장음표시 사용
121쪽
AMnistia vox Graeca signiviat Legem Ioblivsonis , Thrasybulus Athenis tulit, eaque Rempuesicam est AEmilius Probus, cum rate taclis, ne quην anteactarum rerum aris tirexe moltaretur, eamque illi legem oblivionis 'vet, unio ad meommemorat valerius Maximus lib. .cap. l. & imitatuni R ia. Antonii ,Cassii, & Bruti discordiis componendis asserit Cieero Philipp. I. .cPraeter hanc Amnistiam iniuriarum 3c malaficiori studin norum, alteram quoque postulant Protestantes; suriunt qhonorum ereptionem: urnia inam pars laeta non solum obluviscatur injuriarum . sed iuriium quoque & bonorumhel lo sibi ereptomes, eaque invisoribus in perpemum ageempus cedat & relinquo. Haec posterior'Amnistia thinita est & peracerba. Etsi iusque ea acquieturi Protestantes vilis; Α quo vero anno & quorum bonorum cessionem xi dc impetraturi sint, tempus dabit. t NB. Iino iam dedit ἰελπAmnistia edita, &ex Gravaminibus, quae Monasterii.obtula. tunt Protestantes, constit. Id fixum esso nihil exse illi eitum sanciri, vel cujus pyestas non Mones Caesarem di status perii, ipsis concedi possb. Eadem enim est ratio. Amni cmας Pacis, cujus proprietas quaedam est vel effectus vel via ad eam
i QO argumentis offendi videatur , Iiae eluc,
122쪽
FTsi nulla necessite urgente illicitum est haereticos tolerare , illisque falsae Religionis libertatem permittere aut promittere, at, cum Reipublicae salus & verae Religionis conservatio id exigit, quod non est licitum in lege, Acitum facianecessitM. c.quod non est licitum. . extra: de Reg. Juris.
HUmanum regimen derivatur a Divino or usum debet imitariait S. Tho m. a. a. q. io a. I t. c. Erso sicut Deus mala permittit ob majus bonum, aut ne sequatur majus malum, ita I: te Caesar dc Status Catholici libertatem falsae Religionis permittunt, ne vera Religio penitus intereat. Ex duobus enim malis minus eligi debet. c. duo mala dist. l,
Ivinae gubernationis eXemplum, Chri stus Zizaniornm pa. Orabolaeon firmat Matth Iy. prohibens, ne eradicentur eum periculo tritici, & mandans, ut fluantur crescere usque ad messem. Christo igitur morem gerunt, dum cum periculo tritici nolunt eradicare haereticos, sed inita Pace sinunt illos crescere usque ad messem a Deo decreram. -
RATIO IV. . . V Ha sacra vennsi possenta.
Ecclesiae etiam initiata in ingere, confiare, vendere licet propter pauperes , captivos, aedificia templorum αcinmeteriora m c.aurum 12.q-2. ergo praedia quoque, pagos αoppida Eccletarum haereticiscedere& hranscribere fas est ad redimenda extrema mala, & pericula Imperii & Religionis.
RATIO V Eccles icorum obligatio S Fundatorum
123쪽
ECelesiastiet ut praecipua imperii membra & Religiovis Amtiaites ad utriusque conservationem vel malimὰ obligatis tur. Si igitur Pax aliter obtineri nequit, nisi cessione aliquot honorum Ecclesiasticorum eam recusare non debent, cum praesertim praecipua Fundat*um fuerit intrauio Relis via
Necessitas facit omnia communiata. - ,
neeessitate omnia fiunt communia Iure natura teste S. . i. a. q.66.a. . adeo, ut in casu extrema necessitatu possis ct d Mia etiam auferre aliena, ut patri subveniat teste eoden q.6a. a.f. ad . Quod cum in necesytate publica, praestillim Religionis, multo magis locum habeat, quam tu privati sendum est ea hona Ecclesiastica , quorum cessio'e Pax sperari non potest, facta esse communia toti Imperio ,&ceriis die sub potestatem Caesaris di Statuum , ut Pacem inde r amant.
