장음표시 사용
421쪽
lebrasti Semper etenim has commendationum adoreas suspecta guiman ragione
habui; cumque modum transiverint, sicut iste, quibus me tam eleganter decoras, non laudes sed reprehensiones gravissimas aut ppβrendOguinu si
monitiones acerrima reputavi qui Supra veritatem equidem laudat, aut deridet aut errat non enim fieri potest, quod qui o derisioni. sciens in veritatis excessu laudibus elevat, sentia illa que scribit. nec illi veri derisoris effugitur nomen per quem aliquis, calcata veritate laudatur. Si te per immortalis Numinis maiestatem adiurem, ut falsa tolla ex his que de me tam blande tantaque cum Io copia tamque ornatissime collegisti, quid in eis laudibus remanebit nimie autem impudenti est de commendationibus cum
re ineptum pondus ab otio et libellis
C quos inter inglorius ultro delitesce- bam extorsit utque verisimilius Au- si gustini voce deplorem, cum SSem si indignus rem me Osuit ad am- plustre D. 'epistola unque, Omeque C nuperrime insegna, fu det-tata a Ravennate non appen cheegli, hi amato in Padova a France- sc Novello, assunse la diregione delia cancelleria carrarese. Or Oi Sappiam che ella primavera el 39a Giovanni continuava a reggere lescuole udinesi bibl. Civica 'Udine, Libri camerar com Utini XLVIIII, c. 23 B, Iaaprile; cf. TIRABOSCHI, Storia delialetler ital. V par. II, p. 96O ;d'altra parte ci si attesta cf. RACKI, Op. cit. p. 77 che de '94 egii fungeva gia da cancelliere ad OVano. Parmi unque naturale it conchiudere che Giovanni, itornato presso it Car- rara ella seconda meta el 92 abbia scritto negli ultimi torni di queli annota sua lettera e che, essendosi l . affrettat a rispondergli, a presente de ' a uoi diritto assegnarsi alas zembre delPanno medesimo. Non v go infatii veru motivo per OSticipare 'un anno i cominciamento de rapporti fraci S. e GiOVanni, S- Segnando te loro lettere a I 393 it chede resto si polrebbe anche fare. Gia ripetute volt c e accaduto dinota come Coluccio, calcando leorme de Petrarca, improverasse iproprii amici, allorche questi, ScriUen- dogli, si valevano de cerimonioso si votis in luogo de classico C tu , che egli adoperava con tuiti, nones clusi i principi ex ponte fici lib. I, ep. XIII, I, 3 S lib. IIII, p. VI, I, 2S9; lib. VI, p. VII, II, 62 lib. VIII, p. VIII, II, 394). Come cogit altri cosi
si contenne egit con Giovanni a RaVenna; ma OStui, punio OrSe unpoco sui vivo alle critiche de nuovo amico, ' incaponi a dilander Puso moderno. Di qui una disputa che, in cominciata colla presente, Si pro- lunga per attre re epistole XI, XVI XXI di questo libro), ed a dato Opportunita a due avversari di traitare a fondo Pargo mento raccogliendo pro e contro Pus de Coo B una serie di falli e di testimoni ange, che perta storia et Pepistolograsia et Peta di
422쪽
4o EPISTOLARIO illo loqui, qui se cognoscat quemve supra Veritatem Sentia pre-ζό ό.ά ό μμ dicari. Scio quemlibet placere sibi facillimeque, cum delectemur laudibus, nedum cupere quod vera sint, quantum in nobi S St, quecunque, licet falsa dicantur; sed quod credantur ab aliis, licet
etiam omnino non insint, nosmet decipientes optamus nimis equidem placet honor, quem, cum sit Virtuti premium, nunqUam nobis recusamus oblatum. Sed cum omnes laude nos OVeante ita se hi oda OSque Xtollant et inflent, sine modo vel comparatione plus ab
ficiunt que de laudatissimorum attestatione Iromuntur michi egi per non di Vero, ouod non an virtuti quam nature tribuo, nescio quomodo Io
