장음표시 사용
101쪽
a DE PACE PERPETUAmen eo meret, satuitque ut ubique eorum eo
clesias Cat lica religione consecraret. Vuod dum in Italia Rex Theodericus Ariana lue pol tuae audisset, Joannem Papam simulque cum eo Theom. Arum lupatium atque Agapitum Consulares ros, atque Agapitum Patricium, Constantinopolim ad Justinum Principemomisit. Mandat quos qper eos, interminans, quod msi quantociuτ hareticis. ωι ecclesias redderet, eosque in pace degere meret,
universes Italia populos Use gladio exstingveret. sui pervenientes ad Augustam, cum ab eo ut gnum erat fusiepti essent , magnis eum , de suasim rumque salute sosciti litibus postulant, ut sua ari gationis seriem, quanquam eset ininsta , Mentem excieret, I liai peritura con eret. Ufruo litibus jus mus permotus, eis quod petebant coa cessit Arianasque ui Juris reliquit. Haec illi duci
Aliorum enim verba, quia recentiores sunt ,. adducere nunc sorte siderit supervacuum. Quoniam amtem hoc est verum, Iohannis illud Papae faei uni dat magnum patrocinium Paci, qua de agimus,
cantum abestiit possithuic opponi. Aliu
nescio quonim relatu acceptan, narrat rem Turonensis arg--c. , sed
102쪽
l Ia, cuius fide vult videri niti Ernestus, illam suspe-l Etam merito habendam, ceu stippositiam, ne Car-l dinalis Baronius quidem negat, quin ipsemet falsitatem si1bscriptionis coarguit. Prodiit scilice ex taberna Isidori Mercatoris: quam nemo sapiens hodie vel Romae non explodit. Possent autem haud dissiculter adferri complura alia, quae eadem doceant non enim illa epistola vel cum Gregoriit fabulis consenti sit res & tempus id concederent.1 Nec vero est quod quem moveat Ernesti ratio-l cinatio, contra ndem Anastasii, Pauli, & aliorum
' prolata, quae habetur V ad vj I, etsi pridem
illa suerit uis etiam sorte Baronius 3 cyma The riricus Joannem carceres morte non multa ,si Arilanis eces Ias, uti injunxerat, impetrassetrauiLsam scilicet veram illius carceris dudum indicavit ipse Paulus, stribens: Theodoricus malitia comm
tos, quod eum Justinus catholica pietatis defenserhonorisces cepi siet, eum mul cum sociis carceris
.ictione peremit. Beda item l. de sex atat. ut ad recentiores alios haud sit necessum provocare. Veruhoc prolixe agere non est nostrae operae. Suffcit jam nobis ostendisse, non debere opponi Pacis ne-
gotio Johannis I exemplum, cum Ialtim dubiae & incertae sit fidei: quemadmodum neque nos, secutis stylum dc Paulum Diaconum aliosque quam
103쪽
PAPARUM superioris&nostri aevi dissensimnus recte objici, jam tum evicimus hypothesi riv. ut&conclusione XIV &XV. Ne illi quidem ni
mirum unquam dixerunt, non licere talem
honcedere, si id shmma hostilles Ecclesiae sed eoruni nonnulli tantum ab aliis seducti dere, nullam fuisse necessitatem quae id uigeret: Iam vero & Protestationes, si quae saetae in in imodo fiant factae, ut Qlent fieri detestationes mopiarum sententiarum ρ cujusinodi esse eam Estatuit:Pacem posse perpetuam dari hisirach. Audibrussit.' Protestationes sane ejusmodiet Notario & testibus 'tapissime fieri lento eum in finem , ut si fortassis civiliter quid homi ni stim sit in negotio aliquando detur regressus id ro. cuperanda jura, non quod omnino putes citra Mbitationeni, peccatum siquod mor te
fuisse alienos. IIIam filisse conditionem dc fortunam, Honorio. Caesare, Githolicae Ecclesiae per Africam, quae ii die ejusdein est per Germaniam, ullo vel minimo india
104쪽
PROTEsTANTIBUS DANDA. Iindicio potest ostendi. Itaque exemplum illud est
inconveniens. Constat praeterea, lege animadvertisse in Donatistas Honorium, non haeresis ergo
