장음표시 사용
321쪽
cima quinta,perterre facere. Decima scXta, concUtere. Decima septima, comiminari. Vt censura positati , Camerae Apostolicae Auditoribus, Commi sarijs aliasque Iudicibus , Delegatis Apostolicis. propte piae dictas actiones ExcommunicΣturque si incurratur, satis est Quod solum pra dicta absoluto siue per se, siue per altu, seu alios, siue publice, siue occulte exerceantUr. Personae , contra quas praedictit actiones feri prohibentur, octo numeratur. Prima partes actrices Secunda,earum partium agetes Tertia, consanguinei. Qua labiunes. Quinta, ita. ian: iares . extata notari . Septima executoreS. Octaua subexecutores Literae, quas impedire no licet, sunt primo, liter Apostolic ,etiam in forma Breuis, gratiam, ut iustitiam concernentes secundo, citationesta tertio, inhibitio nes; quarto, sequestra;quinto, monitoria sexto processus septimo , executoriales octauo quaecunque alia decreta: siue iterae praedictae emanent a Romano
Pontifice, i Sede Apostolica si uel Legatis, Nu-
prohibctes, sed etia impedientes ne executioni sint eoru beneplacito, Asco sensu, vel examine, madentur.
In secuda huius canonis parte aliquot personarum
Primum, prohibentes ne aliqui ad Curiaria accedat, vel recursum habeant, pro quibusvis eorum negotista proseque dis vel gratiis, reliteris impetrandis ne ut gratias ipsas, taliteras impetrent,seu impetratis via. tur. Secundu ne praedicta sant, statuentes Tertium, id ipsum mandates. Quartum praedictas literas gratias, seu negotia, quomodolibet apud se, aut notarios, seu tabelliones reti,nentes. Ex communica imturque istorum aliquod facientes, sitie directe, siue in directe , dummodo tamen cum p rq sumptione, id faciant. X quo secillitur
322쪽
faciete, per ignorantiam , ctiam si culpabilis sit , ut norat Sayr tib 3 de cens.
cap. I. numer 8. Nam iuxta doctrinam Cardina lis communiter receptam, in Clementi n. i. de priuil.
Nauar in Comment de datis, inacceptis, num. 8.lom. E. in relech cap. Accepta oppo sit 8 num 3 3. de restit spoliat. lex punies praesumente in non Om- Prehendit eum, qui bona fide ignoranter,autam prudenter, siue in animaduertens operatur.
Circa hoc clausulam, sequentes,in quibus de pertinentibus ad libertatem Ecclesiasticam agitursu iat in his c L sit a iiii R eg no nonnullae determina tiones, quae inter Eccresia sticos, taculares iudices, in aliquibus causis in praxi seruantur : de quarum iustitia non est nobis modo disputandum. Qui laas determinationes scire cupit,cas inueniet in diplomate DI P. LXXII. Regio ad finem huius Relectionis addito.
Utr, mi priuata methoritate execrationem literarem e post tahca rum impedientes
excommuni laus r. F cd municari per hac
clausillam personas priuatas,quae praeteX tu friuolae appellationis a grauamine rum executione lite rarum Apostolicarum, ad laicam potestatem recurtarunt, subitandum non est,
contineatur. Vtrum auteimpedire literas Aposto licas, acta, hinstrumenta, exercereque actiones illas, scilicet capere , detinere,&c ad solos Magistratus referendum sit, ita ut personae particulares, lurum hoc ipsum faciunt, non excommunicetur dubitatipotest
323쪽
CAP. XIIII. Comprehendi sub hac
censura solos Magistratus videtur docere Grasi lib.
