장음표시 사용
81쪽
A M aliena sit eorum verborum sententia f Vicit Ale- 2xander: vicit Zianus, qui Alexandri partes tuebatur, J nemo est, qui non videat. Quanto probabilius Gottefrid, de ea victoria i mellexisset, quam Lombardi, belli societate foederati, proque Alexandro iuxta Comum pugnantes,de Friderico reportarunt qu que ita hominis proterviam fregit, ut de pace illico cogitare coeperit sed tamen nego vocem fui citi hoc loco ad
ullum armorum conflichium referendam esse. Concedet svi puto J Vimus multos in ciuilibus negotijs, c erisque vitς humanet controuersjs vincere, qui semper ab armorum tractatione abstinuerunt. In ea porro duodeuiginti annorum controueisia,hoc est in diuturno schismate, quo ab Alexandro & Friderico se mis utrinque viribus certatum est, vicit Alexander, qui de suo
gradu dimoueri se nunquam est passiis: ximis est Fridericus,qui 1llius, quem perditum summa ope ibat, pacem Anagniς per
Oratores postulauit, & Venetijs humi tandem abiectus, pedes exosculatus est. Hunc esse germanum Gottefiidi sensum, facile consentiet; quicunque superiores eius versus legerit. Fortior effecta Lombarda potentia surgit: Vtraque pars tumida fortis ad arma volant: Rex prius obtinuit, sed post fugiendo recessiti, Non tamen e Patria cessit, sed verbere fessi, Tam Rex, quam Ligures iam super arma silent. UAnnis ter senis tribulatis schisma recedit, Vicit Alexander tandem, cui Caesar obedit, Paceque consedit, consiliumque dedit.
ALI A praeterea habrimus antiquorum auctorum testimonia fide non indigna,inter quae Petri de Vineis, qui, i docet Suomus σEtyuius,ad annum M.CCXXXIX.'alibi, Friderico secundo fuit ab epistolis, non parui facimus. Bardi tamen errorem , qui eum putauit
ab epistolis fisisse Friderico primo repudiamus. Ex eo duo eruuntur testimonia,
82쪽
inter Alex. III. & Frid. I. 7s
stimonia, alterum est, quod idem Bardus ex ita Friderici primi ab eo conscripta desumpsit. Frid risus ibi audiuit filium a Venetis captum classemque Ge- nuensium profligatam,suadentibu seris, de pace agere caepit. Venerim reque Pontificem ac Ducem conueniens ad illius pedes se abierit, ac cia ceuitates bello ablatasse restiturum insichisma jublaturum stopondit. αItaque excommunicatione exolutus , A Venetiys disicesiit, quacum- reque iureiurando pollicitus fuerat,diuino adductus metu praestitit. AL reterum est quod ex eius epistola assert Frangipanius. Fradericus atium 'Pontificem creauit, atque Episcopos in Ecclesi' quae imperio par bant, constituit ri, sed demum Vmetias, quὸ legitimus Pontifex fugerat comeniens , eius mandatis paruit. J ceme omnia Petrus de Vineis optime nosse potuit. Cum enim ex Si- gonis, O Besuio pro comperto habeamus illum anno M. CCXXXIX.
Friderico fecundo ab epistolis fuisse acile t puto impetrabimus id
muneris nonnisi prouecta aetate exercuisse. Ex quo e citur, eum aut illa quae scripsit miris, auisaltem ab alijsqui miderant, accepisse ;cum ab anno M. CLXXVII. quo inter Alexandrum derisum pax conuenit ad annum M. CC XIX. quo in familia erat Frideriti secundi iam grandis natu, duo c sexaginta soli intercedant anni. merbis igitur epistolae habemus Alexandri fugam Venetias; eiusque aduentum palam atque ex conuentione, meram esse fabulam. Ex prioribus meia mitae Friderici, captiuitas ostenditur Friderici I iij;quae duo ab Obone tradita sint, atque a Petro de Vineis Alexandri aequali, auisaltemsegpari, confirmata.
