장음표시 사용
61쪽
ros auctoritate pollentes opponimus, qui Verba Prophetae non de impuro vivo, sed cadavere intelligunt. Ita Munister. comis ment. ιn h. l. Immunctu S autem super anima est, qui corpus hominis mortui tetigit. Glabrus. Immundus, pollutus anima in omnibus istis. Amma pro cadavere humano , Ut Levit. XXI. I. Ita quoque Clarius in h. l. Johannes Drusiius, pollutus anima, i. e. tactu cadaveris. Hic perspicue anima pro cadaVere ponitur.
Firmabo hoc, inquit, testimonio Hieronymi: Immundus in
anima, scribit, dicebatur, qui corpus mortui hominis attigerat. 8c Paulo post, pollutus in anima, b. e. quι conragione mortui est immundus essectus. Idem CX Graeco ακαθ αρτομ επὶ reddit, pollutus seuper mortuo. Quod autem CX Levit. cap. XXI I. 4. Velit probare de impuro vivo intelligi, vix habebit. Textus enim ita sonat: Qui tetigerit immundum super anima. Iunius ScTremellius vertunt mortuo. Et Anglus: He that toucheth an' thiuthat is uncisane by a fouis: per animam Aivsworth. intelligit cadaver, quando ita literis tradit: by a boui, the Greec e transateiban' uncisanese of a Iouis, where' the dead is meant. Et licet etiam viva immundum reddant, uti CX Levit. cap. cit. Scritam. XIX. ostenditur; attamen nulla re magis polluitur, quam CX cadaveret vid. Ainsu orth. fol. m. I 23.
VIII. Deinde locum secundum eXLevitic. cap. XIX. 28. Valde ambiguum esse asserit Musterus, quod veritati contrarium videtur. EX preste enim ibi textus loquitur de cadavere seu homine mortuo, quando prohibet, ne incisionem faciant Israelitae ob mortuum. De hoc ritu videatur B. Geier. in libell. elegantigde luctu Hebraeor. cap. X. 9. 2. pag. m. 23O. 23 I. 233. seq. Hic sane anima ponitur pro homine mortuo, Uti Numer. cap. VI. 6. clare indicatur, ubi textus ita legit: omni tempore consecrationis suae super mortuum juxta Hebr. Anglus reddit at a deadfuse non ingredietur. Et Targum hic referente Ainsmorthio exponit, at the Aonne of man that is dead , i. e. 'per situm hominis , qui mortuus est. Ita anima hoc loco ponitur pro corpore mortuo, ubi anima est separata. Nam juxta Canones Hebraeorum , mortuus non polluit, nisi anima separata fuerit, Maiamon. in Tumath meth. c. 2. Iy. Chald. locum LeVit. Vertit cadaver. Et Moses seipsum eXplicat Deut. XIV. I. Ne incidetis, nec facietis calvitium super mortuo Graecus re
62쪽
tinet animam. Ita etiam apud Latinos anima Pro corpore mo tuo accipiebatur, uti ex mirgilio neid. R. constat: Animamque sepulchro condimus. Quare qui apud Hebraeos incisionem se ciebat pro mortuo Heb. anima) ver rabaetur juxta canones Hebraeorum, Maim. tr. de Mololatr. cap. XI I. Iect. I 2. CHUS ver ba Anglice recenset Amsmorrh. Commem. in Levit. fol. m. II 8. his verbis : He that did cui one gas for the dead, was to he beat-- , and wheter he were a Priest, or an other Ipraelite, is he cutone galh for sive dead per sons or sive for one deau person, he was tobe beaten sive rimes. Ex his clare elucet locum non esse ambiguum, uti voluit Musterus, sed clarissimum. IX. Simili ratione respondemuS cum Ain rthis ad locuis mer. cap. U. z. quem putat ellipticum esse, ni si addatur
Mu. Praecipe ut ejiciant de castris omnem leprosum , & qui semine fluit, pollutusque est super sanima Hebr.) debitid ψ aseule, i. e. cadavere. Chaldaeas hic Vertit super o bus anima hominis, accipiens animam pro cada Vere. Sic quoque Quartum lo-
rito Mulieri opinionem reficimus, dc dicimus, quod semper pro mortuo sumatur, quando pollutionem aliquam involvere dicitur. Et haec de actu circa Sepulcra apud Hebi os observata sumiant.
