장음표시 사용
521쪽
s si Tractatus de Iure Personarum
posuit quam Superioris auxilium contra 1aeuitiam,aut immoderatam traditatione sui Prelati, prout visum est, Emanueli Roderico de regus. quast. ιo m. i. q. 3O. art. 3. Ad cuius rei comprobatione mihi primum desumoaredendum esse quod Concilium voluerit per eius prouisione coercere actus illicitos, non autem punire actus licitos, & ausere remedium Religioso iu ste competentem, cap. audita νg. quia ιamen, ubi Abb. num. s. de restit. θοι. cap. actum legitime,de regial Iur.m 6.I.prima adfrar 1. DIEtb. I. leges ficr.3-tis me, C. eod. tu. M. coss. I 6. sub
16 Hoc sumpto ad hanc opinionem comprobandam sic argumentor. Licitum est etiam seruis per fugam,& reccitum quaerere auxilium a Superiore contra saraitiam, & asperitatem Domini, t. t. de bis qui sunt fui ,vel alieni iuris S.Ied ma-
ior. IV. eod. tit. ergo licet etiam Monaco, & Reliuioso, quia quae de seruis cicuntur possunt aptissitne ad Religiosos transferri, Bal. in Q ι. βuiu ofugiιιuur de ait. adiri. 27 Praeterea Praelatus, ceterique Superiores digni animaduersione , de poena
iudicantur, si nimis acriter in subditos se gerant,d. ι 2. a M. F. debit qui sunt
sui, vel alieni iuris, cuius auctoritat ratus,Bal. ibi num. 2. O q. scribit possi Rectbre, seu ossiciale propter hoc ab ossicio remoueri. Ergo no est dicendu quod Sacra Synodus voluerit immoderatos Superiores in eorum saeuitia confovere. 28 His accedit quod sacri Canones ma. xime abhorrent subtrahi, & impediri recursum ad Superiores,c. ditisti χ. cum ibi trad. per Abb. 1n princi ct num. 6. de appell. cap. unico de Her peregr. Et propterea no ita iacile exi iii mandum est demente sacri Concilii suisse auferre remedium recurrendi in casibus, in quibus de iure alias licerer. Dicendum est ergo mentem Concilii suilla subtrahere Religiosis inanes, a sectatosque pretexturi quibus subnixi *pissime nonnulli laeuissimis ex causis Conuentus exibant. Et quo .l in illis casibus intellexerit Religiosbs esse puniendos, tanquam sui ordinis desertores, etiamsi recedant sub praetextu accedendi ad suos Superiores,ad hoc ut quantumuis fieri possit in proprio onficio. & obedientia contineatur, di vagadi occasio ipsis auferatur. 29 Nono etiam insertur quod si Religio. sus latuisset quousque Superioris iracundia effervesceret, non pollet apostasiae
macula notari, d. l. quia sti, S.Item υτ tui
terrogatus ' de aedit. Hi ct quem ad hoc
3o Decimo,Hoc pariter dicendum est de eo qui iracudis calore a monasterio sui eegreilus animo amplius illuc non redeudi, no . n. prius poterit Apostata reputari, qua si appareat deliberata perseueratia, quς indicet iudiciu animi suisse, quetque perpetuam discessionem confirmet,& proinde si post ubi efferbuit ira, ad se
. pia monasterii fuerit reuersus, Apostata dici non potest, iuxta teH. in rapitulo diuortium de poenit. dist. prima , cui
facit quod scribit Abh.in eoupra Specula num. 9. vers mihi non placet, ne clerici, mes Monachi, ubi quod licet Religiosus exeat claustra causa audiedi Physicam , vel Leges ciuiles,si tamen mutato proposito cotulit se ad studium Theologiae, non incidit in excommunicationem, &in alias poenas impositas in L aereretati superjpecula. Idque ex ea ratione- , quia non dicitur factum quod post ubi factum sui imon durauit, cap. nam ct ego de υerb. 6gui se cap ad nostram υbigios
sicuti Deus mutat sententiam peccato Ie mutante vitam, cap. Incommutabilisa a. q. q. ita constitutio Ecclesiae mutat dispositionem peccatore mutante consi4lium,ev.υt nostrum procedat, in prisc.Ut
Ecelsissicum beneficium. 3I Tempus autem ad redeundum , &hanc discessionem purgandam videtur
trium dierum, ut desumitur ex cap ad nostrum, υbiglos in inrb. triduum de re. gul. ct in I. 3. C. de errore aduocat.ex I.d
522쪽
Extra Euclesiae gremium existentium Lib. VIII.
naLC. de Iud. quibus suffragantur quae
3ae Sicuti e conuerso Apostata reputandus est qui licet ad Religionem redierit, ac habitum resumpserit. tamen habet animum iterum se se ab alienandi, vel habitum dimittendi, quia non potest dici Ieuersus qui habet animum iterum seras redeundi, l. in helio s. certe quod hostes di g. non enim quo locs, qui eo consilio ab hossibus venit, ut ad illos reuerter tur seruus adhuc temanet,nec potest dici postlimin io reuersus, nisi qui hoc animo ad suos venisset, ut hostes telinqueret a quibus abiisset, id quod etia scribit
In quam rem facit etiam text. quem ad hoc notant omnes in I. mbit interest. χ S. F. eod. tis. de capi. O postlim. reuersus ubistis non es inquit domum quem redisse, si mente alientis es, O in c.
scias T. q. I. ubisiam mutare non dicitur qui metem no muιat,o quod scribit egre. gie Alex. cons. 77. num. I. lib. 7. ubi mulier, que habet mentem corruptam diiscitur dultera, etIam si corpore si ι in-racta.
