장음표시 사용
21쪽
V fragili scopulis illis est lintne Caphareis
Mergitur ut Geris obruta 'p's quisl
Milti hinc circunstant Sygae,mide inde Chi biles: Desuper horrendo fulmine cuncta tonant. Nimbosae obscuro glomerantur in aethere nubes: Et crepat esse grandinis imbre polus. Aera si fundit densis Libitina tenebris, Et mors Letheos a pavore furit. Nulla Pharos portu ublato lumine mons,ut Nullaque in incerto littore posias duc
Deus,ex alto qui destucit omnia cario ,
Eximate vasto transbu soluta salo.
V gmsecuro tranPilia per aequora curse Pendula firmato carbasa remigio. Appulimus terrae' tellure incommoda milli, Milti habitant noxae, mille pericla latent. Ingredimur circo tragicique theatra doloris Plena, ubi sors nobis non magis aequa venit. Seper in excubiis vi Enimn que,Sataniue, Atque intestinaproditione caro, V nos peccat pulsos in retia perdanni, Conficiat questra mors inopina manu. si Δὸ trucibus vexamur ab hostibus o' nos Ddficili exercet sors mala militia. Nec mora,nec requies homini daturiis caput unum 'dique tismatim se mala cuncta rotant. Du nos moesti tenenimale ae ergastula camis, Immess premitur vita referta malis. Non
22쪽
Non mate Silenus Plinio dixisse tyranno. Et cupido verbis in uaseferunt, Vel non nasii homini conducere: Si tumen isium Nasic uta velis quam cies posse mori. Tristia ne miserae videat lectacula lucis,
Fortunae ut ludus ferviat, atque pila. At nos fortunae nomen,cas que negamuN, Stulta molubilibus numina fusa rotis. Nos tutela Dei, nos dextera protegit illa, Sub cuius sceptro cuncta creata tremunt. Nosique voluntati illius Aubmittimus ubi O , Vltro in ad illius flectimur imperium. Is capitis noctis numeratos esse capillas
perit, ' curae cuncta subesse suae.
Sic exerceri nos poscit, ut ina caduca , Et mundi vanas defciamus opes. Ad coelum tota mente agiremus, ubi nos Vita in perpetuum, gaudia vera manent. Linquamus terram quibus est terrestris origo. Atque Epicuraeis qui vitulantum haris. cui nussa a mitiis turgent virtute redempti: Puos nulla aut pietaου, relligisve movet. Sardanapalaeo quos concitat ebria philtro
C pris,m Idalio potus amore puer. Pestis humani generis truculenta voluptasIEt nutrix avidae crapula foeda gulae. Luos Deus aeremae mersos sub Tartara morte ne Erebi, in diro puniet exitio.
23쪽
VM Theodorus Bisius Leodiensis , h mo vigilans ingeniosius, congisset ex icris hiens aliquot hinorias, quae contra luxum in ebrietatem faciunt, barique cuduobus diis Theodoro uae spatri ingenio in arte
nus es, de re literaria meritus optime, petivit a me ut aliquid in eas scriberem, quod adpicturae elucidatione facere in ad lectoris utilitatem pertinere videretur.Tatillum o cis non potui amico denegare; cum in illius gratiam nihil velim subterfugere aut detrectare. Di b bule Uingula in certum ordinem,quem ad Decaloei praecepta accommodavi: addidique reliqua, quae ad absolvendum opus videbuntur necessaria: Placuitque huc tractatum nominare Theatrum vita humanae: quod in eo represtenteturiam ripis,quam pictura, quam variis miseriis O calamitat 2bus homo dum vis subjectus ohcui assiduὸ est conflictandum cum acerrimis ac truculenti mis hossibus,diabolo, me, mundo,ὰ quorum violentia e oppressone sola Dei misericordis ope,mauxilio liberaripolis e BRessim hi benesiuccesserit succedetproculdubio bene tibiplacuerit gratulabor mihi, tibique, Lector candide, debebo quicquid ex ea laudis consequar. Accipe stitur libellam hunc qualemcuque, at eo fuere: infeliciter Vale. THE,
24쪽
Vita hominis tanquam circus, vela anc uod tragici ossentat cuncta referta metus. Hoc lasciva curoleccatum,mosque,Satanque Tristi hominem vexant, exagitantque modo.