RESPONSIO.CO N qa i s I v I diligentius lucubrationes Petri de vineis:
neque unquam, vel in Vaticana Bibliotheca, ubi aliqui eius codices asseruantur, vel alibi inuenire potui ab eo Friderici primi Imperatoris vitam conscriptam fuisse i neque ullam eiusdem epistolam vidi, in qua aliquid, vel leuiter, de Alexandri fuga, deque Ziani victoria significetur. Si Vlmus aliquid minis est quod ad historiae notitiam faciat, illud obsecro posteritati ne
83쪽
TOT publici Annales a Fardo in lucem editi, praecipuarum riuitatum, ac Prouinciarum Germaniae fere ommum, Suemae , Burgundiae, Nor imbergae, Vimae, Mabburgi,Coloniae Agrippinae, Vmseuntiν, eorum quae a nobis narrantur fidem faciunt, cum ij quibus proprios, Gin peculiares secundum temporum serie riuitatis abcuius Amnales conseribendi onus incumbit, aecurato meritatis inuestigandis dio teneantur. Ad eorum testimonia , quae apud Bardum reperire est, lectores amandamus.
RESPONSIO.BΑ RD v s eos pro sua causa annales collegit, qui omnia ex Venetis narrationibus iam confutatis exscripsere. Nobis Danduli & Sabellici testimonium aduersus eos satis est , qui aiunt omnes externos scriptores nihil de Alexandri fuga, aut de Tani victoria narrasse.
SE XTVM-D ECIMUM argumentum,non et numerissed multiplex. Plura iidelicet testimonia, quorum singula v namur) ab eruditis magni sent. Inter illa haec numerantur. Singulis annis ad haec rarique tempora a Duce, et niuerso a ante Senatu , amnulum nuptiarum indicem in mare dejci , id quod ostendit Venetis a Pontifice, eius imperium ac dominationem insignis de hostibuι reportatae mictoriae prsemum, iam tum ab anno M.CLXXvII. concessafuisse. In Armamentario publico, Ducis 2 iani loricam, caeteraque arma quς in pugna contra Othonem illi risui fuerunt , elut quidpretiosismum asservari. Inibi etiam ostendi essem, mel es. antiquitate insignem, quo Dux triremes ad pugnam pro Pontifice adeundam Ucenserin, ab illo hiccinctus est, quem sene ipsius Ziani fuisse nemo negauerit , qui maginam a serico rubro mulso aureis lilys Iolidis interstinctam in 'xerit , ea enim Zianorumfamilia nunc extinctae,gentilitium in gne
84쪽
inter Alex. III. & Frid. I. 77
gnefuerunt, mi ex ς clys auae huic nostro Monasterio hereditate obu nerunt, satis liquet; in quibus Fubinde prout opus erat instauratis, ea tamen a Monachis integra seruatasemper fiunt. V m imbellae, hodieque perdurare qua Pontifex Ducem Anconae uti volsi eo namque declaratur ut habet Commentarius e Caenobio Charitatis ) D cem mmetiarum ea tempestate a Pontifice, atque Imperatore primum
fuisse, quod nimirum cause est, cur prςcipuis quibusdam festis diebus
ab eo instar cuiusdam triumphalis pompae, adhibeatur. Veteres istas argenteas tubas, Duci olim a Ton re dono datas extare , quibus perpetuo Venetorum metas m religio celebraretur. Duci adhuc in solemnibus pompis cathedram aureumque puluillum praeferri, eius ad
quam Zianus euectus est, dignitatis argumentum, nimirum, evite
tia, in Pontscio solio sederet Papae sinster , Imperatore dexteram
obtinente. Vpurpari etiamnum otiio vexilla, quae Caesarea fuisse m morat auctor conpmentarioli e Caenobio Charitatis es Scito per Romanos aduentu i ius Domini Papae, exierunt obuiam ei cum octo vexillis Imperialibus. JIdem confirmat Frangipanius, additque merito Venetorum Duci concessa; quod Friderisus ob diuturnam continentem duodeuiginti annorum Pontificis insectationem 'sese indignum reddidisset, eiusque locum Veneta MDblica, Vidua constantique , et que adsichisimatu profligationem, Ecclesiae Romanae tutela squς Imperatori propria erat) occupasset. Nec videtur hoc loco petiereundum, auctorem ἀ Aciorum Alman i quando c aduersari' quoque nobis sunt tubarum ivexillorum, quanquam non seuo loco , mentionem fac re , dum Pontifex a Romanis obuiam progress exceptus est. Exierunt obuiam sibi in longum Clerus Mmanus cum vexillis oe crucibus, i quod nulli Romanorum Pontificum recolitur fatilum Senatores,c Magistratus populi, cum concrepantibus tubis. JHata autem tubo atque haec meritia, credere par est ea fullse quae
