장음표시 사용
421쪽
creta sunt hoc tumultu, Si aut, quo die dixi sententium, perfecta SSent, et non in diem ex die dilata,
aut, quo ex tempore UScepta Sunt ut agerentur, non tardata et procrastinata, bellum jam nullum habere-
Omnia, Brute, praestiti reipublicae, quae praestare debuit is, qui esset in eo, in qu eg Sum gradu Senatus populique judici collocatus nec illa modo, quae nimirum Sola ab homine Sunt postulanda fidem, vigilantiam, patriae caritatem ea Sunt enim, quae nemo est qui non praeStare debeat: ego autem ei, qui sententiam dicat in principibus de re publica, puto etiam prudentiam SSe PraeStandum DC me, cum mihi tantum sumserim, ut gubernacula reipublicae Prenderem, minu putarim reprehendendum, si inutiliter aliquid senatui suaserim, quam si infideliter. Acta quae Sint, quaeque agantur, Scio perScribi ad te diligenter. Ex me autem illud St, quod te velim habere cognitum meum quidem animum in aciem ESSE; neque reSPectum ullum quaerere, nisi me utilitas civitatis forte converterit. Majores autem partes animi te Cassiumque respiciunt. Quamobrem, ita te Para, Brute, ut intelligaS, aut, Si hoc tempore bene res gesta sit, tibi meliorem rempublicam esse faciendama aut, si quid offenSum Sit, per te SSe eamdem recuperandam Vale.
Planci animum in rempublicam egregium, IegiGnes, auxilia, cοpias, ex literis ejus quarum exemplum tibi missum arbitror perSpicere potuiSti Lepidi, tui necesSarii, qui, Secundum fratrem, si ines habet, quos derit, proXimοS levitatem et inconstantiam, animumque Semper inimicum reipublicae jam credo tibi ex tuorum literis SSe PerSpectum. NOS EXUec-
422쪽
tatio sollicitat, quae est omnis jam in extremum adducta discrimen. Est enim spes omni in Bruto expediendo, de quo vehementer timebamUS. Ego hic cum homine furioso satis habe negotii, Servilio, quem tuli diutius, quam dignita mea patiebatur sed tuli reipublicae cavspi, ne darem perditis civibus hominem, parum anum illum quidem,
Sed tamen nobilem, quo concurrerent: quod faciunt nihilominus et sed eum alienandum a re publica non putabam. Finem feci ejus ferendi. Coeperat enim esse tanta insolentia, ut neminem liberum duceret. In Planci vero causa exarsit incredibili dolore tamecumque biduum ita contendit, et a me ita fractus ESt ut eum in Erpetuum modeStiorem perem fore. Atque in hac contentione ipSa, cum maXime res ageretur, a. d. V Idus Apriles, literae mihi in senatu redditae sunt a Lentulo nostro, de Cassio, de legionibus, de Syria et quas Statim cum recitavissem, cecidit Servilius, complures praeterea: Sunt enim insignes
aliquot, qui improbiSSime sentiunt sed acerbissime tulit Servilius, assensum esse mihi de Planco Magnum illud monstrum in republica est Destini reliqum
Literas tuas valde exspecto, qua ScripsiSti post
nuntios noStrarum rerum, et de morte Trebonii non
enim dubito, quin mihi consilium tuum explices Indigno celere et civem optimum amiSimVS, et Provinciae poSSessione deput SiriumUS, Uam recuperari facile St. Neque minus turpe aut flagitiοSum erit, si
Antonius adhuc est nobiscum sed medius fiduus et moveor hominis precibuS, ct timeo, ne illii in
423쪽
aliquorum furor excipiat plane aestuo. Quod si scirem, quid tibi placeret, Sine sollicitudine essem et id
quam primum fac me certiorem, quid tibi placeat. Cassius noster Syriam, legiones Syriacas habet, ultro quidem a Murco et a Marcio, et ab exercitu
Ego cripsi ad Tertiam sororem, Et matrem, ne prius ederent hoc, quod optime ac felicissime gessit CaSSius, quam tuum conSilium cognoviSSent, tibique
Legiirationes duas tuas, quarum alterae Q. Jan. usus ess altera de literis meis, quae habita est abs te contra Calenum. Nunc scilicet hoc exspectas, dum eas laudem Nescio animi an ingenii tui major in his libellis laus contineatur. Iam concedο, ut Vel Philip pici' vocentur, quod tu quadam epiStola jocans Scripsisti. Duabus rebu egemus, Cicerο, pecunia et UppIemento quarum altera potest abs te expediri, ut aliqua pars militum istinc mittatur nobis, vel Secreto consilio adversus Pansam, vel actione in Senatu GaItera, quae magi CSt neceSSaria, neque meo exercitui
magiS, quam reliquorum. Hoc magis doleo Asiam no amisisse quam sic vexari a Dolabella audio, ut jam non videatur crudelissimum ejus facinus interfectio Trebonii. Vetus Antistius me tamen Pecunia sublevavit Cicero, filius tuus, Sic mihi se probat induStria, patientia, labore, animi magnitud ne omni denique ossicio, ut prorsus nunquam dimittere videatur cogitationem, cujus sit filius. Quare, quoniam Effcere non possum, ut pluris facias eum, qui tibi est carissimus illud tribue judici meo, ut tibi persuadeas, non fore illi abutendum gloria tua, ut adipiscatur honores paternos Calend. April. Dyrrhachio.
