Albii Tibulli Quae supersunt omnia opera varietate lectionum novis commentariis, excursibus imitationibus Gallicis vita auctoris et indice absolutissimo instruxit Philipp. Amat. de Golbéry ..

발행: 1826년

분량: 705페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

421쪽

NuLLA tuum nobis subducet semina lectum. Hoc primum juncta est scedere nostra Venus. Τu mihi sola places; nec jam, te praeter, in urbe Formosa est oculis ulla puella meis. Atque utinam possis uni mihi bella viderit Displiceas alii si sic ego tutus ero.

mala .... transpo4ita haec sunt, et

ita eolloranda : vi Est ne libἱ, Cerinthe . . . Si quicquam tota . . . He terna quam te . . . Ah l ego non aliter . . Ahi mihi quid prosit . . . Nee tibi sit, mea lux ... Est confusus sex mo amore sagrantis. v Adserip,it lepide Husel kius : vi Est eonfusus sermo Gasparis Barthii. is

dietione ita pqrsuadente , et Numeris ad Albianum charaeterem artis ei e cotis armatis. sed sede sua excidisse 'pulo, et reserendum ad pau-

eulas illas libelli tertii Elegias: neque enim plures libros seripsisse equi-

lenius dedit uuias. ut nunc salso habet Vos,it i. Ille interpretatus

est. stemma e nobilitatis. Huse ih. Nolat hanc miram seripturam e libro Colot profectam esse, ubi donis legitur, quod deinde a sciolo quo dam in fisu is eorruptum. H. V oss. opinatur nomen TUMIi in margine inseHptum . huic pravae leetioni locum patefeeisse. Sus ore in similire a Properi. usurpatur lib. I. El. xm.. vers. 45 : α Nee mihi rivalis certos subducit amores. is Statius

eomparat illud Sophoelis, in Eleetes.

Is. Voss. 3. Maria: itidem Ashew. aprἰma manu; Monae. Uria ' Properi. lib. III, Eleg. xx, vers. 2I :α Namque ubi non cerio vitieitursredere lectus. N

ex uno suo ei e libro Scaligeri, quἰ- hiis accedunt as. Voss. r. 3, et Asheis.

addo Guel . i, 4, Vulgo legebatur

modo Nonnulli ordine immutato, nee Diam praefer; vide quae ad huius libri Carm. v, vers. 7 , notavimus. 5. Uni misi selia Nideri. Noe πο- tum Brouehi usium valde Ossendit. α Quid enim , ait, possis erudelius impreca i mulieri , quam ut ne placeat, nisi uni viro p . Tum consueto moro exempla subiicii. Olim legebatur posses et Hetris. emendavit possis, quod nunc tuentur voss. a Bern Ashew. et Guel . t. Idem desideratur a sequente ins iaceas: pariter enim ab utinnm pondet. Pr uni mei. unus Angi. mias Ianum ;quod minus placet. 6. S fas era. Pro Iuras , Is.

422쪽

Nil opus invidia est; procul absit gloria vulgi ;Qui sapit, in tacito gaudeat ille sinu.

Sic ego secretis possim bene vivere silvis, Qua nulla humano sit via trita pede . io Τu mihi curarum requies, tu nocte vel atra

Lumen, et in solis tu mihi turba locis. Nunc licet e caelo mittatur amica Tibullo, Mittetur frustra, descietque Venus.

Vos s. a , tutis ς cod. Hii L a, pro

sis ego. tunc ego.

. MI opus inoidia est. A Begio exsulat HI; itidem ab Is. Voss. 5.

Harie oecasIonem in verbum subs-latii ivum saeviendi non praetermittit Π. Voss.8. In fatifo μυλαν ί Id sinu. Sie Proper t. lib. II, Eleg. xxv , vs. 29: vi In laetio cohibe gaudia clausa si-Nu. is Senee. Ep. Io5 : α sie vero invidiam essu g; es , si scieris in sinu gau

veleribus quibusdam revocavit Ipse, Ut esset recum. sui; salis ridicula interpretatios Cerio nullus alium in puellae sinu gaudere iubebit. s. Possim bene Misere siDD. Vulgo possvim ; primus possim edidit Brou Ahusius ex utici libro , cui accedunt Vci ,ii α, 3; Ashew. Goth. Zwic. I. HusCrix io. MI inia trian pede. In Gothan tita: in litonae. desunt us. 9-IO. i . Tu nocte Me auis. Simile quid

