장음표시 사용
301쪽
276 DE EXHIL. ANIMI tuli fiunt 'es transgredi fluadrant, et sc in prae cipitium trudant maioris certe cognitio oe gloriae sye allectum primum hominem ab his quibus tranquille fruebatur bonis ferpens ille doiecit. Mihi quidem haud infusa uidetur illius sententia qui ait:Ecce DEVs excelsius in somtitudine sua,et nullus ei similis in legisl toribus. Quis poterit scrutari vias elim agi quis audet ei
dicere: operatus es iniqgitatem. Memento quod ignores opus eius, de quo cecinerui viri. Omnes homines uident esim: unusquisque intuetκr procul. Ecce Deus magnus iuncens besentiam nostram. Nummerus annorum eius inaestimabilis.
Q vi aufert stillas pluuiae,oe sandit imbres ad instar gurgitu, qui de nubibus fluunt, qκα pro
texui cuncta desii per. Si uoluerit extendere nurbes quasi tentortu suu : oe fulgurare lumine sisio desuper, cardines qlios maris operiet. Per haec enim indicat populos,et dat esca multis mortaliabus. In manibus a codit luce: σξraecepit ei ut rursus adueniat. Annuciat de ea amico fluo quod pQ fio eius sit , o ad eam post ascendere. 6κper hac expauit cor meum, oe emotum est de
302쪽
DIALOG Vs delico . Tonabit D E V s in κοcem -- rabiliter, qui facit magna oe inscrutabilis. Nos certe inuoluimur tenebris digne eum inuenire non po*umus. rugnus DE V s fortitudine oe iudicio, π iustitia,'enarrari non potest. Ideo timebunt eum uiri, π non audebunt con templari omnes qui sibi uidentur et sapientes. Non ergo evanescamus in cogitationibus, nes imo ad ea quae altius contecta ac recondit siunt inus ada currenti habenas laxemus:nes sathanae limpidam aquam turbare, γ fidem nostram debilitare cupienti cons nitamus, ρὸ ηο xijs ac pestiferis illius siuggestionibus in cord nostra ascendere uolentibus fores statim occlvi damus, subtabs hostis technis protinus repellamus. Et subodoratis insitque mox ueluti furore
perciuo excandescentes ad arma conclame-mμs. Jugite o pueri, latet anguis in herba. Ego certe quoties serpentem ipsum sensim rppropinquantem humi reptante caussa dolos necten rem agnosco,protinus toruo illu asyectu intuens dico. Vade retro Matina: Hoc quod tuetur tutu est. Deinde ad Christu congessis prophe-
303쪽
a 3 DE EXHIL. ANIMI tica haec verba magna cum fiducia usiurpo. In
nomine tuo sternemus insurgentes in nobis. Clioniam tu es qui extraxisti me de uentre:stes mea ab uberibus matris meae,in te proiectus hum
ab utero. De ventre matris meae Deus mem es
tume discesberis a me, ne tradas bestiis animas
confitentes ubi, et animas pauterum tuorum ne obliviscaris in sinem. Tu Domine feruabis nos, er custodies nos a gencratione hac inaeternum. Tum etiam mecum ipse mente reuoluere soleo quini magnum, quam illustre, et quam praeclarum illud fuerit lectaculum, quu i mortuis re-μrgens Christus erecto uictoriae si no inferos stoliauit, atque hosce nostros bHes sua uirtute in fugam uertit. Itas praestantis imum illum Doctorem ac saluatorem nostru manu demonstrus magna uoce inquio. Huic huic ego milito: huic feruio, huic desumpta cruce me adiungo. Ecce Deus saluator meus, fiducialiter agam, oe no timebo.Deus noster,Deus silvos faciendi, Domini domini exitus mortis.Quid plura certe sub tali ac tanto duce militantibus eiusmodi hostes minendi non sunt. Qua in re ualde memorabile
304쪽
est quod de Ambrosio clari fimo Mediolinen sis Zcclesiae praesule fideli proditum est testimo
mo: bic enim dum animam esset exhalaturus dixis,efertur. Mori non to meo, quia bonum Dominum babemus. Quae certe uerba plus qum
