장음표시 사용
331쪽
V ARIORUM PATputo, Catholici laetarentur. Quineis, ut contigit, impetrare non posset, ille interim vir ita excita vit , quidquid pro Ecclesia contra haeresim facere valuit, ut nihil, quod fieri deberet, omitteret. Quae usque adeo mihi Summum
tenere videtur intenti O , ut nec
optato fine melior esse potuerit, nec eo, quod evenit, debeat judicari deterior. Neque illud autem credo ; quod talia Scripta eodoretus, si tamen ejus sunt, quod ubique dicendum est absque suae opinionis apud aliquos offuscatione , legenda crediderit. Sed quid mirum, si aestimationem apud
quosdam despexit pro tali negotio, pro quo despicere posset & vitam Nonne apud Sapientes & justos
hinc clarus enitescet. Sciendum namque est usque adeo ve
ritatis esse sententiam , qua hi, qui per animi tumorem ex sua corripi persona non sustinent, seu ad
recertandum continuo irritantur, detorta in alterius personam com
reptione monendi docentur , ut eam Sanctus Joannes , praeclarus Ecclesiae D stor, Constantinopinlitanus Episcopus, & utatur multoties, & valde commendet, Scripturae Divinar explanando sententias . Itaque quantumlibet quis praelationem laceret hujus Epist
lae ; quae sorte sola fallantis est,
illius tamen calumniarum tenebris involvere non valet charitatem,
si Theodoretus hortando Nest rium, qualiter ad Ecclesiam revocaret Alexandrum , oblique ipsi Nestorio monstrare cupivit, quia& semetipsum debuit Ecclesiae reddere paenitendo.
Uod Theodoretus, lieet de Maximiani &Pioeli Episcopatum dispensatorie admise. - iit, Nestorii tamen damnationem nun quam , nisi tandem compulsus a male oηεtiss nodo, admittere voluerit, est longa eertivmum . Et hae in re Collegas habuit Isauros, Q. iiees, ac plures alios orientales Episeopos. Io. terim, quod praesens Epistola ab ipso prodierit. est dimelle ereditu. Cert/ rationes, quas adjunactus Seholiastes addueit, non sunt frivolae. Relinquo aliis iudieium.
uistiti , inquit, Meletis ad Deo Amicis
mum Disopum Alexandrum , qua Iur, psi, quod hi quidem, qui eram ex secum
da Cilicia, communicamerint, alii mero G.
Iicti se Isauri sistiter μι transiressi, quupia judicaterum olim. GRatias Domino Deo, qui per singulas generationes elegit eos, qui protegunt veri tatem , ut quae perire perielitatur in plurimis, in paueis eius tuitione servetur, demonstrat mnem donans per Ista plenissimam, eo quod impossibile se omnini eonspirationem mali hujus ex toto exterminium fieri. innet νero in paucis testimonium, quod his Deo sol placita, eis omnes pariter ad contraria studia convertantur. Gratias autem Domino Deo, qui haec semper quidem ad munimen pietatis dispensat, &nsae veto tuam Sanctitatem ad simile pro nobis obsa. quium, ut dum periclitetur pietas iti omnium voluntate , apud Religiostatem tinam maneat Muestetium vetitatis . Verumtamen Humilita. t.m Eostram similibus Paulo illi Berato ad tuadi .erbis uti Sanctitatem eonvenit, flectieeter omnes tias Cilices reliquemunt, praesens Leearum diu. genter , abierunt unus quisque pore αν saxm. Μagis autem tuam quidem Sanctitatem Walde ista dieme eonvenit, quae & ante hoe aliis praesulae bat, quando videbamur defendere pietatomi dinune in universam terram sola praesulget. Nos autem solum grates convenit reddere omnium Domino Deo, qui reliquit nobis tempore Chrostianorum penuriae Saeerdotem , de cunctorum simul bonorum solitudinis Summitatem , ct Ba. sm, de Robur, & Fundamentum, tuam Saa ctitatem , ut nulla exurgente tempestate turba mur . Qui de hoe praestet, ut nsque ad finem ninbis tua sanctitas constet. Est enim Dominus omnium, quo perseiat, ad eoniasonem quidem uniuscujusque ruentium. dc ad munitionem per
332쪽
taminibus, sicut ipla res praedi-
manent;um: SI tamen adhue aliquis est relictus. Sicut enim video, Saeerdotum nullus remansit ubique, nis tua Sanctitas. Sed dignare, quaeso , ct pro Humilitate nostia orationes neere consue. t . ut digna effetatur omni, qua dignum est, voluptate tentationes sufferre pro Christo.
Irenaeus continuo interposuit, inquiens pro eo qui composuit. Sapienter quidem Deo Amabilis iste. Sacerdos Epistolam intimavit huic
magno veritatis Athletae . Erant vero omni verbo superiores ejus meritorum divitiae , & pietatis desiderium . Omnia enim quae praesentis sunt iaculi, damnum putabat, ut lucrifaceret Christum, juxta vocem Pauli Apostoli, Omnia postponens charitati , quam habebat ad Deum. Unde usque in finem perstitit incommotus idem pietatis Propugnator egregius: in immb turris Adamantina, quam tantae amicorum simul & hostium phalanges ab Iesu charitate dividere nullatenus valuerunt. Sed opus est in ejus laudibus immorari, dum liceat ex litteris, quae sequuntur , addiscere quae Pastor Cyri Theodoretus ad Antiochenum sua Epistola indicaverit, quantaque& ipse eum semper veneratione coluerit, qui adversus eum tales inimicitias exercebat. Inquit enim. Reces, Sanctitas tua γ' illa merba ,
quae ab ea olim HIta sunt nolis. auia
Domi m Alexandrum omnes pariter
ferimus in portamus, m ei impora istasem quamlibet inferri a quocumque non finimus. Haec enim clara voce
sic dixit. Iste vero in suis litteris posuit, sicut continuo videbimus.
