Spongia qua absterguntur conuitia et maledicta equitis Poloni contra Iesuitas. Authore Stanislao Rescio

발행: 1592년

분량: 157페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

3 oelici magistri, & ministri, qui Academiς Crac utenssis solitudinem attulistis: & cam,quam deploras, illius faciem reddidistismec adhuc unquam legibus illius, de institutis, interitum machinari d 1titistis: quod tu,aut concede ; aut abi ; & ad Ant

uod ais habuisse Posimam nostra ante istos Iesuisices

momichos', viros erudit Fimus, oratores Tehementissimos, Philosophos acutis os,sere inultosprudentissimos, Theologos omni dicendigrauitate, copia ais, Ornatu infrudi simos

Vere ais:sed addere debuisti, quod ne nuc quiadem habere desilit; & habebit per Dei gratiam plures etiam; nisi vos cursum bonarum literarum tot usq; pietatis progressionem retardaveritis: aut Regnum, quod absit uniuersum seditiosissimis consilijs ad extrema pericula adduxeritis. Non omnia, ait Tacitus,apud priores meliora; sed nostra quoq; aetas,multa laudis & artium imitanda posteris,tulit. Quaedam, ait Seneca, initium ab alijs trahunt, &tamen initijs suis maiora sunt. Principia enim sua, semper sequens magnitudo Obruit. De Luca & Leopolita Concionatoribus tu so lasse auditione accepisti: ego sspe utrunq; pro concione disserentem audiui: & utriusq; consuetudine sum olim ustu familiarissim): quorum sermone si dignus esses, reprehenderent te proculdubio ex ipsis be

42쪽

sis beatorum sedibus, quod cum illis omnes in pa

tria concionatoreS mortuos putas.

De Hosio vero nunquam satis laudato Cardinali,quem recte quispiam ob doctrinae sublimitatem ut Areopagitam Chrisostomus πιριινον, is ανῆ, id est volucrem coeli dixerit , deq; ciomero eiuβ s.ccesis ore videri tu quidem vis, quasi eos summo loco habeas. Sed si magnus apud te esset Hostus, non magnus apud te esset Fricius. Si Hosium Ecclesiae

Romanae lumen vere putares: Fricium Anathema, Maranatha, iudicares. Non me tenebo, quin tibi

Hosiani nominis amplitudinem explicem, quid de eo viro Itali, Galli, Germani, Hispani, Angli, Hungari, Scoti, Lusitani, Hiberni ; quid in Ana, quid in Africa, quid in ipsa quoq; patria nosti a ,

clarissimi Sc sapientissimi viri seia teriit intq; ad uni , uersς posteritatis memoriam scriptum reliquerul et ut si talem voles credere,qualem isti faciunt, in iutius quoq; de Iesiuitis iudicio, quod commemorabo , acquiescas. Alij columnam Ecclesiae vocant;

alij ornamentum Collegij Cardinalium; alij splendorem curiae Romanae ; alij Phoenicem Cardinalitium ; alij Polonicum Patriarcham ; alij senem vere Abrahamicum ; alij malleum haereticorum;alij nostri temporis Augustinum; alij alterum Poloniae Stanislaum 1, nouum Bessarionem; Melchisedech, cum sacerdotem , nunquam satis laudatum Eccle-

43쪽

siae defensorem; rectae fidei custodem vigilantissi

mum;orbis miraculum; patrem patratum; Rom sni senatus ohinamentum; Apostolicae sedis propugnaculum; Christi fortissimum Athletam, formia dabilem hqreticorum aduersarium;senem silauit Quentem , alterum Numam i micans Latijlumen ;alij sincerae pietatis magistrum ; Dei interprilem ;alteram Pauli manum;alii alijs laudibus celebrant& usq; ad sydera tollunt. Idq; te scire volui, ne tam