nec enim illi a Cadaolicis dissidebant haeretica clo- ωina, solo autem improbo & iniquissimo schismate) sed quod illorum furor , ut Possidius loqvitur c. IJ. aret Africam, ne radicari a Catho- Iicis veritatem contra si-m errorem paterenturrviolentis aggressionibus, latrocinationi ae , itin rum ob diombus , rapinis, ignibus , caedibus musta vastarent, cuncta terrerent. Et vero idem illeHonorius Arianis libertatem cultus sui passim terrarum eopse tempore concessit. Opponimus porro etsi ille hac parte fortasse peccaverit, quod tamen factum non est) uni Honorio omnes Imperatores:primum eos qui Haereticos toleraruit non minus atque altios subditos suos , etiam extra casiam necessitatis: secundo illos qui cum Gothis & Vandalis Arianis atque Ecclesiae Catholicae persecutoribus pacem inierunt, concessis in eorum potestatem amplissimis Romani Imperii provinciis. Et vero notam dum , Theodosii Il felicitatem moderationi illius circa partes religione dissidentes acceptam resem a
ODm iacile autem dictum est ab Atustore scir.*a, eos qui libertatem religionis permiserunt, incautis consiliis impia f. tam facile alius id
105쪽
16 DE PACE PERPETUA. negaverit. Quod vero ibidem ab illo additur, ne-mnem Caesiarum Haereticis pacem perpetuam de disse, repugnat omnibus historiis illius aevi, quae memorant firmam pacem pactam esse cum this & Vandalis. Coeterum quo temporum Ili rum veterum Romani Imperii circa ejus tempestatis haereses , instituta a pacis nostrae negotio non aliena esse, liquido magis appareat, adieram hoc loco pauca quaedam, ex iis quae de Edicti Nannetensis in Gallia anno luem facta promulgatione narravit Thuanus I Iaa. petita. Cum perorasset Co-
auelquae, ad inguia Edisti capita dicta sunt singulorum sententia. Cumque desectariis ad dignit
tes admittendis di cultas invidiose a multis nihi- siminuae reponeretur, S exemplo in antiquitate carere diceretur quod In edicto in Protest intium ratiam ea de re constitutum erat p'ab aliis qui liora consilia amplectentibus contra distulatum fuit. 'In hujusmodi caussis multa tranquillitat0m
blida semper a prudentioribus fuis condonata.
Nam cum Manichai, qui ad imam usque stet rum nequitiam pervenerant, Theodo ii emo ratiniani Caesarum constitutione civitatibus pelliud ultimo sensicio tradendi essent; alii autem haretici prohiberentur magistratum gerere, shmbere dignitates, aut feri causiarum patroni vel de sensῖres aut patres civitatum; s Justinianina tiam
106쪽
DE PROTESTANTIBUS DANDA. τ etiam sanxisset , neminem errore hareticorum comprictum hare atem vel legatum sve fidei commig sum accipere, idque ad ultimas militum, strue communi jure seve militari te rentur, voluntates porrexisset; st veritati tot legum exemptos fuisse Gothos, quanquam Ariana peste essent infecti, quippe foederatos, cui oe eos vocat Ohmpiodorus. , prout Imperatoria Mavestati visum fuerit,qnoslibet honores s dignitates ad ea consequumtur. Id ex constitutione Graeca, ad Titulum GH-cis de Hareticis s Manichaeis re Samaritaniae, ab Antonio Augustino , viro optimo ου doctissimo Jurisconsisto, addita constare, re ampliuae historia certitudine con mari. Historia autem illa ipsa est quam fide Anastasii, PauIi Diaconi & aliomin jam ante recitavimuS, cum ageremus de Ioanne primo id nominis Papa. De S1GisMUNDO & successeribus Bohemiae regibus plane contrarium est verissimum. Quod de Sigismundo colligere est ex historia Bohemica L plurimet Aeneae Sylvii cap. sa. Imo dc B vii quem testem laudat Emestus. Videantur sela iIIa quae
primis. n. o. Sed & tcstibus non est opus, cum in medio sint superstites Sigismundi tabuIae, de Iibe tate rei ionis Bohemis concessa, quas Majestatucas appellam.