a Pontifice Duci donata sunt. RES PO NS I DE muneribus quae Alexander Ponti sex in Venetum Duiacem contulisse dicitur, pluribus inpraesentia disputare consilium non est. Non me fugit maris desponsationem quotannis solemni ritu a Duce Venetijs fieri. Fateor vulgi opinionem imerebuisse ideo fieri, quὀd Alexander tertius Adriatici maris do- minatum ob victoriam de Othone Friderici primi Imperatoris
85쪽
filio reportatam Veneto Senatui concesserit. Sed cum ex illius saeculi scriptoribus atque ex aduersariorum confutatione d monstratum sit, eam victoriam plane commentitiam esse, commentiti ui etiam esse praemium, quod eo nomine ab Alexandro Pontifice Venetis collatum traditur, necesse est. Itaque nego aureum annulum a Pontifice in eam rem donatum, marisque desponsationem ex ulla Ziani de Othone victoria ortum habuisse. De reliquis, quamuis demus vera fuisse , nullum tamen inde ar gumentum deducitur ad probandam Alexandri fugam, Ziani que atque Othonis nauale proelium. De ense quem Bardus ab Alexandro more Romanorum Pontificum consecratum narrat; contra Obonem supra disputaulinus. Quod Vimus devmbella ait eam idcirco a Pontifice Duci concessam, ut declararet, illum post Pontificem inter Christianos Principes, alterum ab Imperatore dignitatis locum obtinere, puto non sine maxima aliorum Principum atque adeo ipsius Alexandri iniuria dici; neque id quod de Cereo subi jcit verum esse potest; ideo nimirum Duci donatum, ut quae fuerit eius in propugnando Pontifice coimstantia ostenderetur nam donatus est statim atque Pontifex agnitus dicitur; quo tempore neque Venetorum fidem & comstantiam adhuc explorauerat, neque ab ijsdem fuerat adhuc d Uensus. Qui vero Duci sellam aureumque puluillum , argenteas tubas, & octo vexilla Romae donauerit, chm is Venetijs non discesserit, neque ipse percipio, neque alijs explicare queo. Fides ergo erit penes Bardum atque Visum, qui narrarunt.
bus coalescit, qui quamquam non omnino meteres, tamen inacum pluribus recentioribus huius historiς meritatem tutatisiunt. metsi enim consiliu mi antiquioribus solum ii, recentiores tamen a Baradrim Frangi panio allati omnino sternendi non Funt, quorum plerisque singulara quadam eruditionepr.edui, cum historici magni nominis, insignes iuristeriti s inter quos eruditis imo Frangipantoprimas libem ter concedimus Gligiosi Viri, Sacerdotes, Episcopi, abyque Ecclesiastici, tum per se i , tum honoribus conspicuisisti quemlibet aequum
iudicem a prςcipiti, ac temeraria eius sedis condemnatione reus
86쪽
eant, quod tam egregios patronos nactum est, impetrantque iti sibi persuadeat, tam illustres muros non temere O sine causea scriptis commenda se; Alexandrum tertium Pontificem Venetias non ex antec denti conuentione, neque cum pompa apparatu, sed clam atque ex
fuga menisse. RESPONSIO.SCRipaeo RE s,quorum hic Vimus meminit,libenter ex cuso, quod in animum inducere sibi non potuerint, ut crederent rerum gratissimarum narrationem tam callidritamque impudenter in ciuitate,quae optimis legibus atque institutis gubct- natur, confictam fume ; sed non animaduerterunt unius aut ab terius mendacio ac fraude errorem aliquando ex levibus initissdisseminatum, postea in immensum crescere ac dilatari.