33 Et suffragatur, quod is , qui se transfert in alienam Parochiam animo ibi habitandi ad tempus tantum, non efficitur illius Parochianus, cap. II. qui de sepultur. Lb. 6. cuius auctoritate jussulti praeteν Do I. ibi,hoc idemscribunt Caldencον 5 3. eod. Di. despuis. Abb. ine. In nos anum. a . eod. tit. Lar. O Alem in l. cum delamonis f. Sabmuris de funa. Ins r. Nau. U. r. sub tit. de Pa: och. Rot. deos. Sq l. num. 2. 3. par prIma.
I is etiam adstipulatus quod non inspicitur mansio casualis,sed destinata,l. quapita 5.jinat. Ol. si ita 84. O utrobique notant Bart. O reliqui 1 de leg. 3. Ideo que quamuis ad septa proprii monasteri j Religiosus reuertatur, sit tamen animuhabeat iterum se ab alienandi,talis reuersio tanquam non destinata ad perpetua mansionem nihil operatur.3 4 Duodecimo hoc etiam erit dicendum de eo, qui reuersus suit eo animo, ut perpetuo in Religione commoraretur,si post bieuc tempus mutata Voluntate reces.st, nam & hic potest puniri ex prima apostasia,quae ad huc non dicitur purga
3 s Similiter non dicitur quod aduenerit
sanitas quae non durat, demortuus ex recidivo, intelligitur mortuus ex prima infirmitate, Tonis de Vital. in clem. δε- dum, g. verum num. 3 3. despuit O aurei iam glos Bart. Bal. Ο Fustofis l.
num. I. quos Rot. prabat. Δ cs oi. num 3. 9 q. par. I. iuer . Quamuis ut hoc obiter dicam apostasis crimen non purgatur per simplicem reuersionem ad Haustrum, ut per illum text. scrib. Bal. ind. l. quod gitiuus S. se quis talis in antiq. lectura g.de aedit. aaIcI. Veronen. ibidem sub num .i ysed requiritur absolutio iuΜa ea , qu alibi, Deo fauente, opportunis dicemus. 36 Duodecimo,insertur quodcu ad hoc ut Incurratur crime apostesiae requiratur recessus, & rcccisus dici nequeat misi sit ei sectuatus,c- relatum de cleri no resLI.i .I . haec verbia . quod quisque iur. inde coseqeuter resultat quod ex solo cosilio,& proposito recededi n6c Otrahitur apostasia, prout dici non potest sugitivus, qui animum sugiendi habet, L fugitiuus ei Lsaepe i m. de vcrb.significi 3 Decimo tertio insertnr quod mon chus institutus Capellanus in eccIesia, vel Rector in Parochiali de sui Superioris licentia, quamuis longo tempore ibi
permaneat, nusquam tamen poterit tanquam Apostata maculari, quippe cum dici nequeat eum temere recessisse, sed Superioris auctoritate suffultus, ut scribit in specie Emanuel. Roderreus de q. regul. tom. i. q. 3 O. art.primo. Admonet me occasilo, ut huius rei declarandae cauis sa
523쪽
3 8se,subiiciam primum, An Monachus praefici possit ecclesiae Parochiali, ut hoc explicito facilius appareat qualiter pra sata illatio procedat. Nonnulli sunt ergo 3ρ distinguendi casus. Primus quando pa.
rochia dependet a monasterio,&tunc
promoueri, & praefici potest, etiam ab eius solo Superiore, quia promouetur uti membrum Religionis, & remanet adhuc claustralis, ac potest ad libitum superioris reuocari glos in clem- ne in agro S. ad hoc verb. ad Hau Irum de sui. Monaι b. Abb. in cap. quos Dei timorem, sub num. 9. eod. tu. subdentes quod in tali casu tenetur superior illi socium dare,ut
aliquam claustri stabilitatem seruare pos
6o Secundus est casus,quando Parochia. lis a monasterio non dependet, & tunc scribentes magis communiter in eam conueniunt lententiam, ut inspecta iuris communis dispositione, etiam Monachus valeat sine dispensatione promoueri, Irout de communi testantur bb.m d. cap quid Dei timorem ub num. 7. de
monach. D. Sela. de beues par. 3. q. To. num. I. late Lamben. detur patron. lib. a. par. I. q. 7. prancip. art. I 9. Gam
is potes legatι in regula .exemptes n. 22.
