Lippi Brandolini De humanae vitae conditione, & toleranda corporis aegritudine ... dialogus. Adiecimus alterae huic editioni. De exilaratione animi, in mortis angore Aymari Falconei Thautani dialogum, opusculum sanè aureum mira pietate undique scaten

261쪽

referatur animo voluendum, alit anxie cur dum

est: namque inutilia bini omnia, quae ad coelestem parandam mansionem non pertinent: qMid terr nis innitimur quid de illis folliciti flWmus, cum caelesta nobis proponantur Certe hi qui ganis eis θ' modi rebus anguntur, quis mentibsis fluis tales c

gitatus inbuerere patiκntur,megis terram glia cce Lm merentur incolere.O miserae ac perdita memtes quid caducum hi ne mmdam tantopere cur

tis quid pro illi mi tantaues bolicitudines induitiis x An non ipsi cernitis,quam frustra curritis,friora cogitatis , frustra anxietates Muscipitis sprofecto secularium istorum affectuum inis Mnitas est, pul is est, sebula est,umbra omnlis, nebAla, lientus. Cur igitur non auditis rivium inquientem tabimundus crucifixus est, θ' ego mundo. Ea est brud dubie animi uirtus, ut si toto affectu desideria fra tollat in coelum, degere se oblisi cathr in terris, atque omnia haec veluti stercora des iciatntentum, Gest ut sue post mortem suam in mundo futura sint cniosius disquirat, vel propter illa torqMe

262쪽

ns DE EXHILARAT. ANIMI tur: equidem, ut diuo Cisnostomo viderur, an m nisi prim terrena contemnere didicerit, caelesia mirari non poterit: quandiu enim nos terrena. miramur, elestiasternimus.Proinde nemo qui interrenis sectum defixerit, aut illis delectatus hiaerit, vix unquam coelestia poterit intueri. Et haec quidem si probe fuerint meditata, iis pro remedio erunt, qui rerum sillarum interturbationem, aut nominis oesimae siue extinctionem post mortem ut trapim par est, verentur. Nam superius de illis colloquuti simus, quia ampliandi nominis, σμ- , .. mae glories illi frandae, uel latius propaganda studio oesectu illecti longioris vitae metas era petini: quanquam virosseadem aeque ratio per pringit.A LMA R.Illorum causa qui nominis πί mae fluae obscurationem post mortem metrusint: mge mihi diuersa videtur ab his, qui ob res caeteras anxiantur, quae non adeo nobiles animos tam gere solent. Τ Η A V T. Hac in re pro Marietate

Varum, pros affectuum diuersitate aequum est iudicium quoq- variare: Et profecto non improb bile 'sus uideri potest illum aliquanto minus Ose

263쪽

D I ALO G Vs I MI iram rum qui caeteris terrenis ac nihili pendendis rebus immodice dia intemperanter licitW : Arum quid opus est in ijs di inguendis longius immorari s cum nobis omnino ea fugienda sint, quae Deo non placent. Atqui constat eos qui humo asserum gloriam, oe de illa hunc in modum folia citi fiunt,Deo iniuriari:ipse certe no mit nos nae sed coelestia curare. Audiamus, memoriae, ast C mus id quod magnus ille uerbi Dei praestator Prulus ait:Mihi autem absit gloriari nisi in cruce D mini 1E 4 v c ΗRI STI. Vana igitur oesi luti contraria sunt quaecuns non in Dei gratiam, sed ad humanam gloriam,vel ostentationem bomines cogitant aut molisintur.Qua in re illi non m diocriter errare videntia , qui aedific8s aut strum ris,nec non operibus etiam ad pietatem institutis

sic undi. a morum suorum insignis fgunt: quae sane res meriti depositio oe benes Elorum euacuatio recti'me dici possie uidetur. Niu, dum illi hoc facto nominis sui,ac propriis gloriae ueremitatem venarum ei os aeterna retribu time reddunt indignos,re quassi perforato is e GP bcgrigni. regero qua ratione praemiare

