Civis Christianus, sive peregrini quondam errantis restitutiones / [Johann Valentin Andreä]

161쪽

CHRISTIANus. 33 errena dedignatur, ac nihil se dignum reverit, caelitus pascendavi reficienda est.Huic divinae rei se Chrastus ipse d a qui sacrosancta coena sua admirabiem pastum, potumque instituit, dum ut, pane vino, Corpus tuum quod pro nobis passum, sanguin mq; suum, qui pro nobis effusus, communicatrii tradit, ut non tantum in spem futurae beatitudinis erigat, sed etiam reali piae

sentia,animam consortet, recreet, anu

m et, atque sacratissimo hoc convivio xhilaret. Hoc impij nunquata impae vescuntur, pis& fideles in fini: a vo-uptate assiciuntur, aded ut omnes tem epulas facile abhorreant , ac animaeae sitis prospectum, satis deliciaria in

paratum agnoscant. Heu tamen men-

: tis humanae caliginem,cum hoc ipsumi conctirdiae Christianae symbolum, fra tres distraxit in varias palles, quati mplaria que sibi magis credunt tiam Christo,ac in verbis scrupulari , quam sanctissimis δἴ mysterio plenissimis speciebus uti volunt. Illi ipsi etiam, qui

Christo fidem simplicissime habere a

162쪽

ciunt, quam frigidi, q'i mrari, lita polluti convivae accedunt, quam celicas dapes mox iterum ei jciunt. Horrestit animus ad tam frequentissmaopea fidiam,quae in consuetudin in abi ut nihil eorum serves, irae Christo hostili promiseris Christianus quotie, hanc mannam, laticanimae suae cibumt . gustat, facit autem id quam potest, fata pissime toties obstupescitChristi amorerem, qui his preciosissimis dapibus hi manam indignitatem est ligna us; t. tiesco pori suo gratulatur, quod dixi num hospitem excipere,admissili sitit toties ad novam idem, noviani obsea t

quium novum amorem, noVam co

stantiam erigitur, stimulatur, accendui de firmatur.

XLIII.

Heatrum orbis terrarum , qu

populosius est e magis sibi plau. cet,&Iudos suos lubentius edit. Undi i qui ad hos strepitus assuefacti sunt, tur gaudent alecunquam nisi tristes

163쪽

n i esse potiunt, aut Adalibus carere. Endet enim vox illorum a publicae, ingenium, moresque publicisnsuetudinibus, nec proprium quic-uam habent, omnia cum vulgi con- su vel dissensu sunt connexa Secuscit Christianus, qui solvi esse potest,

b cum in maxima turba, tum solus maxime tellitur enim tot clamo-m, Vanitatumque compressione, dcollisione intra iocum fieri non possit, lut quicquam eorum probet , sed ab omnibus dissideat. NihiLenim nos so-lciat,aut conjungit, nisi eadem opinio, eademque sententia, quae si aliena sit, jam in integro exercitu,s,liis es, .i J aratu&Multos sesellit consilium, cum iugere mundum, litare hominum colluviem vellent, non animadverteruntsecum portare Mundum, d cori-sem, impuritate esse exundans. Qui serere terram vult, terrae aestimatio-em deserat, ejusque consensum, mox insolitudine etiam ingenti pOpulo stipatus,eiit. Nunquam se minuS

ocipio solum dixit , quam cum solui;

164쪽

116 Civis nunquam se magis in concione si

quam inconcione, Christianus dicer possit, qui animum ab omni connex liberavit. Acut Socrotes in soro inteli ement S di vendentes optime habui ita Christianus inter consoni siti diis nos, suaviter suus est anysortistiani iiij habendum cum videaris inpblico ise,tecum posse habitar , qua ut te colligas, abdita de carcer, S ut ad hibeas, oportere. In Mundo nos sor

Christus praedixit, de mundo esse pro b

buit, ne dum extra munditin esse fingimus,nobis novum aliquem, non mirus ingratum Christo in uadum in antro nostro estingamus. Eousque I rogressa est humana temeritas,ut etiam conjugio, certissimc et Dei instituto sibi interdix rit. Certi :ut Platonis fastum ille calcabat, sed alii sistit; ita mollities humana depelli voa

luit alia mollitie. habet hoc vitae genuinquam ullum, amaritudinis plurimuma

sed quae regni Christiani incrementis ct fideli secietate abunde c6pensatur nemo is cur mutet, quod Deus sapiens

165쪽

CHRI si IANus tuerdisposuit, Naturae vim nullam fa- it, ubi ju si Divina absunt silud ta-im sortasse incorrupta ad litae Anti uitas voluit, non sponte cori u ma timonio subilciendum , quod etiam au in liberum esse potest, nec virgini et ali forent, conjugi fructibus usque id et postponendum. Sed etiam ipsam

zonjugalem vitam castam Sc modera- amp rsuasit ac abstinentia intercisam, ne videam ur minus Deo, quam Labis vacare velle: E. ossicium omne:conomia terminare. Habeat sibi do- iussitas occupationes, sed etiam sit- persit, quod detur precibus, jejuniis, abstinentiae caleat honesti amoli5 - , I S, sed non temper flagret,&sacra eta iam,Deoque debita holocausta consit mat. Nescio aute in quam muli me-

tuant, ut in matrimoni decus injurii

sint, si virginitatem probent,&com modent quas carnis hixurie nihil sit sanctius, alit divinis jussis propinqui aras. CertZs Pitidem habet, non pros a ti, merum ingurgitare;non vitio ei ta- tar, haud pro ardore astectato, varie m

