장음표시 사용
71쪽
Dst SEPULCHRIS VARIARUM GENTIUM. 43
Euripidis HIpsipyle monuit, terram terra reddendam esse. 6c Propertius libr. Σ. de certo quodam defuncto cecinit: -- qui nunc Iacet arida pulvis. Hinc quidam ReX Galba suam tumbam hoc
RISI, PLORO, FUI, NON SUM. STUDUI, REQUIESCOLUSI, NON LUDO, CECINI, NUNC MUTIO. PAVICORPUS, ALO UERMES. VIGILAVI, DORMIO. DIXI SALVE, DICO VALE. RAPUI, RAPIOR. SUPERAVI VINCOR. CERTAVI, PACE UTOR. JURE EGO VIXI IURE IGITUR MORIOR. NON OBSTO, OBSTARE NEQUIREM TERRA FUI QUONDAM; RURSUS SUM TERRA. NIHIL SUM TERRA CADUCA VALE, VERMES SALVETE, RECUMBO.
olim Gentilibus opinio insedit, defunctorum corpora sepelienda este, ut animabus eorundem melius sit. Hinc Virgilius tib.
VI. Ineid. V. 324. Haec omnis quam cernis, inops inhumataque turba est Portitor ille, Charon: hi, quos vehit unda , sepulti. Nec ripas datur horrenda , nec rauca fluenta Transportare prius quam sedibus ossa quierunt.
Quod autem sepultura juventur, dc quod viventet illis opitulentur, subjicit vers 364. Per genitorem oro, per spem surgentis 'uli,
Eripe me his invicte malis, aut tu mihi terram Dyice, namque potes, portu que require Velinos.
Da dextram misero, ct tecum me tolle per undas, Sedibus ut saltem placidis in morte quιescam. Sed certum est, nihil mortuis Sepulturam asserre solatii. Neque enim animae fidelium uni Deo defixae corporum defunctorum conditione afficiuntur. Sicut nihil prodest Sepultura animabus infidelium: ita nihil obest negata Sepultura animabus fidelium. II. Ueras igitur causas Sepulturae in definitione g. I. c. I. eX- pressimus. Prima est necti itas putrefactionis corporum. Nam hanc Ob causam cadavera terrae mandantur, ut scit. illa visu ct odore foeda a viventium medio amoPerentur. Ne ergo eX h uia modi cadaveram putrefactione aer vitium contrahat, adeo-
72쪽
que prudentissime cautum, ut cadaVera terrae committerentur: confer. annot. Venerand. Dn. Johannis Faes ad Gyrata. pag. m. II p. II 8. edit. Hel ad. Humata vero corpora dic defossa profunde in pulverem cineresque abiisse observatum est, quod perpetuae isti, quam natura amat, ἀνακυκλωσει Vehementer congruit, dca Cicerone quoque agnitum est, reddi ea ratione terrae corpus, atque ita locatum ac situm quasi operimento matris obduci, ut cum corpus terra sit, quae dederat, ipsa recipiat: confer. Ea celi. Hoc eiter. dissert. de o c. erga defunctos secundum legem na
III. Secunda est testsicatio spei resurrectionis mortuorum. Id probat Calvinus plurib. argument. Instit. l. 3. c. 2Τ. Hinc adeo Spiritus Sanctus in narrandis sepulturis non minus diligenter insistit. quam in praecipuis fidei mysteriis. Qti in id ipsum non
obscure insinuat Christus Joh. XI I. 24. dc Paulus I. Cor. XV. 7. 38. Etiam Christiani veteres saepe morem honeste condendi corpora ad hanc spem referunt. Imo id ipsum docuisse Democritum , testis est Plin. lib. v I I. ys. Hinc jam Apostolorum aetate defunctos honeste sepelire soliti sunt Christiani, exemplo Stephani, quem viri timorati sepeliverunt, Act. VI II. 2. Habuisse etiam Christianos Coemeteria, ad quae defunctos deduXerint, patet eX I. forinth. Xv. In luctu positos resurrectionis spe
consolabantur, I. Theg Iv. Confer. B. Hildebrand. antiq. Eccle- st. Bene quoque Minutius Felix in Octav. pag. m. 328. loquitur quando ita disserit: Nec, ut creditis , ullum damnum sepulturae timemus , sed veterem S meliorem consuetudinem humandi frequentamus. Vide adeo quam in solatium nostri resurrectionem futuram omnis natura meditetur. Iisdem argu mentis in adstruenda resurrectione utuntur Theophil. lib. 2.
sin. sol. 2. Cydon. de contemn. morte. Athenagor. de resurrect . mori. Tertuli. de resurrect. carnis.
