장음표시 사용
91쪽
AD LIB. DE INTERPRETATIONE. ἐσ
Camo t. Iuni Bas. r. Isin gr. Hilden in vetere versione Latina Videtur utique e glossa in textum illepsisse. Qtiare equidem secutus sum Sylburgium. Cusaubonum , quilliti cincinis circumdederiant. O Ap, oiλωνί ἐστιν Referendum hoc exemplum est ad prius antecedentia, Ac o J ἐ;Tι non ad T et oro . c.
cap Cum equidem ipse aliquando in his verbis haeserim ,
nec forte ortim sensu in innexum cum ceteris inalitis statim perspexerit, liceat ea paucis explanare. Uic Unqile profert ro nen aut verbum, ponit illud, ut signum eius, quod an ina conceptUm habet, vultque conceptionem suam ita vociari. Nomen igitur aut verbum est significans expositiones consutitione dicentis, inqui nonien vel verbum audieris,
is quies t quod quidem indicio est, ea ignificare aliquid;
alia enim, nisi significarent alii quid, a Uditor Non quiesceret,
sed ulteritis inquireret. Cf. Plato in Sophista pluribus locis, in Cratylo Vol. III, p. 23 sq. d. Bi p. O- ω σκμαι, σι Restitui cet pro vulgato tig ἐπω e Cod. Vatic apud Accoram b. .editi Ald Carnot. Iuni Isingr. Milden.
92쪽
v r, OTI OT' Et AHO*AΣl , po trepi; R. T. A. Patet hinc eum verba uncis incluta in Codd. non invenisse. S. 3. υχ, os elim P. Sensius est Oratio, quae vocibus constat, non est significans per se, quasi sit instrumentum naturiali, Utu Ope exprimantur res, vel animo conceptari sed est significans per consensum hominum. Cf. Ain monti argutiae fol. Id, a. .Pac comment di alyt. p. 6y.
S. d. Xσθίλου ο καθόλo In ed. Duvall. ου καθόλου, operarum peccato. S. S. AE erepet petTικω cxFUisse qui legendum censerent, ἀπο*ατικώ, quasi antithesim alichius a tiarinationis, alicuius negationis innuere voluisset Aristoteles, auctor es Ain- mouius fol. a , . in . o. dein nonnullos legisse monet
93쪽
eevo petr Tiem , quod etiam Pacius maluit, nescio qua de causa Vulgatum tamen tuentur vel sequentia in . . Ad sit quoque in monius pilist . . , T Tαἐ TN. Sitas et qUaevi g. interpres in sit perioribus docuerat stipulum AE AAopTn To καθολo CP αίνουσαν o κὰ λου Ita dedi secutu veterem interpretem Latinum , qui haec habet: poni autem asmationem negation dico contradieIOrie, quae ussiversaliter significat, et, eae non universaliter. Omnino lo-cUS erat vulgo corruptiis , artis glossis interpolatus. Ammon. l. l. .edd Ald Camo t. Iunt. Isin gr. Hilden Sytb.
λου. Verba et reti et aut sensti plane destituta uiri, atri subintelligendum est 6 ποκDμένω, quod ipsum Ed. r. a sit.& Sytb. adeo subiunctum habent. Enimvero affirmationem dc negationem, ut sibi invicem opponantur, circI CC msubiectum esse oportere, iam per se patet neqUe tamen, ut hoc loco, ubi Aristoteles de oppositione merae mirmationis, negationis, cuiusque per se sumtae, loqUitur, diserte subiungatur, idem ut leolum necesse est quod adeo in te additum glossam facit manifestam Edd. ac & Du-
κειμένω. En auctam interpolationem, non sublatam DEqui dem auctoritate Codicis praeclari fretus, quem et Us interpres Latinus ante oculos habuit, omne glossa e textu eieci . Osi mei li: θ ωreo: ieetios Post A Codd. q. ut in margine ed Isin gr. annotatum est, redd Pac. uvall.
tere versione Latina, ab omnibus editionibus reliquis; igitur e textu ea eliminavi. S. 6. Tων καθίκου σ καθὴλου Ita Ammon fol. b. lin. as .edd Ald Camor. Iuni Basil. r. Isingr. Hilden. Sytb. Casaub vetiis interpres Latinus : Quaectinque murcoratradierisnes universalium Iuni unitiemaliter . In Codd. q. Pac ut hin edd. ac Duvali mutato verborum ordines
94쪽
hat: nam etniaecla si statim iungendum est cum tria et aere s.
Igitur Tectivo ad exemplum Sylburgii Casau boni uncinis saepivi.
vice gi netera, qta Odria inera expunxi, cum Ammonius fol. 28,
a dii ei te moneat lithid subintelligendum esse, notante iam hoc Casa ubono in margine.
proscce habet crets, parum concinne. petr To τοιούτοu Edd. Ald Camot Iunt. I gr. Hilden singulariter et et Toιούτω. Sed vetus quoque interpres habet in talibtis Equidem in Tose Toιουτοι mendum latere puto, emendandum esse: πιθω αυTM. Nam ni hi antecessit, ad quod vota Toιοίσοι referatur.
