장음표시 사용
31쪽
Civitatis Lugdunensis apud ha taxos.
Obilissimi atque Amplissimi Viri, ut in eoamni, in
quo verita aliquam ut tu quippe quae nainseatqemninos,ucissima st Idcm mno internos entia-mma votum Geber certe nes rAm mnium ei e , quotis quot a contentione O di dijs an:mo alienosgerimmequin ero in Re ione atque . Theologia res haec expetenda sit multo adhuc magis, atquc nubi cibi hirque maxime in id assaborant m atque omni ope enit 'dumst, nimo ignorare potis nisqui aut quid chaeiosit, pror ignoret, aut quantam malitassidia imSeligionem inete hant, quaVI ml sm impcdiarat, morentur aut Od. LV. hilo inmen minis tam non inter se disdint qui alia scientia atq- rtes tramini,stiin qui . Thcol iam tractant milito interse iisdeant,acram dolindo utique ex mplo, cum, ut ut cat ri m ime inter se cc mismitterentur, eos inmens litarem secto ira, dg mssim Ararsit, quoi tm tot mpropemodum csscium in eo consistit, ut pacimta Argeli cnit Iacim i me colant caeterisque omnibmsuadeant, atque si sua in si a tranae periculo colendam dictent, ut surpacissi eo qui Dimparin se. Statiu ero porro horum atque inrtim contenccndi inter meri muccxratim tam animo suo Aheri res ex pendat ei os quidem diss irre sntra tib inter senti bisere non experietur sed iihil mutuo inscient ire aut statuere atrocii e Demetero ne, quo non usque prorumpimius qui in radimica Chrisdiana Seligione It ab Alas clivrasm sententiamst qhimur calamis nocentim quam prro inter nos di cernin mura cene in tra Isaeia, odia atque aeterna inimicitia ipse lites A. rae coercini a Resigianis no-
32쪽
precet tu ali adios arcemis, a vid salutem ab ad amus, imo vero ad restes atque exquisitis; subinde Hesspplicia annuentibm nobis caco et e vagistratibivo i nostra promovemiu: estque huyus rei nimis rcce' ad rum memora', quem mi eam Festicare opses silva et seisicra Christi quoties fvidius eis e manu fudi , qui mi is se Chrisiostuduerumta, pietati vi flati Dimbuerantes in centissime semper vixerum neminique nocueris Matthi ne guis nitor remur, Fum pro illis Christis effuderit Hic ero liq/ιoties valde mirari Abbi, quid rei esse possit, quod quum ubique veritat una solum sit, Astas a tem quam maxime derast da semper Geniae . mmem ui in alijs scientus atque artibus resistis , res qtios pudis creto errare suo bissm est, ad rere atque urgere cum nimis Hic persuasissimum sibi habete, proso
merato aliam ex uasentem atque mtocle nouissectentu acrius oderintqucmagis quum nempe fi tactauio videatur Jrenda miram esse, quant consistit in cibus aliqis nobis propinquioremm si ab appreheu sone atque cais nostro remoto Hoc quidems in se habet jam ratio aliqua esse videtur, cur in eo. quod eligioni deditiscire quidem inten
dimus, cohtentionem debeamus foueremibus et maxime cum praeterea A.
