장음표시 사용
101쪽
certo ad insequentes annos pertinentia desidetari, Pae ad eius notitiam minime peruenerant. Nam etsi idem Incertus seu κ malim quaedam ab ,, Adriano instaurata narrat, et i cum ait f Hic Pontifex in Ecclesia o Beati Petri tectum sanἱii Troces, quod dissipatum inuenit, optimen resarciuit,J malia his ilia , quae per untur , adlorum tamen narratione tres postremi eiusdem Pontificis anni M.CLVII. M.CLVIII. M CLIX. carent. Euod satis ostendit omnia eiusdem Pontifici, alta
isii nota haudquaquam uisse. uuod si lexandri, et Ungitur, aequalis esset, incredibile videri potest, eum trium annorum , qui proximei tu Alexandri Pontificatum praecesserunt, resgestas ignorase. Caetorum Baromus , t Adriani retritam absolueret, necesse hasuit aι alos scriptoribus res memoratu dignas mutuo a cipere. Hactenus igitur apeditum est, quonymum a Baronio allatum, multa ex Petro Diac o CUAnensi, alia ex Pandulpho, qui apud Baronium a Gelasio Ostiariu eanno M. CXVIII. electum tradit, excripsisse.
X tanta scribendi diuersitate, tamque dissimili narrandi se ma colligere debuisset Ulmus non unum illarum vitarum auctorem ibisse , sed nimirum iam initio in animum induxerat fingere sibi aduersarium pro arbitratu, quo deinde in illum in- .cursaret vehementius. Quod ait de vita Adriani , cuius trium videntur annorum deesse narrationes, verum est in illa plura de-sderari quae ad res cum externis transactas pertinent, ut Bar nius ad annum M CL v. animaduertit. Nam quae ad priuatas s dis Apostolicae narrationes, seu rem, ut ita dicam, domesticam specitant, integre & diligenter usque ad ipsus Adriani obitum pertexuntur. Hoc autem sollim probat id quod ultro concediamus, Bosonem Camerarium, cui illud propositum iit ut quicquid Romanae Ecclesiae hoc tempore comparatum esset iuris, id litteris commendaret, in caeteris, quae praecipui sui instituti non erant, narrandis, multa omittendi licentiam sibi usurpasse.
102쪽
ν V L M,V S. SVP ERE ST Ostendendum eum etiam plura ex epistolis ipsius Alexandri Papae descripsisse, id quod peculiariter de illa constM,
quam ipsemet Pontifex Gerardo Bononiensi Epscopo eiusque Canoni. eis misit. Eius merba nos hιυῖdryciemus, atque e regione Incerti desicritaptionem , seu potius imitationem, ex quo satisplanum siet,eum nequaquam Acriptorem esse primarium, sed destri orem i ac proinde neque esse eius antiquitatis quam illi asserere aduersari' conantur. Nam etiam hac tempestate ex Alexandri epistolis alimque eorum temporum litterarum monumetis, ingeniosius quilibetscriptor eruereposset ea quae ad illiusmitae historiam componendam pertineant, ijsique in inum collectu itatam edere; sed ipsam Alexanari epistolam subyciamus, iungam que Incerescriptoris meriris, atque miraque inter se conferentes, doceamus nihil clarius esse poste , quam ab eo Alexanisi epistolam exscriptam
ALEXANDRI PAPAE, qtiae habetur apud Baro
ster bonae memoriae Anagniae debitum naturae soluisset, eo Ramam adducto,stra. Non. Septembris in Ecclesia Beati Petri praesentibus fere omnibus Principi-sus tumulato, coeperunt fratres nos cum eis, secundum Ecclesiae consuetudinem , de substituendo Pontifice in eadem Ecclesia flu- δομιs cogitare. Et tribus diebus de ipsa electione tractEtes, tandem inpersonam nostram insu Fientem huic oneri, in tantae dignitati fastigio minis
aduersa epistola didicit quae sibi narranda
Papa, Episcopi m Cardinalestriatare de substituendo sibi P
flore ii. Non. Septemfris in Beati Petri Ecclesia pariter conuene
Et per trium dierum statium ad inuicem de ipsa electione, sicut
moris est , pertractantes, tandem omne. quotquot fuerunt praur
103쪽
me congruentem, omnes, quotquot fuerunt, tribus tantum exceptis,
Octaui an cilicet, Ioanne desancto Marti .m Gui done Cremense, concorditer atque inan
Duo mero Ioannes idoquos praenotauimus,lertium Octavianum nominantes, in eius electionem pertinaciter intendebant. Vnde Odiauianus in tantam insaniam audaciamque pror pit , quod mantum, quod nos rei fiantes renitentes , quia n stram insi licientiam idebamus, iuxta morem Ecclesiae, Odo Prior D canorum induerat, tanquam arreptilius a collo nostro proprijs manibus miolenter excusis, msecum fortauit inter tumultuos i fremitus.
