Lippi Brandolini De humanae vitae conditione, & toleranda corporis aegritudine ... dialogus. Adiecimus alterae huic editioni. De exilaratione animi, in mortis angore Aymari Falconei Thautani dialogum, opusculum sanè aureum mira pietate undique scaten

231쪽

. DIALOG Vs insaut irrationabiliter diligat, ne uit suam perimat. uidem uirum quencκns Christim decet noso hanc uitam contemnere, etc merum mortis

postergare: isti π operaepreciam illi est cum gaudio oe exultatione ad Dominum suum proficiscuta gero tametsi ueteram Philosophoram traditione in explicanda fortitudinis actione mini necesse est gradium accedere, sed satis fit non tria pari: Christianam tamensortitudinem υ En rem illustriore ac perfectiore grata decet esse siuberectam, ipso nos adhortante Domino oedicen te: Gaudete et exultate, quonia merces vestra copios a esst in caelis. Proinde Apostolus monet ut tramellii aliqvim tristitiae occasiionem ipsit habere uia deamur semper tamen gaudentes fimus. Huic etia

ΗR IS TVs Dominκs nos ad cotemnendam mortem cohortatκs ait:Nolite timere eos qui cora Ps occidunt, animam cutem non possunt occid

ressit ad haec. Nisi, inquit, granum frumenti codem in terram mortuum fuerit, ipsiumsolum monet.Si autem moratam fuerit mHtum fructum affert:qui amat animam sera tardet eam: π qui dit Gimm suam in hoc mundo, in Him me m

232쪽

M6 DE EXHILARAT. ANIMI custodiat eam. Sane dissolutione binanitatis homrere naturae ipsius est cere alitem naturam vim

tutis π gratiae. Atqui uirtutem oe gratim ab illo bibebimus qui nobiscum est, quis semper milites uos confortat:quod bria dubie as equemur, si re istam illi commiserimus, illi dixerimus, fatu

luntas rua.Porro quemadmodum Augustinus scribit nonnulli sunt qui cum patietia morigntur .stent ιθῆ qui cum patientia uiuunt,quiris iusti:qui nim adhuc uitae huius defiderio teneture, immminetes die mortis patienter casium tolerat, o in eo adversus se ipsum magno conatu lactatur, ut Dei voluntatem sequatur: et hoc potius eligit animo quod vult Degs, qvim quod humana Molsiniis exposcit: fcs ex praesentis uitae desiderio fit pugna cu morte, is certe fortitudinem repatientiam adhibendo, ut aeqκo animo moriatur iustus dici meretur. Qui autem desiderat Asbolui re Ube cum c ΗRΙ saeo, bic non usqueadeo in morte patitur, sed patienter, quandiu Deo placet, in hac uita mor tur,oe delectabiliter mori uidetur, ρο per hoc ipse Deo acceptri esbe censetur:haec Augustinus. Caereram neqκasgam pretermittendum gidetur Dei

233쪽

DIALOGUS 2o tim hic in re modis omnibus nobis esse ambie dira:quandoquidem illi copiosius affluente motus lectusc naturae facile comprimntur. Constat quidem pleroes ea ipsa roboratos sine silla trepL. Atisne laeta bilari. fronte mortem excepistisitinium que illudnaturae,Wgente Dei imperio, mutato exoluisbe.A L M A R.De naturalis 'dens colligamento, eius. retinaculis, insiver rederem ijs hac in re opportunis fatis dictum arbutror, qκippe non multis opus est, sed efficacibus.

Nunc consequens est, ut de altero supra memora tae partitionis articulo,id est, de mundanarum δε- liciarum glutino,necnon de xa's terrenorum oblectamentorum in camentis non nihil summatim e perstringas. THAVT. Hoc bitumine nihil est,mihi crede, neq- rapacisis,nes, tenacius. Ita

summo studio praecauendum est, ne fallacisspecie

decepti in hunc hamum dextrahamur: qui quis nimbe in eiusmodi capturam dederit, et incauta fatacillitae sie illaqueari passus fuerit, hic uix casumi a ne dicam mortis, sita nec illius quidem commemorationem erilio inqua animo patietre, quin

