Concordiae inter Alexandrum 3. summum pont. et Fridericum 1. imperatorem Venetiis confirmatae narratio ad veritatis scriptum stabilita. Criminationes ab authore actorum Alexandri Tertij, & chronico Romualdi archiepiscopi Salernitani depulsae. Caesari

발행: 1632년

분량: 279페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

111쪽

io Concordiae narratio

RESPONSIO.HU I v s M o D I obiectum commodiore loco, cum de Ro- mualdo agetur, explicabimus.

tutum se , mi Pont, ex Bononiam, Fradericus Mutinam rem cederet i illa mero narrat, Fridericum,non Mutinam, sed forum Com

nelysibi delegisse. RESPONSIO.ΙNs Tirv TvM meum hoc loco non est,scriptorem actorum Alexandri cum Sigonio, aut alijs historicis conciliare; sed ab Ulmi obtrectationibus defendere. Sigonium qui Alexam dro quadringentis annis posterior est, sicuti ab illius aetatis seristiore discrepaverit, hallucinatum fuisse, quod humanum est, auta posterioribus in errorem inductum, facile credam.

ADtae ibi Pontifex Vestam ad mare Adriaticum peruenit, I certus ait inibi septem Siculi Regis triremes praesto fuisse me ta

men interrogare melim, Heptemfuere, quomodo postea tredecim eu ferunt'

RESPONSIO. MIRAM rem & factu dissicilem interrogat Vimus, qui,

cum prius triremes, quae Alexandrum Vestae praestol bantur, septem essent, tredecim postea euaserint. Ne miretur. Quatuor postea summissae sunt, quibus aliae duae onerariae,annonae albisque equis convehendis adiectae. Id quidem ex actis videre potuit ; sed cavillandi studium huiuscemodi obiectionum materiam praebet. v LMUS.

112쪽

SV B lic t T, Pontificem nauigare caepisse die nona Martiν , cum Leonius diem nauigationis dicat et ixesimum tertium Februari Incertus ait prima Dominica a adragesimae, hoc est die decima ter tia Asanti, Pontificem l adreae vise, ibi, ut narrat, celebra equitatu deducebatur: Sigoni im merὸ cum Vmerises se insancti Marci templo sacris solemniter operantem. Si igitur Veneti s in sancti Maresacria sicium osseu, Iadera: eques circumducitur es deinde Incertus ait, Pomtificem ferraria V netias repetiis die nona Maj: Sigonius mera,e eunte Maio: Atqui, mensim nunquam exeuntem dicimus, me .ltim

eius dimidium sit elapsium. RESPONSIO.PA v L o ante dixi, me nihil laborare, ut acta Alexandri cum

Sigonio cohaereant.

ΡR AE T E R haec idem Incemus narrat Venetiarum Ciuitatem, tticum transigendo pacis negocis aptum, dum Pontifex Ferrariae moraretur delicitam fuisse. Iam quaero, quorsum igitur Pontifex Venerias prius appulit Augetur dubitandi ratio ; nam idem auAZor ait, coituentum inius fui se, dum Pontifex adhuc Anagniae est, it ipse Bononiam, Fridericus mero forum Corneli, se con erret.

Diis est Pontificem Venetijs ita loquentem inducit, J quod me-

diantibus Fratribus nostris Imperator conuenit, mi ipsi in Imola, nos in Bononia debeamus pariter conuenire i J sed tὐm Papa in Fo- ς noniam accederet, iter Corum mersus intendere deberet, Caeriam, VH flampetens , longius ab ea centum paseum millibus digreditur. aurinam obsecro est Pontifici; itineris ratio, mi Anagnia Bononiam contendat e Nisiballor, instituendum erat Anagnia Narniam inde Otium . hinc Florentiam e denique Bononiam, quod terra commodomum O neu simum erat: Ex aduerso tamen itur Anagnia Beneuentum, Troiam, Sipontum, ad montem Garganum, Vestam ad mare Adriaticum ; deinde ioum mare traiicitur: misiuntur insistae Pelagusias, Alexia hinc Iadera: legitur non sine magno periculo ora Dalma' tiae atque Uriae: demum Venetias acceditur, mi excivitate Anagniae