Caeterum cum quidam de Senatoribus tantum facinus instexistsent, us ex eis lueritu diuino succenμs, mantum 1 um eripuit de manu seuientis.
Ipse mero ad quemdam Capeia Ianum suum qui ad Me instructus menerat m paratus, illicὸ flammeos oculos fremebundus inflexit,
que raudulentersicum portaue rat, festinanter asserret. Quo itique sine mora delato, iam Octavianus abstracto pileo, capite inclinato,eunctis fratrians, aut loco inde, aut evolunta,e remotis , mantum per manus
eiusdem Capellam in euiussam Clerici Ioannem tituli sancti I fartini , Guidonem tituli S. Calixti Presbyteros Cardinales, in personam iam AZLMlandi Cancellarii, authore Domino, inanimiter concordarunt. Duo autem quos nominauimus,
Ioannes m Guido intendentes ad Octauiam electionem,secundario
Vnde Octavianus qui ad AZostolicam iamdiu cathedram astiarauerat , post bi se ipsum iidit ste concepta sic defraudari, in tam
rupit , quod mantum ipsum a relis
eius proprijs manibus miolenter abstuleris, m secum inter tumul lusos fremitus astoriare tenta
Poria inus ex Senatoribuι qui aderat,eum tantum facinus insep xisset, contremuerunt renes eius, audaciter in solentem infliens, mantum ipsum de manibus eius eripuit. Ipse mero tactus dolore cordis
intrinsecus illicό ad Capellanum seium, qui ad hoc instructus menerat . paratus, intorsit oculos, clamans scut phreneticus, minnuens eis mantum quem secum portauerat, celeriter bi asserere.
auo sine mora delato , quia tunc secum ad Cardinalis ad 'rat, pileum sibi abstraxit, caput inclinauit, per manum eiu em pellant m alterius Cleritifim heu, proh dolori mantum impudenter
104쪽
Clericissi ambitioses assumpsit. impudenter assumpsit.
mus contigisse, quod ea pars manti quae tegere anteriora debuerat, multis dentibus m ridentisus, posteriora tegebat. Et eὐm ipse idem hoc emendare
cium manti extra se raptus non poterat inuenire,collo imbrias cisecumduxit. Sicquefacitum est, misicut to tae mentis erat mintentionis oblia
quae , ita transiuerso obliquo mantum fuerit in testimonium Fae damnationis indutus. Sed diuino iudicio contigit quod
ea pars manti quae operire anteriora debuerat, evidentibus cum diis atque ridentibus, posteriora tegebat.
.Et cum ipse et huiusmodi lud brium mellet studiosius emendare , quia manti Capucium extra se raptus non poterat inuenire, ins riores fimbrias colla, sicut potuit, applicauit. In hoc igitur manifeste comparuit , quod sicut tortae mentis erat intentionis obliquae , ita mamisi ex transires m obliquo in testimonia seu ae damnationis acceperit. Non pergam in teste tantae auctoritatis producendo. Illud tantum dicam, Incertum, qui ab aduersarijs tanquam primarius auctor nobis proponitur,deprehensium esse Pontificiarum litterarum, oe alienarum historiarum exscriptoremὸ acproinde non illum se, qui ea quae narrat oculis perspexerit , sed partim legerit ,partim ab abys descripserit ,paratim etiam quod huiusmodi siriptorini contingere solet in a fallaci
RE PONSIO.NV L L , ut existimo , historiae leges unquam Vetuerunt, si scriptor aliquam eius , de quo agit, lucubrationem ad manum habeat, modo in rem suam faciat, ne illa uti possit. Ne que inde aliud effci puto quam huiusmodi lucubrationem prius ab auctore emanasse, quam eam in suam historiam vitae scriptor inferret. Quid ergo mirum si is qui Alexandri res gestas anno Pontificatus duodevigesimo scribere asgressius est, aliqua ex illius epistolis, quae antea scriptae fuerant desumpserit 3 Meminerit Vl-mus eorum quae paulo ante diximus, eum Alexandri iam inde a Pontificatus initio Camerarium fuisse & perfamiliarem.