deinceps,ut nunc fecisti, ieiune tam commemora in bilis viri nomen usurpes. de quo tu quidem Vere ne ex commemoratione illarum virtutu&crud tionis recrudescant Vulnera, ex istorum hominum morte accepta. Ego uero etsi Hosium immortalem

si fieri potuisse D esse uoluissem ; fit tamen nescio. quo modo, ut illi uitam ereptam minus doleam: . ne Volanum, ne Caecllovicium, ne Budneum,ne eteras quisquilias, ne te, ne tui similes alios, in Senatu,& ad Senatum de Repub. loqueres,& garris entes audiat. Mortem ille quidem 'uit nim- ouam, sed optasset etiam, si te tuiq; similes, clouum Reipub. moderaturos cognouisset. Producis etiam Bembum, Sadolesum, Contarenum Polum, iras omni exceptione malom. ιnfers : seu d

, Non es uersatus in libris Theologicis, caluinimator. Fuit magnus Bembus, sed nec paruus Γ ' letus

44쪽

letus . Fuit elegans Sadoletus; sed nec insans M phetetis. Fuit doetiis Contarenus; sed nec Cani suis indoctus. Fuit Polus eloquens ; sed nes Perpini nus mutus est. Fuit Nouicampianus solidus; sed nec Gregorius de Valentia vagus est. Fuit Me, chior vehemens; sed nec Marga remissiis est. iFuit Zelans Lindanus, sed nec Belarminus tepidus est. Fuit Canus disertus;sed nec Bentius indisertus. Qtio loco Turrianum, quo Maldonatum , quo Schererium, quo Pererium, quo Vulecum, quo Grodicium habeas 3 facile iam animaduerto. sed citius tu, orbis Christiani iudicio, & infans habeberis,& improbus,quam isti non magni.

Ais,lucuἶrationes eorum ita refutatas ab Haereticis,

profligatas, dit luculentam quer; pletam tota Ecclesia nostra Romatis acceperit. Ita profligatas ὶ ita rentatas Θ Pudet me victoritvestrae, Euangelici: sic profligastis Iesultas, ut reuerti in certamen possint:sic refutastis , ut tacere non possint. Velim impudentiae tuae, pudentiorem exitum quaesiuisses. Omnis quidem arro antia odiosa est: sed illa de multarum reru cognitione multo molestissima. Languens es ineptissime

Iesumas ,circa qu stiones verborum , & nihil sciens Ecclesia Romana luculentam plagam a Iestitis accepit Z Hic ego te proseistb mentitum dicerem, nisi vererer ne putares sita enin stupidus es E me

45쪽

34.me dicere te mente tota constare. Id quidem verum esse vellent Euangelici, ut Romanam Ecclesiam oppugnarent Iesuit : sed interim ipsi corum magisvi mihistri, editis in vulgus libellis,& puctis propositis tabellis, in oculis omnium gcntium

confitcntur ; nutantem in Septemtrione Ecclesia am Romanam, Iesultarum studio, labore, diligentia, Ope omnium rerum sustineri.quas tu profecto oculis ipse tuis usurpare in Evangelicorii Bibliote-cis potuisses; si in lucem aliquando e tenebris &puluere Leuartouiens prodijsses. Sed tu, ut video, non solum es, sed etiam videri uis infans ineptissimus. Videris autem,quam tibi recte cum Volano tuo Mingliocaluin illa, conueniat; illo scilicet in

Lituania succipienae coen ς structore. Is enim Iesu i- tas ait, tam obstinate doctrinam Ecclesiae Romanet defendere, ut nullum in ea prorsus, licet corruptis. sima, neuum agnoscant. d ais. Ecessa nostra Romana. Vereor ne tibi inuito verbum hoc exciderit.

πιι ara Vulcanum, est ille) au orce' ignara fefellit.

