장음표시 사용
71쪽
68 De Romanorum Veterum scriptione , quae apud eundem pariter eruditissimum Fontaninum: a D. Μ.
AB. EPISTULIS . LATINISSCLODIA . SUCCESSA . CONIUGET FLAVIA . MARCELLA. PATRI OPTIMO . PIISSIMOQUE FECERUNT
Sed ad propositum revertens, eX iis , quae de genealogiis, de gente ac nomine dicta hoc capite sunt, satis liquere arbitror , nobili. talem etiam apud veteres nihil suisse aliud, quam maiorum gloriam , qua eorum posteri aspergebantur. Caeterum quamquam hine probabilis satis fit Boetii definitio, ne
quaquam tamen cum eo sentio , cum ex
definitione sua inseri , alienum quid esse nobilitatem, quae , ait ipse, h fl ad claritudinem refertur, aliena est . Aqua enim , licet sonti debeatur , eius tamen alvei est, in quem defluit . Est aliqua gloriae haereditas , sicut pecuniae , quae si cui evenit , ejus
72쪽
' Nobilitate dystertatio. 69eius est . Optima bcreditas, teste Cicerone, a traditur liberis , omnique patrimonio prae- flantior gloria virtutis, rerumque gestarum, coidedecori ese nefas, ct impium judicandum est. At si quis ipsi dedecori est , is adhuc maximo suo malo nobilis est, vel omni nobilium iure multatus. Magno Brutorum generi dedecus fuit in Μarco illo , qui tamen adhuc esse dicitur Bruto nomine : cb γῆ dem temporibus M. Brutus , in quo magnum fuit , Brute , dedecus Leneri vestro , qui cum tanto nomine Glet , patremque optimum virum habuisset , ct iuris peritissmum , accusationem factitavit, ut Athenis securgus. Aliquid naturae imbibitum, atque ita prinprium , ut exui minime possit, nobilitatem esse, significavit pariter Tullius, cum Ap. pioru m, & Lentulorum nobilitatem, licet per contemptum, Appietatem vocavit, c & Lentulitatem. Tacitus etiam nobilitatem ingenitam dicit , quam non sibi peperit Drusus, sed maioribus debuit, quae eius tamen fuit, si illi adnata. d Drusus, ait ,
quamquam rudis dicendi, tamen nobilitate in. genita incusat priora , probat praesentia.
73쪽
De ure gentilitatis . Nobiles unde nostratibus dicti gentiles . Venetorum cognomina omnium antiquissima.
DE iure gentilitatis acturum me hoc
capite pollicitus sum . Hoc ali. quando proprium tantummodo fuisse patriciorum constat ex Livio , qui , cum ageretur de connubiis patrum, ac plebis, ait, ratos, Patres , a contaminari sanguinem suum , confundique jura gentium , & clarius , ubi plebeius ita patricios allo, quitur : b semper isa , audita sunt eadem, penes vos auspicia elle , vos solos gentem habere . Fortasse enim soli patricii prioribus sal. tem temporibus erant , qui etsi in plures familias discreti , singulos tamen singula. rum gentium auctores, tamquam omnium ramorum stipitem, seu omnium rivulorum sontem ostentare , & iactare poterant, unde sua cuiusque familia diducta ; secus vero plebeii gentem habere non poterant, qui obscuris parentibus orti , a quo quisque
74쪽
Nobilitate dissertatio. 7 Iderivaretur , unde quisque existeret , mi. ni me poterant ostendere , ideoque gentem,
seu gentilitatem soli patricii habere dice. bantur . sibique tantum gentilitatis iura sumebant , quibus frui plebeii. , utpote ignobilibus minime permistim . Utrum vero postquam plebeiis patuit aditus ad honores , ideoque ad nobilitatem, illi quoque gentem habere dicti sint, hoc est iure gentilitatis sint usi , assirmat quidam Sigonius a , sed ut verum satear , N. non videtur mihi tam facile iudicanda . Ad hoc assitimandum adducitur ille verbis Decii apud
Livium β γ qui plebeios pares patriciis
