장음표시 사용
291쪽
simpliciter iv; ata requirebant signum, quandoquidem dubitandum erat utrum immundities sub illis esset, vel non, imo si vesmaXime notum eam sub ramo aliquo arboris latitare, discrumcn tamen erat inter ramOS, nec constabat prieci se locus immundus; quod dicendum quoque de lapidibus ζ qui junctime pariete prominebant, ut ad locum ex Gemara Moed Latonscribit Auctor Tosephot fol. n. a. Ad tertium dicimus , quod inter Agros ex Sepulcro immundos aliquod discrimen servatum. Nam cum tripleX τῆ Beth-Happeras genus constituant Hebraei, eoque nomine ipsis Veniat 'iap m 'tahury ms Ager in quo deperditum est Sepulcrum, nap ria it ruet mo ager in quo aratum est vel arando di persum est Sopulchrum, dc denique ita a mν ager plorantium. s De quo videndus Maimon. Hilc. Tum. Met. c. VIII. Tom. 2. Edir. Men. E tribus his primi praesertim ordinis calce signandum, dc a reliqua terra, quae munda , nec ullo i quinata Sepulcro erat, distinguendum futile asserunt Hebraei. Ita Gemaristae in Moed Laton tradunt. IV. Visis locis Sepulchralibus, quae antiquitus calce notari solita, progredimur ad movum, quem veteres Hebraei in ritu hoc observarunt. Eum autem succincte descriptum exhibet
schn. Cod. Maasur Scheni cap. I. g. I. sel. y. 2. ni Up ra Sorinnna da Signant Sepulcra calce, quam aqua macerat 2 affundit. Cum enim in Sepsicris signandis nimis curiosi essent, curabiliat, ut CALX immunditiei index sub terra delitescentis sepulcri esset melioris notae Sc colore nitido dc albicante. quo praetereuntes signum hoc eo melius cognoscerent de illud oculis se facile offerret. Imo CALX haec aquis probe ma-Ceranda erat, Ut eo magis albesceret. Nam in hunc finem Sepulcra dealbabantur, ut quilibet sibi signo hoc viso, ab immunditie vel pollutione cavere posiet, quam alias facile contrahere poterat,' cum haec dealbatio deesset Aquis itaque bene temperata calx super ipsum Sepulcri locum diffundebatur, uti ex Gemam. Hierosobruit. Od. Bab L Schekalim subnexa pa
V. Neque sufficiebat, ut opera perfunctoria hoc faceret is, qui assundebat, sed requirebatur , ut accurata dc ad amussim exacta diligentia id essiceret. Summo enim studio omne illud spatium, quod in cavernis subterraneis occupaband Sepulcra,
292쪽
in superficie terrae CALCE signandum erat. Idcirco, qui
recte hoc munere defungi volebant, ut eo certiores fierent, quo usque se immundities Sepulcrorum diffunderet, Speluncam ipsi met ingressi cavorum., qui Sepulcrorum erant receptacula. confer. huc qui Sepulcrorum apud Hebraeos formam delinearunt, Casaubon. Exercit. auPers, baron. pag. F78. Light
Iosit. Hor. pag. 17 I. Id quod eX Rabbinis recenset cl. Bh.
Grip. Roste cher. de Sepulcr. calc. notat. cap. IV. Σ. Aliter
autem se gerebant Hebraei, quando immundities T d an nQ seu agri, in quo deperditum erat Sepulcrum; designanda erat. Tunc enim non toto agro calx diffundebatur , sed solum incXtremitatibus termini, quibus signari ager solebat, juxta illud, quod legitur in Bava mira: Ager signatus in terminissais, hoc est, ut Glosia eXponit , terminos habens in quatuor plagis suis dispositos calce increstabantur. . Id cnim volunt
verba Maimon. Hic. Tum. Ast. C. VIII. s l. rtata. Σ. Cum quis inveniret quatuor agri terminos calce signatos, si quidem mandi erant, sed totus ager in universum erat immundus.