IV. Tertia est , ne corpora hominum defuncta, vel hominum vel animantium reliquorum ludibriis 2 invuriis exponantur. Est enim homo animal nobilissimum Deoque charissimum. Fidelium porro Corpora cum vita animarentur, templa fuerunt Spiritus
S. membra Christi, organa servientia justitiae, atque eundem usum renovata recuperabunt. Indignum itaque foret, si iis alia animantia pascerentur, vel ignominiae ac injuriis omnium
73쪽
De SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM. s
eXposita ea paterent. Nostram hanc sententiam stabilimus verbis Excoli. Dn. Andrea Adami Hochstetieri Profusoris Morat. Academ. Tubing. celeber. Fautoris nostri aestumatissmi ; quae huc trans scribere operae pretium esse putamus. Habemur dc leguntur illa ρ. 16. dig. de incio erga defundi. pag. m. I S. Cum homo caeteris animantibus praestet, indignum fuisse judicatum , si ejus corpore alia animantia pascerentur, igitur inventam Sc pulturam, ut id quantum posset , caUeretur. Fundamenrum ergo proximum erit humatae natura excellentia atque dignitas ct illa naturalis aversatio ne contemnamur. Igitur non ex praesumta solum aut ante obitum declarata voluntate hoc quicquid est o cii praestatur; cum etiam podi mortem honeste tractari velimus. Consentientem hic reperimus Petrum Gregor. Tholosan. in praelud. optim. furisconsult. lib. 2. pag. m. 339. edit. Lugdun. IS83. V. Peccant igitur omnes contra humanitatem dc decorum , qui tempore belli Sepulcra diruunt & cadavera condita nuda relinquunt, ut merito cum Atheniensibus querendum apud Livium Bb. XXXI. Omnia Sepulcra monumentaque diruta esie,
omnium nudatos manes, nullius Osi a terra tegi. Non memorabimus Cam'sen vetusta Sepulcra inspicientem dc recondita in illis corpora vellicantem. Nil dicemus de Xerxe, Beli tumulum aperiente ; nil de Philippo in tumulos aeque ac in hostes sa viente: labem iis adspersit crudele hoc flagitium, quam perennia historiae monumenta aeternum detestabuntur. Placet illos intueri, qui sana moratiorum gentium monita approbarunt ic observarunt, neque cum iis, qui irasci S inlidiari nequeunt, bella gesserunt. Prudens Adheniensium decretum est, qui hos capite plecti voluerunt, quorum crudelitas ad Sepulcra usque penetraret. Revocatur subinde in memoriam clementia Carou U. quamdiu Sepulchrum B. Lutheri inspicere licet: Cum enim Perdinandus Albanus & Episcopus Atrebatens A. Is 7. flagitarent, ut Lutheri tumulus dirueretur id cadaver estbsium cremaretur, non prudenter minus, quam Clementer respondit: Nil sibi ultra cum Luthero esse , habere illum alium judicem, sibi bellum non esse cum mortuis, sed
cum superstitibus Jc armatis, quod refert Piccari. Dec. VI. c. 6. Observat. Hi l. Poc nec non D. Johann. Mesner. in descript. Eccles Colleg. omnium Sanct. Mitteb. pag. I 3. De qua re plura in
capite de violatione Sepulcrorum. F 3 VI. Quod
74쪽
VI. Quod si tamen casu aliquo Θεηλατω aliaque necessitate sontica aliqua culpa non accersilia quandoque contingit, ut carendum sit Sepulchro, damnum illud fidelibus moderate ferendum est. Imprimis si id fiat propter nomen Chri 1ti & professionem Euangelii. Quomodo Pontificia tyrannide & immanitare factum cit, ut sinceris Euangelii confestbribus una cum luce terra , Coemeterium & Sepultura denegaretur, uti vel ex sola historia Buceri dc Fagii a Batio &Ihuano descripta, nec non uxoris P. Martyris aliorumque constat. Etenim si vita ipsa pro Christi nomine profundenda, multo magis Sepulturae honos gloriae Dei veritatis confessioni postponcndus est. Inprimis