occurrit ἰn Ani hologia, lib. VII,

a. In solis Iti mihi furta Ioris. Marii alti, lib. XII, Epigi'. xxI, vs. dii :α Romam tu mihi sola saeis. ωLocutione simili noster usus est, lib. I, Eleg. it, vers. 74 : in Iungere,

et in solo pascere monte Pecus. MProperi. lib. I, Eleg. II, vers. I :α Surgat et in solis formosior arbutus antris. Di 3. Niane iaces e cisti mi utar. H. VOM. e expungit e dice Is. Vo,sii 5. fretus, eique substituit ri ex e

dem. Deinde laudat, lib. I, Eleg.

Ill , vers. γ : - Videar caelo missus adesse tibi; is sed hic res se omnino aliter habet. A cara missus dieitur, qui virtutibus conspicuus vel egregia forma dignus est, qui inter di vos habeatur. Caelo missas contra ille est, qui nec Opinato ac subiici quasi eaelo delapsus adest 1 et hine eeediderim lectionem ed. min. 147 2. prosectam : α Nune licet et templo mittetur, ani Ica Tibullo. . Quae te to ita refingenda : a Nunc se et extemplo mittatur. . Librarius aliquis, procul dubio, cui salis nolum erat caelo mitii idem esse, quod subito adesse , erumpia ut interpretamentum , margini adscripserat, at alius illud texitii invexit, ita ut tertius adhue si ullius scriberet ri se Isis vo-etitam dilaceratis. ιέ. Leseirique Venus. Ipsa Venus suas artes et illecebras frustra in me experietur et om Dici licet mollia in me fuerit: s;c Ueynius : ego vero sectis. - Opinor Venerem hie diei

eodem sensu ac supra us. I, Dactu

HI nosva Ventis. Vide lib. I, Eleg.

, vers.

423쪽

ΙIaec tibi sancta tuae Iunonis numina iuro, is Quae sola ante alios est inihi magna Deos.

Quid facio demens y heut heu mea pignora cedo lJuravi stulte : proderat iste timor. Nunc tu sortis eris , nunc tu me audacius ures :

5. Tuae Iunono numina iuro. In ἐ-lio versus in qu busdam libris est Pistisi. probante He insto. Broticuli. ait: in Probarem et ego, Disi me moveret maiestas nescio quae antiquae locutiouis, deam quasi praesentem testata. , Η. Voss. Per fiat praetulit: in

aliis libris , me fiat. Virgil. AEne id

lib. XII, vers. 197 : o Haec endem, Enea , terram , mare , sidera, ita ro ; is ubi Servius ait : α Εi ornatior et utio et crebra apud maiores, quam si velis addere praepositionem ut dicas, iuro per maria. per ier Tas. . Sic Sibylla, AEneid. lib. VI, vers. 3α4 : H Di cultis iurare limentel sallere numen. u Palinurus , is ἱ-dem vers. 35i , maria avera Dro. Ouid. Me t. lib. II, vs. to 3 , s fias Draoistis undas. Nec mirum lamenor tibi Vossio et Hundet lichio magis placuisse e passim enim liac si elura utitur Tibullus vide lib. I, Eleg. V, vers. RPr te iuris I. Pera lecti. 16. HI miai mo a. Vulgo erat

risi: Se aliger e libris substituit mi Lut Genium puellae suae diecit sibi

omnium deorum esse maximum.

vers. 24 : in Sed Venus ante alios est violanda mihi. . Nolum est seminas iurare solere : in Iunone in meam ita iam habeam. Ni . Heus Aea 3 mea pignora redos Ila Sealiger reposuit e suis, et potissima librorum parte , quorum sunt Goth. Ashew. Vossit 3 et 4 ; at in Io.

legitur cede . adscripto credo. Sed Scaliger acuipi citri ora cedere, ut esset caedere. concia esias suapio ra . quasi ductum foret ab isto capiendorum et concidendorum pigriorum

iure , de quo Cicero, de Orat. lib.

