Hermanni Conringii De pace civili inter imperii ordines religione dissidentes perpetuo conservanda libri duo. Quorum posteriore jura et pax imperii ab Innocentii 10. papae criminationibus vindicantur

151쪽

IIrii CluM THEOLOGICUM rici ne haereticis Poloniae libet talem haeresis paci Religun i, si milem concederet, non aliis argumenti S persuasit, quam quae Cardinaelem Hostum, Paulo IV derogatum, ororulisse testatur. Praecipue notanda sunt ea vetuae. NI ignorat Sanctitau r , εἶ verit, Τ 4m

Et oaulo insta r Certe concedere, qualia fuerunt νο νω comitiis postulata, nibilauudfuit, quam Christum negare, sec.xtzu tot osseu imis, neque Caeseris FERDINANDI nomen, necive Pacem Religionis exprimat, evidenS tamen est, ex tempore Pontificatus Pauli IV & mentione Ic quod ea libertas Consessioni Augustanae in solo Imperio m. ptae concessa dicitur , quos denique articuli ab Hosio producti, in Pace Religionis reperiantur; eam ipsam eiusque au

Commendo num Augustam ad Comitia ablegavit , paesoqtie oost per litteras eidem mandavit, ut si quae adversiusConcilium Tridentinum decreta fierent, eaque Cardinalis impedire posset, nomine Sedis Apostolicae protestationem intcrponer . Quod his praecipue verbis secit: It Τμον Hic in repraestem, aculetu rim S. D xl a harm Zarxe exe-

152쪽

V.,ristor nomine SVSedu A solica, ae S. D. N. men. hise e eotam ordinationib- o Matutu nan consenM: est consa rire , verum etiam expresse conrradixisse o contradicere. Prouo nunc eontradico adperpetuam rei memoriam. Ne vero quis de hac protestatione amb at,noverit ejus exemplum authenaticum in Archivio Episcopatus Augustani asservari, unde haec exscripsimus. i' urbanus lIX, datis literis quas Nuntius Apostolieus Annomii Francolarii Legato Caesaris exhibuit ἱ neque Casaiam, nes.. os Starin, aut E scopos , potesarem habere , de Ere a bonoris, furibin quidquam hostibin Ecelsa in ej- praeiudicium per pacta tradendi aut permittendi, aperte significavit. In eandem sententiam respondit Romae Anno Legato Electori Μο-gumini: nimirum Catholicos non posse cum letieis de so nis Ecclesiae dc Religione pacisci , imo. nee Papam posse 'dane eonsensum, aut potestatem. cNB.Ejusdem Pontificis nomine: adversus Amnistiam nuper Ratisbonae conclusam prbtestatio nem Caesari obtulit illustrissimus ae Reverendissimus Domnnuri Dominus GasparΑrehi Epis pus Athenarum, adS.C.κ

153쪽

demnitatem tueatum neque jermittat , ais quid. Albas omni meliori modo ejusdem S. D. N. se Mas m solica nomine re reno ct resisse ; meque semper repugnkre sti Mere vestur reor ; prsu ieerim fum , quod idem S. D. N. ες ipsisSedes a Notica repugnabito resis eι. Datum Raι-bomae s.

sane quo animi sensu sua Sanctitas aeceperit id, quod M. M ati Francos arti ar Augii stilo hanni super Bonis Ecelesiae Piotestantibus tradendis statuerunt , .& S. Caesareae Majest j approbandum obtulerunt, patet ex Brevi Λpostolico ad verendissimum & Illustrissimum Dominum Episcopum Aii. gustanum ex urbe i7 Oct. Pato in haec vcrba. URBAN USVIII, Propositam Francoserra de Ecclesiasticu Sanismreticors ροι sati committensi sententiam, ex Fraternitatu a uestem,

Adversus tot Pontis es pacem talem, qualem desiderant Protest nies, seu suadere seu prosere, est viami sibi aliisque ad supremam in Ecclesia autorivile n enervandam aperire. Pro. sectό ambigua sor et Dei ergaEeclesiamprqvideqtia, si Christi tanqs Religionis Catholicae necsssitatibus decipi

154쪽

conscientia non sol uni iniri posse,sed etiam initate recusari, pronuntiant.

- caseres. N P cipes Statusque Catholiti.