. decis .cap. I S. num. IOZ.&Sayr. lib. 3 decens cap. II. numer C. Et ratio pro
hac parte sit quia Magistratus sunt qui hoc iaciunt, inactiones praedictas ipsi
appellationem ab executione literarum Aposto- Iicarum soli Magistiatus acceptare possunt. Quod etiam non intelligatur haec censura,nili de saeculari biis Magistratibus, ex eo uaderi videtur, quia
ad isti tontaim prohibetur ii recursa ad potest em uicani se de Apostolicae maxime
ostenditiata coctu Sit amen pro resolutio
, ne prima conclusio, Non U soluta Magistratus, aut
authoritatiueirqdictas actiones exercent, sed etiam particulares per senari quaepe publicam authoritate
eas fieri procurant, exco- municantur Hanc conclusionem tenet Nauar. in Mamucap. 2I num,
uinta. Vgolin hic ad illa verba, uitae in. vers. Postremo. Et probatur inprimis de Magistratibus ex eo, quod eorum exce sus in hac parte perniciosissimi sunt, inqui multa, de quibus Summus Pontifex loquitur, de illistat tum intelligi possunt , veappellationes prohibitas
aceptare, impedire ne sino eorum examine, colansuliterae Apostolicae executioncm,detur, statuere, ne aliquis ad Curiam
batur deinde quoad personas particulares: In hac
Censura excommunicantur facientes acceptare ,
facietes capere &c. sed hu iusmodi actiones 1 particularibus personis exerceri possunt, lent, nanci Magistratus regulariter ad instantiam alicuiusta ticularis haec praestant ergo de particularibus etiami, telligitu censu ra. Et c5firmatur cri clusio, quoniae in illis verbis, Facitavi capi, retineri . c. non solum comprehenduntur , qui
324쪽
praedicta procurant, sed qui ad in tantiam faciunt; nam si procurare prohibl. bitum est facere etiam prohibitu in erit: iuxta illud Aris o telis , Pr er quod unum qua que tale , ut da Secunda conclusio Po-1 C cla testates Ecclesiasticae, quae D. actiones hoc loco prohibitas faciunt priuatae personae Ecclesiastic , tuqin particulari ad eas concurrunt , huius censurae reae efiiciuntur. Hac tenet Caietan in Sunam. Verb.
Nauar in Manu cap. I. num. 68. Et ratio es , quia in hac censura nulla inter personas saeculares, Ecclesiasticas discretio fit, sed
de om nibus ab solii te loquitur SummusPotifex ergo, cum nulla sit ratio, quae Ecclesiasticos excuset quin potius ipsi rationestatus maiorem videntur Summo Pontifici iniuiti irrogare, dicendum est sub hac censura comprehedi. Ad primum agumenturespondetur particulares
pertunas actiones illas prohibitas vel persei et particulari vel per publicas potestates exercere poste Quantiis igitur sint aliquae actiones, quas soli Magis
tratus per se primo exercere valent, ad eas tamen particulares persona modo prohibito concurrere
poste negandum non e Ad secundum concedi mus solas appellationes ad
Magi atus saeculares hoc loco prohiberi nihilominus impedire executione literarum Apostolicarumetiani Ecclesias hicos coinprehendit, cum ipsi hoc ipsum authoritatiue praestare possint, imo Cum maiori scandalo, cum obedietiamEcclesiae magis, quar' saeculares procurare te
325쪽
DVbium hoc circa ea, quae in secunda parte
huius clausulae continentur, locum non habet e X- presse enim ibi excomunicantur mandantes, ne aliquis adCuriam Romanam accedat, aut in suis causis recurrum habeat, aut ne literis impetram utatur.
Dubium tamen est circa actiones , quae in prima parte causulae continens tur, an sussiciat illas an dare, vel consulere,ita ut mandans , vel consulens appellare ad laicam potestatem, vel retinere iteras Apostolicas, &c. hac censura innodetur. Viuald in Candet in explanat. Bullae Coena num. siti. docet mandantes non excommunicari hoc loco,
cum de illis in hac censuramentio non fiat siquido
suram ad mandantes exte-dere,id explicare solet, ut videre est in fine huius clausulae,&in clausula H. Idem argumentu fieri potest de costuletibus, illorum enimno meminit Sum PontifIS P. LXXIII. quod tamen facit in alijs
Haec sentetia quoad co hsule te vera es citcaones actiones cotetas in hac elaasila, ut argumentum factu sufficienter probat, sitEquoad appellantes, quoad
aliquas vero respectu mam dantiu no omnino placeris
Nasi loquamur de illis, qui appellationes admitti,tite
ras capi, de retineri factur, videtur coprehendere ma- dantes; qui en ina infidat, de
appellatione acceptari, deliteras capi,&retineri facit,
quod hic expresse prohibetur, Ac sic sub nomine, Ad mittis capi, es retiner acietis,madantes si preliedutur.
personas , inactiones sequetes aquartarismi ad de
ones illas additur partic la, Persi vel actu, seu alias quet verba proculdubioma dat Einclud ut na qui madat, per aliu impedit, o perturbata Licet igitur midantes non exprimantur per verbum, sic, exprimunturta.