424쪽
38 AD BRUTUM EPIST. 22.(22. CICERO BRVTO S.
Datis, mane a. d. VI Idus Apriles, Scaptio literis, eodem die tuas accepi, Cal. April. Dyrrhachi datas
vesperi. Itaque mane prid. Id. Apr. cum a Scaptio certior factus ESSem, non SS EOS ProfectοS, quibus pridie dederam, et statim ire, hoc paululum exaravi ipsa in turba matutinae SalutationiS. De Cassio laetor, et reipublicae gratulor mihi etiam, qui repugnante et iraScente PanSa, Sententiam dixerim, ut Dolabellam bello Cassius persequeretur. Et quidem audacter dicebam, Sine nOStro Senatus-consulto jam illud eum bellum gerere. De te etiam dixi tum, quae dicenda putavi. Haec ad te oratio perferetur, quoniam te video delectari Philippicis nostris. Quod me de Antonio consulis a quoad Bruti
exitum cognorimus, cuStodiendum puto.
Ex his literis, quas milii misisti, Dolabella Asiam
vexare videtur, et in ea se gerere teterrime Compluribus autem scripsisti, Dolabellam a Rhodiis esse exclusum qui si ad Rhodum accessit, videtur mihi Asiam reliquisse. Id si ita est, istic tibi censeo commorandum: in eam semel cepit, mihi crede, non erit: at in Asiam censeo persequendum. Nihil mihi videris hoc tempore meliu acturUS. Quod egere te duabus necessariis rebus Scribis, Supplement et pecunia, dissicile consilium est. Non enim mihi occurrunt facultates, quibu uti te posse videam, praeter illas quas Senatus decreVit, Ut pecunias a civitatibus mutuas sumeres. De Supplemento autem non video quid fieri possit. Tantum enim eSt, ut Pansa, de exercitu Suo aut delectu, tibi aliquid tribuat, ut etiam moleste ferat, tam multo ad te ire voluntarios quomodo equidem credo, quod, his rebus quae in Italia decernuntur, nulla copias nimis magna eSSe arbitretur; quomodo autem multi
425쪽
SUSpicantur, quod ne te quidem nimis firmum esse
volit: quod ego nο SUSPicor. Quod scribis, te ad Tertiam Sororem ScriptiSSe, Ut ne prius ederent ea quae geSta a CaSSi CSSent, qUam
mihi visum esset video te veritum eSSe id, quod verendum fuit ne animi partium Caesaris quomodo
etiam nunc partes appellantur vehementer commoverentur. Sed, antequam tua litera accepimuS, Audita res erat, et pervulgata tui etiam tabellarii ad multos familiares tuos literas attulerant. Quare, neque Supprimenda re erat, praesertim cum id fieri non POSSet neque, Si POSSet, non divulgandam potius quam occultandam putaremUS. De Cicerone meo, et, Si tantum Scin eo, quantum
Scribis, tantum Scilicet, quantum debeο, gaudeο et Si quod amas eum, eo majora facis; id ipsum incredibiliter gaudeo, a te eum diligi.
Quae literae tuo nomine recitata sint Id. April. in
Senatu, eodemque tempore Antonii, credo ad te scrip-BiSSE UOM: quorum ego nemini concedo. Sed nihil neceSSe erat eadem omnes illud necesse me ad te Scribere, quid sentirem de tota constitutione hujus belli, et quo judicio essem, quaque Sententia. Voluntas mea, Brute, de Summa re publica Semper eadem fuit, quae tua ratio quibusdam in rebus(non enim omnibus paulo fortasse Vehementior.Ecis mihi semper placuisse, non rege Solum, Sed regno, liberari rempublicam. Tu lenius, immortali omnino cum tua lauden Sed quid melius fuerit, magno dolore Sensimus, magno periculo Sentimus. Recenti in tempore, tu omnia ad pacem, quae ratione On- sic nοn poterat; ego omnia ad libertatem, quae Sine Pace nulla est pacem ipsam bello atque armis effici POSSCarbitrabar. Studia non deerant arma OScen-
426쪽
tium, quorum repreSSimus impetum, ardoremque re-Stinximus. Itaque re in eum locum venerat, ut, niSi Caesari Octaviano Deus quidam illam mentem dediS-Set, in potestatem perditissimi hominis et turpissimi, M. Antonii, veniendum fuerit: quocum, VideS hoc tempore ipSo quod sit, quantumque, certamen Id Profecto nullum esset, niSi tum conServatu ESSE An
Sed haec omitto. Res enim a te gesta, memorabilis et paene coelestis, repellit omnes reprehenSioneS; quippe quae ne laude quidem satis idonea assici possiti Exstitisti nuper vultu severo et exercitum, copiaS, legiones idoneas, per te brevi tempore comparaSti.
