장음표시 사용
411쪽
LIB. IV. CARM. VI. 203Uritur, ut celeres urunt altaria flammae:
Nec, liceat quamvis, sana fuisse velit. Sit juveui grata; ac veniet quum proximus annuS, Hic idem uotis jam vetus adsit amor. Io
rum edit. Rom. et non pauci alii,
Vulpio vel omenter probante , receperat jiam stia, ut esset iam sui iuris, non ea praescri Io mauo ; sed hoc a lepore nativo et ab Omni simplicitate alienum est.
IN. lom. II, pag. 2 4ὶ, memorat notasse Nostrum, quod passivo aetivum subiere rit Beelius Ovidium dixisse Epist. v Ii, vers. 23:m Uror, ut inducto ceratae sulfure laedae, nsellieet tirunαν. Ad grammaticam subtilitatem hoe aecommodate monitum : sed latium carminum leporem et Uavitatem interdum haec ipsa grala negligentia cumulat. HEYN. t 8. Nee iaceis . quamuis. Ber . Ne I es quoquam. Pro sana. Is. Vossit 3, sancta. - Εodem modo , lib. II, Eleg. V . vers. Iio : κ Et faveo morbo : tam iuvat ipse dolor. i, -riisse
more prorsus Tibulliano ad vimaoriati positum , ut supra vers. 6 .
veniet quum proximus annua , Hieidem volis iam vetus adsit Amor. MSusceperunt Broucisus. Heynius.
Hie tamen sale iue sublatere huie emendationi aliquid , quod lectouem impediat. In Exeerpt. Lipa. Meiareni grata, ae Denies; in Florent. Stasi, para eis Menses. Particula ac vel xequenti verbo adhaesit, ut seret adora I. vel excἱdit, ut in se sig/r; liseia et aliis veleribus, teste
Sicilio , item in Reg. Lep. Lips. et Regio. At in Petil. inde lacium est: - Sie iuveni grala eveniet quum t is in iisdem SP. SA. M. legitur. Guelsi , 4 : - Sie iuveni grata advenἱet . . .
iam vetus adsit Amor. is Guels. a eis Si iuveni grata veniet. . . . Velus esset Amor. v Cum vae. leet. α Sit iuveni grata adveniet. . . ut sit. N
niet quum. . . . adsit Amor. . Nihil horum Husehhio acceptum est, qui proponit : - Sie iuueni placeat: veniet quum proximus annus : Hieidem volis iam vetus adsit Amor; is vel me irim vir motis etc. coniectu ram hoc modo exponens : α Fieri potuit, ut aliquis verbo pureas adscriberet gra a si . cuius generis glossas saepe adseriptas videmus. Devethoylacere vide Carm. XIII, vs.
3; supra lib. I. Eleg. x . Vers. 29 ἔsimiliter : HSic plaeeam vobis; aliussit sortis in armis. . Heynius opinatur superiora duo disticha sedem
ao. Hic. . . adsis Cod. Lips. me; Paris. et Hamh. esse . Bumanti. iunior Dotis languide in notis mu-iai. Seciligeri in terpretatio est: αIam votis proximum annum invocat, ullite iam velus esse videatur. Si volaspectes quae faciunt, iam eos putes
plurimos annos amare : iam vetus videtur eorum amor. Eorum enim
volorum sestinatione videntur pro
412쪽
1 AN DEM venit Amor, qualem texisse pudore, Quam nudasse alicui, sit niihi fama minor :Exorata meis illum Cytherea Camenis
Attulit . in nostrum deposuitque sinum Exsolvit promissa Venus : mea gaudia narret, SDicetur si quis non habuisse suam.
dore. ex uno Heimiano minor rpstituit, quum aliter de sensu prorsus desperaret. Heymitis tamen eum ita
expedit : sit mihi magis pudori t lem amorem tegere velle , quam quanta mihi gloria est , eum palam prae me ferre. Caeterum at oligondi potesttis mihi concederetur, horum nullum amplaetor r. At quem p est ubi praestet inseitIae sincera e sessio. Adori est in potioribus numero.
