De formis, quae dicuntur futuri exacti et comjunctivi perfecti formae syncopatae in-so-sim

61쪽

id. 2.22. Sacrum Sacrove commendatium qui clepsit c )siti e parricida Sto. Attamen discrimen inter meram sietionem, hypothesin

ἡ annali me ' et id quod jam pro certo prae Sumitur ἡV0Γ-ausset ring saepissime tam subtile et ambiguum est et originali praeterea conjunctis in condicionibus noli tantopere quadrat cum legi praescripti natura, ut, qui originitus fuerunt plativi, abierint in conjunctivos, i. e. in coniunctivos originales, qui tamen Romani fuerunt indicativi qu0d apparet etiam X 0steriore fiat. Xacti Sia. II. Conjuncti via originali S. T. Nullus invenimus sententias irimaria p08itit a8, quibtis conjunctivus riginali vindicandus est, conjunctivus scilicet qui etiam in grammatica latina tralaticia conjunctivus habetur.'

Sunt tamen quaedam sententiae secundariae, de quibus fortasse melius hie agemuS, quod pr0pius accedunt ad enuntiata primaria quam ceterae sententiae Secundariae: con Structionem dico, qua caue conjungitur cum conjunctii onulla particula addita: cui e lixis autem plane idem est, quod αυρ ρ dixis. Loquentium sensibus i dixis pendebat a cave; sed miramur statim qui sieri possit, ut absit particula solita ne, qua indicetur aliquid pendere a fabere.

62쪽

Minimo enim licet, quod Saepius contendunt, interdum in formone familiari ne omitti post cauere. Familiaris niti etiam ille sermo nititur legibus Syntaxeos historicae, non minus quam Sermo urbanus et elegans. Non igitur obscura quadam et inexplicabili lirigua licentia explicare licet omissi illa του ne OSt αυere. Qua ratione autem caue dixis par X isti natur ιδ αυρne dixis Conjunctivus qui est in cave dixis originitus est conj adhortatii us quare interpretandum est: eg et,

Proprius verborum ordo erat dixis ea vel odem Sensulamen, Sed alia constructione originali usurpabatur αυρ ρ dixis quibus locutionibus inter se comparatis loquentibus oriebatur quasi licentia particulae ne arbitrio su omittendae vel addendae, in Sermone familiari ἡ dans te iovi familior' Rie mann Synt lat. 491. Eadem ratione explicandae videntur constructiones qualeSSunt volo nolo, malo hoc facias licet oportet, nece88ρ est h0 facias sine hoc faciam fac cium, talia. Sequitur exemplorum enumeratio, quae, quamvi in grammatica latina non sint sententiae primariae, hic tamen uiam locum obtinent. Isin. 256. cave tu idem faxis, alii quod servi Solent ibid. 25. verbum αυρ sa iS, Verbero. Mil. 1125. istuc cas faxi8. ibid. 245. nisi perdere vis istam gloriam quam habes, caue si faxis.

63쪽

ibid. 4372 si honost conseam te sacere posse, Suadeam; Verum non potest: αυρ faxis. Most. 808. cave tu ullam locci faxis mulierem. Huc. 43. a1 e faxis. locu corrupi US). Aulul. 608. tu modo cave quoiquam indicassis aurum meum esse istic, Fides. Isin. 467 verbo αυρ supplica88i8. ac h. l0 ted opsecro Caue parsis in eum dicere. ibid. 1488. quod di dant boni cave culpa tua amissis Cas. 404 cas objexis manum. Merc. 484. non taces cave tu istuc deixis. Most 523. a1 e respexis, si ge Operi Iput Vidul. 3. cave tu istuc dixis. ibid. l. quam ad sedditurum to mihi dicis diom, Cave

Indria. 753. verbum si mihi Unum praeterquam quod

te rogo . . . . faxi cui H.

ibid. 760. cave quoquam ex istoc excessi loco. Heaut 487. cave faxis non OPUS St, pater. Naevius Corollaria 46. d. Ribbeel . . . . St, taee, cui Hverbum faxi8.

Conj. originalis in sententiis primariis negatii is neg vel particulsi negans quater apud Plautum neque i). Asin. 39. ne dixi istuc. Aulul. 44. ne istuc dixis.

64쪽

Cupt 449. nunquam istuc dixi ne quo animum induxis tuom.

Mil. 283 mihi ne dixis scire nolo ibid. 400T. hanc nil tu amassis mihi hae desponsast. Most 526. me curassis, inquam ego mihi providero.

ibid. 4097 ne occupassis; bSecro, aram i). ibid. 44 15. ne faxi8. Poen. 553. nos tu ne curassi8 SelmUS 'em omnem. Pseud. 9. hou id quidem ne parsis dabo. ibid. 232. nil curassis liquido' animo. Dud. 1028. neque tu me quoiquam indicassis. Stich. 440. neque go te celabo, o quo tu me celassis quod SeiRS. Prin. 62T. sta ilico: noli avorsari ii 'mae te occultassis mihi. Pru . 606. istu ne mihi responsis. Phormio. 42 istoc posthac nomine appellussis Ennius Epigr. 7. d. Mi ille P. p. 85. nemo me acrumis decoret se funera lotu faxit cur volito vivo per ora Virum.

