장음표시 사용
301쪽
BULLAM INNOCENTII X. 24L stippetentibus auxiliis, in media denique flamma divinarum laumanarumque rerum Germaniae. Inviti certe & aegre admodum, nec nisi igne de armis per complures annos fracti, Pacem illam iniv runt. Nec temere ita conUenerunt,sed consultis amte, dc quidem stequenter consultis, conscientiae tutandae caussa, Theologis suis, viris Ionge praestantissimis , hisque tandem Pacem licitam pronunciantibuς Quanta cum cura sane Theologorum re-jonsa Caesares Ferdinandi exquisiverint, non paS-sus est ignorare orbem, utilissimi operis de Pace Prod romo Caramuel Vir& ipse ut genere ita muI
gnitati eminens. Haec prosect o. etiam si qua parte luisset a Caesare oc Principibus .Catholicis in pangenda cum Protestantibus pace peccatum, facere ad illos si non plane saltim multum excusandos, manifestum est Interest itaque famae Caesaris &Principum, rem hanc omnem ad huius orbis ocposteritatis conscientiam traducere. Ad injuriam contra illorum pertinet , isthaec omnia dissimulare, atque ita de Pacis pactionibus disserere , quasi horum nihil antecessciit. Multo maxime vero illos gravat, si id fiat a Pontifice , qui haberi vult & aquaeramultis creditur Vice Deus infallibilis. Quam sinistre sane iudicabit posteritas, aut haec nostra etiam aetas, de Caesare dc principibus, lecta Pontifi
302쪽
BUI LAM INNOCENTII X. mIici, an necessitatis lege nullum ejusmodi pactum irat licitum: An vero demum necessitas illa rerum desuerit. Sane cum Papa circa morum & fidei uni. versales dubitationos infallibilis arbiter, in reliquisl errori, communi mortalium sorte, obnoxius existiui metur, Declarationi prius definienti tuto Catholici ι .fidem sorte adhibuerint , msterius verN asserentii Pontifici credere secure noli licet. Certe injurius in Catholicam Germaniae Ecclesiam sitit Innocentius, non expresse satis sententiam lsuam exprimens: praescrtim quum de priore acerrima fuerit inter Theologos controversia , aliis cum Ernes'. aliis cum Caramuele sectentibus. Iniurius etiam ident fuit in Caesarem & Principes Catholicos, si testam
tibus illis de extrema rerum suarum necessitate no
L luit credere: quasi videlicet haud fuerint illi fide digni testes malorum quibus premebantur. Quod si
vero simul etiam hoc voluit indicatum, nulla n ccssitate ejusmodi pacta excusationem invenire, quod per videtur virisimile voluisse, ex sententia scit. Emestinorum , quam Fabius Nuncius acerrime propugnavit in injustissimum prosecto dogma asi ruit papa. Necessitati suae etiam ha enus cedereplicere, liquidum reddidit Caramuel; quem unum consuluisse susticit. Neminem autem Catholicumscriptorem, idem cum Innocentio qui asseruerit, nani Lx vo prod eris. Ex ad 'crso OnancS, quota
303쪽
α44 ANIΜADVERSIO IN quot luere primitivae Ecclesiae Episcopi Catholici.
consensiussio oppositam sententiam stabilivere. Id quod quoniam &ab laenaeo Sect. responsone ad rationem I x brevius ovidein sic tamen satis est ostensium, non est quod huic rei amplius nunc quidem immoremur.
Insiigni Nono injuria afficiuntur omnes Evangestici, dum non tantum Haeretici proclamantur a Pontifice, sed tales Haeretici, quibus non sit fas p blicae etiam Pacis caussa) concedere sacrorum suo.
tum vim , inque id exstruendarum aedium pote-rstatem facere, quique adeo extrema meruerunt.
Iam veteres quidem hae injuriae sunt. Et sblent jam. dudum Pontifices, nullo facto discrimine, in omnes omnino quin haereticorum nomine infamant , serro & igne, perinde ut in scelestissimam mortalium turbam,animadvertere , idq, eontraprumitivae dc aureae Ecclesiae mores ac perpetuam semientiam 3 utpoterae semper olim crediderit, vel simpliciteraci omni vi in quamlibet haeresin abstinendum esse, vel nonnullos quidem libertate sacro. rum interdici jure posse non tamen omnes , publi cae necessitatis autem caussa nullam sere earum non re permitti, existimaverit. Quam rem alibi prolixe persecuti sumus. Quod nihilominus saeviem rium Paparum immanitatem probare etiam lan centio tuerit visum, cum summa nostra est iniuria
304쪽
conjunctum. Et vcro, ne nunc urgeamus quod Haereticos nos pronunciet ι non proiecto vel ex i-
is quae nobiscum nata sunt principiis, vel ex divina revelatione s qui duo sunt omnis humanae sciaentiae modi) didicit ille, nos deteriore conditione
haberi oportere, quam olim suos Novatianos, aut suos Donatistas, aut suoS Ariomanitas prisca E clesia habuit. His autem,nulla exiSente necessitate, suarum licentia sic satis oeu Permissa est ceu alibi ostendimus. Minime omnium docuerisi. nos stiperare improbitatem omnium haereticorum: dc tamen nullis non horum, postul ante publico. commodo, sua quies olim & tranquillitas florentibus Ecclesiae rebus relicta est Huic injuriae Decimam metito annumeraveris Serenisssimae Reginae Suecorum Christinae factam Potiebaturilla tum temporis rerum in Regno Sueciae non minus atque Ferdinandus III Caesar in
Imperio,& Ludovicus XIII in Gallia: Christinae
tamen nomen nusquam in Declaratione comparet, sed Suecorum si Regia dignitate carentium.
