장음표시 사용
311쪽
iudiciu proferatur. TH A v T. Audi Cepham illum Apostolici collegii uerticem.Satagite, inquit,vocationem oe electionem uestram certam facere per bona opera. ALM AR. Quam parum est hac in re praesidii. THAU Τ. Num tibi Petrus uidetur leuis author, ut illi fides actiberi non debeat s ALMAR. Quantae fiet authoritatis sit Simon ipse, probes ciο : neque de dictorum veritate cotrouersiam moveo: pd idcirco in bonis operibus non multum pro dij se censeo, qκod haec uia laboriosior ibe uidetur: ac paucistimi fiunt qui hoc tramite con scendant in coelum: namque omnes .inquit Propbeta, declinauerunt, simul inutilisfacti sunt: non est qui faciat bonum: non est usque ad u
num . Praeterea omnis homo mendax: sit
Iaco uestribit, in multis ostendimus omnes. Et, Uia teste, omnes iusticiae nostrae tanquam pannus menstruatae in coiectu Dei. Ad haec etiam egre lim geritatis tκbicinem Paulum audio saepius admonentem atque ingeminantem, ne tami radentes βιmsis, ut in nostris operibus fise
312쪽
- D i A L OG V S. agrrum reponamus . Quibus ex rebus fit, ut uita haec mihi minime tutior esse Mideatlir. Muto
quod quum sacrae scriptiirae testimonio septies in die cadat iustus: di nos pasem delictis implicemur, omnia pene opera nostra quae bona esse putantur, aut mortua Munt,aut superuenientibus offensis caduca efficiuntur. THAU T. Non leuibus ad lapidem hunc mouendum uteris machinamentis. Quocirca rei huius veritas Litore indagine nobis eruenda est. Plane tame ἐfiucia nusquam ita in operibus sit reponenda, quod haec syei nostrae anchora be censitatur: non tamen eousique illa sternenia fiunt,ut ijs vacui esse debeamus: quid enim infructuosi palmites in uite faciunis Certe Domini bententia est, ut prociniantur, foras s mittantum fit Ioannes praecursor ait: Omns arbor quae no facit fructa excidetur, oe in ignem coniicietur. Tum etiam Christi ipsius uox est. Si uis ad uita ingredi, sierua madata. Item, operamini dum lucem habetis. Certe non pedibus, sed moribus boniss actibus in c oelum proficis cedum est: ρο haec ipsa quidaver fici sociata e be oportet: qμia omne qμ03
313쪽
non ex fide est, peccatum est. Porro ad operum inorum condimens oe illud pertinet, ut mentibus nostris perpetuo inlixtim fit, nos non pose
aliquid cogitare ex nobis tuquam ex nobis.Hoc enim Apostolo praedicante notifimum est.Proinde omnium bonorum operum gloria no nobis,
sed Deo sit tribuenda est, a quo,ut ipse Paulus
ait,oe uelle pro bona voluntate perlicere accepimus. Caeterum quoniam quicquid mortales operenta ac faciant, hoc nunquam pro coelestis ibbus Regis dignitate satis excultum, perfectu ac consiummatum esse potest: iccirco diuinae benignitatis et Iratiae supplemento opsis est, ut illa accepto ferantur, alioqui per se minime congrua, quae tantae celsiitudini offerantur. Rebus igitur omnibus probe intelle iis, quid est quod ipsit n bis praeter culpam oe peccassi adbcribere uel arrogare debeanilis Certe mala nostra mala sunt: bona μero non bona, si remota Dei gratia oe clementia iuscentur. Recte igitur ille qui aiebat,si
impius fuero siue mihi est: oesii iustus, non leu bo caput. Sane si quid probe agimus, ex Deo hibemis sectum boni operis,et initium bonae inluntatu
314쪽