113쪽

io 6 Concordiae narratio

Bononia petatur. Quid ex his aliud conficitur, quam Pontificem derici sibi insensi mi hominis metu ut melius Obo animaduertit

non Bononiam rursus properasse, quemadmodum inter 1 osconuene rat, sed in regiones tutiores se recepi se atque id causae fuit, cur ad ma- refugeret, indeque laueram nauigaret e denique Venetias alieno

stitust conferret. i bi celebri pompa, mi aduersa r fingunt, nequaquam receptus est; nam, o Vesta Mmualdo Salamitano, atque Rogeris

Comiti, quod in tanto periculo nemini dendum arbitraretur , caelati rasse, sed aliquot diebus obsecurus, quo uocareret comitatu,delituit, quod Incertus confirmat, dum ait, Siponto Bonoma ex Cardinales pios apud se detinebat, pramisso uise, atque ad eos dimittendos, is silis aliorumque equis et seum; f Sex deseratribu si is Cardinalibus, a

M Siponto et sique Bononiam, cum μὴ , O aliorumfratrum equitansp - miserat. J Sine comitatu igitur Pontifex remanserat , atque argumentis mis contra Incertum non elanguit 'Si statutum est, mi Pontifex Anagnia Bononiam eveniat , cur ise tanto incommodo Venetias petit fEquidem nihil habeo quod respondeam, nisi istum Iuga sibi considere.

I d enim ex aduersari se ipsis colligitur, qui tam devium, atque aberrans Alexandri iter commemorant. RESPONSIO. . A D V E R s AR II argumentum, Ponti scis in eo itinera con-α, si ij explicationem petit, cuius nos rationem haud grau.ate in pra entia reddemus. Alexander Pontifex, qui non m nus pietatis ac religionis, quam prudentiae laude excelluit, Friderici mores , atque ingenium diuturno usu, assiduaque illatarum ab eo iniuriarum patientia edoctus, optime perspecta habuit. Inter caetera, quorum iure de illo suspicionem conceperat, constantia erat,& fides. Nam Mediolanensium ciuitatem contra promissi obligationem deuastauerat: Alexandrinos falsa pacis simulatione in . - exitii periculum adduxerat: Pontificios vana concordiae spe non semel deluserat. Ad haec meminerat Alexander, quae Paschalis II. non ante multos annos in Basilica Principis Apostolorum aperiuro I mperatore Henrico passus esset, neque memoria exciderat, Fridericum iracundia inflammatum sacramento confirmasse, se nunquam cum ipso ingratiam rediturum: praeterea secum reputabat, Latium, & finitima urbi loca Pseudo-Ponti scis factioni obnoxia, Etruriam, ac Picenum caesi reis armis iamdiu occupata sibi in Lombardiam commeanti haud satis tutum ab

insidiis

114쪽

inter Alex. III. & Frid. I. ior

insidijs iter praebitura. Quid faceret Z eo, & publica utilitas stabitaliendae pacis, & promisit fides Vocabant, contra vero periculi insidiarum, quod omnino subeundum fuisset, metus reuocabat. Hunc Gordij nodum sapientissimus senex ita dissoluit. Partim terra per Apuliam amici , & vectigalis Regis Prouinciae : partim mari eiusdem Regis classe,ascitis incomitatu duobus Proceribus illius legatis,confecto itinere, hostium conatus, ac fiaudes, si quae paratae erant, elusit. Hoc consilio Alexander longo sane diuerticulo Venetias peti jt, unde postea Bononiam ad condictum colloqui j locum proficisceretur. In tam tuto atque honesto itinere k quem locum habere potuerit vestis mutatio, quem fuga &latibula, omnes vident. .