95쪽
S. s. O et odiet , Sic recte legit in Ald Camo t. Iunt. Isin-grin. ac Hilden Duvali Alias legebatiir: ύJ Toceto. O dicte Ald Cainot. Iunt. Isingr. Hilden otio disie. Oet dictesAripsi si si Ticx Eaedem trahi rucetis ire; M sed iudicio etiam Sylburgii vulgata lactio et saptior est S. o. la, stupetet i sub b obsunt a SS. Pacii. NixAAci praecTα*ασι; vulgo i ii κατα*ασι; Delevi n. quod molestum erat, nec in edd. Ald. Canio t. Iunt. I grin. Hilden occurrebat; propterea iam a Sylburgio Casau bono uncis inclusum. 'Ri, si iis ic Abest i MSS. Pacii Restitui quoque verba i , ρυglc, quae in edd. Bas. r. Hilden. ac Sytb. Casaub Duvali male exciderunt, cum salvo sensu abesse ne-qUeant. Agnoscunt ea edd. Ald Camo t. Iunt. Isingr. vetus interpres Latinus is non magis asematio vel negatio vera aut tali, est.
96쪽
le Ammonius defendit. Legi minime potest Ap pMvoc pro JHtactoc quomodo enim in propositione ab Arii lotele adducta licet Piκαιο ανθ metro; fieri potest, Ut Si reto pro subiecto Qανθ Oetro pro praedicato accipiatur itinc saltem Aristotelem scripsisse oporteret D pii rei os Praeterea in superioribus semper sit,spωποψ ut subieehim accipiebatur: idi vero , cum de propositionibus teriti adiacenti, Ut Scholastici loquuntur, serino sit, addit Aristotele et Iiκαιοc viZ. hoc ipsum ut teratum adiacens. Recte igitur iam in veteribus Codd. lectionem redip radio in Jικαιοc mutavit Alexander Aphrodisietis, quamvis eam retinere maluerint Herminus, Por playrius, Boethius ut Casau bonus in margine ex ipsis Boethi in nostrum librum commentario Ed a retUIit. Ceterum edd. omnes in vulgata lectione conspirant. Vintus interpres Latinus aut iusso adiacebit, aut non uso. I poetaegi;ETαι. αυτ α Codd. q. Pac. πρόσκειTαι. ConfiAnalyt prior lib. I, cap. ult.
97쪽
Apsi eis Ee,ναι τινὰ Haec verba glossam utique redolentia uncinis secluserunt lain Sylburgius kCasaubonus. S. io. Et si hi Abest si a SS. Pacii. In subsequentibus mihi etiam et suspectum est, nam abundat, bi-.detur a quodam librario post si semel in trusum adiectum esse. S. II. rei sciis laetios Ed Isin gr. repetito articulo aem
98쪽
ectio ab omnibus ceteris QMSS edd. a me consultis; firmatur tamen Codice praestantissimo , quo interpres usus est. Iiulignae etiam sunt Aristotele ineptiae per glossemata illa in textu in illatae quare in tanta interpolatorum audacia hodierno critico haud minus aliqii id audendum fuit. Ceti Cocvλωc Post Lmλω ed Isingr. addit: R Tυχε. S. 6. Aέ γωμ; νυν Edd. Ald Cana Ot. Iunt. λε ομεν. T. etω ού y si Ed Isin gr. -λλ' υ I si . Σκυτρυc Vetus interpres Latinus videtur legisse in Cod.
99쪽
Tu Crpo Tιθρα si et ipεσ2αι φασρι; ora, roesis gic Res i. tui lectionem edd. Ald Itint Camot Isin gr. Hilden vetus interpres Secundum esse vel non esse quae Opponunturile-ge , apponuntur fieri Franatibnes vel negationes vulgo mi
S. 6. ab icti arum Ita emendavit Sylburgius vulgatum g . e sis p. Recte. S. v. ΣυνTreTTgip Ed Isin gr. in marg. συνυπTMν. Και πο*sicrgis Pupia Top Ante Jυpaethi vulgo legebaturoιον, quod tamen abest a S. Pacii. In eodem, ut inin edd.Ald. Iuni Camot omissum est commation καὶ αetro et si , ut supra.
S. I. Tω με die J αTAbiret R. T. A. per totam hanc paragraphuin in coinmatiis IvpreTh s peti, arps stas popsi peti restitui pristinani lectionem casus dativi, quem Attici requirunt, cum praecesserit articulus casu eodem, ni pret
100쪽
cte Duvallius haec omisit. S. 8 tigraphi J, Reposui in ex editt. Ald Camin. Iunt. Is ingr. Hilden pro vulgat Og. Dpmetorum, Ep) Cons Metaphys VII, a. S. s. To,n hocpeteto si pres et L si sit g ναι' , και , sussi omne ii re p sp ουν Sic habent edd. Paris. Eas Sytb. Casaub vetus quoque interpres Latinus: non impossibile esse ambulare, si id quod ambigi et Druse set O ambulabile. Verba in si peti non expressit igitur ea uncinis a me inclusa sunt. Edd. Ald Cainot. Iunt. Hilden et Iopaeeto p αβ i gi ii ριναι, καὶτ εαθi c. i Inracti sus disti p. Hanc lectionem tuentur etiam edd. Isin gr. Pac. Duvali praeterquam quod pro infinitivo αδι si agnoscunt participium repi(ον. Mihi altera lectio praeferenda visa est, ut in Codice veteri interpretis, cuius maxima apud me est fides, recepta. S. E. Upoτε α Edd Ald Camot. Iunt. Isin gr. Hilden. phiepop, substantive. A mpωται υσίαι Monendum est, primis Dbstantus hoc loco non intelligi individua, ut in Categoriis, sed substantias aeternas, i. e. Deum inreliquas coelestes intelligentias. Vide Paci Comment analyt. P. O .