105쪽
IE a V E contra hae fuit, quod interdum res videatur diligen-λ ter scribere. Eius emmitus morosius est, non diligens . fucatM,
non nitidus, ac TOetae magis, quam h orico accommodatus. Exempli causa paucis aperte dicere potuerat, Pontificem Vesta Apuliae oppido Iaderam Illyricum traiecisse. ipse tamen qui interpositarum i uiarum ignarus non erat, finxit illum inter nauigandum duas earum praecipuas attigisse, in quibus portum caeperit, lariisque an horis e triremi in Pelagusam, quae prima in mari Adriatico obuiafuit, non leui ignobilis isti honestamento exfendis , atque ut Pontificem numeroso comitatu instru Liam deduceret , tredecim triremium classem deportandis militibus, naualique pretho aptiorem, quam mehendosancto Pontifici, qui pactu iam
ante conuentionibus pacis,negotio ultimam impositurus manum veniebat, ex suo capite illi attribuit. Sed tamen eundem parum falicem antea δε- scripserat,cum propterdi ficiliatque in fistum mare, totu bachanauu e nis impeditam eius solutionem ex Apulia narrauit. Fortunatum mero
facit Ae primo Quadret simae, cum peracto Missaesae ficio, lustralibusque cineribus siusceptis, sedatum mare , capiamque nauigationem commemorat. Verum ut illum in Pelagusem desten aere cogeret, nouas subo tas fingit procellas, quarum causa terram occuparestatueriI .Inde tamen
canatum, tranquillo mari soluisse,noscque atque infquontis diei dimidis non vltra alteram infulam qua Alexia dicitur, progressum, unde pariter caenatus discesserit: Mox alias Dalmatiae in uias praetervectum, Iaderam summo mane die Dominica prima Quadragesimae, neque maturius, neque tardius appuli h tradit. Quae omnia, aut seu coniectura nararantur, aut sine ulla coniectura singuntur , quemadmodum ab eodem scriptore leuiora quaedam σ minuta, qua nurit m contigerunt, describunturi quarum aliqua σsi, quod humanis actionibus adiuncta esse soleant, vera reputari possunt , tamen quia illae non raro variare cernuntur, feri potuit, ut nunquam in se locum habuerint . id quod de multis verum esse ducimus , praecipue vero fabulam , assomnium ab eo qui primus litteris consignauit,excogitatum putamus, Pontificem tr decim Sicuti Regis triremibus Venetius appulisse. Hoc enim non alia de causa dicitur . ni ut mira quaedam legentι oblectatio quaeratur, dum
locus spoetice describendi ingentem navigiorum numerum secundis velis venti siue Upirantibus iter habentem. Haec enim verba in nostro manuscripto leguntur.