. boum illius mentionem totas ringi incipiet,er horrore

234쪽

patat. Certe bi qgorum animus siemel est delicipi rescatus, non nisit aegre ab illis diuelluntur,nepe fine acerbifimi cordis laceratione eas deserere possent:qgo fit ut uehementer mortem perhorressecant:et cum migrandi necesius institerit,plerumque in delerationis foueam miserabiliter prola libratur. Hanc qgidem uitam idcirco Deus tib ribus sigioribusq; implicitam esse uolgit, ut L se ibus attriti mortales disjupernorum desiderium anhelarenti. εκrnio ἔκidem fecκndirum rerum iugis affluentia,necnon et uoluptatum illecebrae bo minem a Deo solent avertere, o propriae salutis obliuionem parere. Sed re eaedem ipsae propinqra morte summopere illius mentem, qui eas relicturus .s,discruciant,excarnificant,torquent,ingemis

molestia afficiunt. Ergo qui 'gis plicita mente mortem praestolari π cum Deus it Ferit, it ibo

omnia relinquere desiderat, hoc non cum deliciis et uoluptatibκs foedus ineat, sed illis firmo constratus animo acerrima bellum indicat:qκod eo promptius facere pisse debebit, quo constat delici p

235쪽

DIA L o G V s aos Exoluptatibus senectam mortem. cccelerari:pereus namque ipsit nosmet interimimus, oe dies plummos nobis praeripimus: sic ille et praefenti uitae ob Ant oebutiirae: fedoesii hic longa forte uitabu rit, in e uoluptates efficient, ut aetatis tempus sim breuis umbulbe uideatur: silc ab illa perditi homines fascinantur nec be est enim, quem L misim Seneca ait: ut ijs brevis vita uideatur, qui illam in initis uoluptatibus metiuntur.O quam si mo as eiusmodi hominibus uox illa: Dii honeiomui tuae quia morieris tu,ρο non vives.Vel illa: delectulo super quem ascendisti non descendes, b d morte morieris. Quod sane decretam qκs iri propinquius est quam putatur. Qisi qgaeso, laga deliciari, epulari, saginari, ubi tam molco postea interuallo sequitur extinctio profecto si pientis non est toti emere paenitendi causam. Is

spe satius est durum illud Abrahami ressponsium

frepenter mente reuoluere:adram, qgi per totam sistam aegregie fuerat epulatus, dcflubinde duris pia inferos flammis cruciabatur. Recordare, im zit,quanta bona recepisti in uita tur,oeLatarns liter mala nc ratem hic consolitur: tu geros cinciaris.

236쪽

aio DE EXHILARAT. ANIMI Eruciaris a se certe uerba uoluptuosiis hominibus

1lpinossiora fiunt Tum et illi ucide molesti, quae bobent, quintum fuit in quantum glorifcdi ut te tantum date ei tormentum oe luctum. Effuso aliquando, ut est in fabulis, melle, cum musicae Andiluas aduolorent, illitis s-binde pedibκs, alus

crasso liquore glutinatis detinebantur : π cum G uolare non polibent, morientes dicebant miserae nos, quae ob moticae κoluptatis fruitionem latam perdimus. Pulchre sapiens, Malicia, inquit, horae obliuionem facit luxuriae magnae. Ergo qui s pii magis aeternas delicita appetat, quam praebentibus oblectetur. Certe ij qui fecus agunt, Christiani dicendi non sunt. Quid beatam vitaci in regione mortis quaerimim, oe delicias tantopere amamus sapientius Vbetes,qui nisit uelatis oculis obtur ths auribus ui nctus S)renarum loce praetem i-gare noluit. Assuescamusferre dura, nos. at ris in rebus exerceamus, oe a blandimentis gubbris granium licebit, animum corpus, abduc mus.Quamlibet viam patiuntur, sit Seneca ait:igmenta, quorum lingulas in asteris locis a teneris amis assuetudo durauit : fortior miles ex constris

237쪽

ingenium,illum s- magnis conatibus aptum reddit. vegetio uero teste, ille minus mortem timet, qui tangs deliciarum norit in uita. Igitur tametis rerκ omnium copia nobis si tro se serat, minime in men habens laxare debebimus uoluptati, ne momifera dulcedine insciti pereamus. Certe hac in re perquam salubre consilliu est ut omnia quae plocent oe delectant quasi perforato animo excj cnta id est, ut transmittantur, ρο Ouere finii . tur: Inuenisti mel, ait Sapiens, comede quod sustucit tibi, ne forte satiatus evomas illud. Et ad haec: Prii concupistentis tuus non eas :πὸ uoluntate, tua auertere. Si praestes animae tuae concupiscet tias eius, faciet te in gaudium inimicis tuis. Item. Omne opus corruptibile in fine deficiet: σqui itilia operatur ibit cum illo. Certe qui in uoluptatempronior est, hic non re, sed nomine tantum homes hanimum enim erectorem uirilis conditio defiaderat. Itas oe uictus o cultus corporis, teste Cia cerone,ad valetudinem oe ad uires referri debent,