ειρόνουν voluit cudere , curii

Sic tu vestra voluisti, nostra Romana dixisti nisi forte eo sensu voces nostram, quo pedem & nostrum dicimus, & lecti & scamni & carminis: quo canem S venaticum,& marinum, sydus appellamus Sed potestieta esse Ecclesiae Romane me brum

46쪽

brum, qui tantum H retico Fricio: tribuis, a R D mana Ecclesia reprobato, ut homine bob' 1labul dis, stercorandisq; agris deditum, propterea quod de Repub. nescio quid garriat, Hosio & Cromero simile facias:qui ex nomine Sactissimς Trinitatis de e Crucifixi imagine,Sanctoruq;5 Sanctaru mem rijs delitias tibi facis Potesiae tu esse Ecclesς Romanet filius,qui religiosoru viroru statum, quos vulgo Monachos vocamus, tam Vilia mancipia putas, Ut Iesu iras, ignominiae causa Monachos voces λ Omnium est communis inimicus, qui hostis sitorum, est. Nemo, crede mihi, sapiens proditori suorum unquam credendum putauit. Eadem itaq; fide abs

te dictum putabo,id quod fateris; qua illud, quod

Facis distulationis Lusinensis ment eminIerlices ιν sentitrinitarus, , Anabaptistas. Infantem te dixeram, nunc mendacem conuinco . Habita est ea disputatio in Ecclesia Lublinensi Societatis Iesu. Progressiis in medium CZechouicius, Archissame illud Anabaptisticae doctrinq,sesquipedalibus verbis profestus est, se non contentionis si uitio,sed inueniendae veritatis desiderio in arenam descedere , Deumq; precari ; ut quicunq; opprimendae verit iis studio,& cupiditate inflammatus verba menda-cij loquc retur, illicὀ prorsus obmutesceret. Quid autem consecutum est ὶ Audi & init rato credc, nec

47쪽

qtienquam tuis fabulis fallas. Cum multa illa sita

Prosepopetia contra Deum, Ecclesiam, contra primatum Romani Pontificis, S Petri claues hinc deinde acta essent; nec acquiescere veritati clamosus CZechouicius vellet; ea protinus percusius est m ledictione, quam erat comminatus Verinatem Oppugnanti . Subito enim hominem vox defecit: nec ullum amplius contra Iesultam potuit verbum fundere:ita ut a suis e media disputatione languens abduceretur . chim interim nil aliud sentiret incommodi , quam vocis defectionem. In eius locum successit Niemolauius, quem tu ais bverbera senississe: ego nescio; aut, si sensit, scio virum nobilemno libenter pugnos edere, multo minus Iesu ilicos. Facilius ego tigi ostendam edisse Petrum Scargam pugnos Euangelicos, cuiusiam OcZunovij. nec satis hoc. Calumnijs etiam appetitum probabo,quasi pro concionc docuerit, omnes obuios Euangeliacos in faciem conspuendos: sed nondum huius v nit tempus sermoniS.

excitandum incendium, eumq;, ais,omissis eruditionissua armis doctrinaeq; in trumemisi ad barbaricam crudelitarem,seritatem decurrere.

Si eam Epistolam intelligis,qtiam vir ille zelantissimus Serenissimo Regi Stephano aduersus Volamim inscripsit,ubi ait, Hereticos ab antiquissimis

48쪽

IT Sy nodis anathemate plexos, atq; Vt putrida membra ab Ecclesic corpore resectos. Non Poseuinum 5 cari lime) reprehendas necesse est ; sed eos,quorum id quod dicit,decretis & autoritate confirmat, Theodosium, Valentinianum, Martianum,Carinium Maxenum,Ludovicum Galliae Regem: sed omnes orthodoxos Reges de Principes ' Ouid Regessipsum vas electionis Paulum,qui iubet cos absciniit, qui fratres conturbant. Quid Paulum imo Pauli Dominum, & Pr ceptorem Christum, quivi Etlanicum&publicanum, habendum pronunciat, Ecclesiam qui non audierit. Nolles, sat scios leges enim ut laqueos oderunt Euangelici in sanctillimi illius Κorcinensis Decreti in Generali Partamento, sub anno Domini 1 3 8. contra Hereticos promulgati, ullam illo loco fieri mentionem. Sed nec illius Constitutionis,quam in oppido Ui lunensi Uladistaus Iagello promulgauit. cuiuS Ver