Dii immortales t qui ille nuntius trium illa literae
quae laetitia senatus, quae alacritas civitatis erati Nihil unquam vidi tam omnium consensione IuUdam tum. Erat exspectatio reliquiarum Antonii, quem equitatu legionibusque magna ex parte spoliaraS. Ea quoque habuit exitum piabilem. Nam tuae literae, quae recitatae in senatu sunt, et imperatoris conSilium, Et militum virtutem, et industriam tuorum, in quibuSCiceronis mei, declarant. Quod si tuis placuisSet de his literis referri, et nisi in tempus turbulentiSSimum, Post discessum Pansae consulis, incidiSsent, honoS quoque justus et debitus Dii immortalibus decretus
Ecce tibi Idib. April. advolat mane celer Pilus, qui vir l Dii bonit quam gravis quam constan tquam bonarum in re publica partium mic epistolas affert duas, unam tuo nomine, alteram Antonii. Dat Servilio tribuno plebis ille Cornuto recitantur in Senatu Antonius Procos. ' Magna admiratio, ut Si esset recitatum, Dolabella Imperator, Ura quoqUidem venerant tabellarii sed nemo Pili similis, qui proferre literas auderet, aut magiStratibu red
Tuae recitantur, breves illa quidem, sed in Antonium admodum Ienes. Vehementer admiratu SEnatus: mihi autem non erat explicatum, quid agerem.
427쪽
FaIsas dicerem p quid si tu eas approbasses confirmarem non erat dignitatis tuae. Itaque ille dies
silentio. Postridie autem cum sermo increbruisset, Pilusque oculos vehementius hominum offendiSSet, natum omnino est principium a me. De procos Antonio multa Sextius causae non defuit. OSt, mecUm, quant suum filium, quanto meum, in periculo futurum duceret, Si contra proconsulem arma tulissent. Nosti hominem et causae non defuit. Dixerunt etiam alii Labeo vero OSter, nec Signum tuum in epiStola, nec diem appositum, nec te scripsisse ad tuos, ut Soleres hoc cogere volebat, fal- Sas literas esse, et Si quaeriS, probabat. Nunc tuum est conSilium Erute, de tot genere belli Video te lenitate delectari, et eum putare frUctum ESSE maximum et praeclare quidems sed aliis rebus, aliis temporibus, locus esse Solet debetque clementiae. Nunc quid agitur, Erules Templis Deorum immortalium imminet hominum egentium et perditorum Spes; nec quidquam aliud decernitur hoc bello, nisi utrum simus, necne. Cui parcimus aut quid agimus Ilis ergo consulimVS, quibus Victori-bUS, VEStigium noStrum nullum relinquetur Nam quid interest inter Dolabellam et quemvis Antoniis orum trium 8 quorum si cui parcimus, duri fuimus
in Dolabella IIae ut ita sentiret SenatUS OPUIUS-que Romanus, etsi re ipsa cogebat, tamen maxima EX Parte nostro consilio atque auctoritate perfectum
Tu si hanc rationem non probas, tuam Sententiam defendam, non relinquam meam. Neque dissolutum a te quidquam homines exspectant, neque crudele.
Hujus rei moderati facilis est, ut in duce vehemens sis, in milites liberalia. Ciceronem meum, mi Erille, velim, qUam plurimum tecum habeas Virtutis disciplinam messorem reperiet nullam, quam contemplationem atque imitationem tui. XIII alend. Maii.
428쪽
AD M. TULLIUM FRATREM. ARGUMENTUM.