Spism siti notitiam nostram ex parte hic solum esse . Deumque nobis ore, omni bis ex aequo dona sua admetiri Sed nimirum hoc praecipue sempre oggeri oleae, errori in Religione plus periculi subesse, ideoque minimu . aut polim nihil alios nos assu indulgere hic debere suomodo nosgerere
debeamira contra eos, qui Religionis animam atque Uiram petulit, de eo nunc hon dicemuis loquam datieris bonus Dem,ut praeterquam quod homines Amtra atque esse debemus , quidquam amplius commune curara
illis habeamus. Sed quod eos attinet, qui huem nobiscum principus Selesionem luperstruui V, qui Fontificiam si 1ωAeisaepta una nobiscum
Cura Uerum, nidem in s mutuo exercere, operam eam commo-GUtegliai Acs,lari, nou volu bri, holumque sententus in rerum quaruU-
ab ri orum nrscrutatione inter sese dissideli C, atque, ut verbo di- iam , a 'estifcia sedligione quam longi is vir, a nobis vero quam minimum absumi, videturnejure merito disequiri poste, quis sit sententia cui errorem pubes pistamis,genim j quoad usique quemque eium sequentem certo amrael, quomse per paenitentiam mmquam ab ea apud Demotu te, , sed citra pertinacIam malitias, atque utrum conscientia reis morsum , aeque sibi rectesentire videtur , imo aeque firmitcr, eadem ne
animi fiducia et integritate eordis ui polo Dei serbo stetis iuea sibi ad extremis quesit stiritum acquiescit, Me t 3 me es quam a
33쪽
strum uda in re ipsi posumo F quod quidem non omnis, ait spe de ea
nobis idetur, Hares dammae, quotidie ad Uersus multa Tatrum Conciliorumque anathemata adspruunus Sed rur sis, ideturne quidquid ad statem praecise credit , peratu, actu hecessarium fit non solum, quaten mertim esI, sed Niam quatenvis necessirium est Inim clare ex Scripturis probari debere, uti omnes, Tirm indocta plebs, quotquot legis c conscientia sua praedicatioue de miseria tu i convicti, salutem uam a Uide sitire incaeperunt, mox illico id inte Cereri adsequi, atque mani
bus quasi palpare posivi, idque sic Iesus Chri , si is ipsi,smoe erbli
citra omnem omnino obscuritatem enuntiaυeri Vcujui autem dogmatis necessita adstatem liquido , per Ficue atque irres .mbiliter inter ipsi Dmet Christianos probari non possit, de eo aut non dideri conteudendum, Aut cum magna placidi te conserendum citra haesionem pacis, qua commune Ecclestiae continetur Vm et xime cum pars alterutraprae teneritu irae conscientiae aliquo usque ulterim sententiam suam promo Uere Non audeae, periculi conscia ubi a littore longim receditur inae certe huju Venerist tita, nunquam in ulla ilia Christiarao concilio aut in dubium Cocari,aut determinari primum debuerimi, cum ante omnia concilia exploratiss-ma, imo omni bis concilijs priora ecfisse debuerint, 'Hac certe ratio
componendorum dissidiorum si adhibita jam olim suis C pauciora schis
malum notaremis temporari sententi que aut praepediendis aut terminandis aliter obviam itum flussit. Traeterea viaeeturnejure merito disqκiri posse, utrum, Nuod propemodum 'tale Theologia est, qualis per accurata atque in fissas S. Theologiam prostentium in Aeadem ijs atquescholis 2 a xpiet es, squae prae inclita omnibus nihil nou piendi libidiane nullibi merum sibi ponunt, I S. Theologia ei invita propemodum
esse cogitur, scholastica nempe ataue spi Q v, immensam perplex sim rum conclusionum exse mutuo pullulascentium atque dependentium set, et cm catenamque ccmplexa rensem egiam necesse sit re horionem esse nugomnium communis statui debe me eorum, quos crvare per eam atque
sibi in peculium sanctum asserere , sine matula beta Deo Opi moe Maximo isum est y ac proinde utrum cum subactis mi iudicis atriue per Ficacissimi capti Theologi in ilutae alicujm quaestionis decissione,(in crim dijudicat onem haud facile admitterent, nisi intermisse, imo millia aliquot muta umem contenire inter se nonposunt, sed potitu eas invicem dirimere atque disparare deprehenduntur , Ecclesia quoque illico, quae Iesu Chrisio colliguntur, aliaue maxima ex parte ex simplicior hominum g nere constant, quorum praeterea non pauci pra occum