De Actu in Septi ris observato ex Nomenclatura Graecorum S Latinorum. I. R ctum signant Euangelistae phrasi u τω μνημύω,
ax cons. Apoc. XI. 99 Idem alias indicatur verbo -- quod videtur non minus late patere, quam Latinorum Aelio. Scripsit enim de Colchis e lianus, tib. IV. I. τους ὀν βυρσα ις Θαπτου , 6 κοιταΓάιαντες, cnc π ων έ ξοιρτω : Colchi mortuos suos in pellibus sepeliunt, ct insutos ex arsoribus sius pendam. Id ipsum a LXX. Gene . L. 26. peculiariter adhibitum fuisse pro Hebr. hun quod significat τ
63쪽
L e. aromatibus condire. Observat Drus l. C. Sed in textu citato nondum evidenter potuimus reperire istum verbi usum. II. Bis occurrit hoc Verbum in N. Testamento, nempe Matth. Xxv I. I 2. de muliere in domo Simonis leprosi ungue tum in Christi caput effundente, τὸ αφιασαι επολον. & Iob. XIX. O. καθως εςὶ τοῖς Γουδαιοις ὀνταφιαγν.
Utrobique vetus Interpres sepelire vertit. Ita etiam Castalis, Clarius, Drusius. Bega, Piscator dc alii reddunt funerare, rectius omnino. Optimae Glosiae: γιάζω funero. Casiaubonus in h. locum: Ego, inquit, distinguendum eme arbitror inter
λαπιrων dc ὀνταφιαζων, idemque Inter ιασμον dc ταφm. Θιέπτων enim sepelire significat: at cνταφιάζειν est corpus ad funus componere, ornamentis, Ut sic dicam, sepulchralibus ornare : quae Graecis υτ vocantur. Ergo quod funditur
unguentum in Christi caput, id pertinet ad τ ,
non ad τ 1ν. Hactenus ille. E νταφιαζων ergo est ad sepulturam parare, dc praecedit, utpote prius ordine, dc το -- των sepelire sequitur ut posterius. Patet hOC etiam CX Gen. L. a. ubi Hebr. uari significat aromatibus condire corpora mortuorum : vid. Nicol. Fulier. Miscessi Sacr. lib. o. cap. XVIII. ubi quid Hebr. oen, quid ὀντος ιαγν ic, ταφιασμος sit fuse eX- ponitur: confer. huc Dieteric. Antiquit. Bibl. fol. m. I 6. Suia cer. Thesaur. fol. m. II 24. II 2y. Balduin. maia. Comment. in b. l. sue ed. de Sepultur. veter. CV. V. pag. m. 79.
ΙΙΙ. Apud Latinos exprimitur verbis sepelire, humare, condere. Sepultus enim intelligitur quovis modo conditus teste Plinio histor. nat. vo. s . Humati dicuntur non nisi humo contecti, Perott. soL 83 I. s2. Sepultura humari dixit Cicero
Σ.-s6. g. 8. Cadaver dicitur alias corpus mortuum CX- animum, alias funus. Cadaver, inquit Martin. in Lexic. Etymolog. fol. m. ΣΣΣ.-Brem. est corpus eXanime animalis, quia egressa anima non amplius insistit dc ambulat, sed cadit, ut possit dici πεσον σῶμα, cadivus truncus. Mat. l. 3. c. I 2. EO-dem modo, Graecis πτῶμα a m etiam πέσOD Euripidi in Phoenig. 4. sc πέσημα. Vocabul. Vet. vult dici Cadaver, quod sit cara vermibus data, quae Etymologia potius allusiva. IV. Apposite ad hanc rem Servius in neid. I I. U. I. f. IF89.
