장음표시 사용
141쪽
nituntur iure partim divino, partim Ecclesiastic'. Non potu runt itaque nec possunt Caesar& Status Imperii ista quatenus adversantur Paci Religionis aut alteri simili suspendere, vel illis in praejudicium Religionis & Ecclesiae reminitarer utile
cerunt, art. IS. Renuntiando enim Omnibus contrariis, vel moxime renuntiarunt Iuribus Pontificis, Ecclesiae & Episcoporum, haec quippe Paci Religionis directe repugnant. Manifestum igitur est, in his usurpari a Caesare de Staiibiri
Iurisdictionem non compotentem , & Ecclesiam Dei sic paciscentibus merito dicere a vos constituit Princitus alices super nos Exodi a. v. l . Ubi praeterea haec observentur. I. Cum Iura Religionis & Ecclesiae a iure divino depe,deant, eorumque Laici qua tales simi incapaces , nulla necessistas harum potestatum Caesari&Statibus magis tribuere potest, quam potestatem ordinis; uti constat ex sect. 3. num .s. Quod vero DD. tradunt,pubdica, Principem rostere iura o bona aliorum, non extenditur ad ea quae sunt juris divini, ut iura Ecclesiae m Religionem dc animas.
II. Neque Episcopis Jus aliquod comperii ha pacistendi.
Tum quia in Comitiis non exercent potestatem Epis Upalem, sed politicam, quam habent ut Principes: Tum quia nec habent diis dispensandi nec renunciandi. Non prius, quia non possunt dispensare in legibus imperiorum, Dei videlicet Ecclesiae & Pontificum. Non posterius, quia juri publico nemo re. nuntiare potest, juxta Reg. M. ff. de reg. luris. Privatorum conventio seri publico AEon derogat suod eo verius est de dure Diavino & Ecclesiastico . quam de Civili, quo illud est altioris.& ar. ctioris ordinis. Quare erravit FERDINANDUS I si existima vit, ut aliqui scribunt, in sancienda Pace Religionis, conscientiam suam exonerari posse, per c'nsensum Episcoporum. III. Si quidquam haereticis Pacis causa licite concedi potest, sine facultate aut rati habitione Pontificis id fieri non debet; quia is est supremus jurium Religionis& Ecclesiae arbiter.
142쪽
I per hae μὴ dicisse committat, ut ait Innoe.III cap.
Novit. de misiis: exemplis Valantiniani, Theodosii,&Ca-voli Magni , autoritatem stam in causa violarae Pacis inter Reges Galliae & Angliae confirmans. Mirum profecto cst, pro facultate eollactandi Eeesesiasticos ad Pontificem recurrie inteis gros vero Episcopatus, Ecclesias, Monasteria, absque consensu sedis Apostolicae haeretisis concedi vel restitui. Hoc nempe est exebriare cullaes. & glutire camelos.
saris, Statu Um' Catholicorum, maxime Episcoporum.
Ex offieio 3c Juramento supremi Advocati Ecclesiae , Caesar
tenetur Religionem Catholicam iura item Sedis Apostolieae de Ecclesiae, pro virili defenderedi promovere. scelera vero, maxime haeresin, punire & tollere. Idem incumbit omnibin Statibus Catholicis ex jure divino; maxime Episcopis, qui ves Christi pascere, errantes reducere, luposque arcere debent. de peculiari duramento pontifici dc Ecclesiae obstricti sunt. Atqui haeresi perpetuam, absolutam, & inconditionatam impunitatem , paremque eum Religione Catholica defenso. nem spondere, de vi talis pacti tam directe quam indirecte coo. perari in Creatoris iniuriam & perditionem animarum, sunt talia, quae officio boni Principis 3c obligationi Caesaris ac sta. tuum Catholicorum, praecipue Episcoporum , manis ste repugnant: At in Pace Religionis, vel alia simili, qualem Protestan. res desiderant,aut omnia aut aliqua irrefragabiliter continem tur. Pugnat igitur eiusmodi PΛX cum ossicio dc obligatione Caesaris, Statuum Catholicorum, de maxime Episcoporum. durat futurus Imperator super sancta Dei Evangelia, ut ex. Pontific3u eonstat, Deo di B. Petro, Se de caetera
143쪽
in omnibM nec uatibis cor utilitatibus ovi: ciistiatinis se eon. servando passi nes ejiu, bonores, ct iura ', quantum divino juiatus adistoria poterit, secundum sicire opus suum recta ct pura
Atqui vi Pacis Religionis iurat, seu quod idem est, 1n ver- .ha veritatu sponder, se hostes Pontificis & Romanae Ecclesiae perpetuo &inconditionate defensurum non minus quam Catholicos ; Principibus haereticis in haeresi introducenda auxilio futurum a Jurisdictionem Ecclesiasticam erga haeresin & haereticos exerceri non passurum, nec ut bona Ecclesiastica mediata, ante Tractatum Pataviensem oecupata, unquam repetantur.