25쪽
Theatrum I TA haec quam vivimus mortales, vita dici neutiquam debet ; si probe co- sideremus quatis incommodis involuta sit, & immersae Theatrum est potius omnis luctus, dolorum ac miseriam: in quo nihil conspicimus, quod no sit gravissimum de-lorandum, & molestissimum. Et cum homines ominum causi generati sint, ut ipsi inter se alij aliis prodesse possent: hoc .natura pnescribit, ut homo homini quicunque sit, ob eam ipsam causam tantum, quod is homo sit, consultum velit: cum inter omnes requiratur societas quῶdam. Atque ut magnas utilitates adipisci debemus co- spiratione hominum,atque consensu, sic nulla tadetestabilis pestis excogitari potest,quae non homini ab homine nascaturitit no abs re dictuni sit: homo homini Deus:homo homini lupus.In Vita hac nihil est,nisi propagatio miserrimi temporis.
Sed obsecro,Quid est in hominis vita diu 3 Nihil
sine diuturnum videtur,in quo est aliquid extremum. Cum enim id aduenerit, tunc illud quod prςterit effluxit. Quae ςtas longa estZaut quid omnino homini logum Z Nonne modo pueros, modo adolescentes in cursu a tergo insequens, necopinantes assecuta est senectus Omnia ista perinde ut cuique data sunt pro rata parte a vita longa aut brevia dicunturihorae cedunt,& dieS,& men
26쪽
vertitur; nec quid sequitur sciri potest Quis est,
quamvis sit adolescens, cui sit exploratum se ad vesperum esse victurum Z Sensim sine sensu aetas senescitinec subito frangitur, sed diuturnitate extinguitur.Nihil semper floret:aetas succedit qtati: volant anni, vires debilitantur, corpus sacccscit, sensus hebetantur,sormae dignitas aut morbo deflorescit,aut vetustate. Nihil in suo statu diu manet. Nemo cos dat semper sibi illud stabile & firmum permasurum, quod fragile & caducum est. Quae potest esse in vita iucunditas solida, si res humanas, earumq; inconstantiam serio Perscrutemury cum dies ac noctes cogitandum sit iam iaesse moriendum. Nemini enim exploratum esse
potest quomodo habiturum sit corpus, non dico ad annum, sed ne ad diem integrum. Circundant hoc corpus imbecile & fragile, mille mo bi dolores, cruciatusque innumeri. Animum percellunt, a sua sede dimovent curae, metu S, solicitudines, astectus inordinati, de pastrones infinitae: a quibus nulla ratione, nullo conatu nos possumus extricare,vel expedire.Ingredimur hac vitam lacrymis, sudore metimur,ab solvimus i gore. Et ab hac conditione nemo cuiuscunq; sta tus sit, se potis est eximere. Prima aetas aevi se nescit: media curis obruituriultima senectute mOlesta premitur. Novit paucos secura quies: finis alterius mali, gradus est futuri. Quemcunq; mi
27쪽
num spem, fragilemq; sortuna, & inanes hos ras
cogitationes, cotentionesque, quae in medio saepe spatio frangutur,& corrui,u& ante in ipso portu obruuntur,quam portu conspicere potuerint. O volucre vitae flatu.Quam cito omnia ex laetitia& voluptate ad luctum ek lacrymas recidui. Homines nos esse meminerim' ea lege natos,ut omnibus calamitatu m telis proposita sit vita nostrae neque es. rccusandu, quo minus ea qua nati sumus conditione vivamus.Neve tam graviter eos casus feram', quos nullo cosilio vitare possimus: cventisq; aliorum memoria repetendis, nihil accidisse novi nobis putemus. Levat dolorem comunis quasi legis,ic humanae conditionis recordatio. Praeter culpam & peccatum homini accidere nihil potest, quod sit horribile,aut pertimescedum. Cum enim culpa caremus, quicquid a ciderit , placate & moderate seramus. Necessitas ferendae conditionis humanae, quasi cu Deo pugnare prohibet r, admonetque esse nos homines: Quae cogitatio magnopere luctum levat;esscitq; ut quicquid nobis acciderit, fortiter ac sapienter toleremus.Ratio impetrat,quod dies impetratura erat:nempe consolationem, ac luctus diminutionem.Stulti enim aliter ferunt inveterata,aliter recentia. Sensim ac pedetentim progrediens dolor extenuatur : non quod ipsa res immutari soleat, aut possit: sed id quod ratio debuerat, usus docet minora esse ea,quae sunt visa maiora.Quic
28쪽
quid nobis contingit, Dei providelia nobis evenire statuendum est sine qua ne capillus quidem& nostro decidit capite ; Nu meratos enim capil- los capitis nostri Christus asserit: it nos ab angustiis nimiarum curarum extrahat. Omnes nostrae
solicitudines in manu Patris coelestis reponendae sunt. Is benigne nobis providebit de omnibus necessariis. Nolite soliciti esse in crastinu: Qua ' Mas ,rite primum regnum Dei,& iustitiam eius, dc reliquo ad vitam necessaria ad iugcntur vobis. Scit enim Pator vester quibus rebus indigi estis.Vt secunda moderate ferimus, sic no solum adversam, sed funditus eversem sortunam placide ferre debemus. His codita est vita nostra dissicultatibus, ut nihil sit a doloribus immunenn ea enim Deus optimus maximus comorandi nobis diversoriu, non habitadi dedit. Quod & Gentes qui Dei notitiam no habuerunt, aut saltem perexiguam) intellexerunt, turpe est Christianos nescire:aut Dei
monitis no obtemperare: qui assiduitate calamitatum,quibus nos urget, ab amore huius vitae nimio nos divertit. Praeclare Socrates Axiochum a Piato metu mortis abducit, comemoratione miseriarum, quibus mortalium vita referta est. Id enim
temporis exiguum spatium quod vivimus, nulla in se sui partem continet inco modis & molestis.