34쪽
patiorum suaro quotidianarum moli,e iam quam habentacum atque
a Z yoisi menti ad absitisa hasce disq sitit nec convcrtere non posunt, et tamen nemo hori. m omnitim palute sua periclitaeretur libe/ erit mimmum utrum inquam suos illa Victros atque orate- signanos m. calcos qui sibi invicem Abellam e pusill mittere debeant, statrum De Iib invicem renunciare iti quibuscum quotidie eundem ipsi nisi Iala suili isto Patrem invocant, atque eodem ipso baptisma te ablutae, suo lactem spei in eodem ipsosdei obsequio ambulare, itantum erici gratium pol unt, singunt f Tandem ero videturne etiam hoc merito quaeri posse , quousque in intimos atque penitis os S. Scruptura sensi s ad Aphorismos in Religione constituendos penetrare
re divina sint, nos autem homines simm gloria Dei sit,ssa quaedam occulta habere Troυ. ad simplicita sepe se extricet, unde non extricus subliota e charitas uxta Ap olum adiscre, scientia infer,streque hodie Cuscemodi controversas tractemiu, unde extim non pateat, , nisi Dei ipse e caelo verborumsuorum interpretem' edat, ut olim per
nimis Tummim fini me quod tamen ipsum ferre, coratra qua non multo posI haberemti quae obbceremimalia post alia e uirum vero si Non in Theologia quoque quamplurimast, ad quas m hisper is com sitimur equum sit salvo meliore audicio, sea uxta Scripturas proph Tandi libertate cuique relicti, saepenumero sententiam nos dicere, indeques qui dissentiat, illum placide sirre atque perpeti: qitidquid autem
rimando ex visacrarum Scriptararum lectione eruimis, id omne citra contentionem ad nostram,ra quam maxime multorum aliorum pietatem
promodendam referre non magis expedia L. Credimatius eodem Spiritu duceremur, 'cile idem senshros nos, atque eodem modo Uimatosfire. Urcana Iehodae patefiunt timentibiti ipsum sal as Mysteria Regni Calorum parvulis revelantum, optimas Dei cognitio, imo totum homianiae, timor obedientia Fehotiaesunt Ercita a Contenderes placet, inta
hoc contendamm ut alter altero pientiores m. ex hoc genere cogitationes quamplurimae, cum praeter lachry ma qua sepe ei excutiebant, Tarentis nos ri animum, supra quam quidquamaeiud mirifice exercerent, prosis incredibili sagacitate dissidia amictrum, instrum dissendia hostii m compenuia esie Judicantisi quae omniam hac de re elucubratissima oratione , omnino tracZ UIt ipse accura
35쪽
tusiners atque o modo Ecclesi)ssa emarae minimam interfeci
dent, ad offensionem ac sectarum in Christiaraismo repa .eto a Verruncationem O regni Attichristici destrittitio rem inter te coadunandis Ueri nee qua aut stamus, aut cassim assemper uias cum bouo Deo placide atque arto tesZo a quibu siue qκorum luteres sit nomine, ona Uiter sedulo ue pro A et modulo incumberct , Uaam polim ad hoc rem pererinani, quo Irarum D ei studereri, parce praeman Erat tirus quam
ipsis eam proter Uesivis, quibus se Abeuter sibi rieb re, magistres atque ministis tu Domino , quasi propria laudi velificaus praescripturita sed
contra quam opinabatum, quorundam fortasse nimio et clo in parata raperetur: eccera Eιm est, ut Deos res humanas a mimspraule Tobi s. mi atque Amolismi Viri, Academia nostrae antistites honorandi: Scho vestrae Ecclesiis , ea, cis ide incumbebar, operagra Uiter laborauli bis , no basque pribatim notiem ipsius liberis ei iam ipsis, trit isma utique calam ales premum suum diem clauderat. tque Aci emtaci fidem O Ecclesia quas dixi quiddamus ex reverendi atque colendissi, mi Tarentis nos ri obitu passe sint, utut sententia excellent ut m alti uot Virorum nos minime lateant rectius tamen honesto quodam silentio mo-
deuenos praeterimus, nempe quod in nostra ipsiorum causi testimonium dicere videremur, qui in vestris Amphrimis judici s quae multis argu 'mentis luculanter comprobatiistis, quam libentissime nobis acquiescimus.