a. Oaam .. .fama minor. Quam habent edit. veteres sine exceptione
Ups. μνών c unus Bronchli. major male. Neynius nil rvi In istie, nulla est varietas, etsi ox poetabam pa- m. . At Uuschh. addit, dativum hunc raro aut nunquam apud huius generis poetas repeHri. licet horansit construetici nudiare auris algus
ut apud Claudianum. XXXIll, alet,
Iupiter Veneri mentis penes alia na-PH. sed nudare aliquid HIam quis dikii p Nonne etiam Ham ntidare possumus p Neynius cura pro fama do,iderat. 3. neo .... camenis. Ea ossendunt Reynium i qui Venerem non carminibus exorari sinit, Led votis e precibus: itaque proponit : in Ex rata meis illum Cythereia volis. . Hvie immulationi Muschh. opponit Bion Is fragmentum : Miae ι Ε ,σ
Heynius si leto gladio supervenit ,
substituens in generum ... sinum. FI tetur lamen lotum epigramma gram a negligentia conspersum esse. s. Eri Homissa Venus. Pudice interrogat Hoynius stu nam pqui ne sorte erubescat. H. Vossit Interpretatione utatur.
sua est pro suo, id est, Tuam. Passe. ratius citra necessitatem suum e n-
ieeit. Sed ridiculam omnἰno emendationem attulit Barth us solem legi iubens. Sensus ost: narrent meos amores ei furta, inuidia stimulante, qui suis potiti non sunt; nam hoe esi habere suam puellam. Properi.
413쪽
LIB. IV. CARM. VII. 29sNon ego signatis quidquam mandare tabellis, Ne legat id nemo, quam meus, ante, Velim: Sed peccasse iuvat; vultus componere samae Taedet; cum digno digna fuisse ferar. io
eeat livor merum habuisse meam. π
proposuit Ne Ie I id quisquam ; H.
tum videatur ea ante , ait : α Si quis anu expungat, videat ille quid o particula quum effingendum si . . In Is. Vos,ii 4, Me Iegri ut nemo. Fuit quoque quἱ scriberet esse pro
q. Sed pereasse Dori. Heinsius Brouckhusiusque , Me peccasse δε-oa . ut sit exsultatio puellae voto potitaei licet Is. ossit codices i. I, con
sentiant, tamen hane coniecturam abesse velim. - Pro mulius, Dreia.
Ius ; Lim. farius. o. cim disno in afuisse ferari Varronis verba de LIng. Lati lib. V. hune locum explanant : α Viria ierit aem . pro in apis dicebant. ADque eadem modestia potius rummuliere fuisse . quam coneoluisse dieebant. . Ovid. Am. lib. II, R. um, ipso fine : vi Quoque loeo te- eum suerim , ete. α Art. Αm. lib., III, vers. μή r u mecum non semel illa fuit. ω - δ fuisse. Goth. et V s. 4 , Heu
IN v Isus natalis adest, qui rure molesto, Et sine Cerintho tristis agendus erit.
Dulcius urbe quid est y an villa sit apta puellae p
r. Aristis natatis. Argumentum
quale fuerit, quasque partes in insce Iessalae tribuas , in T ulli vita exponimus. - Pro I. Regius quid; pro rare molesto. Lips. ei Is. Voss. 4 .
3. ΑΛ in a si Hri a st Vulgo mei is legebatur. Brouckh. e Maligeri aententia reposuit uella. quia de se tantum loquitur Sulpicia. In
Goth. nam . quod e num processisse suspicatur H. V sius. Hei ius. ad
414쪽
Atque Reatino frigidus annus agro pJam, nimium Messalla mei studiose, quiescas , 5 Non tempestivae saepe propinque Viae. Hic animum sensusque meos abducta relinquo, Arbitrio quoniam non sinis esSe meo.
marainem editionis Domae, eoniicit Tibullum scripsisse sa/. non si . satis rid;cule lή. Re uno frigidus annus arm. Edidit Maligor e quatuor libris He- uno. sequente aemuckhusio. Eretum si ii vietis Sabinorum in via Sa. taria haud proelii Tiberis ripa. in ed;to tolle. Totus tractus vicinus mirisee Meobal, etἰam media aestate , ut ex Epigrammate blauialis, lib. V, Epig. Lxxii, ostendit Broue- Lbus. Vulgo legebatur Aretino se
pressus in dhohus Anglieis. Heius. ex Thuaneo lege hal frutias Aratis. N. V s. et Hundeplicti. Aretino amplexi sunt: iidem Arnus . cuius
annus corruptelam esse statueriint.