VI. Ne autem aliquid omitterent, quod pollutionem prohiberet, observandum venit , quod generatim in quavis designatione locorum sepulcralium non praecise super locum immundum C ALC EM cffuderint Judaei, sed ante eum, ut intelligerent ex hoc signo adventantes, locum immundum non procul abesse. Rationem hanc subministrat Gemara Cod. Moed ton: Non ponebant signum praecise super locum immunditiei, ne res mundas perderet. Nam si quis addit Scholiastes a immunditiem sub signo latentem non animadvertisset prius, quam ad signum. devenisset, subito munda contaminata fuissent, quoniam sub signo delituisset praecise immundities. Idcirco constituebant quoque lux signum juxta immunditiem paululum distans ab eadem, quod utrinque prominebat ad latera immunditiei: ut eadem Gemarae verba pulchre explicat Igaimonid. H. T. M. c. 8. 9. quo unusquisque ad istiusmodi signum tendens immunditiem adesse intelligeret, & tempestive recederet. Ut autem horum omnium Comajor haberetur ratio, neque temere vel e X incogitantia , vel ignorantia aliquid praetermitteretur, praesente crudito Viro rςrumque intelligente dealbatiρ ista, praesertim quae publica
293쪽
Dh SEPULCHRIS HEBRAEORUM. et 3
.uctoritate fiebat, institui solebat, quod ex Moed xat. colligitur. VII. Praecipue autem hanc curam in se suscipiebat Magistratus, qui quotannis Legatis domin iudicii inter alios labores dio hunc imponebat, ut sicubi in Sepulcris calcis affusae indicia obscuriora reddita , aut penitus deleta deprehenderent.
eadem restaurarent, dc affusa denuo calce omnibus patefacerent. ita enim Maimon. Hila. ScheVit. Pom. I h.'c. VI1. F. II.
hih verbis prodit : P odibant Legati domus iudicii ad τι sitanda
Heterogenea dcc. cons. Maim. in Hilc. Relaim cap. 2. seqq. 2 ct notabant Sepulcra, quorum signa aqua pluvialis deleverat. Fiebant porro haec statis anni temporibus, mense plerumque Adar, quod planum est eX A sechna Cod. Sche al. cap. I. 3. I. infesto parvo , ut tradunt Milychnici Doctores in Moeu Raton cap. I. I. his verbis: Irrigant agrum siticulosum in festo cto. reparant quoque destructa in festo, corruunt aquas corrupim in plateis,
O fodiendo inquirunt evi, reparant vim nemque plateas ct receptacula aquarum , faciuntque omnia, qua nec sitatem publicam re se piriunt, signant Sepulcra, atque etiam propter Heterogenea egredi-ώntur. Haec etiam confirmat Maimonid. Hilo. Tum . M. c. 8.
9. dealbationem hanc asserens institui solitam diebub se ip=ofestis. Hisce intermediis festi diebus etsi non quosvis aggredi labores licebat, eos tamen permissum erat suscipere, qui ad publicam spectabant necessitatem , nec sine praesentissimo damno omitti poterant, prout illud eX placitis Dodi orum satis dilucide docet Raschi. Id tamen monet Maimonides id fuisse requisitum, ut opus dissicultate omni & molestia vacaret, cujus generis etiam fuisse statuunt Hebraei dealbationem Sepulchrorum. Et haec de Sepulcris calce albatis & ritu illorum fassio
De Sepulcrorum Hebraeorum Epitaphiis.