166쪽

IIS CIVIς irritato, laxare frena, sed potius mediquibus avocetur,4 in delet fabilia alia divit latur,adhiberi juvet. Cum enit inter Dei donaria etiam castitatis sit nemo id quidem tib sponte rapiat, se tam n nec ille hoc illibato fore dignuest, qui nullo deside io, nullo conam ne nullis etiam adminiculis offeren Deo manus pyrrigit. XLIV. Sece FL

E ergis sive castitatis conjugalis,

sive puritatis virginalis remediu, Secessum liem veteres maximi sece-Iunt, nec contemnere homo Christi,nus potest. Is est revocatio animi ad se, rasve intra se, cum sepositis exterioribus, in te inquiris, est facilius possis, turba,&strepitu abis fieri id potest, quotiescunque vacabit maxim e vero cum Natuia ipsa stet fieri id potest cui mora, pertinacia;interdum uno momento peragitur. Nempe ut precessunt nonnunquam productae, haud,

ri jaculatoriae ita hic mentia ad Deum seces

167쪽

dcessus, proturbationum mole termi-

. Nemo inexpertus credat, quam e examen hominem Σoneret con nat, miti et . satiet, refrigi ret, erigat, idiati eciain , increpet, moneat . iis modis bene-:t. Facile namque nobis imponit pus,versiicissimum animal, ut puteus haec illaq; sacere vel omittere esse ecesse haec aliaque consulta vel no :a videri, quae si ad hoc secessus nostrixamen , extra vulgi conspectum clamores,acsepositis sucis illini menis giae adducantur, longe aliter com-rebunt, dijudicium exactius accirent.. periculosissimum est enim ex empore cum Mundo agere, neque habere otium Deum consulendi, qui in lecessius senatu is et assidet. Ac sane iunquam ab hoc judici Christianus

edit, non redditus instructior cau- . , Or,tantum inter st Deum confliariui abeat, an sibi fidat nam qui monitus test de carnis dolis rimulatione, mLinus ei credit; minus permittit, magis etiam deprimit dc sacra custodia obrem

168쪽

r6o svat: qui sententiam coelicata exquiris tutissime omnia sua peragit. beatu6c auspicatum consi orium, ubi coicientia accusat , Spiritus confitetu Ii caro deprecatur , Angeli condolent Christus intercedit poenitentia corrigit, Deus absolvit.

Quid est quod apud nos soli mul

praeclara meditamur, multa cordata ianimum indacimus, nitrita recta prcponimus nobis, atque adeo Deo pollicemur,quae utprimum eximus a nobi omnia obliteramuso dediscimusZnempe illud D Augustini modo, ecce mo do, sine paululum, quod sancta propinsitas tardasse queritur, detinet, do nec modo, domodo non habeat modum, siae paululum in longum eat Resoluti inquam deest , quae motur Divinos aggrediatus exequatur, si in qua nemo unqtiam Deum etiamsplus millies auditum,est secutus. Opti mus ille, qui lecta Antoniivita Ami tcus inquitDei si voluero,ecce minc fio l&hoc ex horalia in hoc loco aggre assior simulque mentem a Mundo, cui servie

169쪽

servi crat, exuit. Huiac praeclarum im

ictim , si quoties a Dei suggestione G

rtimur,imstaremur, nunquam illudue audiretur , o utinam, o si. Quam intricata sunt, perplexa, quae Munius jubet, interdum sane manu duo conamur nos expedire, atque ei tib sacere. Dae Deus animae nostraen se reflexae, terrenis abstractae, dictat, rechissima desiimplicissima sunt, tu tam n m tuimus ne nos involvantrioli bos implicent. Odit Mundus suos, odia, de Christianum , ridet suos, rideat&Christianum; spoliat suas, spoliet de Christianum, quoquo modo iis i ii parcit, a Christiano etiam nori

labstineat: si nullo modo effugere poΩ

, sumus, stemus ab eoru partibus, quo-um damna a uiuado illata, beneficiis ivinis abundantissime exaequantur, quibu que hoc quicquid est dij rLlsu , inj ariaeque in laicrum cedit Dido illa illa anima, quae cum saepe Deum linterroget, Ope audiat,nihil Divini re .ltin , accum pioriam applausu, impi rum . e si emitu in clarum ibiis lumen sortiter producit. -

170쪽

16 CIVIs XLV. In nitin. BEne ageretur cum humano gen: i re,si ipsum sibi dona divinitus

celsa,non invideret, vel impe siret, propelleret penitus fecit enim De hominem culturae capacem, reiici insultatem proposuit, in qua exerce.

summam voluptatem capere post Nunc cum multorum laboribus de lidustila, Sup omo nutavine adjutis, igens rerum varietas congesta sit,

rum i st m inepte eam tractemuquam ali eam diripiant, alij consua..dant,alis conculcent, ali contamine I . alij praetereant, alij insccndant, alios . . vindicent, at j ijecent, alij comun pant, ' iovis modo inique habeant Quae etiam alio est , cur minus Chr. . stiano, haec humani ingeni moles fa cum minus ad publicum usum, trai . quillitatem,culturamque faciat sed ii digesta magnitudine orbem imple potius,5 impediat quam ornet, quae

recto iudicio,ac regulis Chiistianis dicen;