Iluschkius quem sequimur et nos , ait: α Eadem probabilitate ex Ar lino , transponendis litori, IoemaHpoterat marino. Sie versus sit rotundior et et hoe fortasse scripsit auctor, desἰgnans Velinum. Sed duo Anglic. et ed. Brix. ann. 3 86 , h bent an s. quod post Scaligerum aliosque admisit Brouchi tis. Haec
leelio omnes numeros explet. FH-gidus amnis et annus confunduntur
etiam apud Virgilium, aeneid. lib. VI . vers. 3M.
Du Ilal. minimum. salso: plus, quain pisella vellet, osseiosus erat. -- presse. Begius hune versum facie hat novi earminis initium , et inscribebat inuin ad Messatam.
Hiae adeo possit pro Epistola, Muri haberi, ceralis tabellis seHpta, et
ad Messalam mἰAsa. UET N. 6. Non fem stipae saepe prasisque
scribendum putabat: n Non tempestivae simque propinqua viae. v Heyn. vero : α Non tempestiva saepe pro pinque vἰa; . et deinde : vi Non lem pestive saepe propinque tuae. v T-pes De enim erat an liqua scrἱptura. quae etiam Ie ratiore esse poterat.
H. Voss. e Vindoh. Nonne . ei Hamb. um sura ampleel tur. In uno Sicilii erat Dis . Onde ille emnuit fisis. Ne superioribus quἰdem quas excogita erat . coniecturis contentus fuit
mus : ει quiescas , Non tempestivam sic properare viam . . Huschylus in adverbio saepe haeret. Initio versus Paris. ei Vindob. Neu tem es De pCoth. neu ; unus BroueIhus. Nec ἰLim. Nam rem es De. Ego eum Ueytiiri lubenter diverim i nihil horum omnium sasisfacit. . His . . . re Ἀρ-. me , id est. Romae , unde invita discedo. dum Cerinthia, hie est. Nonnulli libet, ut Lips. nis. - Durimus volentes,a3Aemtis invitosi sic lib. II, Eleg. Iir, vers. sa : .. At lihi dura Ceres ,
Nemesin quae abdia eis ab ur .is Frequenter Oeeurrit retinguere eodem sensu d elum, ut apud Terentium , Adelph. Aet. III , sc. IV, vers. 5a eis Denique animum relinquam ρο- lius , quam illas deserum. . R Arsidiis ... meo. Brotiati. --
g. Dii mei praetulit non sine librorum
415쪽
I S, iter ex animo sublatum triste puellae pNatali Romae jam licet esse meo.
auetor; late. I iidem laeti et Heynἰus, insuper coniicietis : Arsi κώ ume sinis esse mei. U. ossius ed di non nos. Idem arsiario meo reiicit, propter sequentis carmin Is penta- mel rum , qui in eodendo eumdem sonum refert. Mirum argumentum lCaeterum horridum in modum toris serunt viri docti hune loeum. Statius rinis ex uno praetulit, legens
Miraso amris non sinis esse meo. Guyelus suo optavit; alii aliter senis serunt. 'Nimium absolute pronuntiat Heynius quoniam et quampis exeompendio scripturae nata esse.