Quae aliaque talia salvo officio & jura mento Caeseris,nonpossit praestari, agnoscit, quisquis verba intelligit Episcopi inConsecratione inter alia haec maxime iurant: se Iura ex aut horitatem Romanae Ecclesa st Pontificis conservare defendere promovere velle. Neque futuros in Consilist, senaractatu, in quibus contra Pontificem , vel Ecclesiam Romanam, aliqua sinistra seu praejudicialia machinentur. Haereticos Schisematicesct rebellis pro posse persecuturos se im8uguaturos. PURM-es ad mensamsuam pertanentes nusso modo alienaIures. Atqui consentiendo in Pacem Religionis, 'et aliam similem, ad contraria se obligant. Qualia sunt, haeresi & haereticis libertatem perpetuam & inconditio natam concedere s Jura Eeclosae & Religionis in bonis Ecelestiasticis & Seeularibus, quae habreticis conceduntur, stiffragio suo subndere, imo abolere Praeterea, quod iis Episcopis peculiare est, quorum Dioecesis partem, aut aliqua bona Ecelesiastica ibi sita, haeretici occuparunt, iurisdictionem Episcopalem iure divino sibi eompetem rem erga errantes oves, & jus erepta repetendi, in perpetulam abdicare. Denique se una cum Caesare obligare, ad haeresis Smtroductionem, & Catholicorum expulsionem , vel seducti nem, adjuvandam. Quod multo atrocius est, fi Episcopi cogitent, se etiam ad dioecesianorum & ovium a Deo commissa. citin depravationem promovendam, easque a. st abigendas ob.
144쪽
ligaris si contingat Principem secularem, in cuius ditionem Dioecesis porrigitur, a fide deficere, dc per Regulam alti stili. - cet merumperii, Consessionem Augustanam subditis multis
Haec vero in Pace Religionis contineri, evidens est ex dictis, eaque extreme iuramento Episcopali adversari, fatebitur, quisquis lucem a tenebris nigrum ab albo dissidere non negat.
x ejusmodi est frustratoria, seque
' Esse frustratoriam , .si ve fallacem inde patet, quia ex neutra arim obligamnem indoris; defectάxum materia, tum potesatir Desectus materiae, apparet ex cooperatione Cum haeresi, iniuria creatoris& verae Religionis, violatione denim officiis quae in ejusmodi Pace contineri,demonsravimus RAT. I.2.3.s. Cumcnim haec secundum se fini illicita, nemo ad ea o ligari valide potest. Defectum p estatis explicavimus RAT. . EM eandem hanc Pacem alio periculosiorem, hareticorum per dua qua Pacem prae se ferente majus perie lum Catholicis inermibus imminere, quam ab eadem a parte belligerante armatis, sapientra non negabunt. Argumenta perfidiae re sunt non vana. l. Experrentia. Ab initio enim haeresis in Germania, pto. restantes nina unquampacta, nec Pacem quidem Religionis, eonstanter & integre sereaverunt, Detinent contra illam, paristim ante partim post oecupatos Viginti fere Episcopatus, sive Principatus Ecclesiasticos, cum innumeris monasteriis: Ned i que de illis restituendis, uri deberent, sed perpetuo retinendis .cogitant. Non desunt exempla eorum, qui recens in gratiam reeepti fidem heri datam hodie violant. Ante Pacem Religio. aiis non adeo multa occuparunt, postea Cordatiores tantum inis Inierunt, ut nune duas fere tertias partes Imperii Germanici Amtineant. Vtinam PAX nova non tantum illis animiaddar, P a quav-
145쪽
quantum ad reliqua Catholicis eripienda sit satis I Experien Sam domesticam confirmat externa totius orbis Catholici, innumeris luereticae perfidiae exemplis. II. Haresis natura. Est enim ea dissensionis partus & mater. Dissensio autem contrarios affectus inducit, animosque eXacerbat. Ea igitur vigente, praesertim in re gravi, qualis est Reli.