Monacho Bardo transenissa omnino contemnenda non midetur tametsi omni erroris cie interim a nobis expurganda est. Ubi enim Fridericus ait sc tili pro componendis causis inter Imperium, - μcerdotium Legatos mittimus Archiepiseopos Moguntinum, oe Gl ceniensem J omnino credimus subsequentia merba in eo exemplo hriastianum Jsiilicet, Mynaldum J ab Imperatore dictata non fuisse;
sed temere ab aliquo post eius obitum addita; cum Pontifex mi omnes eruditi facile dabunt) Oratorum, quos optime nouerat, nominatione non indiguerit. Atque in eo nimis sapiens exsicriptor errauit quod Ra naidum, qui iam e mita migrauerat , Coloniensem posuerit Archiepiscopum , non Philippum, qui tum tuebat. Magni tamen facienda est epistola si erroribus detersis, et i a Friderico profecta est,consideretur , nam probatorum scriptorum narrationibus, in calce praesertim, conco dat ; quo loco dum Friderisus ait,s Legati ab ipso misit Alexandrum merum esse Pontificem non cognouerint, se alium electurum, gemina dicit eorum quae anno M. CLXII. Danorum Regis Legato apud Sax nem Grammaticum lib. xiv. edixerat. Ibi enim ostendit se neutrius Pontificis electioni consensurum.
I Hulim audita legatione dolenter, se diuiduae Religioni statum ferre V
87쪽
asseuerabat neutri tamen parti acclamaturum,ac tertium potius crea' turum; J quod auctor Actorum Alexandri pius confirmat ; illudque aperte ostendit, quod pub isas pacis conuentiones temperare sibi non potuerit,quominus id consilly detegeret. Accedit quod cum iideret Alexandrum euerti minime posse, operam dedit Obone teste it tali rosearum partium Pseudo-Pontifici misent sibique pergrato Laudos liceretur. Iis igitur consentit Friderici epistola apud Bardump. CLI. f aut quidem Legati si co nouerant teEcclesiae legitimum Pontificem eble,obedientiam nostro nomine prsabunt ; sin autem, ad nos reue tentur, O nos qui iustitiam dileximus, modio habuimus iniquitatem, alium Pontificem eligere faciemus ; J rubi it cludetis ipsium Calixtum, etsi adhuc inter misos degeret, nihili ducit. L 'itur epistola a Fride
rico dictata, paucis ab alio in ea immutatis. Non tamen Annalium auctori damus ibi erratum fuisse, et bi annus M . CLXX v II. Friderici I pera' et stesimus sextus dicitur Icimus enim Cardinatim Bellarminum, alio lue complures eiusdem Imperium inchoare ab anno M. CLII. quo tempore Conradus die X v. February e et ita decesiit, neque eadem epiastola eo nomine reprehendenda est, quod Indictionem XI. loco X. proferat ; id enim leue es exscriptoris mendum atque eius generis, cuius multa mulgo a bonis auctoribus condonari flent. Praeivit Baronius non
semel , sed quator in opsolis Zachariae Pontificis, in quibus perperam
Indictio indecima pro decima notatur, quod erratum lese in antia quitatem ac deseriptoris neglistentiam, non in auctorem reiecit, ea ue
nihilominus tanquam optimas, riteque temporibus notatas recepit.