facit , quod illi ex ingenuis orti sint, aeque ac patricii . Sed hic locus nihil me movet, ubi omnia oratorie a Decio dicuntur, &ex illius verbis non tantum gentem esse plebeiis , evincitur , sed eQsdem etiam esse prutricios , ut idem Sigonius vidit . En integer Livii locus : Semper ista audita sunt ea.dem , penes vos auspicia 4' , Mi solos gentem babere , vos suos justum imperium domi, miliarisque . AEque actuc prosperum plebeium, ac parricium fuit , porroquc eris . En unquam fando audistis, patricios pνimo este factos, nou
75쪽
De Romanorum Veterum de caelo demissos, sed qui patrem ciere possent, ides nibit ultra, quam ingenuos p Consulam jam patrem ciere possum , avumque iam poterit f. Ius meus . Ex hac Decii oratione quid Iun- quam pro Sigonii sententia essicitur Θ Silaus enim gentilitatis plebeiis communicata est, ecquando hoc fuit , nisi cum communicata ipsis nobilitas Θ Atqui Decius assi mat tunc fuisse nobilitatem plebeiis: jam nexobilitatis quidem suae plebeios paenitere a ;
Cum tamen, quamquam nulla re patriciis in-1eriores plebejos esse contendit , palam di Cat, eis solum gentem fuisse : semper ista audita sunt eadem, vos suos gentem. habere , quam laudem deinde elevaturus, docturusque , eos inania nomina iactare, ut se superiores faciant illis , quibus re pares sunt, illa subiicit, quae modo attulimus . Tamen rem adhuc dubiam facit , quod Scaevola apud Tullium b gentiles , eos scilicet, qui eiusdem inter se gentis erant, ita definit :Gentiles sunt, qui inter se eodem nomine sunt, qui ab ingenuis oriundi sunt, quorum nemo servitutem servivit, neque capite diminutus est . Ex hac definitione satis ostenditur , inquit
Alciatus, ς id jus, gentilitatis
76쪽
Mbilitate dissertatio. 73ys patriciis competebat, ad plebe os quoque per ductum cum ingenui ipse, maioresque sui semperfuissent . Interpres etiam Ciceronis , non aliunde ait, a dici gentilitatem , quam ab ingenuorum antiquitate . Gentiles Iuniqui eodem nomine inter se sunt , ut Scipioues,
Bruti, o caeteri . sutas servi sunt ζ Num ulla gentilitas elye potest 3 Minime . suid fi libertinorum civium Romanorum eodem nomine
nuncuparentur λ Num ulla gentilitas o r Ne id quidem , quoniam ab antiquitate ingenuorum gentisitas dicitur . Hinc cum gentilitas haec nihil videatur plus dicere, quam ingenuitatem , & plebeiorum nobilium gentilitatem fuisse, arbitrati nonnulli, quos non refellit Alciatus, b gentiles, dixerunt, esse clarioris familiae agnatos, &Turnebus: cc gens, ait, inter nobiles erat , qui capitis nuntiam erant diminutionem pal= . Mihi etiam non parum momenti pro hac sententia posse addere videtur , quod Boetius d P Brutos commemorat, ut gentilium exempla aste, rat , qui Bruti sive a L. Iunio illo patriae liberatore propagati essent , sive non , certe inter plebeios numerabantur. Quamquam
77쪽
74 De Romanorum Veterum Boetius, ut male , licet vir acerrimo iudi
cio, Scipiones , & Brutos gentiles vocat , cum Scipionum gens Cornelia fuerit , Iunia Brutorum; ita etiam silli potuit, cum plebeios gentilibus accensuit . Falli tamen Tullium non aeque mihi probabile est , qui Μ. Pennum M. Bruti gentilem vocat, quoniam & Penni ex eadem gente Iunia , qua Bruti: a) tuus vero gentilis Brute , M. Pen. nus . Nihilominus aliud videtur suadere alius Ciceronis locus , unde colligi potest , nullum plebei is, quantumvis nobilibus, ius gentilitatis fui sse. Ita ille b : cum Marcelli
ab liberti Ilio stirpe , Claudii patricii ejusdem
hominis haereditatem gente ad se redisse dicerent , non ne in ea causa fuit oratoribus de to
ro stirpis , ac gentilitatis ure dicendum λ Ex his fluctuat Alciatus, &, apparet , inquit, c gentiles proprie dictos patricios inter se