iό. ' ' ' Sta non placent, nec unquam adduci potui quod cuperem etiam de veritate laudari cumque predicationes istas adulationum genus reputem, ubi Propertianum illud: tutum nullis credere blandiciisl onon sum, mi Iohannes, Atticus Themistocles, cuius animum e Isgimus adeo laudum desiderio fervuisse, quod interrogantibus cuius Vocem esset gratiSSimam auditurus, respondisse tradatur illius, qui merita sua illustrius celebraret ' nec mirum quandoquidem eum sic gloriosum Marathonis certamen triumphique et splendor nominis coetanei sui Milthiadis decoquebant, quod quasi alterius o gloria sibi famam auferret, vi Somnum noctis tempore capiebat i .che se era scusa Greculorum velim sit ista cupiditas et insolentium Romanorum,
Gyςς ς ψm'Ri quos tam ardenter extinguibile lumen glorie delectabat, quod etiam moderatissimi duces secum poetas ducerent, qui rebus a Se gesti Seternitatem carminibuS, ut eorum ferebat Opinio, concinnarent. Shines Fulvius bello quod cum Tiolis gessit comitem Ennium habuit AE , quem et contra CarthaginenSe pugnans superior Afri-
I. R que me a. quandolibet I-3. y laud. del. 3. y capere CHMII dicuntur in creduntur ab iis .m non corretio in nos . I ponuntur II I 2. I de ver et laud. cup. 4. Qui si arresta ep. in ἔ. 16. M seruuuisse sic I7. M traditur 18. Per quandoquidem, da m I. In M somnum e riscruto in partea'altra mano. 23. CH inextinguibile lumen Ν nomen 24 uda a se gest. inrasura. 26 Le parole ulu bello quod sono in Mi rasura 27. M reca pugnan in raSura.
423쪽
canu S, teStem imo reconem futurum rerum Suarum, Secum
duxerat ' ; Ennium, inquam, qui fuit adeo gratus toti familie cipionum, quod inter Corneliorum sepulcra mortui cineres conderentur sic et Pompeius Magnus Lesbium Theophanem, qui res S suas scripsisse fertur, militari pro concione laudatum civitate donavit, ut non Mitylenu inscriberetur, Sed quod gloriosius erat, Romanus sic etiam et Lucullus Cordubensibus poetis, quorum pinguedinem nondum Lucanus et M. Anneus Seneca, ille Phar- salia, hic tragico Oatu luStraverant, delectatus fertur Decius Io vero Brutus Acci, et alii aliis, quos longissimum est referre:
inter quos mirabile fuit illitterat severitatis virum C. Marium Arpinatem, cui glorie fuerunt Iugurtha captus domitique, imo deleti Teutones et Cymbri, L. Plotium dilexisse, cuius, ut Ciceronis
Verbi utar, ingenio putabat ea que gesserat posse celebrari si Ι adeo quidem omnes ad unum erant glorie studiosi, ut nichil quoad illam attingerent recu Sarent. nec obstitit illi aut ipso compescuit, quod huic hominum generi adeo non SSet honor, quod eidem Fulvio Nobilior severitatis plusquam censori Cato veluti probrum obiecerit quod consul, ut diximus, Ennium secum in Elo-ao iam provinciam adduxisset 7 hanc is itur laudationum prurigi gi lygii fu dol
nem Graiis Romanisque et ceteris gentibus, quibus dulcissimum ' fuit pro gloria mori, Sine contentione relinquo. michi vero christiano homini absit, ut glorier in scientia que inflat ' vel in aliquo race disdicevole
preter quam in mediatore Dei et hominum, in cuius nomine 2D Sumus ad spem Vere glorie per regenerationem baptismatis adoptati. scio, nec me decipio, in me nichil meum SSe laudandum, .u
I. imo in Ame in rasura. I. As sepulcro e condirentur Ν scriberetur I. uomelle et I-9. M Marcus e Pharsalica S. I illustraverunt CHM non anno cher initiale di Decius o. vero tu rasura. 13. Polocium I5. Det M parte di quoad e in rasura. 6. M. da abnale di atting. in rasura. 7. Le lettere uidi huic son riscriti inm generi e in rasura. 9. M obierit e da in e ' di Et in rasura G2. In Misero e in rasura. 23. In f homini in rasura 26. decipis
424쪽
che non si dono divino; che Iddio sol- tanto e quindi de-gno di lode. Fra i contraS- segni 'onore, che Giovannivolle daris gli, a notato pol con meravigilal uso de a voi nche tun sempiodi classico scritioregiustifica.
