장음표시 사용
321쪽
tarditatem ac cunctationem exquirendae sati tisinocantiss ct accersientis Dei neglectu matagni periculi rem es . Veruntamen nunquam δε-
syondendus cist animus,nes de diuina in nos benignitate ullo unquam tempore delerantam. Prima namqae salus, ut Augustinus inquit, est tempestive declinare peccata: Secunda non de siperare deuenia. A LIH A R.Sed qua quaeso, ducia morte propinqua oculos in coelum attoli re, gel importunis Deum precibus fatigare -- deat is,qui tot annos illius maiestatem ac iustitia conuincitur neglexisbe, ac pro nihilo duxistes 'Aut quo pacto iudicii seueritate euadere se psse confidet ille, quem innumera delicta reda Plini re acclibant, nulla uero aut paucistima ad modum benefacta commendant ΤΗ AVT. Huic ego non tam de reddenda ratione quam de seuerioris censurae declinando iudicio cogitandum fore existimo. A L Μ A R.putas ne qui
quam hic in re praefidij pqbe excogitari Τ Η A V T. Nescio quid salutaris consilij mibi resonare videntur illa Pauli ad Corinthios scribentis
322쪽
D I A L O G V s. Feritis uerba. Quod si, inquit, nosmetipsos dijudicaremus, non litis igdicaremur.Quibus con gruit quod in ecclesiasticarum sententiarum' sculis legitur. Ante iudicium interroga teipsum, erin collectu Dei inuenies propiciatione. Ioequoque praedilectus Christi Apostolus silc scribit. Si confiteamur inquit, peccata nostra, si lis est, re iustus dominus, ut remitici nobis peccata nostra,ρο emundet nos ab omni iniquitate. Ad quod etiam Iob ille Deo accepti*mus Memntamen,ait,Vias meas in cofectu eius arguam: o ioeerit saluator meus. Profecto apud hunc iudicem qui se accusat excubatus cens avr. A di quid siuper hac re Aurelius dicat:Non vis, inquit, ut Deus damnet quod in te est, hoc tu damna : uis ut ille ignos cat, agnos ce tu, oe dicito. Quoniam iniquitatem meem ego cognosco. Et
alter quida pius pater qui ante Deum se proster mi, erigitur:qui be erigit, prosternitur: proinde constituas teipsum ante faciem Dei iudicantis: sit accusatrix cogitatio, tectis conscientia, carnifex timor, uerbetur ante oculis formidolosum
323쪽
DE Eta Ηl cet se homo,ne iudicetur a D omino.Nec prartereunda quoque hoc loco C3priani sentensa; Dei nquit, clementia nec in ultimis poenitentes excludit,nec ulla hora fera est, quoties comptinctio districta occurrit. Nec eos qui vitae suaeqκoculis articulo temporis ueri sunt iudices iterum iudicari quia cum iudicis'tortoris uices non parcens peccator a*umit semetipsium persequens, dgni confisionem cofusione bonorat, holocausti huius incensio in constectu Dei κυniam impetrat. Neque enim bis in idipsum ius cat Deus,sed omnipotens ipse iudicat, oe damnat .Poenitentes uerὀ, quia a fiet is fuscipit, tulicatos absoluit. Neque illi iudicio quod humanae poenitentiae seueritas contra se protulit, aliquidioitia coelestis a ponit: iudicati sunt Auntncum in redeuntibus superbe fluctibus inuolutarenturvulcati Sodomitae, cum subuersis eorum, urbibus fulphureis flammis cremanentur : seisi in eisdem subuersionibus ipsii gemerent paenitentes, temporali supplicio nequaquam aeterna ps
na succederet : sed eget eis pro remedio suppli-
324쪽
DIALOG Vs 297 ritos corde aeternu aggravaret iudicium. Haec C3prianus. Recte igitur Seneca. Ille, inquit, quem peccasbe panitet pene est innocens: plane nulla impunita remanent peccata, quia ab homine poenitente, aut Deo iudicante plectuntur:
itas pcenitendo suum quis'. intelligitur punire peccatm. Atqui quemadmodum salutaris eruditionis magistri testantur,amarulenta ipsa cordis contritio stiritale quoddam martrium est. Audiamus ad haec illius qui βώlta pervicacia a pa- tre recesserat, diui percutifime uixerat de be- ipso iudicism. S cio, inquit,quid faciam : reuer