Ueruntamen nos non ex his hunc Sanctium Senem miramur, per quae
eum quidam vel verbis vel litteris laudaverunt, sed ex confidentia
canis SC MOLIO NOHAEe Epistola est in uestiensis aenein rosi Meletii. Demonstrat ipsum in Citieia
Alexandrum in Euphratesia Provineia mansisse s lum extra Meleta Communionem de pacem. Christi Domini haereditatem , quam Deus Pater promisit suturam a mari usque ad mare, credido tunt ad se solos deerevisse. Hortenda mentis ea citas . Communis passim omnibus Haeretieis. Quae quidquid vatἱi dixerint de huius Alexandri Sanctimonia, nee solet, nee potest esse primum
uisola Deo i micissimi Episcopi Theodoreti
Alexanisi. Mon per neglectum dἱstuli ad tuam Sanctita.
tem litteras destinare, sed nesciens nune usque quid seriberem. In suo siquidem tenore permansit Dominus meus sanctissimius, de Deo Α eissimus Episeopus Alexander. credens eum summae esse justitiae. Cujus rei gratia neque ambeos assatus, neque preera admittit, sed Evangeislieorum transgressionem Μandatorum deputat dispensativam eonge ensionem. Quia is tui eum
elati a prineipio, Domine, nosti, sed &aliam
virtutem viri expertus es , quaeso Sanctitatem tuam, ut patienter agas , de eos qui ei tentant importuni esse , prohibeas . me enim eoram veritate dieci, quia & tuae Sanctitati deeus pluri. mum providebit , nee non laetifieabit ipsum, qui nullam eonsolationem ulla habet ex parte. Nee enim colloqui, nec seribere patitur Dile. ctoribus suis, nee ab eis exeipere litteras a Unumque nune habet tantummodo votum , ut quaineumque oeeasone eura liberetur. Consequens vero est, ut & emolliatur temporis spatio. si vero idem ipse persiterit , nee hine Sanctitati tuae ulla laeso erit, nee nobis, nostrove in m-mune Collegio. Quae enim per Dei gratiam do. cet , sunt Orthodoxa , de eonvenientia Eeelesiasti. eae fidei; perturbare autem neque valet, neque tentaturus est. Quoniam silentium tenet, Eceleata Neem in nullo eontaminans. Si vero eiectus fuerit, eognostet Sanctἱtas tua , quod maxima laesio inde contingat. Aperte siquidem dimisio evhoe Ecclesastiei Corporis fiet Constantinopoli, dein
333쪽
Domino meo per omnia Reverendi mo , O dmirandisimo , O Magnifientissimo Tiro Meletius. oniam quidem providentia Dei, se ut in
litteris ipse praedixisti, A Ag mirandissime
Domine mi , omnes homines salvare velit, eonstat, sed non utique Divinam volumtatem , sicut videmus, sequuntur hominum volantates , quarum nos dominos saetens Deus,seut euique videtur, eis uti permisit, ad pro
tandam rationalis animae vel benevolentiam, vel malevolentiam Hrea Deum . Sie namque
Cain quidem saltieidium presumpst , parum cogitans Divina Pratirepta . Sodomitae vero ad omnes impietatum es iniquitatum deelinaverunt species, nullam saetentes memoriam voluntatis Divinae. At Populus Iudaeorum erueisgere omnium Salvatorem Christum minimὸ formidavit, dum eerte debuerit eum, qui ex eis ad omnium salutem apparuit , eum sestinatione reeipere: Sieut Ac volebat eius Dispensationis intentio. Et ut breviter diem, Omnis Seriptura Divina ta- Iibus exemplἱs reserta est , per quae elareat quod innumeri semper exstiterint , qui praeter Divinam voluntatem ad deteriora dilapsi sunt. Om-mino autem pauei, qui salutem seeundum Dei
obtinuerunt voluntatem . Non tamen ob hoe aut
mali praeserendi sunt optimis, aut optimi eriminis rei esse putandi sunt, eo quod non sint malis admixti. In nullo enim reprehendimus Abel, quia Cain
moribus non assensi. Nee nos tanquam de insania incusamus eum . qui reliquos sui temporis universos non laetit imitatus . Nee Abraham
delirasse putavimus, qui ex omnibus generis sui solus Deo complaeens iactus est , ct idololatriae errori peregrinationem pro pietate praeposuit . Nee Loth ab eo quod deeet excessisse dioemus, qui solus ex omnibus S omitarum renuit opera . Nee despiciemus Moysen, qui Regali obsequio praeposuit pro pietate perieula. Nee praeteribimus tres Pueros, qui soli ex omnibus nolue. runt imaginem Nabuchodonosor auream simili. ter aliis adorare, sed pro benevolentia sui erga
Deum flammas elegere sornacis. Sed nec Ap . solos , tanquam gentis nulla pars fuerint, quietim duodecim numero essent ex omni populo
Iugam tum, in illum soli erediderunt , qui ab istis Dereptor , & Dei Adversarius voeabatur. Et eeria hoe ipso eis ad praesens nihil aliud promittentem, nis tribulationes, & persecutiones, ct mortes. sed nunquid eis infructuosa vel praesenti in tempore facta est diligentia eompetens yri cine vide, quod Abel quidem maioremsdueiam post mortem possidet apud Deum . Et Noe mire salvatus est a totius Mundi naufragio.
Vide Abraham, qui plineipium S radix corro
ctionJs omnium factus est , di propter virtutem Pater cunctorum fidelium meruit appellari. Vbde Loth, qui ignem largissimum evasit. Vide Moysen, eui totius Istaelitiei Populi eoinmissus est Prineipatus, ct figuris honoratus est veri Pa. stolis. Vide Pueros, qui Babylone super omnes apud Chaldaeos sint Praelati mirabiles, ct honoribus primis ae maximis benigni apud alienos essecti sunt . DIgnvas eadem obtenis Sanctis Apostolis o Quare o υ facti sum; qui & apud omnes,& Imperatores, di mi atos, sive subjectos, tanta veneratione colantur, ut pro summo benescio habeant, qui omnibus dominantur , si Pauli Seripturae quisque setat attendere ad eonsonantiam plurimorum: Et quae ad se attinebat dii, gentiam virtutis, nullius putaret esse iuvaminis. Neque aliquoquam dignus existeret di ιdoneus . nis eorum quisque penὰ particeps esset. Nuno autem quia dc soli apud semetipsos virtutes diligentes vita tali, apud omnes veneratione e lun
tur , de in futura vita sustinent beato de infinito
Non igi ut vel nunc abiectos faetet apud Deum
paveos , qui tota pendent benevolentia cirraeum, & ob hoe vituperantur , injuriantur, es fugantur eonspiratione plurimorum. Etsi enim
nos, sieut illi pauei ae beati, non sumus , sed tamen illos modis omnibus imitari jubemur. Cu jus rei gratia sevi In smulaetis de Imaginibus is militudines eorporum, se illorum virtutes Diis
uinis inseriptae sunt litteris, ut nos eorum exemplar attendentes , Facta ipsorum eonfidenter amaulemur. Et non arbitremur nos novi aliquid instituete praeter illa , quae apud veteres gesta sunt, etiamsi id ab omnibus in fetur. Et ne nos putes ham nune vanὸ percurrere, dc ut stias
ex ipsa necessitate di Deo devincta eonseientianos ad imitationem cogi Pristorum , de ipsam
eausam breviter audi. pro qua non inconsequenter nos ab Antiocheni separandos communione
Dogmata Cyrillus exposuit omni impletate repleta. Propter ipsa eum Ephesi Antiochenus deposuit ut impium , pati ieipes ad seistens ad hoe plurimos alios ἡ ἡiversis Provinetis , dc omnes Orientalis Regionis Episeopos . Αbjuravit eius
ubique Doctrinam, ut errori Apollinaris per omnia consonantem. Imperatore praesente iuravit,seut ipse Chaleedone seripsi Ephesi Constitutis, quorum Reseripta salsa sunt apud nos, quod nee si poenituisset Cyrillus, de sua Capitula reiecisset, eum ad communionem reeipere acquieste.
