장음표시 사용
331쪽
3o4 DE EXIlIU ANIMI curum: sic enim Hebraeus Philosophus ait: TLmenti Deum bene erit in nouit imo,o in die defunctionis suae, benedicetur. Ad quod Psi
mographus Rex. Quam magna, inquit, multi ludo dulcedinis tuae Domine, quam abscondisti timentibus1e.Item Beneplacitum est DOMIN o super timentes eum, oe in eis qri sy erant super misericordia eius. ALMAR. Iis autho ritatibus Dei misericordia ad eos tantum exten di videtur, qui timet illum, oe in ipsius sterant clementia. Τ Η A V T. Ita res habet. Enimuero qui diuino timore prorsus vacui sunt, Deu haud dubie contemnunt, oe cum illius misericordiam et clementia siupplices, ut oportet, non reqllirat, merito illam no consequuntur. Nec disimili quoque ratione illi periclitatur, qui de ipsius aeterni parentis clementia diffidunt. Sane quina hi so lum tuto tramite gradiatur, qui Deum timent ac diligui, utq- in Dei benignitae fiduciam repo-nlint:attamen rein caeteros quosqι divina maiopa suae bonitatis ρο misericordiae gratiam pr uid ima quada ratione diffundit. Saepe etenim internis admonitionibus scaleflorum re i se Mersor
332쪽
D I A L o GVS 3 os insorum hominum conscientiam stimulat, cis identidem externis casibus mortales ut restipi scant solicitat. Ego inquit o ad ostium, repsi fio. Qua ex re intelligere licet non tantam n bis erga nos inest e dilectionem, quantam ille in nos gerere comprobatur. Profecto maior illi de nostrae salutis negocio, quam nobis ipfiis cura est. Q sane res per be declarat quam ma gnam i ι in illius bonitate et misericordia stem ac fiduciam reponere lebeamus. Equidem non ethnice mihi Socrates se isbe videtur dum ait: homines rem Deo accepti mam facere, fim xima bona ab eo sterarint. Itaque eos valde DEO placere, qui ab eo Menter bona procarentur, mala vero deprecarentur. O quam fultum est de DEi benefι entia' clemen t a disterare: uel. uti miserrimi quidam faciunt, in morte animam destondere. Certe neqhi qua
ob misertim suam dissidat, Prophetico stiria
tu de saluatore nostro Isaias scribit. Calamum qμassatum non conteret, oe linum fumigans
non extinguet. Ego certe dum adoptionis no-
333쪽
3o5 DE EXHIL. ANIMI perium recolo, dum promisiones intueor, dum eius qui haec pollicitus est potentia attendo: δε-nique dum immensam miserendi,ac nos de manu inferorum eruendi, qua ipse habet, voluntatem mecum ipse recogito, tantam in me fiducia comcipio, tamq; animose meipsum erigo atq- confimmo : ut nκlla meritorum penuria, nκ a propriae fragilitatis consideratio, nulla ins*per eius, qga immeriti postulamus, coelestis beatitudinis immensiitas i coceptas ei tenore me deiicere si Ieat in Dei clementia misericordia firmiter radicatum. Totum igitκr praecaveamus ne Dei placabilitate abutamur,ne ue nimia veniae=Deia omnipotentis i itiam contemptui bibentes s ferat m ignoscendi facilitatem in malae gersi tionis occastionem protrahamus: ille quidem si risime Pater misericordiorum nκncupatur, fel et ipse identidem Deus ultionκm non abs re si citatur. A L M A R. Ad quid tanta nomencla 'turae uarietas ΤΗ AVT. Certe, quemadmodum stuperius ostendimus,eorum causa qui ipsita maiestatem gerentur, quis in eum syeram,oe
334쪽
DIALOG Vs 3o rum rectifime appellatur. At uero illorum quii ius iustitiam et maiestatem parvipendκnt coinditione perflecta ultionum DE v s iure dicisDr. Tamesi i ulciscenda quoque hominu pro terula uindicandisque criminibus illius misericordiis emper eluce cat. Audi quod per Ieromiam ipsee loquatur. Ego, inquit, scio cogitatio nes quas cogito super Aos, cogitationes pacis, oe non aflictionis: ut dem uobis finem π p
tientiam:υ inuocabitis me,oe vigetis :oeor bilis me, er ego exaudiam Mos: qκaeretis me,πinuenietis. Item in sacris carminibus: Cin ir tus fueris Domine misericordiis recordaberis.