itum hunc Epitaphiis monumenta ornandi Graecis id Romanis usitatum fuisse testantur Inscriptiones variae,
294쪽
etiam apud Hebr eos moris fuerit Z Ad quam affirmando recpondemus quippe autiquitus & hodaenum Husmodi Epitaphia reperta iust, quamvis libenter fateamur, quaedam horum supposititia esse: vid. R. Matth. Fraderici Bechri monumenta amiqua iudaic. edit. August. Vindel. 1686. Et licet cl. Ahic ard. de Iure Regio Hebr. cap. VI. dicat, Judaeos Epitaphia non admodum curare his Verbis: Laudo Maimonidem, qui censet, famam recte factorum , quae in Viva posteritatiS memoria perennat, eme splendidissimum Mausoleum, quovis marmore durabilius, quavis statua pulchriuSs attamen contrarium ex exinemplis & testimoniis variis apparet; quippe idem paulo post pag. 436. 437. subjicis: Nudae tamen Inscrippones nominum
annorum non improbantur. quia historias & chronologiam juvant. Ast cur denegemus Hebraeis Epitaphia & Inlcriptiones' Ipsi enim omnium primi suo merito habendi sunt, quibus Inscriptionum inventiones unice deferendae veniunt. Ab hisce enim, ut plura alia, ita quoque inventionem cipporum corumque Inscriptiones fluxiae, asserit B. Gerhard. Tom. um. LL. de morte ρ. LXXXIV. Non calculum itaque adjicimus disia
sertationi sub praesidio 7 an. Henric. Heideueri habitae Tigura 367O. quae ritum hunc plane rejicit f. xxxvi. his verbis: Et Ecclesiae quidem Tigurina ritus peti possunt ex cl. Lud. Lavater. de ritibus Ecclesiae Tigurinae egregio libello c. 32. 33. inter alia memorat, epitaphia quoque nulla amplius vel saxis vel
aeneis tabulis incidi, lapidibus sculptis Sepulchra non contegi,
addita ratione, ne luxus ille Sepulcrorum redeat. Ita sapienter constituerunt Majores nostri ubique tenacissimi simplicitatis ut ex praeteritis futurorum providi: haec Heiderierm.
II. Cum autem usus Epitaphiorum vetustissimus sit, qui de Hebraeis & primitivae Ecclesiae Christianis placuit Oc adhuc
Protestantibus placet, non videmuS, cur a Tigurinis rejiciatur 3 Hebraeis morem hunc frequentem fuisse ostendunt antiis qua & hodierna Epitaphia etiam in Helvetiorum civitate Basilea retulia. Audiamus verba Excellent. Ibam. Andr. Hoch- seiteri Profess Moral. in hac alma Tubingens. Fautoris mei aestumatissimi in dissertat. de Ocio erga defunestos. allata, Ubi haec extant: Quoi qmdem in erigendis honori defunctorum Epitaphiis operosos
295쪽
roses admodum fuisse coinβt, ct 5β me AE testatur , in cujus stiburbiis
magna udici pars Iudaicis mVn ment/s obiecta videtAr. Eximium iamen Iapidem servavi Thcρήρη ingerus , quem Auno M. D. XLV. tu Coenobio S. Clara , Nbi Corm/t: ι-- fudaeorum erat inventum ; celeberrimus Vir in I. Lusi heb , privigni sui horto , memoriae causa erigi curav*t , ubi b.dicuum conspicitur, quena Lectoribus communicamuS S cum translatione Excellent. Proselsoris huc ponimus. Verba lapidi. scu Epitaphii sequentia sunt:
LAPIS ISTE POSITUS EST AD CAPUT SENIS R. ELIAΚIM FILII R. IOSEPH , SEPULTI IN HEBDOMADE SOLEMNITATIS PASCHAEIS DIE QUINTA. A. XCV. SECUNDUM MINOREM N MERUM, QUIES EIVS SIT IN HORTO VOLUPTATIS, JUXTA CVM JUSTIS, QUOTQUOT IBI SUNT, AEVI PERENNIS AMEN, AMEN, AMEN, SELA.
296쪽
Aliter hoc Epitaphium exhibet celebr. Dan. Eaes in nor
' L HIC. EST OUEM. POSVI. MONUMENTUM. CAPITI. SENIS. R. E L I A K I M. FILII. R. IOSEPH Ι. QVI. SEPULTUS. EST. IN. DIE. PROFESTI.PASCHATOS. IIX. ANNO. XCV. SUI. MIN. REQUIES. MUS. IN. HORTO. EDENIS. CUM. RELIQUIIS. IUSTORUM. MUNDI.AMEN. AMEN. AMEN. SELAH. III. Quod ad primitivae Ecclesiae Christianos attinet, qui
Epitaphia erexerunt, Prudentius carmine modo adscripto te- satur:
Titulumque V frigi a saxa, dcc.. Idem hymno quarto de passione Hippolyti Martyris ad Valeἰ
297쪽
Plurima litterulis signata se Pulara loquuntur Martyris ami nomen, aut epigramma aliquod.
