Patris Christiani Lupi Opera omnia Ad Ephesinum Concilium variorum patrum epistolae, ex manuscripto Cassinensis bibliothecae codice desumptae; item ex vaticanae bibliothecae manuscripto Commonitorium Celestini papae episcopis & presbyteris euntibus a

발행: 1726년

분량: 422페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

se Lia absis . Respondeo Cyrillum agere de solis quatuor iam seph nominatis, Nestoriandi pertinaeiae Capitibus , quos Sancti Maximiani Synodus singulariter damnatat, Et quos Sanctus Cyrillus exeluserat a paee . Pauli Eme seni imstantissimas pro ipsa preees nolens exaudire . Quare extendi haee non possint ad omnes, qui Ephesi fuerant. Et quos Ephesina Synodus dam. Marat orientales Episeopos . De his enim in sua ultima , qua Ephesnam Synodum dissol. it aedimisit , Saeta seripsit imperator Theodosius: me fienseamus Res eis Mati vestrae, quod , quam

igitur sententia exinde habita fuit non ut damna. io, sed ut simplex communionis dissecatio, imsauranda per simplieem reditum ingratiam. Α.leaeander Sancti Cyrilli verba est durὰ interpretatus , ita sudens illum firmare in Maeinum

odio.

Alexander quἱnt4 Indignatus est, quod Ioan. nes seliberet Cyrilli ad Aeaeium litteras non dumtaxat a se eenseri orthodo2as, seg etiam ab ipso Aeaeio. Hi de eo ne lusite si uitaν, seri faisissimo Episcopo Aeaeio orihodoxa esse Usa es epistola, se etiam tuae Ianmtat , superfluam arbItνον fatiga. a1onem Episοι Patin ad AEgurium. Et tandem eone ludit: si uirur per fi or ιn usiam AE ptius,

nos nullam eum eo eommunion onem habemus, neque

cum iis, qui et eammmunicant absque Me eoaefessone. Addit se paratum ad quasvis perseeutiones, tor. menta , contumelias. Etiam ab Imperatoribus. Ex quo videmus tales minas exstitisse ab hujus negotii exordio. Λlexander eredebat se non posse aliter agere, nisi per praevaricationem Catho-Ileae fidei. Et in isto errore suit adeo pertinax, ut

se permiserit deportati ad Metalla AEgypti.

n m Alexandrum, E copum Empbratefitie, . Theodoratum.

ΡActionem, quae pridem sub paeis simulatione

non ben/ eum AEgyptici facta est , nune elath detexit Proetus, qui in magna illa ordinatus est civitate. Seripsit enim contra nos litteras calumniis plenas, tam ad Reverendissimum Clorum , quam ad Amieum Christi orthodoxum Populum . Igitur ad integriotem praefatorum Seriptorum comprehensionem eompar Epistola eiusdem propriis meis litteris junctum vestra Reli. gios tali direxi , ut si vobis tectum uidetur &utile, quo omnes nos ad magnam ei vitatem pa

riter concurramus, ut cum impetenti in Deum

Guela eolloquamur Λαieo Christi Imperatori pro orthodoxa fide , id minime regi gamus.

Notum vestiae saeio Sanctitati, ut mihi seeundum Deum eon gaudeatis , quia Reverendissimus Clelus, & Λmieus Christi orthodoxorum Populus per dies in Do no provehuntur, eoneerian. tes Euangelieae fidei . Omnem, quae vobiscum est , Fraternitatem ego , dc qui mecum sunt, plurimum salutamus.

pum inthronietatus anno istius sieeuli trigesismo quarto, setia quinta Sancta . Et statim post

istud Pastha, quod in quintam deeimam Λprilis ineidit , setipta est praesens Epistola . Qualis suetit hie saei notosus Dolotheus, est abundὰ dbctum in supeliotibus. Per presentes litteras docet nos tria. Primo, quod Saluininus , quem Maximianus in degradati Dorothei locum conso, crarat , usque tune in throni rari non potuerit, dc quod ipse in suo throno permanserit. Secumdo , quod sanctus Proetus Maximiani opus stetit proseeutus; ideoque satim a sua in thron, ratione Patriisehales litteras miserit ad Martian politanae Eeeleta Clexum ae Populum, per qua initam parem large exposuit, mandans ei obediri ob omnibus , dc rebellem ae degra/atum D rotheum tandem expelli , atque admitti Satur. ninum. Tertio, quod Cleeus & Populus ipsus rebellioni pertinax adhaeserit. Eidem iniquitatis luto infixus tune erat Hierapol Itanus Alexandere Hine illum Dorotheus rogat, ut simul aeredant Regiam ciuitatem, instructuti Ρtinei pem . sto. inde Saturninus etiam tune non fuit statim i .

throniratus.

CAPUT CXXXVIII. - Σχσοὶ iola, inquit, Theodoreti Episcopi

M tropulsam.

AUdientes vestram sortitudinem roboramur,& in vos intenti segnitiem deponimus . Exemplar enim p incipale virtutis omnibus, qui imitari voluerim, Vos certaminibus his praesidens proposuit Deus, ut per imitationem vestris insigniamur characteribus. Quia igitur multa vobis est apud Deum fidueia, sie ferventem illie nobis sustinentiam providete, & orationibus stabilite. ut firmi & in Dogmatibus pessistamus, ct e laudavimus ulos, ne sanguinis inlustum judietum vis

deamus, & elaudamus ames nostras, ne audi mus , & eadamus in terram. His enim bonis ac

talibus perfluemur , si vestras impetraverimus orationes. SCH

302쪽

HAEe epistola videtur esse responsoria ad

praeceden rem , ideoque seripta ex nomine de Iussis Alevandri Metropolitat . Nisi tamen Dorotheus similes litteras etiam ad Theodoretum seripserit . Quidquid sit, haee epistola nos d. cet , quod Theodoretus usque tune Alexandro aghaeserit , separatus a Patriarehae sui Ioannis communione. Item nos doeet, quod ipsum nihil aerius momordetit, quam Nestorii degradatio.

Hane enim dieit esse injustum sanguinis iudi

cium , ad verssis quod omnes debeant elaudere aures de oeulos . Hate impressio illum seduxit adeommunicandum de eooperandum Dorotheo a quo norat vocem, Despina, esse atrocissimὸ anathematiratam .

Epipola, inquit, ejus m ad Am cum

doxorum Populum, per quam eos hortatur Λὰ palum am , m circa

dogmata Conuariorum paenitentiam dicia aris αἱ nautieae arti dant studium, & ia mari

vivere deligunt, dum pessimis tempestati. hus repugnant, I eontrariis flatibus, saevis voluminibus oppugnantur, ae multa ealigine detinentur, s subito eis ignἱs illuxerit, eon2Iantur , dc resumunt exeusso terrore sdueiam, quae eos meliora sperantes desperare non sinit.