cum & Deus custodiat omnia ossa piorum, ut unum e X iis nota confringatur, 'alm. XXXIV. 2 i. & non solum terra, sed etiam mare Ac mors mortuos postliminio sint redditura, Apoc. XX. II. dc Sanctorum mors semper pretiosa in oculis Domini, Psalm. Cxv I. IS. Praeclare Augustin. de civ. Des tib. I. I 2. Ista omnia, i. e. curatio funeris, conditio Sepulturae, pompa eXequiarum , magis sunt viVorum solatia, quam mortuorum
subsidia. Si aliquid prodest impio Sepultura pretiosa, oberit pio vilis & nulla. Praeclaras exequias in conspectu homin una exhibuit purpurato illi diviti turba famulorum , sed multo clariores in conspectu Domini ulceroso illi pauperi ministerium
exhibuit Angelorum, qui eum CX tulerunt non in marmoreum tumulum, sed in Abrahae gremium sustulerunt. Et cap. XLI. Mulista corpora Christianorum terra non teXit, sed nullum eorum quisquam a coelo & terra separavit, quam tota implet praesentia sui, qui novit, unde resuscitet, quod creavit. Quin Theodorus Cyrenaeus homo Gentilis LUimacho crucem minitanti respondit apud Ciceronem Iussul. uast. l. 1. Terribilis sit haec
πεται , Theodori non inieres , ubi, Iupra an intra terram putressat. VII. Libus Gregor. Oraldus in libello de Sepultura ct vario sepeliendi ritu capit. I. edit. Hel ad. I 676. pag. 2. alias causas haut contemnendas adduXit, quando in haec erumpit Verba: Si tamen accuratius res ipsa perpendatur, DUPLICEM inprimis eam ese videbimus, ut silicet posteri sibi quoque moriendum esse admoneantur , simul omnibus illuc tendentibus recte ac bancte vivendum
75쪽
Dst SEPULCHRIS UARIARUM GENTIUM.
esse : quibus rebus ad bene beateque vivendum naturae quodammodo 1ure impellimur. Tritum Illud Philosophorum notum omnibus: Unius rei plures postulat esse fines. Ita quoque Sepulturae. Et si vero ejus finis non unus sit, uti probavit celeb. Quen led. de Sepult. cap. I. qui ita: In alieno funere vehit in quodam speculo conditionis & naturae nostrae admonem Ur, Unde etiam tumuli defunctorum, monimenta dicuntur: Sepultura humanae conditionis memoria, Modestino in l. quidam in Ρο ff. de conditione 2 instit. Quia memoriam non solum sitorum illibi, sed & nostrae mortalitatis nobis ingerunt. Qui plura de his legere desiderat, evolvat celeber. Johannis Faes annotationes eruditas ad hunc locum, qui pag. IOO. Ioi. seq. fuse & erudite de his scripsit, cujus verba ob prolixitatem transscribere supersedemus. i
Te variis Sepulturae generibus, o quidem hu
matione S crematione. I. uamvis olim ut 8c hodie apud varios populos varia Sepul- c turae genera fuerint & sint, attamen nullum antiqui reperimus quam HUMATIONEM, quae Patriarchis etiamu si lata, uti ex Scriptura Sacra patet. Imo Cicero bb. 2. de L Lib. num. F6. genus hoc Sepulturae antiquissimum asserit, qua mortui humantur. Verba ejus haec sunt: Mihi quidem antiquissimum Sepultura genus fulse videtur, quo apud Xenophontem Cyrus utitur. Redditur enim terra corpus, ct ita locatum 2 situm quasi operimento matris obducitur. Ipsi vero Sepulcro cori hoc inscriptum fuisse ferunt Epitaphium: Vir quicunque es ct undecunque advenis: Neque enim te adventurum ignoravi ) Ego sum Cyrus, qui Persis imperium constitui: pusillum
Hoc terra, quo meum tegitur corpus, mihi ne in Nideas.
Audiamus etiam Minuc. Felicem in Octav. pag. m. 327. edit. Lugd. Batav. I 672. ita loquentem: Nec, ut creditis, ullum damnum Sepultura timemus, sed veterem ct meliorem consuetudinem humandi frequentamus. Et plurimae etiam Nationes hoc sepulturae genus observaru nt. Sic de e 67ptiis & Persiis tradit Herodot.
76쪽
in Thalia quod mortuos sepelierint. Quamquam posterioribus
seculis cremationem Persis etiam usurpatam fui si e constet ex
Ammiano Marcellin. lib. I9. Procopio lib. I. de bello Persico.
