장음표시 사용
661쪽
nunquam vincenda confirmavit Nimirum , nunquam quisquam virtutis dignitatera magnus esse potest, qui non in ea quae prima stpud homines sunt generoso affectu eone ulcavit. Nimirum Coelestis Gloriae purpuram nunquam is induer, qui fucatas illas vanitatis humanae trabeas dc praetextas non exuerit. Videre mihi videor, ae
coram hie intueri hine F RAN CIS CVM nunc H .s pos .
inter pauperes Ec mendicos delitescentem, nunc leprosorum manibus ae pedibus oscula figentem : aliquando aegris humanitatis obsequia su Inina pietate praestantem. aliquando tenuioribus & egenis sacerdotibus saeuitates aliquas impertientem, nonnunquam aurum & argentum promptissimo animo manuque a se removentem & aspernantem: inde vero partem iracun- .dia intumescentem , furore excandescentem, a valitiae stimulis concitatum convitia nefandis sima ore impudenti eructantem, ac nihil omnino minus quam se patrem, & illum suum esse
filium c quanquam quid dieo Patrem quid dico filium t) nihil, inquam . minus, quam se h minem esse, cuius nMsereri de heret, cogitantem. 'Hine verbis omni furore plenissimis pater detο- cini rapositanahat. inde summa cum modestia filius taeebat: hine animi te manuum impotens durissimis verberibus filium. pater pertundebat; inde patris furorem animo gestiens, filius exeipiebat : hine pater verbera nclo defatigatus in vine uia carce-xemque filium pertrahebat, inde filius catenis onustus, quod aliquid propter justitiam pateretur, exultabat. Et nunquid ea quoque fuerant . . .
Christi Salvatoris vitae principia, nasei in miseriis, circumcidi doloribus gravissimis, iniquissi v i a Herodis sententia ad mortem deposti, i sieariis crudelissimis ad mortis supplicium quaeri, fugere, & exilio patriam commutare Iis tanquam
vestigiis quibusdam non leviter ad gloriam impi G
662쪽
Subiectio. pressis eum insistendum sibi esse statui si et &iset etiam ad Antistitem, suum e parente decctus, cum ut paternis omnibus facultatibus renuntiaret. tum iis quae possidebat, se abdicaret, Prosopopaia nihil cunctatus, habe, inquit, o pater, tua .habeia mea, habe Qtiam, si ita cupis, hanc vestem. Deus meus.& omnia. in quo, cum & tuis, & meis, de omnibus mundi bonis exutus fuero, latis amplas ac nunquam finituras opes inveniam. Et quo ni am cum natura jam parentis animum exuisti, ni inane retine nomen , Deum hodie & patiem tum accipio. & securus appello. .O vere animure celo dignissimum, Zc terris omnibus majorem l Hic ego vos obtestor, Auditores, quo tandem a-
nino fuissetis ξ qui seogitassetis Z quid dixisse.