Tale aliquid etiam nos perpessi nune sumus, vestrae Deo Amabilitatis litteras perlegentes. Multam namque Eeelesarum eoneussionem vi. dentes, dc tempestates & protellas ungique ce nentes illidi, &hine volumen servens Saecre. Leens, Ac naufragium minitans, dc pinguem ne bulam dissu iam, de quae sunt eominus conspiei non sinentem, velut si ignieulum subIto quem. dam, S introitum portus, vestias mi dimus litteras , de consolatione perfruimur , de fidueiam sumpsimus, de sortiter patimur impetus tempe statis, de puram sustinemus selenitatem . Fides s

Irtutem, sed eum te mamne faciet oe moventum, ut Iustinere poYsmus. Et salsitatem quidem eonvincere valeamus, vetitatem vero lueidius eomprobare . Convicta siquidem nune quoque est eompositio salsitatis, de virtus veritatis ostensa. Eere en Im qui Salva.

derant , dc unam praesumpserant eius praedicare naturam, de ut Divinitati passiones deputarenatur, legem protulerant, de ob hoe Sanctissimum& Deo Amieissimum Praepostum Sacerdotum Dei Nestorium oppugnaverant, tanquam in ea-mo dc ficedo maxillas eonfracti, de a sinistris agdexteram tracti, didieme veritatem, de contra tia dorant, illo Dueatu retrahentes ad veritatem, quem pro veritate oppugnaverant. Pro una enim natura duas nune eonfitentur, de eos quieontemperationem vel confusionem dicunt, M.

thematizant, di Divinitatem Chrisi impassibilitate venerantur, & earnis esse passiones docent,

de Evangelieas dividunt v es, de excelsas qui dem Deo que dignas Divinitati adsetibunt, hu miles vero humanitati eoaptant . Tales enim nune ab AEgypto allatae sunt litterae. Sed hi, qui vix tandem veritatem dogmatis didieetunt, de Evangellaam Regulam normam que edocti sunt, adhue sunt malevoli hactenus elua illum, quJ eis horum Doctor est factus, adique illum , qui eos ab errore liberavit, ct ad vetitatem deduxit, ut impium &hostem&opei, bus de verbis impetere tentant: Et latrando adverseis eum satiari non volunt. Sed non super bunt veritatem. Quia res firma est veritas. Ipse enim Christus est veritas. Et eonvicit quidemiam, sevi dixi, ad vel state mendaeii, de veristatis radium subindicavit , qui e tonat verit iis Amatores, Ostensutus veto est eam clarius. de salsitatem omnino disrumpet. Et distent qui usi sunt ea , quod sit Deus in eoelo, qui Ec ea quae sunt eon spieit, de quae dicuntur auditi Et ponit suis Athletis certamina; & leones fame ae surore dissuentes mansuetudinem doeet, de ignem sine

mensura nutestum, de nimis acerasum, in auram totis immutat, dc incensu magno istum sugaeem salvum eonservat, dc in ei sternam caeni eum Pr

pheta destendit, & qui illue eum miserant, per bella raptivos expellit; ipsum vero aeneum mu. tum de turrim robustam statuit Barbarorum, qui ei praestat obsequium; de in bellis vero enitestem praestat, de per duos plerumque fideles multoties dena millia infidelium sugat. Et hujus rei testis est Ionatius de Armiger eius, qui soli eontra Λlienigenas confidentes nutu Di. vino universa Alienigenarum millia fugarerunt, de ab invieem secere eonsumi. Sed defietet me tempus narrantem Dei mei retrabilia , de eius 'Prouidentiam, quae st in nobis per singulos dies. Hate igitur seientes, Dilectissimi de Deo Amiel psimi statres, in eum praesumite, qui dixit: G--. Diu ego viri Mandum. Em enim nos miserieo dia eius sumus indigni, tamen propter David se vum suum, dc Hierusalem quam elegit, de pr rellas extinguet de tempestatem sistet, de indi. rectum denuo ferri praeeipiet Ecelesae navem .

303쪽

ScM OLIO N. HAZe epistola est posita eutra orginem . Est enim scripta statim post primas Sancti Cyrilli ad Aeaeium Bettha ensem litteras, quibus suam doctrinam explanabat, & nolebat admittere pacem, nisi ante omnia probaretur damnatio Nestorii. Hine praesens epistola assiimat plura. Primo, quod Cyrillus sit tandem aliquando eonis versus ex haeres : Etenim qui ante in suis Capitu- Ii, doeuerat unieam Christi Domini naturam, jam in ista epistola profitetur duas . Secundo, quod istam orthodoxam vetitatem a Nestorio didicerit. Tertio quod ingratus adhue persistat in suo latratu, ae in postulango omnium assensu in illius damnationem. Quatis , quod Divina iustitia quae Danielem e laeu leonum, ac Ierdianiam e carcere liberavit, si etiam ab hae persocutione liberatura Nestorium. Epistola seripta est ad eonsolandam , immὼ di animandam istam Constantinopolitani Populi partem , quae pro Nessotio non ita pridem egerat turbas. Et hine distimus alia tria. stimi, quod ista Regiae eivi. tIs Factio non statim quieverit . Seeundo, quod illam Theodoretus laverit. Tertio, quod

Sancti citilli ad Λeaeium litteras semper iudica

vetit orthodoxas .

CAPUT CXL. - 2 28

Sacra , inquit , a Da me Antiochiae Impetrata tam contra Deo Amlaiffimum G Sanctissimum Episcvrem

Hierapolios Alexandrum, quam comtra H lladium , m Maximinum, Theodorerum , Deo Amicissimos

Episcopos .

Ugestarum paeem , dc hane procurantium

diligentet omni modum honorem & assoctum , eunctorum causam bonorum exissere . ambiguum non est. Quia enim eoneordiae & Re. Iigionis vἱam intactam ct immaeulatam custodiunt, huius rei gratia, honore maximo , ae praeeipuo fruuntur assectu . Si qui autem subsi. mulatione Rel;gionis putari eustodes quaerunt, praeipui dogmatis Corruptores rerum testimonio

demonstrantur.

SCHOLIO N. HAEe Saera videtur esse alia ab illa praeceden ti, quam audivimus a Ioanne Patriarcha

suisse impetratam per DomJtianum Quaestorem. Et duo id potenter suadent. Primo, quod illa

esset generalis contra omnes Ioanni & pae; res bellantes Epistopos; hare vero sit speetalis eo nita solos quatuor: Nempe Alexandrum Hierapol, tanum , Helladium Tarsensem . Mati imitium Anagariansem , ae Theodoretum . Meundo, quod prior Theodore tum non comprehenderit. Hie enim tune adlinebat paci & Ioanni , de non nisi ob illius exeeutionem ab illis defeeit, aedessetiit ag Factionem Alexandri. Fuisse speria. lem Meram eontra istos quatuor, lueebit ex sitim adducendo ejus executorio Mandato.

tur.