aureis literis Christiano cuis pediori perpetuo sint insculpenda. A L Μ AR.Ita tuo isto classico animotus sium, uisit uel tota ipsa inferorum acies aduersum me infectis signis prodeat in ca pum solo beruatoris nostri signo armatus in meis dias turmas impetum facere non addubium. Sκ- perest ut postremum illum mentis humanae fcru pulum elegemus, qui ob ancipitem futuri iudicii casium mortales omnes ualde folicitos moestosq-σ anxios reddit.Siquidem mors ipsi ex hac cui iam albumimus regione γ patria nos educit:itu
Mero ad quam proficiscimur, qκilis sit prosus
ignoramus. Atqui naturale est ignota horrere. Quis autem incertum futuri iudicii eventum noexpauescat THAVT. Si nos basum in ovibus versuti fumus rerum conditionem prο-be noverimus, mirum certe est quod non me
305쪽
liorassitiamus. Quid enim hac vita oeperegria natione calamitositus es quid hoc exilio miserabi lius es quid hoc feculo taedio sius' dem. quid κυsio hoc pelago periculosius S utina hac in re tam adeo caeci non es emus, o rem uti est perstic remus : profecto mundana terrenas omnia ual de parvipenieremus, oe ab illis disiiungi, uel illa deberere non admodum extimesceremus. Atqui quod ad eorum, in quae migraturi fumus, loco rum cognitionem attinetsi Chrilitani siumus, si promisiis credimus, sit non pendulam fidem habemus, coelum i sim tot luminibus, tot seellis, tot f3deribus choruscans lectemus: an non multo praestantius est illic manere, quam terram incolere: π in pirpetua gloria degere, quam iam ter basice miserias quotidie ingemiscere, fac re, fatigari, angi, contabescere i Illa quidem, ad qgae tendimus, quanta . qualia sint ex cte s cire non postumus : quandoquidem haec ipsa humanam excedunt cognitionem. Nes trim oculus uidit, nec auris audivit,nec in cor hominis ascendit, quae praeparauit Deus diligent, bus se.Caeteru, Apostolo indicate,scimus quod
306쪽
smum non manu factam, sed aeternam in coetalis.Diliina qgos reuelatioe nosiimus, quod Exultabunt sancti in gloria, laetabuntur in cubilibus suis. Et iam no erit amplius nes luctus, nes clamor,sed nec ullus dolor: quoniam priora transsierunt.Prophetico quoque Fermoni credimus, te
fiunti quod ii sti tu quam hiera fulgenti βima in
coeli rutilabunt: Et hoc insuper certifimc fiecomperti m habemus, quod fideles homines per Christum, ut ipsie Petrus scribit diuinae confortes naturae essicientur. Eodenis teste ac sti- ritu sancto pronuncimte, scimus quod crede res exultabimus laeticis inenarrabili oe glorificata,reportates praemium fidei nos irae salutem animarum no irarum: de qua salute exquisiterut re
scrutati sint prophetae, e defutura in nobis gloria prophetauerui, scrutantes in quod uel quale tempus significaret in eis stiritus Christi prae nuncias eas quae in C hristo sunt pagiones oe posteriores glorias . prophetae quidem ipsi ea nobis protulerunt ac ministrarunt di Apostoli uero Dei euangesilauerunt stiritu sancto misso de
307쪽
Σ32 DE EXHIL. ANIMI ccelo, in quem angeli desiderant prolicere. Quamobrem ingenti ste erectus Propheta π o rex ille clari 'mus David, Credo, inquit, si dere bona Domini in terra uiuenti . Profecto At egregius ac diuinus qκidam uerbi Dei praedia cator ait: Si confiderauerimus quae π quanta nobis promittuntur in coelis, uilescent animo o mia quae habentur in terris : terrena namqsse substantia sivernae felicitati comparata pondus est, non bubstitium : terrena vita aeternae vitae comparatc mors est potius dicenda, quam Mita.
