장음표시 사용
241쪽
rivo,ntatem sillam posit erigere. Certe is qui fefugacifimis bis rebus dediderit, aut cito ab illis fortuito aliquo casu deberetur: aut ine illas morte feret .Qμanto igitur satius Senecae consillio ac-q si cere, oe omnia ista taliquam hostitutis locis tamasi ectare: quas, cum exeundsim fuerit, Flique cogetiir relinquere. Quid ergo haec im
pam nosti a diligimus quid haec busticimus' quid
haec a ramus i quid illa ipsarum ardenti affectu amplexamur Altius aliquid sublimius que medit
mr,nobus as equentam proponamus. Sane consis quemadmodum ex praesentium rerum taedio uti delectu leuior ejicitur mortis expectatio: sic ex immodica illarum dilectione tri horem oe a- maiorem reddi exitum ex hac vita. Porro sibi ob c terrena tristamin uel dolemus, non modo ni-bil proficimus , sed etiam multo magis Pagamlir: sin vero ob contractas peccatorum maculas mce reamus, non mediocriter proficimus, illassial miis, ac Dei gratiam,benevolentiamq oebaliorem brud dubie nobis conciliamus atque comparamlis. Recte igitur consulunt qui monent, ut is qgi non grassate migrare, Aeram ad c um omnem expedi
242쪽
ras DE EXHILARAT. ANIMI tus spe de derat cum primos observet, ne animn suus terrenis rebus agglutinetur: sed in contemplanda immortalium bonorum excellentie iugiter sese exerceat: sempere, ita protestetur, Dei uolo esse, non mundi. Profecto in ardua oe influperabili erce fiat animus ille, qui externa contemni t ca dura omnia sibi nihili pendenda statuit. Plane, sit diuus Hilarius scribit: Amor rerum praebenum complures aut illecebris capit,exti delitate confundit. Ambiant, inquit Hieron mus, terrena gentiles, quibus coelestia non debentur: concupis cantpraesentia qui futura no credunt: propter ea nempe colonus oe bosyes mundi datus est homo, breuis illi concessa uita, ut sye prolixioris aetatis c ciba, cuncta quae psidet uelut ad alia profi cturus afficis quantum potest, in uita sua be nefacere studeat, nec in congregandis opibus frustra torqueatur Maec ille.Heu miseri, nos qgi fili
sum caput habenisis, cor uero in terram defigimus.
Quonia apud Belgas Germani quida fratres san ctioris vitae proposito eccens, ct ad liberius Phulosophandum monasticam vitam ducere cupientes
tori cuti suo fratri dixisbe perbibentur. Nol
243쪽
D I AL o G VS aiγ. tibi frater retam. paternam baereditatem, oe Dic quid temporalium bonorum po demus vltro re linquimus, omniq- iuris bonae cedimus,nams pr positum nobis est coelestia parare, et ad illa promerenda , Deo duce quam primum iter arripere. Adstas ille. Siccine vobis aeqvlim videtur,lit ego tri rena contentus h reditate maneam: vos ad coele
fis psidenda pergatis i quaenam di b c pietas
valeant caduca isti: ego certe non inferiore gram vos effectu aeternorum atque immortalium bono
tam particeps π cohaeres esse uolo. O pam sebi rietis Delices fiunt qui terrena coelestibus prae se runt ,Wpraesentiam Manitate dianiti aeternae uitae iacturam facere non extimescunt. Ohi q-fo,prodest impotentius amare hoc quod breui nobis vicitiis relinquendum est Quis vero ιmbigitem amorem turpem esse, quo animus aliquid seipso vilius aut inferius praeter modum Ubectatur Certe rectus ad aeteream vitam cursus nunqκ recte perfici potest, s in uia haereamus, alit retr cedamus, vel aberremus: quam vero a ardum est
exilium pro paria diligere. Agnoscat quifis sibistio propter qκid: profecto nemo potest futu
244쪽
ras DE EVHILARAT. ANIMI m glori , qtantum oportet,exoptare: nisii pii tu externa ista contemnere didicerit, nec ad me mium peruenire, nisi qui plus Deum amaverit qgatulum, Veniat in me,aiebat Ignatius, ignis,crax stiarum,confractio,c cisio,=epuratio, dii ipse nos membrorum, interitus totius corporis fagelu diaboli omnia, ut c Η RI S T V Μ merearia isci: nihil me iuuint ea quae fiunt mhndi huius: melius est mihi mori in c Η RI sT O , quim regnare in terra. Audimus ad haec stridon η emctim Theologum. Restuantur, sequit, aeternitatis