Honorius Imp.AttaloTyranno Africam tentaturoRelig o. nis libertaten rescripto Donatistis concesserat. Id clim teste latronioΑ.C , io in magnum igionis ostianae dispendi imredundaretit' pbus Episcopis rescidit, pinridie ejus diei, o Roma eapta est ab Alarico, ut constat ex l. si . Cos Theodoc de haereticis. τὸ Hulo post misso MarcellinoTribuno eos dem Donatistas ad uationem illam celeberrimam cumCatholi eis adegitidi Praeelare vero expendii orosius t r.e. 24, Η norium, quod lieet undique benis obrutus. &amittis Tyran nis oppressus, a ReligionisCatholicae adversus haereticos tuemdae studio se non passus sit absterreri, mirifica a Deo beneficii consecutum. Apparuit sane, quam verissimum atque certissi. mim sit, runc Deum curare ac tueri Principum regna,cum ipsi' mei pes pro Religione laboratii: Contra vero cum id negligitur; vel humana prudentia, quiue ex Apostoli sententia Deo utimi ea est in religionem peccatur, ipsa Imperia in deterius olabi, penitusque consumi, ait Baronius Anno Chr. Il. n. 33. in Sigismundus imp.eum post multa' elades ab Hiissitis acceptas, nee io ducias quide na ab iis thipetrare posset, nisi Religionis libertarem, dc utrilisque speciei usum indulgeret, Ecclesiasticos praetςrea bonis exstrnis ablatis ad vitam scilicet Aposto,

heam redigeret, &c. nihil. horum concessit, in summa licet dimeultate constitu rus Nihilominus, Deo constantiam rem uis ierante.iniquis postillari maturioris delibera i ionis spe elusis, in Vrbem Pragensemit eptus, &RexBohemiae coronatus est, xeserente Betovio to.ls. An Chr. ἈγO. n. 9. Utinam sicut Protestantes, Pacis,quam desiderant, ideam ab Hussitis cum mulsis erroribus acceperunt τ ita Sigiiniundi successores, negandae Pacis exemplum ab eqdem sumerenti

155쪽

viversus eo, indulgentiam deflexisse visus est, eum Anzaas Spirae in Comitiis , iisdem fere conditionibus Pacem sempo. rariam sanxit,quas postea PAX Religionis aeternita te donata Harum vero conditionum non ilum ultim deinde poenituit, . verum etiam plerasq;,defectu maxime potestatis, laritas deel ravit, in instructione, quam OttoniCardinali & Episcopo gustano Anno Isss Legato Bruκellis misit 1o Aprilis Antioisso. Anno deinde sequente, Comitiis iam coeptis, ad emdem Cardinalem, dc Legationis socium duriscbnsultum iunxelliss Junii haec scripsit, quae ex Germanico reddimus. Cum prater ea nestamus, quomodo tractatων-νι--

eausa Religionu, in dissius comitiis successurisint: se tamen Oerri

ni sua subiectissimam operam exhicatur'res omnes' ro vir bin ad optimum exi um mucerbus Uretu. Hae literatri ina cuni Instructione extant in Archivio Episcopatus Augustant,dc ha. hentur in appendice Compositionis Pacis lit. B. & DemEx quibus apparet, Carolum v, in lummis illorum temporrum necessitatibus , Pacem Religionis isticitam judicas: ideoq; in eam consensurum non Hyla, si praesens fuisset. Imo nequie

directe conseinsisse dici poteste eum per Pommissarios sucino.

- . mine

156쪽

mine iratam haberi noluerit; & Regi Ierdinando ἔκ testatem

talis Paeis sanciendae minime contulerit, quam sibi non com .petere, in Instructione dc literis ad .Cardinalem otionem pauc . Lante pronuntiaVit. . u. Sed neque Ferdinando autori suo eam Pacem probatam.lii.

eis non ignoravit Paulus IV nimirum et verit , qua misse. νda, quamque im is multa Aratum hoc Pacis Religionis isse contineret, quεdque mul resi-- , multi. pri. profusis aermis invis se inmisit cum a nulla re magis, quam 1 talistbseriptione mens inius abhorreret: ut memorato Pontifici respondit ordinalis Hosius teste'Possevino, in Epist. sadate. phanum Regem Poloniae. Cui exgo ejusmodi PAX arrideat. . quam ipse conditior poenitentis animi lachrymis deploravitai Eiusdem rei argumentum quoque esta quod cum Carolus

v. An. Is θ,absque consensu Statuu ex plenitudine praeretis potestatis, eosdem articulos de Religione dc bonis Eeelesiasticis, quos postea irritos declaravit, sanxisset. FERDINAttio VS sciens. ipso Carologestet, rota instatem neque issi quesbi conquer , absque Axo Episcoporum & Episcopo.

eonsensu Pacem Religionisinire noluit.' Prooneroso re.