Eamdem in Apulia a Friderico consiriptam fuisse, neque annuo, neque abnuo, cum pro comperto habeam Fridericum in illo calore Pontificia insectationis, modo huc accurisse, modo illuc , latetque nos quo die scripta fuerit, ctim nullus in ea exprimatur, et de coniecturam caperepsimus, et binam terrarum Fridericus eo tempore constiterit. Existi mamus quidem, i alibi significauimus , Othonem Ticini eum conu
nisse. Fieri tamen potuit, it post y digressum odio inflammatus Ap
liam repeteret, mi classem repararet, quod tamen minime perfecit., RESPONSIO.FPisTOLA quam postremi testimoni j loco Vlmus adduxit,
tot tamque apertis scatet mendacijs, ut mirii sit quod eam in mediu proserre, quam summo studio supprimere maluerit. Mitto frigidam ab alio additorum nominum euasione, qua fiaudulentam epistolam, mendacijsque conuictam seu stra se tueri arbitra tur ; quasi eorum qui Legati ad aliquem destinantur, litterasquer perferunt
88쪽
perserunt nomina, ijs vulgo non inserantur. Mitto inanium ve Dorum ac levium coniectitrarum coagmentationem ad falsas Friderici aduersus Alexandrum minas confirmandas. illud praeterire non possum, quod ipse a se haud improbari ait; Fridericum
ex Apulia has litteras mississe, quod fieri minime potuisse, salua
Obonis auctoritate, in hunc modum ostendo. . Is narrat Petium
Ziani Ducis filium Friderico Vemetias aduentanti occurrisse ad Padi ostium; at hoc Ticino, non ex Apulia, enetias versus iter est: deinde cum Otho a Patre Venetias redierit die xv a. tuli, ut Obo auctor est,& Friderici Oratores pacem iuratuit quos tamen nonnisi ab Othone monitos acceptae pacis, venisse credet dum est ) venerint die xxi. demum Fri deiicias die xxiii. apud sanctum Nicolaum in littore pernoctauerit; relinquitur si is in A pulia erat,quatuor aut quinque dierum spatio Venetia aduolasse. Quid quod in pictura aulae maioris Consi ij Bardus exprimi ait, Oratores Venetos Ticinum ad Fridericum veni spe , mόxque eum Rauennam accessisse, inde Clodiam demumV enetias deduehim3Nulla ergὁ hic Apuliae mentio est, neque prorsus esse potuit, sed video unde V lino sint anguli iae; nam in explicatione picturarum quae anno M. DLXXVI. incendio consumptae sunt, habetur Oratores a Venetis in Apuliam squod Bardo minime consentiti ad Frideri cum ablegatos. Cum igitur repugnantiam videat picturarum cum Obone, & auctorum qui eas explicat uni inter se, caute loquitur, ne in mendacio depichendatur. . . mquod vocum similitudine ait decipi potuisse eos qui Apuli mpro Papia scripserunt, cum Apulia Putae nomine, Paula: istini
apud V enetos exprimatur, inane est ac stiuolum. Nam Frideticus Latine scripsit. quo sermone nulla huiusmodi deceptio contingere potuit. Ad haec in epistola habetur Alexandrum pacem a Friderico postulasse: contrarium tamen accidisse omnes eius temporis scriptores affirmant. Sed quid habet probabilitatis, ut Imperator postquam pacis conuentiones Othoni filio ad Pontificem proferendas tradidit, eum contumeliosissimis litteris impetiuerit, atque aduersus se ac suos petulanter & procaciter concitauerit 3 Illud postremo loco non omittam, Bardum atque Vinium de his litteris non satis congruenter loqui ; nam ille via detur velle exemplar Fridelici manu exaratum Roma Venetias transmissum fuisse: hic vero ait mistum solummodo eaxum exemplum. Si licet inter eos i item diri mere,ita stituo; neque exemplar , neque exemplum Roma transmissum.