TEt redendum est Religioni & Ecclesiastieis, vel Pax des V randa Germanis. Negat enim Religionis libertate, de omni bonorum Ecclesiasticorum cessibne Pacem nullam admittent Protestantes. Non est autem congruum 'divinae prois videntiae, quod Deus aesari di statibus potestatem eripuerit, temedii tam necessarii, & nos in necessitatem belli aeterni eoa-
Bonaintentio. . Glae de status Catholici optima intentione eonservandi Religionem eiusmWdi Pacem sanciunt, mula autem feraecidens evenientia, aut haeresis promoti mem vel applo -
124쪽
tionem nequaquam intendunt. Non ergo ea in re magis peccant, quam bellum iustum aliaqii egerendo, cum quibus per accidens & praeter intentionem multa scelera , aliaque mala conjunguntur. Ad haec non pauca Pax Religionis in favorem Cai holicorum continet, ut reservatum Ecclesiasticorum, potestatem reformandi Catholicis etiam Statibus & emigrationem Lutheranis quoque subditis concessam. ut adeo haec Pax mala sua paribus bonis compenter.
C Joannes Papa I urgente Theodorico Rege Italiae Arriano . 'Libertatem Religionis pro Arrianis a Justino Imperatore Catholico petivit. & impetravit teste Anastasio in Joanne. S. Athanasius teste Zogomeno l. 3. c. I9. instante Constantio Imp. Λrrianis Ecclesiam Λlexandriae concedere paratus fuit. Concilium Basileense concessit Bohemis, ut Basilea in suis hospitiis divina celebrarent. Christiani imperatores olim sapius eiusmodi Religionis libertatem concesserunt. Superiori seculo FER Di NANDus Laliique Principes Catholici transactionem Passaviensem A. I, sa, & Pacem Religionis Anno Ii 33 sanxerunt. Ejusdem Pacis confiraiationem Petrus Canisius cum aliis E Societate 'Jesu Anno 3366. probavit,&Legato Apostolico, ne obsisteret persuasit, ut resertur in ejus vita Eodem An .FERDtNAMDus II. Pacem Pragensem in εο annos ex Theologorum Consi lio pepig't. . His exemplis sitffragatur tolerantia Judaeorum & permissio usurarum ac lupinarium. Contraria denique sententia infaustos saepὰ exitus habuit tum a libri tim maxime in Germania, quando An. ioso Pax , Theologis impedita fuit, ut non dissimilis videatur Consilio, quod Roboamo dederunt juvenes 1. Reg. u.v. IO.
125쪽
m JUDICIUM THEOLOGICu M. RATIO X. Sententia hujus probabilitas.
PAtrocinantur igitur huic Paci multiplex ratio & autoritas, ut illicita secundum se dici non queat, sed tuto, in tantis praesertim necessitatibus, Theologi eam suadeant & Principes,quantur. Auctores Compositionis Pacis c. I. q. 29 n. 32.eIram foedis perpetuum cum sectari. per aliqu- circumstanti- coho nestari pose credunt. Tanner .lo 3. disp. I. q. 9. dub. 3. affert. 2. id quidem non a rmat, sed auque negat. Plurium Theologorum suffiagia haberemus, si occasio h c de rescribendi se pluribus obtulisset. Quae in diversam partem afferuntur, ut doctasint , mere tamen scholastica sume Consiliis x Theologiis practicis nunc opus est.
Qusdam in hac ardua quaestione prae Sculis habenda.
Permissis mali triplex. PF mi sonςm mali triplicem distinguunt Gerardus de
Senis, Joannes Andreas in re g. peceatum. de Reg. duris in o. Item Angelus aliique Summistae dc Theol gi, ubi agunt de usuris.Prima ei perimissio simplex indulgens poenam, ut cum ob multitudinem, aut potentiam delinquentium delicta non puniuntur. Secunda de indulget poenam & praeterea prohibet, ne alii malum intem pestive impediant vel tollant. Sic Ecclesia non solum tolerat ritus Iudaeorum, sed prohibet quoque, ne Christianibustivitates eorum impediant, coemeteria invadant, personas occidant, &e, sicut de Judaeis. c. Qui sincera, dist. S. Terti x est cooperana & adjuvans, quae malum non solum tolerat, idque
126쪽
impedientes coercet, verum etiam promovet, auget, defendit, vel est pars actionis criminosae si ve peccati. Sic Pilatus permi. st quidem, non praecepit Christum crucifigi, tradirit ea, voluntariiseri orum. Lue. z3 V. 23. sed cooperatus est tanto seea lati praestando judicis autoritatem, α satellites aliaque execu. tionis adminicula stippeditando.
Permissio qua licita vetulicita.