Quod tamen factum esse in gratiam Poloniae R sis nemini non subolet: quasi videlicet penes hunc iure suerit Regia dignitas, Christina illum titulun
non meruerit. At vero illam agnoverunt Suecorum Reginam Caesar, Reges Galliae, Hispaniae, Daniae,imo ipsiusmet Poloniae, nequid dicam de aliis It a unu
305쪽
r46 ANIMADVE so i oniversi orbis summis potestatibus. Inbcen-centius itaque unus neget, id quod omnes agnos cunt, id profecto haud vacat eximia injuria se praea sertim cum Friderici III Caesaris Legatis responderit quondam Pius II papa: morem esse Apostolica Sedis eum Regem appeuare qui Regnum teneret: ceu legitur in commentariis illius Quid, quod hodie Christina ab ipsb Alexandro VII omnique Romana Curia Suecorum Regina falutetur, non mutato regnandi jure Z Nisi sorte ab Alexandro id mutatum sit , cujus nulla ipsi facultas, nullum jus competit. a l . 'CAput M. Ostenditur porro iniquitas declarationis Pontif-cia , etiam ex eo, quod idem fuisset jam extis Rum l jus Papale omne in ilia, qua Pacis utroque pacto Evangelici concessa
HRoxime maetas injurias quibus scatet Deciar
tio,magis in communi tamen, persecuti sumus: consequens nunc est, ut magis speciatim non. Nihil Declarationis illisus iniquitatem oculis Cumctoriam exponamus. Id omne autem clarissimum fiet si demonstremus, papae non competiisse facultatem, de iis quae facis utroque Paeto Evangelicisc*ncessa sunt, protestandi aut illa irrita reddcndu
306쪽
iat alitem etiam hoc a nobis ordine fiat, Pri Papam tempore conditae Ρ
riori habuisse aliquid juris in illa , de quia
A eonqueritur, & Germanicae reipublicae comptasne eminentem ac summam potestatem de uiPsis ex usu publico constituendi. Deinde iactemus, quaedam eorum sibi papam nulla aeri specie arrogare. Et vero Pri- si verumh , utique facta est pax ab iis quos penes libeam paciscendi arbitrium fuit: ac promi non Ompetiit Papae facultas illam rescindendi . aut duersias illam protestandi , quippe cum rum horum locum inveniat, niti incontradia 'Aus inter eos initis quibus contrahendi potestia defuit. Posteriuae ubi demonstratum fuerit, simul patebit, Stim illa in quae Papa falso sibi aliquid arrogavit, non potuisse ab illo irrita reddi, sed istis suis iniquis conatibus silmmam injuriam Imperio . Germanico papam retulisse: Caeterum totum illud Primwn manifestum reddi potest duobus modis: si probatu scilicet tuerit, aut illa jura quae sorte habuit rapa, quotempore condita esst Pax jam sui' amis sa Letianisi illa adhuc superluissem lini erio' tamen Germanico fuisse integrum de iis disponere prout postulavit publica necessitas. Itaque ne qua . eatur in disputando obscurvis ordi-
307쪽
a ANIMADVERSIO IN . lnem hunc omnem observabimus, Et nunc quidem faciemus initium ab eo, quod Papae nihil juristem porepacis conditae supernierit in ea de quibus suit ille protestatus. lUt autem demonstrationis nostrae robur. perci- lpiatur , ante omnia constituendum suerit , jura lilia Papalia de quibus jam agitur, non aliquo sub gulari divino beneficio coelitus Papis olim collata, sed mere humanis modis acquisita, atque aderareceptis hominum institutis suille obnoxia. Longe aliud tamen persuasim hominibus voluit cum Pontificis Nuncius Fabius, tum ipse Innocentius p apa in tabulis ab sese publicatis. Et enim ille quudem in protestatione sua secunda non dub vitisthaec jura omnia, ceu a Caesareis vel lium nis ditistincta, ili Deo, Christo, & Catholicat Ecclesiae
attribuere: Innocentius autem disertis item verbis vindicationem istorum suorum incumbere sibi
professus estero commissi ibi ex alto Pastoralu Offieii debito, cum jam ante Jefe/uriume asticorum a Domino constituimis esse Ageris
rem. Si haec autem ita sese habeant , omnia isthaec
de quibus sibi ereptis Papa prolixe in sua Bulla caconquestu ac proinde&Annata, gura Ilii Comsirmationes, Menses Papales ac Aeservatio , ut&jus Electoralem in Germania numerum vel servandi vel augendiocrint divinitus Papis concesta