i. Stas, De etc. Heynius, qui lamen in superioribus de labellis meminerat, quas dieimus sia D. haeenti ne fragmentum maioris carminis esse vult. Manifestum autem his paueis Sulpieiam de mulato itineris proposito. amatorem spe sis certiorem. In libris sere inseribitur earmen hoe ad Tos ratam, T Osfria iam, Neora iam . de estis nis uti die; corruptum proeul dubIO ex nuari
e on ; ut iam nihil sit, quod Cerinthum premat, vel ob iusdam puellam angat. In Corvin. A. Vora timis naraia dia. - Fodem tinimi motu et laetitia exelamat apud Terentium, Eun. Ael. V, M. I x, vers. 5 , Chaerea : vi Min' me in quibus sim gaudi Is, ele.. In Vindob. adhaeret hoe carmen superiori : ibidem legἰiueia re ex animo. N. oss. Inseripsit Trati us ud Grintium; quo Belo omnis earminis i ueunditas peril, sed iam primo versu consulatur ille. I. Iiam Iiari esse meo. Scaliger e Cui M. et Var. Lection. Hallii edi. dii iam Heri ora Go. Iu aliis non sisis. ne stat , vel sinis. sise . Iluse huius cipi natur, eorruptelam contrax esse hoe hemistichion e et hemistichio Extremo Carminis VIa I. ne uolt. et Vulpi iis edidere iam sinis esse itio. II. VOM. e Corvin. Guel L3, ei Monae. nos sines esse. II sensu : venἰet Sulpἱeia Romam , ut
natalem suum una nobiscum celebret. Memoria toti eas apud Vos-
sitim hine a Tibullo ad Cerinthum seribi. Apud Hunderi Iehium Messala est , qui sinis. Husel, h. meo de coniectura lex tui intulit, haee prae- salus : α Qui tuo scribebant, ut est in Paris. Lips. aliis, et edit. prisc. Venet. 14 5 , Vicetit. Reg. Lep. intellexisse putandi sunt, vel Messalae , vel Cerinthi diem, carmen scriptum esse siti gentes ab alio si .e ad hunc, sive ad illum , prout vel sinis . vel sinis legerent. R eo trario quὶ suo scribebant, quod habot fecit geri liber, edit. Brix. Venet. 44si , i s 3 : Ald. et Planlin. 356s , de Sulpiciae natali eogitasse v Iden tur, quumque iidem edii res simul
scripserint non rinis esse suo, hunc sensum intulerunt, non sinis Messala Sulpiciam esse nytali suo BO-
416쪽
Omnibus ille dies nobis natalis agatur, Qui nec opinanti nunc tibi sorte venit.
mae. Noe prorsus repugnat hexa metro. Mihi nee poeta plaeet alienus do improviis in scenam productus , neque vero dies natalis , diversus tib illo de quo agitur ea . VIII, nec dubito quin uirumque carmen scripsisse sin statur Sulpieta ipsa ad Ce. rinitium . altero quaerens de itinere sufe;piendo . altero exsuli an sublatam ex animo esse itineris tristi liam. Ergo in pronomine Go vel suo mendum haerebit, illatum tibiis qui vocem puel, a puella de semetipsa positam esse non intelligerent, 'nod tamen supra iam carm. viil , vs. 3 , sarium vidimus, atque adeo legendum erit , vel iam sinis
esse tuae . quam postremam Aeripluram habet libor Seali ori: vel quod mihi magἰ, placet, Ninali Romae amneri esse meo . - Εgo, qua senten
ita sum , ambas lectiones in lanam traherem hoe modo iam Heri es, suae . si ilice . Hevae : Naristi enim per se constare potest, neque pronomine indiget.
IIeynius ait: Languet versus inprimis in omnisus. Idem in marai ne odit. Vieent. adscriptum vidit W-nsistis. Quod Voss. in leditum intulit. IIuset Eus.nolat : a Nos hane
lectionem rursus e contextu rele
ge trans in marginem , et retineamus et cim ' nisus. donee quod substi-iti; possit, aliquid ciliquando reperiatur probabilius. quod prolinus
adscriberem , si oed pus essem. M . Nee o inania .... forte veni
Broiievh. scribi iubet iunetis voci-Lus n eo naris: ita enim veteres solitos esse : de qua re Zinrerling. citat. Ne io , nescio qui sit, ut haee Milete videantur , neque in telligo eur resinat voluerit : Quum nee opinanti candidos irae Denis. in libro Ur,itii , cui inest : candiatistis e D nis: in Regio , nee HIi fori .