sinis dissicultatibus vacuam. InfanS reccS natus reliquis animalibus longe est imbecillior:qui ni- , si solicite tractaretur, aleretur, ac foveretur,st . A 3
29쪽
tim deficeret, omni ope destitutus. Neq; est hominum quisquam, qui aetatem infantiae vita existimet optandam: in qua neque corpus, neque Mnima quicquam habet solidi: omnibus organis ad persectit opus inutilibus. Vix e cunis emersit puerivix ablactatus a nutrice dimittitur,cum se tim a parentibus paedagogi curae committitur Minstitutioni: sub cuius ferula & dissicili imperio
perpetuo vivit in metu:morositatem prcceptoris aegre tolerans, & eius praxeptis sese morigerum praebes,flagris ac minis adactus,magis quam Voluntate:ita ut illi pars hcc aetatis sit quali custodia carceris intolerabilis. Ad adolescentiam postquapervenit, mille affectibus inordinatis, mille concupiscentiis hinc inde abripitur:Et quasi esse nusequus impetu citato in omne malorum praecipiti u pronus sertur: miseramq; hanc aetate vix in iis copos in pernicie corporis S animi protruditi Virilitatem postquam attigit,Deus bone quanta curarum, moeroru, angustiarum,S solicitudinum ole premituri quanto cogitationum variarum ardore,& incertorum consiliorii numero aestuati
ut domui prouideat suae, uxori, liberisq; necessaria procuret. Iam avaritia ringitur insatiabili:Iam ambitione solicita flagrat:nunc suspitionibus,invidia, dissidentia, & opinionibus in diversas partes mens illius abstrahitur: Nihil tutum,nihil securum circa se prospicit.Contingitque sepius,ut quas infinito labore, cura, solicitudine cumul,
30쪽
etitae humanae. 7 verit opes, incendio, naufragiis,hostium incursu violento,aut alia inopinata calamitate momento amittar,fractus animo simul & corpore.Plerumque suorum iniuria, & ingratitudine a dignitate cum turpi dedecore detruditur, in exilium mittitur; aut domi inglorius quod reliquum est vitet chi moerore & tristitia exigat.Quod si concedatur illi ad senectutem pervenire quae nos sive privatim , sive publice vivamus furtim insequitur ni-P.hil in ea aetate non amarum, non imbecillum de debile experitur. Catervatim irruunt morbi,pOdagrae , paraly ses, catharri, & eiusmodi incomoda, quae senium semper comitantur: imo ipsa senect us per se morbus est continuus. Diminuuntur sensim omnes corporis sensus: offuscatur visus ; obtund itur auditus ; infatuatur gustus,odoratus deperditur ; membra mutilantur: nullaque pars est in hoc miserando corpusculo, quam Natura, tanquam foeneratrix iniqua, nobis non campat dc eripiat tanquam pignori: ut certi simus de totius corporis destructione& interitu. Ita fiet, ut cum exacte fueris vitam hominis contuplatus, si particulatim quaslibet aetates discutias, invenies infantiam nihil aliud esse,quam fatuam sini-plicitate Iuventutem vanum ardore ; virilitate curarum abyssum: Senectam vero molestum lagorem. AEtatem sequentem prioris esse interitu: dies nostros lacrymis resertos: delicias & voluptates lethiferos esse morbos animi: es ac diu