Consuetudo, inquit, Romana fuit, ut polluti funere minimem E 2 saci
64쪽
iacrificarent: si tamen contingeret, Ut uno eodemque tempore δc funestaretur quis, & cogeretur dare operam sacrificiis, laborabat, ut ante sacra compleret, quam funus agnosceret: Unde etiam Horatius Pulvillus in Capitolii dedicatio ne, cum ab inimicis ei filius eX tinctus nunciaretur, ait: Cadaver sit, nec voluit funus agnoscere donec templa dedicaret. Sic
ille. CADAVER aliquando voce ANIMAE per Synecdochen partis pro parte significari, Vult non nemo, fretus mirgialis , qui e veid. m. 62. Mq. ita canit:
Ergo instauramus Polydoro funus, ct ingens Aggeritur tumulo tellus e flant manibus ara Caruleis moesta vittis atraque Cupresso: Et circum Iliades crinem de more solutae , inferimus tepido fumantia cymbia latite , Sanguinis ct sacra pateras r animamque Sepulcro Condimus, ct magna 'premum voce ciemus. Et Eneid. XI. v. 22. seqq. Interea socios inhumataque corpora terra Mandemus: qui solus honos Acheronte sub imo est :Ite, ait: egregias animas, qua sanguine nobis
An autem recte, quaeritur Z ad quam quaestionem Negando respondemus, quia in neutro Poetae loco est quicquam, quod ad Cadaver pertineat, ubi de Anima Poeta loquitur. Non in priore: Hi enim aerwani tumulum non aperuerant, sed editiorem duntaxat faciunt, ut possit posthac agnosci Sepulcrum , neve dentio violetur ab imprudenter caesuro ibi ligna. Ipsi ergo animae justa crant facienda, tum ad expiationem Sepulchri, ab AEnea violati, tum ad animam quiete sua donandam. Causam illam Donatus f. 683. hanc Servms f. 68 I. in h. l. comprobant.
In posterimo Virgilii loco ANIMAS pro CADAUERIBUS
non sumi apparet ex toto undique conte X tu. Ideo Interpretes hic per Synecdochen partis pro toto accipiunt ANIMAS pro VIRIS DEFUNCTIS. Fuit ille tropus huic loco adeo necessarius, ut neutiquam sensa animi satis expressisset, si aliterfuisset locutus Poeta. Ad animam enim redundant plurima Omnoda ab istis supremis muneribus, de quibus in loc. citat.
65쪽
conser. Mulier. dissert. de Sepulcris , Κirchman. δε funeribus Romanor. lib. q. fag. 33O. sed, de Sepult. ister. pag. m. 164.
I. llegatur in 6. 8. 'IR Ammah seu Cubitus, quo dimetienda sint Sepulcra; quaeritur, quanta sit ejus Cubiti longitudo Z Quippe observat ex Philippo Aquinate
Buxtous in Lexic. Rabbino Talmudic. Radic. DR fol. I 12. Triplex Cubiti genus fuisse in Sanctuarior Primum v. palmorum. Alterum sex palmorum. Tertium X. palmorum. Tradit vero Commentat. idem, quod humanae staturae sufficiat dimensum 3. Cubitorum. Monet enim iterato, quod apsinas Meto seu mortui longitudo sit 3. Cubitorum; sed, quod Κοὐ assignetur lonsitudo 4. Cubit. propter loculi tantam longitudinem. Porro constat eX trach. Cl. Mulieri de statuis F. 3. s. . usitatiorem humanae staturae modulum subsistere intra 6. pedes. Hinc adeo colligere pronum est, esse ternos Cubitos fere senis pedibus aequales; ac uno Cubito contineri binos pedes. Denique solemus pedi nostro . palmos, atque 8. palvios pedi geminato tribuere. At supra Iudaeus dedit Cubito suo 6. Thophechim. Erunt itaque palmi 8. octoni fere aequales 6. senis Thophechim: dc 18. Thophechim erunt fere aequiparanda et . palmis. Haec pro modulo Cubiti & Thophechin dicta sunto. uibus etiam finem libro primo imponimus
66쪽
VARIARUM GENTIUM Argumentum Libri Secandi.