suo vero nos pridatim attineg, TIta calamitas uob spotuit. cci Dreluctuosiores eum amisimis Parentem, qui decus atque columen Amitae nostras it. Ea illum atate amisimisi, Tamesiam uum forente neque pro vectiusque adeo utebatur, quin Deo immisum sed ut vulgo i Uitur,matio longiore uti potuisse noJrum ero quotquot sumus, Nemo decimum offitium adhuc aetatis annum excessi , ut rebiu nostri; quisquam nostrum per nos ipsemet de minimum projicere post Tune qui em, cujus iam oli Deo debet V, quidnam tandem omnium nobis deer. tD,quod optare maxime poteramus si institu rione opus habebamus, isse nos iugiter inctituebat, illa animos nostros timore Tomini omnis uepietate imbitebat, ille mores nostros firma te. Si ab ossicio discedebamus, ille nos in gyrum re Vocabit, Si consolatione indigebamis, ille aeos omet consolationum genere constabatur . Atque cerindem diutius illum
nobis superstitem per Dei gratiam habuitemus, si, illo domestico nostro
firmatore in quales arbores Dei benediSpione Accretiissemus er plo ero eo nurac nobis, muta uostrae nobis pes et a conciderunt hortise sium
36쪽
suru selices liparentesti m us memoria non potest non per omnem vitam calcar nobis ad ommm pietatem a creabis mentissimo atque benignissimo Deo visum vestra A A nobis patronossuccentu riare illi, obisque nos in clientelam vestram suscipere. Atque hoc qu dem nomineae ratos nos vestris A. per omnem imm nostram pollicennur, utque non intra flaverba pollicitatio haec nostra consstac, ecce hoc ipso jam illico tempore aliquodgratitudinis nostrae tectimonium, EA. vestris exhibemus Lucubrationes nempe aliquot Retierendi parentis noctri,quas sub EAmplifimis vestris ussiciis in Academia es pra elucubravit, cum partim octoratus titulum post acerrimam promeridianam est pomeridianam dissumtionem suscepturus erat, pro onemque suam auspicaturus partimque cum Rectoris e Magnisci munus depositurus esses, honorifice eo perfnctus Sed maxime declarationem istam, in qua suam de Praedestinatione ceteri que,dgenus articulis sententiam
inti ipsis pro sonis sua labores apud Illustrisimos 'D Ordines luculentissime profissus est tine quantum feri potuit deli sime redditam.
Deus vero nobis concedat ut sicuti devoti simis animis haec nune vobis clualiacunque offerimus, ita quoque benigne quaeso ea a nobis accipiatis. Interea vero Deum Opt. Maximum precamur ut oestras A. A. ab omnibus undecunque malis tueatur ac definisat, Cobisque prolixe in eo
omni, quod Illustris orum Dominorum Orgnum nomine instituitis, quodque vero etiam pridatim unquam suscipietis,prolixi me benedicat.
D. IACORI ARMINII Vetera quinatis Liberi orphani
37쪽
habita a D. IA COA , A1Misio cum publice Doctor
Magnifice D. Rector, Clarissimi, Re erendi, Consultissi
mi, veritissimi Mocti Zmique Viri Celeberrimae hujus cademiae Patres, vos reliqui omnium ordiram Volpites dignissimi, tuque Nobilissima est studiosa juventus, seminarium Reipublice di Ecclesiae magis magisque indies usiorescens.