Curia tament omana inspecta sola dis. positione iuris communis, non eiusdem semper videtur suille lententiar, siquidein decisione s ae tur paιr m nou. sequuta est opinionem ut nequeat Monachus ad Parochiale promoueri nisi ex apostolica dispesatione,& noc etia decreuit in deo. 28.deprab.ιn nou. apud Egid.dec. I 3 2. O 114. O apud chsan. deris. I7o. ubi expressius censuit collationem Monaco
factam de parochiali absque dispensationc,nullius esse momenti,etia si motu proprio sit facta. At apud Guidob. deos. 9 s. O apud Herall. 8 . par. I. censuit Canonicum regularem posse ad Parochialem promoueri, dummodo adsit episcopi dispensatio, i ecedens a d. dees. s. de iurgat . & probans dicta Dociorum in d. cap. I quod Det timorem. Sed quicquid sit de iure communi, hodie Regulares nullatenus Metunt ad Parochiales, vel ad lacu- Iaria beneficia promoueri ex dispositicine Saeri Concilis Tridentini Ses. I .e puIo. O D. de reform.O ex reg. tam 4 a. quibus cauetur ut regulata beneficia, regularibus saecularia vero,iacularibus. Et hoc etia extitit declaratu per Sacram Congregationem Concilii, quae ex de .creto Gregorii I 3. in haec verba respondit. S. D. N. Gregorius I 3. noluit licere Canonicis regularibus Congregationis La ieranen , etiam de licentiasui Generalis
absque per su Summi Pontificis Uumerire cura animarum, etiam ad rempus, multo qua minus benescium curatum ad tempur . Additur & Pau li Quarti Constitu. tio, quς incipit P uam Diuina bonitas, qua priuantur Regulares quibuscuuque beneficii s secularibus, quae sine Apostolica dispensatione obtineat. Et quamuis illa Constitutio quoad poenas apostasiae fuerit per Pium Papam Quartu reducta
ad terminos iuris communis, tamen
quo ad huiusmodi partem curia illam est semper amplexata perinde ac si reducta non foret, ut ruta testatuν apud M. Dor. decf. Iq8. Paris de resignat. lib. q. 62 q. I. num. Ideo praxis inoleuit qua ad prssens viget illibatae, ut monachis,& aliis Regularibus non concedatur indultum retinendi beneficia curata sui testantur Mandos in prax. Agnaniitulo de dispens insculo Monacbi , O titulo de licent. υeseuti fratribus mendicantibus, ct versaticentia pramissa ,
Hueda de incompati. par. I. cap. 244 vers. hodie tamen, D. Gonqales reg. 8 glos 7.sub num. s3. vers. Dicit tamen.
4 3 Praemissa vero accipias, ne procedant in partibus Indiarum, ubi ex speciali indulto 'Pii Papae Quinti ad preces Inuictissimi, & Catholici Regis Philippi Secundi sub anno is 67. Die 3. Martri cori cessum est capitulis Prouincialibus in-diarum quorumcumque Oidinum, etiam non mendicantium, ut possint impartiri licentiam suis fratribus,ut in monasterijs sui ordinis, vel extra commorantibus in locis assignatis, & assignandis officium
Parochi exerceant, Sacramenta mini strando, prout hactcnus consueuere Ordina
524쪽
dinariorum licentia minime requisita; Et quod ubi dicti Religiosi curam animarum exercent nihil in nouent Episcopi
prout testatur Frater Emannes Rodem tiι in quaest. regul.lom. I. quas. 34.amc. I .ad quem Lectorem alia ad hanc rem pertinensiasciendi cupidum reiicio.
44 Lx eodem sonte prodit quod egrediens a Religione in casibus sibi perini usis ad suorum subuentionem cum licCn. tia Superioris, durante causa subuentionis nunquarn incurrit apostasiam, Nau. d.cons. I.nu. 8. talis enim recesius non est temerarius, nec improbus, sed rationi ,& c haritati con sontaneuS v. Thom. 2-2.
reret manere in habitu clericali, ut idem Nau. est aufur. in cons. Iq. c, F . alias r. 9 7 a.de regular.