ret, qui Prinreps exstaret haeresios . Deposuit eum rursus in Tharso , dc eum septem , qui pro eo adstenderunt Constantinopolim , factis Syno. dalibus .litteris , quas de euncti subseripsimus. Super haee permansi Cyrillus, non solum suci tum Seriptorum nihil aliutans, sed dc praedirans ea eum majori fiduciar Et ille, qui eoram Imperatore iuraverat nee paenitentem Cyrillum se adeommunionem recepturum , ad eum In AEgyptum mist suppliem Paulum o Sieut de illus. quod apud nos est, exemplar ostendit. Et ipse
334쪽
ι bique Cyrillus a mimat, tam per ea quae seripsit lconstantinopoli Aegentibus Clelieis suis, quam irer illa quoque quae ad Aeaeium Melitinensem , t qui exprobraverat ei quasi a suis reeest erit, ct ad
communionem fuerit ab Antiocheno recep us.
Tae eo ge eiusdem Cyrilli litteris ad Aeacium Berrha ensem seriptis, ineon vinei bilem habenti. hus instantiam , tam pro iisdem Capitulis , quam pro omnibus , quae pri es di postea impiE exposuit. Post quae Λntioehenus Paulum in AEgy.ptum direxit, tam Dogmata Cytilli suseipiens ,
pro quibus eum secundo damnaverat, quam reclitudinem fidei anathematizans in Scripto, di omnia saeiens sicut e; plaeuit. Et horum testis est ipse Cyrillus, qui eius satisfactionem suscepit, qui in suis ad Λeaeium Melit in ensem litteris
hane eandem commemorans Epistolam ad Aea. eium Betthaeensem quam feeit, mox intulit in quiens , stila nisi Aa Iouena ea, quae a me ad Araciam scripta sum, suetissent , non tis que a prIH
Cyrillus idem in eisdem Litetis suis Epistolam , quam detulit Paulus, quae sursiim ae deorsum ab Antiocheno proseitur , ut nihil omnino a Capitulit disserentem , sed eadem intentione con-1eriptam, & reale eu invidia intellectam ab eis, qui eam Orthos otiam quidem dieunt, sed his,
quae ab eo prius sunt exposita , esse eontrariam , nee non & docti inae Nestorii eonsonantem . Verum nos haee omnia omittentes, hujusmodi conditionem dedimus Antiocheno , ut aut suaderet Cyrillum anathematigare ompta sua , ct sola Apostoliea doctrina esse contentum eirca eorum , quae scripta sunt, intentionem , dc se conjungerentur Eeelesiae, aut ipse Antiochenus anathematietaret in Seripto Cytillum eum impiis Dogmatibus ejus, contra quae prius saph deere-vit , ct nomen Deo amieissimi Epistosi Nesto xii, qui pro sola pietate tanta perpetitur, sanctis inseriberet Dyptichis . sed nisu horum saeete voluit. Propter haec nos dissentimus ab eo , atque ab eius communione disjungimur. Si enim pro incongruis ille persistit, quantum est ut nos pro pietate per stemus p pro qua ut que de a eom. munione ejus avertimur, non ab illa fide recedentes, cum qua eum euntem ad Ephesum, &ab Epheso revertentem suseepimus , sed ipsam servanies ut Apostoli eam, & 1 beatis patribus
traditam, quam a Magno Theodoro , qui ea, quae illi tradidere, tradens elaruit, aecepimus. Et ignolee, quaeso, nobis non valentibus decipe te conseientiam nostram. Si autem propter haee iranquillissimus Imperator ptaecepit nos ab Eceleliis ei iei, sacito quod justum est, nee malevolentiae gratia disseras ad finem, quae sunt prae ieepta, perdueere. Ego enim mox ut ipsam videro authenticam Sacram, nee enim Reseriptomo eontentus, ct ut didieero quae illi telata sunt, ne sorte adversem nos Clementibus mentiti sint hui ibi s Adversalii ueritatis, & invenero quod omnino me euite ab Eeeles a iubeat, glorifieans dc nunc, sicut prius, in quo me reperiri conti lgetit schemate, abscedo ab Ecelesia, Imperato. ltum legibus omnibus modis cedens . Paratus sum per gratiam Dei, non ab Ecelesta egredi is lum, sed etiam decies millies mori, quam possim apud Christum laedere meam conseientiam. Nec enim licet minorem me inveniri ab illo imiante annorum septem, qui eum beato Eibyla propter Christum eapite caesus est , cui totius Ecelesae, & Melesae, euius Theodorus exstitit Doctor , commissus est Praesulatus . Utveio & illud propter praedicta eommemo. tem, stilo, Admirandiis me Domine rei, quia eis non pro ipso bonae eausae merito statem, di ipse tetror tam ei vitatis, quam Territorii huius me in hae aduersus Ioannem distordia detinere
su Seeret, qui si me ei tantummodo communi. casse cognoscerent ante Sacram, me di vita pri.
vastent. Nee enim cujus snt distipuli, nestis, vel quomodo pro zelo dogmatum Divinorum
universi moveantur , ita unanimes existentes, tanquam ii una sit anima omnium. Pro quam omnibus modis est tutius ex neressitate repelli, quam vel absque ipsa noeere apud Deum edd.