Et subinde dilexerunt eism in ore suo, o lingua
sua mentiti sunt ei. Cor alitem eorum non erat
rectum cum eo: nec fideles habiti sunt intest
mento eius. Ipse autem est misericors, oe propitius fet peccatis eorum-non disteriat eos. Et abundauit ut averteret iram suam: π non ac credit omnem iram suam. Et recordatus est quia caro sunt,s iritus vadens, oe non rediens. stem
in sapientiae sermonibus. Quam magna est mi fericordia Dei re propitiatio illius conuertent,
335쪽
minibri, quoniam non est immortalis Filius bo minis, oe in uanitate mautiae placuerunt,et Potiens est D E V sin illis, oe effundit superem msericordiam suam.Vidit praesumptionem cor dis eorum quoniam mala est, oe cognoκit buta. in Mersionem illorum quia nequam est: ideo adimpleuit propitiationem suam in illis, oe ostendit illis viam aequitatis. Miseratio hominis, circa proximκm buum: msericordia autem D EI
per omnem carnem: quis autem adiiciet enam. rare miliericordiam eius S Certe sit alter Propheta inquit: Suauis Dominus uniuersiis:sed multo magis erga domesticos suos dulcis. Vnder esistime subjicitur, Misericordias D OMINI in aeternum cantabo. Quanta,quaeso, Patris Lbus est benignitas, qui, tametsi proterva mente silius a se diuerterit, substantiams omnem figam
perdite uiuendo confiumpserit, revertentem tamen utanter excipit, illis etiam ultro obuiam pergit, ac genientem placide amplexatur infimper oe in reditus illisis gratiam ct congratina rem festum diem celebrat Audiamus Ier ic mi :
336쪽
mirm: uulgo, inquit, dicitur, Si dimiserit uir Drarem suam oe recedens ab eo duxerit virum alterum, nunquid reuertetur ad eam glira numquid non polluta erit ρο contaminata mulier il las Tu autem fornicata es cum amatoribus mssltis: tamen reuertere ad me dicit D O M l N V s,
ego suscipiam te. Ad quod Ioel Conuertiamini ad Do ΜINVM D EVM vestrκm, quia benignus misericors est, patiens et mutitue miseericordiae,mpraestabilis super malitia. Ipsum quoque erga nos mitem est e Euangelicaeliterae promιnciant ac testantur. Isseque si-ias illum neque tristem, nes turbulentum esse
praedicat. In quam fententiam pedibus deficendit Apostolus dum ait: Non habemus pontificeqvi non posit compati infirmitatibus nostris. Atqui certu est illum mirifice laetari quoties die-mon qui semper vitae nostrae insidiatur sua steforatur:maior antem est frustratio in illo que insidiator arctius tenebat obligatum. Ideo quebic amplior sub est gaudendi materia. Quale uero uel quantum illud est placabilitatis argumentum, quod ipse errantem in deferto ovicula μ 4 repirere
337쪽
3io DE EXHIL. ANIMI requirere minime dedignatur, quinetiam relicto metero grege, ad illam ne pereat requirendam proficiscitur, inuentams placide reducit: tantuml abest ut indignatus illam flagris trudat, uel ob erroris culpam acrius pκ et: ut etia quo minus illa itineris labore coliciatur propriis imis possitam humeris baiulit, laetus que ad ossile re
portet, repererit ac recuperarit
singularem congratulationem fbiferi expetat. Quid ultras Dion)lius Areopagita martyr,i chius Pauli Apostoli auditor, fidedignus admotam testis, in quadam, quam ad Demophilu scribit epistola, refert sua tempestate uiro cultimsancjfimo diuina reuelatione fulsie indicatum
tam ardentem cI RISTI ferratoris erga ο
ues fluas esse dilectionem, dis illum tanto str-re nostram exoptare salutem, ut non modo pro Mesamm, verum etiam pro unius tantlim a