Λcerbius in textum saevit M. V s. sic reponens : Qui nee opinanti eand Eus . - xenis. Aera ex ingenio
ignoscat tot et iam varia eolligenti.
GRATUM est, securus multum quod iam mihi de me
. Gratum est. Ironice dictum : uti alias places. Iuvat vero, inquit pue la , quod de me , hM est, mei amoris pertinacia tam multum tibi pr millis , et me ne iniuria quidem provocatam moveri putas, ut ne alieno amori uccumbam. HRYN. Vulvo legitur miai de me permis is, quod Heynio non omnino sensu ea rere videtur : per te mihi licet quidvis agere, eum quolibet esse, quum alias amatores de puditarum moribus et consuetudine valde solliciti et curimi sint. Idem sere cum Ueynio
417쪽
LIB. IV. CARM. X. Permittis, subito ne male inepta cadam.
si tibi eum toga est potior, pressumque quasillo Scortum , quam Servi silia Sulpicia;
seniἰo ; itaque vulgatam revoravi, sensum paulo at ter exponens : iam mihi quaeeumque sacere licet, prae sertim quum tu eo securitatis processeris , ut etiam alias puellas ea quo nullius existimationis in amplexibus habu et s. Hoc modo e iam
certe non friget. Et erit se rus mu tam . eum verbis , stis Io ne ma
in Ia cadam iungendum. Tui ex uno Angl. Hein,ius retrax;t, ad stipulantibus nunc is. Voss. i , 4 ira imb. et vindob. praminis inest D.
Goth. romiuas, quod II. Vossa suscepit; omnino male. In quibusdam ei iam securis, quod quorsum spe
tet, non intelligo. Statius adposuit locum. Martiat. lib. XII, Epigr. V, vs. a : . Gratum est quod Celeri nostros legis, Aucte, libellos. uti. Ne mage in Ia cadam. Haec , ut notavi, pendent a voce securus multam, id est, plane non Nerius ne
ela. Liber Siari ae nee. Porro s. 5, Zwie. I, et ed. Lips. apud Heynium , mala Mema perperam. Catullus enim , X, 31 : α Sed tu insulsa male et molesta vivis; M ubi etiam editores quidam sinceram scripturam viliant, reponentesmata. Horat. Carm. lib. I, Od. x VII, vs. 25, male dispari; Soi3. lib. I, III, 45 , male Hreus . tu . 66, rauci ma-D; Ix, 65, male satius. Caeterum cadere verbum nequitiae Heynio videtur, qui illud idem esse qDod succumlere , immo idem quod su3s . e. declarat. Crediderim tamen eum H. Voss. nihil tale huie verbo subesse, neque aliud significare quam oririre e. 3. S. Issi es, fom est HI M. SisHein, Vulgo: Sis udi in potior. Quod serri potest, quin adeo quod praeserendum ; impreeant Is enim verba sunt, quae iuvenem Mortum adire tu ai. Brouckh. Opinatur lectionem Iogae inde natam, quod verbi en prima litera antecedentibus adhaeserit: Λι inest Guel L 3; quinque apud Vossium habent, s fiat oratost Potior. Hoc modo Hetrasti eoniectura defendi potest. Eam lamenabossa iuberem , nisi cohaerentia cum sequent bus aliquid tale postularel. Caelerum siematur insuper
vers. 33. De meretricibus logatis egit eum cura Laevinus Torretilius ad Horat. lib. I. Sati Ir, vs. 63, et Thomas Demsterus ad Rositi Αntiq. Rom. lib. V, cap. 32. De anesilis
qua, illariis Maligor hie loci. . Misi Aia AI ei . Quidam
seribunt Seor , et Betilleius ait r. Primus ex poetis qui hodie exstant , Propertius bis vel ter, Ovia dius saepissime, ei post eum alii omnes geminum iusurpant. Sub Au. gusti scilicet senescentis aetate ista mutatio laeta est. . Non serendum Esse, notat Husch h. quod Betille tua
enim per contractionem haec sunt, sed por veteris linguae consuetudinem. Reete autem monet Holsu, ad Inse H pl. Tabulae Plaeentinae .pag. 35 , ex adieci vo Tarutilasis v leres non formasse Tamiani. sed N Maii, perinde ae egregii. MAHeia,eeipsisset Tibullus, xi hoe nomino pro ad loel Ivo usus esset, tit
418쪽
Solliciti sunt pro nobis, quibus illa dolori est, SNe cedam ignoto, maxima cura, torre.