gio . PAX stabilis sperari non potest. Consonat illud Christi:
Omne regn m inse divisium desolabisur. Luc. II. v. II. NequCcredibile est haereticos, qui fidem Deo debitam irritam facuunt, eam hominibus praestituros. III. Haereticorum sensus. Detestantur enim Religionem C tholicam, ut falsam, Deo& saluti animarum adversam, ea quoe pinione ad eam opprimendam continuo incitantur. Sic quondam oratori Caesareo opponere non dubitarunt:non pinque om conscientia Religiosos vel Cathoticorum tirare, uti re ri Hortlederus l. r. c. . n. 23. Ex quibus aliisque scUptis praecipue quae ante tredecim fere annos titulo Veredarii vulgarunt, apparet, quam male ad Pacem Religionis, re quamvis aliam cum Catholicis servandam sint animati, si dominaestae principiis eonstanter infistant. Sed prudentia carnis hanc haereticorum perfidiam, in patro. einium ejusmodi Pacis,& excusandas exculationes in peccatis, detorquet. Aiunt, Caesarem & Status Catholicos sic paciscen- . res, in pra i excusatriposse: quod sciant, haereticos Pacem mox violaturos, kleoque nec iis is conditiones illieitae servanda sint nec animum eas servandi habere debeam, iuxta Regulam DD. quam colligunt ex cap. 3 de durejur. & gloss. ibid. dc LCum propcmas. 21. C. de pactis Idius Mem trangent Messervanda non
Atqui mysterium hoc non minus Pseud Theologicum , quam Pseud politi eum manifeste refellituro Primo, pactum ex se illieitum non ideo ex ra ev am es, aua paciscen3 novis essectum per accxdens non secururum. Sic hinnicidii reus est, qui promittit altericae lam invocemis, etsi praevivi
146쪽
praevideat, se propter abiriim illi is, vel diligentem custodiam, ut es citii dare non posse. Et si ergo constet, conditioncs illic, tas ob alterius partis perfidiam non fore servandas, non ideo extra inalpam sunt paciscentes. Trahit enim pactum malitiam ex obiecto per se malo, eaque quoad substantiam complet in voluntate dc actu paciscendi. Esse vero ex se malum objectum Pacis, quam desiderant Protestantes, agnoscunt Theolin. gi; qui illam asylum haereticae perfidiae eam ab causam appeti
De δε Caesar & Status Catholici serio paciscuntur eum αreticis, intendunt ergo se obligare adservandas conditiones Paci insertas, licet illieitas. Nullum enim pactum est serium absque intentione implendi. Λnt edens probatur. I. Caesar Be Status Catholici non mentiuntur j nec persidet agunt ut haeretici. Habent ergo in animo, quod promittuntia Neo enim dicasallos exeusari a mendaeto,quia haeretici me . tiuntur zsicut excusanturab observatione Pacis, quia haeretici eam violant. Nam violatio Pacis per haereticos, tollit obligationem eius observandae a Catholicis, juxta naturam pacti αReg.eit. Mendaeium autem haereticorum non habentium ita animo quod pro runt, non tollit falsitatem a verbis.Catho Beorum, si ipfbrum quoqν mensa verbis discordet. , II. Caear de Status Carholici ei modi Pacem cum omniabus condationibus, 2b Imperialis, Regiae, & Principalis disgnitatis alte statione, de in verbo veritatis ac fidelitatis, eonsu mant..Haec autem Uim iuramenti habent: Ergo ve, peieratae, quod nemo dicet, vel in animo habent quod promittunt. 'II l. . Catho iei Pacem promulgaram enisque conditi maesmigiose implere solent , eriam quas illicitasesse demonstravi mus. Sic si Amnissi de qua agitur, ad restiuisenda Protestam tibus, quae Catholici legitime recuperarum, extendareret mox mandatae emanabunt, quibus Carholici eiusmodi bonis εc iurubus cedere iubeantur, de re inues cris autoritate imo de
aurumpellant .. NB. Imo hoc ipsam aperte in recenta deis
147쪽