rimae, si Opri foret, silute iterum atque iterum pati, crucifigi, ac mori haudquaquam recus1-ret. O saxea corda: qui nam haec audiens praeingenti gaudio totus in lachr3mas non refoti
tur i quis non flumniam inde fiduciam concipiat,
338쪽
DIALOG- su immes estet cristes protinus erigat haud dubie diuinae misericordiae centrum, sit quida est,sbiq. est : cmat Deus hominem, ut opifex figum ipse ut a be prorpus auersos redimeret, misericordia suadente, in terram descendere Molliit:qκε tam nuc ab illo sterare posbunt homines clementiae er propitiationis abundantiam, sibi tanta nobis cu eo ipso nectitudo er cons anguinitas i tercesil Profecto si ille nos nil tale quaerentes ad Aeniam uocauit:quanto magis supplicantibus illam non negabit Ipse quidem coelestis pater, sit Apostolus scribit, non posuit nos in iram, sed in acquisitionem balutis, per dominum nostram Iosum Christum qui mortuus est pro nobis. Pomro, ut bacrae clamant literae.Nunquid obliuist tur misereri Deus, aut continebit in ira miseria cordiassiuas i quis uero credat fieri posseti ut is cui proprium est misereri re parcer non misereatur er ignoscat Μanasbes rex mκltis ac gri
339쪽
3ix DE EX HIC ANIMI pe qui etiam in uiros sanctos siuam crudelitatem extenderat, foedaq- π detestanda in sacratisi mo templo lsimulacra statuerat, ciuitatem parricilis crudelibusqι homicidiis impleuerat, alias
tam execrata facinora perpetrarat, ut nullisiam
ἀ Deo ueniam consequi posse uideretur: ueram implorata subinde aeterni parentis clementia, in graticm rediit, oe admissoru flagitiorum remis fionem nulla mora obtinuit. Non est certe, ut Chrssostomus pronunciat, tam tetru dirum Mescelus, quod no poenitentia diluatur: nec ψquam a peccatore tam remota es e potest Dei gratia, quin statim,ut ioe ad meliora conuerti Mollierit, oe misericordia postularit, protinus exaudiata. Atqui haec neqvia obcitante animo constat este facienda quadoquidem tepiditas media uiasiu idit, nec coelum se pertingere potest. Profecto Chananaea illa mulier durum ab initio restonsum accepit. Minime bonu est, inquit Christri, tollere panem filiorum, o dare canibus At quia insigniter constans perfluit, idcirco quod petierirat impetrauit. Ergo, ut est qui eundem ipsi Chus omni, nemo dicat ego latio non or
340쪽
quis radiri non mereor: nam talis erat illa mu-her : ueram nihil ob id deterrita, inuictae mentis instantia oe feruore ut exaudiretur euicit. Sed nec ea quoq- de causa quisquam remedium qui rere gereatur, quod dicat he no ausium irato Deo preces porrigere: non enim ille nostram indignitatem, sed voluntatem expendit ac considerat.
Iris oesii inimicus Dei fueris, o si ea quae non mereris postules, o si paternam substatum omnem luxuriosie uiuendo consumpseris,o multas nos a facie eius abfueris, o sit degenerem flemper animum gesberis,atis omnium prorsius extremus de reditu cogitaris, incipe tantummodo sμpplex orationem fundere, incipe reverti er redi re, profecto lata hilaris fronte excipieris :ω confestim omnem iram poenams resti Mes. Etenim quamuis iratus sit Deus, attamen filiorum ille amanti fimus est, res tantummodo ad mo. bora conversium, nec non sibi flupplicantem recd se redeuntem uidere desiderat: ne, quod itali uehementer Asylicet, ipse de te sumere cogatur ultionem. uidem si nos qui pro naturali