ΙΙ. Ipsis etiam Graecorum institutis vetustioribus in usu fuisse humationem testatur Cicero, qui in lib. 2. de Legib. ait: Nam dc Athenis jam illo more a Cecrope, ut sunt, permansit hoc jus
terra humandi: Arnobius quoque l. 6 pag. m. 193. eX Antiochi historiarum nono tradit ; Athenis in Minervio Cecropem esse maudatum terra. Ita funeratuS apUd Thucydidem lib. IV. Brasidas, apud Homerum Erato, Periandri UXOr: Dd. Tr. nostr. de luctu Graec. cap. XI II. edit. Marpurgens pag. 162. Apud Romanos quoque humatio usitata fuit: Nam ut Plutarchus in Numa refert, testamento cavit Numa, ne corpus suum Post mortem combureretur. Hoc certe non fecisset Numa, ni si jam tum igne cremandi ritus in usu fu i siet atque ideo prohibuit, ne sibi defun-rio id fieret. Ptimus i. v I I. c. i , scribit: Ipsum cremare apud
Romanos non fuit veteris instituti, terra condebantur: confer. Balthasar. Bonifac. histor. Ludicr. bb. v. cap. XXIV. pag. m. I I. edit. Bruxesi. I 6F6. videatur quoque Exced. Hochstetieri disput. des c. circa defunis os . Magi inter Persas teste Laert. lib. IO. nefas existimarunt, igne sepelire cadavera: Vid. Thom. Barthoun. an istiquit. Dantc. pag. m. OO. edit. H n. I 689. Iohan. Baptist. Ferret. Mus Lapidar. edit. Veron. I 672. fol. m. 3so.
III. Visa humatione antiquissima nos conferimus quoque ad cremationem, quae sequentibus aetatibus frequens nimis apud varios populos fuit. Sunt qui combustionem cadaverum Judaeis ussitatam probari posse putent eNemplis Sacris, tum Saulisic filiorum ejus a Iabesitis combustorum, I. Sam. XXX I. I 2. quos prieterea a Davide laudatos arbitrantur, Z. Sam. II. s. tum 'rami , cui negatur fecisse populus ris, combustionem, secundum combustionem patrum HUS, 2. Paralip. XXI. I9. tum Aser, cui Israelitae dicuntur combussisse 'Rn, Tu nam, combustionem magnam admodum, z. Parat. XVI. I . tum Zede Uae, qui praedicitur moriturus n)amoena combustionibus patrum suorum, ferem. XXXIV. F. Quibus eXemplis fretus Abulensis Uuast. 18. in I. Reg. XXXI. Censet, combustionem olim receptam fuisse in funere Regio eatenus, Ut non Reges toti cremarentur, sed carnes duntaXat diffluerent, servatis ossibus. Ucrum haut inducimur,
77쪽
Dk sEPULCHRIS VARIARUM GENTIUM.
ducimur, ut de sancto populo, cui a Deo Creatore disertis verbis, ut terrae potius quam igni cadavera committerentur, injunctum erat, tale quid credamus. Neque vero id exempla allata evincunt. Nam fabesitas quod attinet, incertum est, an corpora Saulis & filiorum HUS, an aromata circa coriapora combusserint, quod posterius Chaldaeo Paraphrastae placet. Ouam suspicionem auget, quod I. Paralip. X. II. I 2. combustionis hujus nulla omnino mentio extet. Tum si ipsa
cadavera cremata sunt, factum id censeri potest singularem ob causam, ne Phibstat iis illuderent. Neque David ipsiis laudi dedi sie legitur, quod eos combusserint, sed quod eos sepeliverint. Denique factum Jabesitarum, hominum sic satisanomalorum, divinae institutioni haud praescribere potest. De foramo , AP dc Zede ia proclivius judicium. Nuspiam enim vel de Ioramo vel de Asa Zede ia legitur , eos combustos fuisse, sed de patribus forami, Asa & Zede ia hoc duntaxat legimus, iis este factam n ta combustionem. Nempe funer1 Regio apud Israelitas hoc singulare eximiumque fu i sie Hebraei putant, quod in honorem defuncti supellex Regia igni, quem selectissima myrrha dc plurimum thus fovebat, tradita sit, solo excepto sceptro , quod una cum cadavere recondi debuit. Vel certe soliti sunt Thymiamata accendere inter sepeliendum, fragrantiae causa , ne pestilenti odore incestarentur. Plus momenti videtur in loco Amos. VI. IO. Et tollet quem que eorum patruus ejus, Hi zm dc comburet eum. Ita Vulgatus. Hebraei vero eosque secuti alii vocem eam reddunt avunculus ejus. Optime & ad verbum reddimus, dc cremator ejus, cremator videlicet non tam cadaveris ejus, quam Thymiamatum inter sepeliendum accensorum. Itaque proximus
quivis, si non patruus, cui οπιον ανταφιάσοM τ τεθνηκοτα, hic Nan Cremator, h. C. ὀνταφιαςης appellatur.