more terrena: nam o haec omnia etiamsi pro . remitatis praemio non res tantur, fiunt tamen i trapasicos annos vel dies peritu M.Amitti ni etiam haec illi qui semper ea cupisint retinere,quam missitos memoria nostra retinet in maximis honoribus
G diuitijs constitutos repente de summo illo p rentiae fistigio concidisbes oe eos qui tumore elati diui quiddam quam homines se est e putabant, Oxitu tandem fluo docuiste qui fuerint: quid enim inmunis stabile quid uero prinum est quid porro nobre is incertum, ρο c ut non feoiens s quale sed bonum est quod semper timeas amittere, qκod
245쪽
DI ALOGV.s ars vel ruferendum abs te metuas, vel a te relinquendum scio amo si nullo eripiatAr casu vel more te, certe perdendum est : haec tu tecum diligenterr olliens, o breuitatem vitae huius aeternitatis contemplatione desticiens, ipsium quos contem- .ptsim mundi maiori cum virtute contemne, o ad
illum tantum diem te para, in quo mundi huisis gloria finienda s:haec Hieronγmus. Ad q- diu cinii dum Archimandritae pia quaeiam magis qκam diserta carmina subiunxisbe non pigebit. Fimibi sint uires o praedia magna,quid sedes. Agri atq; argenti quotcus talenta, quid indet, Si mihisint ncti Regis de stirpe, quid indet . Ingens feruorum circunstet turba, quid indes fiscelix annis regnoim mille, quid indes . . Tam cito praeuuκηt haec lubrica quod nihil
ξrgo, qκfs Deo placeat, quoniam bitis inde. Et haec candidae simplicitatis curibsis recitata sint. Caeteram hoc in summa memoratu dignum est quod nulla nobis cum coelo ratio esse potest, si crinimo in terra procxmbimus: quodqκe ille alta con. scendere non poterit, nisi vi prius ea quae ima
246쪽
aro DE EXHILARAT. ANIMI sint uiriliter animosis calcarit. AL M A R. Sieramulos quos', figillatim carpendo in fluminum se ademus. Perge, quesio,ad quartu eorum, per e Me minam dilhnere solent uolantates,ne in excipienda morte , quum ille qui rerum imperio potitur, hoc iusserit, sortem ipsam aequanimiter ferre si leant.T HAVT .Frequens est pene sibis hoc ni tum, scilicet quod hi qui uehementer aliquid ex mundi huius rebus assequi concupiscint, nisi einpleta ea animi cupiditate, qua sit intempestiuofato ais, in m decreto urgeantur, grauis me ais impatienti fime mortis casum ferre videtur. Ah, p, dem prius quam ipsi uita excedant adultos liberos mere,abi coepta a se opera consummare : alij tum consummatis summos interdum labore pet tis rebus aliqvindiofrui post e.Item alii, quo cur ores, atq- illustiores moriantκr, ad bonorum redignit tum folia conscendisie in praecipuisu ris habent: quaesii non adepti luerint, mirum in modum morte a sintur oram certe minime tetran
us uel reprehendus est assectus. qui nonihil quodia pietatem uel chantatem pertineat ante oblisim
247쪽
illi quidem culpanii, qui naturali uoto impulsi, ea
quae non improbandam habent causiam appetini: quemadmodum lacob antequam excederet Iosophumflium uidere, oe Moses pollicitam Israeliti co populo terram ingredi ac lustrare sectabat: nobilem quos illam foemina Drusianam apud Dphesum iis uerbis legimus desiderium inm sepius declarasse. O sit uideam Apostolum Domini ante
quam moriar. Caeterin Alcvme res habeat, nusequam profecto humana desideria ita fiunt pro iacenda, sit illa ultra diuinae uoluntatis limites qui iestrenati animi procursium extendere quisquam meditetur, uidem si ea quae ipsi licere cupi mus pietatem uel charitatem resticiant: nec ulla nostra mora uel culpa intercesberit , quominus ea tempestiue absoluerimus, si forte ante illorum consummationem morte praeuenti fuerimus: illud nossessi debebit, quod non pro ratione et modulos operis, sed pro mensura bonae uoluntatis i Deo praemia recepigri siumsis. QMd si forte bo c quod in animo egerimus non eius generis sit ut id ad pira