. tis, cum inde patrem filii vestibus onustum abe untem, hinc silium toto corpore pene nudu I. aut certe vi bene palliolo, quod ei dederat An-.Distrit μt ρ- tistes. coniectum in nemora sylvasque properan tem vidisse iis Nunquid animis pereulsi ingemuissetis Θ Non equidem sane decuisset, eum ille terrenae vitae contemptus principium sit aeternae. Nunquid tamen retinere ac patri reconciliare fi-i lium studuissetis ZONeque istud profecto conve- nisset, eum non satis aeterna illa felicitate judieandus sit dignus, qui spem suam perituris tantum rebus affixi te dignissimus autem ille Deo discipulus sit, qui ut Dis olius esse possit, opibus omnibus valedicit, & Naturam exsuperando pa-S. Franci rentes suos derelinquit. Atque hoc primo san scis imitatorctitatis excellent: ssimae gradu tanquam saltu qui
dam posteaqua in FRANCISCVS hominum consortia commerciaque desiluit'; id egit potissimum, ut ad cuius imitationem, componere vij tam stam statueret, illius actiones omnes ac vir: tuter his moribus exprimeret. Si oculos su rsui in puleherrimam, illam ae tot syderibus distin-l tam coelorum machinam i erigeret, angebatur
663쪽
De Laud. ammo &i bi esse desiderabat, ubi cum Deo om-
s a esse non ignorabat. Si in terram quandoque
los eiiceret ingemiscenti similis homines liquid in ea se dignum arbitrari, suasque in eius
bonis spes omnes collocare, dolebat. Quoniam tamen Vivendum esset in ea, hunc exilii jocum, virtutis scholam esse volebat. ut in hoc terrae thea- ero tanquam in publico quodam spectaculo cor- '. de , ore, Operσhomines, quantum quidem fas est, ς rum ' praesentarent. Et vero quid
tandem, quod imitati homines in Deo possunt, non illud summa eum excellentia in hominum oculis FRANCISCVS expressit 8 Sciebat benigni stimum illum mundi Servatorem humiliasse semetipsum de factum obedientem esse usque ad
a, mortem; nihil erat FRANCISCO humilius, Di- dicerat mitissimum D isse : nihil erat FR A NCI SCO mitius a ut mansuetius. Non ignorabat per 'petua mi iam hic in terris paupertatem coluisse; mhil erat vera paupertate ERANCISCO amabilius. audiverat ardenti Isima eum charitate ho- ames omnes complexum fuisse, &ipse cum amor divino arderet, tum hominum salutem ardenissime deperibat. Non eum latebat. quot de quanta hic in terris ille perpesius fuisset, atque ideo laborabus delectabatur, doloribus reficieba-etur, molestiis gravissumis ac durissima vitae asperi a te crescebat. Ita nihil in Deo erat, quod in se, si 3osset, nollet FRANCISCUS, utSS: in Deo
RANCISCVM esse iudicares, dc in FR A N CICO Deum ipsum cognosceres. Atque inprimis antus divinae humilitatis aemulator extitit, ut
rum esset ex omnium virtutum aggregatione 'onflatus, nihil se tamen esse proclamarer; cum Jet innocentissimus, sceleratum se ac peccato
P nullo favore honoreque dignum reputaret. Tantum esse hominem unumquemque in se di- ebat, quantus in oculis Divinae maiestatis iudi- B b Gre- . -
664쪽
earetur. Plurimi sunt, qui nihil libentius quam
suarum laudum praeconis vocem, ut olim Themi stocles audiunt, hic ad suarum laudum praedici tionem summo moerore conficiebatur: multiti tulis quibusdam dc inanibus hominum favo Iibus . e X tolluntur , hic opprobriis & conjectis in se convitiis exultabat. Non ignorabat quippe lau- de m e fle, quae in exitium homines impelleret, vituperium autem; quod ad vitae emendationem adduceret. Ideoque convocata populi concione . robore pudoreque excusio suos ipsi desectus audientibus manifestabat, delicta sibi assingebat, se
Vel maximum peccatorem omnium accusabat.' Neminem laudandum aiebat, cuius incertusad hue esset exitus: in humilitate positum esse animae, Iucrum. Decaliam ad verae dignita iis magnitudi-
nem esse viam, quam per ipsam profundissimae 'humili ratis submissionem. Quantum est, quod aliquando fune in collum injecto. seminudus, populo spectante, & stupente per urbis Assisii vi-