seientiae suae, di ab eis, qui nune mihi subjecti
sunt, vitam instareanis amittere. Si vero qui quam nos abruptἡ in quibustumque aeeusare vo. luerit , pro nihilo deputamus . Calumniari namque, & eontumeliam Aeere iacile est, de omni.bus adiacet: Non omnium vero est dieere vel,
nem de in sexibilem pertinaeiam. Demon stat ipsum se te solum perstitisse in pervi ea cia. Nam prima ejus pars multis Sanctorum Exem. plis ae testimoniis suadet hane solitudinem & Au. titiam esse opus Divinae Gratiae. Tanta fuit hominis caecitas. Seeunda pars eleganti compendici exponit omnia Ioannis Patria retiae Acta advellas
Sanctum Cyrillum ae eius Capitula : Acta di in Ephesina Synodo, & post ipsam. Laussat etiam Tharsensem Synodum, in qua Ioarines genuo damnavit Cytillum in nouans omnia sua Gesta apud Ephesum. De hae synodo amrmat plura. Primo , quod Cyrillum denuo degradarit . Secundo, quod non solum ipsum degradarit, sed etiam septem alios, qui pro ipso ae eius Ephesinis Actis agstenderant Epheso Constantinopolim rUtique septem Ephesinae Synodi Legatos ad Pii
ei pem . Septem Episcopos . Et horum pr muserat Areagius, Celestini Ponti seis ae Sedis Apostolicae Legatus. proinde Ioannes etiam iti hune misi manus suae violentiae. Cur Philippo, Romanae Ecelesiae Presbytero pepereerat , ignoro . Meletius tertio assirmat quod profana haec Synagoga etiam Synodales Litteras consecerit de quod omni s praeseiues Episeopi illis subscripse tinti M.
litterae petierunt, aut latent. Meletius eum summa indignatione etiam a Trismat, quod Ioannes post illa omnia Paulum L.
335쪽
mesenum In AEgyptum legarit supplicem; quod etillus suis Capitulis permanserint pertinax ; dc quod Ioannes illa sustepetito Illa , pro quibus illum feeundi Aamnarat, Quod ita fidei rectitudi.
fidei professio, quam Ioannes Antiochenus per Paulum Emesenum transmisit Cytillo. Et quam Cyrillus probavit S admisit ut plenὸ orthogmum . Et ipsum Ioannes merito proserebat ubi que . Eam postmogo eanoniravit Chaleedonensis Synodus: Et quidem in ipsa professione Fidei . Et quidem quod Sanctus Cyrillus perstiterit se. mus in suis Capitulis, in pleni verum. Reliqua Neletii a sterta sunt penitas salsa. Nam nee una quam Sanctus Cyrillus seripsi aut dixit istam Epistolam esse eandem eum suis Capitulis. Meletius lue idὸ exponit e ditiones, quas in Betthaeensi apud Aeaeium Syn o Otientales Epi. Leopi postularunt a Ioanne suo Patriaiebat Ma
doctii nam intelligit Nieaenum Symbolum. Hoeenim solum admitti, ct Sancti tilli Capitula projiei suasit primum Theodoso Augusto Ber. rhaeensis Aeaeius . Et Theodosius postulavit ab Ephesina Synodor Et in hae postulatione Factio dudum perstitit. Potio Meletius sibi ipsi non constitit. Nequa.
quam voluit esse eontentus NJeaeno Symbolo . Etenim addidit a sonantes fidem is apostat eam ,
Gemmas. Admitti voluit Niemum Symbolum, di intelligi iuxta expositionem Dei notos sui Λ n. terassoris TheodorI. Λddidit se pro illa paratum
ditis : Ipse terere tam C t tris Dum Territorii Motis me is Me adversas Ioannem d scordia istorie sufficeret, qui si me et tantummodo communieasse eum-scerent ante saream, me ει vita privassor. Nec
en/m e vi fine D se pati, sese s. Ex quibus disti. mus non soldm Meletium, sed de omnem ejus Paroehiam fuisse imbutam peri; naeis λ, & eor. Euptam Theodoti erroribus , ideoque laisse diomnino Nestorianam .
Quae de Septenni Puero, Sancta Bais laeΛn. christ. Lui opera T. VII
ti heni Episeopi in Passione Soelo setibit, firmant Sententiam, quae duos affirmat istius o minis Antioehenos Episeopos de Martyres. Est non modiea Quaesto. Videatur Cardinalis C sar Baronius in Notis ad Romanum inrtyrolo gion, et Godestidus Hetisthenius in vitis Sanctorum . Porro ham: omnia eontigerunt ante anain
themat iratum 1 Rabbula Messeno, ae Aeaei Malitinensi Episeopo Meodotum i etenim post Me Anathema Meletius non presumpserIt similia evomere. Et de Recentibus ob Theodorum motibus Sanctus Cyrillus Seripsit ad Sanctum Pto.
fida quati 2 eonfirmantis , etiam sin qui aliquanda dulualisnr . Utique hi Factios . Proinde omnes hi motus sunt taliter Facti, ae simili artoeceptum est istud anathemat Et Proetum Cyrillus rogat, ne damnando Theodori personam , detur ansam qua illi resuseitentur. Ante harum litterarum notitiam nemo intellexit istam Sancti
Epipola, inquit, Zenolit uisivi Zephysi
is Deo Amcusimum Episcopum Alixarmdrum , in uans extisse ab Ecclesia moamicis in Episcopum Melerium. ΡErsonali quidem praesentia tuae sanct Italis henedictione repletus sum , quando solus M. ne ab Epheso remeasti, seut ipsae res omnibus ostenderunt; litteris vero tuae non sum si uitus Sanctitatis. Unde nune praesumere sum eoactus. ut litteras Ineipiam tuae Sanctitati dit ere. Ferogo ut des mihi veniam . Multa enim, S am Dbilis Deo Constantia tua hoe me praesumere prinparavit. Hae enim nullus pro pia fide pers stit. sed universi tempori serviunt, de pariter simulat res effecti sunt, qui videbantur eme eonstantes.