SED , ut alios Incerti errores persequamur, non leuiter in historico munere deliquisse et idetur cum ignorauit quisinam proprius Hen tiarum ea tempestate Traelatus esset , erat enim proculduino Epis pus, cuius ab eo, ac sinustuam et, nullast mentio. Hoc autemseustici nexu inducit illum ignorasse, mirum Venetiae tunc Episcopo, an

triarchae parerent. Dum mero Patriarcham nominat , nunquam ait

Gradensem fuisse, illumque cum Aquileiensi confundit. Alia Incerti

errata dis attonibus quaepequuntur, a nobis detegentur. Euae hactenus breuiter adnotauimus leuis quaedam delineatio atque adumbratio erit multorum pugnantium atque a merisimili abhorrentium , quae nullo satis firmo nituntur fundamento simul ostendent anon=mum a ctorem Alexandro aetate posteriorem , multarum rerum nullam certam nactum esse notitiam; atque in dis narrandis contestorempotius, quam

historicum egisse. RESPONSIO.

SI mentionem non facere alicuius rei est illam ignorare; multa ignorauit Obo, multa Vimus, quae ignorare non debuerant. Quo iure obstrictus erat Auctor actorum Alexandri, Venetum Episcopum nominare, quem nec suorum praecipui vii Dbi nominasse reperiuntur Θ Quod vero addit de Patriarcha Gr, densit, & Aquileiensii, refutare loelius nequeo, quam ut dicam eum Alexandri acta non satas attente legisse, ubi non semel duos esse dilucidὸ ostenditur.

115쪽

SEd incertus auctor post Lombardorum mictoriam quaedam δε

pace breuiter transacta narrat, qua etino aut altero cossoquio a

flui poterant, ex quabus tamen id commodi existit, quod Fridericus, ne e Pontificem, neque milum ex eius foederatis a se censum iri ad

hibita ston ne satisdedit. Sed si haec rim post pugnam acta seunt,

cum ea primo Iuni, Sabbato anni M. CLXX v . supra demonstrauiamus, commissa fuerit,annus MCLXXVI. nihilommu rerumgestarum narratione macat. Neque credibile sidetur integrum ferme biennium, antequam paxflabiliretur, arma penitus cessauisse.Accedit quod noster Incerti manusicriptus codex pugna ad Comum reponit anno M. CLXX v. statimqueps illam de pace agi caeptum narrat. Hac autem qua tunc de pace agebantur in annum insequentem reiicere nemo iure potest; Διm Incertuspost eam pugnam ab omni annorum,mensium, ac dierum enumeratione abstineat etvique ad annum Pontificatus Alexandri duodevigesimum, quem in meo molumine eumdem facit, atque annum Domini M. CLXπV I.quaarantu merὸ iungit cil anno M. CL xx VII. me si ita se habent, Incertus totum ferime biennium silentio traducit: imo extra rem digressus, bellum ab Emanueli Constantinopolitano Imperatore in oriente Fusiceptum commemorat , Pontifice interim in maris littore ab anno M. CLXX v. sique ad annum M.CLXX v II. retiIIo. Caterum rerum per haec tempora gestarum steriem ita perrexit.

Pontificem primo bipontum ducit, et de ab eo sex Cardinales Bo niam transen sos Q mat. His statim hujcit lictoriam de Emanuele in Oriente reportatam: mox quae δε pace agitata seunt dolorem quo ea de causea Pseudo-γonifex est lectus , atque iterum quae de pace fiunt asta commemorate deinde oblitus, Pontificem Siponti a se relictum, eum Anagniae morantem facit, qua ex riuitate ait missos ab eo Mutinam duos Cardinales ad Caesarem t ea quae de pace, tum a Pont sice, tum a Germanis Praelatu proposita , atque expensa fuerant, ad exitum perducerent rρος omnia cum alijs 3 ijs adnectuntur sat plane, m commentitia seunt. In singulis tamen narrandis mirum est temporumsilentium, cuius selἰm mentionem facit, dum tandem narrat , Alexandrum anno fit Pontificatus duodevigesimo, mense Martio Venerias appulisse , quod merum est, contigitque anno M. CLXXVII. Ex quibus sequitursinostra manusiripto fidimus , in quo congruenter

veritati pugnam iuxta Comum Incertus ponit anno M. CLNXV. eum

res toto duorum segra viginti mensium spatio gestas in se a historia

praeterire ;