326쪽
me per verba aequi ualetia. Ex quo ad argumentum uiuald patet solutio.
trum omnes appellates a mandatis foufilolicis ad curias foeculares haec censura
comprehendat. I Diae dissicultatem
ex verbis Bullae facild respondetur, scilicet, Praetexentes', mappellatione; ex quibus constat non omnes appellantes excornu cari, sed solummodo friuolam appellationem prae
texentes, et notat Grais lib. . decis cap. 18 lari. IOS.
Sayr lib. 3. de cens cap. II. num. i. dum modo sub nomine appellationis ad sareulares curias non fiat rectristas,ut infra dicemus.
Solum igitur quid sit friuolam appellationqmir texere, explicandu superest. Praetexere nihil est aliud, si verbi vis expendatUr,
quam velare seu causam au. DIS P. LXXII .
quam non veram rere,iu ta illud Virgil. . Enea d. Coniugium vocat, hoc praetexit nomine culpam. Cicer in Pison. Nemo potesi exercitu aperte tere,ut non praetexat
cupiditatem triumphi. Vnde, Praetexere 'tuolam appellationem e sub clere, es nomine appellationis illam, iras ivola iudicatur,uferre. Non tames uincit appellationem s-cundum se esse friuolam sed requiritur, ut appellas friuolam eis sciat. Nam,
Praetexere,no dicit quomodolibetat ferre, sed asterre ex intentione . Quantiis
igitur aliquis per friuolam appellationem ad potesta
Friuola appellatio illa centa isetur, Fne legitima causa
inserponitur, ut colligitur ex Glos L. in cap. Cum appellationibus stimilis. de appellat. in c.. tradit Miranda de
ordin. iud. quaesis O. art. 2.cocl. 3. Itaque quando sine causa rationabili, aut omnino sine illa, aut cuiatas, ficta
327쪽
C A P. XIIII. sicta appellatio interponitur, talis appcllatio es hi uola Existimandum tamenon est appellationem esse friuolam , quotiescunque sententia secundum acta est iustari cum stante iusta sententia secundum allegata, probata, licitum sit appellare, sussicit enim ad iuste appellandum quod sententia re ipsa iniusta credatur,& per agenda de
nouo talem esse demonstrari procuretur, ut docet Nauar in Manu cap. I. num Iio scola quarto.
Dubitari tamen potest, utrum omnis appellatio, quae secundum Ius admittenda non est,ad effectum incurrendi hanc censura,
friuola dicenda sit. Et pro parte affirmativa arguitur; Appellatio friuola ridem est quod appellatio vana, di nullius momenti, vidicit Miranda loco cit sed talis est illa, quae secunduIus non recipitur; goom. ni huiusmodi appellatio friuola est. Et confirmatur, quoniam in diei cap. Cum
appellati is Ucitur lituo. I S P. LXXIIII.
et olis appellationibus deferedum non es C. Dicendum tamen ei non omnem appellatione, quae secundum ius non admittitur ad effectum incurrendi censuram huius canonis friuolam esse. Probatur Friuola appellatio,
non ea dicitur, quae acceptari, madmitti non debet,
sine legitima causa interponitur ergo non omnis
ciens est ut censura huius canonis incurratur. Deinde Iura appellationem in aliquibus casibus remouetia solummodo procedunt in foro externo , ut docet Nauar.vbi sup . . Nota te no ergo in sero conscientiae in illis appellari licet atque adeo sic appellans
Ad argumentum in c6trarium dicendum est appellationem friuolam non ex eo dici vanita nullius momenti quia per eam, eo quod non acceptatur, e sectus istentus non consequitur,
328쪽
a CAP. XIIII. sequitur, sed quia non autura usta caula, ut fiat. Ad confirmationem cocedimus friuolis appellatiorribus deferendum non esseti non tamen omnem appellationem , cui non des,rtur, esse friuolam, ut
licitus it ab executione iterarum E ROBO-licarum ad curiam se eularem recusus.TN hac celebri fatis agitata difficultate , in qua Summi Pontificis de
terminatio necessaria omnino foret, partem negatiuam, non licere scilicet in causis Ecclesiasti eis ullo modo ad curias saeculares recurreret, tenet Eo in Sunam. Institui morat. lib. s.cap. r. Veri Ex dictis iis fertur . Sayr. lib. s. de cessi cap. 18. Dun2. de sequen(.