cos tamdiu raptatus sit, donec ad eum lapidem pertractus esset, in quo fures aliique mortis acerbissimae rei collocabantur 3 Ita equidem ipse vo-
Iebar, sed est tantum profecto, ut excogitari in ior humilitas vix possit, reperiri non possit summa humilitas summam peperit obedientiam . : Quis praeesse, quam subesse non maliti Dissimulandum non est quod obscurari non potest, inna' ta est gloriae quaedam cupiditas singulisr& imperandi appetitus, quam qui in se extinguit, jam Naturam vicisse videtur. Ita tamen constitu tus animo FRANCISCVS erat, ut non praecipe re, sed parere . non jura dare, sed recipere deside- 'raret, cumque ipse ordini suo praeesse , alium tamen sibi praefici imperareque volebat, ut uber-s rimos obedientiae fructus obtemperando colli geret, Nec aliam ob caii sann institutum a se OrdinemMinor uinordinem appella inqu a ne ho no
665쪽
rorum ambitu, & dignitatum quadam excellentia caeteris esse maiores optarent. Iam vero tam
submisib animo ae tanta obtemperandi virtute Cμ ς ε iraeditus, quid tandem in hoc orbe terrarum vel imbire studiosius,, vel desiderare ardentius
o tuiti Vultis dicamὶ Nihil. Quid istud est tandem illit 3 nihil atmi nihil argenti ξ nihil pretio talpellectilis e nihil possessionum humanarum Z :ἰec istud tantum nihil. Quod igitur tandem est Omplim
3raeter hoc rerum nostrarum nihil ὶ Nihil rerum istarum appetitus, nihil desiderii, nihil ullius omnino voluntatis. Verbo eloquar & apertὶ, eram FRANCISCVS paupertatem amavit pau- erta tein ambivit, paupertatem amplexus est&λ- ait, ut cum in terra nihil habuisset , totum alii quando Caelum possideret. Hanc esse sui Ordinislandamentum dicebat, hanc certissimam ad salutem viam appellabat , hanc thesaurum illum esse affirmabat, quem qui comparare sibi vellet, vendere omnia aspernagique deberet. Vis perfectus ni Vade vende quae habes . & da pauperibus. iraculum est nunquam mentientis veritatis. Vis Amitari Christum, imo vis aemulari ὶ Filius homi- is ubi caput suum reclinaret non invenit. Nun - , quam hominem ullae divitia vere magnum sece-- 6 r. re, semper autem e tulit paupertas, quem depres it. Quod illa rerum humanarum cupiditas eκ- isscit in terra est,quod paupertas in caelo est. Tan- tus erat paupertatis amor in pauperrimo FRAN- OSCO,ut stipem ostiatim colligere ipse mallet, quam oblata munera recipere tantus , inquam ,
at paupertatem unicam Fratribus suis reliquetit haereditatem, per quam ipsi nihil possidentestiuitibus ipsis multo sane sunt opulentiores 'u' dis M. ioc amore tam ardenti paupertatis ardentior ille maritatis ignis effulsit , quo ita vir sanctissimusi edullitus incendebatur, ut totus divini illius, moris fiammis non absorbeti tantum, sed con- Bb α
666쪽
sumi videretur. Si quis eae testis i ii s amo imentionem excitaret . commotis i ple visceribus excitabatur si quis sacratissimum Dei nomen proferret. inflammabatur 3 siquis de acerbissima salutiferaque Christi morte loqueretur , quasi animi deliquium passus ita animo afficiebatur, ut prae amoris nimia suavitate colliquestere .vide- Amor is , retur. Quaecunque in hoc ambitu rerum univς Deum. sarum condita sunt a Deo, ea sibi omnia tanquam quaedam amoris specula proponebat, ut cum in illis pulchritudinem aliquam & elegantiam inotueretur, ad sui conditoris pulchritudinis amorem novo amore. raperetur. Quaecunque divinae bonitatis notam aliquam prae se serunt, ea sibi . tanquam gradus quosdam ad divinum amorem erigebat; adeo ut haec universa naturae machina. una tantum esset FRANCISCO schola, per quam continuo ad Deum ascendebat, continuo ad illum
Ampi possidendum anhelabat. Audebo dicere, saepius t in Christo FILANCISCI animaZdivinis absorpta fammis erat, quam in Francisco, quo fiebat, ut quoties sacra synaxi reficeretur, toties non suus, sed spiritu ebrius, ae divitio quodam furore ple-