89쪽
V. itatis studiosis illud mehementer expeti puto , ito tendatur quae res maximi est momenti l duas narra
tiones a Baronio in lucem editas, eveterum,quod is existimauit,nequaquam criptorum esse sed ab aliquibus posterioris aetatis composita aedeprauata uisse. msi eorum quae ab Obone Ravennate, aissilui tum Venetis, tum externis eidem consentientibus narrantur, WV Mtate confrmata , adducti uesitorum temporum picturis ac marmorearum t abularum inscription bus metum a traxerimus, cuius in tegumento hac cnus antiquitatem
duo illi, a quibus est dimnis historiae peries perturbata, mentissunt aeque a nobis, meritas defensa, ista profligata erit. Et sane facere non possum, quin tribus egreg scriptoribus, Blon L,Sigonio, S, Baronis, illud erratum quod ab olys manavit, condonem: cum antiquam existimantes rerum gestarum, qua uis moluminissus attexuerunt,na rationem, mendaci quadam eris ecie decepti sunt. Illud tamen si re non po sum, duos codices de quibus agimus,ab us haud satis diligenter consideratos uise. In sequinti capite de narratione sermo erit, ream aduersiam1 Romualdo tribuunt nos alterius esse putamus, qui eidem si tamen is historiam scripsit) auctarium adiecit. lnpraesentia de Anon mo quem Baronius antiquum existimauit distulabimus, cuius etiam volumen acta Alexandri Papae inseri sit, atque ad laniatum seriaptorem 'rnitus intro stiriendum ea asseremus, quae plane ostendant , ipsum quam remor Ome ab Alexandri temporibus mixisse. Et sane liciter contigit, eis in hoc nostro Monasterio eiusdem anonymi motu-
90쪽
men reperiatur desicriptum, arbitror anno M.CCCCLXXI. id quod
ex adnotatione ipso libri initio constat,quaesisse haberis Hicpersequar ingressi impermi mi Christianismi Galli Raegis MLudo inci,c c.am Parisios intrauit die bimaAugusti M.cccc Lxxi. J bi plura enucleate ad eam pompa pertinentia narrat quae ipsum inte fuisse sendunt: deinde abrupta oratione, incerti auc oris narratio i choatur. Neque merum est quemadmodum aduersarij midentur persuadere meste, consecriptam solum ab eo fuisse mitam Alexandri terti, cuius aetate illum floruisse singunt. Nam multorum praeterea Ponti cum mitas,ὰ sancto Leone nono ducto initio, litteris mandauit, et istatim errare incipit, cum eum Pontificem creatum ait anno M. L. qui creatus est M.XLIX. Illi, quod de Victoresecundo quiproximepost Leonem Pontifex electus est anno M. L v. nihil apud Friptores inuenisset, statim Fubtexuit istam Stephani, qui Pontifex renunciatus est anno
M. Lu II. quem tamen falso renunciatum ait anno M. Lum. Nicolai Aundi, iuem creatum muli anno M. LIX.cῖm creatu uerit M.Lum.
At an biperendi quem Pontificem facit anno M. LXxi . cum reponendust anno M. Lxi.Gregorijseptimi, que ne mendo Pontificium dignitatem adeptum ait anno M. LXXI ii. praeteritisue Victore tertio atque Urbano pecundo , subjest Paschalem secundum anno M. cix. qui tamen Pontificatum inchoauit anno M. xcix. mox interpositis e rum temporum Pseud Pont cibus, Gelasium secundum refert in amnum M. cxix. qui referendus erat in M. cxVm. Calixtum secundum, quem collocat anno M. cxx. cum collocandus esset anno M cxix. Post his Honorium secundum anno M. cxxV. Innocentium secundum anno M. xx. Caelestinumsecundum M cxLiii. Luciumsecundum M .cx Liv genium tertium M. cxI v. 'Anastasium quartum M. cLiii. Adrianum quartum,quem tertium appellat, M. cLi v. nullo Chrouologiae erre
re Pontifices electos narrat, ijs statim Abi cis Alexandrum tertium
anno M .cLVIII. qui tamen, t ijse etiam Baronius correxit, Tontia
fatum carpit M. cLix. quo loco ostendit se, qui annum initi ab illo Pontificatus ignoraueris,neque ipsiusfamiliarem, neque aequalem fuisse Sed cum tam in nostro, quam in Baron,quod i etestatur,exemplo Magni huius Pontificis acta terminentur, cum sedatis disicordiarum cum Imperatore tempestatibus Romam reuersus , ipse Sacrosancti Paschae die Pontificiam param induisse dicitur , t habetur expostremti merbis L in Pasicha regnum solemniter induit J cumque in nostro manusiriptu plura adsuta cernantur folia, omni plane raptura carentia, satis ostem ditur ex scriptore plura in exemplari concerpta, atquesubmucta folia reperisse. Proxime deinde Incertus mirum Gregoriν noni subnectit, qui