I. longioribus ambagibus Lectores Benevolos detineamus, I brevibus argumentum libri hujus referam, quod aget de Sepultura&Sepulchris diversarum gentium ac nationum, quarum mores fuse descripturi sumus, minime dubitantes, quin labor hic maximo usui sit futurus. Hoc tantum precibus flagito ut bene memoriae imprimantur ea, quae non sine longo labore congessimus. Non minimum etenim adminiculum esse potest studiosis de Sepultura dc Sepulcris sermones habituris nosse variorum populorum mores circa Sepulturas observatos, qui ansam dabunt meliori fructu proponendi ea , quae ad aedification pertinent. Praemittemus itaque quaedam summatim de Sepultura, deinde proponemus Sepulcra observata in Asea, inrisa, Europa dc America.
I. Qepultura a sepeliendo, atque hoc vel a sepiendo, quia lo-Ο cus, quo conditur cadaver, lapide vel humo sepitur, vel a Chaldaeo bis humilem esse, quia sepulti humili loco conduntur, dicitur. Proprie notat rem pepultam, sicut scriptura rem scriptam. Improprie vel locum conditus vel adtiam condendi, quo sensu dc nos usurpamus. Respondet VOX Hebraea n Up a
67쪽
Dst SEPULCHRIS VARIARUM GENTIUM. 39
Up, quod latiori notione significat term reddere, strictio citerra condere. G cOS Voce θάπτειν eadem notione utos esse liquet tum eX Photio, qui inter argumenta librorum Ctesiae re-lari caput hoc φ σὰμ Θαιο Τ τ πατέροι - ζ πυρος α νόμον, tum e X Diogene Laertio, qui in prooemio tradit, profanum ducere, i ne sepelire. Sed & Latinis in usu fuisse hanc notionem docet illud:
Nec nudum curo, sepelit natura relictos. Est autem Sepultura mortuorum , paucis Antimus, , qua metti potestatem habenteJ corpora desunctorum honeste δε- idoneo decentibusique ritibus humi recondunt , turandam eorum putrefactionem , ac testandam spem resurrectionis eorum futurae, est' ne corpora, qua Tempia fuerunt, vel O debuerunt Spiritus Sancti, ludibrio exponantur vel ab animanibus indignis modis dilanientur.
II. Ex quo fonte jus Sepultum deducendum varie disquiri
tur. Ex jure Gentium derivant Hirchmann. de funerib. Roman appendis. c. 3. pag. 683. D. Uuen ed. de Sepultura veter. c. II i. p. I9. 1 . Verum nos cum aliis viris doctissimis statuimus. Sepulturam esse Iuris natura, divini dc Gentium. Quod sit juris natum Petr. Gregor. Thoosan. in praelud. optimi farisconsultibb. 2. cap. 6 . edit. Lugdun. I 83. probat auctoritate Dionis Pru
Sophista, qui jus Sepultum juris naturalis esse dixerit in
oratione εθους de coniuetudine, ubi ira, To γῆν μή
mgς Θάπτειν,-j1 γυπται, πως - αν - ον οἱ κροτοῦντες τοῖς π ἡττωμένων ἐπιτάγμασιν, ε Θος εSὶ, το ποιουμτῆς φιλανθ ρωπίας ταυτης τους κατοιχομένους τυγχάνειν, i. e. δελ- prohibitum est, mortuos sepelire, vicitores obtemps
rare vellent fulsis iturum qui succubuerunt pis consuetudo est, fiscit, defuncti fruantur hac humanitate, taec ibi. Neque potui satis mirari alias formicarum pietatem, quae velut istius juris participes sese inter se sepeliunt mortuas, ut & scribit Plin. m. XI. e. 3O. Quae Vel latae ad suadendam mortuorum curam sussicere queunt. III. Corpora defunctorum humi recondenda esse divino jure praeceptum est. Ita enim divinum oraculum habet Gen. III19. Terra es ct initerram rePerteris: quibuS verbis Deus Protoplastos docere voluit, quod illud, quod e terra ortum.