nus crederetur, i illa est divina charitas, quae eum, ut aliorum martyrum laureas ac triumphos amitaretur, i impellebat. Ida est, quae tantum alienae salutis in eo cupiditatem excitabat, ut imitari se Christum non posse putaret, nisi quas ille
redemisset animas, foveret. Illa est, quae tantam in eo rerum omnium terrenarum oblivionem inducebat, .ut in rerum Divinarum contemplationem abreptus, nec loci, in quo iacebat, nec temporis, quo vivebat, aliqua laltem ratione 1 meminisset Longum esset caeteras in eo virtutes non dico re censere, sed admirari. Pietatem
illam incredibilem, per quam cum protensis in crueis formam brachiis oraret', aliquando toto corpore sursum a terra abripiebatur, & nubecula
667쪽
DE Laud. D. Pr.3 sisti. quadam , sed splendidissima cingebatur. Mileti rora iam illam, quam cum in imis praecordiis so-peret, in leprosorum domos sese ingerebat, eo rum pedes lavabat, ulcera ligabat , putredinem ac saniem abstergebat,osculabatur, amplea b Iur M. Abiuis Mansuetudinem illam, qua ita praeditus ex ti Wx .riis eam is, fasci nemini posset, humanissimus vero erga Tnnes appareret. Castitatem illam, quam ita sol- ..ieite intactam servavit, ut cunei strui a Daemotibus insidias sentiret, . in multam se nivem coniceret, in eaque sese volutando pruritum carnis a dentis extingueret Atque ut pauci stimis omnia contraham, cum omnia dicere non possim ,
lihil aliud FRANCISCVS erat, quam virtus, ni iii aliud virtus, quam FRANCISCvs. Iam illud Subica ria' vobis inquiro AUDITORES ; quantam tantae virtutis dignitatem', quantam tanti Viri sancti talem fuisse putatis 3 Ego sane ita existimo ,
an tam in eo innocentiae puritatem , ac tantum
iactissimae vita decus tuisse, ut perfectissimam hristi Servatoris si militudinem mortalium Ormium oculis exhibuerit. Testis hie non homites, sed bestias ipsis appello. Cum iter quolam tempore susciperet relictis pascuis oves ae- nia bestiaria uriunt , Franciscum intentis in eum oculis mosque capitibus salutant: & cum uni inter aliast divinis intenderet , laudibus imperasset, illa: emplum ingressa de flexis genibus ad altare ab tecta quo poterat balatu, Dei laudes intonabat:
limo etiam cum a sacerdote sacrum Christi corpus elevaretur, prona adorare videbatur . Aves
ad eum invitatae volabant, tu TX cantillabant, ius iterum,ne oranti molestae essent, silebant. Ab illo separari Phassianus non poterat; illum falco quidam e somnis stata hora excitabat : ad eius
aperantis vocem-lupi rabiem ponebant, lepuniti accurrebant, tempestates sedabantur, aegritu
& morbi abcedebant. Et quemadmodum
668쪽
s 82. . Giatio a VI. Christi imperium ereatae res omnes ira sequeqbantur. ut promptissime illi obseeundarent, ita Francisti nutum observabant, ut quo vellet,Pro
cederent. quod vellet exequerentur. Quantum est, obsecro, aquam in vinum commutavisse T
con, uti it FRANCISCVS. Quantum est do-
mum, aliquam iam iam ruinam minitantem mo-μ Omm' uno instaurare' solo crinium aliquorunsuorum attactu instauravit. Franciseus. Quantui
est candentis serri vim ardentissimam suo cor-- , POre excipere, nec sentire ρ Excepit nee sensia 'PO V FRANCIs Cus . . . se vero incredibilis plusqua humanae vim sanctitatist Te etiam, o Christe hie testem appello, an deesse Francisco tuo pol rat aliquid ad verissimae laudem sanctitatis Nihil, inquis. An ad persectam tuae vitae hic interris similitudinem ' unum ais. Et quod unu robseero Z An ut etiam cruci sumsus vitam exha-.J Iaret ξ pro te paratus erat. Ut inquit, non mori endo, aut prosecto summo amore moriendo moristis meae vestigia suis in membris portaret. Quidξ ergone non vitae tantum tuae , sed etiam mortis r-mitatores esse debemus' Ita sane debemus Au-