DI ALOG Vs rsβluntatis:ideos bona opera quae facimiis, D E Ouerius quam nobis ascribere debemus, sit meritoria illa esse desideramus. Et profecto Deus isse sua in nobis dona praemiat ais coronat. Sic igitur futuri iudicii certitudinem bonis operibus haud dubie constat fore aucupaniam:ea quidem semper obseruata regula,ut meritis nostris nihil debitu es e fateamur, sed in Deu omnia refer mus. Quocirca Paulus monet, ut nusqua simus fiantes in nebis, sed in Deo, qui Omnia bolet boni consilibre, ct conatus nostros, tames per feribit mereamur, abundantius praemiare iustitiams nostra, quae certe quassi pannus menstruatae uilis est) acceptam habere. Nec vero glie quam ob id cessatorem Ube oportet, quod quam plurima bene suscepta opera nostroru Theologorum sententia mortua, quaedam etia mortificata esse dicantur. Nulla sit quidem tam mortlia, aut, ut illorsi Merbis utar,mortificata sunt, sit non aliquem semper fructum abberant: nes adeo tu Mi qhilhii in sudor est, qui non liberrima δε- mlim retributione pensetur. Praeterea Christia
ηο cuique bmini familiare est e debet quod ubi
315쪽
sie nonnihil boni operis facere destinat, comtrita prius si quid remordet mente, oe relata iis Oil RisTVΜ actione id aggrediatur: qvit profecto obseruatione aspequetur, ut ad optati
fructus rationem oe mensuram omnia climκl tisiime res hondeant. Proinde tanta nobis proposita benemerendi occasione, nunquam de fides, nunquam ociosi, nunquam tepidi, nκηqsiam per ignauiam mugitantes esse debemus sed ne dei toroso exitu hinc tanquam inania vas a Macri beamiis, ingentem quotidie bonorum operum a cerusim congerere, Propheticie illius sententiae memores, quae ait, Beati morigi qui in Dbmino
moriuntur. Ammodo enim iam dicit stiritus, ut requiescant a laboribus suis : opera enim illo rum sequuntur illos. A LMAR. Satis ablinde, satis,uculenter de aus hicada a bonis operibus iudicii certitudine disertum arbitror: Geterunt nulla adhuc quies uel traquillitas animo meo porta esti quandoquidem ut ingenue meam ipsius et nominiam, passertatem fatear, nautane, parsim admodum hactenus de iis re
bri , deque parando mihi in coelis habitaculo . prouid
316쪽
DIALOG V s ast prouidi, Mi cogitavi: neque ut bonis operibus locupletarer in animum induxi: quamobrem siquid forte nunc mihi blimanitus accideret, omni prorbus iste balutis, atque etiam diuinae misericordiae fiducia uiderer destitutus. T HA . Certe no facile ingeniuntur in aduersitate praesidia, qtiae prius non fuerint in pace qM M. Vnde apud Hebraeum Philosiophum. Ante o bitumtuum operare iustitiam: quoniam non es apud inferos inuenire cibum: omne opsis electu iustificabitur: γ qui operatur illa honorab tur in illo. Profecto bonis operibus locupletes homines coelestis aula desiderat. A L Μ A R.
Quid igitur syei superest, ubi non modo hoc Apso diuitiarum genere inops oe egenus est ho
mo, lierlimetiam innumeris per totam vitam'
gitiis fordidatus cons furcatus reperitur. Et cum Meritatis oraculo proditum fit, quod gix ii stus si babitur, quonam pacto hi qui in malis co-i semerunt figam tuebsintur causam S uel elia r tione ille therare poterunt iudicantis seueritatem se eκ uros, atque misericordia conseqκκ- oh qisi ηκηqκam non perditifime uixerunt i a Praeterei
317쪽
Praeterea quemadmodum Christi uerbis infirm-imur, si ij qui omnia quae praecepta sunt adimplegerunt, nihilominus feferuos inutiles ense ἐι- cere ac fateri debent: quid illis faciundum, qui non solum Dei maniatis obaudientes non fuerunt, fedoe Deum ipsum pudendis actibus u
bementer offendere atque exalerare non era buerunt T H A V T. Horum certe hominum
negocium nisit palpitantibus praecordiis agi non poterit: sed tamen in hac quos cause iniqsiit te est aliquid quod bene syerare, aut certe ani mum prosus non destondere, nessi clam omnem abqcere uadeat. A LMARO Vnde igitur in tam desterato, lanis, uti uidetur, profligato negocio ulla prodibit bene siperandi occa fo r H A v T. Ex se quidem pro sis nulla: ex