parum deceat honores hujus mundi , praesertim quos Pompa, adplau- ciuius comitantur, at&ctare, is certe est Ecclesiasticus eo-riim, quos mei ipsius, apud
Deum obtinendae gloriae Zelus totos occupare debet. Interea tame quum laudabili majorum instituto late momnibus bene constitutis Academissobtinuerat consuetudo , Ut ad munus in illis docendi non admittantur, nisi qui publico aliquo: solemni tes
timonio probitatis inscientiae sunt insigniti, non respuit iste sanctus ordo haec judicia publicari modo sancte, decore ' secundum Deum usurpentur: imo unice illorum observationem, tanquam Ecclesia Christi in primis necessariam,expetita de siderat Memor enimjest dicti Apostolici reciso cito mares imponito Lialterius oporis pastoremi Dcirem Ecclesia aptum est ad doctudum, tenacem fidelis sermonis, qui ad doctrinam facit, ut
possit, etiam exhortari per doctrinam A. nam ct cox tradicentes convincere. Ne
minem itaque in celeberrimo hoc consessu tam ignarum arbitror publicorum rituum hujus Academiali aut tam iniquum eorundem aestima torem. Ut presens institutum nostrum vel armirari possit, vel sinistratis interpretari velit. Caeterum quum S hoc in more positum sit, ut in hujus modi festivitatibus Academicis thema ali ot ad Dei gloriam Gauditorum fructiim piamque obtestatio
nem in Domino tractetur,& ego causam nullam videam, cur isti mori morem gerere ex conscientia non
debeam quamquam ad conspectiam
Amplissimi Doctissimi hujus consessus infantiae meae mihi conscius non partim extimescam sumsi etiam mihi thema aliquod professioni conveniens pertractandum, grande, sublime .adorandae plenumMajestatis, nihil veritus edictum Horatianum: Sumite
38쪽
io D. I. ARMINII Sumue materiam vestris, qui scribitis,
viribas, uersate dis, quid serre recusentae uid vale aut humeri. Cui in Theologicis materijs Iocus esse non potest,quae omnes dignitate de gravitate sua omnium hominum, quiu& Angelorum, captum: vires exsuperant, eousque, ut Apostolum Pauluin, qui in tertiuin coelum raptus verba ineffabilia audiverat, in
hanc exclamationem erumpere co22. a ic gerint: Quis idoneus ad ista Quare aut extra professionis metam vagandum mihi erit, quod indecorum est aut omnino tacendum , si edicti istius authoritatem defugere non liceat. Sed licet&fas est. Quae enim Deo gloriosa sunt hominibus salutaria, in coetibus sanctorum pia mente celebranda sunt, regrata voce praedicanda . Proposui itaque de Sacerdotio Christi dicere, non quod mihi persuadeam, de illo a me enunciari posse, que vel rei dignitas vel hujus caetus amplitudo exigitisuffecerit enim habunde meo functum me officio arbitrabor, si pro necessitate ad communem utilitatem aliquid protulero: sed ut gratiam aliquam foenerer orationi a materiae praestantia, quam illi dictionis elegantia praestare non possum verum enimvero quia de tam sublimi mysterio quae vera: sancta sunt, neque
mente concipere neque voce prose
re possumus nisi propitium Dei Numen mentibus relinguis nostris adfuerit,hujus praesens auxilium supplice prece , in nomine Sacerdotis nostri Iesu Christi imploremus. Tu itaque sancte bibericors Deus,
Pater Domini nostri Iesu Christi,
Fons omnis gratie inveritatis , di- ORA THo, gnare nos equenti hoc coetu in no mine sancto tuo congregatos favoris tui prq sentiaummente sanctitatis tuqgratiosissimo rore animas spiritus corpora nostra adsperge, in grata tibi inter sanctificatos tuos sit conversatio Spiritus tui sancti gratia adsiste , qui mentes nostras vera tui Fili tui cogititione imbuta magis magisque illumine , corda nostra syncero glorie tue Zelo accendat, os meum aperiat, linguam dirigat, utque vera, iusta Iani sunt de Sacerdotio Fili tui dicere possim ad