ba sic habent. Quicunq; in Regno Poloniς nostro

S terris nobis subicctis, haereticus, aut ii res infectus, vel su spectus de eadem, fautor eorum Vel director repertus fuerit; per nostros Capitaneos, Consules ciuitatum, de alios ossiciales,ac quoslibet subditos nostros, siue in ossici js siue extra viventes velut Regiae Maiestatis offenser capiatur,& iuxta exigentiam excestiis sui puniatur. Hec inquam tu omnia sempiterna sepulta obliuione cuperes, ne

49쪽

38 te non solum Caesareis; sed Regum quoq; tuorum legibus & decretis reprobatum damnatumq; audiamus. Sed veritas nihil aliud timet quam taceri. Expedit tibi audire, quod auditu no possis damnare . Obstringit sese illo Corcetinensi decreto Rex,& ordines omnes Regni, sub fide de honore, quod insurgere vellent c5tra omnes ad eorti destructio-- nem c haec enim sunt legis verba in quictaq; in Rogno errores h reticales, tenere, fouere, promouere, manu tenere Vellent. ex cuius tu legis laqueis,

nunquam euades profecto, quam diu propem dum eris Ecclesiς Roman calumnus . nisi forte ita impudens esse perseueres, ut sicut Posse uini libellum,sic hoc ipsiim Regis & Regni sapientissimum decretum, facem vocare libeat, ad excitandum incendium. idq; sine dubio verbum vomuisses, si D creti huius fieri mentionem aliquando audiuisses. Ais deinde: auamo em Concilium non conuocatur' cor publica distulatio non inuituitur Qub longius progrederis, in plures te laqueos induis, quorum ex nullo crede mihi) te unquam expedies. Si coactum Concilium Tridentinum c

gnouisti, cui illud ipsiim patriet nostrς lumen pul

cherrimum, quem paulo ante dilaudasti, Hosus Cardinalis pr fuit cur, quaeso te, de industria in odium ostensionemq; veritatis incurris Θ si per et tis imbecillitatem, perq; occupationes adolesce tiae

50쪽

tiae, nihil audiuisti, ex me audias. Noli,quaeso te, turpe ducere, quod diu non didicisti, discere. Si cum Romana liaclesia sentires;si,quod fingis, m

trem eam tuam putares: Couocatum, coactum, pu

blicatum , celebratum, perfectum, absolutum, e

equutioni mandatu Conciliu Tridetinu no igno rares . Sed vos recte quidam A. sopo & Marchol similes facit, qui arborem inuenire nullam potuit, in qua sibi vitam vellet iniecto laqueo eripere. Euangelicorum propri j iunt isti fremitus. Fiat Concilium: libera cogatur Synodus. Postquam coacta est ; aiunt non esse liberam: postquam libera decreta est ; aiunt ad Caesarem, non ad Pontificem, ius congregandi pertinere. Postquam congregatum tamen est; armis illud hostilem in moduna dissse pant, Z Concilium nationale, in intima Germania efflagitant. nec satis hoc. Colloquium publia cum &disputationem in Comitijs Imperi j dece nunt . Vidimus, legimus, Comitiorum recessiis; ubi ista,que dicimus,per Euangelicos Principes, ab optimo Caesare,& ab Ordinibus Imperi j, Regali. bus adiumstis minis,efflagitantiir. Vidimus & l ges Ratis bonς descriptas, equorum sententi a Vormatiensis disputatio, institui debebat: ex ea porro parem toti Germanii; redditam iri sperabant angelici ; sed natus est ridiculus mus. Nam cum illi ipsi Euangelici Dinores. & Rabini, asscssores, Iudices

SEARCH

MENU NAVIGATION