43 Haec licentia concedi consueuit per Sacram Pamitentiariam, si & quatenus re diligenter discussa apertum sit parentes, vel liberos in statu necessitatis reperiri,eisque aliter quam opera,& auxilio Religiosi honeste subueniri non posse , ac consideratis quae circa eiusdem Religio si statum , ct continentiam consideran da videntur , ac diligeriter prouiso, ne tib alienae necessitatis praetextu,in per culo propriae salutis maneat, ac durante tantum necessitate,& interim aliqua opera Religionis a consessario iniungenda quotidie faciat,ad finem, ut ea adimplens
meminisse semper possit obligationis
6 Inde descendit quod Monachus, qui
de sui Superioris licentia moraturextra Nonasterium causa studiorum, non potest dici apoliata, tum quia hoc facit Su
Tum etiam, quia est valde fauorabile, ut monachi studijs incumbant, & maxi-mε resert Mesesiae generali ad hoc ut ipsorum scientia magis acMagis clareat,
67 Et hinc est, quod valet donatio liacta
Religiolo etiam ordinis Minoris obse i uantiae, de annuo redditu in sui studii subsidium,etia si eam procurasset, quavibet per talem donationem acquiratur se. Ius usus , ut latissime consulcudo comprobat, Abb.ia const. 6 3. quid ;ncipit, ut
scripta Litu etiana Religiosus stucili caula
pecuniam mutua1n accipiens, Obἰigat nionasterium vi l. ad debitum naciduin, D. Hvri. Franeb. ct coeιeri in d. c. p. peti- a Inno in c. qua ut ub nu. a. o ibi Abb. num. s. deo f. orri idem Abb.iu c. ex parte num. 8.de accusat. ad exemplum si
lii familias, qui dummodo probabit .
69 modum non excedat, mutuando pecu niam causa studiorum obligat patre i , ad restitutionem, L λι Iulianus , quod dicitur 1. ad Macessior in I. Macedoniam C. eo .sit. Arra.iu S.itemsi col. Io. vers. Desiui. dea'Quod tamen verum intelligas,
iiii ab initio pactum suisset quod propinqui rcligiosi, vel alter quispiam teneatur illi necellaria in studio ministras o ,
tunc enim monasterium non tenetur, ut Io. Andr. O A M. loco cit.Iesant fricta te-
. tum pacto cessante, monasterium ad evi ' opensas necessarias obligatur usque adeo, ut ex sola licentia permanendi in studio monacho concella, monaserium teneatur ad expensas Doctoratus, i.in cistecta sub n. i 9 de rescripti sicuti etia tenetur
ad expetas ipsi monacho infirmati subministratas, nisi fuerint illi subministratae
contemplatione familiae, aut consanguineorum ipsi us monachi, ut Io. Auri. O Francbscribunt in aera stet Iose,ne clerici,int monachi lib. 6.Addo quod ex se r la licentia permanen d i in stud io potest monachus assequi gradum doctoratus, o etiamsi nulla de gradu mentio saeta sit,
coJupra eis. Abb. in c. super specula sub nu.
monachi. Addunt praeterea supracitati a patres,quod licentia permancndi in stu-
525쪽
si s Tractatus deIure Personarum
dio excusat monachum a poena Apostasiae, & excommunicationis, & ipsum habilem reddit ad omnia quae studium concernunr,per i longiui S. f.1 tu . quare & poterit suffragari in electione
Rectoris, & coetera explicare quae scho lasticum munus concernunt, VIaM. ια Auth. habita num. 64. C. ne fit. pro pa tre. Item di facere poterit eleemosinam moderate de bonis monas larii, quam regulariter sacere non posset, cum nihil proprii possideat, secundum, glos O Doct.
antequam hinc discedamus monitum Lectorem velim, Iure nouissimo Sacr. I rid: Conc. bes. χ s cap. q. in fine de regu . caueri. ut Neligioli, qui studiorucausa ad uniuersitates mittuntur in Conuentibus tantum habitent , alioquin ab ordinariis locorum contra eoSproc edatur,
Decimosextot ex ea de ratione descendit quod fratres ex tincti ordinis prout sui fratres teptarii, & humilitati, qui in propriis domibus, vel alibi uti clerici sq. culares desunt non,possut apostasiae vitio notari, veluti qui auctolitate Sedis Apostolicet degunt extra claustrum, ad ι. Graecbuio ad I. Iul de aduti. nisi sorte in extinctione sit reseruata monasteria, vel alias domus pro eoru dabita tione,vrscribit, O recte Leon. mileμών. fori ecclespar. 3. tis. ου. δεθοι cur.jub num. 3.Oso. cn eq.
x Apostata non est transiens ex una res gione ad aham. I R elino in genere datur complectens omnia 3 Apostata non est ιransiens ad Nigronem laxiorema
4 A stara vi quis dicatur debet recedore ani
s ReligisDr transiens ad aliam reli inem potes a Superiore Prima reuocari.
ARGUMENTUM. Dimittens habitum suae Religioniq sine Superioris licentia, &transiens ad aliam diuersi habi
tus, an sit inter apostatas rece
Οn esse inter apostata recesenda probat res. in c. vltase Apsaco iti InnM. O D.
leximus de M. O qualu. glos in c. ex parte de temp. ord ct in extrauag.Amhisuga de Regular. adfin. Lap. alleg. 33. O l 3 o. num. q. Bald. in Auιb. Iubemus num. q. g.seruor sane vers. iicit enim Innoc. de Epse. O cire. Rom UI. 3 4 ante v. Σ. Gemin. in e. ut periculosa infl. ne clerici, vel monaehi Franeh.ibidem S. pem adfin. Calcan. conss. I 23. num. 2. sq. Rebust. in praxi tit. de translati
lib. primo. vibur addendus est Emanuel. Rodericus de reguι.quas tom primo q. 3O. art. primo versiculo Coxstqueην item es.