IGnorare videtur AdmirabIsitas tua, quod nee

pro pecuniis, nee pro possessionibus, neque pro ulla alia, quae ad hane vitam pertinet, causast hoe nostrum certamen . Neque ut placeamus hominibus, nune usque perstitimus. Abstenim se nos esse vesanos. Qua enim sub praemii spe pro propria eausa eligimus moti λ Qua utilitate sustinemus Prineipum minas, distorsiones , seu eversiones , & praetensonem exiliorum λ Aut

quid eorum , quae humana sunt, praevaluit comtra nos usque aded, ut ob hoc adversum cunctos instituamus eertamen λ Et certe videmus eos,

qui valde eontentionibus sudeant, illatis sibii Maioribus violentiis cedere, etiam dum nolint. Unum tantummodo in rebus humanis invictum est, Deo dedita eonseientia, illi piae ita ex toto cor de defendens. Recolit enim futurorum spes, a eam , quae sustinetur, beatitudinem, & ad Deum eonfidentiam : Et alia, quae multo sunt univerissis huius vitae meliora , quanto per infinita laeula

porrigentur.

Hine homines universorum praesentium sunt despectores, stiendo quia etsi a presenti uita sol, uantur, sucredit procul dubio Beatitudo ecet stis, & eum Domino Christo Regni eonsortium. Et ideirco non solum pro nihilo prissentia depaetant quidam , sed dc pro summo beneseici ha. bent , ut liberentur ab eis, bene seientes quod sutura obtinete non possint, nisi a praesentibus liberati. Neque nos igitur , per gratiam Dei, pro gratia vel inimieitiis euiuslibet hoe eertamen inivimus , sed pro pia fidei consessione , pro eonseientia Christo devota: Propter quem pro nihilo ea, quae in presenti sunt saeeulo, deputamus . Et quia tae non fingam , audi per partes

cum brevitate, qua possibile est. Capitula CPrillus

304쪽

SCHOLIIS, ET N

eillus eaeposuit plena universis haeresibus, propter quae universus perturbatus est Olbis. Collecta est

Ephes Synodus, Λduenit illue ex iste ab Antio.

chia. Et adiudieans tune Eapostoris insaniam , deposuit eum eum toto orientali Coneilio. Iuravit coram Plinei per Iuti es paeantieris CULLI. non es res rea Episcoparuis . Eὸ quod Haeres a

chas factias. Et habemus exemplaria horum. Reversus est a Constantinopoli ad orientem idem Antioehenus: Collegit ratios in Tharso Conei lium. Seripsit Synodieas litteras, in qui-M, & Cytillum deposuit, & eos qui pro eo ad

stenderant Constantinopolim. Quorum manu. sa sunt nomina. Λd ultimum venit Aristolaus,aceepit propositionem, ut anathematiraret Cy rillus ipsa Capitula , ct ea quae mala exposuerat universa, & esset recte fidei eonfessione eontentus . Suscipiens Cyrillus hane ecinditionem , per Aristolaum seripsit Λeaeio Benheensi Episolam vellaum plurimorum , assiimans de Capitolis quod benὸ se haberent, & nunquam repellerenatur ab eo . Post his misit Λnti henus ad Cyri blum Paulum Eme senum, qui vadens, agensque illa , quae nunc dinumerare non possum, ad M.timum reportavit Epistolam , quae Anathematismum Capitulorum nee per somnium eontine. ret, minus vero deteriora Capitulis in superfiete

praediearet. Ex hae Epistola dissamabatur, jam quas Cytillus de his, quae conseripserat, poeni. teletr Et ab Anticie heno ita sustulus est . Haee Cyrillus addistens scribit Constantinopolim qui husdam Getieis suis, quod neque poenituerit de his quae conseripst, neque omnino aliquid eo-

Ium, quae exposuerat, moverit. Sed neque rogans quemlibet ita receptus si, sed potius e di. verso ipse togatus st, ct Λntiochenum sustepe.

xit. Et horum omnium exemplaria detinemus.

Haee ipsa veto ad Μelitinensem scripsit Aeaeium , quod nee submoverit aliquid eorum, quae a se exposta sunt, neque ullum de Reconei Iiatione rogaverit, quin potius e diverso Antio Chenum rogatus exceperit, ubi unam filii postonitionem diuit esse naturam. Et ipse huiusmodi per totum Mundum clamat, di singulis vicibusas Ie. erat, quod nec respuerit quae ab eo sunt scripta , nee repellere patiatur usque ad mortem. Propterea nosmetipsos ab Λnti heno seiunximus, eo quod Cytillo se exissenti perverso post

tanta succubuit, ct per ipsam communionis eum eo unitatem semetipsum eomparticipem eius effeeit . Non propter aliquas quippe , quas nee habemus inimieitias ad Ioannem, sed propter eon-stientiam nostram, quae Deo devincta est, quam non possumus pro humana deeipere gratia, etsi multa millia nobis quis inserat mortium. Undeci magnopere agimus pro illa Persona, eo quod Deo vincta si eonseientia nostra . Sed dieit

quod Cyrillua Capitula illa respuerit . mendat

ergo ejus Epistolam, nominatἱm anathematirantem illa Capitula, di Nieaenae fidei eonsessione

eontentam.

Sed non habet quod ostendat. Sed pro magno profert nobis Epistolam, quae tantum differt actis. tisi vera T. VII

Capitulis, quantum non per omnis se aperia blasphemat . Sed de hae nobis nullus est sermo . Uerum si vult inter nos ini eitias solvi, per sua. deat Cyrillo anathematirare per Epistolam nomi natim omnia quae male exposuit, & Nieaena illa Expositione Beatorum Patrum esse contentum,seut ea Beatus ille Theodoretus Dominus noster explanavit. Ipse enim est verus illorum , quae exposita sunt, intellectus. Aut si his non fremrit , anathematiret ipsum eum Capitulis ejus: me ausus videlicit in communieantes omnes, qui eadem, quae Cytillus, adstruunt. Et soluta sunt omnia . Nos enim per gratiam Domini Chiisti diligimus Eeelesae Neem. Diligimus umro Ita, ut ea perstuamur devota Deo consciemtia a non verd ut nosmetipsos per illam gehennael tradamus. Hoe enim non jam pax est, sed omnimoda extetminatio. Et nulla nobis alia rema nebit ad vessitatis Measio, nisi propter piam fidei

eonsessionem . Alioquin omni sumus damnati

ne digni . Et revera inselieissimi omnium si pro pter viles occasiones qua sunt Divina turba.