nominis tui gloriam , somniurn nostrum aggregationem in Domi
Iam vero debitis instituto nostro votis decenter premissis,rem propositam cum bono Deo aggrediar, ubi tamen invos omnes, qui solennem hunc actum nostrum vestra praecla ra, erudita iratissima nobis pre sentia cohonestare voluistis, obsecravero, ut de re gravissima dicturo
attentionem, quam materia meretur,&favorem benevolentiamque, quae mihi prorsus necessaria est, pro solita vestra benignitate, pr stetis et spondeo, ne patientia vestra abutar brevitati,quantum res patietur, operam daturum. Illa autem a primordijs Sacerdotii deducenda est, ut inda ad Christi de quo agimus, Sacerdotium commode decurrat oratio. Primus omnium,qui inter Deum& Homines respectus est, dati Maccepti constat rationibus hic alterum sibi succedaneum postulat qui ab hominibus initium sumat, in Deum desinat, innitionem scilicet beneficilaccepti ad munifici datoris honorem: debitum quid ob beneficium jam collatum, sed non pretandum
nisi ex postulato inprescripto dat
39쪽
Ut creatur arbitrium mensuram honoris sui esse noluerit & tanta est benignitas, ut a beneficiarib suis gratam benefici primitus communicati recognitionem postulare nolit , nisii ero insuper longa malore mutUCfe deratiom illos tibi devinxerit,inque benignitatis exirc ma linea est, se quoque iisdem ad beneficia infinitis
partibus excellentiora conferendum obstrinxerit, in quidem hoc ordine, ut se pruis illis, quam illos sibi obligatos velit. Constat enim foedus omne Dei cum hominibus utitum Uabus partibus, promissione Dei prio-ae, qua se hominibus ad ossicium ali
quod ossicii actus convenientes obstringit S Irescriptione posteriore ossicit,quod ab hominibus vicissim stipulatur , de de quo homines Deo mutuum respondent: pollicetur de illis Regem e Deum fore . Omniaque regis boni munia erga illos obiturum, restipulans ut illi populus ipsius sint ideoque ex rescripto ipsius vivant, tab illius bonitate Omnia bona petantin exspectent: quibus duobus actibus hominum er g Deum ossicium constat, ex foede
re cum illis primum Ito. Duo itaque sunt in niuersum munera inter Deum homines ipsi foederatos obeunda: unum Regium Paullioritatis supreme, alterum religiosum .devoto sit bmissionis. Illius usus est in bonorum
necet Tarsorti communicatione, malorum averruncatione, legisque latione, sub quo prophetiam complectimur, que nihil est aliud quam o luntatis Regie Padnunciatio vel ab ipso Deo vel ab aliquo ipsius mandatario relegato ceu foederis inte
nuntio lataim quis arbitretur istud
munus,cujus creberrima in Scriptu- iis est menti insuper habitum a nobis esse, locum illi suum adsignamus: sub isto architectosiico
succenturiatiam. Sed Regio in praesentiarum omisso ad Religiosi penitiorem intuitum progrediemur: Cujus originem ex foederatione deduximus, debilum in Regil usurpa-tIone posuimuS,ac tionem propriam in gratiarum actione: precatione collocet mitis Haec actio omnibus in universum foederatis ex vocatione communi religiose praestanda in-ctroebit, inhorsum verbo foederis sanctificati sunt & constituti omnes Deo Sacerdotes ut donaria preces offerant alti imo Caererum quia ordinis amans est Deus ipse unicus herus ordo,voluit eX lanctiskatorti numero unum aliquem peculiariter sibi segregari, id Sacerdotii munus singulari vocatione instrui, qui familiatius ad thronum eius accedens, pro consortibus elus dem foederis de religionis curaret quae apud ipsum erant illorum causa peragenda Atque hinc existit a cerdoti munus apud Meum pro aliis obeundum ingentis sane dignitatis praecipui honori inter homines. Et quamquam ex homin bus fit asstrinendus ev pro hominibus