Cuius iret illa solet assignari ratio quia per huiusmodi transitum non deserit substantialia Religionis, & propterea non potest dici ab ea recessiste. Exigit MCres ut causam paulo altius resuma, quo ex eius declaratione hoc ipsum pateat apertius. primum illud monendi sumus unam esse Religionem in genere Lap. alleg. IIo. num. 4. Gemin. in cap. perieulosa ad . ne Heriri, mes monachi, de ideo prosessum unam religionem, om nia prosessum videri, ut, ultra citatos scribit Hos. ine. adam lica de rese ει- deride Seu.cons. 3 .Quida monachus primo dubio, o consis. est. 2.omnes enim Religiones tria profitentur videlicet, Pau.
526쪽
Extra Ecclesiar gremium existentium Lib. V III. 1
pertatem, castitatem, de reIigionem , ricum monasterium insη. M sat . menae.
vinionem post l. Thom. I a. q. IO8 art. 4. 22 q. 186. art. 7. Oseq. q. a I 88.art. primo. Hoc sumpto quamuis de una religione fiat tranti us in aliam qua uis laxiorem, non tamen Religiosus desinit esse Religiosus, prout dicitur d: mi lite ex uno numero in alium translato, in I. unica in Im. 1. δε bon. post. ex tisam. misit. nee per Iranssum de una religione in aliam mutatur Religionis sub stantia, quod paret ex eo, quod Religiosus in nouo monasterio no cogitur emit-tGe nouam prosessionem, ad hoc ut dicatur prosessus Federid. eons I Rebussin
xi autem ut dicatur ieligiosus piosissus quia ad effectu ut censeatur monachus secundi monasterii requiritur noua Pria- sessio, ad hoc ut obIigctur peculiaribus Beligionis statutis, S sic intelligas Abb. in cap. Abbau Sancti S luam num. . de vel Asignifici ct Rebus conj. I. . num.
depraebend. Hoc stante, mirum videri non debet,si dicimus,quod si monachus sine sumitoris licentia se transserat ad Iaxiorem religionem, nec apostata est reputandu , nec incurrit in excommunicationem statutum per d. p. feraco ane Her. vel monaι b. Πι 6. quia in quacusque religione existar, semper erit in relisione , di tribus votis subitantialibus Ostrictus.
3 Nec dici potest Apostata ratione habitus propriae religionis ommissi quia rion dimiuit illum animo vagandi, sine quo apostasia locum habere non posset
ut scribit Rom. 3 i Jubnum. I. quem Je quituν Staphil. dere1c t. apostr. infirm-Breuissub num. a 3 .i m. cum aliis a nobis congestis supra eos tib. cap. 3 .num η 3. Verum est tamen quod religiosus, licet apostasiam non incurrat, tamen si absq. superioris licentia se transscit in laxio rem, comparata sunt aducisus cum alia iuris remedia .nempe remedium evi tui. eum qui de praebend. in s. ut auctor es Gemin. in cap. cum singula in M. in 3.
not. deprabens. in 6. Rebust. in prax.de translat. Monarb. num. 12. Item non potest recuperare bona, quae transtulit ad primum monasterium Sece. d. cors G.
sub n 3. Oeens a7o. Et potest in pro priam religionem reuocari per superio.
ut scr bitur in eap. . O cap. Ioannes, cap. non est nobis de regul. Rom. d. eo . 3 1. addens ex sentenIta Innoc. m d. cap.
licet de regul. in hoc superiori esse tripli ci remedio consultum ad reuocandum nempe rei vendicatione, di aliter ut ibi per eum, di per ε M. m d. p.licet,num. I s. Caeterum si in translato. ad IaxioriSadmittitur no adesse apostasiam, aequius admittetur in translato ad parem, & aristiorem, pro quo nihilominus vendicando eadem superiori competunt remedia,
quae competunt translato ad laxiorem, Rom. d. cons. 3 I. nu. 3 .cum alussum allegatis.
i Translatis adsuperiorem religionem πιι-
a milionissum de iurensimo. 3 Translati acta a Papa sine causa ad laqxiorem non es tura infropoli. 4 T ranslaιιonem ad ioxiorem religionem flne pausa Papa nan files permutere.
3 Dι creιo Saeri Concilia non tenetur derogare Papa permittens transitum ad aliam religionem.
6 Deeretis Concilii Tradentini uidetur dero gatum ex clausula non ob lautib consiturionιb.Pontificiis. '7 Translatus ad laxiorem relis onem 'eia
Musa diciιaν debue traχuatus. 8 Translatus cum causa auctoritate abbHis dicitur dilue translatur . Contraria opιnio defenditur.