cui, si delirans gloriatus fuero, Superi latonat apostolice reprehensionis oraculum quid habes, quod non accepisti si autem accepisti, quid gloriaris quasi non acceperis noli ergo me laudare, sed illum, si quid per me vel in me dignatus est facere secundum dispensationem infinite sapienti et bonitati Sue, a quo mecum tu pSe accepisse me nosti illis laudibus aures libens dabo si perpendero eras, condelectabor dono gratie Dei mei; si quid autem videbo deficere, cupiam et plenis Votis XpOScam
atque conabor essicere, quod eius gratia non sit in me vacua vel diminuta conabor, inquam, essicere, me gratia sua reddendo Ovoluntatis eius minus inutile quam O ter instrumentum quanquam agnoscam omnibus me meis conatibus nichil esse, sed ipsum solum quod voluerit qui incrementum dabit Deus λ . Inter honorificentias autem, quas michi tribuis, miratus sum quod me fueris pluraliter allocutus vidisti, sicuti scripta testantur 1 tua, non paUca dic, queSO, quem antiquorum adduces, qui non
amicum dicam vel pares, sed etiam dominos et mundi principes non singulari numero compellaveriti lege Hieronymum, qui tam mellifluus fuit in epistolis lege patrem multe venerationis Augustinum, qui non familiaria solum, sed seria suis epistolis o explicavit AE . lege, precor, germane severitatis Ambrosium lege Gregorium atque Sidonium lege fontem eloquenti Ciceronem Pliniumque Secundum lege, si forsan totus Venit in manu tuaS, . Symmachum, vel saltem quantum eius vidimus defloratum si
alle sue epistole, cosi gustate et medio evo es anche et rinas cimento. 4 La tendenga in sant' Agostin atrasforma te lettere in dissertagionie in sermoni e notata anche al-PEBERΤ, p. cit. I, 247 gg.
ron, codici che comprendevano in-
delle epistole di immaco numerosi
425쪽
DI VOLUCCIO TALUTATI. O9 considera Senecam et alios, qui istorum temporibus inciderunt, quorum alique presertim cum Augustino, Hieronymo et Cicerone permi X te reperiuntur epistole lege, si libet, Ausonium quem dabis qui pluralitatis adulationem exhibeati postquam Vero te
S tot et tantis emulum X hibes, postquam vetustatis sobrietatem e Perchesiovanni,
neraris et sequeris, cur ab illius institui, discedis si modero 'appros im alla
norum lascivia, sique imperitorum nugi essuere S, Si non SSet in '' b 'Esr'. stilo tuo illa dicendi maiestas, quam habuit erudita vetustas, a d., bd. terer equo animo te moribus nostri temporis vivere et molliciem Io dicendi morumque serviles lia blandicias permiscere nunc Vero, cum loquaris ut prisci, cur etiam non vivis ut priscit cumque milites in castris eloquenti cum antiquis, cur quasi perfidus transfuga blandiendo loqueris cum modernii ego quidem facilius tolerarem te loqui more nostri temporis et Vivere con Sue-IS tudine prisca, quam quod ite prisce morem deseras et loquendi facundiam insecteris quid respondere. Ciceroni nostro si di he sponde-
ceret mi Iohannes, qua mea regula quo Ve meo moveris exemplo, i QRς, . di i lo
ut ad unum scribens, quasi litteras ad senatum dirigas, illum pluraliter alloquaris non potuimus rempublicam contra Cesarisa arma defendere; congruitatem autem ac libertatem loquendi scribendique taliter tutati sumus, quod, cum ibi cuncto defereremus honores et cum iure patricida patrie vocaretur, sal Vatorem patremque patrie, quod michi nomen libera Roma detulit, duxerimus appellandum; nunquam tamen huius locutionis prestigio superbissimas aures a Sua curavimus delinire et quis Si tuus iste Colucius, cum quo non aliter loqueris, quam si Sermonem ad populum faceres Θestne unus vel plures si plures, cur in ultimo littere tu calce
. vero At, non . N imperatorum temporibus corretto I 2 CHOmette cum antiquis 4. CHM tollerem I 4-15. consuetutidine I 5. prisc. it. 8. M ad sen liti. o. I loq. lib. I. M a sumus in rasura. CHM5 deferremus; a in corretto 22. salvatorem manca in tu ilici Ss.