be enim quotidianus defectus corruptionis edesi aliud, quam quaedam prolixitas mortist quae autem lingua dicere, uel quis intellectus capere sufficit illi supernae ciuitatis quanta sunt ga dia, angelorum choris inter be, cum beatifimis syirtubus gloriae conditoris sistere, praesie
rem Dei uultum cernere, incircumscriptum Immen uidere, nullo mortis metu astici, incorru
ptionis perpetuae munere laetari s sed ad haec audita inardescit animus,laiah illic cupit sistere,
ubi siest erat fine sine gaudere. Quam scite
308쪽
DIALOG vs. 293 Per.liarios casus, per tot discrimina rerum Tendimus in Latium, sedes ubi fata quietas ostendunt. ALMARI cI. Quantum existimo nemo nisii magno fluo malo,grauit ima. animae suae iactura de his ambigere,aut haec in dubium relio carepotest. Fidere enim medico debet quis quis curari, oe si itatem consequi desiderat: sed tamen mirum videri non debet, βι humana mens nonnihil ex diuinis illis ac coelectibus rebus degustare appetat: quum Moses uir ille rectis imus ipse Deo dicere non ergbuerit : Osee de mihi gloriam tuam. Cui pene consentaneum
est qκοὸ postolus Philippus a cΗRis Topostulalbe legitur, inquiens: Domine, ostende
nobis patrem, erfusticit nobis. QMibus ex rebus aperte dignoscitur illos, dum adhuc in hac regione versarentur, delibationem aliquam cc Isis illius Ambrositae oppetisse, o ροσβι qμαη dam fecuritatis π certitudinis arram requisit
asse. τ Η Α , T A N v s. Praepostera es tua haec existimatio: siquidem illi non ideo ea κα praedicta sunt, expetierint, quod hinc ipsi
309쪽
securitatem ρο certitudinem vellent aucupari; nes enim illi haesiitabant, autfluctuanter dixi nis fermonibus credebat, sed immensam rerum claritatem magnitκdinem, ac praestantiam uiua
ciore animo recogitates, tanto accentsi erant cr
iare, ut nihil ueriti,dsideriorum'affectuum μοrum cocepilis proferre ais exprimere cogerentin. ALMAR. Sint haec ut aflseris,Mu
perest tamen ipsa iudicii incertitudo: nes enim si curiginta at 1 felici ima est superna illa, qua Dei gloria illustrat, patria. Ob id nobis parta est
ad illa perueniendi securitas. T Η A v T. Q diu tibi temtamenta fingis ac proponis es degene res trepidant animi,peioras versant. Audi quid Christus Simoni Petro dixerit. Modicae fidei quire dubitastι' Quonam,quaeso te,pacto aspe-qgemur, quod uult Paulus, scilicet ut si pergaudentes fimus, si huius certitudinis praetextu in continus animi anxietate versemur, uel qκ si sius ecla mentesemper trepidemlis. ALM AR.
Nolim sicra proditu est oraculo b quod sapiens in itisius metuit THAVΤ. Prostyo, sed hoc ita accipiendum, ut existimemus sapientem quidem
310쪽
DIA LOG s assquidem omnibus in rebus, ne Dei ostensiam contrabat, meruere: non alitem quod ipse opinia tumeat, oe nulla in re sibi ipsii constet. Certe praeter diuinam, uti iam saepe diximus, ossensam, nihil est quod Christiariis militiae ascriptus magnopere vereri debeat. ALMA R. Ego iamiani
hoc fatis perfluasum habeo: verum ex ipsa diuinarum ostensarum obligatione metuendi nascitur occasiosiquidem ubi conscientia remordet iudiciale cessura,necesse est formidare. T H AVT. Vera praedicas, sed tamen sapientis propriu ese arbitror praecauere ne o geniat, potius quam tre
pitare post αἶmbam: γ hanc qui quis sectatus
fuerit vivendi regulam, magna bova dubie cum fiducia uiuet ac morietur.Eivide tametsi in ipso uitae cur fiu Christiani cliivss hominis inges debeat essesducia: hanc tamen longe maiorem esse ac robustius alburgere decet, ubi expleta peregrinatione e propinquo portus consticitur. A LMAR. Sed unde, quaesio, tanta nobis parabitur fiducia τ Η A v T. Ab ipsa profecto Dei bon nitrie, clemetia oe misericordia. ALMAR. Bon' est sermo sed interim quae certitudo quod miseria