Permittere malam primo& secundo modo, ut majus h mim obtineatur, vel majus malum inpediatur, licitum est. v. triusque permis ionis exemplum praebet divinum regimen. Prioris, eum benignitas Dei poenam disii miliando peceatores. adducit adpaenitentiam. Rom. a. v. . Posterioris, nendonia trescere inque ad messem, nobi que prohibendo , ne cum peri. culo trιtiιι eae radicem-. Matth. 13. Extra has duas causas pce. eant Principes & Magistratus, si scelera manifesta impune to. Ierant, aut ea corrigere volentes impediunt. Non enimsine e falladiam portant, Dei enim mi uri sunt, vindices in iram iis. qua malam agunt. Rom. I3. V 4, tertio modo malum permitte. re cooperando sivead iuvando , ex se illicitum est, si id, quod permittitur, peccatum est. Hoc genus peccati in Catechismo inter peccata aliena recensetur, & generatim damnatur a S. Paulo Rom. l.v. 2. quoniam, qui talia agunt digni sunt morte,ns iam qui ea factura,sedeitiam qui consentiunt facιentibus. Vel maxime autem cooperatio arguit consensum, cujus est es-fectus α argumentum. III.
Permissionis cooperantis natura .
Cooperatio dirpis x est , directa & indirecta Di recta cooperatur malo, q ii ea agit qua suapte natura adpeccatum ordinan. 3ur. ut sum illud stabuli re, augere. dclandere,1 et setius peccati, ut cum servus concubinam invitat ad herum, aut mi .es pugnat in bello manifeste iniusto. Indirecte cooperatur,
127쪽
qui masem quo ae est derit im edire non sic m. rirator coopera tui submersio ii navis, qaiam deberet glii senare, si ex odio v g. aut negligcruia eam perruntiat subi ner iuxta S Th. I a. q.6.a.,iubi istud indirecte illud autem prhas durecte voluntarium vocat. utrum que reperitur in permission cooperante. Hoc quidem inpet missione Pilati. licet enita non praeceperit Christum erucifigi. quem maluisset dimitti, directe. tamen cooperatus est, ferendo sententiam& praestando sceleri auctoritatem iudicis. Indi rectae cooperationis rei sunt princ, Pes& MWistratus,qui scelera tolerant, cum ea punire aut in pedire possent, ideoque ex offfcio deberent. Est vero permo fio cooperans seu directa seu indirecta, solum λermisso comm ratione praecepti, quatenus dicitur permitti,quod non praeci tur, adre ei Zuesctus eis commis o Committit enim pecca,
tum, Mi illi cooperatur, & quidem estistori speciei: sic furia resu est qui corrit eum Gre, ct adulterii, qui cisma uucri sugumsuam ponis. Pc v. Id. N
Non quia sicet tolerare, licet absolute paci
Id recte admon erunt autores Cmn postionis Pacis CG n. yo. 5c Tanno. to 3 disp. i q. 9 citis. 3. n. 97. Tolerare zmm mala intentione maioris borii aut metu maioris mali, licitum
est dc laudabile itidem circi m stantiis durantibus tua
autem vel ii empctuum eiusmodi reserantiam spondere, rem gnat obligationi Principum dc Magistratinimo Ejusmodi enim promisso secludit circumstantias excusantes, quantum est exmtemione paciscentium, Sc natura obligat ad malum t Iesandum, etiam mutatas rcumstantiis, quando id impediri posset, & ex ossicio deberet. Unde eiusmodi paruam n*Ris itum est ex genere su llicitum, etiam :rritum . Ius -- tractus Ur eontrabon os morestu is natura saut divini, etiam P rejurandostmei rinon ira suecsrmπε. .
128쪽
Princi bi Ptacitis nuri jurisinctio Eccωsiastica competit.
Duplex est potestas in Ecclesiin, ut explieat Si reZ lib. 3. adversus Regem Angliae Cap. r. Una orditiis ad sacrifieandum Acadministranda Sacramenta, Altera Juris dii 'bonis, tum in sora interiori ad remittenda peccata, tum in exteriori ad regendam Ecclesiam Dei,quae huc spectat. Neuttius secundum se capaces suntPrincipes & Magi atus politicio, ut fatentuxomnes Catholics: quia potestatem Spiritualem politica'secundum verae fidei regulam distingunt. Tam ergo non possunt Principes potestare politica quidquam statuere de iuribus Religionis& Ecelesiae, quatenus illa di manant 1iure p scendi oves Christi, quod accepit Petrus. jo. ai.v rs: quam non pCCint ex ercere illum actum ordinis. Neque his in rebus necessitas error aut opinio tribuit iurisdictionem, ut in civilibus in poli licis arg. I. Rarbarius. T deossicio Praetor, tribuere existimatur. Iura enim Religionis & Ecelesiae gubernandae non dependent ab arbitrio humano, sed divino : -d dispostioni vel rattha bition humanae non subjacet, ni j qtiatenus Praesidibus Eeclesiae Deus concessit. Ideo vana is irrita sunt , quacunque Priacipes Potesates Secutires de rebus spiritualibus, or adserum Ecessassuum Jectantibu paruunt, etsi fumma ratione imo& nece latea nitantur , idque propbier defectum miora ru Gurisdiθιons,lta Com dus Brimus lib. s. de haeres. c in
im e peccatum est necessias sicitum , non facit.