Citieia Episeopus faeinoros Theodori, non dumtaxat in Epistopali Cathedra, sed et, iam in prava doctrina fuerassor ae discipulus. Quod etiam fuerit pertinacissimus Nestorii Secta. tor supra audivimus ex alia eius epistola. Pee

hane praesentem dat rationes suae contra Ioannem Patriarcham ct initam paeem contumaciae . Et nos docet plura notabilia. Et ante omnia pertiis

naeiter asseverat Cytilli Capitula esse plena uni. versis haeresibus, ct non propter Nessorii doctrinam, sed propter ipsa fuisse turbatam omnem Melesiam , Omnemque Romanam Rem bibeam. Seeundo suum Pattiaretiam Ioannem ded gnatur inseribere Episeopum, sed per eontem. ptum appellate Isam ab Am oedia . Nempe illum Communionis laeetatione jam suspensum a pluribus , judieabat indignum ipso etiam Episcopi no

mine.

Et ipsum aeeusat de multἱs . Pr; mo , quod

apud Ephesum Cyrilli Capitula iudiearit , di

damnarit, non dumtaxat ut haeretiea, sed etiam ut insana. Seeundo, quod Cytillum pio et ista degra flaverit. Tertio , quod illum degradaverit non ut smplieem Haeret leum, sed uti novum Haeres areham . Quarto , quod istam degrada tionem voluerit eme adeo firmam, ut Chaleta ne eo ram ipso etiam Plineipe iuraverit: Iara esperavMνιι illus , non ei restius M scopatum,eὸ quod Binesiarches β factas . Quinto , quod Epheso in Orientem rediens , etiam in via apud Tharsum sererit Synodum, quod istie Cytillum denuo degradarit, quod insuper degradarit eos qui pro ipso ascenderant Constantinopolim, Ecquod istius Iudieii Synodicis litteras miserit per C e a omnem

305쪽

omnem suam PatrIarebatem Diceresim . Addit. manifesta esse istorum nomina. Supra ab Alexandro Hierapolitano audivimus , quod Ioannes in ista Synodo quinque degradant: Utique pm ter Cyrillum . Λt vero Meletius jam nobis dieit suis illos, qui pro rillo astenderant Constantinopolim . Nempe Ephesini Coneilii Legatos, ad Prine pem . Hi enim omninΛ astenderunt mesertim pro Saneti, Cyrillo, detento tune in Militari eustodia . Erant Octor Arcadius, Ita. liae Episeopus Legatus testini Ponti Mis, Iuvenalis Hierosolymitanus, Flavianus Philippen. sis, Remus Caesareensis in Cappadoeia , me, dolus Aneyranus, Aeaeius Melitinensis, Eumptius Ptolomaidis in Pentapoli , ae Philippus Romanae Eeelesae ad Sanctos Apostolos Cargina- is Presbyter, Legatus Cttestini Pontuleis. Quis fuerit tertius, Ignoro. Forsitan fuit Flavianus Philippensis: Quod esset in Romano Patriarcha- tu . Meletius etiam sanctum Cyrillum aeeunt de variis. Omnium summa est , quod perseveret ῆn suis Capitulis, adeoque perseveret Haereticus,

Ineptus ad communionem ac paeem . Primum

est, quod propositioni, qua Crientales Episto. pi per seriptas ab Aeaeio Berthatens, ae per Ari- solaum Tribunum delatas litteras rogarunt ipsum solo Nicaeno Symbolo esse eontentum, & Capitula ab ipso anathematizari , noluerit acquie. ere . Secundum est, quod in suo ad Aeaeium Reseripto asseveret Capitula esse recta, ideoque nunquam se ab illis recessurum. Tertio, quod etiam per Paulum Mesenum in reportata ad Ioannem Antioehenum epistola, i ieet in superficie praedicaret minus deteriora Ca. pitulis , illa tamen nee per somnium anathemati. staret. Quarto , quod in Vulgus sparsa Cyrilli paenitentia nequaquam fuerit quis ab aliquo confictus libellus, sed ipsa meis epistola. Quinto

dieii, quod ista fama ubique volarit, atque ita tandem ad Cytilli aures etiam pervenerit i Et quod ille suam poenitentiam adeo non agnoverit, ut ad suos in Regia Uibe Apoetisarios seri et it se nee poenituisse , nee ut poenitentem a Ioanne receptum, nee quidquam . suis adserius Nesto. rium Conseriptis se movisse. Et quod non solummodo non poenitens, sed neque Togans emtibet ita receptus H, sed pol ει ὰ diters ipse rogatus fit, antistaenam susteperii. Est epistola ad me gnosium , Charmosisum ae Leontium. Et hine

Iueiὰρ distimus ipsos fuisse Sancti Cytilli in Re gia civitate Α poetisarios, in isto offeto Recessores Eulogii Presbytest. Quia ista epistola non solum Alesangium, sed etiam alios eius symm,sas acerbe momorderit , lueet ex superioribus Meletii Mopsuestiensis litteris ad hune ipsum Alexandrum. Et hie sexto addit, quod Cyril. lus ista omnia etiam ad Melitinensem Aeaeium, mo ac ad totum Mundum seripserit ae assidue

clamet , pertinaeiter asseverans lare ut suorum

Seriptorum penitus nihil patiatur repelli usque ad

mortem

NotanAa sunt haee verba de Ioanne Antioehes no : Dd dicit, q- rigua Capitula illa respuer Ax ere. Docent quod Ioannes eonstanter asseverre lilium , liere non anathematirasset , tamen omnino paenituisse, & recessisse a suis Capituli, ,& Cyrillum eonstanter negasse eadem, &asse tuisse contraria . Et quia Ioannes nullum sive essenionis doeumentum, nisi solam meis epist tam poterat adducere , in isto ambiguo suma. hant Orientales Episcopi, ct quisque eredebat exalbitrio. Hine Λlexander ut istam paeem & Cyrilli eommunionem amplectatur, de ut redeat ad Ioannis obedientiam, expostulat varia. Prim8, ut joannes Cyrillum perdueat ad Seripto anath matiranda Capitula . Et quidem singula nomina. tim. Secundo, ut eundem perducat ad aequi stendum soli Nieamo Symbolo. Tertiis , ut eun. dem perdueat ad admittendum Librum i Theo. doreto editum adversus Capitula. Quae suggestio omnino processit ab ipso Theodoreto . Λ n. dreas tune adhue erat in vivis. videtur ab ad. missa semel paee non apostatasse eum Theodor to , ideoque videtur amisiste Alexandri gratiam. Quarto Alexander rogat. ut Ioannes Cyrillumis a detrectantem explere . denuo anathematheteum suis Capitulis , di cunctos illi eommuni

cantes.