. nus in literis ad Cardinalem Ottonem uss die Pentecostes datis. . Sed cum Episcopi nequeti dispensandi neque renuntiandi ins habeant, ut ostendimus RAT. 1 hoc exonerandae conses. mitiae consilium rustra susceptum esse apparet. ixi magis pateat sensus E ERDINANDI Primi circi potestatem Principnm'Saecularium in bona Dei de Ecclesiae, simul-mis contra. Goldaui pudendam calumniam vindicetur egregii Principis pietas de copstientiae studium, licet subjicere extra.ctum Testamenti ipsius, E Germanico in Latinum versum, α eorum qui modo publicae Pacificationis consilia tractant, te. Qione ae imitatione)dignissimum. Is talis est. . . Gaterum ad arim Osrem Regiam redu---, qualisιν

157쪽

M. innofri Regni Bahemisi opinentur, usum re con sudinem obtinuisse, quod iis dationes, Monasteria ct boxa Ecclesiastica inter Camerari nostra bona reGnsenda ι , adeoque Nobis veluti Regi Bahιmia jau competat , elinmodi tina non tantum ad . temp- , Ied etiam bareditario ct in perpetuum mutandi, atque ad Eliss/ro libitu transferendi. Lod insuper tempore no riRegi min. in tabulas Regni publicas articulis irre ris , quo Ee stici probibentur bona Ecclesiastica a nobu Pradecessorib--, Succemribin Nostris Bohemia Regibus ad ausiρs traus lata a Mrrans renda, repetere. Sed quando iam rem aeclarati- even. m. sene deprehendim in bona quidem Ecclesiasticasu aculMium Priηcipum potesaιe constituta, in susentationem famulorum mei,adiis inomnipoιentis haaorem desinata, a Sacula ip/testas , non min- qtramina propria Principum bona Cameratia, protegi ac defendi debere: Sed qua aquitate quove pratextu Nor cum Rohemicis. seris Staιιο- ut quivis ali. Magistratus Saculi. xis , potesatem nobis arregem. , bona omnipotensi Deo in aurmenium dipini si cult- , Austentationem Minfrorum Ecclesio Deo dicatarum per arum collata ae donata , Bonis Nostris Cameralibus aquandi aut accensendi , adeo ut liberum nobis flailla pro libiιu mut re, alienare, ac transferre, aut cuil bet Atrei ea bonafideissecura conscientia accipere, penit in non dis icim- Cum poesius omni Iuri dr aquilat congruum si, ut illa, qua iamianeo dicata , ct in ejusdem cutium desinata sunt , nec Nos, nec ab IMου aliue alio transfexat , multo minω velati ua attrectet, expea dat , aut dilapidet. opter cum nemo non aquam assime , suod nul proximo suo id quod i in est invito eripiat asst attrectet, merito ac deliae Matissima mente concludim- , neque bu neque Successorib- aut sus ditis Nosris Statibus Boiamia licere, Dro Omnipotenti Creatori ac Redemptari mstro, aut ipsius

ros natus Regni Bobemia floreo Nostrum aut 'sorum supra. dictum Privilrbum, Quisve consueturi, ans Tasuti Publica

158쪽

; in mere temporalib- ac profanu carsis , inferiori aut subdito non competo utrum fin circa bona Superioris si me Magistratin di ponendi; adeoque neque Nobis, neque Nosrodicearum ratione dona Deo Domino mistro aut Psitia eum δε-

mei tradita, veGuti Nostra propria ιractare, ahenare aut muta - re. Idcirco eum errore uum fateri ae emendare neminigrave

aut probrosum ess debeat. Nos pro Nostra parte prae linam tibertatem , ro vel udinem, o articulum Tabuia Regni infer Ium,nat. Iarum virium aut valoru esse decernimin. imo ex animo do. Iem ιι, Nos in illum articutam consensisse,'eius vigore aliqua Bo na Ecelsastica haereditario aliu tradere animum ιnduxisse , imo quantum ea ex Parte nostra cru titteris Nestro Sigillo munitu aliqua ae ariti tra idisse. Hinc Filios Nsros charasmos Paterisne requiriminae monem- , ut prudenter considerantes , quantugrat tu , vibin, ac licitate Dominin Dein eos auxerit , qui loca

se bona 'si dicata favore homines vero Eccis suos amore est honore prosecuti fuerunt ; ὶ contra vero quam horrendis paenumultati fuerint omnes illi, qui Ecclesias ct Eccissi icos lacera.

runt , aut inhonorarunt , bonaque ipsorum ausu temerario attreactarunt, ct in siues impenderunι ; supradictam, ordinationem Pra vincialem, quoad illum articulum , nesequantur,sed diis mitiant, neque ulla Bona Ecelesiastica haereditariὸ vendere austetransferre praesumant ; sed ejusemodi bonapori- tu Eenefici ι aemnasteris, quibuι dicat afuerunt, conservenst, neque ulla ratio.

ne amplius obligoni sed qua tum fleri ullo modo porea , iam di.