Germ. hist. auctor antiquis s. probabilmente appartenere OteStat. VI, par. I, Berotini, MDCCCLXXXIII. Seconda categoria. luccio Salytati, II. - Ο
426쪽
4I EPISTOLARIO dixisti valete virorum electissime nota convenit illud ultimum verbum tuum pluribus, Sed uni solum. Sin, Ut reor, UnUSeSt, cur Verbi atque Vocabulis ubique pluralibus usus ei fac quod deleatur extimum ex illis litteris epigramma quis discernet quod uni solummodo scribas quis non putabit scribi debuisse Valete, Abbandoni que virorum electissimi non ele ctissime inepta sunt hec
b et Ue cum Sine Soloecismi dic non queant, nec possint nec VςVψὶς ψὶςςὲβ Qi deceat honorificentie studio vel imitatione consuetudinis excusari. Ebi Sed iam ego tecum loquar queris meam amici clam, mi βψ ' 'ςyyy', Iohannes, sibique paras aditum per blandicias allocutionis et Iolaudis inter que cui fieri potest, ut id quod obtulisti prestes; caritatem, videlicet, ut inquis, de corde puro, conscientia bona et fide non ficta Θ quid etiam Θ te rogasti acceptari in amicum vel, si id nimis esset, in notum, ut verbis tuis Utar non fortuna, que ima quidem est, non opibus, que nulle sunt, nec ulla de IInique virtute, que in te fingi magis quam inveniri potest tune
Sine Virtute, cum caritatem, que Virtus Virtutum St, imo que omne Virtutes est, tot comitatam virtutibus obtulisti ego veroeli egli e pronio in ista caritate, in illo corde, in illaque conscientia et fide, hoc
est in virtutibus omnibus, te non in notum, qui ignotus SSe Onon potes, non in benivolum, quod omnibus debetur, non etiam in dilectum, quod levius quam tanta res exigat arbitror; sed in amicum, quod Summe perfectioni est, accipio et amplector, o
quale a sua im feren tibi manSurum amorem, non tamen amici clam, quam pre-
βς0xς- Stare posSunt solummodo virtuosi sed cimici clam illam, quam a Simperfectio mea potest, ut modo me atque mei utari ut tuiS. amantiSSimu ero profecto tui, conabor etiam ut iure nominari Valeam et amicus quod si non succedet, imputes tibi, qui minus explorate rem tanti splendoris ubi reperiri nequeat postularis. Μ questo et meis, Si me vis quod te putem amicum et nominem, laudibus et o
427쪽
DI VOLUCCIO SALUTATI. II abstineas et scribas ut tini, qui utinam et hoc sic facere liceat, quod dat odario, e che
mendacio non arguaris etenim fateri non audeam quod sim OndR ς .QVR, unus tantum micta sentio deficere etiam ad illam, supra quam michi tribuis, unitatem. vale felix ita cura quod poSthac non habeam tecum de talibus disceptare. si per res enim vel me a altriment tem il
centem XPeriere Vel quod me non est consuetudinis invehen n0n ddirixxur il
tem Florentie octavo kalendas ianuarii. Parce si librarius meus non polite, sicut oculi delicatiore exigunt, exemptavit. alias, Si qua nobi scribenda fuerint, restaurabo.
Io Tuus Colucius Pieri de Salutatis immeritus cancellarius flo
1 Iohanni de Ravenna Conversano. MULTA scribis iocunda, seria, ponderOSa, Vir inSigniS, frater et . . b 'ii, j. amice harissime neque enim tristis vel tetrice severitatis esse lolio lung e
possunt que ante compositionis dulcedine tantaque cum digni ' μ' '
tate compacta sunt Sin autem Velim ad Singula reSpondere, non e tale chera ibat-
a dicam pro maiestate scriptionis, sed pro rationum Veritate, qua non un lettstra,
tam probabiliter tamque essi caci subtilitate connectis, in longum
1 At improveri amichevoli mos stesso alla accia 'adulagione, chesigi dat . elPep. X di questo libro i S gli aveva, a suo iudigio inglu-volle, comerata si disse rispondere it tamente institia. i S. era troppo Ravennate e pur ac condiscendendo vago di imane vittorioso in missatiead abbandonare uso et re votis ne epistolari contese perche si traiienesse rivolgersi a Coluccio in una seconda dat confutar liuovi argo menti detra- lettera che ii cod. Magii ab ech. cita mico egit ri prese quindi a polemica conservata e moi pubblichiamo mel coli' epistola che egue, a quale sara P App. XII, tento dilandere 'usanga senet' altro Qx assegnare ab labbraio moderna, ch'egli Veva credulo con detranno tesso a cui Vedemmo ap-Veniente eguire, e purgar instem se partenere a prima.