III, cap. IV, a. Nimis acute i In vulgalis olim signora creis p eodem sere sensu quo cedo; Dam Rignora ein is cedi aeque bene dicuntur. II eius ius credo luebatur laudans illud ovid. Ael. A mcit. lib. III , vers. 436 : - Pignora nee iuueni credite

nibus libris e t : lii et olim odii m

tur pro .

18. Proderas ora umor. Praeclare Vulpius revocavit tertionem nonnuli rum librorum , quae eliam est in Reg. et ed. Lips. quamque sen sus rotici exigil : ille timor ei metus do mea fide et constantia , prode rat , quum te in ossicio contineret, quum te in ordinem redigeret et coerceret, ne immoderate mea sa e litate utereris. Se aliger id mularat in proderis. quod sensum impeditum , vel nullum reddit ; et iam etiBroiich h. retinebat.' In plerisque li-hris , etiam in ed. vet. et vulgatis, inde ab Ald. Mmdeor legebatur. Pro. dear isu Iumo . Guel . 3. HEYN. 9. Niane u me ati iactas. Abest Ga Lips. At Zwie. et Goth. habent meta. Paris. --ctius ἰ ed. Rom. nunc

424쪽

ALBII TIBULLI

Hoc peperit misero garrula lingua malum. dio Jam faciam quodcumque Voles; tuus usque manebo, Nec fugiam notae servitium dominae. Sed Veneris sanctae considam vinetus ad aras. Haec notat iniustos, supplicibusque favet.

a vis auditas tires , quod Meynius Deile putaret eorruptum ex. : -- fum sertim acrius tires, nisi esse natum appareret ex serἰplura audatius. uo. Hoc pueris misero garrula II. a malum. IOLLEVADT liune versum selieiter expressit r

mando.

adi. Nee δε am noras. In Bern. eiam et in Coth. nos ναοῦ edit. Brix. Venet. Gueis. I, 4. Gothan. nocte ἰ,atis eἰd; le t - Caelorum norae , cuius servIlio adsuetus sum. Supra lib. III, Eleg. vri , vers. I re N nego, si sugiat nostrae convivia mensae . Ignotum cupiens vana puellatorum . . Proper . lib. I, Eleg. IV, vers. 4 . re Noe magis assueto vivere servili . . Ubi etiam Etico e legitur. α3. Sed Veneris sones . In Vossii

Consutiduntur passim uincus, stan-cfus . uicus. Epitheton sane M. Ve.

ne is proprἰum suisse doeel Brouehhusius e lapidibus, et e locis Catulli quibusdam.

2έ. Hoc ... stimi Musque. Cod. Heios. el ed. Rom. Nee. vix dignum notatu : suit enim in libro me pronare. Eadem editio omittit gae. D. oss. x ,jspe profare .HUs Η. Heyra. ait : α Possis quoque ovus ias puellas hoe loeo desἰderare e nim infusis Etsi hoe genus alterum complecti solet. . Acerbius, quam par erat, interpretatus est hune versum Bath. quum verbo no M s gella et verbera subesse somnἰaret, ex imagine , qua ullionem divinam declarare solent poetae, ut Horol. lib. III, Od. x xvi, vs. ai: in Regina,ublimi sagello Tange Chlcion semel

arrogantem. . Ego crediderim , -- fore esse hoe loco eensorium verbum , ut propἰus ad Mopum accessisset Baeh. si, quum Horati; eἰ-tandi desiderio teneretur , illud e Sal lib. I, MI, vs. αέ, laudasset: is Stultus et improbus hie amor est,

dignusque notari.

425쪽

CARMEN XIV.

Ru MOv ait nostram crebro peccare puellam Nunc ego me surdis auribus esse velim. Crimina non haec sunt nostro sine jacta dolore.