Io Transfretr ad laxiorem nemo regularis
527쪽
s, a Dactatus deIure Personarum
II Facultas ι ansferendi ad laxiores eum data Generalibus ex causa,non videtis derogata per Concilium. I a Legislatoris mens es coercere easer illisi ιοι non facere easus licitos illicitor. I 3 Lex tollendo facultatem non improbat causam.
x 4 Tramlatus debite dicis ην Religiosus ex .ptur a Iurisdictione Episcopi, si simul cum causa a transensus Abbatis. I s Translatus debitὸ noa iacitur non exemis plus a Iurisdictione episcopi sine illius licentia raram ad parem. I 6 Transferens sed ad arctiorem sine licentia, dicitur indebue translatus. II Obedientia contemptus excludit prasumptionem maioris religionis. I 8 Transfoemst ad artiorem licentia peti a superiore, O non obtenta iri ν duri translatus. I, Translatio υιposse fieri Superiore rem. Iame dare licentia cum causa recurritur ad virtusque superiorem. io Umonachus debet morari in monasterio pendente cognitione causa propter quam
II Privilegii regnitione pendou posse ν entuendus in possiopone etiam si posse οβι contra Ius
2 a Religioqui venia petita ct non obtentapo ιeii transire quatenus resipostri rem parata ad reeipiendum . 23 Licentiae transeundi ad laxiorem vel ρ rem persedem inpostolicam adiicitu clavssula desin superioris licentia. 26 Abbatis nomine venit etiam Generalis
ιotius ordinis .as Generale volente transire ad aliam reli
Ponem requιritur urentia Papa s illi immediatastis subiectutia 6 Generalis,licentia petita a Papa ct non obtenta potesttrarinea trictiorem. Contraria opιmo defenduur. Concilian.
et 7 Religio'wιον consideratur ex obseruantia actuali. 28 Fratrer Predicatores non possunt transire ad religionem sancti Benedicti. 9 Religion mendicantes non possum tran re ad non mendicantes exce is Canibusiensibus. 3o Generali avenstanti dedi e licentiam ex caWa, non creditur nisi confra δε
A RGUMENT V M. Translatio de una Religione in aliam quando dicatur debite vel indebite
facta. C A P. IV. T res tota faeissus
explicetur, infra scriptae conelusio nes sunt consti tuendae . Prima, translatio ad laxiorem, facta auctoritate Sedis Apostolicae est debite facta, & prodest in foro iuditiali, siue sit facta ex causa lue fine causa glos. in cap. eu reuia 3M F.
U. I 28 .sub num. 4. vers Auantum adpotestatem Rebus mstraxitis. ristat.
D. Suphan. Gratiam disceptastorens G1 434. num. 6 Ratio est, quia religiones omnes sunt de iure positiuo,capituLfim vii Abb. num. a de religios dom. O it rum Abb. in cap. Deur qui in a. nu. de sita O bones. eler. D. Ant. in 3lar. tit. 26. g. q. Pontifex autem larissima fungitur potestate super omnibus, quς sunt de iure positiuo, Doct. in ea primo de
constitui. Soerin. consit. 13. num. 26- tib. primo, cum abis quos in proposito recensis Tiberi verian. res aes aΟ. num. 8a lib. Ia3 Secunda conclusio, translatio ad I xiorem sine causa, quamuis a Papa facta non reddit religiosum tutum in foro M. li, glos in c. non sis υοD, O ibi Abb.
528쪽
Extra Ezelesiae gremium existentium Lib. VIII.
in Le.cum singula nu. post med. vers. Et scias quod liceι Mauar.loco eis. O in conss. 88. nu. a. de togulari Dominus Gratian
Tertia Conclusio, Papa non consueuit concedere licentiam transferendi ad 8 laxiorem ni si ex iustis, & legitimis cau. sis, ut pluries in facti cotingetia sum exispertus, etenim cu tranSserre ad laxiorem sit quodammodo absoluere a voto, seu a parte voti seruandi strictiorem, hoc effici non potest sine causa ,d.c.non es, UM
Qua ratione Concilium Tridentinum, sSUL 2 . e. I9. .nemo statuit quod nemo regularis cuiuscumq. facultatis vigore transferatur ad Iaxiorem.
Dubitari solet, An adhoc, ut facultas transserendi ad laxiorem concessa per Papam suffragetur, requiratur derogatio decreti Sacri Concilii λ Affirmativam opi
s quia Concilium loquitur de translatio. ne quae fit vigore facultatis concessae; Pa-a autem non transfert vigore facultatis bi eo neessae, sed ex propio imperio, &Potestate, quo fit ut cum verba decreti non conueniant Papae, neq.illi potest co. uenire dispositio tyran ν in Ciuitate,*.ides1 d. iure immun.Taruin LIA .ait Prae rarone quid infum. pubI. cum aliis pιν
ε Secundo,quia licet regulariter decreta conci liaria requirant i pecificam dero
Tamen in Decretis Concili Tridentini, ubi non reperitur expressum quod de. at fieri derogatio specifica,intelligitur facta ex clausula, non obstantibus Con.
stitutionibus Apostolicis,& ex aliis sinu. libus claululis generalibus, Resa in causa
Sanctι Angeli pensionis I f. Decembrix II sq. coram olim Issuspissimo Carrinali Pamphilio, ct in Tononio. Prioratu1 9. Iunii I 6o6.eoram R. P. D. . an nedo. Quarta Conclusio, Translatus ad laxiorem sine iusta causa, dicitur indebite translatus, etiamsi fuerit translatus auctorita te sui Abbatis, Sconuentus, &cum dispensatione Episcopi Gus Gem.