miserantis uero Dei bonitatrio iam pride contracta nobiscum per Christum feruatorem cο- sanguinitate permulta. Tibine iam mente excidit Ambrosianum illud dictum Bonum Dominum habemus. O' mi Almarice,scindatur cor da nostra, non uestimenta. Bonum bonum bota, mi Dominum habemM.Latemur,gaudeamus, plauda
318쪽
DI ALOG Vs 293 plaudamus, exultemus, iubilemus, quandoquidem optimum habemus Dominum .Et tanc
dem de nostra salute supra quam quisqgam crediderit folicitum . Tanta illi in humanam genus, quod sibi in peculiares delicias forma Iecreditur, dilectio oe charitas: tanta illi gregis Iri a vasisentium luporum incursibus seruatudi cura, atque perditas prope animas ab ipsis
pene Cerberi faucibus eruendas cupido. Insiu- per oe tam innatum exercendae clementiae omisericordiae desiiderium Ecquis, q-so, μηqκaeuaderet,nisii nos Dei clementia reparare mallet
quam perdere i Aut si iniquit.tes nos iras ille oblemare uellet, quis fustinere ualeret Oris enim gloriabitur castum se bibere cor, aut mundum se bea peccato: ne infans quidem unius diei siver terra ab illo siit immunis. Ce re si dixerimus quia peccatu non habemus, nos metipsi decipim'. AUM A scio Thau-lbane an ob hanc ipsam causam multum sibi ἡγmines debeant polliceri, aut de impetranda eseratorum venia magnam fiduciam concipere.
THAVT. Habet proculdubio haec res fusi rei 3 modum
319쪽
292 DE EXHIL. ANIMI motum,oe sanae intelligentiae auribus noli bam baro uel imperito iudicio excipienda esst. Enimuero eorum qui iste obtinedde veniae in fordibus oe peccatis vitam egerint non admodum tutam existimo profectionem, clim scriptura pronum
ciet maledi tus qui peccat in ste. Inexhausta quidem semper est Dei clementis, sempers et
ignoscentam parata: Merum freqgentius Asili genit, vi ij qgi obstinata protervia ad cor redire, Deums bonis aliq bsis actibus promereri, uel sibi conciliare neglexerunt, agi quassi de industria ab eo recriberunt, yes futurae in mortis articulo poenitentiae grauius indies peccata adaugere non erubuerunt, sua tandem expectatione frustrentre. A DΜ AR. Quid causae est, ut serotina paenitentia non recipiatur Τ Η A V T.
Non haec mihi sententia est, quod dicam aliqua ob id uanam aut inutilem esse poenitentia, qκod illa feratina fit: hoc enim alereres igitum ac te
merarium uideretxr,oe es et. Atqui hoc Mnaen constantius dixerim,res qui ad poenitentiam uenire tardarint, per se quidem indignos esbe qui aulcntur gel recipiantur. Caeterum sipem esse,
320쪽
DIALOG Vs 293 ut extenso diuinae misericordiae pallio illi,sii modo vera illorum fit poenitentia, exaudiantur be
rignes fuscipiantur: diuinus etenim syiritus est
qui per Propheta loquitκr inquiens. QitacMns hora peccator ingemuerit non recordabor iniquitctum illius. ALM A R.Quid ergo hac in re periculi,aut quanamst ratione, ut procrastinates,siga, liti dixisti,plerumque expeditationestu-sibentur Τ Η AVT . Hoc non ob reiectam illo ram poenitentiam cotingere censendum est :bed
ob id potius, quod differendo oe hunc inmo
dum procrastinando saepe repentino mortis c fu, ipsi intercipiuntur,uel iustitia exigente merita coecitate, atque propriae salutis obliuione plectuntur. Itas subtracto ab eis diuinae gratiae lumine, quo ipsi se indignos reddiderunt salutis ostium invenire non post uni: quinetiam sepefit, Mi dum medelam quaerere videntur: non tam doleant quod peccarint, quam quod morte illos intercipiente ulterius ippi peccare , magis que ac magis insordescere non psint. Ex qκ0 pla' ne intelligitur qqod ipsi peccata non desierκnt,