non ad voluptatem. Sκmma cutem hac in re cratia

238쪽

ma DE EXHILARAT. ANIMI siuetudine corrumpi: qκod sit quis forte non quan tum oportet oculatus in scrobem lapsius fit, quanquam inveteratorum malorum difficilis curatio, profuerit tamen oculos mangsis in caelum tollere, desupplicibus uotis diuinam implorare medelam, oecum Propheta dicere.Salvu me fac Deus: quo niam intrauerunt aquae ψqge ad animam meam. Infixus sum in limo profundi : π non est substa tia . Non mediocriter etiam conducet sapientis Hebraei uerba sepisis mente agitare. Dixi in comde meo, uadam re affluam deliciis, et fruar bonis. Et vidi quod hoc quoque esset uanitas. Risi r putaui errorem: ergaudio dixi. Qκid frustra deciperis vanitas uanitatum et omnia uanitas. Curiam Deus adducet in sedicium. Optimum quoqge consilium fuerit,ut gilis fenfim ac pedetentim bubducere fide studeat a rerum oblectantium consuetudine: Et qκod repente praescindere non potest, paulatim studeat dissuere.Qua in re plurimu comiscet, si quis, quemadmodum iam sepe dictum est requentem apud se noufimorum suorum me-- moriam die noctes uersarit. Illa quoq, per qisam

veniet,

239쪽

DIALO G Vs. 213 ueniet, dum ait : Occupatio magna creata est om nibus hominibus: oe iugum graue superfluos divi a die exitus de uentre matris eorum usqge in diem sepulturae in matrem omnium. Cogitationes

eorum o mores cordis adinventiones expecto

tionis, dies finitionis,a praefidente sverberim

gloriosam,usque at humiliatum in terram et cin rem ab eo qui utitur b3acintho, oe portat coro nam usque ad eum qui operiis r lino crudo. Furor telas, tingitus, fluctuatio, oe timor mortis: iracundia perbeuerans, oe contentio, π in tempore . refectionis in cubili somnus nodiis immutat sciemtiam eius. Modicum autem tanqua nihil in requie: G 4b eo in somnis quasi in die restectiss. Conturbatus est in usu cordis sui, tanquam qui evaserit in die belli. Haec certe mediicta procliuiores inuoluptatem ac Manitatem mentes non mediocriter stanablint ac remorabuntur. Probum est igitur Prophetae illius conflium, qui ait: Date Domino Deo uestro gloriam,antequam,consulebrescat:etontequam offendant pedes Mori ad montes caliginosos.Expectabitis lucem, O ponet eam in lim rem mortis o se perpetisam caliginem. Defecito 3 caro

240쪽

214 DE ET HIL T. ANI MI. caro mea oe cor mem, inquit regius Psaltes,D us cordis mei, et pars mea Deus in aeternum. Quia

ecce qui elongant se a te peribunt: perdidisti omnes qui fornicantur abs te. ibi alitem adhaerere Deo bonum est, oe ponere in Domino Deo symmeam. Porro quod ad bumma pertinet, hiuiscis, tin quistiam tam Grogans esse posit, ut qWod qgi dum ait: ρ eqvij uel laboris mercedem in coelos erare audeat, cuilis, tam viveret, tota curabuit rideliciamur in terra. A LMA R. Hic de Mollipta

ris ac deliciarum glutino articxlus baud qucquam, meo iudicio, ampliorem siermone desiderat. Nunc quod in partitionis ordine tertium fuit, nobis cy-gretentam est . Τ Η A V T. Nemo est mea bententis, qui nesciat diuitias, honores caeteres eraterna bona uehementer hominum mentes a ccet

pium bonorum desiderio auertere, oe periculosis nexibus ill/queatos pqbessores fluos retinere: qmst, ri csim migrandum est,tristis admotam et mo . lsa illis tragoedia uideatur: proinde homini ad ciuitatem Dei pergenti in primis nec linium est, externa quael desipicere, pedibuss subjicere, Graicare, M liberis habenis ad illud immen uni b