Almander etiam Paulum Eme senum aeensa. de multis Actis apud Alexandriam: Agens uia, quae nunc dinumerina nan possum . Agmirandum est, quod nullam Acti speetem exposuerit. Nee de Nessotio taeel: Unia o magna νὰ arimas prauu persona, eo quod Dre unisast consciens is vos . Protestatur nullam sibi aliam esse eum suci Patriarcha inimicitiam. Se agere ex sola devota aedevincta Deo conseientia , ex relo rectae Fidei, ideoque se sine praelatarum conditionum adimple. tione non posse redire ad suum Patriarinam. EG se paratum ad qualecumque exilium. ad quae

cumque tormenta, ad mortem. Egregium est

hoe eius Epiphonema : Remera sumus in Iclis omarem , spropto vitis o oones , quae sunt Dii, na, turbamus. Hi ne patet quod longe aliud sit Saetosanctas Diuinae Iustitiae Regulas habere in intellectu, aliud ipsas habere in voluntate. Lau. data enim regula fuit remotissima a voluntate Λlexandri.

Rsso iptum , inquit, publicarum in temminus eorum q- scripta sunτ ad Magnifantissimum cimium in ricarium Titum a Gloriosi fimo Meti pro MLlitiae Distisio.

xand m, & Theodoreis, Reverendissimis viris Epistoris, definiti censi erit Impe' rudis

306쪽

tialis Clementia, Ipse Divinae litterae praesulgen-

res tuam Magnitudinem poterunt edocere . Quin modo vem & a nobis iidem sint eommonici, subiecta desgnat . Und/ Diligentia tua Praeceptum nostram suseipiens elaboret, ut omni arte ex subtilissima argutia perveniant ad effectum, quae Imperialis deerevit Λuthoritas. Nee enim Parva gloria tua Magnitudo fruetur, si eelerita. em tantae causae afferre valueris. Pertinet ad an, marum nostrarum religionem. Pertinet, ut ita glaetim, ad ecelestis Divinitatis euram praesentis qualitas causae . Unde dum tuam Μagnifieentiam de Divinae litterae , de nostra Authoritas Praeparant, commoneat veto per dies ae noctes Orthodoxae pietatis reverendissimus eultus, tota urbana tranquillitate servata, absque ullo strepitu ac perturbatione , Divinitus imperatis eoinpetens me bis obsequium.

Hines Mandatum exeeutorium Saerae, cuius supra audivimus exordium ad Caput rente. simum quadragesimum. Et demonstrat ipsam suis. se singularem de novam eontra istos quatuor Epi. seopos. Eos iubebat expelli e suis Melesiis , de his dari novos Episeopos . Ex qno discimus Commonitorium , quo Imperator Theodosius Theo. doretum postmodo ligavit ei reum seripto inita Cyrensem Civitatem exilio, contra ipsum non fuisse primum Regium Edictum. Et huius me. moria Pii ipem haud gubi/ reddidit Deiliorem ad praesentem Meram. Ipsa vero di Theodoreto,

ct Helladio aperuit oeulos: Eos permovit M am. plectendam pacem, ae redeundum in Ioannis Pa. triarchae obedientiam .

CAPUT CXLIII. - 23 I

sola , inquit , Muniscemissimi Dionisi, Magybi Multum, quam

scrip rad unum3uemlue Episcoporum,

qui nominamur in Sacra, ut aut can-

Jentarem his, quae ab Antiocheno sunt gesta, in communicarent ei , aut ab Gessus m civitarius exirem .

Exictus Dominus non ignorat, quantum suci prosit Imperio eultus sinceri devotio, quantamque seeuritatem dc illuminationem provin. eiis preparet fidelis investigatio eultus orthodoxi. Hi ne utique de dignus eruitur Impetrare, quid. quid a propitia postendum Deitate crediderit. Nee esse est edim, ut presperὰ universa contin

gant, si Deo paruerit ea . quae apud Ipsum desinita es, veritate. Motus igitur sanestate eon. grua, dum cognovisset Beatitudinem tuam I anni Antiochenae eivitatis Episcopo non adesse in Sanctis, neque eommunieare in Mysteriis ad randis, et lesse Deeretum dare dignatur, quod in his, quae sunt priora, praesulget, ut aut communiees praelato, ac reliquis qui eum eo eonsentiunt in eoelestis Divinitatis cultu, aut teredas eivitate de sancta Eeelesia, eui praeeme dignoste oris. Igitur DiWinis litteris pertractatis, unum a duobus faeies. Necesse est enim, ut aut eom muniem Ioannὲ Episeopo eat licte Mele , ut ablatis eontentionibus sincta Melesia quiete seu tur ae pace, quam peperit, aut eo tendens sor--m Divinitus datam subire eogatis. Privaberis enim urbe , privaberis de Eeelesia , si meliorimith obedire dc assentire nolueris. sit igitur dinliberationis tuae, ut Diuina & adorabilia Praedi a reeipias, si iram Ptineipalem Melinate des.

deras

lis Saetae, datae adversum omnes mei ae Patriarctae rebelles Epistopos, ae impetrata per Domitianum Quaestorem. Et nos doeet , quod Saeta iusserit Episeopos istos aut admittere pacem, aut expelli E suis Eeelesia. Haud dubi/praeessit praee ens Μandatum , quod Magister Dionysus ad I tum mearium dedit contra quatuor Episeopos. Dolendum est, quod ambae Soerae lateant aut interierint.

Epistola, inquit, taliali Episcopi ad

daia , in de his petens quae essent

gerenda Tractatum.

SUnt vero, quae mandata sunt, haee. Quia

fle orthodox8 doeet Proetus, 3Κ Patmei nator est, & multam habet fiduciam apud Imper torem. Et mimurus est ad Antiochenum eum M. eris Synodi eam suam , ut eam suseipi ante omnia praeparetr Et quam qui non receperint, pellantur Melesia . Neeesse fuit, ut quae seripta sunt nobis a Regia urbe, Religios stimo Com-presbytero Anastasio, de Reverendissimo Gn. Dia acon Thartitio, ad tuae cognitionem Religiosi- istis perducerem . Igitur exemplaria desinavi,

307쪽

ut legens atque pertractans relester nobi/, quod laeuerit, demandare digneris . de quid agereaebeamus. Nos enim ex tua Religiositate pen

dentes, cum tuo gerere volumus universa consi.

io . ora veto antὰ omnia pro nobis, Domine.

Sc MOLIO N. HAEe epistola es palam ineompleta, dc lau.