Solus inter hujus Cilietae Episeopos perstat ad finem Dominus meus Deo amieissimus Episeopus Meletius, qui eiectus est militati superinducta Cohorte , juxta eorum , qui sunt Anti hia. iussionem . Ora Igitur , Domine, et nos serit dignos tam eius eeleriter eomitari vestigia , quam tuae etiam Sanctitatis, ut possimus in die Domi ni Christi vos interressores pro nostra Pusillitate
SCRO LIGN. PLura sunt in Orbe Zephyria. Quod praesens laetii in seeunda Citieia suadent haec verba :F s solas
336쪽
siau, ιηυν Astas Cillaia Episcopas posui Nelerius. At certum est fuisse in prima Citieia. Etenim Hypatius Zephyrii Episeopus , qui adsuit ac ubscripsi Chaleedoneas Conei lio, etiam sub seripsit Synodalibus stimae Citieiae Litteris, quas Pelagius Metropolita reseripsit quaestoribus Leo nis Augusti ei rea auctoritatem laudati Concilii . Et Mopsuestiens Synodo , ad quam Imperator Iustinianus iusserat eonvenite omnes omnino Se cundae Ciliciae Episcopos, nullus adsuit Zephyrii Episeopus. Quid opus multis λ infra audie mus disertῆ, quod Zenob: us suerit Zephyrii in Piima Citieia Episeopus . Fuit unus istorum,
qui ciei ae deportari maluerunt quam pacem ad imittere. Et fuit eiectus. Ejus in Cathedram videtur Reeesisti praefatus Hypatius . proinde praefata verba hujus Ciliciis supponunt non pro prima aut seeunda. sed pro tota Citieia. Et a mimant ex ejus Episeopis nullum secum permansisse eon, saniem, id est pertinaeem nisi solum Mopsuestiensem Meletium. Hare uerba Nilitari supra reducta C. νιε , Iudita eo uis qui sunt antioch ae, Misam, diriguntur adversus Ioannem Patriar.
Deprecatio Ioannis Episcopi Antiochiae contra Deo Amicis um , inquit, Meletium Episcopum. Fit is se Amatoribus Cissi Imperatoribus nostris, Flumiis Theodosio O Valentiniano, Triumphatoribus, y laribus , Augustis, postulatio O deprecatio a Ioanne Antioch na Dei Ecclesiae Episcopo.s legibus vestris, & tranquillitate Romana volens, in partibus ejusdem Tertitorii delitestit, eon. cussionem, perturbationemque sanctis Dei Ee clesiis ingerens, de praesumens post deiectionem Sacerdotale Ministerium . Et iustum est sunt, care, ut qui peregrinus est a sancta disti plina diriclesia , peregrinus fiat di ab univeisa Provimcia Cilicum , praeeedente pia Sanctione ad Μωgniscenti stimum ec Glorios Ismum Magistrum Militiae Cilentis veliti a ita ut inde quidem pel li tur, deducatur vero, ubi vestrae Pietati pla-
euerit. Et hoe impetrato, consueta vota solve.
inus pro permansione de Victoria Impetii.
CHomatius , quem in eiecti Melet; i loeum
Ioannes Patriare ha ordinavit, in Anii, Adn. Noti
Metropolitam Synodo , ae in Mopsu est enae E synodi elesae Dyptichis, ex Iustiniani imperatoris jussu inlced. prolatis in Mopsues ena Synodo, constanter appellatur Thomas. Porro admirandum est , quod Ioannes, dum Meletium e Mopsuesiensi Terri. torio rogavit fiet , non allegarit legem , qua Ateadius o ac Theodosius, Λωgusti, non ita pridem eonfirmarant Imperatoris Gratiani Legem, quae degradatum, ae inquietum adhue Episcopum mandat relegati a/ ee, tum millia ab illa civitate , quam inquierat. Nee illam possit ignoraste: ipsam enim laudat Theodore tua in litteris ad Anatolium Patrietum . Eu hoe Ioannis Libello etiam distimus, quod
Pattiaretia Antiochenus omnes omnium suarum Provinetarum Episcopos non dumtaxat debuerit praeviὸ eonfirmare , sed etiam potuerit propriis manibus eonsecrate. Videnda est epistola Sancti In noeentii primi Ponti fieis ad Sanctum Patriar.eham Alexandrum.
GEnetis vestrae pietatis Impellum in excel.
sum tulit, & hane provexit ad glotiam si des in Deum . Qua Sanctissimam de Catholicam semper augeri vultis Ecclesiam , dc cuncta, quae in ea exurgant , ritania desideratis abstindi. Quia igitur hoc utimini isto , o Piissimi & boni Victores Imperatores,& eos qui oblitterare volunt Patrum Doctrinam, alienos a Saeerdotali existe. te ἡ ignitate post nos , quibus Canones de hae re ne unt judicium, decrevistis, expelli veto cinctissimis Melesiis de urbibus , in quibus ubdentur exissere, dc talis ad Orientem Sanctio vos ta pervenit. Hane promulgavimus Magnifieentissimo det Gloriosissimo praesidi utriusque Vili. tiae ; & Eκ-Consuli Dionysio . Et consonans eius aeeipientes Praeceptum praevalere potuimus malignitati Meletii , qui pridem Mopsuestiae Episeopus fuit , subjieientes eum depositioni . Introduximus autem dc praeseelmus ira populo ε regibus Christi Chomatium Deo amicissimum Episcopum. Praefatus vero inletius major esse
CAPUT CLXXVII. Epirula, inquit, Deo Amicissimi
fσὶ Mel iii ad Deo antrissi; rem Amandrum, quam scripsit, pspiam militum supervelim expulses es.
R eui priusquam tuae Sanctitati, quae cirea
nos geruntur. referri conveniens sit st Si Veenim eongaudere oportet de his, quae nobis a Christo donata sunt, sue etiam pro his, quae r sidua sunt, orate, ad eam necesse est ut ad PMtrem pro eune is filiolum bona referri. Dignatusi est enim nos Dominus Christus orationibus tuael Sanctitatis ineorruptum sbi ovile usque ad exset tum custodire, quod nobis indignis & pro vit-
337쪽
tute eommisit, I permisi rursus auferri, quando id bene se habere judieavit. Nee enim quod ejus desierit unquam providentia, etsi ad praesens esse di melle videatur. Et quidem Diabolus ab olim mande habuit praelium eontra eum, & nune illud perturbare omnino pet Ministros suos studuit, non solum ini eos armando, sed di ex nobis ipsis ad hoe quosdam Ministros aeeipiens :Qui & obse .avit Dominieum diem , di sub uno
cunctos ad introeundum contra nos eoncurrere Praeparavit.