Vellem equidem , inquam ego cum magni nominis iurisconsulto, d illae orationes de utroque jure , vel etiam ipsum de bac causa centumvirale Iussicium sententiaque extaret . Tunc sane rem satis dubiam diiudicare facile possemus . Attamen credi adhuc potest,
78쪽
Nobilitate dissertatio. 7 stest, quamvis gens dicat solum ingenuita. tem , multum hinc accessisse ratos nobilitati suae patricios , ut hoc nomine se ab Origine ingenuos profiterentur , hancque propterea laudem, & quod ex illa ius, cum caeteris nobilibus ipsos nunquam communicasse, quorum ingenuitatem, ut ut antiis quam , ab origine non fuisse videri voluerint . Contra vero non ita facile omnibus
probabitur , quod ex unico Plinii loco Alciatus a asserit, scilicet servis quoque ali. quando , sortasse ante leges duodecim tabularum , ius suisse gentilitatis. Hoc Plinius: b 'guli Marcipores, Luciporesque sita antiquis servi vocabantur Marcipor , Publi. por , hoc est Marci puer , Publii puer δε-
minorum gentiles vitam in promiscuo habebant. Alii aliter locum hunc interpretantur. Ego id existimo , ad melius significandam hanc servorum, ac dominorum similem , ct in promiscuo vitam , quam ibi Plinius exaggerat , late, & translate eos dominorum gentiles appellatos , quemadmodum Tullius c in homines, dicit, Deorum agnatione ει gente teneri, atque eo , quod similitudo hominibus cum Deo intercedit, Dei cogna
79쪽
6 De Romanorum Veterumtos homines vocat: a 2 est homini eum Deo similitudo . suod cum ita si, quae tandem po- res esse propior , cercisve cognatio 3 Sed quae essent iura haec gentilitatis iam videamus . Erant haec iura haereditatum, & tutelarum. Ita Balduinus: b ego exsimo gentilitatem, cui competunt jura baereditatum, oe tutelarum. De hoc eodem iure Alciatus: se existima- rur autem id iuris patriciis fuiste , ut , exclusos co , cuiuslibet cognominis flui hereditatem gen-rilitio jure ad Ie traberent. Hoc duplici duo decim tabularum lege videtur posse colligi: Si pater familias intestatus moritur ,familia , pecuniaque eius agnatorum , gentiliumque esto. Item alia .di s furiosius existat , quatorum s gentiliumque in eo , pecuniamque eius potesa esto. Accedit locus Ciceronis: d) Minucius quidam mortuus es ante sum praetorem. Eius
testamentum nullum erat : lege haereditas ad gentem Minuciam veniebat. Item Suetonius, qui refert, ce) Caesarem multatum genti- Iitiis haereditatibus a Sulla . Ius tutelarum
collige ex ioco illo Ciceronis: ut illud
nesciebat praediorum nullam esse gentem em
80쪽
ptionibus ea solere sepe ad alienos homines, sin. se ad in simos , non iciibus, tanquam intelas, pervenire . Mirum Vero Videatur nemini , si satis certum, satis firmum nihil de hac gentilitate attulimus, quando nondum constat inter iurisconsultos , utrum gentiles
inter agnatos, an inter cognatos numerandi sint . Res adtac tota , inquit Balduinus a , valde obscura es , oeconfusa . suidam enim putant agnatos, oe gentiles fuisse eosdem, quidam ita diversos, ut neutri teneant , quodque imus. Sed satis nondum in his tenebris erravimus . Est aliquid, quod adiicere non alienum a proposito nostro sit. Fuit oe alia gentilium in iure interpretatio , ait Alciatus,tb nempe ut quemlibet significet Romano imperio non subjectum , quia non iure civili, sed jure gentium vivit, quo fit , ut perinde sit, cum gentilem dicas , ac fl barbarum . Quod deinde probat ex Theodosiano codice l. i. de Nuptiis. Idem innuit Marcus Vel serus in sua historia te , & potissimum circa them dosianum aevum ita appellari cepisse barbaros credit, probatque tum auctoritate codi. cis citati , tum constare ait saepius ex No.titia.