DIS P. LXX v. quocum sententia suade
licitum est et ab executione literarum Apostolicarum ad curiam saecularem recurrere esset in casu violetiae sed neque interueniente violentia id licet ergo, dec Minor probatur, tum ex verbis huiu Bullas, in quibus expresse continet- eur,prohibet enim Romanus Pontifex etiam pCE- textu violentia , dc graua minis ad curiam saeculare in mandatis pos olicis recurrere itum etiam, quia aliis multis inobedienti: gvia aperiretur, Contemnetrenturque Apostolicam 1 data, pr sertim cum unus
data occasione, regulari cernitatur extendere.
Secundo Siqua esset ratio, ob quam saeculares iudices Regis authoritate, vel ipsi Reges, Principes laici in causis Ecclesiasticisse ostent intromitterenesse eon uetudo ab antiquo,&immemorabilis: sed talis consuci ad nsidatur legitima,
329쪽
CAP. XIIII legitinia,S quae possit qui
eas reddere conscie litias; ergo. cc. minor probatur; Non dat relegitima cos Ur-tudo ad praetcribendu tufficies, cum formali repos arantia, reuocatione ii, perioris nam hi interuenientibus nec bona fides,
nec piaescriptio; riuo test: lea per hanc Bullam,quq singulis annis promul
consuetudo in coli alium, cui Summus Potita manifes e contradicit ergo.Nc. Et confirmatur Consuetudo unius anni notus.ficit in hac materia ad conferendum ius plurium
In contrarium huius sententiae stat consuetudo ab antiquo seruata in regnis Hispaniae, i staniae, Gallie secundum qua ad curiam saecularem, ad Regem fit recursus quando siue laici, siue Vcclesiastici viri, censu
fjs ab Ecclesiastici iudici DIS P. LXXV.
bus opprimuntur. Hanc Consuetudinem approbitCo tua tam pia in qua re cap.
si numer . . Parta dorlib. s. dii s. s. q. numeris r . Gregor. Lop. iii l. Is . titul. 3. Zeuali pravi quael . to m. . quaesti s T. Vt tamen in re adeo difficili ae controuersa, quid serit tam explicem , sit prium a coiiclusiori tu nutio . et clueata 1 mandatis Apostolicis licitum ei appellare ad curiam saecularem , qni appellat censura huius cationis inuoluitur. De hac conclusione nulla dari potest inter Catholicos controuersia: nam oppos, tum illius odiosum, Usca dato sum est, imo&in fide suspectum. Probat Ur; AP pelatio es a minori adnaa
cap. Omnis oppressis. cap. Si ergoqii a Semmi Pontificis mandato ad iudices saeculares per appellationem recurrit, ipsos superiores constituere videtur,
quod cum fide Catholica stare non potest. Probatur
330쪽
consequentia , quoniam contra substantiam appellationis est,quod adaequalem,vel minorem appelletur; iuxtaGlosis in cap. 2. de consuet. in C. quam sequitur Nauar in cap. Psecuti. de poenit. d. c. n. 3.
Secunda cdclusio: Quado extiterarum Apostolii carti executa one sequitur, c nititia irreparabilis , aut quae dissicile reparari potest,& Sumus P dtifex trige distat, nec est Ecclesiasti
cus iudex, qui possit,&VClit violentiam auferre, licitum est ad curiam saeculare recurrere, ut iniuria,& vis auferatur, Summus P S-tifex vere informetur. Id cconclusio es Doctorum , quos secundo loco citaui mus. Et probatur Justa defensio es licita, Ac de iure naturae, Clem. Pastoralis de sent. S re iudic circa fine. 23. q. I in princi p. Closis in
qtio in loco dicit et ii diabolo, ad iudiciu vocaretur, concedendam esse defen-
sionem, Couar. prach. lυ sc. 23. Num . . sed in casu
conclusioni defensio per recursum ad Regem, laicam potestatem es licita; ergo qui in tali casu recur
Minor, in qua est tota difficultas ostenditur Siqua
esset ratio, ob quam in tali casui si liceret ad Regem, laicam potestate recurrere, ea esset, quia bEcclesiastico iudice ad saecularEadire nullo modo licet; hoc autem falsum est , si in omni casu intelligatur:
vel nepotibus. 6. quaest 'quado Ecclesiastici etiam Episcopi, aut Metropolitani bona Ecclesiae defraudauerint, Regis auribus intimari non differatur. Vbi Glos verb. Regis. dicit faciEduri iesie,ut Rex Ecclesiasticu corrigat,quia per EC-clesiastic iudice corrigino potest iuxsta, C. Petimus. H. q. I. Quod etiam,inquit, habet octi, quando Ecclesiasticus negligens fuerit. Et Afirmatur, quia quado in mora est periculum , regulis