Erat delectabile ad videndum ipsium naualem Cr gloriosium exer
106쪽
inter Alex. III dc Frid. I. so
citum sulcantem gressum pelagus velis prosteris or propitio vento; J
at mero in Baroni, codice copiosius haec dicuntur. f Da Rex Siciliae auxit numerum galearum ad decorem Tontificis. Erat autem dele labιle ad videndum naualem exercitum sulcantem dor- sum pelagi, velis protensis prostero vento. J Quibus audior, ut Ledioris animum permoveat, rem statim siubjcit quae tam secundam ac prosteram nauigationem turbare videtur,s cadente enim circa meriuiem Austro, Boreas ex aduersio fare, mari cetempestatem excitare coepit; sed circa meridiem superueniente Borea ceprorsus extinctus estAuster, G illic acta est in mari turbatio maxima,J tec quae apud illum sequuntur. Sisprorsus se res habet. Incertus se le- Uxandri Papae nauigationem tanto apparatu, taque antithetorum varietate narrat, ac psi AEneae iter in Italiam describeret, aut res ingenti
aliqua admiratione dignaspersequeretur; videturque Pontificis gressus,
sectus, motus, vigilias, somnum, costoquutiones,silentium ita exa le
o eruasse, ac si numerauerit aut metitu sit; quae si quis artificisse fuisse considia nosse velit, facile ex totius narrationis serie qua longissima est, maximeque putida, id consiqui poterit, dum in ea multiplicia dierum,
mensium, atque annorum errata deprehendus mirabiturque me memter qua ratione is qui nouit Alexandrum peculiariter certa nocte dommise, moxque expergefactum e Lectulo surrexisse, ignorauerit quoto Christi Domini anno Pontifex electus fuerit.
RESPONSIO.QV oo actorum Alexandri scriptor composito quidem
sed parum Latino ornatu res illius gestas persequutus sit, rudi atque inerudito quo vixit saeculo condonari debet.Diligemtia, & conatus in eo opere adhibita, satis ostelidunt eum si in exapolitam Oboniani fragmenti matem incidisset,& latine, & grauiter, & culte loquuturum fuisse. Verum isthaae ad abrogandam dictorum fidem nihil faciunt. Si Vlmus aliud non habet argumentum quo ea rei jciat, parum in illo praesidi j ad suae causae defensionem inueniet ; nam quae de anno suscepti ab Alexandro Pontificatus obi jcit, paulo ante diluimus.
107쪽
solum fugit annus M. CLIX. quo Alexander ad Pontificatum seuectus, quem falso medium dixit M. CLvIII. sed etiam tempus cladis, qua Friderisus iuxta Comum assectus est , accidit enim anno Alexandri Pontificatus decimo sexto, m ab Incerto male reponitur decimo septimo. Neque huic errato satis medetur annalium Auctor, dum ait cladem de qua loquimur, in Incerti molumine, quem apud se habuit, referri in annum M.CLXXvI. eidemque maximam habendum fidem, quod res stestas duplici chro logia notauerit; acta enim Alexandri Papaefacta ista duplici chronologia consignant , nempe Christi, atque Pontificis. Euamuis enim annus Christi M. CLXX vi. a decimo septimo Pontificatus Alexandri non disicordet; evterque ta
men maxime discordat a mero cladis tempore , contigit enim anno DLM.CLXX v. Pontificatus Alexandri decimo sexto , non annosalutis M.CLxxv I .c Pontificatus decimo septimo. O ωσό nostrum manuscriptum constulamus, neque Incertum tueri possumus , ubi cladem ponit anno M.CLXX v. cr Pontificatus XVII. neque si conseulamm monusiriptum Baroni, , ubi istam reponit anno M. CLXXVI. Pontificatus xv H. in nostro enim solum errat in coniunEctione anni Pontifica tus cum mero anno Christi , at in codice Baronj, quamuis annos Christi O Pontificatus recte coniungat , turpiter tamen fallitur ; clades enim illata Friderico non est anno salutis M. CLXX v I. Pontificatus Alexandri decimo septimor, sed sal. M. CLXX v. Pontificatus decimo sexto, quod pluribus seupra ostendimus. Incertus igitur eo tempore non misit, quo, quae ab illo narrantur ,gesta seunt quamuis in diebus numerandis , adnotandi ue diligens et ideatur, quod tamen in annis maxime decipiatur, omnis illi quam aduersarij ab antiquitate eoncialiare conati sent, a toritas abrogetur necesse est.