Testantur hoc quoque Varia Epitaphia Christianorum, quae collegit & observavit Paulus AHUbius in sua Roma hubtecranea edit. Arnhem. 167I. 'uem curioius Lector evolvere velit, dcconstabit, nos vera dixisse. PICC silentio praeterire possumus Reformatos seu Protestantes in Anglia, qui Epitaphia magni aestimarunt, uti colligitur CX bbro cri Pro Romames conceruin Bratame, erit. Lond. 1623. NM LM. SI 2. haec leguntur: Butamong au funerass honouri, Epitaphi have alwayes beene most re peritive, for in them -- L- bem a to the decea sed, memor' maccontinued to posterat , friendi me e conforted, and the mader putis minde of humane fratis'. Ex his satis superque cognoscitur Epitaphia semper magni aestimata fuisse. Sed iterum ad Hebraeos noS aCcingimuS. IV. Non negamus quod multa apud Scriptores reperiantur Epitaphia ludaica, quaz dubitationem movent, inter quae est illud quod Job. Henr. Hottinger. a ser . l. de variis Ebrcorum inscriptionibus pag. 3. recenset :'Up im
HIC. EST. TUMULUS. ADONIRAM.. , i REGIS . SALOMONIS. I. VENIT. UT. EXIGERET. TRIBUTUM.ET. MORTUUS. EST. DIE.
298쪽
Hoc Epitaphium ut genuinum attulit quoque Villalpandus P Iuua in Erech. tom. 2. fol. P. . oc asserit, ad arcis Saguntina portam, superiore seculo effossum fuisse saxum. Et si vero hu jus lapidis canities talis non sit, qualis a R. Mose Suchem Posis Marpe ' chon venditatur, uti cl. Hottinger. de Cinis Hebr. p. g. redie disputat; tamen inde liquet, titulos, de quibus sermonem habemus, Ebraeis quoque Usu receptos esse. Nec aD
sensum praebemus V/lla ando , qui assii mat, reliqua, ut &imprimis illud , qui dies obitus fuerit lapide vetustatis injuria, ut quidem putat, nonnihil corrupto, haberi non potui sic. Ac licet Villalpandi se nulli bi ejus rei apud quemquam Scriptorem praeterquam in MSto, quod apud Gone agam Mantuanum 'ilicopum extiterit ' vestigia reperiste asserat: non defuturos tamen suspicamur, qui pro genuino fictum hoc monumentum habituri, & vel a vetustis illis temporibus accersituri sint; ut eo magis operae pretium fuerit, νόθευμα illius Inscriptionis paucis in lucem statuere.
V. Quaerimus ergo ex Villa ando, qui pro genuino pugnat , qui factum fit, ut nec vola nec vestigium lapidis etiam. num extet, ne in ipsis quidem regionibus ubi inventus est pneque enim credendum est, hunc tam memorandum antiquitatis m,ox privata tantum quorundam notitia conclusum, &non potius apud indigenas dignis laudibus fuisse celcbratum :Cum nec praeterea verisimile sit, viros illius aevi doctissimos silentio tantam rem praetergressuros fuisse, si modo iis de rei veritate certi quicquam constitisset. Ergone enim praeter Mantuanum istum sipiscopum nemo illud vel scivit, vel scire debuit Θ At enim vero largiamur hoc Villa ando, ac demUs, eXtitisse olim istud marmor, licet ob aliquas causas pervulgatum adeo non fuisset: num vel sic γνωσιον esse probabit Θ Equidem haud credimus. Cum enim mentio fiat in Inscriptione Adonirami, qui Saguntum venerit, si vertentem sequimur Jesu i- tam colligendi tributi causa, absurdum cui videri posset, cum
vix quadringenti ab ingressu in Palaestinam anni effluxissenis, nullasque adeo causas Judaei habui Ilent a Deo promissam prinstitamque, & propterea dulcissimam sibi patriam deserendi ;illos tanta. multitudine commigrasse in Hispaniam , ut Salomoni licuerit tributa ab iis per Adoniramum aut alios exigere s
299쪽
Dst SEPULCHRIS HEBRAEORUM. 2 3
re, cum illius rei nec Judaica nec prophana historia ullibi meminerit. Adde quod piaculum Judaeis fuerit, extra Pallasti. nam vivere. Videatur de his pluribus disserens Dillher. disp. pq, IV. F8. VI. Formam Iudaici Epitaphii veri asserimus illam esse,cujus Inscriptionem celeb. Schic ard. in 'i,dri dc cl. Buxtoriuin Lexic. Talmud. fol. 97ι. adduxerunt de muliere quadam Rebecca: hujus sequentia verba haec sunt:
HAEC. STAT UA. QUAE. ERECTA EST.CAPITΙ.PRAESTANTISSIMAE. SANCTISSIMAE. ET. INTEGERRIMAE. D. REBECCAE. FILIAE. S. R. SAMUELIS. LEVI. QUAE. OBIIT. FAMA. BONA. DIE. VII. MENS.I HEBETH. ANNO. CXXXV. SUP. MIN. ANIMA. EJUS. SIT. LIGATA. IN. HORTO. EDEN.AMEN. AMEN. AMEN. SELAH.