tatem vel charitatem pertineat, nobis certo certi
M persuadere debebimus, non fine Dei prouiden-
248쪽
tu feri quod res ipsa i nobis perfici oe consium
mari neauiverit, idq- ad salutis nostrae rationem haud dubie magis fore accommodatum. Atqvi trismet i uariae plerums in eiusmodi rebus intercede re seserni mortaliu querelae: ip si tamen nobis ni xime succensere debemus, quod tutic vivere, et de rebus nostris cogitare incipimus, cum migrantam, ac definendum est. O quata dementia estistes limgas inchoantium, inqgit Seneca. Emam, aedifica vo, honores geram, oe la Jam postea senectam is octo transigam: omnis,mini crede, etiam felicibus
dubia siunt oe incerta: nihil sibi quisquim defutu
ro debet polliceri. Id quoque quod in manibus is netur effluit: volgitur quidem tempus rata lege: fed per obscurum longas nauigationes, feros in potriam reditus proponimus, ni litiam et castrensium laborum praemia, procurationes, sacerdotia, offuciorumq per osscia,processus, oe ascensius, cim interim ad latus mors es, qxue nunqκa cogitatur, nisi cum aliena exempla nobis ingeruntur: quae Guam non amplius memoriae haerent, quam dum ea mirantes cernimn: omnes quidem scimus fatum impendere: sed nemo nostru scit qgam prope i
249쪽
DI AL O G V s. γ 223 Ietur terminus.In te iurentibus proximum qκοLque tempus elabitur: subitis alliditas uitae longi ris:=c. miserrima omnia facit metus mortis.Pa ri certe sunt,qui sie oesiua consilio distonant:cae teri eorum more qui in fluminibus innatant non t, sed feruntur, re rapiuntur, climoe ligo proposito uitam ducant, semper illis imperpecta est uiata, illorum istes interrupta. Sed γ hoc in ploris. contingit, quod prius ipsit uiuere desinunt,
quam bene uiuere, alit aliquid memoratu dignam aggredi incipiant :qurnquἰm uitae bonum non in
nus cogitationibus Asteramus. Sane meminissequems oportet diuitis illius, qui, ut in furatiorubus literis traditur, sic fecum ipse commentabatis
ars Hebat. Destinam horrea mea, oe maiora faciam: er illuc congregabo omnia qgae nita sunt mihi,s bona mea, ex Acam animae meae: Anima habes multa bona reposita in annos pigrimos: r quiesce, comede, epulare. Ad qgem Deus. Stulte hac nocte animam tuam repetam abs te: qgue e rem parasti, cuiκs erunt i Ergo neque ea nobis aniamo concipiendas sint pue in nostra b cultrie fiu
250쪽
DE EπHILARAT ANIM 1 ηοη sint: neqge magnae stes nobis proponendae, quae in incerto Mersantur. Profecto sit urnis istis
cogitationibus, oe futurarum rerum cupiditatibus mimum adsciamus, ninquam placidum exitum murei M.Sed quemadmodum cum lichr3mis et planctu mundum ingresiis unius ta queruli et pi rantes exacerbata mente exibimus.Rinfim/ quidem Desis istis nostrisfallere recuba nobisq- ad Mersatur,cum illa quae appetenda non sunt, appetiadi mus,aut ea Pae fugienda sunt affectamus. Max
me alitem ad aliqua rate mortem molienda alit co-
summanda hominum mentes ob id accenduntur, quod huminam gloriam impotentius affectant,nominisq oesimae suae immortalitatem vehementius appellint, hoc uno modo per memoriam sciliceto
laudem in ore hominum uersantem se semper ri'cturos existimantes: quae res proculdubio sanctae Philosophiae institutis non congruit : veri namq- boni lectem, potiusquam hominum de hominibus bene opinantium fermones steἱtare oportet:=qu, diem,ut Apostolus ait: Gloria nostra, haec est,t stimonium conscientiae nostrae. Huic igitur cupi,