Vurro apud Non. p. 176 0 480 in Hii cholori ditione Petronii W0id mann. 882 p. 93 vers. 304. Sed, Petrullo, ne meum laxis libellii m.

J Non sconfundus At hic vergu p. 36.' Luoido hi apparot noti originalis ilio m in loco.

65쪽

Cie de leg9 24 40 separatim nemo habessi cleos novos neve advenas i) Conj. originalis in sententiis se undariis. Ut. Pru . 348. ita ego illam so pecuniam edepol servem itaque parce victitem, Ut nulla faxim eis dies paveos siet. metuere, Vereri ne. Men. 86l metu ne quid male faxit mihi. Persa. 478. ne metu . . . nequis mihi in jure abjurassit. Heuut 479. nil magis Vereor quam ne quid in flumiratus plus faxit pater Cavero ne cautio mihi est Q. Aulul. 585. cave sis tibi, Ne tu inmutassis nomen Si hoc concreduo. ad h. 598. mihi cautiost Ne nucifrangibula excussit sex malis mei S. Poen. 446. nunc mihi cautiost Ne mea uiset culpa meo amori objexim OI RID. Mil. 333. hic obsistam ne imprudonti huc a se subrepsit mihi. In omnibus hi se sub G . . . numeratis exemplis equidem opinor conjunctivum esse conjunctii uni originalem, non die quod ad formam, sed quod ad synlax in pertinet. Attamon non injuria contori dat aliquis in hisco Xomplis

i Ciceronum o Log g. laudo, quod logo sus finxit ad exemplar logum antiquarum.

66쪽

0tiam formam conjunctivi originalis osso servatam. Si enim nostra formae in-80-sim revera sunt conjunctivi et optativi Oristi sigmatici nihil obstat quominus omnes formas quae singunturo brevi qua vero in sermon latino adhuc sunt conjunctivi existimemus conjunctivos thematico aor. sigmatici athematici. Obiiser animadvortondum formam ' pers sing. in-8im

Poen. 440. o exim Truc. 348 faxim excipiendam esse. Illi conjunctivi in unum conflusent0s cum optativis originalibus, non parum valuerunt ad formas conjunctivi ut optativi confundendas adeo ut in optativo conj. at linguae, breve scribi solseat se in conjunetivo indic. at ling. non nunquam longum usurpetur, adeoque ut ' p. plui'. conjunctivi 38 p. l. ut exacti lat. ling. acceperit suffixum plativi int. Quod autum ad significationem formarum conjunctivi toptativi, qua Romanis erant conjunctivi non dissicii videtur

certa in sententia con Sistere.

Paucis nim locis sex copiis, de quibus mox acturi sumus, quis est quin belgice, ut eos vertat, utatur forma praesentis,oliam si recto se accurat roditor vult et intorpretari formarum vim propriam Nemo, qui accuratius consideret formam etymologicum, qua di te servassint' et di se servont' paria sexistimari non possint, veri similem habebit nisi prolationem significationi formae seruassint X notion p0rssecti logici nisi forte utatur ambagibus fortioris illius putionis dicendi ἡ energiedos ausili uelisV aut perfecti historici.

67쪽

Quocunque modo res se habet, conStat pleraque exempla, qua enumeravi in hisce in Versione belgica pra0ssent modo sempore reddi posse. Id pluribus demonstrare opus non eSt nemo enim etiamsi perneget etymologiam ex oristi formis ductam, hunc usum solitum SSe negaverit. Attamen jure quod videtur, Cors sono usur. IV. p. 566 nos quaedam asser exempla, in quibus conj perfecti syncopatus indicet actionem persectam in praesenti, ἡ die vollenduia in der egelawart ' aut in suturo, si est in die fiat exacti. Assor aut0m locos quales sunt: sin. 43. mihi certumst ec si100ro omnia in me eadem,

quae tu in te faxis. Mil. 624. si te quicquam, quod faxi8, Udet. . . Liu. 3. 64. tum, ut quos sibi collegas cooptassint, illi legitimi adem iugo tribuni pleboi sint. sin. 42. quid me facturum putas si istuc quod dicis

ibid. 70. si quem alium avexit. ibid. 794 sors si tussire occepsit. Mil. 447. quid si id non faxis. Haec exempla omnia pertinent ad optativum potentialem semper tam dubium inissensontiis relativis ot condicionalibus. cf. a . . Dixerit aliquis has sormas, si ceu ratius rod-dor velis vim syntacticam, belgico vertendas SSe: Tul

pla quibus plerique indicant conjunctivum latinum, ma-

68쪽

lim reconsori sub , quo contuli omnia Xempla, quae prae-bsent indicatis uni latinum quaeque omnia admittunt versionem zal sedaren hebben ' de qua signification mox plura

videbimUS. Attamen, his paucissimis exceptis constat nulla, quae semuneravi sexempla, admittere notionem persectivam. B. Formae quas ramni latina existimat indicativos.

