Henrici Lickens ... Tractatus duo, alter de jure episcopali, quo ejusdem diversae functiones ex genuinis divini pariter ac canonici juris prinmcipiis explicantur, potiores juris canonici & ecclesiastici materiae in gratiam praxi consistoriali operam

발행: 1698년

분량: 335페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

tr. MD or Vero eXcommunicatio Sacramentorum ulum interdicit, ho minum tamen consuetudinem permittit. d. cap. si quems p. cap. a nobis a deme Itomb. e. s. de Sent. Excoaetim in b. De utraque Ex communicationis specie in Articulis Schmal caldicis ita cavetur e

i . de ' Ex quibuS verbis patet, quod rejeeta racommunicatione majori Ecclesiae nostrae minori solummodo utantur, Sc quod major, quatenus Lutheriae late uia exercitio Pontificiorum invaluerat, pro mera civili poena, quae administros Ecclesiae neutiquam perti. net, habenda sit. ' Lutherum quidem propterea Didae Covarruv.

in releg e. rbem mater de sintent excommun in . . t. n. g. reprehen

dit sed ipse Covarruv. neutiquam nesare poterit, hanc excom. io municationem Fud Pontificios terminos Censuris Ecclesiasticae excessi aeac in civilem degenerasi poenam, dum Pontifex per illam omnia societatis humanae vincula, quae inter parentes S liberos. 'Magistratum ossa ditos, virum di uxorem intercedunt, relaxat i quam communionem tamen civilem major excommunicatio in sensu genui novi ecclesiastico nequaquam tollere , nec conjugi dis luere, vel debit: magistratu obsequia denegare aut alia charitalia ossicia suspendere sed tantum sacra conversatione piorum i priv're potest. Nuj spiritualis anima poena non illa vincula,quae us divinum, natura Sc gentium colligaverunt,sed illa tantum, ae, apti fini S cramenti Coenae communione contracta sunt, dissol . . vere potest, adeo ut excommunicatus quoque heres institui ac reliquorum, quae juris civilis sunt, etiam post excommunicationem

ii Excommunicationem ab Anathematismo separat uiata a c. io a.

d j, sic hoc modo quod Amnor excommunuatio 1 teriumentor miram

202쪽

originem Excommunicationis quod spellat, ea sane antiquissima est, non solum enim Paulus t Corinth.s incestuosum Satanae tradidis in Mueritum Carnis, ut stiritus salum sit in die Domini nostri Iesus sis sed etiam simili excommunicationis modo per traditionem Satanae alubi usus est adversus Alexandrum Sc Hymenaeum,eosque hoc modo a communione fidelium abscissos fuisse, Patres omnes consentiunt Tertuli. de pudis. c. s. . Illam vero Censuram Ecclesiasticam in pterea Excommunicationem dictam fuisla putamus quod, qui eam sentirent, a communione sanitissimae Eucharistiaevi quocunq; fidelium consortio arcerentur. Huncque morem a Judaeis ad 1 Christianos translatum esse testatur Polydor. Vergil. de rerum imventor tib c. v. Penes Jildaeos namque receptum fuit, extra

Synagogam i e congregationem ejicere, qui dicito minus audi ventes contra legem vel Pontilicum mandatum aliquid perpetra runt Quare in Primitiva Ecclesia in vitam Mores Christiano NSrum civium usque adeo licuit advertere Sacerdotibus, ut ibntes

potuerint tum aliis, tum etiam inccommunicationis poena pleitere,

quod sub Francorum quoque obtinuit imperio, ut fusius demo .serat Lehman in Chron. Spirens lib. z. cap.M. . Quibus temporibus in . EX communicatio essectivaὶ longe maximum obtinuit, ut patet eae cupitni. An si in prourm cit, 'lino limann AZic dicit:

