장음표시 사용
371쪽
362 MONUMENTA AD PROBABILIs MItentione, oe unum beneficium habere, quod nullam inordinationem importat , esset illicitum. Et sc quidem esset dicendum secundum Ius Naturale, etiam nullo Jure Post o Dpe emente . Nunc autem certum es per antiqua iura hoc esse prohibitum. Patet etiam huic prohibitioni consuetudinem esse contrariam , per quam quidam dicunt , illa Juraese abrogata ; nam per contrariam consuetudinem Iura humana abrogantiar. Quidam vero dicunt per hanc consuetudinem antiqua Iura non abrogatri , eo
quod quaedam Decretalis m. multa per patientiam tolerantur, quae si in iudicium fuerint deducta , justitia cogente, cessarentur. Et haec controversa Iurisis es relinquenda , quamvis videatur hoc essσprobabile , quod quantum ad hoc , quod jura illa
antiqua continent jus naturale, abrogari non po se funt per contrariam consuetudinem , utpote irratio
Quantum autem ad hoc , quod solum de Iure minstivo continent , possunt esse abrogata praecipues smulantes hanc contratriam consuetudinem , in quorum potestate est Ius Positivum mutare , intendunt per talem dissemulationem antiqua Iura muta re . Si ergo antiqua Iura, quae hoc prohibent , in
suo robore maneant , contraria consuetudine non obstante , certum est non posse aliquem plures praeben das halere absque dispensatione , etiam illis circumflantiis supervenientibus , quae secundum considera tionem Juris naturalis aditum poterant honestare. Si autem antiqua Iura funt per consuetudinem abrosa
ta , tunc praedictis circumstantiis supervenientibus istam sine dispensatione , licitum es plures praebendas habere; sine quibus circumitantiis licitum non est , quantumcumque dispensatio interυeniat , eo quod aispensatio humana non aufert ligamen Iuris
372쪽
CONTRO PERs IAM PERTINENTIA. 363
Naturalis, sed solum ligamen Iuris Positiυi, quod per hominem flatuitur , o per hominem dispensari potes . Et ex his de facili potes patere responso ad
objecta. FIENRICUs QUODL. S. QUAEST. 33-UTrum Domribus contrariantibus circa aliis quid agibili,m, D' agere secundum unam opinionem es perieulum , o dubium de peccato mortali, agere aAtem secundum aliam es sne per cuti , mortaliter peccet ille , qui agit illud, de quo
est dubium , an si peccatum mortale , ut emere redditus ad vitam . Circa secundum arguitur , quod mortaliter peccat exponens se illi periculo , quia dicitur Ecclesas. 3. Qui amat periculum peribit in illo.
Contra. Tunc multi essent in periculo mortalis peccati, o damnationis . Resp. Dicendum quod quaestio isea genrealis es de omnibus, in quibus Doctores contrariantur . Et certum es , quod in altero contrariorum es peccatum mortale , scut es in tenere redditus ad vitam , accipiendo ultra sortem , s hoc si vere inura , super quo variantur opiniones Doctorum. Et sunt circa ejus dissolutionem tria adυertenda. Primo satus Doctorum . Secundo rationes , σfundamenta eorum . Tertio conditio Auditorum , quos appella omnes , qui agere volunt secundum consilia alterius partis Doctorum. Primo satus Doctorum advertendus es, quadrainventi sunt in aliis determinationibus suis, utrum veraces , dubii , vel mendaces secundum magis , O minus , qualiscr vivunt , s ostendunt se esse amatores veritatis , mu tam sermone, quam opere ,
373쪽
364 MONUMENTA AD PRogΑΕαIsMr qualiter inserusti sunt , ρο illustrati in notitia reis rum , quae pertinent ad quaesiones terminandas , qua asset ione in determinando moveantur, qualia flentis determinabant ipse, Vel amici eorum , ad quae sequitur forte , vel non jequitur id, quod nunc super proposita quaestione determinant , qualia con