Dir ad patrem meum,υ dicam illi:Pater pecca, Mi in coelum π coram te: iam no s-m dignus vocari filius tuus: fac me sicut linum de mercen rijs tuis. Qua equidem de se censiura ille assequums est,ut magna cum exultatione a pcire fusci peretur. Magnum quoqge'efficax videri po
tu bet illius de sie iudicium, qui dixisbe legitur,inior est iniquitatas mea, quam ut veniam me
rear: si haec dicenti syes ac fiducia non debui set. Quanto sane melius Euangelicus ille pubiconiis qM sua ipsius culpa agnoscens, resemet
325쪽
υs DE EXHIL. ANIMI prudenter igdicans,oculos furfum attollere non audebat, sed tunso psinis pectore aiebat. Deus propicius esto mihi peccatori: quo facto, dium promergit gratiam, atq: in domum suam tuli calvi red t. Igitur ex Sapietis sientelia iustus prior est μη ius accus tor. Nostra quidem memoria clim vir quidam multis rebus in uita praeclare gestis grauiter aegrotare coepisbet,des erata inco lumitate accitus ad eum sacerdos, cui de m re peccata conliteretur. Atqui ut primum facerdos i e locum applicuit, salutato aegroto coepit . illustria illius gesti magna cum laude omemorare Er ad astra tollere, existimans infirmu ipsium
ea laude figarum praedicatione magnim consolationem suscepturu, mortems propterea Oeqκiο- re animo laturκm. At ubi haec ille audiuit, uel, menter indignatus, toruiss parochum ipsium inruens luminibus tanquam noxium aspentatorem
abire,locos excedere iusit. Ac subinde aliuacce iri mandauit: quo censiore non de benefactorum i se, sed quod ad obtinend4m ueniam longe conducibilius existimabat de erratoru re ostensaram recitatione ageretur. Valde profecto me morabilis
326쪽
D i ALO G US ass morabilis bac in re Aurelii Augustini fiententui est, dum ait. Nemo fidelium quamuis multu profecerit, dicat: Susticit mihi:qui enim hoc dixerit, non pertinget ad scopum,sed in via haerebit. Vae sice homum uitae, sit remota Dei misericomesa iudicetur ac disturiatur. ALMAR. Hoc mirificum ac per qua salutare mihi videtur ad declinandam diuini iudicii seueritatem constillim.
Caeterum semper admodu sius yecta est bum nae conditionis infirmitas suapte natura ad boum
pronior. Tum ipsa etiam decretorii temporis imcertitudo periculum auget, metum s cocitat: ne
forte cum opus fgerit iudicii debe, ut decet, staciundi alias quae in hanc rem necessaria siunt, exequedi facultate homo deficictur, ob idq pereat ab aeternae felicitatis colubernio prostribatur. Proinde congerenda undiqucs signir
media: π quicquid usquam praesidii excogit n potest, laxato β3lo in medium proferensim THAVT. Ego lubens quae sentio in praesiem 'tia explicabo,tu per te reliqua, si quae sint, folicita indagatione persequeris. Equidem illud in primis uidetur obseruandum,ut quoad egist poto rit,
327쪽
uedo DE Exiit L. Arriuirit, dum adhuc in medio nauigat pelago portum in quem deferri cupit, e longinquo prosticiat,
nec temere, sed ex destinato temonem dirigat, remigetq- ac velificet. Enimuero qui nulla acti bita cisa omni uento circumfertur,mecessee est
naufragium faciat, atque in mediis fluctibus submergatur. Sed hoc apprime necessarium est, sit quisque ubi siit, re in quo versetur periclito, f. pe recogitet fibis horrendi naufragii casium ante oculos statuat. Quod si forte quis uoluptarunt illecebris adeo irretitsim se sientiat, sit emergere, uel facile se extricare nequeat, hic quoad poterit frequentius animae fluae ulcera deliciat, poctuss suum acriter arietet, psi eiq- :πuere . cundos in coelum tollens oculos ingemiscat, imos ex pectore fustiria trabat, oe ad haec anumam fluam hisce uerbis alloquatur. In quo utaberis uel consolaberis paκpercula, ni si in Deooe patre tuo dulci*mo Heccine illi reddis pro tantis in te beneficiis i Nunquid non ipse est pater tum qui pos edit oe creauit te Erubesce, lauare faciem tuam ad maiestatem eius, quoniam iniqgitates tisae cregergni Assisse in coelim: quo-ς -