NI Hic esse facilius, quam Librariorum incuria mendum
inscripturam irrepere, ubi praesertim de numerorum notis agitur, Optime norunt quicunque criticam exercent: hi enim sicubi' veterum lucubrationibus corrigendis in numeros inciderunt , in erratorum Plemiaque latibula incidisse se arbitrantur. Baronius actorum Alexandri exemplum nactus est, ex Nicolai
108쪽
inter Alex. III. &Frid. I. IOI
Aragoni j codice descriptum , nam ipsum Autographum Cencionum volumen inferiori Sedis Apostolicae tabulario diligentius asseruatum, quod facile nunquam potuerit ipse, qui castigatum
eius exemplum se habere putauit, minime perquisiuit. In eo Autographo fatemur scriptum legi, Frideri cum ad Comum a Mediolanensibus fusum esse anno sal. M. CLXX v. Pontificatus Alexandri XVI. quod Baronius Librarij errore deceptus, posuit anno MCLXX vi. Alexandri Pontificatus XVII. Nihil tamen est,quod propterea Vimus magnum aliquid se obtinuisse existimet; nam cum prospera Mediolanensum pugna anni M. CL xxv. optime stat ingentes Friderici spiritus plane concidisse: Praelatos ac Principes Germaniae aperte illi denunciasse bellum cum Deo, non
cum hominibus geri, proinde se tanti piaculi participes imposterum esse nolle: milites tot cladibus ferme deletos: hostibus vires augeri: a populis religione deterritis auxilia neutiquam suppedistatum iri: omnes intelligere Alexandrum verum Christi Vic rium immerito tamdiu vexari: Frideri cum his maxime permotum de pace, omni deposita simulatione,serio cogitasse. Quod si a pugna usque ad Alexandri Pontificis iter Venetias sesquiannus
intercessit, mirandum non est, id temporis, in rerum quas tum I mperator a Pontifice iure postulare posset, quasve eidem concedere deberet . cognitione insumptum, tum in itinere Legat rum Cesaris ad Pontificem, tum in Anagninis eorumdem apud Alexandrum de pace disputationibus & decretis: praeterea in illorum regressu ad Caesarem , in legatione Humbaldi, & Rayneri jCardinalium ad Fridericum, ut iureiurando publicam fidem pro ijs qui Pontificiarum erant partium, ab eo acciperent: denique in transmissione Pontifici j Nuncij Anagnia Panormum : tum ut V vi helmus Rex de ijs quae a Pontifice, cum Caesaris legatis acta
fuerant, doceretur: tum, ut duos in Lombardiam Oratores destianaret, qui ipsius nomine pacis conuentionibus interessent. Neque a veri similitudine abest quod in arduis huiusmodi negoti js contingere plerumque solet missos saepe fuisse ultro citroque
Nuncios ac litteras, ut dissicultates vel antea propositae, vel recens subortae expedirentur. Scimus autem leuissimae rei occursum non raro impedimento esse, quominus grauissima negocia , de quibus antea constitutum erat, celeriter persciantur. Quod vero Ulmus ab Auctore actorum Alexandri ait male coniungi annum decimum septimum Pontificatus cum anno salutis M. CL xxv. id quidem melius in Librario, quam in illo reprehendat ; nam , ut
109쪽
in suo manuscripto videri potest, Fridericus quintum in Italiam
venit die XXIX. Septembris anno M.CLXX iii. Alexadri Pontificatus xv. decimo vero Kal. Aprilis Indictione X. Pontificatus xv m. Alexander Venetias se contulit, atque die XX. Septembris anni M.CLXX uri. sui Pontificatus annum duodeuigetimum expleuit. Ineat rationem per otium, & ex ijs quae actorum seri ptor de Alexandri annis notauit,videbit,annum salutis M.CLXX v.