ras aut oppignorata redimant, o Monasteriis ac Regularibis Personis restituant: Nostroque Nomine satin nostros Behemicos moneaut ac comtellant , ur quantum ea ex parte ipsorum, supra dictam ex se ipsa invalidam libertatem, consuerudinem, arti. culum, ultrὲ dimittant , bonaque Ecclesiastica, qua Nostra aut M.teriis ira i ioae detinent , aecepto iuso pretio Ecclesiu restis. ant , eumque articulum quem ιn rei veritate ex inadvertensiatiati licitum irrepere im- ex renovatis Regni Tabulu exis

159쪽

rarenisse desiderare ut filius Hianeticus ei in' R gnos & ad regiones transmarinas epistolas non directuros: sed prae. ter aliquot simpliciores: qui verebantur, ne populus iopo. sterum dicetet, quod vitio Sacerdotum non fuerint Eerusiae . rest licitae, reliqui sanctitate, docti na& martyrio deinde illustres, teste Victore Uticensi lib. 3 de persecut. mandataru , sentientes dolum fraudis, jurare noluerunti ei si eo iuramento veligionem, Ecelesias,exilium, mortem, famamque Episco. . porum redimi non solum potuisse, verum etiam debuisse.

sterni hodiernique Theolo sy.& Politici judicabun r. De aliis P p. & DD. qui ante Pacem Religionis seripseriat, id universim dixisse sum ciat: nullius orthodoxi Seripitissi Pheologi suffragium pro tali Pace posse produci. Cuius imaecipuos articulos decem fere annis antequam PAX Religionis conderetur, confutavit libris sex adversiis haereticos, Gnii.

S. Joannes Papa I. & Martyr, An. Chr. sa6 a Theodorieo Rege Italiae Arriano, Cotistantinopolim ad Justisium Imp. ire

compulsus cum eo inter alia mandator ut Imperatoremferme- veret ad reddendaι ArrianuEtetissas in partibus orie tu, id nisi faceret, se totam Italiam perdiιώrum: impia ma datis neri solum nonparuit, verum eιiam fusa gante sibiJustino piis. mν Imperatrare, quascunqwe ita in partibus ArrianorumEcclesias Meve ire potuis , Ibalic eonsecravit. Ita ipse testatur in Epist. ad Episcopos Italiae, qua, post reditum in careerem 1Thec do rico conjectus,eosdem hortatus est,ne periculi aut necessitatis causa tyranno cederent. Et quanquam, alti radictus Theodo ris. Rex , eorum Arrianorum peste tactsu intrinsecuι, nos omnem regisnem nostram perdere , gladiost igne cons. meremineιur: πρωι tamen propterea deficere, sed viriliter in Ura

160쪽

Eιiuxta veritatis vocem rimiso 'i, qui occidunt ear - , cstc. Quae verba in Pacis, quam hiate desiderant Protes intes, condemnationem , paulo post gloriosus Martyr suo sanguine obsignavit. Vt ruborem inomutuentur, qui agrarsus tutoritatem & rationem frontem perfricuerunt. Sed de S. Joanne prolixe Batonius An. Chr.

., Paulus Iu Carolum V graviter reprehendit ob eosdem fere articulos , qui instea Paci Religionis inserti sunt, ad tempus haeretieis concelsos in Comitiis spirensibus Λn. Chr. II. . Rui idem jam ante, cum ex sententu lato 1 in Commi Ratisbonensibus An. Chr. Is4i, quorundam articulorum ab Ecclesia dissentientium, qm d per os ς enicumConcilium declarentur, tolerantia ab eb pete hetur, id 'cere recusavit:.uod neque Christiana o. b. t ea Sedis dignitas id permisterent, ut ait in Bulla indictior Coneilii Tridentini. Paulus IV edita Bulla Paei Religionis quae ipti a 3. Maii.

As,isas ad Pontificatum .is m, quatuor post mensibusas. Septembris, Augustae in Comitiis conclusa fuit contradixisse postea fertur. Nam ipsis Comitiis Legatus Apostolicus non interfuit. Cardinalis enim Moronus ad ea missus,audira morteJulii.lII.qui a3. Martii decesserat, mox inllibem ad novi Pontificis electionesar iit ι eomite Ottone Caldi lar-h. sesio& Episcopo gustano. Sed ante eorum adventinns Λ-ptilis electus est MarceIlus II ipsoque Pontificatus initio I Maii . vita functus Quae duorum Pontificum mors,& tertii electio recens peracta, causa suit,qin minus Legatus Apostolicus ad Comitia denuo mitteretur, dc nomine Sedis Apostolieae paci

Religionis se opponeret. ...

Etsi vero Pauli IV pullam, seu litteras ad Carolium V, nobis videre non contigit; ejus tamen de Pace Religionis sententia ex epissola Antonii Possevini ad Regem Poloniae,quae habetur ipsiunman-ς P-vinus enim Regist , phano,