I. Precare. H. Voss. existimat hoe verbum de minor;bus delictis intelligendum esse , poetamque comiter loqui t mihi vero secus videtur neque abs re erat, quod in Hii l. a , in seriptum legebatur : Te rasti son es in de infamia. - Paris. rum aliis,

tura. Statius laudat Propertium . lib. IV, Eleg. IV, vers. 47 α Cras,

ut rumor ait, tota pugnabitur urbe . . Unus Breuch h. peccasse. ρυ- care. quod idem tamen pro diversaleetione exhibet. Hus Ηx. a. Stirris aurigus esse vel . Pr

pertius, lib. II, Eleg. xx, vs. t 3:H De te quodeumque , ad surdas mihi dicitur aures. M3. crimina ... Deo. Begius rumaliis male earmina . quod Cyllenius do hoc tetrasticho intelligebat. εω Pontani coniectura, cui arcesserunt etiam Heiosius et Broucklius. Illos H. V oss. idcirco valde reprehendit; arridet enim ei lectio M. iam a Mitreio et Sicilio e libris suscepta. Si histo contentus suἰsset Η s. nihil esset eur eum vituperare posses et sed non potuit quin aliquid ex ingeniti effutiret hoc modo : α Non haee sunt nostro nisi feta dolori: is

negat enim voculas non sine commode ne parari posse, laudatque illud Horatii, non sine Do. et Athii nos iri , lib. I, Eleg. v Il , vers. 9 : u Non

sine me ost tibi partus honos: is et Elep. v III, vers. 6, Non sine Neri ribos. Libr; magno numero habent

faeta; Lips. Λω. Caeterutri faria et

feta etiam commulantur apud Pr pertium , lib. I, El. x III, vs as r. ... neque arguto scis dolore queri. is Iam monuimus nostrum jacta coniecturam esse Potitani: inest tamen illa eodiei vois. I, et Goth. Huschh. ait : H Nee semper non sine coniunctim, sed etiam interdum interposita una ei altera voce ponitur,

ut apud irgilium, AEneid. lib. II, vers. 777 , quem locum laudat Vul pius. Iam dicunt Latinἱ ore e Amina et jacere crimina. Hoc autem

in priniis tum , quum aliquis interdum aliquid, obiter suspici. Di, ni vendae , pungendi, irridendi eatisci , dieii. Tacit. Annal. lib. XI . c. i': incertam an falso iacta: Seneca , lib. III, cap. 3 . de Ira : in e-pisso quorundam se sales et is δε- rem suum Deo versa Ie somne. Utrumque verbum coniungit Pro

peritus, lib. III, El. XIIII , vs. 34 :α Non bene de nobis erimina scia

iacis. N

426쪽

368 ALBII TIBULLI LIB. IV. CARM. XIV.

Quid miserum torques, rumor acerbe' tace.

. si id miserum tor es . . . face.

Broueschus. edidit sti dum . Barthio conssus. Unus sicii i si . In eodiee Paris. haec legula luet vi Albii Tibulli poetae illustris, explieit liber tertius et ultimus. M. Sequitur Epitaphium Tibulli et Vita. Sic ei iam res se hahel in eod. Dresd. Alii libri in verinordine primum Vidam n3υI . deinde Epitaphiam exhibent. Eodem mmdo tuler se discrepant editiones veteres. Edil. mai. ann. 347 et . quae huie Carm. xiv subiectam hilolvocem graecam Tirio, Vieenti et Beg. Lep. Carmini xiv statim ad iungunt vitam , hoe titulo : Gmmia in is Auli Tiatilia. Sequitur Epiω- pestim Rutilia. Cui in ii, lem subiungitur, soldia Niasonis Episulis.

gehatur. M Atqui in ed. Venet. t ut epitaphium subiungitur Carm. x IV, mitioribus lamen literis evrusum et cui succedunt duo hare disticha post epitaphium posita, sicut in ed. Rom. et Corvin.:

Summa vitae Albii Tibulli reiecta

est in commentarium. At ed. Venet.

1έq3. haec omnia habet in Commeniatario. C M. Lips post epitaphium Domitii Marsi 1 -Fitiis Tibulli hiseusque constat. . Sequuntur duo elegidia, ad pracalantissimam virginem InsnIam de Moratis ἰ quibus ae-eedit Vira TXIOIta Adiuncta sunt novem carmina recentiora. Hus M. Pi Nis c ARMINUM.

427쪽

ΕΡΙ ΤΑ ΡΗIUM TIBULLIA DOMITIO MARSO

coMPOSITUM.