Quinta Conclusio, Translatus ad laxiorem auctoritate Abbatis , & conuentus, de cum dispensatione Episcopi, conacurrente iusta causa quae requirat celeri. talem dieitur debite translatus, Gem. et Franch. loris citatra, Rebust .m nam tit. de
Sexsta conclusio; TransIatus ad laxiorem ex causa, quae non requirit celeritatem,auctoritate sui Abbatis, & convenatus,& accedente dispensatione Episcopi dicitur debite translatus, Francb. ur d. c. cum singula, ggrobibemusJub.nu. q. vers.
mtissub nu. . de hoc mihi videtur verius. Moveor Primo,quia translatio ad laxiorem est contra dispositionem iuris Uanὸ de regular. Nau.ωUR7. An Religiosus Ab
I o Arua .eoaetis. cui nequeunt derogare Ge
neralis, capitulum, & Episcopus laquam
a --6. Nkpradictis obnat. Moveor seca.do, quia videmus plerasq.religiones habere priuilegium vi possint tra sire ad alias religiones,Vt patet apud Nau.ἀωU. I 6.ra apud Gratiam aer. 43q. Quod quidem priuilegium no est credendum quod sue rit cocessum ut pol sint trasire ex causa leuitatis,sed quata est iusta, dc rationabis
529쪽
iis, eap.licet da regul.Non obstat quod adsit iusta causa, quia cum non reperiatur In iure statutum quod ex iussa causa praedicti possint transserre , non est bona conis sequentia, adest iusta causa, ergo pote. stas tiasserendi spectat ad Generalem,&capitulum, nam hoc dato, sequeretur quod ex sola iustitia causae, inferiores possent dispensare contra ius commune. iustitia ergo causae operatur magis, ut is qui habet potestatem inducatur ad dispensandum, quam ut tribuat potestatem ea non habenti.Qua ratione credo quod etiam in casu in quo causa requirit celeritatem, saltim post translationem factam debeat haberi recursus ad sedem Apostolicam, quia celeritas causae operatur ut actus misit fieri, non autem ut post se.ctu non debeat recurri ad superiorem, ut
est optimus Te in cap.de caetera , cap. ea πονς1ιur,o cap. quod de bu esent.exeom.
ii Septima Coclusio, De iure nouissimo Cocilii Irid. mo regularis cuiuscunq- facultatis vigore potest transferri ad laxiorem , ut in c. I 9. .nemo a s. Sess.
Dubitari solet; An per huiusmodi de
cretum censeatur derogatum facultati.
hus cocessis quibusda Generalibus tran. ssere di ad laxiores & no censeri derogatu in casu, in quo fiunt ex iusta, & legitima causa,ex facto responderut Nau. U. I a s 6.sub nu. 3.de Regular.ubi loquitur de Generali ordinis S. Augustini Dominur Gratiana . 4 34. ubi loquitur de Eremi.tis Camaldulensibus, SurAee. I. ιιι. de Regulari Duc situr, quia prisumitur quod mens Concilii fuerit tollere facultates transserendi sine iusta causa , & sine consensu Capituli, seu Conuentus,& si.
ne causae cognitione, non autem facult,
1 3 tes legitimas, di iuridicas, quae lassice rent ad huiusmodi translationem, quia intentio legislatoris est coercere easus id licitos non autem sacere illicitos eos qui de iure sunt liciti, capitulo audita, Lquia tamen , ubi Abb. numero f. de rem spoliat, eap.factum legitimὸ de ν*.iuia1λε.Lleges Iacratissima Ctae legio. CarLeon. ει. I 46. ub num. 3. Haec ratio recte quidem procedit in facultate transferendi ad laxiorem competente de iure communi. c terum in sicultatibus, quae comis petebant vigore priuilegii, de quibus Io.quitur Concilium, ratio non applicatur, quia cum Concilium procedat tollendo priuilegium,tollit per antecedens necessarium, potestatem, & consequenter in nullo calu translatio erit valida, Extra viam ambιι1osa de Regular. Non obstae
quod adsit iusta causa, quia quando lex
I procedit tollendo facultatem, non improbat caulam aed auocat eius cognitio nem ad se, quia non confidit, de iuditio
a s Octaua Conclauo, Religiosus ex inpius a iurisdictione Episcopi, dicet uetranslatus debite, si ad saerit expressa voluntas ,& consensus Abbatis, & conuentus, ac etiam iusta causa Glos in eap
16 Nona Conclusio; Religiosus non exε plus a iurisdictione Episcopi,non dicitur debite translatus ad parem , nisi ultra licentiam Abbatis, & conuentus, adsit eistiam iusta causa,& licentia Episcopi, cueius intersit, Monachum sibi subiectum ab eius ditione non eximi, Fram L n a.