203쪽

Reges&alios Principes obtinuit pr.ecipue aucta puteitate Polati- fidum Romanorum, ut prae reliquis horrenda illa colla: a unicano IIemrici IV. a Lehmann. e. des rapta com:m a robat Hocque tempore malum excommunicationis in tantum propagat lim estnit Catholici vix se ab eorrim contagio pollent,

ab custodire, quare ubique sententia excommunicationis . -

scere coepit, ceu ex Bertoid. Constantin refert Lehmann. r. c. 3I. Cum enim plerique Ponta fices hac potestate nimis ambitiose ute- entur, Consuae nutus vis Ita Iangvescere coepit, ut excommuni -

tione hac Pontificia apud plerosciue Principes nihil contein ius habitum fuerit, uti tradit Bodin M. Udore M. c. r. reas . ceris V tum quidem est, potestatem hancisis spirituale Christi tribunal, Mncemens conscientias, ut propterea nemo mortalium ab illa diu minatione immunis sit, ne Supremus quidem Princeps Hieron.

.pL Schur L. I. Consi . . n. r. I a. in Iramen cum magni hic vertetur

praejudicium&Magistratus summi autoritas hac ratione non um violetur, ideoque non facile id admittendum, sed Princeris potius monendus, quam subditorum Iudibrio exponendus erit , ut per Prophetas olim faetum, cuius rei notabile exemplum S uetae. N. allegatur Quod si quoque e re Ecclesiastica videatur, . t Magistratus excommunicetur, ita id fieri debet, ne subditi 2- rimantur a debitis obsequiis, quia censura haec sicut neminemJuxta aurea dicta bonis S praerogativis politicis privare Ita nec sum- mis Principibus qui ad rerum publicariim sedent gubernacula , Rei pubi administrationem adimere, sed illa saltem, quae Deus p culiaritersitae concredidit Ecclesiae, auferre potest,ut cum AretanL

eexcomm. me . . p.ra tradit Reinlang. de Miscucre chis L .. - H. a. c. a. n.D. Marc. Anton. de Domin. de RepubLEccles sis. L . . mio. Quare inon sine ratione cum allegatis Dd. aserit Dn. egler. ad Inst. Jur Canon lib. . tit de sentent excomm. F. f. st in Reges Sc Srincipes non nisi minorem competere excommunIcationem.

34 Quamvis etiam olim non nisi ex justissima causa, qualem demum vitia scandalosa sive indoetrina, sive in moribus, iisque accedens pertinaciain incorrigibilitas constituunt, excom in uicatio adhib=ta fuerit NihiIominus tamen successi temporis iapatu, crescente ad privatas easque levissimas quoque iscopis, Clericis

204쪽

aut eorum ministris illatas offensas extensa eii, ut, propter Mimnum exile umentis descanibus Episcoporum datum it. si eques secularis Clerico pediti obviam saltus non illico ad terram decidit, galeroque de capite sublato sincera salutationis mimaus Clerico exhibuit juxta constitutionem concilii Matisconens an re excom M. mi inicationis evibratum fuerit fulmen i Ut taceamus, non man-46. sitie inter homines hanc censuram, sed etiam adversus mures sorices, locustas aliasque bestiolas frugiperdas decretam mille, qua de re consili poteth disquisitio Barth. Chasianae Consi l. r. Sed hanc excommunicationem, ii superstitiolam, recte rejicit Leonhard. Vair de fascin. lib. a. c. ι . sin. . Conser. Navarr. lib.F. consiti 17. S. Gravamina Nationis Germanicae in Comitiis Noribergensibus e hibita g. ar. u. Hinc di nostrae Ecclesiae merito reprobant, ac - . hanc censuram non nisi propter vitia scandalosa sive in ectrinaci sive in moribus cum pertinacia conjuncta decernunt; Modo R. admonitionum praecellerint. Antequam enim Judex Ecclesiasticus. ad excommunicationem progrediatur gradus admonitionum observet, necelse est, neque sententiam excommunicationis omissis gradibus admonitionum ferre potest. c. sacro . I. X de sement. Ex- eo , Gradus vero admonitionum vocamus amicas correctio-3hnes adhortation is te emendatione naevorum ac vitae diiselutae, quae rei aris e fieri debent, quo spatium sit duplex intermedium , delinquenti sussicietis ad emendationem morem praUOrum pri v. quam ad ipsam deveniatur excommunicationem, nec de ulla praecipitantia conquerendi detur occasio velut colligi potest ex ordinat Eccles Eleci. SAXOn tit gener D sub rubr. Quin recbten Chrilb