264쪽

-ns DE E ΚΗ I L A R. A T. ANI MItur in coelo ea, quae ad ostentationem oe gloriam instituuntur in terra. Profecto illius est praemiuiri reddere , clitus contemplatione opera ipsa fiunt. At qui cum ostentationi et gloriae studemus, mem

tem ate intentionem a Deo alienimκs.Porro non

ad hoc nati fumus, ut in mundo,dsit Opud homines gloriosisim nobis nomen comparemus :sita sit ii pro creatori. qui terrae coelis Domings est place-vinus: omniaq. nobis ideo faciendi,υιὸ hunc LMm institaenia, eoq referenda sunt, ut ipsie cordis nostri f)nceritate, no ibis. actionibus obloctetW.Neque enim d mundi, sed ad coeli gloriam parrurimur. Proinde i mundo gratiam 'agitare

non debemus, sit Deum velimus babere debitorem. Quid, quaeso, desideramus homines operam no frorum sipect tores oe laudatores, cum Delim et gelis qui laudent,stectent,o extollant habe amus dicente Domino:Pater tuus qui uidet in ab scondito reddet tibi. Consideremus quantam Deo hiiuriam faciamus, cum ipso contempto, stretis coelestibus, quae ipse nobis offert, bonis, terrenae nitati animum applicemus. Hagna profecto ciG

265쪽

D I A L O G.V g. metri praeoptemri,quois me a pro temporali bus perdere non erubescamus, et pro b anagra tis q- tempore peritura est, diuin atque hanc aeternam mittere vel M.Quanto satius,me hemcle,certum firmumq- syectaculum in coelo quaere re, quam nihil profuturam hominum opinionem iis terra uenari. His igitur sedda cogitatione pensia tis, eos perstrecto qmiper eam quam tantopere coectamus post mortem gloriam, nominis. curiatatem, et ranas ei modi res, quibsis mortalia mei

res anxiis affectibus crucianti/r,etiam fi haec promis fuccedant,nihil mortuis profunt vel conferis nihilq illis hinc accrescit, sita quam multum deciditur et decrescit. Superest,ut qui sapit Deum ipsum asidue comtempletW, illis sua omnia opera, oeres omnes dicet,ea contenim gloria et comsolatione,gram ex illo capturus erit.Ais idem idi secum Propheta pronunciet: Iucundum sit ei et piam meum : ego uero delectabor in Domino.u u .Qκα est expeEtatis mea s nonne Dominus oesubstantia mea apud eum t Non ergo in o

ducis delectemur, sed in coelum sit isticiamκhnes terrena egistum coclei tibiis admiscea: grani pidem

266쪽

Melamprohibent. Cum autem neque in his quidequae ad necessariorum alimentorum rationem per tinent nobis anxia curasielfolicitudo de crastistos cipienda fit, quinto magis deuin imis nihils trofuturis post obitum nostrum rebus curam gerere, aut ne qginiam post migrationem nostram ialiter quam ipsi affectamus eueniat,msinopere Me reri situe metuere prohibemiir: praesertim si ne inpietatis, neque charitatis assesus intercedit: se fila humanarum uanitatum desideria curam hactextimulent oe accendant. AL MAR. Ego sane

miram in iis ipsis rebus vinitatem perlicio. C teram gloriam, ostentationem, icctantiam ρομ- mam sectari, aut assectare quantiu quis uiuit,bquandiu ipse ex his aliquam capere potest uolutorem, humanae cppetentiae proprium esse duco ratuero ut isthaec in illud tempus producantur, qκκm us est hominis rarum rerum sensus: neque ulla hinc ἰ mortuis uoluptis percipitur: hoc proculi

bio maenae stultitiae atque insaniae mihi uidetur scribendum, neque satis ast equi uileo quemnis' fimos cuilitatis causa. T H A V Tannata est

267쪽

D I ALO G V s 241 hominibus quibusdam ingens uiuendi cupiditas: sed cum ipsa immortalitas iselicitatis regno,nonis pereuntis seculi hostio quaerenda fit, permulti falsiis opinionibus circumuenti praepostera incedulvia. siquidem illi persiuabum habent hominem de posito etiam corpore per extantem gloriam, per superstites liberos oe familiam per clara aedificii, permagnifica sepulchra, per insignes statuas, intextructas magno sumptu i ramides, oe alia eius generissimosa opera uiuere in mκndo,oe quasi immortalem sici posse. Atqxi, quemadmodum fu i diximus, ualde corruptum e i hac in re hominum iudicium: quippe ea omnia quae ad bi ncsenem instituuntur,er vana, o cadxca, oemarcida sunt, breuis intereunt. Nam oesii ad aliquod forte tempus homines quippiam mirentur, proce*u i men temporis facile obliuiscutar: quod si illustrem forte mortales contulerint alicui famam, bansividit Chrssostomus, diu tutari non po*unt: sed si ista diu mansura uideatur, hoc magnam parit in 'licitatem: quandoquidem uentos imum hoc lom Am aeternorum praemiorum iactura compens