Conjunctivus originali S. 40. Jam Capito I. 0moravi me sequi opinionem Bri g-

manni aliorum, formas in-80 SS Conjunctivos origi

nates oristi, quas antiquiorum auctorum plerique sexistimabant formas futuri exacti SyncopatRS. Liibberi l. l. p. l. 0 discrimine syntactio formarum m ero et so si seribit: filio volteron formen seni haltengo oliniich in reine ei tangabe indum si di vollendungiter b0g0ichnoton and lun mit 0gugnam aus in anderohandiungol den alasgangspunkt 0n dem ab dies anderebegitant, bestiuamen. g. b. Capt. 431. Ne tu me ignores, qu0m extemplo meo e conspectu aps esseris.' Aelio itaque

perfecta in futuro ἡυollendun in der et thuris . '' i. o. actio aliqua in tempore futuro porsecta singitur, quae simul ac perfecta est, altera incipit actio. ἡ Die Synkopter ten formon absen diu roin temporale e- deutun nur in or 1 pers sing. capso amaSSO in alientabrigen personen agegen 070ichnen si nocti in edingtbet 0rstehendes sein si orithalion odi, nichi in directe Zei tangabo in futuro, solidern ruchen das evorstehende

69쪽

s0in olei I sum it inem unqu9 einer eisen fui buri Donhypothetis heri chara ter aus.' Indicant igitur, non ut sorma in ro actionem perfectam in futuro antequam altera actio incipere possit, Sed modo actionem perfectum in futuro, nulla ratione habita semporis quo incipiat altera adtio i)Rie mann synt lat. p. 203. ScripSit: 8 p8er marque qu'a n moment donno on aura sini do uiro action V tp. 206. te futur anterieur supra arquor simplement ne action passe par appor is ne prop0sition principale aufutur scripsero petit stro considero ei comm unctoris te transporte dans avenir. L gre emptote en paret eas se subj. oristi aveo P. VBono rem tot igit id bbori formae in s habent quandam notionem hypotheticam, quar obtinent tantum in sententiis se undariis praesertim condicionalibus rarius post ubi ast et relativa. f. Lubberi l. l. p. 84. Utriusque formae Sum perspicimus in loco Cupi. 650 pol si istuc faxis haud sine poena feceri8. Paucis hic agundum videtur do futuro exacto antequam

aggrediar ad Xemplorum in s enumerationem Futurum exuctum originitus carebat notione actionis perfectae. Haec 0pinio nititur hypothesi formas quales amat Hr0, ubi Hr0,lH9Hr0 fecer0 totondero, sinisero non esse forma OriginaleS,

J Indicant igitur formas in s non eine reine eit-angabe': actionis perfecta ante altoram, sed tantum quod L. dicit seinstose '' 8c actionem perfeci tu osso in futuro.

70쪽

sed per analogiam aetas, o qui dem ad analogiam formae Oidero ut si quam aliam formam originalom credere possimus. Videro nim si conjus livus e δ. i. 8-a0risti. 'u i s- lit avedisham, ηδε ,3 α, ME ilico, εἰδε , Jίην. videro viderim. Cf. Bruginan D. M. U. III; Griir. II p. 200. Post indicativos urseoli set oristi confusos forma illaeonjunctivi oristi transferobatur ad formas tantum persectivas quales feci, legi, amavi, unde in formi fecero, legero, amat ero aseobatur notio actionis perseetae ex conjunctivi natura oriobatur noti suturi ex orationis contextu apparebat actionem incipero altera persecta. Inde paulatim natus est futuri Xacti usus illo notissimus et notio. Quae cum animadvertimus, jam hic paucis explicari potest qua ratione et formae sigmatica in-so et formae in-ro, qua fuerint a0risti abierint in perfecta. In sententiis secundariis, quibus continetur notio notionsem primariae antecedens, i conjunctivus originitus est hortativus; conjunctione indicatur vincultim inter sententiam Secundariam et primariam quo vinculo ex conjunctivo hortativo sit conjunctivus ejus quod pro certo praesumitur ἡV0rauSSet lang), qui est indicativus in lingua latina. Exemplum autem quale Aulul. 57. si excesseris aut respexis ego te dedam discipulam cruci ' si quidem recte interpretamur, proprie