328쪽
qκe induraberis, dormies : ne in hac ave imine super bis omnibus percutias foedus, oe in ta bulis cordis conscribas. Redibo ad patrem meis sim : nec cesbabo quoad mihi ignoscat. Porrbnemo propterea sibi de salute desterandum arbitretur, quod ipsie cordis fui duritiam emollireyelit ad ueram paenitentiam flectere non post ecoliciat.Tantum hoc sibi amplectendum con- filium proponit, ut doleat oe ingemiscat, qκodine, uti par est et, dolere cc paenitere non Male t, sibis hac in re doliceat. Bona profecto stes est id aliquando succesbursim. Certe, Mi
AUGUSTIN ovidet , quoties ea per quae in D EVM proficimus, nos oblectant,
D Ei ipsius instiratione hoc feri credendum est: oe dum ob id quod a DEO aues fumus,
dolemus, im pernoc ipsii D E O cppropin-qκamus, cui accedit quod aurei siermonis artifex ChruHiomus scribit. Non parum, in ' quit ille, consequitur, qui sie milierum intelli git oe timet. Profecto non inutilis est hic metus, modo ingemiscas, baud dubie aliquando benefacere incipies. Ciscierum ubi nonsilia diuinitimoris
329쪽
3or DE ANIMI EXHIL. timoris o moris scintilla adhuc uiuunt in pectore, facilius uitalis ille calor reparatur. Conistra autem hi qui f3ncerae uoluntatis, salutaris propossiti non modo radices, sed etiam libras omnes apud se intermori patiutur, hi profecto mortifero algore rigentes no facile reuiuiscunt:pro inde summopere cauendum est, ne diuini caloris feminaria penitus in nobis extinguantur. Ita quanqua consultius sit moram omnem amplit
re, praestat tamen, si id forte non eisquamin, ea siemper intentione qκod proximo quoq- tempore resipiscemus,pergere, ρ totius boni propo- fit destinationem prosus abiicere.Hoc qisoque nolim silentio praeterire. Non tam peccantiblis
post Assium scelus ad se redire nolentibus, infensium esse Deum:ost quidem ille dum offenditur, sed irascitur dum non rogatur osse sis. Certe nihil est quod tam Dei provocet indigna tionem, a si peccator erectus ac rigidus non fractatur, nec misericordiam postulet pro delicto: nihilq- Hieron3mo teste, magis Delim irritat, serecta ceruix post peccatashumanae quippe imbecillit iis est ubi π peccare: redire alite adpa
330쪽
D r A L o G v strem nolle prorsus degeneratis si perdite men m. It 4 ubi post longos errores oe diu procra stinatam conuesionem ad DEI tandem mi- sericordiam quis recurrit: equum proculdubio
est,ut is sibi si ob id potius indignetur, quod fietandiu come ionis fructum distulerit, σa Patre extorris multo tempore manserit, quatri
quod ab initio ipsie peccariti Equidem redire ad Patrem noluisbe,o de postulanda ab illo
temptae iustitiae argumentum est, quam ipsiusti perpetrasse peccatum. Ergo quoniam hic ipse diuinae institiae contemptus timoris D ET posterratio naufragio propior est uehementer scopulum hunc uir quisque Christianus prae cauere debet. Itaque silue tam infelix quisquam fuerit ut Delim ostendat, siue adeo miser, ut diutius in peccatis iaceat, semper tamen utcunsuliquam diuini timoris sicintillam in cordis fui fomite reseruet, oer ipscendi animum habeat:
ais uti praesctum est, ob ii quod ipse durior de lardior siit sibi diluceat. Equidem ipse Dei minor hominem de misericordia in morte facit si