308쪽
BULLAM IN ENTIl X. et CFidem una cum clo illo Pastorali quod papaci am Petri iccessor & Christi Vicarius in terris
sCC obtinet. Caeteriam etsi verba talia & Fabius &cio eritius sine omni verecundia sulminaverint 3 Crediderim tamen, quenqam temere ausurumis cimere defensionem eorum, si hoc quidem crudo cisii illa accipiantur. Mihi sane notus est nemo, cit hactenus aperte prosessus sit, illa omnia stimula-im prae rebus aliis Christo atque ita & Christi Vica-io Competere, vel omnia isthaec involvi illo quod
.hristus Petro dixit, Pasce oves meas. Fortastist veri'uisquam inveniatur: cum constet, ab Hild brancit usque tempestate omnipotentiam monam
chleam Pastorabolitio pict significari, & haud
dubie iuxta ista Curiae Romanae familiarisma placita sint Innocentius pariter de Fabius locuti. Non patitur institutum hoc loco multis illud aragumentum agitare. Sed de issicit nunc provocasse ad unanimem consensum Patm , contra quem scripturam faream interpretari diserte vetuit ipsummet Concilium Tridentinum Sestione quarta. DBimvero unanimiter in eo omnes veteris Ecclesiae patres consentiunt, Ψὸ tires,. itiis hic nihil aliud significare, quam illud pascendi genus quod fit praedic rtione verbi divini , qui Hildebrandice inteTIetatussi, reperitur Me unus quidem. Adhoc ipsimet ma
309쪽
IN ANIMAVERSIO IN Nimi Hildebrandici, illud Sanct issini Apostolitri primae Epistola: cap. V. omnibus promiscue Presbyteris datum praeceptum: Pascite quantunia in vobis es gregem Clasti : de sola illa pastione quae praedicatione verbi divini & bono exemploni, interpretari solent: ac proinde, nisi propria velint vineta cedere, ad alia neutiquam oportet trahere aliam illud Salvatoris nostri ad Petrum: se oves meas. Igitur, utut conce flerimus uni S. P
tro datum esse jus pascendi universam Ecclesiam imo mundum omnem , dc hoc Pastorale incium devolutum esse ad Qtos Papas R omanos, Innocentium porro suisse verum S. Petri in omni isthac d gnitate successerem, quorum nihil tame0 haei nus est unanimi Ecclesiae sententia comprobatuna)manifestum utique est, Pasorale Pontificis rium non pertinere, quicquid praeter illud O cium Innocentius sui juris esse haud dubitat ita stirmaro ac proinde iniquissime, imo impiissime, etiam illa sis bi vindicasse, tanquam ito divino beneficio sibi ceu S. Petri succestori dc Christi Servatoris nostri vi
Licebit igitur jam & nobis ceu ratum de certo constitutum admittere: uno illo genuino Pa rasi cis exceptos hoc enim, ne disputationem moremur, jam quidem largimur quicquid quonda pos
sederunt in Germania hac nostra .Papae, illud omne
310쪽
BULIAM rNNOCENTII X. et dirimario duntaxat modo scisso possessem. Hinc ter donscquens est: quamvis mere divina instituta noei' sintvbnoxia positivis hominum legibus &ic suetudinibus, atque adeo nec praescribi illis ju-iribus quantumvis Iongisseno tempore possit, non
tameneam' divinam auctoritatem ac dignitatem esse ad reliqua etiam omnia extendere.
Q qn igitur jam tanquam extra omnem con voveritam collocemus in hypothesin: cunq;.hon nisi humano jure possidentur,illa eorunckmj riumvi&more ab omnibus sie discriniure moretalibus amitti, idque non minus Papanti am re 4iquum mortalegenus obligare. Utut nempe assis ripae divinitus sit data controversias morum
fidei definiendi facultas, quicquid relirum t men ille habes id omne deberi humanis positivisc0nstitutionibus. Hinc cohsequens autem est,
ne quod praeter divinam illam definiendi facuLetatem tenet Papa, amitti ab illo posse secundinax.& consuetudines in mortali genere uniyerse
Hisce vero jam positis, non dubitamus profiteri, dem ante Irinocciitium Decimum Papam jam misse perdita,quoeelinque antehac,sive jure sive im uria; circa ea quae Evangelicis vi pacis sunt con- , casurire possederunt. Et primum quidem creditati, illa omnia periisse,propterea,quoniam a Papis