Aat alias, quae smul fuerunt missa, ma. gni momenti epistolas quas dolendum est petiisse. Est data statim post Sancti Proeli inthron iratio. nem, antequam Ioannes Antiochenus aecepisset eius Synodieam . Doeet plura . Primo , quod Sanctus Proetus ad orientalem Dioecesim non sim. vli ei & eonsueto more, sed suam Synodi eam esset missurus eum adiuncta terribili Sacra , quaecmnes illam non admittentes Episeopos iuberet pelli e suis Eeelesiis. Nempe Illos qui Nestor;i degradationem , ae Μaximiani ordinationem moluerant admittere . Divina gratia Proeto inspiravJt istud consilium . Etenim eius ord; nationem admittere, erat etiam admittere degradationem Nessorii. Seeundo, epistola doeet Proetum apud omnes audiisse eximiὰ Orthodoxum, de magnae authoritatis fuisse apud Prinei pem . Et certia quod Theodosius exaltationem eius pro lavdirit , supra audivimus. Tettio , quod Helladiusae alii iactiosi ab isto Epistopatu grauissime timuerint . Quarto , quod Melladius citea haeevaeillare caepetit, ideoque consuluerit Mopsue. siensem Meletium, nequissimum Arehitophel. Quinto . quod Sanctus Proetus etiam Patmei. nator fuerit: Utique meis ae Patriarchae Ioan .nis. Etenim omnes hae saerae videntur obtenta

per ipsum.

CAPUT CXLV. - 233

odium , p r quam rescripser , quod neque irie ab si , quae smil preplacita sint, at stet , neque cred re iresium est his, qvi ilia nuncla

GRatias quidem tum Sanctitati ago , Deo

Λmieissime Dora; ne mi, quoil talis curae partieipes nos adseistere 4 Ignatus est. Ego veri ad ea, quae nune seripta sunt, hoe remando tan. tum modo , quod neque hune, qui beatistat in.

ximianum . qui nuper obiit, quIque C Ilo,

edi eis , qui ea, quae eius sunt sentiunt, indinatus est. & qui eos pro impietate adversAs veritatem , quantumcumque potuit, adjuvit, neque quemaquam novi , quisquis sit , qui Ioannem vorat Episeopum . Neque aliquid eorum, quae ab ipsodirentur, aeeipio . Sia nee s Angelus de eaelo,seeundum beati Pauli Praineptum, me persuad te voluerit. Nam si esset veri eredendum , quod

idem vit Nessorium Deo Amieissimum Epist. pum haberet Episcopum, Ac itali, deteriorisque ab eo Ioannis communionem respueret ut Diabolieam , ne tune quidem per omnia ime ulpabile foret eius ordinationem recipere , etsmultoties millies ante hoe schisina consteratus esse dicitur : Eo quod omnino tae omnia ex priori perturbatione & inordinabilitate, perquam cuncta dirupta, dc in invicem per paries inelsa sunt, pendeant, nihilque tatum sit legitimὸ apud eos. Forsan tamen nihil nobis nocete videretur injustitia illa, qua in Personam eum mista ab aliis videretur, quos a rostra omnino communione suspendimus ; nune autem quomodo sane his ere, dere poterimus , testimonium serentibus quod existat orthododius, qui pium nominae ct Ioan nem, &manifeste dJeit quoddam metrium di. rigendum esse , per quod pii cogantur ejus approbare Gnodieum . Ego igitur, Deo Aratei sitne Domine mi, non abscedo a pliori sententia, ne. que patior conscientiam meam in quocumque de- ei pete, etsi omnes se dediderint praesentis laeuli vanitati, propter eum qui me . priueipio adscivit, ut devotam Deo servare studeam conseientiam meam . Iam de reliquo quidquid voluerint agere eontra nos, ipsorum fit hoe in tempore pote statis. Hoe seium rogo, tu eonsuetis orationibus tuis nobis cooperari digneris.

SCHOLIO N. HAEe epistola docet, quod Helladius ora.

nino eespitare eceperit, ae Meletium per movere, ad admittendam inthroni rationem Saam Proeli . Per duas rationes. Quod esset ples orthodoxus, de quod , liret nuperrime quidem

in throni Eatus, esset tamen ant8 has lites e se eratus Episcopus t Quod ejus con ratio esset sacta ab orthodoxis, a puris ab omnῖ lepia Sehismatis, aut haeretieae communionis. Fuerat enima proximo Nestorii Anteeessore, consectatus ad Cyrieenam Ecelesam. At vero Meletius respon dit uacla. Primd, quod a rebus hue usque decretis ex nulla causa velit recedere. Quod solus, licit omnes retrocedant, sit permansurus. Se cundo , quod Proeli Episeopatum nullo pacto velit admittere. Ex variis eausis. Primo, quia defunctum Maximianum seribit Beatum. Secua do, quia Ioannem Anti henum agnoscit Epi scopum . Tertio, quia Leet non eius Consectutio, eius tamen in throniratio est iacta eae prior perturbatione ae laordinatione: Nempe petraa

308쪽

tores Cyrilli, ae initar paeis. Quarto, quia credere non possit Proetum esse orthodoxum. Quomodo enim sit orthodokus, qui Ioannem Λ n. tiochenum appellat pium , dc qui palam prosteatur suam Synodi eam esse per saeram Iussionem omnibus violenter obtrudendam Sancti Proeli Episeopatum ae inthron Irat; nem adeo aversatur ut adiungat a Nam sesses erae

eredendum . quod idem vis Nesorium, Deo amicissι-mum Episcopum, haberet Episcopum, o Cnilii, deterior sque ab eo IoannIs eo uni em respueret ald abolicam , ne tune quidem pre αmnia inca alueseret 6us Oνδnasionem recipere, es fi multoties mihi es anta hoe schisma conserastis esse dicatur. Nempe quod Proetus eum Sancto Cyrillo de Ioannennti heno haberet eommunionem, quam ille asseverat ine diabolieam. Et addit Ioannem esse Cyrillo deteriorem . Porro defunctum Maximianum scribi ae appellati Beatum aversatur ob duas causas. Primo, quod fuerit eon Deratus a Cytil. lo , hoe est, ab Ephesinae Synodi Legat Is, cujus Cytillus erat Praeses ec Caput . Secundo, quod Ephesum Synodi Acta aedesensores potenter in omnibus adjuvisset.

Epistola T Morati, inquit , Episcopi

ad Alexandrum Deo Amicis, Dum G

Magnificentissimus Comes Titus, m nctifim Moua I hfremeruit in eum pir litteras, ta quam qui debebat

pacem, communionemque amplecti Antiocheni Joannis.