Monitiones istae debent fieri personis praesentibus, ut de iis testentur, per c. ρS A mmvn.' Et postmodum ita instituen- o. est, ut consensus totius ae interveniat, quia eXcommuni alio non tantum adMinisterium, sed etiam ad Populum S poten rem secular in speetat AdMinisterium videm,quatenus de-pe potestate clavium Ad potestatem vero secularem, quarentas lori eXterioris disciplinam respacit. Hinc nullo modo debet negligi consensus Domini territorialis L si enim Laicus eX

205쪽

communicare proprie non possit, Principi tamen externa pol stas uti circa religionern ita quoque circa uisciplinamscenuaram Ecclesiasticam competit, ut une principis autoritate excommunicatio fieri nequeat, quod multo magis in terrisvi ditionibus Stat,4 um Evangelicorum Augustanae Confessionis procedit. Ibi namque suspensa iurisdiistione Pontillata ab Ecclesiasticis Excommunicatio sine cognitione decreto nec fieri potest, nec etiam debet, quia ad illorum, tanquam jus Episcopale exercentium, curam sipectat, ne Ecclesiastici ea abutanturis Perperam hanc poenam adhibeant Ziegler in commun conclus. g. λώWissit n. s. Hinc minus congrue ad solas per nas Ecclesiasticas restringit Ius Canonicum,

teste Reinhing. de R. S. 2 Eccos lib. I. a. a. cap. a. n. atre seq. Modus 63 Excommunicationis penes nos receptae quoad singulas circumstantias ab Eleliore Saxon. in Ordin Eccles .ret gener tr. 'onitu

206쪽

neiram Ἐγera Consistorio und Conventu superat tendentium, in

207쪽

tactus Excommunicationis ex j a citatis verbis patet, ad quem denegatio honestae refertur Sepulturie. Quare itide

arrigeneri haec exhibentur verba s,m Dassaber die excommuni cirte

am excomna unicati in tantum iugiendi, di veluti consortio indigiuita vitandi Ruit, ut ne orandum quidem cum illis sit, uti volunt hi

c tricatos II. c. l. q. i. c. P. X de si te s. Excommvn. c.

LysiZι ed hoc nimis duriam videtur, ut visum Osiandr quic4'. io Apost hanc addit κροσδεν Hic non nimium rigido Commerςium enim familiare cum eX communicati quidem .i Ulpiadium, ne videamur eos pro veris Silvis Christi memibris agnoscerρ, sed tamen quand pq up nece ite est ut cum iis lo. iii iesur ii primis quando eos adnappemus, ut reia pistantia in viaria redeant..

6. QuPad civilem quoque conversationem haud paulo leniores sunt secti hodierni P0ntificii. Concedunt enim in Germania, vecta, Relgi, o 4nia Sc ubi Lutherana et Calvinia naviget religio. oosti cum Lutheranis S ali inianis commercium haberi non obstante. 'sed illis, quamvis cum summa injuria imi ici manifesti dipublice L JUMnunicati dis antur vid. Andr de Castellan V .