ΤΕ quoque Virgilio comitem non aequa, Τibulle,

Mors iuvenem campos misit ad Elysios: Ne foret, aut elegis molles qui seret amores,

a. Te ςtioque V. stata omium noriae a. Domitius Marsus vivit tempor hus Auetusti, et epigrammatum scriptor habitus est, inprimis nobili, atque excellens. Multa de eo eiusque fragmentis docte disputat Brouehh. ΗκYn vide otiam Quintilianum , Inst. Orol. lib. III, cap. I, 18. n. Unu, si alii, M. Edit. Grypti. 13 3 in margine, inque. Pro aequa. Haee ad Virgilium speciant, paulo ante morio consumplum. Scaliger non inqua ita intelligebat, ut mora Virgilium senem, Tibullum vero iii

venem oppresserit. Utrumque H. V s. eonira veram rei rationem ess

ait, eui si considas, neque ille senex erat, neque hie revera iuvenis. a. Campos misis ad Ebrios. Codex Bibl. Reg. quem laudat Bur- mannus ad Anth logiam Lat. lom. I, pag. 4i6; Lips. et ed. min. ann. 4 et . in pro ad Elysios. Illud amplectitur Huscliv. Nos vero, ut iam in nota ad lib. I. Elea. iii, vs. 58 , p. 4o, diximus, rό a servamus, consentiente librorum maxima parte. 3. Ne fores atis egeris mones. Reg. moeres; idem in IIati . Golbanus uae,s; Ashew. et Nam b. elego . quod odidit Pithoeus , propter e; forti sequentis versus ; sed perperam. Mones retinere praestat , ut

d et illud Ovid. ex Ponto, lib. III,

El. iv, vs. 85 : α Ferre etiam molles elegi, ele. - Uusch ius, qui eiusdem nobiseum sententiae est, nititur praeterea Hermesianae iis elegia, vers. 35, apud Ruhnhenium, Ep. Crit. II, p. am: Mἐμυιρμοι A eos ἡδυν-ε res,

quem locum eximie emendat una litterula mutata ;9ω. ;ι, id est : Mimnermus qui dulcem ino nis . sortem infringens sonum et moliis penumeus spirisum . vel mo Iem pentametri spiritam.- Hermesianax Mimnermo non inventi nem elegiae tribuit universe, sed inventionem elegiae amatoriae, quod bene demon travit post alios Fran-evius de Callino , p. q. Dicitur aulem masculus carminis heroἰci, vel elegiae auliquioris sonus , exquisite -- ῆχοι , fortis, vel Mesemens sonus, quia facta celebrat fortium inrorum... Uune velle nentiorem Elegiae

428쪽

3 io DOMITII MARSI EPITAPHIUM TIBULLI.

Aut caneret forti regia bella pede.

s num emolliens Mimnermus et argumento a maior; temperaris ele

ganter dicitur forum sonum in erisse . plane ut is de quo agit Ovidius, Trist. lib. I l, vs. 4ii : H Nec noeet ciuelori . mollem qui fecit Aehillem. in Deuἰs,o ,ui, fori a facta modis is Hine molles cantusisi racissos eo iungit Seneca, Ep. so : hine grammaticus Hephaestion , quod

. Regia MIM. Margo ed. Venet. 4 5 , monente Neinsio ad Ald. hahel non . Statio sunt regia lena, quae in i r reges fuere. Burm. iunior proposuit ferrea. Antonius Ptinormila ultimum hu- tu, Epitaphiἱ distichon imitatus est. sequent; earmine quod paulo anto mortem sibi ipse seripsit:

Quaerite, Pierides , alium, qui ploret amores; Quaerite qui regum sortia saeta canat. Me pater ille ingens hominum sator atque redemptor Evoral, et sedes donat adire pias.

429쪽

IMITATIONES

GALLICIS CARMINIBUS EXPRESSAE.

430쪽

Licet suo loto et sub ipso textu oecurrant quaedam gallicae imitationis fragmenta, non potui, quia metricas quasdam versiones tibi, amice lector, hic offerrem. I n prima Elegia certamen inter optimos nostros poetas Ortum est, La Hiarm , Lebrun, Lorma, quorum

unusquisque selicem Tibullo operam impendit : neque in decima desuere interpretes elegantia insignes ; quae Tibullus latine , Mo- rellus graece cecinit; accedunt Lebnun et Andrisum. Prior insuper primi et secundi libri Elegias vertit, quae tertio loco leguutur; alter, Terentii apud nos aemulus, musis gallicis gloriae nou exiguam partem adjecit.

SEARCH

MENU NAVIGATION