116쪽

praeterire nam inteream pugnam atque Pontificis aduentum Venea tias nullam medj temporis narrationem apud Incertum reperimum, sed Hermittamus quod tamen concedendum non est 3 pugnam accia disse anno M. CLXX vI. adhuc in Incerto, decem mensium narrationes desiderantur, quo mitio etiam Sigonius laborat, neque eius rei causa

est, quod post Comensim pugnam Cinque ad Pontificis nauigationem erim nihil memoratu dignum acciderit, sed quia ab aduersarisem

lentur ea, quae narrat Obo tum anno M. CLXX v I .de irruptionibus Fria

derici in Etruriam, atque in Apuliam Tarentum et sue; quibus addit adoreationem naualis belli ipsius Friderici aduerseus Emanuelem Graecorum Imperatorem, tum anno M. CLXxv II. de proelio a Ziano Dure contra Othonem Friderici filium commisso, deque eiusdem Othonis capti deductione, atque de Laudonis quarti Pseudo-Pont scis elestione, aliaque non pauca, quae oes ab aduersaridis praetermittuntur,

non tamen ex eost mera non esse, etet as Osone anni M. CLXxv I.

MCLXxv I r. narrantur; immὸ id nobis Usi aduersari, benefici, cret terunt, quod ea praetereuntes, gesta tamen fuisse minime negant; tantumque plane temporis hstoria quacuum relinquunt , quantum ad

amussim ipsis Obonianis narrationibus=Vleri queat. RESPONSIO. SA τ 1 v s est quod actorum Alexandri scriptori solemne esse video ) quando res memoria dignae deficiunt, pauca narrare , quam ad celebris ostentationem historiae falsa iuxta & vera congerere. Fridericus fractis viribus, qua milite destitutus, qua Principibus Germanis tam perniciosi belli diuturnitate defessis, componendis rebus in speciem saltem intentus, nihil moliebatut quod nouam discordiarum ac belli materiem praebere videretur; ac proinde nihil mirum, si pacem mox sequuturam induciarum ritu, interposita sua sponte au armis quies praecessit. De ijs, quae in Alexandri actis desiderari ait, supra latis respondimus; quo loco ea enumerauimus in quae sesqui anni telapus insumptum est. Ha beat igitur sibi Vimus Obonis fabulasmos commentitiarum nar rationum supplemento non indigemus. Caetera quae hic adduitur, quod ad cauillationes spectant, missa facimus.

117쪽

Concordiae narratio

TOT a nobis allatu argumentis aliud eo maioris momenti accedit, quod ex ipsius Friderici Caesaris, m Christiani Moguntini eius

Dum diplomatibus erutum est. Inter fragmenta rerum memorabilium Firmanae riuitatis, legiturillam a ChristianoMoguntino Archiepiseopo Merici Cancellario, mense Sept m i, anno M. CLXXVI. occupatam , direptam, atque incensam fuisse , idque colligi etiam tradunt ex priuilegys a Friderico, cdi Christiano eiu concesiis anno M .CLXX v I I I . ,, s Imperante Friderico Barbarosa, Dux exercitus illius , m Canceli ,, rius Christianus Archiepsopus Moguntinus evenit in Italiam, et biis multas martys calamitatibns asserit ciuitates, samque Firmanam era ,, bem mense Septembri, anno Domini M. CLXXVI. occupauit, ι-

L ctori exercitui seuo destruendam, ac penitus comburendam tradidit. JIdem colligitur ex priuilegio ipsius 'iderici concesso huic Urbi, anno Domini M. CLXX v Iri .em ex priuilegio Vsius Christiani Archiepiscopi. Hinc liquet quam balbo Incertus caeterique aduersari, a Frment, idericum, ibi ad Comum mense Iuni sui est, statim de pace i eunda cogitase ; nam quaeas, bone dicuntur, Caesarearum litterarum testimonio con firmatur, iam dicitur,m Ue Septebra,anno M. CLXX v I. a Christiano Firmanam riuitatem direptam atque incensam fuisse. Virὐm haec pacissint, an continuati belli indicia, iudicent qui legunt.