ΜUltas per hos dies sustinui perturbationes,

multasque tristitias , quales nunquam , quarumque alias praetermittam . Uenit Admiran. ldissimus atque Carissimus Tribunus Eurieianus' eum litteris Magnificentissimi ac Gloriosissimi Comitis Titi, tam ad Sanctos Monaehos set,ptis, quam ad Dominum Iacobum, de Domi. num Simeonem, de Dominum Baradatum, &Adri. mi. ad nos. ae litterae minas eontinebant, ut scindatu, non aequiesceremus pacistari, mox nobis pro- ordinarent alios. Et quidem risi de minis,

ni lib. ,ει multa. pro pace rogantes, ut eulpantes . Dum& Pareero vero instens ego, de mala aee; piens ista, para. radii ν. me. tus essem dc eivitatem relinquere, & Provine iam,ies ΑΛ - α.3d Viram Μonasticam eonfugere, amicti pro ehsam ti miserunt usque ad Gindarum mecum dioedere, tuae . de Anti heno suadere ut illue adveniret . me. cumque loqueretur . Me autem dicente, quod

ais ejicerentur illi. impossibile esset fieri diem, direxerunt tres Deo Amieissimos presbyteros de

Archi-Mandritas, tam ad eum, quam ad Magni frentissimum Comitem Titum, mandantes eis non esse justim, ut v νοι Ianctos, is qui suas Provincias ornaverunt, se irium inique proii eis rem e si quid enim rati Beria gestum, perturbati nem necessa est sisse l. si evuν pacis tinam gress , dignare venire ad GIndorum , es sumentes Dis pum no rum , veniemus ad te. Igitur necessarium duui haee ipsa tuae innotestere Sanctitati, ut eam nihil eorum, quae agimus, Iateat. Ire vero ad Antioehiam omnino interim reeusavimus. Cretigitur Sanctitas tua hoe, quod Deo plaeeat, dispensari, de ea fieri, quae expediunt sanctis Eoelesiis. SCHOLION HAEc epistola demonstrat sanctum Augustianum rectissime doeete , quod poenales Prineipum eontra Haereses de Sehismata Leges sint utilissimae, & in multis snt initium sapientiae , verae eonversonis ad Deum Patrem , ae

Matrem Eeelesam. Istud hie lueet in Theodo. reto. Praefata Saeta ipsum a facto sui Metropoli. tae Alexandri Schismate reduxit ad Catholieam eommunionem Patriare hae Ioannis. Porro Iaeo. bus, Simeon, ae Baradatus, fuerunt famosae Sancti isto tempore Monaehi. De Simeone Sty-lita est etiam in superioribus facta mentio . MBaradatum exstat epistola Leonis Augusti, con silentis de motibus Timothei AEluti eontra Chaleedonensem Synodum. Iaeobus suit illis haud inferior. Omnium trium virtutes Theodoretus nobis deseripst in Religiosa historia . Hos igitur tres Comes Titus permovit , ut Theodoretum ad parendum indueerent. Et quo lueet Theodoretum fuisse virum summi Nominis. Hi ne de Ee. elesia dc Respubliea nolebant ipsum amittere. Haee verba: ibia nis equeremis IIII, 2 ο ita esset fieri pacem. Agunt de Λlexandro Hierapolitano ae ejus Complieibus: Revera erant magni Episcopi. Hine Theodoretus noluit ipso in seicialiquid agere: Hae via sperans de ipsum ad me. liora inflectere.

CAPUT

309쪽

piscopi Alexandri ad Theosi reum , ream rescripser ad haec , quae ab illo sunt scripta , dirigens ei condiationes quasdam de ipse negotio.

TVa quidem Sanctitas bene feeit, in Seripto

nobis, quae nuper acta sunt, indicare. Ex parte autem nobis haee ipsa & opinio nunciat, quae super ea quae dicuntur, & ea quae aguntur, solet agileere salstatem. Uerumt imen ego per gratiam Dei quae me nunc usque roboravit, spero quod nullius metuam minas, ut aut amplo Cyrillo communicem, aut Orthodoxiae Proditoribus, qui ct anathematizaverunt eam, S Orthodoxum deieeerunt, ut ex hoe, quod ad ipsos attinet, clare ubique salsius predieetur . Nam quod ere, stat apud eos atque profitiat mali nominis haeressi puto quod dc ipsa , quae nune a Constantinopoli scripta sunt, tuam do erint Sanctitatem. Et in Antiochia veto non unus, nec duo, nec Meem tantum de Hierapositanis adsuerunt in Melesia . inter quos erat di Dominus meus Deci Λmieissi. mus presbyter Maranas, quando & ine onia

maiori hebdomada in cimiterio, di Antonius Chaleidis Episeopus in Melesia Sancti Zaehaei

aperte Deo . Passianam haeresim praedieaverunt. Hae seribere sum eoactus, nimis a te suseipiens, propter sanctorum Μonae tum contra nos curiositatem. Rogo igitur, ut etiamsi omnes mo

tuos ab initio Mundi testseitent, siquidem quidi stant, Orent pro nobis; si autem damnant nos , pareat illis Deus. Nee enim malotis authotitatis sunt, quam de coelo Λngeli, de quam Chorus ille Apostolorum : Quos anathematizavit per Paulum Christus , si quid praeter Evangelium Christi euangelizare praesumpserint. Si unquam

vero contigerit . ut alleui eorumdem Sanctissi morum Monaehorum tua Sanctitas colloquatur.& super hoe mouerint ipsi sermonem , suade illis edi me, quia secundum veritatem, nee s mihi totum caelorum Regnum Ioannes, euius non est Dominus , dederit, non autem dieo Rasiphas , di alias huius solitudinἱs ei vitates, et eommunieate sustinebo, nisi prius eorrecta suerinteons: quenter illa, quae per orbem terrarum sunt ope rata hoe sdei naufragium. Memor enim sum di.

s. eentis r Iuia neque ais tudo , neque profandum, neque praesemia, neque futura, neque aha creatura poteris nos separare a es τι ate , quis es is CHI O

Iesu , Domino nostro. Et gratias ago Deo , quod eum illis sunt & Synodi, & Sefles, & Regna,

ct Iugieest Nobiseum vero Dominus Deus, &munda atque intemerata sdes in eum. Et per sanctas orationes tuas, quia nis me timor Dei re

tineret, non e spectarem violentiam per saeculis Potestates inferendam: Sed ne Christi Cream Vigear prodidisse, necessitatem sustineo . Seiens igitur Sanctitas tua Propositum meum , s ei id piametit. S Anti hiam introire non renuati Et quidquid novit aliud agete. Ego enim quae istiseipio definivi, in ipss permaneo . Quia umici non sim eontentiose gispostus, sed habeam piae eondeseensionis affectum, & eam grat/ sin seipiam, Sta, quas nune direxi chartas, tum satissa etent Sanctitati.

Satis ostendit Beati Theodoreti suta jecta responsio, si tamen vere has ejus esse approbemus Epistolas ,

cum reverentia & affectu Archi

Episcopi tunc sui hujus Alexandri,& adversitate Beati Joannis Episcopi, & voluntate Omnes secum pariter uniendi, non vero Nestoriani erroris assensiria universalem

pacem tardius accessisse. Quippe qui & mitivae Beati Cyrilli Epistolae fidem, quam tantopere nitutur impugnare Nestorius, Persevcirantissime ab initio approbavit, &praetulit duorum Episcoporum causae, dejectioni Nestorii, & Anathematismo Dogmatis ejuS . Et nunc ad haec ad omnes illius com ditiones Alexandrum Episcopum

suum conatur adducere . Et po

stea hoc per multas cum singulis efficacissime egit Epistolas , ut

omnes ad unitionem perduceret.

