장음표시 사용
151쪽
Theophanes Μitylenaeus Pompeii libertus.
Pompe)a incrina . Pompejus Theophanes praetorius.
Idem manifestius fit adhuc his , quae de duobus equitibus Romanis leguntur : a Mella , o Crispinus equites Romani dignita. re senatoria . Lipsius hic optime: non enis repera senatores, sed opibus, o splendore eui. viis sienatorum pares. At unde opes,&splendor p Nam bic Crispinus quondam praesectus praetorii, ct consularibus insignitas δε- natus : Mella, quibus Gallio ; s Seneca parentibus natus , petitione rinorum abstinuerat per ambitionem praeposteram , ut eques Romanus consularibus potentia equaretur , Dul -- quirendae pecuniae bresius iter credebat per procurationes administrandis principis negotiis . Quare constat, neque prisca, neque recen
tiori republica ulli nobilitatem fuisse , eo quod ordine esset equestri , in quem non
152쪽
ε Nobsistino aesertaris a. ignobiles solum cives, sed libertini , ae liberti beneficio principis, converso statu civitatis, allecti sunt ; verum inter equites multos fuisse nobiles, vel ob antiquam maiorum dignitatem , vel muneribus nobilitatos, quibus praeficiebantur a Principe . Sed Tiraquellum hominem Gallum proculdu. bio decepit vernacula loquendi consuetudo qua modo Galli, Hispani , Itali viros nobilissimo loco natos Equites dicimus , unde etiam non dubitavit asserere, sa) Roma.norum equitum velut vestigia esse , quos milites aurates , aut equites torquatos dici. mus, quae falsissima, imo & iridicula puto. Hinc tamen deceptus certe & Hispanus quidam , qui quaestionem instituens, strum apud Romanos nobilior e et annulus 1n aepito an luna in calceis': bin annulus , ait, maximum dignitatis , Me nobilitatis argumentum apud Romanos pasta, insigne ordinis equestris Sed cum annulus ordinis equestris insigne fuerit, nullum fuit nobilitatis argumentum neque cum calceorum lunulis conferendus quae vere nobilitatem arguebant, ut mox
153쪽
antiquiis gentilitia insignia λSumma quid δ Uoniam eo deveni , ut agendum 9 sit de nobilium insignibus , inum stigare libet, utrum apud antiquos ea suerint singulis nobilium 1a. miliis insignia propria ad eam rationem , qua nostris temporibus usurpamus, quaeque sentilitia insignia , seu arma vocamus, ideo fortasse uou inepte, ut ait Tiraquellus, s a quoniam plerumque baec insignia in armis, nisAulpi, ct antiquis , ct nostris temporibus sole. Mat . Hoc idem auctor affirmat illo Ov, dii testimonior b , Sampserat u ara Theseus data pocula dex
154쪽
o, Nobis late dissertatio. IsrTurnus etiam, cui, a -fl prima domus repetatur origo, Dacbus, Acristiusque patres, mediaeque My
clypeum gestabat, quem sib - sublatis cornibus Io Auro insignibat jam fetis obstraciam bus: Addi poterat & Senecae cὶ Hyppolitus, in
Regale parsis perum signis ebur Capula refulget, gentis AEthaeae decus . Accedat Suidae auctoritas asserentis , ut alio loco vidimus , apud Thebanos , qui παρτῶν progenies εssent, eorum clypeo solitum insculpi draconem . Neque spernen
dus alius Virgilii locus, qui ideo videri poetest, Helenori illi Μaeonii Regis notho puram , & nullis imaginibus insignitam parmam dedisse , quia surtivo concubitu ex serva editus paternam originem iactare non poterat , & quasi servilis generis . habeba. tur: .
- quorum primaesus Helexor, Maeonio regi quem strva secimnia furtim . Sustulerat, ueriti que ad Troiam miserat
155쪽
asL De Romanorum Veteram Ense levis nudo , parmaque inglorius alba. Haec vero, & alia poetarum testimonia Ie-vem fidem mereri , si heroica tempora re. spiciamus , fatetur SHvester Petrasancta ,
a) quoniam dicere quis putet istbo fingi a
poetis ad cώmmendationem aevi sui , atque amriquitati consecrari recens iuventum . Eadem tamen propterea, inquam ego, rem valde
suspieiosam facere possunt, si ad illa te pora referantur , quibus poetae scripsere , saepissime adumbrata ab illis , & praecipue
a Μarone , qui omnis , quae apud Romanos obtinebat, consuetudinis vestigia quaedam illis etiam Herouiu temporibus ostendit, ut tacite ab illis ad Romanos dedictam fgnificet . Sed haec mera nugamenta mihi erunt, donec validius aliquid afle. ratur . Quod autem insuper affert Tira-quellus ex Suetonio : b eaetera familiarum insignia nobise imo cuique ademit, Torquato torquem , Cincinnato crinem , nihil o mnino ad rem . Haec enim insignia non eius rationis erant , de quibus quaerimus . Torques enim Coll. circumdabatur Tora quatis, ut clarum o nummis, non clypeo insculpebatur : cirros etiam deserebant Cin.