VII. Nec melioris quam Adonira conditionis est illud Epitaphium Iudaicum Ducis Amazesiae. Namque Auctore Aben abib in libello ora Um Darche Noam apua R. Mariam, in
or En im Part. III. cap. 6O. cujus etiam non tamen eX ip
300쪽
admodum corrupte lecti. meminit Villa andus Tom. IL pari. V. fol. 3 4 . in Ecech ) in Regno Valentia prope Morvitri alias Morvedre vel Murviedro, Saguntum olim dictam in montis vertice hujusmodi inscriptio extat: μ': ΠΟ-Π P, Pr DS λ: Π in : Edite piandi m voce amara, de Duce Magno quem sustulit Dominus - Amaniae. Genuinum hoc esse credat
Judaeus Apella, nobis nunquam persuadebit, dc multa de hoc dicenda e stunt, nisi hunc laborem sustepist ni de falsitatem ostendi sient B. Dillher. disput. Tom. I. pag. m. F9. dc celeb.
Matth. Frideric. Bec ii monument. antiq. uedaic. edit. August. Hin-
del. 1686. Plura ejusmodi supposititia Monumenta recensentyoh. Henric. HottingeΥ. indiss praelim. de variis Orientalium Inscriptionibus, Cippis Hebr. proxa, ct Theoph. Spriel. in Elevat. Relat. Monte inian. pag. 68. quae si int vel Chaldaica, ut Inscriptio Montis Oreb iir rupe excisa , vel Saracenica , literis duntaxat Ebraicis egpresia, quemadmodum Americana, eo ipso aliena; vel Ebraica quidem, sed tamen spuria, qualia sunt Saguntinum alterum dc Viennensia Monumenta , quorum fraudes eX repugnantia cum Sacris Literis elucent, Raliis quae litis temporibus haut usitata. VIIL Missis itaque adulterinis, genuina Monumenta indagemus. In d o p), seu collectaneis , Rituali Maharai i. e. Doct. Amplisi1 mi R. Jacobi Levita, Meuensis, anneXis, pag. III. b. refertur. Dixit scit. R. Dcob Levita , quod aliquando sua α-tate, Annonim. FI 6 . a Creat. M. i. e. I OO. Christ. repererint monumentum aliquod inter Sepulchra Moguntina, cum hac inscriptione narari rinas Ancilla seu virgo delponsatae cujus calculus ab eo, quo positum est, tempore ad hunc usque diem, fuerat MC annorum. Praeterea collector addit, fama est, Sanctam Synagogam Moguntinam & Hallensem inde jam a longe plurimis annis celebrem esse. In triptio integra non CXhibetur , aetas enim abest , quae vero fortasse fuit: m n nais Auno LX. juxta calculum minorem , i. e. omissis Millenariis MMMM. tot enim a Creatione Mundi fuerant tunc lapsi. Atqui isthac aetate ludaei non numerabant a Creatione Mundi, sed )uxta ε Eram Contradiuum usque ad aetatem RabScberirae , qui vi Xit A. C. 967 tradente R. Davide Gans in
chromi par t. I. pag. 27. Unde suspecta etiam haec videtur, ecratio