IV. Esserebatur cadaver ad rogum, ubi Servius lib. II . Eneid. inquit, quod pyra sit exstructio lignorum s rogum cum jam ardere coeperit, bustum cum Iam exustum. Certi autem ritus ac eremoniae in comburendis defunctorum hominum cadaveribus adhibebantur. Nam quando defunctus Una cum lecto, qui una cum defuncto comburebatur, erat collocatuS, tu mortuo oculi aperiebantur, qui tempore mortis erant clausi.
78쪽
Quem ad morem allusit mrgil. bb. IV. e neid. v. 24 . Dat somnos, adimitque , lumina morte resignat. Illumque confirmat Ain. lib. II. c. 77. pag. 228 . Histor. nat. In rogum mortuo illato conscendebat propinquior, ultimumque illi ungendi S osculandi ossicium conferebat, V Eer. Maxim. lib. 4. I. 6. myrrhata potio in os illius inferebatur, ut eX legib. XI I. Tab. quae illam vetant, quae potio tanquam coena ad coelum viatiis ca fuit: Rogum incendens aversa facie perficiebat, de ob hanc causam, notante Cerda fol. 632. ut ostenderet se invitum esse ad accendendum rogum, seu teste Servio , ut demonstraret, id neccssitatis non voluntatis esse ossicium. Ventos praeterea precabantur, ut faventeS flammas properarent. Prota
ventos non ipse rogis ingrate petisti 'Confer. Homer. Iliad. p. 8l I. Thus, unguenta, piX, resina, oleum addebatur. De thure Vide Lucan. Ab 8. Oleo, IL mer. Iliad. pag. 8O9. Pice dc resina, Iohan. Bapis. Casai. soLm. 3 9. de funeribus Roman. Porro dona dc munera in rogum conjiciebantur, Vid. Sueton. in vit. Caesar. c. 83. Uestimenta, Virgil bb. VI. Eneid. v. 22 I. Non Vestimenta solum , sed &alia, quae chara fuerunt, Vid. 'hann. Mrchmav. bb. 3. cap. V. 3 3. de funer . Rom. Caesar. lib. VI. de bell. Gallic. Eli. Sched. de Diis German. cap. XLV III. pag. m. Τ3. Et ea ratione arma cum defunctis cremabantur. Tacit. de morib. German. inquit :Sua cuique arma quorundam igni & equus adjicitur: con L AElian. lib. VI I. c. 8. r. bistor. De Lapponibus Iohann. Sches fer. in lib. de moribus Lappon. pag. m. 31 F. refert, quod iis etiam arma addantur, verba ejus haec sunt et Ignitabulum, crsagittas penes mortui cadaver clam sepeliunt. Mortuo digitus abscindebatur, bb. V. c p. 39. pM- 99 . U. Rogi lustratio, antequam faces subjicerentur, fieri solita
a maXima quaque multitudine, quae circumibat id ambiebat rogum, Quintil. declam. 329. Dio lib. LvI. de funere Augusti loquitur: Iverunt circa pyram. Virgil lib. II. e fineid. v. I 88. Haec decursio ter fiebat, quod Homer. Iliad. XXIII. ct Apollon. lib. I. confirmant. Ter sepulchro persolverunt justa. Σ) Fiebat ab armati . Homerus lib. ult. Odyss. Plato bb. x II . de Legio. loquens hac deae, decursionem fieri debere dicit ab armaris, quali procederent
79쪽
Dst SEPULCHRIS VARIARUM GENTIUM.
ad hostilem pugnam, Lib. bb. XX v. c. X v I I. pag. 268. 3ὶ Fiebat ab Equitibus, uti Dio lib. XLvi. in funere Augusti testatur. Fiebat ululatu, Homer. libr. ultim. Odus VI. Animalia mactabantur ut homines ad rogum, Ueterum erat superstitio, dum putabant, animas defunctorum sanguine delectari, ideoque multa olim animalia ad rogum mactabantur. Homerus in funere Patrocli lib. XXm. Mad. pag. 8o9. Multas pingues oves dc boves ante pyram eXcΟ-riarunt disposuerunt. Virgil. lib. XI. v. I97. Confirmant hoc sequentes Scriptores: sumi. Calab. in exequiis Achil. lib. 3.
lib. 9. Plin. lib. IV. epist. Σ. Virgil. lib. X. v. FI 8. Serv. ad. lib. v. Eneid. Cicer. lib. v. Tuscul. Diodor. Sicul. lib. XIX. Pompon. Mela lib. 2. c. 2. Solis. c. XVI I. Ludov. de la Cerda ad lib. X. mir-gis. Eneid. fol. 488. Vid. Johan. xirchman. lib. 3. cap. I V. pag. m.