constatuetidus, tamen penes homines ipsos non est designare quem v lint isti muneri praefectum , non etiam cujuspiam est honorem illum sibi usurpare, sed ut munus ipsum divini est arbitrη, ita quoque personae ad ejus administrationem delectus penes ipsum est, voluitque ab
illo obiri, qui justa aliqua de causa
primas tenebat inter consanguineos. Is erat patetfamilias, quem excipiebat primogenitus Hulus exemplum mi habe-
40쪽
habemus in sanctis patribus tum ante tum post diluvium in Noacho Abrahamo, Iobo egpresse id videmus. Sunt etiam non imi subselli qui Cainum Abelum sua sacrificia ad patrem Adamum adtulisse dicunt, ut ipse illa Deo offerret, id colligentes ex verbo Netri ibidem usupato.Hqc
quanquam ex descriptione temporis, quo peccatum jam in mundam ingressum erat, desumntur, tam gnveritatem suam obtinent in prim qua generis humani institutione, de qua iam agimus. Illius enim temporis Proprium est, ut totum Sacerdotium lolius Euchaeristici acrifici Sc precum oblatione circumscribatur. His
cc ergo muneribus rite functus Sacerdos suorum consortium nomine 1 familiarem cum Deo communicationem a benigno numine est admissus , obtinuitque ab illo munus ipsius Dei nomine apud consanguineos suos administrandum , velut AngelusIehou exercituum voluntatem enim suam illi Deus aperuit, quo illam porro ad suos a commercio Dei reversus enunciaret eamque duplicem,tum quam a suis foederatis expleri volebat Deus, tum quam ipse illorum bono perficere in quo prophetia sita est administratio, cujus causa Lex dicitur ab ore Sacerdotis requirenda quumq; posterior illa ex certa fiducia de veritate divinorum promissdrum, sancto erga
Congeneres adfectu pronuntianda
esset, hinc quoque ipsi benedicendi
rartes imposite simi Atque hoc modo duplici fungens legatione,hominum ad Deum, Dei ad homines, velut Mediator foederis initi fuit,
trinque vertamenimvero non contentus munificus Deus istoi honoremum tactificatum affecisse, in P gii quoque muneris vicariam dignitatem illum evexit,ut jam Dei in .ginem inter suos gerens, illius nomine ius ipsi diceret, commune illorum procuraret.
Ex hoc fonte orta est Sacerdotii& Regi maneris velut nativa Conjunctio, quae etiam post peccatum obtinuit in sanctis patribus in As ichire echo eaepresse est adnotata. Quod ma Patriarcha Iacobo generatim significatu est, quo Rubens primogenito suo dignitatis inroboris excellentiam propter jus primogeniturae debitam pronuuciat verum postea certis de causis Regium a sacerdotali separatum est ex voluntate Dei, qui in populo suo Regium munus in Iudam, dacerdotium in Levi, velut bipartienS,transtulit u Decuit autem ristum ad Deum accessum per sacrificijEucharistici precum oblationem fieri Pura mente, sancto adfectu, manibus reliquisque corporis membris incontaminatis. Obtinuit enim illud
etiam ante peccatum Sanctificamini, nam ego sanctia sum Dein peccatores non exaudit . Ne addatis oferre sacrificium. manae enim vestra plena suntsangnine. stenim constans. perpetua haec Dei voluntas. Caeterum primus Homo
Sacerdos Adam non diu illud munus ut decuit administravit inobediens enim Deo factus de fructu arboris vetitae comedit, sianctificatam Deo animam recorpus turpi inobedientiae indefectionis crimine commaculavit. Duo facto jure Sacerdoti excidit, eodem re- ipsa per divinam sententiam est privatus, quod per ejectionem extra Paradisum , ubi coram Deo comparebat in typu habitaculi ipsius,clare est significatum juxta immotam regulam