17 Decima Conclusio,Transferens se ad
arctiorem, venia non petita a suo superiore dicitur indebite translatus, ut tenet glosin c.intelligimus de aιaι.et qualis. In-κοr.er D. Andriis castra de regulari O ibi
Abb.cosy F.Κl.Stapb.de signat.gratia eodam enuis.versia regulari pressio. Ratio est,quia ob non petitionem licentiae, ntemnitur bonum obedientis,qui contemptus excludit praesumptionem maioris
religionis , & includit praesumptionem
530쪽
Extra ncclcitie oremium existentium Lib. VIII. est
.leti ratis ciliceta. quo circa de Regula . Quod procedit adeo ut nec valeret priuilegio in contrarium, civenerabilis, de corustieturiisebus fiscosaepe citato sub nu. t I; undecima Concluso, Transferens se ad arctiorem licentia petita a superiore, est debite translatu ,etiamsi non sit obtuta, e. licet de Regul.υbi Singlos in L e. cum singula ivbι Gem. O Franch. Calder. U. 2 .qutua professus, de reg. Lap alleg.
quia talis licentia petitur in signum Obe-otentiae, cui per nudam petitionem cenissetur satisfactum, non obstante superio. ris contradictione, qui propositum Diui. nitus inspiratum impedire non potest .
a. Duodecisima conclusio, Quando suis perior recusat dare licentiam, veluti,quia dubitat, An religio ad quam petitur translatio sit strictior, vel an licentia petatur ex spiritu, vel ex leuitate, non statur nec verbo superioris, nec assertioni ipsius itasre volentis, sed fit recursus ad superio. rem utriusque, qui perpensa qualitate religiosi petentis,& causa petitionis, nec non,& considerata disciplina religionis, ad quam transitus petitur, arbitrari debet
An sit licentia concedenda, Iunoc. In c. licet de Regul. Buιν. ibidem nu. S. Anan. num. 6. Abb. num 3. II Decima tertia , cones usio, Dum c
gnoscitur,an Religio sit mictior vel quo spiritu petatur licentia, debet Religiosus morari in primo monasterio, quia quousque superioris non adueniat deici mina..tio,debet remanere in eo statu, in quo reperitur, ne contingat religioncm,negocio pendente, sua posscssione priuariis. lite ordinata C. de liberat. causi.ordinata I.eod. sit. per quos itas rabunt Butr. loco modo cit.
n. I P. Anan. nu. 6. Et haec conclusio com.
prsibatur ex co,quod in sinuli scribit Abb.
nepc quod dum cognoscitur an priuilegiuconcessum sit reuocatum, vel dum, ve Iaa ne, disputatur super eius validitate, vel , inualiditate, possessor est in sua possessione tuendus, etiamsi possessio sit contra ius,& Abbatis dictum sequntur Dec.in c.
pluries probauit RGawtpraesertim decisqi.
sentaina 3 o. Ianuarii is 8 I .cora seraphino
et in Romana census II. Ianuarii I 6o7.coram T. P. D.Penta,et in Bononsen. census a S. Iunii I fici .eoru Illo s. D. meo CardIn. Sacrato,et in Nucerina,seu nullius, 28Mau I6O8.coram S. D. LGregorio X H.
23 Decima quarta , conriusio. ita demutransire volenti ad Pictiorem sufficit venia petita,& non obtenta, quatenus Religio strictior sit parata ad illum recipiencum, secus si adhuc parata no sit, ut scri
Decima quinta,conclusio, Quado persedem Apollo licam conceditur licentia transeundi ad laxiorem, vel parem, semper adiicitur elausula,de sui superioris licentiai Mandos designat. grat.tis de licen. ιιis υes. Rela oso dari non consueuit.
a s Decima sexta, conclusio , Quoties in hac materia fit mentio de Abbate, idem intelligimus de magistro totius ordinis, seu de Praeposito Generali, na isti conuer
depact ij.6. do .ad Lap.allig. 6 I. vers Generaliter infin. Et no cxistente Generali lassicit licentia conuentus,Rebus D cs sepe citato n. 6. Nec sufficeret habere licetia a Priore coventuali, Rom sing. 4 8.
quod incipis Domini meissicuti nee sufficeret licentia capituli prouinciali, So .cory s asub.nu. I 3Ii.6.nisi sorte isti suerint in quasi possessione concedendi similes licetiaS, quo calu sufficeret ratione communis reputationis, pus Lalug. 6 I. nu. a. Decima septima, conclusio, eAbbas