332. de 'ner . Rom. VII. Inter hos populorum ritus merito quis quaerere posset, utrum rectius sit, terra obtegi, opa n cremari ' Si mortui conditio spectetur, parum videtur referre, num terra obruatur vel cremetur, utpote qui nihil persent licet eorum, quae corpori fiunt. Interim tamen si quid dicendum , eligimus eorum opinionem, qui judicant, satius esse corpus defuncti terra obruendum, dc si) ob Antiquitatem, historiae siquidem testantur, longe antiquiorem esse ritum hum-di, quam comburendi defunctorum cadavera. Hinc legimurac antiquos Graecos defunctos hu masse, Cicero lib. 2. de legib. 2 Ob populorum consensium: Etenim si quis antiquiorum evolvat monumenta, deprehendet, antiquiorem esse ritum humandi, quam Comburendi mortuos, quod testatur Desider. Herald. 3 ob sapientiorum virorum auctoritatem. Pythagoras , Stobao teste, diXit: corpus terra tegendum ubi requiescat. Hoc etiam docuerunt Anaximenes Cla men. Thales, aliique. Ob analogiam somni ic majus amicorum solatium. Mortem somno comparari constat ex profanis Scriptoribus; imo in ipsis Scripturis somnus & dormitio a Rabbinis'm s cubatio appellatur :majorem igitur cum somno habet convenientiam, si corpus defuncti terrae inferatur, ut ibi velut in lecto requiescat, quam si flammis accensum comburatur, dc quae alia sunt argumenta.
80쪽
JΟ. NICO LAI TRACΤATUS CAPUT IV.
De variorum populorum Sepultura, S quidem Babyloniorum S Persarum.
I. p Babyloniorum Sepultura refert Strabo Gograph. l. I 6.1 pag. yso. quod lugeant mortuos, ut AEgyptii & alsi permulti, quod sepeliant in melle dc cera cadaver obliniant. Herodot. bb. I. pag. 83. dc eX eo Iohann. Hirchman. de oner. Ront. p. m. 4 i. Quod etiam alii populi fecerunt ex praecepto D mocriti, qui praecepit, ut in melle servarent; sed quare in
mellei quia uti Plin. lib. XXI I. c. I. . pag. m. 48 I. natur. Hi-sor. ait: Mellis natura talis est, ut putrescere Corpora non sinat: cons Iohann. Rirchman. de oner. Roman. lib. I. cap. 8.pag. m. 63. Melle condita corpora defuncta Varro apud Non. c. 3. cθl. 6I . testatur. Lacedaemonii solebant corpora Regum procul a patria defundi orum in melle reponere, Ita domum reportare, cujus rei testis Xenophon lib. V. pag. F . de reb. Grac. ubi de Rege Agesipolide loquitur, qui non procul ab urbe Olyntho mortuus, in melle repositus Zc domum Te portatuS regia, Sepultura aflectus est. Id ipsum de Agesilao in Asenelai portu inter Cyrenas dc 'ptum mortuo refert Diodor. Sicul. M. I F. pag. 4OI. Biblioth. cons. Antiquitat. Disterici
II. Quod ad Persarum Sepulturam attinet, illos cera ci cum lito, mortuos condire solitos cx Cicerone asserit Gyraldus de vario siepeliendi ritu cap. XX II. ut quam maXime corpora diuturna Permanerent. Ciceronis locus, quem citat Gyracius, habetur lib. I. Tuscus. suas. cui addatur Strabo lib. XV. Geographis qui ita de Persis literis tradit: Sola sepeliunt corpora Persa cera oblinentes: Vid. Herod. lib. I. Id ipsum Se bis quoque tribuit jam dictus Herodot. lib. I v. vid. Magium ira, crotaphologia. Cornelius Nepos aut verius ε milius Probus de Agesilao ait, amicos Agesilaum vita defunctum , quo ex porta, qui Menelai Vocatur , inter Cyrenas OR'ptum Spartam facilius perferre posisent, cera circumfudisse atque ita domum retulisse, uti paulo