Dominus autem Christus , qui eontra eum emper eius convertit insidias, & propriis dispensationibus subjieit , de nune ei inutilem feeit iniversum eontra Eeelesiam impetum , dum nos perturbari non fuit, sed omnem Eeelesam in sua
devotione eonstruxit, ita ut non soldm elueret malum , sed & eivitas tota eum PtovJneia unive si consonam pro fide aeeiperent voluntatem . ipsis quoque a pietate alienis, id est, Iudaeis. & hamretieis aliis, non parvo quodam contra Adversa. xios odio motis, nec circa nos parvum quemdam ostendentibus affectum, dum emtὰ nos latentes saepius degeremus, ne quiseumque putaret, quod
a nobis instigarentur aA hoe . Quod & ualde suspecti inimiel de Yterae Altissimi non ab Melesianos tantum, sed & eivitate repulerunt, nee usquam iuxta eam manere sinentes. Sed his quidem a Domino Christo etiam nunc cuncta pro nostra sunt dispensata Humilitate. Nos vero magis pluribus debitis sumus obstricti, quos dignos
maioribus seeit, quam nostrae virtutis est. Unde modis omnibus defielmus ad solvendum. Quam enim Deo possumus gratiarum actionem reddere, qui nimietate clementiae sustinete ten. tamenta pro se & nostram dignatus est Parvita. tem Non quo grave aliquid pateremur, quia persectiora susterte sumus indigni, sed & Propositum tantummodo haberemus, quod & maximum nimis est ad nos, qui sumus voluntatis omnino despectae. Sed rogo ut orare digneris, quatenus
usque ad snem digni essetamur gratia Domini Christi, ut seut ei placet, ita residuum praesen,
istaeuli transigamus. Dominum meum de sanctissimum Episeopum Rei linum plurimum satu,
ni Territorii, antequam Meletius a Theodoso Λugusto relegaretur in seeundam Atme. niam . meet nos quod Meletius ad Comitem Titum vetῆ seripserit omnem Mopsuestiensem Po. tum sibi fideliter adhaerere, paratum etiam ad arma. Verum Comitis arma fuerunt validiora Meundo nos doret, quod usque tune Aellinus, Baibalisti Ex . Episeopus , Hierapoli manserit apud Alexandrum . Et tune omnind in Mopsue.
Iliensi Eeelesa factum est Ae Sancti Cyrilli ae ste. lerati Theodori nominibus, quod apud quintam chris. Lupi opera T. m.
Synodum habemus in Mopsuestana Synodo: ESaetis desunctorum IpIseoporum Dyptichis rasum Theodoti, ae eius in locum inscriptum M. men sancti Cyrilli. Et e vivorum tabulis rasum est nomen Meletii. Factum est ad firmitatem miseis. Etenim palmatis Articulus, quem factiosi Episcopi in paee aversabantur, erat Sancti Cyrilli communio : Eum censebant viresia rebam, idemque multisaria mortis geneta , quam istud contagium malebant admittere. Alter paeis Articulus , quem pati pertinaeia illi detestabantur , erat damnatio Nestorii. Et inter praeeipua ag versus illum sundamenta, hoe ad Comitem T, tum seripserat Meletius: Nee enim rejus sim visci pati nescis. Agebat de suo Populo, amrmabat esse Theodori, qui Nestorium doeuerat Discipulos, ideoque ab huius amore ae defenso ne numquam avellendos. Proinde ad istum Populumeitea his duo eomponendum, iacta est ista mutatio 1 Sie enim a Theodoti eommunione divulsus est , de eompulsus ad Sancto Cyrillo non dumtaxat communicandum, sed etiam ad eius eo munionem quotidie in Sacrosancto Meriseio pro
Aliqua tamen videntur validὸ obstare. Pr mo , quod ista nominum transmutatio fieri noci
potuerit, nisi ex authoritate, aut saltem ex eoninsensu Patriarchae Ioannis: At veto hie Theodorum constantissime defendit, & illi a Rabbula
inflictum anathema nunquam voluit admittere.
Eiusdem animi suit eius Nepos ae Sueeetar Domisnus . Secundo defuncti nomen e Saetis tabulis ra. dete, est ipsum damnare , ae anathematizater
At vero haee Μeletii ejectio facta est ante infli .ctum Theodoto per Rabbulam anathema . Te tio, vivus inseribi non poterat in defunctorum tabulis: At veri elatum in Sanctum Cyrillum tune aghue vixisse. 1 Respondeo tertium argumentum eri nullius pondetis . Etenim Sanctus Cyrillus potuit primum inseribi in Vivorum tabulis, postmodo trans.serti in tabulas Defunctorum. Quod hae tabulae
frequenter mutarentur, seu novae describerentur,
demonstrant Acta Mopsuestiens s Synodi. Qua propter ista omnia vident ut non simul sacta, sed ex aliquo intervallo temporis .
Degladati Meletii nomen fuit stat Im eiectum. Hoe iubebat degradatio. Et eius in locum vide. t ut suffectum nomen Sancti tilli viventis. Ob
dictam rationem . Istud postmodo translatum ex more est in Defunctorum tabulam . Exinge suo
dorum Λnathema. Et magnus ille ae novus moistus Crientalis Eeelesae. Nee gubitandum est, quin Mopsuestiensis Populus fuerit inter illos, qui iti suis Eeelesis exelamabanti Cisseis fides Tl oriri
Da creaemus , cur P ad ras . Porro Meletius tune exulabat Melitinae apud Aeaeium. Nee se eontinebat . Hi ne vario fimo debuit eomprimi. Ad Mopsuestenorum igitur plenὰ mei fieandam Emelesiam, possit Aeaeius, non Ioanne, sed Theodosio Augusto , qui Theodori anathemaeonsrmarat, impetrasse , ut eius nomen radere. F s 1 tur.
338쪽
tur. Et tune sanitiis Cyrillus Reeesse, non in solius Meletii, sed in super in nomen Theodori. Et hine vides , quam mi seras a ne horas habent conjecturae, quas eirea eiecti Theodoriani nominis tempus adducit in Dis natione de quinta Sy modo Ioannes Garnelius . Huius Meletii nullam habet notitiam: Censet Thomam proximἡ eeessisse Theodoro . Est venia dignus: Quia igno ravit has Cassinensis epistolas.