RESPONSIO DV o sunt priuilegia a Christiano Archiepiscopo Mogunti

no anno Domini incarnationis M. CLXX v II. Firmanis

concessa, quae diligenter in eius ciuitatis tabulario asseruantur. Vtriusque apud me sunt exempla , publici Tabellionis manu descripta, signoque communita. In altero corrosae ac penitus Obliteratae sunt mensis notae: alterum datum liquet tertio non. Ianuarij. In neutro mentio reperitur, quonam tempore ab eodem Moguntino ea ciuitas diruta fuerit, cum tamen dirutam fuisse constet. Quod laudatum fragmentum ait ex Moguntini diplomatis colligi ,eam devastatam fuisse anno sal. M. CLXX v I. id vero ego, qui ea vidi, conflanter pernego. Praeterea,his exceptis, nullum Firmani ostendunt priuilegium ab Imperatore concessum. Fides igitur eius rei erit paenes auctorem, qui fragmentum illud, conscripsit. Is, ut errauit, du in unius tantum a Moguntino priuilegi l

118쪽

inter Alex. III. & Frid. I. in

legis meminit, & fortasse, dum eorum alterum Imperatoris esse credidit ita errare potuit, dum ait ciuitatem dirutam fuisse anno Domitii M. CLXX v I. mense Septembri nisi dicamus eum de anno ab Incarnatione, non de anno a Natiuitate fuisse loquution; nam si intelligat annum ab Incarnatione M. CLXXVI. erit a Naatiuitate M. CLXXV. quo tempore quamuis Fridericus a Pontificis& Lombardorum insectatione abstinuisset; tamen a similitudine veri non abhorret,peculiares hostes, a quibus antea extra comm nem foederatorum causam se offensum existimabat, vexare non statim destitisse ; quamquam nihil obest, Imperatore de pace cum Pontifice facienda cogitante, eius Ducem, Pontificiae ditionis ciuitates vi cepit te; vel ut idem ad commodiores conditiones compelleretur; vel ut praeda militum inopia sustentaretur. '

SED Baroniussineratione loquitur, facit enim apud Incertum imchoarI annum M. C L XX V II. antequam ille dicat effluxisse M. C L X X v. nimisique multa omittuntur dum a mera praeir narratione anno M. CLXXV . . consequuta statim pacis tractatione transitu i ad annum M . C L xxv ii. neque id in historico tolerandumii detur. Alius pratcrea in Incerto est error i nam in eadem Pontιficis Anaenina commoratione, cuius i se bis mentioncm facit , arte loquitur, primo

enim ait,ab eo Iubministratis equu sex Cardinales Bononiam missos; bi tamen de ea iterum loquitur,duo,solum a Caesar profeZZos nam rate, sita demus duos ad certum aliquod munus, alios everUex ad aliud destinatos i in priori tamen narratione septem reperiuntur triremes: in posterioriterdecim, quod est varie admodum . repugnanter loqui pisaut dicere fas sit, aut Incertum et alde obliuiosum fuisse qui eorum quaesti interiesia pagina narrauit, non meminerit , aut illud opust tum non musparentis foetum esse.

RESPONSIO.D ARO Ni v s, qui scriptoris actorum verba refert, nihil pec- cat; neque scriptor, qui singulos annos enumerare non recepit, contra veritatem peccare dicendus est, si saepe illos praetermittat. Potuit clarius fateor potuit distinctius historiae seriem pertexere ; sed haec scripta Obonis fortunam nacta non sunt, ut praecedenti iaculo, hoc est docto, atque erudito nascerentur. De ijs

119쪽

1ir Concordiae narratio

quae omissa fuisse tam saepἡ linus conqueritur, non semel respondimus : quod vero addit, Incertum narrare sex Cardinales Anagnia in Lombardiam 1 Pontifice praemissos, falsum est ; ait eniti sex missos fuisse Sipoto, α diuerso tempore duos Anagnia. De triremium, quae Ulmo tantum facesserunt negoti j numero obiectum supra diluimus.