Horat. lib. IV, Od. III , vers. 38, Sol scias floreris. Nunc sermo est de Misi MI Pi silia AI eis. Non erat itaque eur Heynius diceret : ω Mἰ-ror nusquam legi GI rii. . Caelerum Proper t. non his vel ter, sed pluries geminum i usurpavit, s; ut tra nomina propria progrediaris. Graviora quaedam de Henile ii an notatione leguntur in Annal. lit. lom. I, P. I, pag. 6 . s. MII in sun/ etc. Sensus doelis interpretibus multum sueum feeit, aliis aliter exponentibus poetae sen- lentiam, quae tamen nobis in aperto esse videtur : dum tu me togatae quasillaxiae post habes , et ignobilia more ardes , sollieiti sunt pro me ne tibi ob,euro homini nuham ; ita et tu, et ego indigno consumpti sumus amore tu in illam, ego vero in te. istis tua dolori eis. ad eosdem refero qui sollieiti sunt; nuseortum designat . quod hoe ipso quod Sulpiciam exerueiat, pariter Sulpiciae propinquos dolore alii it:
absint itaque interpretat Iones serundum quas ignora soro ad coniugium ἔ, lius iuvenis eum scorto reserendum esset; maxima eura Sulpicia ipsa est; rura enim eorum qui sollieiti sunt, non ipsius iuvenis. Die uni Latini sed re Haedae. Ut radere in prin
s. Ne odam igno o. In libris quam-plur mis, ut Paris. et Lipa. in editis etiam ante Sealigerum omnibus .
versus minor ita legitur: a Nee credam ignoto, maxima causa, toro ἰ
nisi quod Cyllenius in Comm. ha- hei Maligeri ieetionem Ne eredam.
sed erediam commode explieari nequit. Ne est in octo libri, apud Vossium : cedam. quod Statius coni Eetura assecutus erat, in Corv. Guel L. , Monae. Voss. 3. At illud merito dubium visum est, utrum legendum sit evira. quod habent Voss. i. 4 , Monae. Hamb. et Ashew. ara quod alii obtemperantes se aligero praetulerunt cavisa. Huset, hius, euiossensioni o si in tam brevi earmine
voeom eum bis deinceps occurrere, malit . usa. Servavit lamen cum .
recie ut opinor ; adest enim op p silio inter ἱllam euram, qua iuvenis scortum prosequitur . et hane maximam , quae propinquorum vel amicorum est, timentium ne sorte Sulpicia , quam assielam esse iam dolent , ἰpsos maiore adhuc dedecore dehonestet, Mil; cet nuptiis parum nobili hos Barthius adseripsit: α Hoedistichon respondet prioribus duobus. Lege sis , pro sunt; lege ne.