3mpressio inditores,& hoe unum cum Francisco deesset, nor sis tamen Francisco. Nam cum eius ocul hominis cruei amaei species. seraphivum put: tote. J Inter alas obversata fui siet, ubi disparuit eonfestim dexterum latus quasi lancea tranti fixum rubraque cicatrice obductum , manus ac pedes confixi clavis apparuerunt. stigmata Crant, di erant vulnera, vulnera cruenta, vulneret
sanguine quotidie stillantia, quo non raro vesti ipse distillabat. Clavi erant, nec apparentes, sed veri, sed serreis similes, sed duri, sortes, cuspi dati : Quanquam duim iam simillimum Christo FRANCISCUAl habemus, dc plus hic admiratio, quam oratio potest, illud vobis cogitanduae ηοlinquo, quam sancta, quam omnibua irtut m
669쪽
ornamentis exornata, quam ad summam Reipublieae Christianae utilitatem instituta sit ab eo Abh, D. illa familia , quae sub ejus vexillis militans &Jς , , , A ngibus acquiescens ad ipsius vitae persectionem o di in contenditi & pro Ecesesia nostra, proque singulo 1 --rum salute conservanda . nullos omnino labores Misecusat. Huic ut nomina darent, aliquando duo gnum ra- Orientis Imperatores Ioannes 3c xerXes diade tib Ebruna
maia sua & purpuras abiecerunt, duodecim Re- qui huneges sceptris suis se abdicaverunt. regii juvene δ diis minnumeri summorum honorum spem omne ' ingre sunt, deposuerunt, Duces plurimi ac Principes, quibus provinciae singulae tanquam gemmis quibusdam
exornatae fuerunt, voluptatibus suis de honoribus valedixerunt. Ex ea summi Pontifices qua-- tuor extiterunt. Cardinales quadraginta tres claruerunt, Nihil dico de Archiepiseopis, nihil de
zpiscopis, quorum iniri numerus non potest e . ac latere patior eos omnes, qui eum in Ordine sanctissimo viverent, lumina doctrinae disianctitatis erant ; cum vivere desierunt, numina terrarum in coelo resplenduerunt. Illud dico, debet
iliae, vetus Orbis veteris fidei ac morum reis urationem : Novus fidem & religionem Chri-ianam acceptam. Non ego vobis adulati con- endo, patres Religiosissi ini, sed ita veritas, ut dicam, me cogit, non potuistis sanatorem stituti vestri de ordinis Authorem habere , nec vestro sanctius, dignius, utilius vitae, genus invenire λ Vivite ergo, felice ,δcilli meo judicio futuri sunt felices, qui ita vivent. Felicitatem illam non invidit vobis, sed vobiscum amavit Potentissimus Hispaniarum Indiarumque λMonarcha Philippus III. qui purpuram stram , ι'aulo ante obitum, in Ordinis vestri vestem commutavit, in eaque respiravit &expiravit. Amavisellam serenissimus Archidux idemque Belgarum
670쪽
Princeps Albertus Pius, qui nuper in Beatorum coetum evolaturus vestra in veste cadaver suui
conspici spelirique desideravit Amat illam rentissi mus& Catholicissimus philippus IV. spaniarum Rex, qui cum Carolo Principe natrisuo tertii ordinis sanctissimi Francisci instituturi gestienti animo suscepit ; quasi non felix satis ReX futurus, nisi prius patriarchaeFrane isti eliens esset. Amat illam Selenissima ISABELLA CLARA EUGENIA .4nfans Hispaniarum, quae hodie in Belgio nostro ita summa prudentia Rempublicam administrat ut simul tamen tertium FRANCISCI Ordinem, cur nomen dedit . incredibili pietate 8 colat. Caeteros hie non commemoro. At de FR ANCISCE sanctissime, quid amplius dicam ψ,bs b,5 Tua illa disina virtus, & admirabilis vitie sanctita p omnem omnium Oratorum eloquentiam exhal- ris a ternae vero par est admirationi. Et ecce j a Ite omnes admiramur, admirantes Veneramur, venerantes amamus, amantes immutamur mus, Opetamus, utinam', utinam S DIXI.
mos fuit, Reverendi Patres, Ornatissii SODA LES, quo receptum quotannis etat. ut Februario In ense justia iis omnibus persol verentur, qui pro Republica in armis occubuis sent, communemque patriae libertatem sua mor, te asseruissent, atque in iis vir aliquis publica authoritate insignis doctrinaque clarus d. eoru πlau