68쪽
terrae deberi necesse sit: vid. celeb. Andrea Adami Hoc et erid1. de incio erga defunctos secunἡum legem natura, edit. Tubing.
17OI. cons. Henric. Ains orth. Comment in Gen. fol. m. 18. edit. Londin. Et Eccles XLI. 7. dicitur: rvm: Nn-ir arei Et rebertatur pulvis in terram, quemadmodum erat. Conferantur huc
annotat. B. Geier. in h. L p. m. 467. 468. Quod si cadavera inhumata relinquerentur, bestiis potius in alimentum cederent, quam in pulverem redigeremur. Quam indecorum hoc sit, erudite satis ostendit praelaudatus Hochseetterus Fautor noster venerandus M. IS. I 6. dissert. cit. Neque etiam obstat, quod sepulti videantur vermium dc serpentum esurialis victima fieri, juxta illud Dracid. cap. X. I, E'ν μ - Θομεῖν ανθ ρωπον , γιλ ονοἄμησει ἐρπετὰ f-ic, σκωληκας. Cum mortuus fuerit homo, haeis reditabit serpentes, bestias ct vermes. Ita Vertit Uulgatus. Etenim si1 maXime verum esset, corpora humata infra terram a vermibus, serpentibus ac bestiis corrodi dc consumi, tamen haut longo post intervallo , Una cum vermibus in terram redigerentur. Tum etiam regulariter & ordinarie humata corpora in pulverem reverti, CXperientia testatur, ubi a veis spillonibus saepe moventur corpora, in quibus nulla apparent vestigia corrosionis, nulli vermes reperiuntur, & quae faepius integra videntur, leviter mota in pulverem abeunt dc evanescunt. Quae vero de serpentibus habent, figmento simillima sunt, inprimis ea, quae de serpentibus ex spina dorsi hominis, vel ex spinae medulla oriundis, Plin. l. X. c. 66. & ex aliis Philipp.
merar. Horar. Succi . l. I. c. II. memorant. Quamvis enim
quibusdam in cadaveribus reperti essent, nihil inde adversus divinam sententiam pronuntiare fas esset, quia fieri potest, ut aliunde advenerint, non eX corpore prognati fuerint. Atque
candem ob causam terram Syracid. cap. XL. I. Vocat μητεροι πάντων matrem omnium, quia mortuos sinu suo excipit, & pulverem & ostia nostra usque ad diem resurrectionis complexu suo custodit. Et Nadiant en. homines appellat διςοι εας bis sepul-
ros, quod primum in alvo matris tem dc quasi sepulti jaceant,
antea quam in vitam hanc nascantur: deinde in alveo terrae lateant, donec ad aeternam vitam resuscitentur. IV. Hinc adeo antiquissimus perpetuusque in Ecclesia usus obtinuit, ut defunctorum corpora mandarentur tCrrae. EXem
69쪽
Dst SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. r
pla multa occurrunt in Scriptura Sacra, ut Genes XX III. I . I9. XXV. 9. XXXV. 8. I9 47. Num. XX. I. Jos XXI v. 3o. dc alia plurima. Quin dc ipse Deus morem hunc affirmavit Deut. Xxxiv. 6. ubi servum suum so en sepclivitie dicitur in terra A Ioab, e regione Beth Peor: vid. dist. B. Gerhardi de Sepultura Mosis. Nam quod verba illa maκ p a inter Hebraeos Aben Et raaliique ad Mosen, quasi seipsum sepeliviste diceretur; alii ad
Deum quidem, sed ministerio Angclorum utentem referunt, dilutum est. Quippe ad subjcctum proximum, nimirum Je- hovam referendum est e dc series conteXtus arguit, dc Judas vers. s. insinuat, tribuens id Michaeis Archangelo, hoc est. Jehovae
Christo, uti evincit παραλληλία teXt. Zachar. III. 2. Ubi IS, qui cum Sathana disceptavit, eumque DCO increpandum commisit, vocatur Iehova. Atque ei sententiae etiam R. Abarbanel calculum addit. Audiamus etiam Anglum Henric. Ainsworth. comment . in h. l. Deut. fol. m. 167. disserentem: he burried him,
'hovah one inith te Tather. Sed dc accedit efficacissima ratio, necessitas nimirum putrefactionis corporum, ut postea ad resurrectionem dc renovationem sint idonea. Cujus rei specimen quotidie in ipso naturae cursu apparet, Videlicet in proventu fructuum. Fructus enim quos e terra metimus, unde
nisi ex putredine nascuntur Z Quippe semente faeta nisi grana
emoriantur ic putrescant, nihil proveniet. Cum igitur generationis principium dc causa sit corruptio, necesium est, ut ea
praecedat. At corruptio omnimoda corporum dc putrefactio ubi commodius, quam in utero terrae contingere potest y Qua argumentatione usus est Paulus I. Cor. XV. 37.