Librario, non illi xv Ii. Pontificatus fuisse
SED , t aliorem errorum examen persequamur, aperta in illo repugnantia deprehenditur, quae in nostro , Baroni j manu'Lpto eadem est. Vtrobique enim narratur Fridericum Ticini circa DemIunij exercitum ex Germania , ut auctis mirissus cum Lombardis iterum decertaret, expectasse: Circas nem mensis Iuniy, dum μι- ,, ricus expectaret in constituto termino exercitum , Jsedpaulo postsebsecit, primo Sabbato eiusdem mensis a Mediola tensibus ali que M distano egresiis fisium,fuga sibi costere coactum, qui dies fuit pugnae , quam nosseupra ostendimus contigis anno M. C L X X v. ,, t dia Mediolanenses , et bi ad cntum celerantis aduersari, resetissime cognouerunt, non expedJarunt alias riuitates; sed cum Placenti nis Centurionibus elestorum militum de Verona, de Brixia, No- , varia, in Vercellis exierunt, extra Mediolanum in primo Sabbato,, mensis Iunij,csi Caroccio seuo.ctrc. J c post haec Verba, ipsius pugnae na ratio Fusucitur. Hic incerti error milis est 'donj errori, atque procul
dulio apertissimus, quod pugnantia complectatur; nam a primo Iunij Sabbato,em em mensis finem anteuerti necesse est, nisi qui forte dicat,
eo anno duos menses Iunios continuatos fuisse. Pugnat etiam Incertus eum antiqui riptoribus nam Gotifredus Monachusqui illis ituebat temporibus, ait, Philippum Coloniensem Archiepiscopum ex Germania mense Maio cum exercitu redysse. Expectauit igitur Friderisus exercitum mensibus Aprilis mMaj eiusdem aduentum praecedentibus,cum ante ab Alexandrinis praelio mi Ectus fuerit mense Aprili, it idem Gosetifredus narrat. A quo tempore exercitum expectauit, qui Maio deinde nondum elapso peruenit Neque incerti Auctoris error excusari potest, qui duobus in exemplis cernitur: multominus emendari, cam mal- de interse disserant ioces Maj Iuni , mi et na loco alterius perimoriam excidisse dicatur. Verum ad illud tuendum, aliue ad tempora, . quaesiubuertit, ordinanda, dicipotestseri me, a Friderico exercitum eae-
110쪽
pectatum ess e circa Oem mensis Iunij, O Mediolanenses aduersus j sum castra mouisse primo Sabbato mensis Iulis hoc enim nustam in temporum serie reprehensionem patitur , leuis inius litterae N in Lmutatio per oscitantiam Librari acile committi potuit. Verum s hie
dicamus maius asserta tu turmamFriderici pugna maturius pontatur, quam reuer uerit , ut enim Mbertus antiquus auctor testatur, ipsa Pentecostes hebdomada , cuius selennis dies eo anno M. CLXX v. in primam Iuni, incidit, pugnatum est neque is die estus quantumuis Iero redeat, mitra Iuni, dimidia erripotes, aut illo inquam tempore Iulium attingere. Resinquitur ergo, Incertum manifesti erroris commotum, longe ab eorum factorum aetate abfus, quae, quo tempore, quo e modo acciderint, ignorauit.
RESPONSIO.EQv in EM non putabam scriptorem actorum Alexandri
adeo tardum, ac stipitem ab Vlmo existimari, ut crederetur ignorare,primumSabbatum mensis Iuni j in serie temporum ante eiusdem mensis extremum numerari .Quis non videt Librari j hoc esse erratum, lunij pro Iuli 3 scribentis ; atque Vlmum, qui huiusmodi nugis lectorem detinet, eius patientia nimium abuti 3 At
Gotti Medus Monachus inquit Vimus) Philippum Coloniensem Arctii episcopum mense Malo ex Germania cum exercitu Venisse ait: ego vero Monacho Bosonem Cardinalem oppono, qui uno post mense venisse affirmat. Vtrius tandem auctoritas maior erit 3 nam quod ex Roberto addit, ipsa Pentecostes hebdomada pugnatum luisse, dico Robertum nulla in eo dignum fide videri, quod scripserit a Friderico accepta ad Comu clade M. CLXXVII. hoc est duobus postquam reuera accepta est,annis; qui enim avero tempore squantumuis illum V imus excusare conetur duobus aberrauit annis, mirum non est si paucis aberrauerit diebus.
V L M U S. NE C leuiterpereat, dum epistolae quam Alexander Papa Angliae Episcopis alii ue Praelatis misit, opposita loquitur. Is enim
ait, die Σ1. Iuli, Vmetiis, Friderici Imperatoris nomine, pacem iurata uisse aflio Marchionis Asserti, alioque Imperatoris Camerario. Incertus mero narrat iuras Dedonemsiliam C. Marchionis; qua in re aduersatur m ficto Romualdo, qui hunc non Dedonem,IerHenricum Comitem de Dissa appellat.