428쪽
4I EPISTOLARIO series, non pro modulo communium epistolarum, sed voluminis ad magnitudinem protrahetur duo tamen, que principaliter Videris intendere, mens Si tecum, poStquam in hoc litterale certamen incidimus, disceptare non contradicendi studio, Sed ut Si fieri potest, veritas possit in illis, que nescio qualiter michi consentis simulque destruis, reperiri primum ergo, Si recte com-Che alla doman memini, cum ad Unum Sermo dirigitur, disputavi blandum et vi
sentito, Scribendo ceSSiSti, me singulariter alloquendo, quod id te cum pudore fecisse respondeas, non quod equum ducas, sed quod ita 'oma solo per cor michi placeat atque iubeam; magis, ut video. gerendo michi
.uoi desideri Orem, quam quod rationibus movearis quod autem blandum censeri debeat hoc latralitatis alloquium, cum temet teXte, honoris gratia sit ab omnibus usurpatum et a veritate discedendo pro- Eppure non si feratur, non ideo quomodo debeat denegari. blandum enim a S
dopera i quoi est, ni fallor, quicquid citra Veritatem conceptum mulcendis au
0 g, ribus adhibetur blandum est quicquid plus quam oporteat nos delectat blandum enim malum, luxuria, ut inquit ille R blandum, divenula pur trop- deS mulcebre, quodque supra debitum iuvat; adeo quidem non
dominorum solum, quibus pro potenti maiestate cuncta licent; onon hominum, qui vel in dignitatibus sunt vel quibus post illarum titulos elatio quedam tumorque remansit; non parentum, non senum, quo ut parente vetu Sta coluit; Sed omnium prorSus aures delicate sunt, ut iniuriosum quodammodo videatur, Si quem ingularis numeri verbis aut vocabulis alloquare ' qui quidem error asche alunt popoli adeo, corrupti moribUS adole Vit, ut alique nationes Singulare pro-I CH serie I-2. R ad vol magn protr. Et infra sto. E qui s'arrest in essol'epistola M ad vol magn. 2. CH melle ad e scrive magnitudine . mensqΝ meum . M peperiri corretio in reperiri ergo Ν igitur uite o CH pondere II-Ι2. michi mor ger. 5. I mette enim I 6-I7. M Curibus corretio in auribus I9. M reca quodque in rasura. I. M a in Opra rasura tuti i codd. sol dignitate 24. In M si e in rasura.
I VAL MAX. p. cit. IX, I, 1 mail uar a tota anter de gent ligiesto non a genim , ensi re etiam D. 'Om VOS- et e tant en Zalge que a Merit it conto di lavvicinare re si hom partava estier coma digen: a questa asserina gione det S. quella Dieus te sal cel a cu homo delle L sta' Amors v. p. Id, nota 1h: si diri se reputaria per enjuria n/c.
429쪽
nomen, quod, cum ad aliquem loquimur, adhibemus, taliter omnino dedicerint, quod in diomate suo vulgari nullo modo noverint tu pare ignorino rufo
proferre δ quod si pluralis numeri vocabulis alloqui, sicut tu Nascon a io
sentis, urbanum et humile sit ex parte scribentis et quantum ad ne partare melio
eum cui scribitur attinet, honoris, ut tu et illi cogitant, Xpressivum cur de semet in prima persona loquentes pluralem numerum usurparunt Θ Si enim pluralitas hec honorificum est ad alium, sibimet illam attribuere quis non videat esse superbum audi fri' dim0 xxgn
Gallicos, qui veluti parentes omnis urbanitatis esse feruntur, audis Gallicos, inquam, de se Vel alio alloquentes nonne quodammodo videntur his pronominibus ego et tu in singulari numero
carere, cum Vulgare Suum Xprimunt, quo latinitatem extinguere corruitori de la
moliuntur sed in hac materia aliud est, quod homines faciunt,
2. CHA didicerint in dis in astιra suo vulgari nullo modo . At alloqueris . Le ultime due lettere a 'humile e sit in in rasura In cur de semet in e in rasura I. abnale di usurparunt e in II in rasura. 7-8. In M leparole id tum sibimet son ritoccate Io In Mi s di se in rasura I3 Mdis quod corretio a qui
i Allud equiit S., come si rileva da
quanto SOggiunge subito dopo, in modo particolare ai Francest; macla tendenga ad abusare et u votis era ne medioeVo improverat anche a Lombardi, come testifica F. SALIMBENE, Chronica, Parmae MDCCCLVII, p. 4Ο8 C LOm- bardi non solum uni puero, Verum etiam uni gallinae et uni merulo di- cunt ori, et etiam uni ligno , Veroe che instem ii faceto raticello si fabesse di uelle popolagioni,che partandodava de re tu in ulti, α sicut faciunt illi de Apulia et Sicilia et Romani qui imperatori et summo pontificiu dicunt tu; et tamen appellant eumst dominum dicentes tu me S Ser D. Lo tesso vigio lasimava secolo
prima alpin circa come proprio degli Inglesi NIGELLO, Speculum stultorum in WRIGΗΤ, The angI0-latin satirica poetsand epigrammatist of the wel th cent. , London, Ι 872, p. 6 :
Wessat et dringail, necnon persona Se- uncia, Haec tria sunt vitia quae comitantur eiS.
