom 1155 propter ea quae fecit, quom te Seire scit Nunc tu obseero, stilliitia aduleseentiaeque eius ignOSQRS: HOSt. Ses solor illano aetatem tali ludo Videre. Quidquid edit, nobiseum una feeit nos deliquimus.

Th. Non potuit uenire Orator magis ad me inpetrabilis quam tu iam neque illi Sum iratu neque quiequam

11hmo me praesente amato, bibito faeito quod lubet: si ho pudet, euisse Sumptum, hipplie habeo Satis. Dispudet. Tr. Bis isti ueniast quin me et nundiam a166Th. Verberibus lutuni, eaedere endenS. Tr. Tamen, etsi pudet 2 Th. Interimam heret ego te, Si uiuo. Cu. ne istam eunetam gratiam: Tranioni mitte, quaeso, hane noXiR CRUS men. Th. Aliud quiduis impotrari a me fauilius perferam, 1170 quam iit non ego istum iro suis daetis pessumis

114쪽

I Quid grauaris Quasi non oras iam commeream aliam

ibi utrumque, et hoc et illud poteris ulcisci probe. in te Xorem. Th. Age abi, abi inpune. Em, huto habeto gratiam. 1180 To the audience peetatores, fabula hae est aeta: uo plausiim date.

115쪽

ΝOTES.

abi numerat precedesti a Sectio mar referri therintroduction.

TITI E PAGE. 1 Μostellaria an adjective derive tro mostellum, a stiminutive to monstrum, prodigy' Se fabiua rende by the play of thelitii sthost. The ille of anotherii PlautUS' comedie is Cistellaria, th play oi h litti obest. The Greel Original of Our play ascalle Phasma, Gliost. This Origina is attribute to Philemon, parti be auso of the gag in 1149 See note), an parti hecause of

116쪽

Opening Scene o our play); in both play Grumio et a beating cf. hre in I. i. Witti the pening line O the Mostellaria); in urplay Tranio' chiel dramatio usinoscis to eguit his id mastor anithon to tali into an altercation illi im, an in the hi ere V. i. Tranio como into violent quarret illi his id mastor the raptures of hilolaches hen his lady love appears pon the Stage I iii. areno unlike Lucentio' raptures at the firs Sight o Bianon Shrere,

PERSONAE.

large proportio Oi ur charaeter have tell-tale ames, OS of Whicli retain thei original Gree form. Tranio: etymologicali cognate illi τετραίνει, sterces, and Specificali derive from τρανης, illi a by-iorm τρανός, hicli,n an epitheto tho od Hermes a the interpreter an reVenter ei. CornutuS,

117쪽

ΡΛGE J ARGUMENTUM. 65

sonae, addreSSed by the leadin characters, ut no indicate in scene headings, are employed in the play.

ARGUMENTUM.

1. manu mi Ait Plautus Would have Writte manu emisit ci. 976). amorem plura like deliciae 16).3. Senem ut euenit luctificiatur a sortii prolepsis h77 for ut

Seneae . eum l.

118쪽

Misargyride in his play faenus faenerator for the alliterationant repetitionii. D70, 82. P. ucto . . . it Aenea P Sive to ludos senem facit cf. id. 706); ludos facere a a quaSi-compound ui ludiscatur inra goveriis

119쪽

407 431, 532 689 783 858 886, 904, 33 99M 1041, 1064, 1122.

This scene introduces us t tw of Our dramatis personae. Tranio is the leastin character of the play. In his scene hecis hidde forhavin te his oun master long the doWnWard path to ruin, and threatenet with vengeanc upo the returnii his id master Grumio, Who chides him, is a sturdy countr Alave, loyal to his old, and devotestio his Oung, master, hos diSSipation he plaini characteriges, ut lay the iam for themi Tranio. 3 COΜΜΕΝΥ - Dramaticali in Sceno talio the place iis prologue, Aketching in the circumstances that recede the critical moment, and foretelling the returnis id masterito et Oun masterno rightS, and bring Tranio, hi Seducer, O OOk. Grumio leaves the stage at the en Oi theracene to retur no more. more provident playWright might have se him to great purpose in rimaskin Tranio an egging on his id master o punish his Wicked fellow-flavo. e findis simila stramatio lavistines in Epidicus, Act I. Acci. Whil in tho Trinummus Megaronides Aet I. c. i. anxii. appears again a a makestitit in Act III. c. iii T ence alSOemploy a character of this kind, Geta by name, in the Phormio I. i. 4 THE LANGUAGE of the cone is violent, ric in abusive epitheta

120쪽

poned following the interrogative immediatet or illi an interval See 368 . The senso for, though already est lished by Plautus s

expletive to admit hiatus and syllaba anceps 8004 10. ). B. Di . . . Di note the ariet os metrica position 83).ctierecte more Oiten in the formiterecte Seea 7 2), e. g. in Bacch. 579. Nonius 49 24 is cited for tho follo ing definition dierecti dicti cruci saei, quasi ad diem erecti, and by derivin frona dio se 765,

note Φ erectus e ma reconcito the ancient definition illi modern etymology. The iaci that dierectus is always employed in connectionWilli verbs of motion for quiescere comeri aratop, in Capt. 636, cloes no constitute an exception has est Aoui modern Scholar to desne by stratot direct. I seem best o folio Nonius, though his definition may be a mere popular etymolog Suggeste by a conteXt lik that oi 850 0low. his epithet is alWay very Violent, at lenSta muchis as German ver suchtes Or H-d iniur vernacular. It is alWays applied to laves O inferiores, ii addresse to persons, ut is sat os a boat Men. 442), and of the ear C t. .c. cf. alSO Varro ap. Non. i. g. apasse in dierectum a domo nostra istam insanitatem. The epithet is desiderative a condenSed iSti, may O bellanged se notet 1 ma8tistia. 1O. Em there This interjection 89 sometimes, as here, accompanie a blOW, is frequent olore demonstrative and like tum,

SEARCH

MENU NAVIGATION