107쪽
rs DE PACE PERPETUA CAROLus V Caesar in iis literis, quas Auctor pse testes adducit, non diciti nec dixit: propositus
aliquid iri Augustae quod ipse non possit probare, i
ne quidem laesione conscientiae, sed potius sora non sitne aliqua jactura aut detrimento suae dignittatis &famae, quam rebus gestis 1ibi acquisiverat maximam. Neque enim alias Ferdinando fratri uquem ipsemet aitpro Christiano rege se semper M. Duisse se habere, plenam componendae pacis facul talem tribuisset, revocato atque irrito reddito Procu4.ratorio illo, quod concesserat Cardinali Truchsesici ejusque icto Jurisconsulto, quos nempe jam no Verat aeqvas Pacis conditiones non admissurosi quod post eventus confirmavit. Quod si sane i iiii quam judicasset Carolus Pacem Augustae compo4sitam, debuisset prout potuit dissensum suum publice postea indicare, non autem tacendo in cam. consentire. id quia non secit, non potest non censeri approbaile. Esto vero, fluctuaverit tandem nonnihil Carolus in sententia. Carolo opponimus FERDINANDUM Batrem, pietate certe Carolo nihilo inseriorem, & ejus omnes iccessores religiosissimosCaesares. Ad quos jam tum sepra provocavimus hypothesi XIU& Conclusione XVI. Cobit indignitas narrati 'num Ernesti: hoc Ioco adducere memora te aliquod de FE iNA O Imperasere testimonium, homi-
108쪽
PR ΟΤESTANTIBUS DANDA. 7s hominis se starii quidem, magnae tamen in aula &Hrdinandi & Maximiliani secundi & Rudolphi
secundi Imperatorum existimationis, non ob Modicae duntaxat artis insignem peritiam atque mma, sed prudentiam quoque & fidem , Joannis scilicet Cratonis. Idque quoniam publice dc quasi coram Imperatore Rudoiplao ipi est prolatum, illa epistola qua Iani Dubravii Episcopi Olmuceimsis Historiam Bohemicana, sua cura editam, Imperatori Rudo lao dedicavit. Iliad, ait, reticere non debeo, quod Divin Perdinandus Imperator crembris sermonibus ante obitum usurparito Atersumma beneficia , qua in in gubernatione Imperii concessisset, primum atque maximum sero animi judicio optimaque conscientia hoc se ducere, quod ad sedandas disicordiaspublicas animum adlechst re tolerantia in Religione formulam benignissimiis Deus si in mentem desisset.ER in vivis Joannes Navius, quia Sereni simo Archiduce Ferdinando
nobis in valetudinis Caesarea curatione addituν rat. Eo prasente mihi iciendam dedit, atque, ut apertis verbis orem Moit, epistolam bene longam sua manu ad Euctorem Mauritium multis verbis accuratissime, de pace publica, conscientiarum libertate,'reipublica salute, seriptam. Hanos censeres quidam viderent, haud dubie animais meracum, quam inrigni quidem, non modo Italuae
109쪽
quidem ' Gallus, verum etiam nostri homine 'una religione clamitantes, Divum Ferdis usi in Psacratis a memoria Imperatoremi i uria escianta. i , SΤΑΤUS CATHOLICI anno is improbarui
pacem, qVod non Viderent neccilitate eam rami sci: illa perspecta, mutarunt .sententiam in melius, . magno Gemaniae bono.
ΟΤΤΟNiS&HENRiCi Augustanorum Episcos erum auctoritati opponimus omne quod reli Ir'
est Germaniae Archiepiscoporum & Episcopinuit. qui prose sto illis Augustanis non pietate, non Ἀtnolicae fidei amore, quidquam cesserunt, Π btia longe fuerunt si1periores. Si non desunt denique in aliis rebinpublie Hiempla Regumaut Statuum pacem perpetuam Gmnantium, qua de re non est quod cum Eme contendamus, non desiint in iisdem exempla istam laudantium. Nannetense Edictum pro libe tate Religionis in Hubonottorum gratiam ad perpetuitatem este conditum, miror equidem, qx etifronte ausius fuerit negare Ernestus. Pridem ante
jam scilicet anno ro imperioris seculi, Carolus Rex diserte voluit illud quod tunc condiderat emi inter leges Regni recipi, atque inviolatilliae observari, donec per Dei gratiam animi in m religinem tandem Fonspirarint: plane remis modum
110쪽
triodtim in Germanica cojit Pax Augustana Carmium sta utus Henricus III suade Religionis pace dicta singula sedidit autem aliqvEt) itidem appellaverat iam . perpetua γ'irrevocabilia. De hannetensis item Eclicti perpetua obligatione noli ρqtest dubitari, laetis quae Tnuatam memorat l. Ita. ea de re & venisse in de liberationem dc elle consti , tuta. Sed & Ludovicus IV Rex cum alias tum in Edicto annones 3 edito diserte illud Nannetense vo 3 cavit edict perpetueis Frre vocabis. 'De pacis religiosae in HUNGARii nexu item penῬetuo non semel composito, complura in prom- ptu sint: sed nolo iis nunc immorata Quo term
pore sane Clerus ibi protestatus est, longe fuit ibi
melior quam hodie est Germaniae status. Ut ut vero neque ibi neq; in Gallia concessa su rit ulla perpetuitas, inde tamen haud liuet colligere, ubivis talem pacem perpauam inprobatam. Utique enim jam novissime, ut infinita exempla alia taceam, perpetuam pacem similem cum foederatis Belgicogermanicis septem provinciis paetus est Rex Cainolicus Hispaniarum Quod exemplum
cum sit omni exceptione majus, etiam noS Uno
isthoc nunc crimus contenti Z etsi plura iam tum nominatim adduxerimus hypotheu XIV & Con clusioneXVI.