208쪽

os u. p. . a. Remittimi vero hic rigidiis Excommunicati nis efffectus, si is, qui excommunicationi sti acet paenitentiae edaes neci mina receptionem in gremitim Eccleii e sita rat, vitae emem dationem promittat. Modus hujus reconciliationis cit art. II prae oscribitur in verbis: iiun die excommunicitie Iessebia ine S lixisti

209쪽

Missi ExcommunicationeJamaliera Ecclesiasticae Censura se offert pars Deprecatio se publica, quae ab excommunicatione in eo dissert, quod Egcommunicationum mereantur sui mei, qui ψε vitiis standalosis sive indoctrina,sive etiam in moribus obruti sunt

ut quidem ni una pertinacia& Hacorrigibilitate , quod probat iam. Eccles Es ct Saxon art. gener ro in ver Tanis vera tec

tores sunt, poetiitentia tamen a ducuntur Lusum sacra coena desiderant Hi quia propter perpetrata deliet, gravescandalum tofi Ecclesiae inriti erunt, modi ante hac deprecatiotae publica cum ii sta is iterum reconciliantur, qui ritus poenitentiae in veteri Ecclesia adeo' censebatur necelsarius, teste Cypriano is M. f. mon. quint. de ', ut sine illa neminem lapsum recipiendum vel abso ivendum ei Ostatuat, sacerdotes accuser quod sine publica deprecatione , nonnullos publice absi luerent ruet ad commrmionem adrnitterent. Nec sine iusta ratio Nam cum maleficus facinore suo non saltem privatos, sed S O aian Ecclesiam laeserit scandalo, ut hinc saltem in conscientia sua occulte pro excommunicato habeaIur, iuxta

Magistratui tantummodo seculari ab eo satisfactum eio, seda cum seclesia in rutam redire debet, quam offendi , quod ii ter,quam

ierita nitentiam publicam nerii equit Balduin. d. ca cons. si ns M. cos. s. Hinc imiti blicam sive Depreciis:

ystius malu bus recipiendam esse suadent Balduin. 44' c. μιν , .

210쪽

Dr. Epimiit./o. Quapropter Deprecationis publiciae rationem habendam esse, non solumna provinciis Electoratus Saxonici, ex

Decreto Synodali de amitis und Duidem miri crinercten in .se Cimvet et in sole sirocia 2 lj in verordiaeia c. perspicuum est Sed etiam in aliis territoriis Sagonicis ordinationesEcclesiastica testantiar Confirmat hoc eleganter des, ii ut lenti linis epinar verbessertegislemordia. p. a GaI. F. t ubi haec habentur

Deprecationis hujus publicae, triant ' Si antiquos Ecclesiae ritus 3 consideramus, quam varie diversis temporibus se illi habuerint is, non solum tres paenitentiae species Solennem , Publicam IPri vatam, de quibus in . a. Inst. Jur Cinon de paenitent ' remiss tur, sed oc plures publicae Poenitentiae& animadversionis Ecelesi. sticae cum variis solennibus o Tendimus gradus Chemnit in Exam Concii Triae .s I. seq. aliter enim poenitentesEcclesiae intuitu prohibebantur, in eius limine ad terram projeEti, squalidi, horridi in miserabili habitu in oculos praetereuntium incurrebanta, fidelium vestes osculabantur, lachrymis calceos irrigabant,liorum. que genua ossicios non sine ratione complettebantur, atque ad

sacros ordines inhabiles reddebantur. F. paenitentes. Ins. Jur Canou. tu. qui promov. non posC. Viae Gabr. Albasquin . lib.a. Ob crv.' .lPorro introducta fuit aer jκλαυσις , cum quis commisso peccato extraEcclesiam stans rum lui tu , lachrymis eos qui ingrediebantur, orabat, ut preces pro se funderent , Fuit deinde ακλέα ς, cum quis extra Ecclesiam stans divinas scripturas audiebat, usque ad lectionem Evangelii Fuit Δαοπ ωσις, cum quis intra Ecclesiae septa post suggestum stabat, cum catechumenis egrediebatur Fuit . Etiam συςασις, cum quiS cum fidelibus orabat, nec dum tamen ad Sacramenta admittebantur. id Christoph. Justeli ad GR GAE.

cli capti hibes iam hanc Ecclesia prae si ripsit ritus nec sine ratione: i dedi Uen de Syre r. lib. i. Quan non ueriuc

SEARCH

MENU NAVIGATION