268쪽

rebus coelestia perdere volumus i Certe ut idem Chrysostomus testatuo ea quae propter Deum si

Mnt, Deo dantur ac offeruntur: ais ab illo omnia boni conflulente benigniter recipilintur: qκα κω ro propter humanam auram captandam feruntar, haec inuentu ris barba uidentur. ALMAR. Deterrimum ut uideo) est ob hanc ipsam nominis σμmae necnon gloriae immortalitatem in morte an gi, uel animo discruciari. Caeteram qgod nsincve mi in mentemili fine controuersita mihi extra b min nκmeram ponendi, oe cum brsitis penitus censendi uidentur, qgi nes huius, neq; alterim g

neris immortalitete molientsir,animas cum corpo

ribus morte interire plitantes: γ qvandiu mund ni haec fabula peragitur, uoluptati operam dare summu sonum Ube existimantes. THAVΤ. Inchtu certe hoc selluarum genus sagina nocitκr. Itas, illis pro Deo uenter ebi, cui etiam uni sacrificant, oe Mota nκncupant, Sardanapalo Authore caneres: L .hibe ude,semper. praesentibus excole desic js animum:post mortem nulla voluptas.

Et gridem ij minime digni burit de quibus fermo habeatar,int cum egitas aliquid agatur. Quid enim

269쪽

DIALOG Vst oim ita agas, qgi ratione, qui sensit, sitiaicio ca rent profecto nullam illis reddendam rationem ce semus.Ridiculum enim est cum illis suscipere cου loquium,qui aperte inbolant,et mente capti sunt. cme tam barbara gens est, quae Dein noni faecur, uel premia, uel supplicia cuis post mosel rem pro ratione mentorum iusto iudicio tribuem, rem,aη- decernentem. Igitur haec ipsa animo ro, Moluentes,necnon proprio immortalitatis crPme-ε is,quod ille nos ad imaginem oessimilitudinem sua a condiderit, recessentes humanam praestantiam ex ' eo pers inam habeamus,quod ipse terrarum cc

, excelsit omnes.sed γ illa Prophetia uox Christia: nam qrancun. mirum in modum laetificare debeth mentem.Cim dederit,inquit,dilectis suis somnG: ecce haereditas domini. Porro ille qui se deum Mi braham,saac υ Iacob nuncupari uolui non mori inorum, sed Minentium Deus est. Haec autem fidei, robore stabiliendi atq; irmanias sint: quae qgia rerum credentirum anima est, biud dubie quis issi illa caruerit tanquam uitali stiritu destitutus ne9:i in coeli giger neci coelistis beatitudinis gaudia in . q a riseri

270쪽

i44 DE EXHILARAT. ANIMI tueri poterit. Ipsi cutem cui initimur diuinarum scriptκrarum s Propheticarum vocum fides iisqviqvam humariae probationis ostensione, sed in terna spiritust ncti fuggestione pia mortaliu cor da diuinitus irrorante subsistit: ρο profecto hic conceptus diuini Spiritus oblati prouenit: qgo qκibe indignos reddunt uera perciti stultitia desipi

Mn delirant, insaniunt. A LMAR. Susceptae materiae feries nunc fluidet, ut quonam unguento fo-undus sit animus, ne cum qui improbe homines in morte cruciat dolorem, plus quam par fit reformidet,disticiamus. THAUT . Naturae disiissim cumorbo, qui illius uirtutem prosternere nititur dolorem parit, qκα res non potest non acerba elbe aegrotanti . Atqui hoc quod pleris opinantur gra-κfimu in morte dolorem esse probabili argumento refellitur: quandoquidem uel nullo, gel minimo grauioris pusionis signo compilires animam exhalare coniiciuntκr . Sin uero aliquid est in eo casu acerbitatis, certe multum est in breuitate solacii.

Qui de re Cicero eloquentiae Latinae collimen, seta scribit. Vbi igitur malum est an quoniam ipse tumi discessus . corpore non fit sine dolore, ut cre