etem Amnistiae continetur. Quod in Pace Pragensi primum decretum, antea inauditum erat. . IV. Et si Protestantes fidem frangant, Catholici tamen constanter eam observant ό quod perpetua experientia a Pace Religionis hucusque confirmat.ENam post eam novis spoliationibus, & frequenti rebellione multipliciter licet violatam ab haetericis, Catholici iam per fidem iervarunt. Paciscuntur ergo serio, si ve cum intentione implendi. non solum ex naturax pacti secundum se, verum etiam contra illius naturam: cum ab hateticis fidem frangentibus fidem semant, quam nec dare potuerunt, nec si dare potuissem, ad alterius partis perfidiam
denique, si semel concedimus, posse pactum ex te illiscitum excusari, quod paciscentes sciant, ob perfidiam alterius partis id non fore observandum: licebit quantumvis impias conditiones Pacis causa sancire, cum quibusvis hostibus,quox constet ob notam perfidiam mox tore foedifragos. Fas ergo erit Turcis v. g. aut Ethnicis, si Pacem aliter non admittarer, spondere, nos Mahometum vel Idola culturos,& pro Religio-ἡ ne Christana Alcoranum obse aturos: modo constet, Pace mox ab illis violanda, conditiones tam impias non fore i m. plendas. Vel enim omnes conditiones illicitae sic purgantur, vel nullae Haec scilicet praxis novae Theologiae. foedera cum haereticis sanciendi est, Ecclesiiae Dei, Omnibusq; retro ortho
doxis Theologis ignota, & praecepto profitendae fidei adversa. Quam si in praxin recipimus, in eo sumus,ut Pacis studio a fide
Yon odi absque comparatione magis inordia nata es mendacio, quod necessitatis causa ει icere negant Catholici.
Mendacium ex genere suo una solum inordinatione labo.
tat, quod voce signficet is quod non habet in mentι, ut
148쪽
S. Tho m. a. a. q. IIO. a. s. Ob hunc verborum abusum, naturali
eorum institutioni repugnantem , Aristoteles . Ethic. p. natura magistra pronuntiat, mendacium esse per se pravum & flagiendum. Omncsque hodie Catholici cum S. Augustino lib. con tramendacium, &demendacio juxta ea p. super eo, de usuris, consentiunt: illud ex genere suo esse peccatum , neque ullius boni intentione aut mali vitandi' catasa licere mentiri ; contra Cassianuna. qui Colla II. 8 I9, 2 o. usum moricii , perinde κι& alios quoidam Veteres: quorum error licet in levibus mendaciis fuisset tolerabilis, ad gravia tamen perniciosa & blasphema salva fide extendi non posset. Nunc multiplicem Pacis, quam desiderant Protestantes, imordinationem, cum unica mendacii inordinatione compo
I. PAX ejusmodi repugnat ordini luminῶ naturatu ; quod
non illim monstrari malum non esse faciendum, sed neque ebdem cooperandum, suffragante Apostolo I. Rom. V. ult. Mutit iplicem autem cooperationem clim haeresi malorum pessimo in tali Pace contineri, demonstravimus RAT. I. II. Vistit ordinem Caritatu Divina Religionu, non si tum in utriusque iniuriam haeresi cooperando, verum etiam
verae Religioni falsam exaequando, in dignitate illaesae famae, libertate eam profiteruli, defenso ne, perpetuitate, & denique juris publici amoritate, ut ostensum est RAT. a. III. Evertit ordinem Caritatu ρνoximi ; non solum per ha, resin cooperando perditioni animarum, sed etiam velut eX Osicio, ad haeresin vel injustam emigrationem, si haeretico Primcipi placeat, compellando: catholicam deinde Religionem dc Catholicos ex bonis & locis legitime recuperatis expellendo, ut ostensium est RAT. 3. IV Excedit ordinem Ditia ι ustirpando iurisdictionem non competentem in Causias Religionis, Personas Ecclesiasti cas, di bona ac iura Ecclesiarum, ut declaravimus R AT. 4.