scripsit ad praefatas litteras post ex
tum ejus. Si essεt m; hi desiderium meum adimplere possibile, litteris non erat opus, sed adventus praesentia ; vel potios juxta Psalmistam, eolum
hae pennas ex peierem , ut veniens requie stetem
juxta habitaeulum Coronati, di viderem, iuxta Prophetam , Sanctitatem tuam sevi in solitudine
uvam , aut ut magis propri/ dicitur , ut acinum botri eunctorum totius Cistela Saeerdotum, quem exterminaverunt vulpes , quae propemo dum , seeundum veritatem, vineas deleverunt. Non exterminaverunt autem , eo quod benedictio Domini sit in eo. Verὰ enim praesenti in tempore suffeetet tuae Sanctitatis adspectus adamantenos neete firmiores. Nam si cogitatio tantismetuae, seeundum Domini certamina , Sanctitatis omnibus nos cireumdat Domini armis, ut nullo modo emissis variis multimodisque sagittis verta. mut in fugam, quomodo non nos omni modo roborasset talis adspectus , qui nos non per verba ,
sed per res ipsas armaret, & in semetipsos ex m. neret, quid sti Ne disperd s in fiam 8 Iniendi. si enim, Domine per omnia Deo Amieissime, in deelinabilitet in Ruthorem fidei, SConsum. maiorem Iesum , di sunt repositae tibi e tonae Non expulsionis tantum , non enim te ad ges nitum praeparasti tormentum , sed elatet quod prae paratus ss omnia sustinere . Sie contra impieta. tem parasti temetipsum . Undh ct ille , qui donis sitis nostros supervincit labores, tuae San. ctitati eoronam iustitiae reddet, eirca varietatem tui Propositi passicinum , spiritalium munerum Divinitate effulgentem . Certasti enim bonum revera certamen . & cursum eo summassi , s. demque seruasti. Undἡ & quod ista eonsequi. tui. Deus qui mendax non est, illud tuae San. ctitata cetribuet. In quod hae iam hona eonseientia tua intendendo laetatur, di gaudio Sancti Spi tritus adimpletur. Potin autem sanctitas tua nostram consolari absentiam attentioribus orat Ionibus, donee donet de nobis per elementiam suam Dominus vestris e mitari vestigiis. Cettus enim sum veraciter, quod ego intentionem habeo hane, ut tuam sanctit tem sequar, ct una eos, qui prios ceriarunt, &coronati sunt. Pavet quidem, sed apud Deum pretiosi. Melior namque in unus Domini v luntatem faeiens decem millibus injustorum . Fruensque sanctis orationibus tuis non destistam a vestro consortio r Nee a vestra separabit meeharitate tribulatio, aut angustia, aut persecu tio, aut iam es, aut nuditas , aut periculum, aut gladius. Maxime quia Religiosias tua , quae portum Dei voluntatis obtinuit, majorem circanos habet euram, tanquam qui adhue marin Isundis obsistimus, di omnimodis malorum spiri
tuum tentamentis nune qui/em tentantium nos
minis, nune verd subruere Adulationis hiandimentis . Undὰ & talem mihi posui legem, ut sugiam eunctorum, loqui mihi volentium, &adspectum & verba, di ipsam quoque memoriam. od non ex propria assumpsi sententia, se/ ex Divinis Seripturis edoctus. Nee enim Dominus respondit perverss, eum judicaretur, sed scutovis ad oeeisonem ductus est , S seut agnus cinram tondente se sine vore. Non enim quo Aleant aliquid , sed qui ea piant, e locutiones S allinqui a nobiseum conferre captant. Doeem ut vero
S in veteribus Seriptis, quod Ezechias plus post Rapsaeis , Dei Adversarii, voces Magistris rei. litiae taeere praeepetit, nihilque Dei Λdversariis responderi . Und8 ct nos , repellentes eorum eolloquia , qui in AEgyptum eo e sunt revers . di qui non sollim dieunt, Demus initium, &re/eamus in AEgyptum . fleamus, & tantam miserieordiam sustineamus a Deci , qualia eumque saeva superindueere adverslim nos e neessisuerint aemuli . Quae omnia suseipiamus eum iam titia, ct cogitemus , quod sieut Beatus inquit Paulus, ron sunt condignae passiones huius temis potis ad suturam gloriam , quae revelabitur in
eos, qui stigmata Christi , quorum tu dignus
effectus , in suo cireumferunt eorpore . Unde rogo, ut digneris nos per venerabiles litteras tuas iuvare ad instantia certamina. Dominus meus Deo amieissimus , ct sanctissimus Aellinus, quia ieeum coronatur, salutat & complectitui Reli. giositatem tuam.
Meundae Citiei Episeopis solus Meletius
manserit pertinax adversus parem . Secundo, quod hae de ea uia ejectum Alexander eredideriteoronatum inrtyrem. Per Coronatum omnino
ipsum intelligit. Hi ne dieit de ejecto Λellinor
salis teram eoronatur. Tettio, nos doeet veram
339쪽
tνiI IAM . aut avola e e. Ex quibus vides istas sancti Augustini Phrases suisse semper commu . .es, etiam orientali Meles .
Interpretatis, inquit , Praeceps Magi
Ibi Militum Dionisii, quam Dipsi ad clarissimum Iudicem secundae CLIIciae .
DΙvina authoritas per an orationem ter ibi. lem Meletium , quondam Μop elienae civitatis Episeopum, in Melitina gegete Arme.
niae Provinetae ei vitate praecepit. sutiem; s igitur Praeceptionibus nostris , lactis vero de Divinis Responsis, quae In missis praesulgent, obsergare debes quae ab Immortali saneita sunt vertice, utens militari solatio ad iter iam, si tale solarium rere sarium sortὸ perspexeris, admonendo utique nostrum mearium, ut eompetens sola. tium deputetur, ia quem de hae parte seripsimus. Quamvis eompetenter suffeete Civiles ordines
SC MOLIO N. HIM Epistola, seu praeceptum ostendit pro
ees, quas adversus latitantem in Mopsue.
Biensi Par hia , ae is hie turbiga molientem Meletium Patriarcha Ioannes seeerat, fuisse exisauditas ab Augusto Theodosio . Potrd ille rete. gatus est Meleti nam , eustodiendos ab Aeaeio is hie Episeopo, eonstantissimo defensore init paeis ae Ephesini Cone illi. Divina id feeit pro. videntia, quod Meletius illic propriis oeulis aeautibus audiret & videret suum Theodorum ana. thematizari . At an ipse quosdam is hie anathemati reealei trantes Episeopos non aeeenderit aut foverit, novit Divina Sapientia. Dored prima aut laratas, DI Responsa . immortalis Vertex, aliaque id genus sunt Romani Augustae Maresa. tis tituli , adversus quos aliquando non defuit murmuratio. Nee sine rationibus. olent enim paganam superbiam , qum Λugustos Prine pes dementabat in Deos. Annotatio reisuilla est mo. dira per propriam Prineipis manum signata Sehe-da. qualem Theodoreio mist ipse Theodosus, dum ipsum intra Cyrensem Civitatem eiteum seri. Pst exilio. Erat meeutorium prioris Saerae com monitorium .