a Contro lain pluralis locutio, quare uni loquendo mentimur D aVeVa algatala voce giamet secolo dodicesimo 1g-TRO DI BLo1. Opera omnia in MIGNE, Patro lat. o. CCVII, p. XV, c. 8h; macie furiate de dotio uomo non aveVano sortito flatio verun presso isuoi compatrioli angi in Francia i so- lecismo che ava tanta nota anchea S. ne se colo XIII 'era radicato
profondamente cf. Hisi ire litier deIa France, XVI, 43 XXIV, Os), quasi a iustificare Passergione big-garra di aolo di Bernardo, ii quale in certa sua lettera a parmigiano Michel degli Alberti Propugnatore n. s. I, 337 accus i Galli 'aver dato vita a cos detestabile Sanga e si la-gna che i ombardi abbiano facil-
mente accolla, abitando un aes aiGalli confinante. Quanto caratteristico de Frances sembrasse tu tardiagii scritiori loro queSt' uso, o Stra una curiosa pagina de buon As- UIER, Le re herche de a France, Paris,MDCXXXIII, iure huictieSme,ch. IV,
430쪽
aliud est, quod debere se facere convincuntur et sine calumnia quidem, nisi consuetudo prisci tempori morem Optimum corrupisset, Sermo procederet, Si Singulariter ad unum sique ad plures
Lanuo' form pluraliter loci ueremur. nunc autem novam syntes eos formam
s in gramatice licenti palliatione recepimus, qua disproportionem G
i g 'NU' 'ς' numerorum propter honorificentiam excusamus quod qui primitus induxerunt, gramaticam, que cunctarum artium interpres et ostiaria est, de numero liberalium studiorum turpissime sub Stu
lerunt, facientes ipsam, cui tantum honoris dedit antiquitas, quod .rq ό όiti jόh princeps beralium artium poneretur, sicuti mancipium, dominis Io
u. Πῆς 0rxigkRRς' et ambitioni blandiciisque servire quam si in libertate, qua fuerat genita, prout decuit, SSeruiSSent, nunquam mortalium genus ad tam corrupti sermonis aSsuetudinem pervenisset non dicas igitur in huiuscemodi vocabulorum ordinationibus et iuncturis soloecismum non committi, si gramaticam consideres preceptivam. IJ nam de permissiva novimus hec et alia vitia per figuras locutionis,
1. Ν omettono se I-2. M a parte di calumnia e quidem in rasura. 2. Me
pristi correti in prisci . M sique in rasrtra. 4. I sinteos sincestos e in margine formam 5. M a in rasura in gramatice e cos recipimus sic e disproport-8. da de num in rasura Io AF dom manc. II. M a in rasura quam Si in lib. A I fuerit a 3. I sermomo sic pervenissent Ii-I5. sologismum 6. Alde- permissiua; si staccato.
divenne a re intosis , una elle in C devon haver qua natural orde esque si figurae constructionis , he si re de dictio qu'el nominatius 'a corderaggruppavano sotio a denominaZione gram so Ver en nombre et en per- generi cata si alleotheta THUROT, si Sona, et adjectius e Sustantius en caS, Votic et exlr cit. p. 233 Igg. Per re en endre et en Ombre e relatius Pautore delle L DTAmors, testo gram si a son antecede en Ombre et enmaticalmente moli, importante, ad si gendre . . . e cant inqueSU Ordex Seonta della ridicola veste allegorica che re renca cove que Ita ScUZat per