silia dare super casu proposito quiesionis i i , vel
conjuncti eis consueυerunt . Facilitis enim homines sententiant secundum salia. Secundo rationes , fundamenta Doctorum in sententiando respicienda sunt, quorum rationes e cariores, m validiores, aueloritates, expressiores . Tertio conditio Aultorum, an sint litterati, σdiscreti potentes discernere determinationes , ea comparare , an simplices , quos oportet alteri parti
credere , etiam an utraque pars Dofiorum quoad omnia aequaliter nota es eis, an altera tantum. Et fecundum hoc combinando praedicta varie tenentur conscientias suas ipsi Auditores informare . Et secundum hoc est aliquando uni peccatum mortals exponere se dubio illi , σ periculo, o non alteri. Si enim Auditor peritus sit , novit satum DOEctoris, qui sentiat contra partem periculosam
habere omnes bonas conditiones praedictas, aut plures ex eis, quam alius, novit etiam rationes ejus
esse oecaciores , oe expressiores auctoritates, quas adducit, die procul iabis exponens se illi periculo , mortaliter peccat, quia quod agit non es ex Me ,sve conscientia, sed contra dictamen conscientiae , o Rationis rectae. Si vera Auditor smplex st, non potens discernere Doctorum determinationes , neque conditrones praedictas circa Doctorem, qui sat contra partem periculosam, sed novit probos esse illos , qui sentenatiant contrarium , aut praesumit eos esse magis βψ
374쪽
CONTRovERM DE PERTINENTIA . 363 de dignos, se exponendo se illi periculo , non peccat mortaliter, quia nisi repurat illud periculum , Ο si in rei veritare. Quod s non si in rei veritate , licet non peccet exponendo se illi periculo , peccat tamen mortaliter faciendo quod Re illa Fidei prohibet , licet occultum si ei , quod illud prohibet , quia hujusmodi ignorantia non est facti , sed Juris , quae neminem excusat . Nisi forte diffinguendum sit --
ter ea, quae pertinent ad principia. Legis natura
lis , ut sunt illa, quae sunt expressa in praeceptis
Decalogi , quae neminem habentem liberum arbitrium ignorare licet; ερο inter ea, quae sunt posilla principia , ex illis ductu rationis elicienda , quae forte licet aliquos smpliciores ignorare , maxime habentes ignorantiam invincibilem ex debilitate ingenii ad illa cognoscenda. Per haec patet primum objectum. Ad secundum . Quod tunc multi essent in pericula mortalis peccati , dicendum . Quod ex casu
propositae quaestionis non sunt aὶiqui in periculo mortalis peccati , nis solum illi , qui contra conscientiam illi periculo se exponunr, si forte ni multi , qui peccant ratione rei factae, utpote potentes ex se ipsis circa hoc veritatem dijudicare ; non quia ille, qui hujusmodi periculo se exponit , semper duo ex hoc peccata incurrit, unum ex temeritate , ali d ex facto ; sed quin eis factum non esset mortale in veritate, propter temeritatem tamen in agendo contra conscientiam , qua illud reputatur mortale , esset mortale. 'Cen
375쪽
366 MONUMENTA AD PROBABILIs MICensura, & Declaratio Conventus Generalis Cleri Gallicani congregati in Palatio Regio San-Germano An. MDCC.
R Eligionem Chrisianam Fidei, o Moribus
constare, Dogmatum autem tum Fidei, tum Morum eumdem esse fontem . . SequuntW autem damnatae Propositiones , nec probatis aliis Propostionibus, aut erroribus , quoFpro angustia temporis praetermisimus .