156쪽
. Nobilitate dissertario. Is Irinnati, non clypeo insculpebant, quod li- . cet ad maiorum suorum morem , eorum. que memoriam facerent, non magis gentis insignia erant illa , quam Cethegorumhracchium exertum. Illos, qui has inanias captant, mirum etiam non affirmasse, in
usu quoque antiquis fuisse & litteras si. gnare , Cc monetam cudere gentilitiis sym. lis , ut nostro aevo iaciunt viri principes, quibus eius cudendae ius . Afieri Fulvius Ursinus a Sullae denarium traditione Imgurthae signatum , quam & annulo signa. rorio scalptam habuisse , Plinius tracit . b Innuere alterum morem, videtur etiam. Plautus c Sed epimias quana Obsiguatas asseret, Siquidem si gnatas attulerit epistolar, . Nonne arbitraris eam adolestemem annalio, Paterni signum nisisse λVerum haec, aliaque plurima, quae hic roferri possent, nullius unquam rviraris erunt. Nemo enim hoc evincet, proprium , pedipetuum , & tanquam haereditario iure a majoribus transmissum morem singulis gentibus, & samiliis fuisse, ut iisdem gem
157쪽
rso m Romanorum Veterumtiles omnes insignibus clypeos, aliave arma
ornarent , litteras signarent, ac nummos . .
Arma ornasse, annulo signatorio usos esse, denariis symbolum aliquod excudisse , n quaquam diffiteor , his etiam aliquando gentium , in familiarum originem, quamquam saepius propria facta, significasse, ut cum idem Sulla Sibylla denarium alium signavit, quo ostenderet, 'ut explicat Udi sinus ca), cognomen a Sibylla familiae suae iactum , cuius libris interpretandis unus majorum X.Vir sacris faciundis praefuerit, ab eo munere Sibulla primum, postea Sul. la dictus . Verum haec singuli pro arbitrici variare soliti fuere : nihil apud omnes ceditum , ac ne apud singulos quidem , cum id liberet . Si enim par videtur ratio de caeteris, ac de annulis sigillaribus , illud argumento est, singulos pluribus aliquando usos , quod maioris fidei gratia, quo annu- Io , & imagine litteras signaverant, amitis
significabant . Hinc Plinius: εὶ Roata es
annulo meo, cullus est apostor 1 a quadriga . Praeterea ut intelligas, id nihil adpo steros pertinuisse, constat quidem , Iulium Caesarem annulo usum cum imagine Veneris
158쪽
NHilitate dissertatis. 13sris Victricis, a qua per AEneam genus trahere gloriabatur . Verum Augustus hac , quae videri poterat propria Iuliae gentis res.sera , minime est usus , qui primo sphin. gen , dein Alexandri imaginem , tandem suam adhibuit. Qui autem Augustum se. quuti sunt Principes , quidam Augusti i p. sus , quidam suomet vultu , quidam alia imagine pro libito sgnarunt. Adi Abraha. mi Gorlaei in Dactylistbecam suam Prael quium , si plura de his quaeris. Fateor equi. dem , in Μacrianorum familia tam viris, quam seminis Alexandri imaginem cum alibi, tum maxime in annulis semper gestatam, quemadmodum Trebellius Pollio, non vero Spartianus , ut habet Leonardus Augustinus aὶ , resere . Hoc tamen in more apud ipsos fuit non quod hoc esset eius familiae symbolum , verum quia illa imagine iuvari in negotiis, consiliisque , qui
eam serret, persuasum erat . Clarum ex Pollione: tb quod Metuo Fflui, quia dicuntur iuvari in omni acta buo , qui Alexandrum empressum auro genitant, vel argento. Propterea hi quoque , qui serendorum insignium morem a vetustissimis inculis , & a priscis
159쪽
1 36 De Romanorum riserum Romanis repetunt, hunc non ab illis , quae antiqui serebant , insignibus fluxi M asse. runt , sed a vestium Ornatu ca . Haec autem sententia minime absurda videri soratasse potest , siquidem nostra, ut nunc usus habet, inmota non tam rebus , quam coloribus
Uanr, quibus oe chpeorum areae , ct edimbo. Iarum imagines distingui solent , ut harum rerum periti aiunt c, , ideoque heraldicae
artis illud circumfertur tanquam praeci-Puum axioma , ne color colori , aut metallo
metallum super ritur Id tamen si quis
etiam animadvertat, illi sorte magis prinhabitur aliorum sententia , qui a vestium quidem ornatu nostrum hunc morem deducunt , verum non eo, qui a priscis Romanis repetendus sit, sed quo multis post saeculis induebantur viri nobiles in hastil, diis, seu torneamentis , ut vocant . Ca terum mihi prae omnibus arridet velferi opinio c , quam Hoepingius etiam amplectitur d), serendorum insignium m in rem natura duce , eiusque instinctu inventum , arbitrantis . me satis probabile fit tot illis exemplis, quibus docemur, Clypeos
160쪽
Nobilitate ae senaria. Is imaginibus vel ab heroicis temporibus in usu fuisse . Verum hinc nihil contra sententiam nostram conficitur. Neque enim ideo colligi potest, Romanorum, totiusque ante eos antiquitatis insignia certa, perpetua, , genti cuique , & familiae propria , ordinis iure, principum favore usurpata , iisque circumscripta legibus suisse , quibus heraI-dica ars nostris temporibus innititur . Insi. .gnia igitur sua antiquis fuere ad cuiusque arbitrium : nostra nobis sunt ad earum imgum normam , quas ipsi condidimus nullo antiquitatis exemplo praeeunte . optime ad hane remi Velserus: ca haec antiquo rum insignia ad unam aliquod idem praeflcri. num cum nostri aevi insignibus non erigenda sunt: falluntur admodum , qui exigunt, ores, qua1 ex eodem fonte naturae parentis insinctu haustas fatemur sed alio , atque alio ritu , prout remporum ferebant consuetudines , constitu-xas fuse videmur, imperite confundunt. Muin leges, quae hodie opinione , an certo bure insiguia circumscribunt , ut antiquissimae sint, C resum Μagnum non praevertunt, a quo primum adumbratas , sub Henrita demum Aucupe , Nposteris perpolitas arbitror . Sed multo recemtius initium his nostris gentilitiis insignibus