v LMUS. SED Incertus apocryphus eam defectionem l Cremonensium

Dertonatum in antea accidissescribit, Pontificiue de ea nunciatum t codex babet Saron apud Vastum in mari Adriatico madum :s mi mem) apud Vestam. Concedere facile possumus Pontificem, quoad occultus latuit,ea de re nihil resiluisse, sed primo audise postquam publice agnitus fuit Venetiys, aut postquam Ferrariam nauigauit. Tamen eum diuturnam Vestia Fontificis commoratione via ex ipsius litteris quae illum eo tempore Anagniae fuisse docent refutauerimus, sine illa haesitatione a 'mabimus, Incertum etiam hae in re mentiri. atque Oboni qui sintula diligenter narrat, auctore ue eius defectionis nomianat, eis in abys, in quibus semper constantisiimus est, ita etiam in huius rei explicatione fidem habendam. Interea prope Dominicam Laetareee nunciatur Dertonates, m Cremonenses a principibus ordinum praesidi , re quod Imperator Papiae discedens imposeuerat ,sollicitatos defectione ari scise falla ad Friderici partes transisse. J Accedit codicum Incerti marietas, quorum inus ait apud Vestam, alter mero apud Vastum in mari Adriatico madum , m explicare possumus huiusemodi Vastum maris Adriatici madum Venetias esse, ibi mere ea primum Alexa dro nuntiata sent.

RESPONSIO.VAτic λNvM Autographum habet, apud Vestam: n que aduersus haec Vimus quicquam obiicit praeter suas atque Odonis fabulas.

ULMUS.

120쪽

inter Alex. III. & Friiu L

FABULAE etiam loco habemus id quod Interrus ait, Alexam drum Romanorum qui tamen eius imperio subiecti erant, metu, R mam ingredi supersedisse, quid regalia squae appellantὶ aliaque quae o

cupauerant, contra ius retinere conarentur, hoc enim est multum de Ve

netae pacis Lude detrahere ι perinde quasi in re maximi momenti quae inter Pontificim Or Romanos ingentium disicordiarum materia esse poterat , nihilstatutum fuerit. At vero neque i uisspraetermissum osten- demas tabula, quae ab aduersarijs Amma existimantur audieritatis ,σ a nobis non omnino reqciuntur. Ea siunt pacis conuentiones e na-gmae confectae , atque a digonio contra nos allata , in quibus unum eaput est , a Romanis eam adem confirmandam Ust. Plerique nobi- celium Romanorum Capitaneorum Campania hanc pacem bunt a J m nos in Ebncho eorum qui Venetijs paci interfuere, quintii stimoni, loco ex vetustis annalibus adducto reperimus Leonem de M

numenta Romanum Principem , in cuius comitatu erunt miri duo δε- uiginti, ut insine huius operis videre licet. Hic certe non alia de causiamnetias adtest nisimi Romanorum nomine, acis conuentionibus interesset, quorum iura σpostulata cre/bile est toto temporis statio, quod in ter xxv. Marti j v que ad xvi. Octobris septimestre id fuit in intercessit, excussa diligenter atque examinata fuisse , ac proinde negandum non est, Pontificem recto itinere Romam, cuius erat Dominus, petiyse; aliaqui pax confecta esset illo sua praeclaa ciuitate eψοrre; quod creditu maxime absiurdum est. auodsi Friderico infense, Pontifex profu-IM , atque errans fuit, eo placato atque beneuolo, Roma diutius abesse debuit, cum in Nem Anagninis Tabula aliud Miam inberium sit, mi Pontifex, atque Imperator sibi mutuo adiumoto forent fi Imperator μεν Pontifex ad bonorem, sir iura Ecclesia atque Imperij conseruandu se inuicem adiuuabunt J neque alia de causa appendix ait Mogunti- num a Caesare in Romano agro relictum, i Moguntino Archiepiscopo circa partes Visu ad Papae Alexandri obsequium derelicto. J.

RESPONSIO.ΡONτiFEX neque Anagniae,neque Venetijs pacem cum Romanis fecit; nec tabulae Anagninae a Sigonio allatae id ostendunt, quarum germana verba haec sunt. Principales etia de no- rabilibus Romanis Capitaneis Campaniae hanc eamdem pacem M

SEARCH

MENU NAVIGATION