DE observandis Innoceruii X. , Alex. GLConsitutionibus , De opinionum Probabilium usu Amt vero, ut probemus eorum errorem , qui negant licere sequi opinionem , vel inter probabiles probabilissimam: sed ad rectum usum prolabilium opinionum , has Regulas a iure praescriptas agno imus . Primum , ut in diabsis de salutis negotio, ubi aequalia utrinque animo se se erunt rationum momenta, sequamur id quod tutius , sue quod est eo in eaμ unice rutum: neque id consilii, sed praerepti Deo hia eamus, dicente Scria Eccl. 3. plura: Qui amat periculum peribit in illo. Haec 27. prima Regula. Altera, tit circa probabiles de Chrisiana Doctrina sententias , sequamur id , quod Viennense IEcumenicum Concilium circa infusas
376쪽
CONTROvERSIAM PERTINENTIA. 367ram parvulis quam adultis in Baptimo virtutes decretis his verbis. Nos hanc Opinionem .... tanquam probabiliorem , & dictis Sanctorum , ac Doctorum modernorum Theologiae magis consonam, & concordem . . . . duximus eligendam. Quod Concilii judicium eo magis ad regendos mores pertinere conflat, quo magis ex ipsis Fidelium sanctitas, ac salus pendet. Ex hae igitur Regula sit consequens . Primum , ut in rebus Theologicis ad Fidei, Morum dogmata spectantibus , Theologos quidem etiam modernos audiamus, s tamen consonas Sanctis Patriabus tradant sententias . Deinde , ut s ab eis recedant , harum opinionum inhibeatur cursus , nedum earum aliqua ratio habeatur , aut ulla eis tribuatur auctoritas. Denique , ut nemini lieeat etiagere eam sententiam , quam non veritati magis consentaneam duxerit.
Quod ergo in praxi eam nobis liceat sequi sem-rentiam , quam nee ipse ut probabiliorem eligendam judicemus , hoe novum, hoc inauditum, hoc certis , aut notis Auctoribus pinremo demum Saeculo proditum , O ab iisdem pro regula moram positum, repugnat huic essato a Patribus celebra-το , Quod ubique, quod semper, quod ab omnibus f nec habere potes Christianae Regulae securi
Hoc initium malorum esse, atque omnium ante dictarum corruptelarum caput, Doctrinae consecutio , series temporum ostendit. Hoc ab ' Antecessoribus no seris Oiris sortibus , ac religiosis censoris notatum, hoe sepe reprehensum, hodieque reprehendi , nullo iacu ante , immo bonis probantibus , dissileri nemo potes. Nos quoque iis de caum, has novas sententias, in
377쪽
368 MONUMENTA AD PROBABILIs MI in salutis negotio periculosas , re diligenter inspecta , Ii ma ope caveri, ac prohiberi oportere ceninfuι mus , ac censemus . Placet autem illa prudentia , tis ante omnia cujlodiamus , o in tuto collocemus id, quod Unum est necessarium, fatque illud, dominicum , Estote prudentes sicut serpentes, qui protecto , quod praecipuνm es , capite sibi consulunt; neque qui quam in dubio salutis ad actum prosiliat, nisi isto dubio, non ad nutum T luntatis , aut ex cupiditatis insinctu , sed ex re-ROm. 2. I. rattone deposito, dicente Scriptura : Rationa-Prov. I . bile obsequium vestrum; iterum: Sapiens ti-I6. met, & declinat a malo, stultus transilit, iaconfidit : postremo audiatur Apostolicum illud e I. Thess. Omnia probate, quod bonum est , tenete : 3. 2I. iterum: Omne quod non est ex fide: ides ex con- Rom. I . scientis , sive ex persuasione , peccatum est: den 2 i. que Testimonium reddente illis conscientia ipso- Ibid. II. rum, non aliorum utuque, sed ipseram, ρο sua.
ADmonemus autem Compresisteros nostros , siacie Saectitares, sive Reguἰares , quicumque Episcoporum austoritate , vel verbum Dei praedia
Aless. v I r. cant, vel Sacramenta administrant: Ne ullo un- in Praefat. quam tempore viam salutis, quam suprema ve- Decret. ritas Deus, cujus verba in aeternum permanent,
24. Sept. artiam csse definivit , in animarum perniciemi 653. dilatari, seu verius perverti sinant, plebemque Christianam ab eiusmodi spatiosa, lataque, per quam itur ad perditionem , via , in rectam semitam evocent . Quae Christi Verba ab Alexandro VII. inculcata , alte animis insidere optamus , oramus i speramusque in Domino fore, ut qui
378쪽
CONTROvERSIAM PERTINENTIA. 369eumque hactenus laxiores illas sententias , nulla certa ratione , sed alii alios secuti docuerunt , δε-
eere ipsas iam desinant ; quine quas , DA vi , ipsique Romani Pontifices reprehendant ;Haeretici vero, immerito illi quidem, sed tamen pro more suo Ecclesiae imputent , atque inυidiae vertant: filii quoque saeculi, ut Uanas, rideant. Quare inanem , adeoque , o hominibus exosam sephisicem aliquando aversati, auctore Sandio Hieronymo, ad resta se conferant: Ut qui prius p pulum blandimentis decipiebant , postea Vera annuntiando deterreant, & ud rectam revocent viam ; & qui causa erroris fuerunt , incipiant mederi vulneribus, quae intulerunt, & esse occasio sanitatis. Datum in Palatio Regis San-Germano, in Comitiis Generalibus Cleri Gallicani, die quarta Mensis Septembris anno millesimo Septingentesmo.