V. Peccat in fidelirate a contra Ossicium di obligationem
149쪽
Caesaris statuumque Catholicorum , maxime Episcoporum, ut liquet ex R AT. F. VI. Denique veritatis quoque ordinem perturbat; est enim 'frustratoria sive fallax, adeoque grande mendacium, formale 'quidem apud intelligentes, materiale apud eos, qui desectum materiae & potestatis ignorant, ut manifestum est ex RAT. 6. Ex qua tam multiplici, gravissimaque inordinatione, neces- sario ita concludimus. Deus unicam levissimamque iocos vel Miciosi mendacii inordinationem, publicis Ecclesiae aut Rei. publicae necessitatibus non condonat ; sed neutram vult men ..tiendo conservari; Ergo multo minus alterutram vel utramq; i 'vult conservari hac inordinatissima Pace, quae ordinem Naturae, Religionis, Caritatis Dei & proximi, Fidelitatis, di ipsi idenique Veritatis gravissime violat. Neque vero ratio reddi potest, cur in summa licet necessitate, inordinatum, adeoque, peceatum sit, aliud verbis significare, aliud in mente habere: . non sit autem inordinatum seu peccatum, cooperari malo con ira lumen naturae verae Religioni falsam aequare; proximum in ruinam spiritualem impellere ; usurpare potestatem noa. competentem ; in perpetii im spondere, quae ossicio repugnant, pactum denique frustratorium & fallax inire. Tam enim in h. trinsece laborat PAX ejusmodi sextuplici hac inordinatione, quam mendacium una simplici. Aut ergo licitum est mentisi,' Reipublicae&Religionis causa, aut illicitum est sic pacisci.
150쪽
Nullum exemplum aut suffragium SS. Patrum, Veterimi DD. Stim morumque praecipue Pontificum, pro hac Pace allegari potest, etsi tot haeresiuim, haereticorumque procellis Ecclesia Dei iactata suerit, ut dubium non sit, tale remedium Spiritu S. suggerente sapius quaesituros fuime eius Antistites &Doctores, si legitimum esset. Non solum autem eo nunquam usi sunt, sed etiam oblatum constantissime resecerunt, expcditumque damnarunt. Cujus rei exempla rariora extant,quod eiusmodi pacta Legibus Divinis tam manifeste repugnare Ueteres crederent,ut nec haeretici quid em ea postulare auderent, de Pace autem perpetua absoluta & inconditio nata impetranda ne quidem somniarent.
S. Ambrosius Valentiniano Imp. Ecclesiam Mediolani pro Arrianis postulanti, intrepide id negavit, nulla periculi sui ha
bita ratione. Responsum suum ipse commemorat ep. H. ad Marcel linam. Allegatur, ait, Imperatori licere essesniυersa. Ressandeo, Nolite gravare Imperator;ut putes ternea, qua divinas ἡt. Dinperiale aliquo in habere. Habet historiam
hanc prolixe Baronius Anno Christ ιoo. Nobis licet sciscitari; Si imperator tempore S. cimbrosii nullum in Divina Jus Imperiale habuit, quo postea anno, quo Privilegio, quoPontifice illud acquisivit3S. Johannes Chrysostomus, uti refert Sozomenus l. s. c. 4.Gaynae tum mo exercitus Caesarei Duci Arriano, Eeclesiam Constantinopoli concedere noluit, etsi Arcadius Imp. ob Gaynae rebellionem, in extrema Imperii, imo &. Religionis necessitate, id impensissime flagitaret. Respondit vero S. Chryso - . stomus: Sativi esse Imperio cedere, quam prodere domum Dei,se. Religione deficere. Non quod Arcadius a fide Catholica deficere cogitaret, sed quod Religionis quaedam violatioS.Chrysostomi iudicio soret, si Imperator quidqam juris sibi in Ecelesias usurparet. i Hunericus convocatis universiae Afri Cae & vicinarum insula.
sum Episcopis, ablatas Ecclesias se redditurum promisit; si iiι-