Duo id iuris naturalis & divini principia persuadent. Unume xplicat Christus Matth. 16 v. 26. Gid enim prodes hon,inrisi
mundum unιversiam lucretur, animae veroseua detrimentum sta
si tum, Nulla ergo tanta jactura est,puae peccato rcdimi debeat
129쪽
aut licite possit,alioqui enimChristus id iacienti detrimentum: animae quod solo peccato incurritur, non intentaret. Ait rum stabili; n Doctqr gentium Rom.3. v 8. non e se videliso Lactenda maria, ut M. vi iniboara; cum erroris contrarii ex eo, quod diceret etiana iniquitare nestra Dei usui nc mendari, falso sibi inapositi blasphemiam a se repulla dc damnatione dis am judicavit. Nul jum ergo tantum bonum est, cujus causa peccare liceat, alioqui vel maxime ad illustrandam Dei gloriam id liceret, quod veluti blasphemum, ut omnem boni finis intentions peccandi licentiam excluderet, Apostolus damna vi t. tiare prapostere nec Christianae Religionis& Imperii necessitas ad persuadendam pacem exaggeratur, priusquam licibias esse conditiones constiterit. Quae si ex se illicitae fuerant, magi S eas inire fas est, quam necessitatis cujuscunque cab fidum negare blasphemare, peierare, fornicari, adulterari. Sicut autem nemo sana mentis consultat dei possibilibus, Aristotele 3. Et hic. cap. 3. ita ne movere Christianias, Dcum e imens de liberat deii licitis. Perinde enim timorata es ci enita non licere σμri ἡon posse.
Omnium saluumCatholicorum interest P cem illicitam non meri.
Perniciosus error ei, cxistim re aut nili laut parum interesse Catholicorum, qui Protestantibus vicini non ilicit, is que ali quando bonis 't iuribus Ecclasiasticis ab iisdem spoliati mere, quibus conditionibus P Ax transigatur. Curii enim principes & Status singuli suffragium serre debeant non pro sc iuisque duntaxat ditionibus, scd pro toto Imperio, lyc dom plura enim si fragia in Connitiis decerni solut) interest conscient & saliuis singuloruin, ne quidam legibis divin .& religioni maxime adversum suadeant vel ratum habeant, suoque si fragio comprobent, etsi id non ipsos sed alios concrina t. Multo enim iniquius est, aliorum Episcopol una aut catholicolumbo is
130쪽
honis ae iuribus suo suffrag io derogare, quam suis, In quae sua lecunque ius obtinere videntur. Denique ad omnes Status Catholicos P AX R ligionis ejusque extensio attinet, tum quia ex omnium dition ubditi possunt ad haereticos emigrarritum quia, si eiusmodi Pace haeresis nimium invalescat, periculum,huod ante paucorum suit, crit μmnium 4 ubique vicinus p Iiςs ardebit.
Pacem cum illis Conditionibus, quasi desiderant Protestantes, ex se illicitam ossed
monstratur. Dξ perpetua praecipue agimus ; temporaria enim pariles
fidei & seeliritatis habet Neque acquiescent Protestan tes, donec unde quaque stabilem seu iam seu alias obti-Dὸant. Etsi,quaecunque cum illis ineatur, perpetuitatem. habeat , ' tarchus Pacem Religionis in udit & confirmari alitem eonditioncs desidetcnt potestantes , patet exsect i.s i. Talem ergo Pacem & quamvis ei similem ex se sive genere suo illicitam esse , demonstramus sequentibus argu
. LI perditionis anianarum. Est usq; patio potestati non competentis. s. Repugnat officio dc juramento Caesaris, Statuumque Ca- , tholicorum. maxime Episcoporum. 6. Est frustratoria. ipsoque besto per Cilossor. 7. Absque comparatione est magis inordinata mendacio, quod nccessitati causa licere negant Catholici. I. Ecclesiae Dei.Sumnacriam pontificum , SS. Patrum α