Sic signatum in Originali. E. L. A. Card. de Noailles Archiep. Parisienser
Praefra. q. Carolus M. Arch. Dux Rhemensis. Φ Anna, Arch. AuxItanuS. Armandus, Arch. Viennensis. q. Leo P. P. Arch. Bituricensis. Armandus , Arch. Burdigalensis.
F I. Benignus , Disc. Melden s. Φ Henricus, Disc., m Comes Cabilonensis. F Joannes Baptiua, Rhedonensis. H. Carolus , Disc. m liensis.
Φ Henricus, Disc. Montis albani. T. Henricus, Dis. Gau. ensis. H. Carolus , Di c. Glandatenses.
379쪽
3 o MONUMENTA AD PROBABILIs MI F Ludovicus, Dise. Sagiensis. Φ D. Francisicus , Disc. Trecenses. Jo. B. de Callus. Rogerius de Bussis Rabulin. C. Muritius de Rogumine, Abbas S. Nico ut Andegaυensis. Henricus Carolus Amauid de Pomponne , A
bas S. Medardi. Joannes Franciscus Paulus de Gumartia , Abbas B. M. de Buetvo. Joannes de Catellan. Iacobus Benignus Ausuet , Abbas Satiniaei. Ludoυicus Armandus de Gourgue. Franciscus de Thomassin de S. Paul. Claudius is metu er . G. de Biet. de Maubranches. J. Franciscus Petit de Ravanne. Hodoardus Moret de Bourchenu , Praepositus Ecclesiae S. Andreae Gratianopolis. Franciscus Prosper Choari de Buetanυal. H. de BeaHeu. militis is Teliter de Louvois. Carolus Matiritius Coiberi de Villaeers, nuper Agens Generalis, edi' Promotor. Gabriel de Cosnu, Agens Generalis in rebus cieri. Carolus Andratiis de tingeron mulevrier Agens Generalis in rebus Cleri. 7ncentius Franciscus Demaretet nuper Agens in rebus cieri, nunc a Secretis.
380쪽
Aliquorum ordinum Regularium Decreta ad . Quaestionem Probabilismi pertinentia.
ORD. M C. IEsU CONSTITUT. Par. q. cap. 3. n. q.
SEquantur in quavis facultate securiorem , oemagis approbatam Doctrinam, eos Auct reF., qui eam docent. Haec Constitutio pluries renovata est , sed praesertim in Duodecima Congregatione celebrata anno I 682. Decret. 28. his verbis. Quamυis contra novitatem , laxitatemque opinionum, praesertim in rebus moralibus, abunde provisum sit, O' Praepositorum Generalium ordinationibus, o Superiorum Congregationum Decretis,
o Constitutionsitis ipsis , quibus jubemur sequi
in quavis facultate securiorem , magisque approbatam Doctranam e in re tamen tanti momenti, posulante pro suo Zelo Patre Nostro , omniumque eo pirantibus votis , nihil praetermittendum rata Congregatio praesens, Decretorum, quibus novae illae , laxioresque opiniones doceri , t isque mandari prohibentur, vim totam renoUat, roborat, oe confirmat. LORD. CARMELIT. DIs CALCEATORUM .PRaelector Casuum G esentiae breviter dubiadlisolvat, omnes opiniones in tutiorem partem incumbens, sempeτ sequatur. A A a ORD.