Pro ne credam. . Ego vero adseri horeave ne Barthio eonfidas: sunt enim retinendum. Cod. Goth. iuris habet
419쪽
Ε sTN E libi, Cerinthe, tuae pia cura puellae
Dum mea nunc vexat corpora sessa calor 'Ahi ego non aliter tristes evincere morbos
Optarim, quam te si quoque Velle putem. Nam mihi quid prosit morbos evincere, si tu sNostra potes lento pectore ferre mala' '
I. Tain pia evira ptie M. ΕΨ sobri laboratis puella, unico de Cerinthi sui amore sollicitam se esse ait. Vulgo legebatur uin Hac fure puel . Nelns. ex Urs;ni e .ee nostram scripturam reduxit, adstipulante Is. oisil έ; in quinque Isalicis Mors erigi seu οῦ quod unde venerii, eo revertatur. Ovidius, Epist. um , vers. 35 : in At tu, cura mei si te pia tangit, Oreste. MI. Dum m a nune. Dam IIein,ii emendatio est: vulgo legebatur is At Voss. i habet O vim. Hoc proximo abest ab illa ettiendatione. Lim. Qui me . Paris. et editiones ante Brouckh. omnes Qui mea. Dresu. Monae. Hamb. Ash. s. I , 3, et margo odit. Gryph. i573, od Lips. et Monae. Isrέ. Si νυορ- et eue putem. Si Scaliger e lihr;s reduxit praeeunte Siatio : olim se. Vulp. ei. Dene aliquid
obsereni subesse somnia , quum munifesto sit sensus : non aliter salva esse possim, quam si tu pariter opias me salvam e mortio egredi. 5. Nam mihi qui prasis. Sic Brou-. khusius e duobus suis et e praestari 'tioribus , loco Tati Ah. mi ι ' in voeulae Nam ullἰmum elementum absorpsit princeps litera voculae mias unde saetum est m. ae deinde Aet AI. . In quibusdam prodest Prori u . Brouehh. edidit visita. Noynius adscripsit, H nc κἰo unde: . Nec Vos,ius or ginem huius lectionis indagare potuit. D et Huschylus illam a Sealigero pro clam esse. Heins. quam ω; Ursin. nam μή -- currunt etiam ρυίου μ. ρυod fur sed unice verum est . quod habeni libet quatuor apud Brouehh. Guels di, Lim. et Perreii Excerpta si sti II.
OM. qui Guyelum secutus, amplexus est ex eius coniectura stus . in qu t: u si non probandum praecessit enim si is Hus hv. vero eum
refellit his verbis : M Quid y notitia
etiam praecessit formula morsos erin- rare Z nempe totum hoc distichon , quaedam quasi est αυακιτα α ιη Et elegans conversio praecedentis. Ergo vel propterea reponendum erat sisti: haec luetio iam tiota fuit Statio Seribit enim , quia α; sic in vete
Maligerum omnes Ialo pec ore; seripti etiam ut Paris. et L;ps. Bern.
420쪽
Ν Ε tibi sim , mea lux, aeque jam servida cura , Ac videor paucos ante fuisse dies, Si quidquam tota commisi stulta iuventa,
Cujus me satear poenituisse magis, Hesterna quam te solum quod nocte reliqui , 5 Ardorem cupiens dissimulare meum.
Deso, corrupte et Hamb. ρtius lauacor ore corruptius. Cod. Asiam. Da. o exl Ibet, sicut egregie emendaverat Seciliger. Propertius . lib. I, El.
xv , vers. 4 : α Tu tamen in nostro lenta lim re venis: is Ut recte monet Bach. MD. non esset infracti amoris, sed malignitatis indicium. t. No usi siri. Carmen hoc in libris et an liquis edit onibus annexum sere superiori est, nec se iuncium
video ante Maligerum. Idem . vel eius prius distichon . repetitum erat supra, et adiectum Elegiae sextae libri III. HETH. - Sm Muretus primus dedit; vulgo si . Exeerpla Petreii Metigi sim: Poech. ne tibi rim. Eodem sensu Cieeeo . ad Ali. lib. XI I, Ep. xiii : Ne sim salvus, si alitae
erat, VI pro Ae . illud reduxere M.
Is. Vossit 5 . pro quidquam, exhibolpuaecumqae. llis mendis adseethii Husi huius r α Adeo delirarunt in plano hoc earmine librarii et edi
qui μοί pro os ponunt. Pro δε-
snum ἰ duo Atigi. ob nocte: unde Heynius ait legi posse : α Quam quod te hesterna solum sub vocle reliqui. i. Aliter se habent vae ae le-eiiones eiusdem earminis , in s no