38. Unde in lingua nostra passim moris est coemeteria nuncupari agros Domini 2 clar / quia in iis corpora piorum veluti quaedam grana in spem futurae resurrectionis seminantur. V. Neque CX divino tantum mandato, sed etiam ex jure Gentium voluntario corporibus vita defunctis sepultura debetur. Unde Dio Chrysost. inter mores seu ἔΘη, quae οῖς ἐγλα- seu scripto juri apponit, post legatorum jura commemo-Tat, μή κωλυειν τους νεκρους Θαπτειν, non prohibere quo minus sepeliantur mortui. Seneca quoque l. I. Controv. inter jura non scripta, sed omnibus scriptis certiora ponit bumum porrigere cada-F veri.
70쪽
veri. Et Iseocrates in Panathen. ubi Adrasti Argivorum Regis memorabilem recitat sententiam , humare mortu OS e se morem antiquum & jus patrium , quo omnes inter se homines utuntur, quodque non ab humano proditum ingenio, sed a divina imperatum potentia videatur: confer. Excessi Dn. Andreae Adami chstetieri Fautoris nostri dissert. morat. de ossicio erga defunct. secundum leges natura g. 7. Euripides jUS hoc Sepulchri νομον Θρο- των legem hominum, Lucanus hominum ritus, Papinius Terrarum leges ct mundi foedera, Tacitus, Sortis humanae commercium , Lysias Spem communem Vocant. Quique id juris aliis exsolvere detrectant, eos hominem exuere Claudianus, natura dedecus facere Leo Imperator, την οσίοιν υς γν fas Violare Gidorus Pelusi1ota dixere. Plura ex hoc jure Gentium voluntario qui cognoscere avet, adeat licet Hugonem Got. de L B. 9 P. LII. I9. I. Sane etiam apud Athenienses sepulturae tanta cura fuit, ut dux caesos sepeliri negligens morte mulctaretur. Sic Alexander Maenus milites suos magnifice sepeliebat, ut au-dhor Diodor. Sicul. lib. I p. indicat. Et Nicias totum eXercitum
subsistere jussit, ut duos milites sepeliret. Et haec de jure Sepulturae sussiciant.
CAPUT II. De Causis finalibus Sepulturae.
I. uem porro in finem dc Deus priec erit, Zc gentes receperint morem sepeliendi, inquirendum. A foschion olim censuit, sepulta primo fuisse cadavera, ne giganteae fcritati mandendi homines obnoxia essent. Aliis videtur hoc modo homines velut sponte sol visie debitum, quod alioqui vel ab
invitis natura rcpetit. Quippe homines ex terra ortum habere, non Deus tantum Adismo edixit, sed & exotici Auctores Passim agnoverunt. Si c terra originem tra Xerunt principia nostrae mortalitatis, in terram etiam tandem resolvi dcbent. Et tu quisquis es, laborabis continuo in hoc mundo; donec revertaris in terram, de qua sumtus es: Vid. Iob. X. 9. 'a . Oῖ. 29. PD . I s. q. Quod ad Auctores eXOticos ; Cicero ex