CAPUT CLXXX. - 2σ8 Domino meo Deo Amicissimo, oes Sancti O, inquit , Patri Alexandro Episcopo
α radmodum Sanctitatem tuam semperpe tiari amore dilexerimus, de magno pere obsequὲ ei sategerimus, arbitramur de ipsam elaia nosse rebus eὰ ipsis. Quia igitur &nune ex eadem voluntate detinemur, de seeun dum Christum Religiositatem tuam egregiam de sideramus existere, dignate, sanctissime Domi ne, vel nune, eum susteperis litteras nostras, communieare Sancto Catholi eoque Cone ilio .seeundum Divinis te adorabiles litteras . Nam de sanctissimus Theodoretus, de sanctissimus Helladius, de alii, qui ad modicum voluerunt separare seipses ab hoe Sancto Conei lici, agnostentes
quod est inre sabile, de quod est impossibile. dc quod plaeitum Deo, de quia universali Syno.
Oporteat obedire, Ac Impetialibus Sanctionibus , a distordia quissem recesserunt, communi. earunt autem Sanctae de Catholieae Synodo. Hoc autem facere tuam Sanctitatem pre omnibus opor tebat , quae manifesia novit res, de tempore est provecta. Rogamus igitur, ne despieias preeaintorias praesentes litteras nostras, nec des locum Diabolo, volenti ἡiseoiatas eontra sanctam eon. substantialemque immittere Trinitatem ; sed ut coneulces aeuleos eius , dc eoneordiam synodi Sanctae recipias. Nam s post has litteras meas Sanctitas tua in dilatione perstiterit, eἱsque eom. munieare noluerit, claret quod non sit de eaetetoneeessarium Divinis litteris . Utique aperte prae eipiunt, ut hi qui Sanctae Synodo eommunieare
noluerint, in exilium 1 sanctis Melesiis repellan
Sc DOLIO N. iHari Epistola est plena reuerentiae erga Alexandrum . Erat enim Episeopus senex doctus, de per omnia venerabilis. Hine ipsum I annes Patriareha non primum, sed inter postr mos iussit Hiel. Speravit aliorum exemplo terintendum dc corrigendum. Hine ad ipsum Comes misit has suas humanissimas, ae smul divinas ae adorabiles litteras. Credo fuisse illas, quas I annes spee;atim eontra Alexangrum, Helladium ae Theodoretum impetrarat. Hine Titus horum exemplo conatur istum insectere. Praesens item
Epistola ostendit Titum Comitem fuisse virumaon parvo fiuctu Christianum.
340쪽
CAPUT CLXXXI. - 2σ9 Domino, inquit, meo sanctissimo, in Deo Amisgsimo Patri Episcopo Alexandro Dini stus.
Divina de immortalis Veritas paeem desde.
lat . adhibet verti plurimam curam , &suae pietati Meentem ei rea rectae Fidei cultum . Sesentes igitur intentionem pii prineipis nostri, prius per haa litteras nostras tuam Religiositatem duximus salutandam . de adhortandam , ut quae decent saetati Inter haee uero di illud est . ut communicet Sanctitas tua Deo amicissimo Epi. scopo Ioanni. Hae namque causa paeis erit Om ni hus sanctis Ecelestis . Nee enim uolumus M. cleaas amplius perturbari, de animas imperito' tum perverti, quid Deiant nestientes , dum per turbatio ου etinet vos, qui pacem pratenditis uni. versis. Dignare igitur, tantum memor de mi. citiarum nostrarum de adhortationis , omnem strictitiam deponere, S eonvenire in idem Reli. giosissimo Vim : Ne eogamur Divina & Impe. si alia Constituta eMeutioni mandare . Salvam Religἱ cistatem tuam , de orantem pro nobis sal. vel omnium Deus, Domine sanctissime Pater .
Ignostere mihi habet Religiostas tua, si quid Leere eompellendus sum , Divinam formulam sequens, si huie Epistolvi consentite nolueris. vi respondeam, indico quod Illa, quI nune eo, ira nos quatuor imperiales has litteras Hementet obtinuit, de ant8 Ephesum. Ac in Ephela , de post Ephesum haereticum sciebat AEgyptium . Quoὰ manifestὸ cognoscere licet ex litteris ejus.
quae usque nunc apud plurimos salvae sunt. Postis quam veto sustepit Hypomnysti eum per A Am ἱ-randissimum Aristolaum, ut de Cyrillo eommmniearet , & Nestorium deponeret, de anathema. tiraret ejus doctrinam , dum sit Orthodoxa, Geut ipse per plura Scripta eonsessus est , redens Hypomnystiet minis, init universa. Et nunc adversiis nos usque a/ sanguinem pugnat , eo quod parati s mus per virtutem Dei eontra Cyrilli haeresim repugnare usque in finem, Ex orthodo. xam fidem absque permistione servare, non ἱ,
eundo communionem , neque eum haeretim . neque eum communieantibus ei. Habemus namin
que prae oeulis illam terribilem vocem Domini Chrissi, qui per Apostolum Gentium Paulum dicta est i stion nos , avi Aruesua vi e laetanehetaveνM Bοιιι praeire id, quod evangetiram mvis, analbe in se. Unde quaeso, ut quando ibia placuerit illam persecutionis. quae eontra nos lata est, sormam promulgare, mihi vesta jubeat Magnitudo, ut sub silentio dc absque s repitu abeam , de hoe modo . quae saneta sunt, impleam. Quando enim de pietate proponitur , Obedita oportet Deo potias quam hominibus.
virum summae Authoritatis Ac iam. Hi enim non solus Comes de virarius Titus, sed etiam ipse Magister Militum Dionysus, arte. quam ad executionem procederet, illum duxit monendum eum grandi reverentia.
HAEe episola ostendit finalem AlexandrI
eontumae iam, fundatam in consaetis eo
ita Sanctum intillum ae Patriaretam Ioannem querimoniis . Ostendit impetratam h Ioanne speetalem saeram fuisse contra quatuor , non
ἡumtaxat contra tres memoratos Epistopos. Exi
stimo quartum fuisse Meletium. Epistola item ostendit Alexandrum fuisse similem Moabitis. quorum superbia fuit major eorum vitibus. Hi ne enim, qui tanta de mille mortibus toties jacta. tat, jam in extremo supplieat non palam ei iei .
sed sub silentio, ae sine strepitia dimitti .
scopi Alexandri, quam rescri r adlisuras suprascriptas, hi causa eadem suum demonstrans Proposit .
BEnevolentiae quidem Hrea meam vilitatem
retributiones elemens Deus praestet vestrae Clementiae. De causa vero . quae vertitur, quo niam nostrae vitae eaput est pietas, eoram terribi
Ii Tribunali Christi omnem te servo satisfactio. m. Us vero etiam Magnitudini vestrae in iam