CUM tempus instaret, quo M. Tullius Cicero consulatum ex lege annali petere poSSet Scripsit ad eum Quintus frater hunc libellum, quo docere fratrem Suscepit, quomodo et quibus artibus consulatum, cujus petitionem proXime SUScepturu erat, conSequi certo poSset. Quare, quamquam ad Ciceronem proprie pertinet libellus, tamen omnium honorum petendorum ratio, quae libera republica Romae obtinebat, ex eo perspici potest. Agit autem primo de perissona, quae petit deinde de re, quae petitur; et tandem de loco, ubi petitur in quibus Singulis fere haec duo spectantur impedimenta, quae ObStent, et rem difficilem reddant deinde, quae Subsidia, adversu ea impedimenta sint comparanda, ut facilius, quo tendaS, eo perveniaS. I. Etsi tibi omnia suppetunt, quae eonSequi ingenio aut usu homines, aut diligentia, POSSunt ta
men amore nostro non una arbitratu alienum, ad
te PerScribere ea, quae mihi veniebant in mentem,
429쪽
die ac noctes de petitione tua cogitanti non ut aliquid ex iis novi adjicerem, sed ut ea, quae in re dispersa atque infinita viderentur esse, ratione et distributione sub uno adspectu Ponerentur. Quamquam Plurimum natura valet, tamen videtur, in paUcorum men Sium negotio, posse Simulatio naturam Vincere.
Civitas quae sit, cogita, quid petas, qui SiS. Prope quotidie ad forum tibi descendenti meditatum hoc Sit, Novus sum; consulatum peto Roma St. Nominis novitatem dicendi gloria maxime sublevabis. Semper ea res plurimum dignitatis habuit. Non potest, qui dignus habetur patronus conSularium, indignus consulatu putari Quamobrem, UOniam ab hac laude proficisceris, et, quidquid es, echoc S; ita paratus ad dicendum venito, quasi in Singulis causis judicium de omni ingenio futurum sit. Cus
facultatis adjumenta, quae tibi scio esse Seposita, ut Parata ac Promta Sint curari et saepe, quae de DemoSthenis studio et exercitatione scripsit Demetrius, recordare Deinde et amicorum multitudo et genera appareant. Habes enim ea, quae nulli habuerunt; omnes publicanos, totum fere equestrem Ordinem, multa praeterea municipia, multos abs te defensos cujuSque ordinis, aliquot collegia praeterea Studio dicendi conciliatos plurimos adolescentulοS, quotidianam amicorum assiduitatem et frequentiam. Haec Cura Ut tenea commendando, et rogando, et omni ratione essiciendo, ut intelligant, et qui debent tua caUSa, referendae gratiae, et qui volunt, obligandi tui, tempus sibi aliud nullum fore. Etiam hoc multum videtur adjuvare posse novum hominem, hominum nobilium voluntas, et maxime consularium ProdeSt, quorum in locum ac numerum pervenire velis, ab his ipsis illo loco ac numero dignum putari II rogandi omnes sunt diligenter, et ad eos allegandum ;PerSuadendumque est iis, nos Semper cum optimatibus de re publica sensisse, minime populares fuisse
430쪽
ut nobis Cn. Pompeium ad ungeremus, Ut eum, qui
plurimum posset, aut amicum in nostra petitione haberemUS, aut certe non adversarium. Praeterea, adolescentes nobiles, elabora, ut habeas, vel ut teneaS,StudioSοs tui, quos habes et multum dignitatis afferent. Plurimos habe et perfice, ut Sciant, quantum in his putes esse. Si adduxeris, ut ii, qui non nolunt, cupiant, plurimum proderunt. II. Ac multum etiam novitatem tuam adjuvat, quod ejusmodi nobiles tecum petunt, ut nemo Sit, qui audeat dicere, plus illis nobilitatem, quam tibi virtutem, prodesse oportere. Iam P. Galbam et L. Cassium, summo loco natos, qui est, qui Petere consulatum putet Vides igitur amplissimis ex familiis homines, quod sine nervis sint, tibi pare non esse. At Antonius et Catilina molesti sunt. Immo homini novo, industrio, innocenti, diserto, gratiOSO apud eos qui res judicant, optandi competitores; ambo a pueritia sicarii, ambo libidinosi ambo egentes. Eorum alterius bona proscripta vidimUS; ο-cem denique audivimus jurantis se Roma judicio
aequo cum homine Graeco certare non POSSC et X senatu ejectum scimus Optima vero cenSorum X-istimatione in praetura competitorem habuimUS, amico Sabidio et Panthera, cum ad tabulam UOS Poneret, non habebat. Quo tamen in magiStratu, Amicam, quam palam domi haberet, de machinis
emit In petitione autem consulatus, caupono OmneScompilare Per turpissimam legationem maluit, quam ademe, et Populo Romano Supplicare. Alter vero(Dii bonit quo splendore est primum nobilitate
eadem num majore virtutes Non; sed audacia. Quamobrem Quia Antonius umbram Suam metitit: hic ne leges quidem, natus in patris EgeState, dUcatu in Sororis stupris, corroboratus in caede civium
cujus primus ad rem publicam aditus in equitibus Romanis occidendis fuit. Nam illis quos meminimus Gallis, qui tum Titiniorum ac di anniorum ac