Quod & in cunctis, eo suadente, paucissimis exceptis, suo studio, annuente Dei gratia, adimplevit. Unde & magnas inimicitias susti

nuit eorum, qui usque ad finem suo errori pertinaciter adhaeserunt.

dam duritiam Alexandri. Doeet nos 3c quaedam alia. Primo, quod Antioehena Civitas& intus Ec solis habuerit plures Basilieas. Magnum Belgii Chronimn ammat suis e 3 o Lau' datum hie Coemeterium deseribit nobis ae expu'

310쪽

3II scito tris, ET NOTIS ILLUSTRATAE.

eat Sanctus Ioannes Chrysoscimus in Homilia de meterii appellatione et de Giee Domini: D,

Deus memesertum nominastis es r ut discas mortuos

o res gis hie si sunt, non Nortuos , sdsmna eon. spiras esse , dormire . Docet varia . Primo , quod in Λnti heno Suburbano inter varia Saaliorum Martyria suerit unum habens adiunctum laeum Christianae sepulturae . Seeundo, quod Christiani ista lora appellant Coemeteria ,

id est , dormitoria , eo quod nostri Mortui

non sint mortui, sed solummodo do Iant. Ob certam spem Resurrectionis. Tertio, quod quot annis seria sexta Sancta esset solemnis statio, seu

Collecta fidelis Populi. Quarto , quod ista sta,

tio sit antiqua injorum institutio . Quinto, quod ista institutio sit tectissima. Isto namque die Christus Dominus est mortuus pro omnibus monuis, de ipsos visitaturus aeresuscitaturus de- endit ad Inseros, de eunctis dei neeps morituris eandem spem meruit & dedit. Hi ne igitur ista Ela fiebat istie illa Statici, de Episcopus, aut eius Presbyter habebat solemnem Sermonem de Passione Domini . Eum habuit Sanctus Ioannes Chrysostomus. Item & Μaeedon Presbyter, vir

Insgniter orthodoxus. Hine enim adversus granfamem tune in omni otientali Dicrees blasphe.m iam Nestorii demonstravit benedictam illam Damonem non fuisse puri hominis , sed ipsus Dei Verbi r Utique in asthmpta ad propriam

Hypostasim Carne. Hi ne Alexan/er ei ex ealumniosa suspieione imponit, quod De Passanam Haeres m aperte pratili rarit . Et hine distimus tempus presentis Epistolae. Fuit seripta post Pa. se ha, anno trigesimo tertio inius saetuli.

Eadem est ratio de Antonio . Chaleidis Ese. seopo. Quo tamen die praedicaverit , ignoto. Porro steresst Apringio, quo cum Ioannes Pattiareha fuit Ephes , illi eooperatus ad omnia.

An per mortem, an per degradationem deposue.

xit Episeopatum, etiam ignoro. Quidquid sit, praesens epistola demonstrat Sueeessorem Roto. nium fuisse insigniter Catholieum . Etiam ipse non diu vixit . Eius enim Meeessor Romulus adfuit Chaleedonensi Coneilio. Pnesens Episto. a seeundo docet tres istos Μonaehos summae fuisse authoritatis per orientalem Eeelesam. Et

videntur tantis corustasse miraeulis , ut etiam suseitarent mortuos. Subnexum Seholion dieit vera. Theodoretus enim, liret Nestorii damna. tionem admittere , ae ejus doctrinam anathe.

maiietare per multos annos recusarit, semper ta

men admisi paeem dc pacificatoriam Sancti Cyrilli epistolam.

οφου , inquit Irenaeus, ad Deo Amicissimum Episcopum Alexandrum , quam Theodoretus rescri

rectas sibi conditiones, m unam xan

quam minus se tine habentem non

probaverit.

T Egens tuae Sanctitatis Epistolam, inspiciens αι vero & tria exemplaria, magis illud sine

nomine approbavi . Duorum namque priorum unum quidem simplex erat, alterum veris intem peraiὰ ardens. Bene autem se habens mihi illoges visum, quia dc condescensionem eum mensu

ra habuit, Ecaelibiam laudabilem. Continebat enim, ut intenderemus in illa synodiea, & quaereremus s superfluum nihil haberent, dc rectas fidei eonsonarent, nullumque haberent assensum ad ea, quae Ephesi malὸ sunt gesta. Et suseip rentur pro Ecclesar paee. Λlioquin omni modo fugiantur atque relatentur. Dignetur igitur Sanis ctitas tua, ut si ab oriente redierint, qui haeeipsa deportant , inspietas & quaeras , de nobis quod verum si innotestat . Ego enim murmur audivi, quod is qui nune obtinuit Sedem , Orth doxὰ doeet. Et docuit vero me hoe per litteras elaia Dominus meus Sanctissimus, de Deo Ami-eissimus Episeopus Helladius: Et eorum, quae mihi ab eo seripta sunt, tuae Sanctitati Reseripta transmisi. Direxit vetd mihi de exemplar Epist

Ist Domini mei Sanctissimi, de Deo Amielis

Episeopi Eutherii, eandem virtutem eontinens . Rogo igitur Sanctitatem tuam, ut Iegens haee,

sietit de tecta fide, se de de Eeelesiarum enites

pare , quae secundum veritatem nimis comm

ventur, de facti sumus universo Populo ridiem lum. Si autem tuae Sanctitati videtur, ut conditiones Anti heni pro pare suseipiamus Eeele . ut exelus f his, qui ab eo iniquἡ sunt ordinati, foris ab Λntiochia eolloquamur. de hoe netes metit tuam Aeeet Religiositatem. Non autem tuam lateat Sanctitatem, quia dc ego Anti heni ad piissimum Plinei m litteras legens, valia mea anima doluit: Quia evidenter novi, quod Ser,ptor ejus, idem sentiens, absque iudieἱo dc justitia condemnavit eum, qui nihil noviter ejus doctrinam domit . Λnathematismus vero illie insertus suffeiens est quidem plus de ab ipso deje.

ctionis assensu perturbare legentem . Verumta

men non indefintia. sed eum quadam determ

natione positus modicam quandam praebet consci. sationem . Non enim dixit : Anassem triamus

ejus dώνιnam , sed Isaeumque ab eo Hun/, μι Meumque modo dicta vel sensa sana pristis Ap . ι- eam doctrinam . Ego quidem praesumpsi rogare, tuae veto sit Sapientiae dc pertractate quod ex .dita

SEARCH

MENU NAVIGATION